Een fout gevonden?

Meldingen ontvangen?

Wil je notificaties ontvangen?

Notifying Pim

Our website is also available in English. Change language

Stan

Escape Legend

Offline

Omschrijving

Hey, hoi, hallo! Welkom op mijn profiel (soort Hyves intro dit).

Ik ben Stan en ben inmiddels ook besmet met het 'escape-virus'. In 2016 speelde ik mijn eerste escaperoom en was eigenlijk meteen verkocht. Over de eerste 25 kamers heb ik een flinke tijd gedaan, zo'n  5 jaar. Maar sinds 2021 is het aantal flink gaan lopen en ben ik ook fanatiek gaan reviewen. 


Inmiddels zijn we heel wat kamers verder en heb al onwijs veel toffe kamers mogen spelen in binnen- en buitenland. Maar er is gelukkig nog genoeg te spelen! 


Totaal aantal gespeelde kamers: 327


Favoriete kamers (in willekeurige volgorde):

- Chapel and Catacombs (Lockhill, Athene)
- Stay in the Dark (DarkPark, Vlaardingen)

- Illusion (Epic Escape, Waalwijk)

- The Toy Factory (Escaping Antwerp, Zoersel)

- The Movies (The Push Mystery Rooms, Dudzele)

- Molly's Game (Down the Hatch, Voorburg)

- Brandon Darkmoor (The Room, Berlin)

- La Posesion (Arcanum, Barcelona)

- The Non Believers (Your Escape, Leiden)

- Metanoia (Neverland, Athens)

- Amen (Neverland, Athens)


Overige gespeelde 'kamers':

Toverland Escape Experience



Mocht je vragen hebben over: mijn reviews, escape tripjes die ik heb gemaakt, mijn lievelingseten, schoenmaat, etc. kun je me altijd een berichtje sturen! :)


*Einde bericht*

















Ja echt, hier staat niets meer!


Lid sinds

13-11-2017

Locatie

Gemert

Statistieken

Escaperooms

290 reviews

300 kamers gespeeld

93.8% ontsnappingspercentage


Games

0 reviews

7 gespeelde spellen


6 forum berichten

290 reviews

The Lost Dutchman

Escape Ede
Geplaatst op: 12 juni 2024

Zijn we er al?

Ongeveer 3 jaar geleden speelde we 'Kamer 1803' bij Escape Ede, een toffe kamer die ik persoonlijk erg kon waarderen. De eigenaren waren op dat moment al erg enthousiast over hun nieuwe kamer aan het praten. Deze zou groots worden, veel techniek, etc. Nu, zo'n 3 jaar later dus, is 'The Lost Dutchman' eindelijk open en na het lezen van alle positieve reviews, trokken ook wij richting Ede om deze nieuwe kamer te gaan spelen.

Gelukkig hoefde we niet te zoeken naar de ingang van de kelder, dat wisten we nog van vorige keer. Eenmaal binnen werden we ontvangen door een vriendelijke host, konden we nog even naar het toilet, de spullen opbergen en waren we helemaal ready to go!

Toen ik de introtekst van de kamer las, was ik een beetje huiverig. We zouden gaan tijdreizen. Al vaak heb ik een tijdreiskamer gespeeld, maar eigenlijk nog nooit met een goede uitvoering. Fingers crossed dat dat deze keer anders zou zijn. De introductie naar de kamer is leuk gedaan, wat mij betreft wel aan de lange kant, maar je weet wel meteen wat je missie is. Tijd dus om de tijdmachine in te stappen. En daar was ik meteen heel enthousiast. Voor het eerst in mijn 'escape carrière' zag ik een goed uitgewerkte tijdmachine. Mooie panelen, alles netjes afgewerkt. Dit voorspelt veel goeds!

Nadat we de tijdreismachine aan de praat hebben gekregen, reizen we terug en stappen we uit in het verleden. Ook hier was ik meteen erg te spreken over het decor wat ze hier uitgewerkt hebben. Alles netjes afgewerkt en goed passend binnen het verhaal. Meteen slaan we aan het puzzelen. Wat fijn is in deze kamer, is dat er veel te doen is qua puzzels. We splitsen dus meteen op en gaan meteen aan de slag. De puzzels dan, deze zijn prima. Leuke puzzels die passend zijn binnen het thema. Of ze helemaal passen binnen het verhaal, dat weet ik niet. Genoeg puzzels zijn er in ieder geval zeker. Zonder echte stukken waar we vast komen te zitten, gaan we in een heerlijke flow door!

We komen al snel aan in de 'eindruimte' van deze kamer, ook hier is het decor geweldig uitgewerkt! Waar ik me vooral in verbaas, is hoe groot de kamer eigenlijk nog is. De afwerking op sommige punten is echt heel goed, op meerdere punten in de kamer heb ik gedacht: 'huh'? Ook in deze laatste ruimte gaan we als een speer en kunnen we vrij snel door naar het einde. Het is tijd voor ons om terug te reizen naar het heden. Missie opgelost én de sidequest ook volbracht. Terwijl we elkaar aankijken en zeggen: "Zijn we er nu al uit?", staan we weer in de gang waar we de kamer in zijn gegaan.

Ja, The Lost Dutchman is weer een echte topper in het Nederlandse escape landschap. Wat heb ik genoten van deze kamer. Zonder al te hoge verwachtingen deze kamer binnengestapt en uiteindelijk best wel omvergeblazen met wat ze hier hebben weten neer te zetten. Vooral het decor sprak mij persoonlijk onwijs aan. Qua puzzels zul je niets 'nieuws' tegenkomen, maar wel zul je verrast worden met een heerlijke flow. Met nog 20 minuten over, stonden we buiten (we spelen zeker niet voor de tijd, maar dat betekent dus dat de flow top was). Wat mij betreft stap je lekker in de auto om deze kamer in Ede te gaan spelen!


9

Sfeer: 9.5

Spelbeleving: 9.0

Service: 9.0


Gespeeld in juni 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephaniemarkgoedegebuureMarieke

Prisoner of War

Escape Room Wageningen
Geplaatst op: 12 juni 2024

Terug naar WW2

Omdat onze 'middelste' kamer in onze dagplanning wegviel, hadden we opvulling nodig. Na even gezocht te hebben wat er in de buurt lang van de andere twee kamers, kwamen we vrij last minute terecht bij Escape Room Wageningen. De enige kamer die nog in ons schema paste, was 'Prisoner of War'. Laten we die dan maar gaan spelen, toch?

De room bevindt zich in een groot pand waar nog veel ruimte zou zijn voor meer escaperooms! ;) We werden onthaald door onze host en konden snel onze spullen opbergen om daarna meteen van start te gaan. Het verhaal is duidelijk; we zijn gepakt en opgesloten door de Duitsers. Zij zijn een uurtje niet aanwezig en aan ons de taak om dus te gaan ontsnappen. Tijd om de kamer binnen te gaan.

Eenmaal in de kamer voel je aan alles dat deze kamer sterk verouderd is. Dat begint al bij het introductiefilmpje, alles wat we zojuist al gehoord hadden van onze host, krijgen we hier nogmaals te horen. Wanneer dit filmpje is afgelopen, start de ontsnapping voor ons. Je start deze kamer in het donker, waar ikzelf altijd minder fan van ben. Gelukkig vinden we snel wat lampen, maar op het moment dat er minder lampen zijn dan spelers, sta je eigenlijk de helft van de tijd niets te doen. Na snel ontsnapt te zijn uit onze cel, kan het puzzelen écht beginnen.

In de 'hoofdkamer' van deze room, zie je eigenlijk aan alles dat deze kamer echt 'op' is. Kaal, sfeerloos en vol met schimmelplekken van de lekkage die er zit. Ja oke, dit past nog enigszins in thema, maar het is eigenlijk schandalig dat je voor een kamer als dit nog geld durft te vragen. Ook de puzzels zijn flink geleefd, bij sommige puzzels kun je het antwoord eigenlijk al gokken omdat je ziet dat meerdere mensen een bepaalde combinatie hebben geprobeerd. De puzzels zelf zijn vrij simpel en passen wel allemaal binnen het WW2 thema.

Waar de kamer het voor mij nog enigszins goedmaakt, is het einde. Dat vind ik (voor een 1.0 kamer) nog leuk bedacht. Met nog ruime tijd over staan we al snel weer in de inkomsthal en hebben we onze ontsnapping verzilverd.

Tsja, deze kamer, wat kan ik er over zeggen. Wij boekte deze kamer puur als opvulling en de verwachtingen waren niet al te hoog. Maar de kamer is zelfs onder deze verwachtingen gekropen. Zelfs als opvulling zou ik deze kamer lekker links laten liggen.


4.5

Sfeer: 2.0

Spelbeleving: 6.0

Service: 7.0


Gespeeld in juni 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

The Lost Crystal

IntoTheGame
Geplaatst op: 12 juni 2024

Wedden dat die wel aanstond!?

Tijd voor de laatste kamer van de dag alweer. Na een goede opwarmer te hebben gehad bij twee andere kamers, is het nu de tijd om een kristal terug te gaan vinden. Op naar Tiel! Ruim een jaar geleden speelde we hier 'Space Mission' en daar was ik best enthousiast over. Na het spelen van deze kamer liet de enthousiaste eigenaar de ruimte zien waar hij zijn nieuwe kamer zou gaan bouwen. Tijdsprong van een jaar, de kamer is nu open! Tijd dus om terug te keren en hun nieuwe kamer te gaan spelen.

Op locatie worden we hartelijk ontvangen door onze host, hij herkende ons nog van de vorige keer, altijd leuk. Omdat we wat vroeg waren, konden we in de ontvangstruimte nog wat drinken. Na even gekletst te hebben, konden we gaan beginnen. De host, tevens de eigenaar, legde het verhaal van de kamer nog even uit. Jarenlang zijn ze al op zoek naar een kristal hier in Tiel. Zelfs nu zijn ze daar nog mee bezig. De eigenaar wees naar de straat (waar ze met werkzaamheden bezig waren). Een leuk actueel grapje, vond ikzelf heel erg leuk! ;) Enfin, na het verhaal gehoord te hebben, konden we naar de kamer toe.

Daar stappen we binnen in een prima uitgewerkt decor, nice! Om heel eerlijk te zijn, kwamen we niet erg lekker op dreef in deze kamer. Zoekwerk is vaak niet ons beste punt, iets waar ik later deze review even op terugkom. Nadat we onze valse start hebben ingehaald, kunnen we écht gaan beginnen. Het decor blijft tot dit punt prima. Wat mij betreft is het géén topdecor, maar alles wel wel netjes afgewerkt. De puzzels zijn oké. Prima in thema, maar ze liggen mij steeds net niet. Dat kan natuurlijk. Mede hierdoor kom ik er op de een of andere manier niet helemaal in. Zeker wanneer je langer vastzit op een bepaalde puzzel, ga je je snel irriteren. Zeker wanneer een hint (voor mij) best lang uit bleef.

Toen we eenmaal richting het einde van de kamer kwamen, was ik verbaasd over het decor. Waar het hiervoor nog 'oké' was en niet per se heel bijzonder, was dat op dit punt ineens wel. De afwerking is onwijs goed en de ruimte ziet er fantastisch uit. De puzzels zijn goed in thema, alleen liggen mij wederom niet zo. Waarom? Daar kan ik mijn vinger niet echt op leggen. Wat ik wel jammer vind, is dat je voor twee puzzels in deze ruimte écht goed zoekwerk nodig hebt. Het is als bouwer natuurlijk niet moeilijk om iets té goed te verstoppen. Hierdoor ben je als speler sneller geneigd om dingen te gaan gokken, wat wij uiteindelijk ook gedaan hebben.

De kamer komt uiteindelijk samen en we volbrengen onze missie. Ik had gehoopt dat er nog wat episch zou gebeuren richting het einde. Want om heel eerlijk te zijn, de ruimte en het decor laten dat wel toe op dat punt. Al met al hebben we een toffe tijd gehad in The Lost Crystal.

Ik kom de kamer een beetje hetzelfde uit als de vorige keer hier. De kamer heeft me op bepaalde punten echt wel verrast. Zeker wat betreft het decor op een bepaald punt. Toch laat de kamer voor mij wat kleine steekjes vallen, vooral op het gebied van de puzzels. Dit kan persoonlijk zijn, maar ik kwam er niet helemaal lekker in. Desalniettemin, ben je in de buurt, pak deze kamer zeker mee! Wat dat betreft is het echt wel een verborgen pareltje!


8

Sfeer: 8.5

Spelbeleving: 7.0

Service: 9.0


Gespeeld in juni 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  IntoTheGamesjephanie

Lilliput [Lilipout]

Art of Escape
Geplaatst op: 17 juni 2024

Grootse frustratie

Dan is het moment daar, de laatste dag alweer van onze escapetrip in Athene. Omdat onze terugvlucht pas aan het einde van de dag is, hebben we het natuurlijk voor elkaar gekregen om nog twee kamers in de ochtend mee te pakken. Deze eigenaar opende zijn kamer wat eerder zodat wij allebei de kamers nog konden spelen. Na als team onszelf opgesplitst te hebben in twee losse teams, konden we gaan beginnen. Wij zouden starten met 'Lilliput', alles wijst erop dat dit een en al plezier gaat worden!

Het verhaal is duidelijk, we hebben een onvoldoende gehaald voor ons proefwerk, door middel van een chemisch drankje weten we ons te verkleinen. We moeten inbreken in de lade van de professor om daar onze toets te gaan vervalsen. Wat mij betreft, qua verhaal, een heel leuk beginsel! We stappen de kamer binnen en voor mijn gevoel zijn we - voor de kenners onder ons - in een scene beland van 'Wizzy en Woppy'. We staan als kleine mensjes tussen allerlei grote objecten, tof!

Kleine sprong in de tijd, dat was ook het enige leuke aan de kamer, die binnenkomst. Al snel is duidelijk dat het decor aardig versleten is en dat het er alleen op het oog nog redelijk uit ziet. Waar de kamer in het begin vooral heel lollig lijkt te zijn, blijkt deze kamer vooral heel pittig te zijn qua puzzels. Waar je verwachte leuke opdrachten te moeten doen, word je plat gegooid met diehard puzzels. Deze puzzels zijn dan ook nog eens ingestoken op de Atheense manier. Voor ons was de logica in veel gevallen héél ver te zoeken. Wel moet ik daar de kanttekening bij maken dat onze andere groep deze kamer wél heel logisch vond.

Zeker richting het einde van de kamer zakt de moed ons echt ver in de schoenen. We weten geen enkele puzzel zelf op te lossen omdat in onze ogen echt vrijwel alles ver gezocht is. Wanneer je dan continu terug moet lopen naar het hintscherm om te kijken wat voor hint we nu weer hebben gekregen, dan raak je vooral erg gefrustreerd. De verhaallijn was op een gegeven moment ook ver te zoeken, ik vroeg me echt af waar we in godsnaam mee bezig waren.

Er zit in deze kamer zo ontzettend veel ruis, dat je van gekkigheid niet meer weet waar je het moet zoeken. Zeker wanneer je (eindelijk) zelf iets oplost en wat vrijspeelt, wat je pas véél later kunt gebruiken. Al met al, frustratie frustratie frustratie. Wij waren als team dus heel blij dat we eindelijk naar buiten konden toen we het proefwerk vervalst hadden. Hopelijk een valste start van deze dag.


4

Sfeer: 4.0

Spelbeleving: 3.0

Service: 8.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

 

Scooby... Who?

Art of Escape
Geplaatst op: 17 juni 2024

Ik mag toch hopen dat Scooby ons zelf uit de kamer komt halen!

Tijd voor de allerlaatste kamer van onze trip in Athene. Nadat we een slechte start hadden gehad op deze locatie eerder deze ochtend, was het nu tijd om Scooby Who te gaan spelen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik best uitkeek naar deze kamer. Zelf ben ik een grote Scooby Doo liefhebber en was dus heel benieuwd hoe ze deze kamer neer zouden gaan zetten. Zeker kijkend naar de strips en films, kun je hier best wat tofs mee doen.

Waar bij Lilliput het piepschuim decor nog net niet uit elkaar viel, viel dat bij Scooby Who echt mee. Het decor ziet er best netjes uit. Zeker wanneer we de kamer binnenstappen en meteen wat herkenbaars zien. Tof! Het verhaal is simpel, de gang van Scooby is gevangen genomen en het is aan ons de taak om in hun voetsporen te treden en ze te bevrijden. Iets wat écht binnen het wereldje van SB past! Op naar de puzzels dus!

Ook bij deze kamer lopen we eigenlijk vrij snel weer vast op de logica van de puzzels. De puzzels in Scooby Who zijn al een stuk beter te doen dan in Lilluput, maar nog steeds vraag ik me meermaals af: hoe hadden we dit kunnen weten? Waar je in de vorige kamer nog naar een scherm kon lopen en kon lezen wat de hint was, hebben ze hier gekozen voor een hintsysteem in thema. Dat je een hintsysteem in thema wil doen, vind ik erg tof. Maar zorg er dan alsjeblieft voor dat het werkt! De host was niet te verstaan omdat het geluidsboxje zo slecht was. Wanneer de host dan óók nog eens een stemvervormer gebruikt, versta je er helemaal niets meer van. Dit resulteerde eigenlijk meteen weer in een bepaalde frustratie.

Die frustratie bleef eigenlijk continu gedurende de kamer. We blijven maar struggelen met de puzzels en komen er simpelweg niet helemaal lekker in. De kamer maakt het dan wel weer goed wat betreft decor, dat blijft erg netjes. Ook de kleine grapjes naar de SB reeks vind ik erg leuk bedacht. Wanneer we uiteindelijk de gang van Scooby weten te bevrijden, blijkt het natuurlijk een groot plottwist te zijn. Wanneer je de Scooby Doo strips en films kent, zul je begrijpen wat ik bedoel.

Nee Scooby Who was het voor mij, ondanks mijn liefde voor deze hond en zijn vrienden, niet helemaal. Vooral de frustratie rondom de puzzels en het verschrikkelijke hintsysteem halen je helemaal uit je spel. Ondanks dat je dan leuke knipogen in je kamer hebt zitten én dat het decor er nog best netjes uitziet, maakt het niet dat je lekker door de kamer gaat. Jammer, want ik denk dat er veel meer uit deze kamer te halen valt.


6.5

Sfeer: 7.5

Spelbeleving: 6.0

Service: 8.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

 

SIXXXTY NINE

Illusion Escape Room
Geplaatst op: 16 mei 2024

Heb 'de Milde Dictator' nog nooit zo bang gezien

Dag vier van onze Athene trip. Waar we met 7 man in totaal waren gestart, zijn we op dit punt nog met 6 over. Omdat we alle kamers opgesplitst speelde, leek het ons toch tof om één kamer met z'n allen te spelen. Dit zou 'SIXXXTY NINE' worden. Een kamer waar we allemaal geen verwachtingen voor hadden. Gewoon even een uurtje flauwe humor en lachen met elkaar. Benieuwd hoe dit zou gaan worden.

We komen aan op locatie en daar wordt opengedaan door onze host. Onze host zou zo acteur kunnen zijn in deze kamer, prima in thema dus haha. De meligheid zat er in de groep al in, de host kon bijna haar intropraatje niet doen. De flauwe grappen vlogen ons al om de oren. Toen kwam er een interessant statement vanuit de host: "Je komt hier niet om te escapen, je komt hier om lol te hebben. Je mag zo ver gaan als je zelf wil in de kamer", dat voorspelt niet veel goeds. Hoe zit het hier met de hygiëne? Tot slot geeft de host aan dat we tijdens het spel verschillende 'side quest' krijgen als we fouten maken. Het is aan ons om te kijken hoe ver we willen gaan. Interessant.

We lopen naar de kamer toe en staan in een kinky slaapkamer. De dildo's, condooms, lingerie, naakte vrouwen vliegen je om de oren. Jeetje, dit gaat wat worden. We zien hier meteen de verdeling in de groep. Een aantal van ons gaan meteen met de puzzels en een aantal vinden het te leuk om te gaan flauwekullen. Na het 'oplossen' van de eerste puzzel, komen we erachter dat de code niet klopt. Meteen gaat de telefoon. Alsof je een soort hotline belt, krijgen we onze eerste straf. Een van de teamleden moet gebukt tegen het bed aan gaan staan en iemand anders mag met een zweepje slaan. We hebben hier tranen met tuiten gelachen, maar zo'n soort kamer is het dus...

Tsja, wat is er verder over de kamer te zeggen? Er is totaal geen verhaal, je bent gewoon bezig met random puzzels met een kinky randje. Waar je bij veel kamers bijvoorbeeld een puzzel oplost met een joystick, is dat hier een dildo. Een beetje dat niveau. Het is compleet random, het decor (als je het al zo mag noemen) ziet er niet uit, het verhaal slaat nergens op, maar man man man, wat hebben we hier gelachen.

Na een klein uurtje staan we weer buiten. Dit is zo'n kamer die heel lastig is om te reviewen. Want de kamer zelf is verschrikkelijk. De puzzels zijn afgezaagd, het decor ziet er niet uit en er is 0 verhaal aanwezig. Maar toch hebben we als groep hier onwijs veel plezier gehad. Je maakt deze kamer dus echt volledig zelf. Ik zou hem niet per se aanraden, maar mocht je tijd over hebben en met een leuke groep zijn, pak hem dan gerust mee om gewoon even een uurtje te lachen.


6

Sfeer: 6.0

Spelbeleving: 6.0

Service: 8.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 6 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Why?

Seven Souls Escape Room
Geplaatst op: 14 juni 2024

Leuk voor 45 minuten

De een-na-laatste dag alweer van onze Athene trip. We zijn in de ochtend gestart met een melige kamer (sixxxty nine), de stemming zit er dus goed in. Waar we in het begin met de gehele groep spelen, splitsen we hier op in twee groepen. Waar de ene groep Manifesto gaat spelen, spelen wij WHY van Seven Souls. Een kamer waar ik persoonlijk best naar uitkeek. Het thema en de beschrijving van de kamer sprak me namelijk erg aan. Tijd om te gaan spelen.

Wat goed is om te weten, is dat je tijdens het reserveren je telefoonnummer moet doorgeven. Je krijgt via je telefoon namelijk instructies om de kamer te betreden. Omdat wij in twee groepen speelde - en omdat dus één iemand alle kamers had gereserveerd - kregen wij dat telefoontje niet. We werden daarom een beetje ongemakkelijk onthaald en kregen binnen de uitleg van de kamer. De missie is duidelijk, wij gaan als een groep psychologen naar een huis toe waar een melding over is gekomen. Aan ons de taak om te kijken wat er nu precies aan de hand is. Er was nog een klein dingetje wat de agent ons moest melden; er woont een klein jongetje in dit huis, je moet hem niet altijd vertrouwen want hij liegt vaak. Dat moet tof worden!

We lopen om het gebouw heen om naar de ingang van de kamer te gaan. We komen niet helemaal lekker in de flow te zitten en lopen wat vast, op dit punt is er ook nog geen mogelijkheid om hints te krijgen. Dus we beginnen erg stroef. Enfin, na even gesukkeld te hebben, komen we aan bij het huis waar we ons onderzoek moeten gaan doen. Bewapend met een lijst aan vragen die we moeten stellen, maken we kennis met onze kleine man.

Hier moet ik meteen probs geven voor de acteur. Je staat met een volwassen man te praten, maar je hebt echt het gevoel dat je met een kind van amper 10 aan het praten bent. Hij vertoont gekke trekjes, maar hebben meteen een bepaalde band met hem. We treden het huis binnen en we zitten meteen perfect in onze rol. Kritisch stellen we vragen en proberen we te achterhalen wat er aan de hand is. Al snel wordt duidelijk dat Nikitas, zo heet het ventje, thuis niet helemaal lekker zit. Zijn grotere broer kan nogal vervelend zijn.

De kamer blinkt in het begin echt uit in de interactie die je hebt met de acteur. Waar sommige momenten een flinke dosis humor hebben, zijn andere momenten echt ontroerend. Op een bepaald punt moet ik me écht inhouden om niet in te springen op een bepaalde situatie. Erg mooi gedaan. De puzzels zijn meer kleine opdrachten, maar passen allemaal perfect in het thema en verhaal.

Tot nu toe dus echt perfect, maar toch raakt de kamer ons alle drie op een gegeven moment helemaal kwijt. Het verhaal, wat tot nu toe mooi en ontroerend was, neemt een bizar vage wending en ik ben de draad helemaal kwijt. Het lijkt wel of alles ineens omslaat. De puzzels worden omslachtig, het decor is ineens kaal en kil. Onwijs jammer dus! Vooral het acteerstuk en de interactie is ineens weg. Richting het einde zou je een soort 'eindscene' moeten zien waar alles samenkomt. Alles wijst erop dat dit een emotionele scene zou moeten zijn. Echter sprak de acteur zó slecht Engels dat we letterlijk niets verstaan hebben van zijn dialoog. Wanneer we denken dat het erop zit, blijkt alles nóg vager te zijn dan het al was en komt de volgende plottwist in het verhaal weer aan bod. Nee, erg jammer dit.

Why is een kamer met enorm veel potentie. Als de kamer het niveau had vastgehouden van de eerste 45 minuten, was het absoluut een van mijn favoriete kamers ooit geweest. Maar na 45 minuten was deze room mij, en ook mijn andere teamleden, helemaal kwijt. Enorm jammer want er zit zoveel potentie in. Achteraf probeerde we met de host nog een beetje te sparren over het verhaal en waren we vooral benieuwd wat er nu eigenlijk gebeurd was, maar daar werden we niet veel wijzer van. Al met al erg jammer dus.


8

Sfeer: 8.0

Spelbeleving: 8.0

Service: 9.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Manifesto

Dark Vision Project
Geplaatst op: 14 juni 2024

Een schreeuwerige domper

Door naar alweer de derde kamer van vandaag. Waar wij als groep begonnen bij 'Why?', speelde de andere groep Manifesto. Toen we met de Uber aankwamen bij Manifesto, zagen we onze vrienden nog buiten wachten, zij kwamen net uit deze kamer. Zij waren laaiend enthousiast over deze room, dit zijn de kamers waarvoor je speciaal naar Athene komt. Onze verwachtingen schoten meteen omhoog. Na even kort gekletst te hebben met elkaar, moesten we alweer afscheid nemen, maar konden wij de kamer in! The hype is real!

We komen oog in oog te staan met een professor die een tijdmachine heeft gebouwd, daarmee reizen we naar een tijd die we zelf mogen kiezen. Na wat korte uitleg stappen de de 'tijdmachine' in en reizen we naar ons gekozen jaar. De tijdmachine, wat een speeltoestel uit een speeltuin was met wat doeken eroverheen, deed het natuurlijk niet goed en we belandde bij de ingang van een theater: 'Manifesto'. Hier worden we uiteindelijk verwacht te bekijken wat zich allemaal heeft afgespeeld in dit theater.

We komen meteen oog in oog te staan met onze acteur, de interactie is leuk en kort daarna kunnen we eindelijk écht starten met ons avontuur. Tot dit punt waren we nog niet heel enthousiast, maar goed, we zijn pas net begonnen. We lopen door het theater en staan plots oog in oog met een andere acteur. Waar we hoopte op mooie momenten en toffe scares, bleek ook deze kamer weer een schreeuwerige bende te zijn. Continu geschreeuw in het donker. Iets wat we inmiddels wel kende vanuit Athene. Even keken we als team elkaar aan, zou de andere groep ons voor de gek proberen te houden dat ze dit zo geweldig vonden.

Enfin, we gaan verder de kamer in en starten met de eerste puzzels. Deze puzzels zijn prima, ze passen binnen het decor. Maar vaker vragen we ons ook wel af wat we nu eigenlijk aan het doen zijn. Waar deze kamer wel in uitblinkt zijn de kleine scenes die je te zien krijgt en die je beetje bij beetje door het verhaal slepen. Deze scenes zijn tof en geven echt body aan de kamer. Wat ik daarom niet snap, is dat tussen deze scenes door de kamer een ordinair spookhuis lijkt te zijn met vooral veel schreeuwerige momenten. Ook van interactie met de acteurs is - op een tof moment na - eigenlijk geen sprake.

Omdat we als team ons mateloos irriteren aan de acteurs, komen we simpelweg echt niet lekker in deze kamer. De puzzels zijn op sommige momenten erg onlogisch naar onze mening. En het decor is nou ook niet wereldschokkend. Op de toffe kleine scenes na, blijven we een beetje in het duister tasten wat deze kamer zo goed zou maken. Richting het einde komen we uit bij de grote eindscene, deze ziet er dan wel weer tof uit. Maar verhaaltechnisch is het voor ons niet duidelijk wat er nu van ons verwacht wordt. Er moet een bepaalde dreiging komen vanuit de kamer, bleek toen we dat hoorde vanuit de host. Een beetje beduust komt de kamer ten einde.

Waar ik dan wél weer heel enthousiast van werd, was het absolute einde van deze kamer. De uitvoering had beter gekund en meteen kreeg ik allerlei ideeën hoe je dit nóg toffer kon maken. Maar ik hoor mezelf nog zeggen: "Holy shit, dit vind ik echt tof". Achteraf spraken we met het andere deel van de groep met de vraag: hebben jullie ons nu voor de gek gehouden? Maar zij waren écht heel enthousiast over deze kamer. Manifesto laat dus zien hoe persoonlijk de smaak in escaperooms is. Waar zij deze kamer de wereld in prezen, was Manifesto voor ons vooral een domper met als resultaat een enorme piep in je oren. Een kamer met potentie, zo zou ik hem het beste omschrijven.


6

Sfeer: 6.0

Spelbeleving: 6.0

Service: 9.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

  Wout Vsjephanie

Amen

Neverland
Geplaatst op: 14 juni 2024

What's your greatest sin?

Door naar kamer vier van de dag alweer, tijd voor weer een goede horrorkamer. Ik moet eerlijk zeggen, dat ik de gehele vakantie al opkeek tegen deze kamer. Ik mag zeggen dat ik flink wat horrorkamers heb gespeeld en dat ik me altijd goed staande weet te houden. Ook weet ik inmiddels een beetje welke thema's me wel en niet liggen. Alles wat met geloof te maken heeft - en dan vooral dingen met duivelsuitdrijvingen - die liggen me niet zo. Een keer in mijn hele leven heb ik volledig 'uit' gestaan in een kamer, dat was El Exorcista. Gaat dit de tweede kamer zijn waar ik geen stap durf te zetten? De laatste zin in de beschrijving van deze kamer gaf me letterlijk kippenvel: Based on a true story. Alle moed bij elkaar schrapen en die kamer in!

We komen aan op locatie en wat we zien is een volledig gedecoreerd pand, dit kan wel eens heel tof gaan worden. Omdat we vrij vroeg waren, moesten we buiten nog even wachten. Van binnen hoorde we de dreunende kerkelijke muziek al. Ik moest écht heel erg mijn best doen alle moed bij elkaar te schrapen. Vooral toen we te horen kregen dat we een voor een naar binnen moesten gaan. Waar mijn twee teamgenoten meteen zeiden: ik ga niet als eerste. Moest ik, de bangeschijtert die ik was, maar als eerste. Ik wilde me uiteraard niet laten kennen.

Eenmaal binnen was de sfeer niet heel veel beter. Ik was meteen op mijn hoede en gelukkig (omdat ik wat langer ben) zag ik de eerste scare al aankomen. Ondanks dat ik doodsbang was, merkte ik wel dat ik me redelijk staande wist te houden. Vooral omdat ik het gewoon onwijs gaaf vond wat ze hier hebben neergezet. De sfeer die daarbinnen hangt is insane! Nadat we als team waren herenigd, kregen we nog wat instructies van de vader uit dit klooster. Hierna konden we eigenlijk meteen van start gaan.

Laten we meteen beginnen met de puzzels, deze zijn perfect in thema en passen goed binnen het verhaal. De flow is eigenlijk de gehele kamer perfect en zonder hints krijgen spelen we de volledige kamer uit. Dat zit dus wel goed. Wat ik daarnaast erg sterk vind aan Amen, is dat de scares heftig zijn, maar je krijgt wel de ruimte om je puzzels op te lossen. Het decor is tot slot ook erg netjes uitgewerkt. De afwerking kan hier en daar wel beter, maar voor Atheense begrippen is dit echt goed.

Rustig en gestaag gaan we dieper het klooster in en staan we continu oog in oog met de acteur. Ik vraag me hier meermaals af hoe deze mensen in Athene sommige scares (in het pikdonker) kunnen doen. Achteraf hoorde we van onze actrice dat ze pasgeleden haar voet onwijs had gestoten in het donker. Dat gaat daar dus ook nog wel eens mis.

Ik moet zeggen dat ik deze kamer écht heel erg spannend vond, maar gelukkig stond ik niet volledig uit en heb ik optimaal kunnen genieten van deze kamer. Zeker wanneer we op een bepaald punt in de kamer staan waar we een toffe scene zien en worden verblufd met een stukje techniek. Ja! Het kan dus echt in Athene. Waar de kamer het voor mij helemaal goedmaakt, is het einde van de kamer. Als team kun je hier - onbewust - een bepaalde keuze maken. Dat werd ons achteraf verteld. Hier word ik als speler onwijs enthousiast van!

Eigenlijk is alles aan deze kamer top! De acteurs zaten onwijs goed in hun rol, de puzzels waren goed, decor zag er netjes uit en het verhaal klopt aan alle kanten. Zorg ervoor dat de afwerking nóg net een tandje beter is en zet de muziek iets zachter en je hebt wat mij betreft een perfecte kamer te pakken. Amen is wat mij betreft een echte topper! En dan moeten we de nieuwste kamer van Neverland nog gaan spelen. Gelukkig lazen we online dat deze minder heftig zou zijn dan Amen zelf. Op dus naar hun nieuwe locatie!


9.5

Sfeer: 9.5

Spelbeleving: 9.5

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Metanoia

Neverland 2
Geplaatst op: 14 juni 2024

Holy shit

De laatste kamer van de dag. Met al vier kamers gespeeld, zou je denken dat je een beetje inkakt. Maar heel eerlijk gezegd, had ik onwijs veel zin in deze kamer. Mede door de adrenalinerush die we hiervoor hebben gehad bij 'Amen'. Vanuit daar wandelen we naar hun nieuwe locatie, dat kun je te voet gemakkelijk doen. Eenmaal aangekomen op locatie, zien we een enorme loods voor ons. Achteraf vertelde ze ons dat ze nog zeker 6 a 7 kamers kwijt kunnen op deze locatie, insane hoe groot het is. Maar kleine spoiler, ik kom héél graag terug om hun nieuwe kamers ook te spelen. Ik ben inmiddels een echte Neverland-fan geworden.

Amen zou een stuk heftiger zijn dan Metanoia, dat vind ik persoonlijk wel fijn. Want alles wat maar met religie te maken heeft, dat ligt mij niet zo. Waar ik vooral heel benieuwd naar was, was het verhaal van deze kamer. Metanoia zou namelijk zowel een prequal als een sequal zijn op Amen. Hoe gaan ze dat dan doen? Na even buiten gewacht te hebben, kunnen we gaan starten aan deze kamer.

Het begin van de kamer is leuk, de sfeer zit er goed in en de start lijkt een beetje een komedie te gaan worden. Leuke grapjes, toffe interactie met onze host, etc. Gaat deze kamer dan echt niet eng zijn? We stappen de kamer binnen en daar merken we meteen dat de leuke intro haaks staat op wat er in de kamer zal gaan gebeuren. Juist dit contrast maakt de introductie zo goed. We lossen de eerste puzzels op en zien dan een toffe scene en weten meteen wat ons te wachten staat. Dit gaat heftig worden!

Ik ga vast een sprong maken naar het einde, het is Neverland gelukt om mij volledig in 'freeze' modus te zetten. Waar ik dacht dat ik alle horrorkamers wel gemakkelijk aan kon, ben ik na Metanoia weer terug bij af. Holy shit, wat vond ik dit eng. Waarom dan? Enerzijds is dat het thema, dat ligt mij gewoon niet zo. Niet dat ik het niet tof vind, maar ik vind het persoonlijk gewoon doodeng. Anderzijds is deze kamer zó goed afgewerkt (van vloer tot aan plafond volledig gedecoreerd), dat het allemaal heel echt lijkt. Je staat echt middenin het verhaal en er is weinig wat je afleid en terugbrengt naar de realiteit.

Het acteerwerk is subliem en het verhaal op een hele toffe manier uitgewerkt. Ja, het is inderdaad een prequal en een sequal. Amen had hierdoor voor mij nóg meer lading gekregen. Daarnaast is het heel tof dat je ook meteen meekrijgt wat er ná Amen precies gebeurd is. Dan de puzzels, ook hier doet Metanoia iets wat je in Athene niet vaak ziet. De kamer is voorzien van een bonk techniek. Iets wat we binnen de Benelux natuurlijk gewend zijn, maar in Athene zie je dat nergens. De kamer bevat geen enkel slot en er zitten oprecht toffe technische dingetjes in deze kamer.

Het verhaal ontvouwt zicht en op een bepaald punt kan ik niet meer fatsoenlijk nadenken. Zeker wanneer we horen dat we moeten opslitsen. De scares vliegen om je oren en ik weet niet meer wat links en rechts is. Maar wauw, wat geniet ik van deze kamer. Kleine tip wanneer je deze kamer speelt: geef alsjeblieft aan de host op voorhand aan dat ze de muziek wat zachter mogen zetten. Deze stond té luid. Ik weet niet wat het is met die subwoofers in Athene. Waarschijnlijk hebben alle rooms een soort samenwerking met de plaatselijke 'Beter Horen'. Het geluid stond zó hard dat het echt pijn deed aan je oren. Na meermaals gevraagd te hebben of ze het alsjeblieft zachter konden zetten, gaven ze daar eindelijk gehoor aan.

De kamer komt op het einde ook nog een perfect samen tot een bepaald punt. Ik vind het in een horrorkamer altijd heel tof wanneer je bepaalde elementen ziet die je nog niet gebruikt hebt. Tot je op het einde iets ziet, waardoor je meteen weet: "Fuck, we moeten nog terug". Het einde in deze kamer is voor mij echt een hoogstandje. Ze zetten hier echt wat tofs neer en we sluiten de dag daardoor echt met een klapper af.

Ja, ik heb tijdens deze kamer vrij weinig kunnen doen simpelweg omdat ik het niet trok. Mede daarom vind ik Metanoia misschien ook wel zo goed. Ik vind het knap dat een kamer dit met een persoon kan doen. Ik heb intens genoten en Metanoia is voor mij mijn nieuwe favoriete kamer in Athene. Laat die eigenaren maar flink doorbouwen, ik kan niet wachten om hier weer terug te keren!


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Lethal Decision 2

EscapeClue Athens
Geplaatst op: 03 mei 2024

Is the player okay? part 2

Dag drie is aangebroken, en wat voor eentje. We starten de dag met Lethal Decision 2. Waar we eergisteren nog met z'n vieren waren, is de samenstelling op dit moment wat kleiner. Alleen mijn vriendin en ik zijn nog over. Na alle heftige shit die we hebben meegemaakt bij Lethal Decision 1, besloten twee van onze teamleden niet meer mee te gaan. Meteen een goede relatietest, right? Omdat we deze dag pas laat begonnen, hadden we nog ruimte genoeg om moed in te drinken. En eerlijkheidshalve moet ik zeggen, dat ik hem redelijk voelde hangen vóór we de kamer startte, was dit wel een goed idee?

We staan met z'n tweetjes voor hetzelfde pand als waar we eergisteren waren, nu misschien nóg zenuwachtiger. Na eventjes wachten opende de deur. Het is een verademing om geen bergen rook te zien. Het pand is nu volledig donker met enkel wat kaarsjes op de trap. We weten gelukkig waar we naartoe moeten en krijgen een introductie die weer boordevol humor zit. Na even een sanitaire stop te hebben gedaan, kunnen we afdalen naar de Hell.

Het verhaal van LD1 en LD2 lijken allemaal wat random aan te voelen, LD2 is een prequal op LD1 en aan het einde van de kamer valt ineens alles op zijn plaats en klopt het verhaal volledig. Niet dat het zo'n diepgaand verhaal is, maar je komt dingen uit LD1 tegen. Dat vond ik persoonlijk erg tof. Enfin, tijd om af te dalen naar de Hell. Waar we een beetje aangeschoten de kamer ingingen, waren we beiden compleet nuchter toen we de eerste scare om onze oren kregen. Holy shit, dit gaat heftig worden. Met z'n tweeën een horrorkamer spelen is al heftig, niemand om je achter te verschuilen of om 'veilig' in het midden te lopen. Waar zijn we aan begonnen.

Wat me meteen goed doet, zijn de puzzels in de kamer. Die zijn oprecht leuk. De een wat beter dan de ander, maar over het algemeen zijn het toffe puzzels. Wat ze precies met het verhaal hebben te maken? Dat weet ik niet. Ze zijn hier en daar wat random. Maar allemaal goed te doen. Wat ik wel heftig vond, is dat je in het begin meteen te maken krijgt met wat stevige scares terwijl je aan het puzzelen bent. Ho-ly shit wat ben ik vaak geschrokken.

Toen we een aantal ruimtes verder waren, kon mijn vriendin ook wat meehelpen met de puzzels en hoefde ik gelukkig niet alles meer alleen te doen ;-). We komen in een bepaalde flow, die we eigenlijk niet meer loslaten, een perfect team, toch? Het vervelende is alleen dat ik een paar keer in mijn gezicht ben geschopt, en nee, niet door de acteur. Die acteur dan, wat een mafkees. Het is al snel duidelijk dat we dezelfde acteur hebben als in LD1. De capriolen die hij uithaalt zijn insane, niet normaal. De scares komen van alle kanten. Zeker wanneer we opgesplitst worden en ik hoor: "Er zitten er meer dan 1!!!".

Het verhaal wordt op een bepaald punt op mooie wijze uitgelegd, zeker wanneer je LD1 hebt gespeeld, vallen daar al wat puzzelstukjes op zijn plaats. Nog steeds vraag ik me soms af waarom we nu precies in de Hell zijn, maar daar komt gelukkig op het eind een antwoord op. Richting datzelfde einde gaat het - voor mij - wel een keer goed mis. Er is wéér een punt waar we moeten opsplitsen. Ik, als de held die ik ben, besluit deze keer terug te gaan. Op een bepaald punt moet je kruipend (via een platform) terug naar een vorige kamer. Hier zit een scare verstopt, omdat de acteur net wat hoger zit, moet dit een heftige scare zijn. Ik ben echter als een malle langs die acteur afgekropen en heb hem totaal niet gezien. Ik sta op een platform van 1x1m in een pikdonkere ruimte. In plaats van dat de acteur daar dacht: "misschien moet ik hem nu niet laten schrikken", springt deze gast omhoog en schrik ik me rot. Ik wil een stap achteruit doen en val 1,5m naar beneden. Ik schreeuw, want had pijn. Mijn vriendin, nietsvermoedend een ruimte ernaast, dacht dat ik schrok. Tot alle muziek uitging en je door de speakers hoorde: "is the player okay?". Achteraf een moment waar we de gehele vakantie om hebben kunnen lachen. Mijn knieën wat minder.

Het verhaal komt, zoals al eerder gezegd, volledig bij elkaar op het einde. Je staat naar een mooi stukje theater te kijken en ineens valt alles op zijn plek. Daarom zijn we dus in de hell. Ook op het einde, wanneer je denkt alles gehad te hebben, komt er een scare van jewelste gevolgd door het trademark van Escapeclue. De kenners zullen weten wat ik bedoel. De acteur schreeuwt wat dingen, dingen die je ook in LD1 komt, het verhaal komt hierdoor voor ons volledig op zijn plek.

Lethal Decision 2, wederom een kamer waar je twee kampen hebt. Dat zie je ook terug in de reviews. Je houdt hiervan, of niet. Ik vond deze kamer geweldig. Het decor is netjes uitgewerkt, hier en daar wat kaal, maar daar moet je in Athene soms doorheen kijken. Het acteerwerk was van subliem niveau, de puzzels waren goed. Al met al, voor mij een van de toppers van de trip. En, we hebben als kersvers koppel niet gevochten in deze kamer, ook niet geheel onbelangrijk! ;-)


9

Sfeer: 9.0

Spelbeleving: 8.5

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 2 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanieMarieke

Waar rook is, is vuur

Tijd voor kamer twee van vandaag. Na net bijgekomen te zijn van Lethal Decision 2 (met twee personen), was het tijd om verder te reizen naar Lockdown escape rooms. Kleine tip; lees van tevoren even je mail waar je precies moet zijn. Je gaat hier geen groot bord tegenkomen met: "Hier is de escaperoom". In de stromende regen rennen we richting de kamer. We gaan namelijk naar een afgebrande school toe om te kijken wat hier jaren geleden gebeurd is. Zodra de lamp voor de ingang knippert, mogen we naar binnen. Dit duurde en duurde maar (achteraf bleek waarom). Na even gewacht te hebben, konden we eindelijk naar binnen.

De deuren opende en we stonden in de inkomsthal van een school. Inderdaad, zoals verwacht, afgebrand. Zelfs de brandgeur hing nog in de kamer. Het decor is onwijs goed gedaan, van de vloer tot aan het plafond lijkt het gehele pand afgebrand. Gaaf! Na het opbergen van onze spullen, kunnen we de grote trap op naar boven. Binnen een enkele seconde staan we al oog in oog met de geest van een meisje. Een goede scare krijgen we meteen om onze oren. De toon is meteen gezet.

Eenmaal boven, staan we voor de receptie van de school en ontmoeten daar de concierge. Hij vraagt zich af wat we hier in godsnaam komen doen. Na even aarzelen laat hij ons toch binnen. Daar zien we meteen dat de school een heus doolhof is. Wederom ontzettend goed gedecoreerd. Tijd om aan de slag te gaan. De kamer zit volledig logisch in elkaar. Ja, je bent in een enorme school. Maar het is continu duidelijk waar je naartoe moet. De puzzels leiden je als het ware rond. De kamer start vrij snel met een toffe introductie waar je de basis van het verhaal leert kennen. Tijd om te gaan puzzelen!

De puzzels zelf zijn leuk in thema en goed te doen. Sterker nog, bij verschillende puzzels leer je steeds meer over het verhaal zelf. Je komt steeds meer te weten wat er nou precies gebeurd is in deze school. De acteurs zijn onwijs goed en de interactie is on point. Ben je bijdehand als speler? Dan reageert de acteur hier acuut op. Dat zijn dingen die ik heel erg kan waarderen in een kamer. Toffe interactie. Iets waar ik ook fan van ben, is het feit dat de eigenaar geen fan is van schreeuwen. Dat gaf hij achteraf aan. The School of Burning Souls is een toffe horrorroom zonder continu geschreeuw om je oren.

De puzzels volgen zich in hoog tempo op, de ruimtes die we verkennen blijven erg tof en we komen op een gegeven moment op een punt waar we een toffe scene hebben. Beetje bij beetje komen we erachter wat er zich allemaal heeft afgespeeld in deze school. Als we dan een van de laatste puzzels opgelost hebben, en dus weten wat er precies is gebeurd, valt alles op zijn plek. De finale van de kamer is waanzinnig. Ik heb hier echt mijn ogen uitgekeken; "Doen ze dit nou echt?". Je kunt je niet voorstellen dat een einde als dit voor zou komen in een kamer in de Benelux.

Al met al vond ik The School of Burning Souls een van de toppers tijdens deze trip. Online circuleren veel wisselende verhalen over deze kamer. Mede daarom zijn we er ook zonder verwachtingen ingestapt. Maar wauw, ik vond hem echt heel tof. De acteurs zijn goed, interactie met de acteurs zijn leuk, puzzels zijn on point, het verhaal klopt, decor ziet er picobello uit en dan dat einde... Wow! Voor mij dus een absolute aanrader wanneer je in Athene bent!


9

Sfeer: 9.5

Spelbeleving: 8.5

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Jack the Ripper

Game Over Aigaleo
Geplaatst op: 16 mei 2024

Jack the Ripoff

Tijd voor de laatste kamer van de dag alweer. Een kamer waar ik persoonlijk onwijs naar uitkeek; Jack the Ripper. Het thema ligt mij niet zo, een beetje een afgezaagd thema voor een escaperoom als je het mij vraagt. Wat mij alleen erg aansprak, was dat er op de website staat dat je door middel van roleplaying kunt ontsnappen. Interactie met de acteur zou dus van belang moeten zijn! Let's go dus!

We komen aan op locatie en daar wist ik eigenlijk al voldoende. Deze escaperoom is namelijk van 'Game Over', een keten die door heel Europa verspreid is. Elke keer weer wanneer ik een kamer van Game Over speel, kom ik teleurgesteld buiten. Maar goed, wie weet hebben we de verborgen parel wel gevonden en is het deze keer wel top. We worden binnen onthaald door de gamehost en hij begint het verhaal te vertellen. Dit doet hij terwijl hij achter een laptop zit, terwijl er op de laptop spannende muziek afspeelt. Een beetje awkward omdat zijn Engels niet heel goed is. Toen hij niet meer uit zijn woorden kwam, zei hij maar: "Okay, let's start".

We komen de kamer binnen en qua decor ziet de kamer er in het begin best netjes uit. We staan daar meteen oog in oog met de acteur. Deze spreekt gelukkig goed Engels en we hebben daar een prima interactie, niets wereldschokkends. We starten met de puzzels en komen daar eigenlijk van begin af aan niet echt lekker in. De puzzels zijn vaag en versleten, ze passen wel goed in thema. Dat dan weer wel. Waar ik me vooral aan stoor, is die verdomde acteur. Hij is continu om je heen en speelt een dronkenlap. Op een gegeven moment gaat dat irriteren. Vooral wanneer de puzzels niet lekker lopen, is zo'n acteur bloedirritant.

We komen verder in de kamer en daar is het decor matig, je merkt dat deze kamer al een tijdje open is. Veel is kapot en geleefd. Deze kamer kan wel wat liefde gebruiken. De puzzels blijven irritant en werken echt op mijn zenuwen. Op een gegeven moment was het voor mij klaar. De kamer was mij volledig kwijtgeraakt. Het stukje 'roleplaying/interactie' is totaal niet van de orde. Het is gewoon een acteur die continu op je zenuwen werkt. Toen mijn vriendin en ik er maar wat leuks van maakte door gezellig te gaan dansen, terwijl ons ander teamlid met een verschrikkelijke puzzel bezig was, kregen we op ons donder van de acteur: "You're a team right?".

Toen we eindelijk bij het einde waren (dachten we), opende er een nieuwe ruimte. Alle drie hadden we zo iets van: nee, dit hoeft niet meer. Toch hebben we de laatste puzzels opgelost (hier zat één leuke puzzel tussen). De kamer komt daarna gelukkig tot een einde. Het verhaal was flinterdun en vanaf begin al duidelijk waar het naartoe zou gaan.

Tsja, wederom een gevalletje 'met te hoge verwachtingen' deze kamer binnengestapt. Voor mij is het wederom een reden om geen kamers van Game Over meer te spelen. Deze kamer heeft onwijs veel potentie. Zeker wanneer je de roleplaying en interactie wél terug laat komen. Op dit moment was het op alle vlakken ondermaats. Decor was over het algemeen niet top, verhaal was matig, acteur was irritant. Dus nee, deze kamer mag je lekker overslaan.


4.5

Sfeer: 6.0

Spelbeleving: 3.0

Service: 6.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Elixir of Life

Brain On
Geplaatst op: 01 mei 2024

Jongens, volgens mij is dít de machine

Tijd voor dag twee van onze escapetrip in Athene. In Athene blijft het lastig om overdag kamers te spelen, veel kamers openen pas rond 17:00/18:00 uur, dat maakt een planning maken soms best lastig. Gelukkig zijn veel eigenaren wel goed te benaderen of er buiten openingstijden te spelen is. Vaak resulteert dit in escape room spelen tot diep in de nacht, maar een enkele eigenaar is er ook oké mee om zijn kamers in de middag te openen. Zo ook de eigenaar van Brain On. Hij was zo gastvrij om zijn locatie te openen zodat wij in twee groepen alle 3 de kamers daar konden spelen. Voor onze groep stond Elixir of Life als eerste op de planning.

We komen aan op locatie en wat meteen opvalt is dat deze locatie een nette en moderne ontvangstruimte heeft. Dat zie je hier niet vaak. Een ontvangstruimte zoals we dat in de Benelux gewend zijn, top dus! Na even kort gebabbeld te hebben en onze spullen opgeruimd te hebben, konden we eindelijk gaan beginnen. Het is aan ons team de taak om het Elixir of Life te bemachtigen van een professor. Iets wat ik in eerdere escape rooms al veel vaker heb gedaan, dat moet dus een eitje worden.

We stappen met vier man sterk de kamer in en wat meteen opvalt, is dat het decor en afwerking oprecht erg netjes gedaan zijn. Hier in de Benelux zou het een doorsnee kamer zijn, maar voor de Griekse standaarden ziet het er echt onwijs goed uit. Wel lopen we meteen vast op de eerste puzzel, maar gelukkig weten we deze valse start snel te corrigeren. Sterker nog, we spelen de rest van de kamer hintloos uit.

De puzzels zijn erg leuk, vaak in thema en het decor blijft in de kamer erg netjes. Het verhaal is natuurlijk een beetje een uitgekauwd iets, maar het volgt zich in logische volgorde op. Waar deze kamer ook in uitblinkt, is dat er hier en daar wat techniekjes gebruikt zijn. Vaak in Athene blijft een kamer af van techniek en wordt vrijwel alles gedaan met ouderwetste hangsloten. Dat is hier niet per se het geval.

Met nog een ruime tijd over weten we het elixir te bemachtigen en staan we weer buiten. Wat deze kamer zo tof maakt, is dat het een frisse blik is op escape rooms (in Athene dan). Waar je de horrorkamers om de oren gesmeten krijgt, heb je hier écht te maken met een heerlijke puzzelkamer. Even geen schreeuwende acteurs of té harde muziek. Gewoon even een uurtje puzzelen in een prima decor. Wat mij betreft dus een perfecte inkomer van de dag!


7.5

Sfeer: 8.0

Spelbeleving: 7.0

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Jumanji

Brain On
Geplaatst op: 01 mei 2024

Mamma Mia!

Tijd voor kamer twee op deze locatie. Na zojuist het eeuwige leven te hebben bemachtigd, is het nu tijd om diep de jungle in te gaan. Tijd namelijk voor Jumanji. Een comedykamer mét acteur, iets waar ikzelf meteen enthousiast van werd. Zeker gezien de afwerking in de vorige kamer van Brain On heel tof was, ging mijn verwachting van deze kamer wel wat omhoog. Het verhaal is duidelijk, iemand in door het bordspel 'Jumanji' in de jungle terechtgekomen, aan ons de taak hem terug te halen. De eigenaar van de kamer heeft al jaren geprobeerd contact te leggen met deze persoon, maar helaas is er nog niets uitgekomen. Kijken of ons dat wel gaat lukken.

We stappen de eerste ruimte binnen en daar was ik meteen weer onder de indruk van het decor, wat zag dat er netjes uit. Ook zagen we meteen dat er weer gebruik werd gemaakt van wat techniek. Wat voor Atheense begrippen soms best uniek is. Het begin start wat stroef, maar toen we eenmaal op dreef waren, bleven we de flow wel vasthouden. Een bepaalde puzzel in het begin sprong er voor mij echt uit. Het is heerlijk om eens gelaagde puzzels te zien in Athene. Vaak blijft het toch bij: "Vind X en plaats het op Y". Hier zul je echt verschillende dingen moeten oplossen om tot het einde van de puzzel te geraken, i love it.

Dan stappen we de jungle in en komen we oog in oog te staan met onze acteur. Waar deze in het begin wat leuke gevatte grapjes maakte, bleek al snel dat hij eerder een irritatiepunt was dan een leuke toevoeging. Hier blijkt maar weer hoe lastig het is om een goede comedyacteur te zijn. Waar ik in andere kamers acteurs leuk zag inspelen op de dingen die wij als groep zeiden, was deze acteur vooral een script aan het opratelen. Vooral de vooraf geschreven grapjes komen dan niet heel lekker over. De acteur is daarnaast continu bij je, soms heb je hem nodig voor puzzels, soms niet. Dat is ook meteen het struikelblok voor mij voor deze kamer. Het is bij een start van een puzzel namelijk niet echt duidelijk of we de acteur nu nodig hebben of niet. Waar de interactie niet altijd even goed is, wordt dat al snel irritant.

De puzzels zelf dan, waar in het begin de puzzels echt wel tof waren, verminderde dat naar het einde van de kamer. De puzzels voelen op veel vlakken random aan. Wanneer er dan ook nog een irritante acteur in je oor staat te tetteren, ga je je al snel storen. Het decor blijft over het algemeen (voor Atheense begrippen) wel erg netjes.

Tsja, Jumanji, een thema wat je natuurlijk veel ziet in kamers. Het thema in combinatie met een acteur én het feit dat het een comedykamer is, deed mij erg uitkijken naar deze kamer. Helaas was het een beetje een deceptie. Ik denk persoonlijk dat hier meer uitgehaald had kunnen worden.


7

Sfeer: 7.5

Spelbeleving: 6.0

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Outcast

Brain On
Geplaatst op: 01 mei 2024

Top horror ervaring!

Het was alweer tijd voor de derde en laatste kamer op deze locatie. Tot op heden was ik redelijk enthousiast over Brain On. De eigenaar durft te laten zien dat niet alles gaat om horror in Athene. Dat je ook écht wel kamers hebt met een luchtiger thema én met gelaagde puzzels. Toch heeft deze jonge eigenaar (hij is pas 22 jaar en heeft alles zelf bedacht en gebouwd, wauw) een uitstap naar de horror durven te maken. Heel erg benieuwd dus hoe hij dit zou gaan doen.

Het is natuurlijk steeds lastiger om voor een escape room een uniek thema te bedenken. Zeker wanneer je kijkt naar horrorkamers zie je veel thema's vaak terugkomen. Zo ook Outcast, je treedt als groep namelijk een Asylum binnen. Een thema wat vaak resulteert in schreeuwende acteurs, veel bloed op de muren en steriele ruimtes. Doorgaans ben ik niet zo'n fan van dit thema. Maar goed, tot nu toe heeft Outcast mij verbaasd wat betreft decors, dus wellicht is het hier anders.

En ja, dat bleek inderdaad zo te zijn. Vanaf het eerste moment dat we de kamer binnenstapte, wist ik: dit kan wel eens tof gaan worden. De decors zien er ook hier weer erg netjes uit! We komen meteen in een juiste flow te zitten en die laten we tot het einde niet meer los. Heerlijk, wat hou ik daarvan. De puzzels in deze kamer zijn oprecht goed, zeker richting het einde zit een puzzel waarvan ik dacht: yes, dit vind ik gaaf. Een goed gelaagde puzzel die je niet 123 hebt opgelost. Dat in combinatie met het spannende thema maakt het voor mij echt een succes.

Dat spannende thema, tsja wat is daar over te zeggen? De scares in deze kamer zijn goed, heel goed zelfs. Dat heeft (wat bij betreft) echt te maken met de afwerking van de kamer. Veel scares zie je niet aankomen. De kamer voelt levensecht aan en voelt daardoor erg realistisch. De acteur zit goed in zijn rol, is muisstil op de juiste momenten en verrast ons met een aantal hele toffe stukjes acteerwerk. Top gedaan! Het verhaal blijft ook hier een beetje uitgekauwd, het is en blijft een Asylum waaruit je moet ontsnappen, dat hebben we natuurlijk al heel vaak gedaan.

Waar Outcast het voor mij vooral op wint, is de combinatie tussen een goed decor, toffe acteur en scares maar vooral de goede puzzels. Je ziet - zeker in horrorkamers - niet zo snel écht toffe puzzels terugkomen. Daar zie je dat de eigenaar zelf eigenlijk ook een beetje de Atheense horror moe is. Hij kiest er echt voor om een psychologische horrorkamer te maken waar wél goede puzzels inzitten. Voor mij was Outcast echt een verborgen pareltje tijdens deze trip. Ik zou daarom zeker aanraden deze kamer mee te pakken op je volgende bezoek aan Athene!


8.5

Sfeer: 8.5

Spelbeleving: 8.5

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Dead or Alive

No Exit - Ilioupoli
Geplaatst op: 02 mei 2024

He's from Belgium, that's a red flag

Kamer vier van vandaag alweer. Na een wat mindere ervaring bij een eerdere comedy room deze dag, is het tijd voor comedy kamer nummer 2! Ja, dat lees je goed; het is mogelijk in Athene tussen al het horrorgeweld door. De eerste humoristisch bedoelde kamer vandaag was niet zo'n succes, dat laat maar weer zien hoé lastig het is een goede grappige kamer te bouwen. Bij mijn vorige trip in Athene speelde ik de andere twee kamers bij No Exit al (Death Row en El Excorcista), hier was ik zeker over te spreken. De afwerking en decor waren ondermaats, maar de algemene feeling van de kamers waren erg goed. Heel erg benieuwd dus wat er vandaag op de planning staat!

Een kamer met acteur blijft altijd lastig, jouw ervaring staat of valt echt op basis van die ene acteur. Zo had ik twee jaar geleden een ge-wel-di-ge ervaring bij Death Row, terwijl ik van andere mensen weer hoorde dat de acteur niet zo goed was. Enfin, we komen binnen en maken al snel kennis met onze acteur. We worden in thema onthaald en ik had eigenlijk meteen een goed gevoel bij onze acteur. Hij speelde een leuk typetje en sprak goed Engels, dit kon wel eens tof gaan worden.

Het verhaal van de kamer is simpel; wij reizen naar een dorpje waar nog maar één iemand leeft, een Westerndorpje wel te verstaan. Wat we verder gaan doen? I don't know. We worden in thema naar de kamer toe geleid en daar lag ik al dubbel. De interactie met de acteur is geweldig en hij gaat écht vol op in zijn rol. Een van onze teamleden had deze kamer al eens gespeeld en ik vroeg continu: "was dit vorige keer ook zo?". Ik heb echt vol verbazing staan te kijken wat deze acteur soms uithaalt.

Omdat er in het dorpje waar we naartoe reizen maar één iemand woont, waan je jezelf in een soort Eddie Murphy film, iets wat ik echt heel grappig vind. Zeker wanneer de acteur in de kamer ook nog eens gevat is en heel leuk inspeelt op de grapjes die je zelf maakt. Je maakt als spelers deze kamer echt zelf. Wanneer we op een gegeven moment in de saloon staan en ik een stok kaarten zie, trakteer ik de saloon eigenaar op een goocheltruc. Wat ik niet had verwacht is dat hij er meteen eentje terugdeed, hilarisch. Daar moest op geproost worden natuurlijjk!

De afwerking in deze kamer is wel weer matig, een beetje wat ik al verwachtte bij een No Exit kamer. Over het algemeen ziet alles er op het eerste oog prima uit. Maar als je beter gaat kijken steken overal de schroeven nog uit en kijk je op sommige punten dwars door het decor heen. Wel moet ik zeggen dat ik deze kamer, van de drie die ze hebben, er wel het tofste uit vond zien. Ook maken ze op sommige plekken in de kamer leuk gebruik van techniek, iets wat je niet vaak ziet in Athene. Wel jammer dat de techniek zo slecht is afgewerkt dat je al ziet wat er gaat gebeuren, maar ze hebben in ieder geval hun best gedaan!

De puzzels zijn allemaal leuk in thema, maar hebben weinig met het verhaal te maken. Het is voor mij vooral de combinatie tussen de prima puzzels en die hilarische acteur die de kamer echt voor mij maken. Zeker wanneer we richting het einde onszelf opsloten en de acteur een puzzel opnieuw moest oplossen om óns te bevrijden. Omgekeerde wereld, maar een hilarisch moment.

Ja, Dead or Alive was voor mij een toffe beleving. Dit is wat een comedykamer hoort te zijn. Een acteur die perfect past bij zijn rol, die leuk inspeelt op de dingen die gedaan of gezegd worden. Hij voelde heel goed aan dat wij het randje opzochten, hij ging daar lekker in mee. De puzzels waren allemaal erg leuk en het decor was prima. Athene heeft me verbaasd, een goede comedykamer is dus echt mogelijk!


9

Sfeer: 8.0

Spelbeleving: 9.5

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Orfanato - Angry Souls

Spookey Escape
Geplaatst op: 03 mei 2024

WAT ZEG JE?

Het is alweer tijd voor de laatste kamer van vandaag tijdens de tweede dag van onze trip. Uiteraard sluiten we af met een horrorkamer. Orfanato wel te verstaan. Tijd om na maanden wachten ons kindje op te halen bij het lokale Atheense weeshuis. Moet gezellig worden! Terwijl we in een achterbuurt staan te wachten, horen we ineens geschreeuw vanuit het gebouw. Een kind roept of we klaar zijn haar op te halen. "Is there also a mommy?", galmt het door de woonwijk. Wat moeten de buurtbewoners hier wel niet denken elke avond? Enfin, na eventjes buiten gewacht te hebben, opent de voordeur en kunnen we naar binnen.

We koment terecht in een vervallen trappenhuis met de meest gevaarlijke trap die ik ooit heb gezien. Zonder leuning 3 verdiepingen omhoog, je zou maar uitglijden of struikelen. Het ziet er uit als een grote bouwval, de zakken cement staan nog overal. Gaat dit weer zo'n kamer worden? Eenmaal op de derde verdieping werd ik wel enthousiaster. Ineens zijn de muren gethematiseerd en hangen overal posters van kinderen. Dit voorspelt niet veel goeds. We stappen het weeshuis binnen en daar lijkt niemand aanwezig te zijn. Toen onze host zichzelf introduceerde zaten we allemaal al tegen het plafond. Dit gaat heftig worden.

Een voor een worden we bij de host uitgenodigd om de adoptiepapieren te tekenen. Hierna is het tijd om het weeshuis te betreden. Doe we dit als groep? Nee natuurlijk niet, een voor een. Ik zit in de luxe positie waar ik als laatste naar binnen mag en zit dus alleen te wachten in de receptie van het weeshuis. Zo goed als donker is het, enkel een brandend kaarsje. Plots sta ik oog in oog met een van de weeskinderen aan het einde van de gang. Een klein meisje in een pyjama, doodeng. Wat er op dat moment gebeurde, was voor mij de beste intro die ik ooit heb gehad. Subtiel maar doodeng. Eindelijk werd ik opgehaald door de host om ook naar mijn slaapkamertje te gaan in het weeshuis.

Het weeshuis ziet er goed uit, decor en afwerking zijn oprecht goed. Het voelt groot aan en het lijkt erop dat je hier écht kunt verdwalen. Uiteraard gaat de telefoon nog vóór ik in mijn slaapkamer ben en mag eventjes op de gang wachten. Ben ik daar alleen? Natuurlijk niet. Na mezelf meermaals rot geschrokken te zijn, is het aan mij de taak de rest te bevrijden uit hun slaapkamers.

De start van deze kamer was tof, daarna is het aan ons de taak om via het hintsysteem ons door de kamer te bewegen. Het hintsysteem is leuk gekozen en past goed in het thema. Later blijkt wel dat dit hintsysteem ook wat problemen heeft, daar kom ik zo op terug.

De puzzels zijn prima in thema, maar wat we - qua verhaal - nu eigenlijk aan het doen zijn? Joost mag het weten... De scares zijn continu aanwezig en zijn goed uitgevoerd. Wel gaat het in deze kamer richting het schreeuwerige, maar op de een of andere manier past het hier wel. Achteraf bleken we zelfs 'geluk' te hebben dat er een nieuw weeskindje werd ingeleerd voor haar rol. We hadden dus meerdere weeskinderen, jeeeej!

Op een gegeven moment worden we terug naar onze kamers gebracht, want de kinderen in het weeshuis moesten naar bed. Deze manier van opsplitsen vond ik erg tof. Omdat het nogal kleine bedjes waren - en ik daar met met 1.91m niet echt in pas -, bleef ik rechtop zitten in het bed. Al snel bleek dat dat niet de bedoeling was. De boze acteur kwam mij eventjes in mijn bed leggen. Daar lig je dan, als volwassen vent in een kinderbedje. Na eventjes gelegen te hebben, ging mijn deur open, kwam die acteur zich nu alweer moeien? Nee, niemand minder dan 'De Milde Dictator' stond ineens in mijn kamer. Ik hoor mezelf nog zeggen: "Mocht jij naar mij toe komen?", "Nee, ik kom bij jou liggen". Gelukkig hoefde ik dus niet lang alleen te liggen. Twee volwassen mannen in een kinderbedje, gezellig!

De flow blijft best prima in de kamer, tot we op een bepaald punt uitkomen wat voor mij de kamer helaas tot een anticlimax bracht. We komen terecht in een nieuwe ruimte. Een grote ruimte. Deze ruimte was dermate groot, dat volledig thematiseren lastig bleek. Eigenlijk de enige kale ruimte in de hele kamer. Zonde, mar daar kun je wel doorheen kijken. Hetgeen wat mij hier vooral irriteerde, was dat het geluid hier zó ontzettend hard stond. Normaal vind ik dat irritant, maar kan ik het goed hebben. Zelfs ik heb hier met mijn oren dicht gestaan. Op het moment dat er dan ook nog eens een (wat onlogische) puzzel aan te pas komt, kan het hinsysteem je ook niet meer helpen. De host kon ons namelijk niet meer horen omdat het geluid zo hard staat. Ik snap niet zo goed wat hier nu de meerwaarde van is in zo'n kamer.

Uiteindelijk weten we te ontsnappen en kunnen we even bijkomen in de receptie. De eigenaar en alle acteurs zijn onwijs vriendelijk en we hebben na afloop nog geruimte tijd nagepraat met hen. Ik vond Orfanato oprecht een toffe kamer. De puzzels waren oké, het decor en afwerking waren goed en de scares waren ook zeker niet verkeerd. Het einde mogen ze wat mij betreft meteen uit de kamer schrappen. Of minstens de muziek wat lager zetten. Ja, dat was een beetje jammer. Ik zou Orfanato zeker aanraden om mee te pakken tijdens je trip!


8.5

Sfeer: 8.5

Spelbeleving: 7.0

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Red Riding Hood

The Mindhunters
Geplaatst op: 01 mei 2024

"What did you say about my tits?"

Het is weer tijd voor een escapetrip, naar Athene wel te verstaan. Voor mij de derde keer dat ik naar Athene reis om escaperooms te spelen. Athene blijft een plek van uiterste, je kunt óf hele toffe ervaringen tegenkomen, of wat mindere ervaringen. Met al twee reisjes achter de rug, weet je inmiddels een beetje wat je kunt verwachten. Vol goede moed dus naar de eerste kamer; Red Riding Hood.

Roodkapje, een thema wat - zeker in horror sfeer - heel tof kan zijn, mits goed uitgewerkt! We komen, zoals gewoonlijk in Athene, in een woonwijk terecht waar de kamers zich bevinden. De host zag ons al op de camera en kwam even vertellen dat we nog eventjes moesten wachten. Ook iets wat uniek is in Athene. Ze laten je eerder, zonder bericht, minuten lang wachten voor gesloten deur. Na even in de zon gezeten te hebben, konden we dus eindelijk beginnen.

We starten in polonaise met onze ogen gesloten, iets wat je bij horrorkamers wel vaker ziet. Soms kan dit heel tof zijn, zeker wanneer je vervolgens één voor één naar binnen wordt geleid. Ook hier was dat het geval, we worden in de kamer geplaatst. We kregen te horen dat we ná het geluidsfragment konden starten. Beetje jammer wel dat het geluidsfragment in het Grieks was (of de boxen stonden zo luid dat we het Engels er niet uit konden halen). De blinddoeken mochten af en we konden beginnen. Waarom je hier geblinddoekt de kamer in wordt geleid, is mij een raadsel, het heeft hier totaal geen toegevoegde waarde. Enfin, we konden eindelijk beginnen.

Nadat je je blinddoek hebt afgedaan, leek het decor best tof! Wanneer je ogen echter wat meer gewend zijn aan het donker, zie je de Griekse slag in deze kamer goed terug. De afwerking is oprecht om te janken, niets bijzonders dus. Al snel komen we oog in oog te staan met roodkapje, een tof moment al zeg ik het zelf. Zoals het verhaal al zegt, zijn we uitgenodigd door 'Red' om haar oma's begrafenis voor te bereiden. Na een aantal puzzels opgelost te hebben, staan we in het huisje van oma.

Die puzzels, tsja wat kan ik daar over zeggen? Ze zijn aanwezig. Ze voelen onwijs random aan en hebben over het algemeen heel weinig met het thema te maken. Wat stoort is dat enkele raadels zo versleten zijn, dat ze bijna niet op te lossen zijn. Maar als echte puzzel die-hards komen we daar natuurlijk wel uit. In het huisje van oma staan we lijnrecht tegenover Red, wat zorgt voor grappige interacties. Een acteur die leuk inspeelt op situaties kan ik persoonlijk altijd erg waarderen. Zeker wanneer je een horrorkamer speelt. Humor en angst staan wat dat betreft heel dicht bij elkaar.

We gaan voor mijn gevoel erg snel door de kamer heen, de puzzels blijven random aanvoelen, het decor blijft matig en meermaals heb ik het idee: "wat zijn we in godsnaam aan het doen?". Qua verhaal hangt ook alles maar aan een zijden draadje, van het oorspronkelijke verhaal blijft voor mijn gevoel weinig over. Zeker gezien de ruimtes waar we af en toe zijn. Richting het einde komt het verhaal wel meer samen en eindigt zelfs in een soort cliffhanger (ze hebben namelijk ook een tweede kamer). De scares in deze kamer zijn oké, niet heel bijzonder. Het voelt af en toe toch weer aan als een soort spookhuis. Veel luid geschreeuw, iets waar ikzelf minder fan van ben.

Tsja Red Riding Hood, een thema wat onwijs tof uitgewerkt zou kunnen worden. Ik zie het daarom vooral als een kamer met potentie, vooral qua thema. Voor nu was het een prima kamer om mee te beginnen. De verwachtingen waren niet heel hoog en zelfs daar is de kamer onder blijven hangen. Nu lijkt alles heel negatief, maar als groep hebben we wel onwijs veel lol gehad. Dat laat weer zien hoe belangrijk een groep is waar je mee speelt. We kwamen allemaal met hetzelfde einddoel: plezier maken. En ondanks dat het een horrorkamer was, wat hebben we hier gelachen.


6

Sfeer: 5.0

Spelbeleving: 6.0

Service: 8.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Helicopter, helicopter

Door naar kamer twee alweer van de trip, na vroeg in het vliegtuig te zijn gestapt, veel gereisd te hebben én na al een andere kamer achter de rug, is het tijd voor kamer twee van onze eerste dag. Na zojuist Red Riding Hood gespeeld te hebben, is het nu tijd voor het vervolg van deze kamer; Red Riding Hood 2: The Wolf. Ondanks dat de eerste kamer niet top was, hadden we wel veel lol gehad. Hopen dat dat bij deel twee ook zo zou zijn.

De start van deze kamer is apart te noemen, Roodkapje als thema en dan zo starten? Enfin, het zou wel in het verhaal passen, right? Het verhaal is simpel, na in de vorige kamer al kennisgemaakt te hebben met 'Red', is het nu tijd om kennis te maken met een ander hoofdpersonage uit dit sprookje: The Wolf! We starten de kamer vlot en komen uiteindelijk in het hoofddeel van de kamer terecht. Wat hier meteen weer opvalt, is dat de kamer onwijs lelijk is. Ik kan er helaas niets meer van maken. De afwerking is wederom om te janken. Laten we hopen dat de puzzels goed zijn!

Waar we bij Red Riding Hood 1 al niet zo'n fan waren van de puzzels, is dat ook hier weer het geval. Alle puzzels zijn compleet random en in sommige gevallen vrijwel niet op te lossen zonder hints. Sterker nog; de eigenaresse was achteraf zelfs heel trots dat bij een bepaalde puzzel slechts 1 groep het ooit heeft opgelost zonder hints. Waar wij allemaal dachten: "dan moet je je puzzel dus aanpassen", was dat voor haar een hele overwinning.

Red Riding Hood 2 blinkt wel uit in zijn acteerwerk, dat is op sommige punten echt heel goed. Toffe doorkijkjes waar je een bepaald 'showtje' ziet wat het verhaal verteld, daar word ik persoonlijk heel enthousiast van. Zeker wanneer dit goed is uitgevoerd. Op veel plekken in deze kamer is dat ook echt het geval. Zeker de acteur die The Wolf vertolkt, zit onwijs goed in zijn rol, misschien wel iets te goed. Op een bepaald punt in de kamer gaat alles mis. Achteraf hebben we hier de gehele vakantie ontzettend om kunnen lachen. Het smsje wat we kregen via ons hintsysteem met de tekst: "Is the player okay?" heeft ons de gehele vakantie achtervolgd.

De scares in deze kamer zijn wat beter uitgevoerd dan in het eerste deel. Welliswaar blijft het veel schreeuwwerk en dreunen de muziekboxen om je oren, maar ik kan het in deze kamer wat beter waarderen dan bij de vorige kamer. Zeker richting het einde is er een bepaald stuk waar de scares voor mij tot hoge hoogte rezen. Iets wat ikzelf totaal niet aan zag komen en wat voor mijn andere teamleden een hilarisch moment bleek te zijn.

Tsja ook hier weer mixed feelings over Red Riding Hood 2: The Wolf. We hebben ons als groep echt wel vermaakt. Maar kwam dat door de kamer? Of door de lol die we zelf hadden? Om heel eerlijk te zijn zitten er echt wel toffe elementen in deze kamer. Maar toch zou ik deze kamer niet snel aanraden. Het is zo'n dertien in een dozijn kamer. Slechte afwerking, matige puzzels, maar toch heeft de kamer echt wel leuke elementen. Wel moet ik ook hier weer zeggen; er zit zoveel potentie in deze kamers, zeker wat betreft het thema. Maar daar is wat mij betreft te weinig uitgehaald.


6.5

Sfeer: 6.0

Spelbeleving: 6.5

Service: 8.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

Lethal Decision

EscapeClue Athens
Geplaatst op: 01 mei 2024

The guy with the nice nipples

Door naar de laatste kamer van de dag. Heel eerlijk, ik had het - op dat moment - totaal niet erg gevonden als we deze hadden overgeslagen. Lethal Decision 1 stond namelijk op de planning. Een kamer die eigenlijk niet eens op het programma stond. Lethal Decision 2 stond later in de week op de planning, maar ik heb me laten overhalen om 1 ook te spelen. Gelukkig wilde onze overige teamleden ook mee en konden we dus met vier man sterk naar de kamer toe.

Online is er veel te lezen over deze kamer. Deze kamer zou de engste kamer ter wereld moeten zijn, scarefactor 10/10. Wat de fuck gaan we hier meemaken dan? Zoals vaker in Griekenland meld je je als team netjes op tijd bij de deur. Soms is het echter zo dat een groep uitloopt of iets dergelijks. Grieken geven dit alleen niet aan, wat resulteert in 20 minuten voor de deur wachten. Ik kan je zeggen, die 20 minuten duren dan lang. Je bent jezelf onwijs aan het opfokken en bang aan het maken. Verhalen waar mensen bont en blauw uit deze kamer komen schieten door je hoofd. 3 van de 4 van ons waren er eigenlijk klaar mee, maar er was een dapper meisje die ons over wist te halen, Shout-Out Steph haha. Binnen hoorde we de rookmachines al aan staan (en lang!). Na 20 hele lange minuten ging de voordeur open.

Het is wel vaker dat een kamer vanaf de voordeur start in Athene, een deur die opengaat en dan zie je vaak meteen waar je terechtkomt. Dat is bij Lethal 1 niet het geval. Het enige wat je op dat moment ziet is: wit. Rook. En veul! Zonder ook maar een halve centimeter voor je uit te kunnen kijken, moet je twee flinke trappen op. Op dit moment dacht ik echt: wil ik dit wel? Heb ik hier eigenlijk wel zin in? Wat mij vooral zorgen baarde, was het feit dat we bij de vorige kamer hadden gezegd dat we deze kamer zouden gaan spelen. Wanneer een eigenaar dan omdraaid en gebaard dat die kamer écht heel heftig is, weet je waar je aan gaat beginnen.

We worden in thema onthaald door een host en hebben hier leuke ineractie met deze man. Waar ik hiervoor doodsbang was, was ik op dit punt iets meer ontspannen. De sfeer is nog steeds eng, maar er worden hier en daar grapjes gemaakt. Dan komt voor ons een belangrijk punt in deze kamer. Wij geven namelijk aan onze host aan dat het allemaal niet zo heftig hoeft: "Not so much touchy touchy". Ook dit is zo'n kantelpunt geweest. Waar ik in het verleden bij een kamer wel eens heb gehad dat de host je dan vierkant uitlacht, heb ik hier het idee dat ze er wel goed mee omgaan. Hopen dat ze dat vasthouden!

Dan begint de kamer, het verhaal is heel simpel. Wij treden een verlaten huis binnen om te kijken wat daar allemaal aan de hand is. Het begin van de kamer is heftig, echt fucking heftig, en zet daardoor meteen de toon. Om heel eerlijk te zijn heb ik in het begin heel erg getwijfeld om uit de kamer te stappen. Niet zo zeer omdat ik het eng vond, maar vooral omdat ik me echt niet goed voelde. De rookmachine industrie in Athene doet goede zaken met een kamer als Lethal Decision 1. Mijn god wat pompen ze hier een rook in. Zo erg zelfs dat mijn hele huid begon te irriteren en dat ik op een bepaald moment niet meer kon stoppen met hoesten. Dat in combinatie met de uitlaatgassen die in de eerste ruimte hangen (je gaat begrijpen wat ik bedoel als je hem gespeeld hebt), deed mij bijna beslissen om te stoppen.

Heel eerlijk, ik ben onwijs blij dat ik niet uit deze kamer ben gegaan. Want wauw, wat een beleving was dit. Lethal Decision 1 is een unieke kamer in zijn soort. Zoals al meerdere reviews hier vermelden, het is zo'n typische 'You hate it or you love it' kamer. Voor mij was het echt een onwijs gave beleving. Wat ik meteen duidelijk wil maken is dat de acteur HEEL goed omgingen met het feit dat we minder fysiek contact wilde. Het fysieke contact was bijna niet aanwezig. Of de kamer daardoor minder heftig is? Nee, hij is nog steeds mega heftig haha. Maar het feit dat er dus wel een mogelijkheid is om dit aan te geven, deed me goed. Het waren dus écht acteurs en niet een gestoorde gek die ons écht wilde vermoorden.

De kamer zelf dan, qua thema past het heel goed. De kamer is echt niet mooi en blinkt zeker niet uit qua decors, maar het past wel heel goed in het verhaal van deze kamer. Door de kamer heen blijft de spanning onwijs hoog, ondanks dat ik niet angstig ben geweest, ben je wel continu op je hoede. Qua puzzels blinkt deze kamer ook echt zeker niet uit, de puzzels zijn over het algemeen erg random. Kapotte puzzels die geen deel meer zijn van de kamer, zijn wel nog steeds onderdeel van de kamer, waardoor je soms het gevoel hebt het een en ander te missen. Maar dat mocht de 'pret' niet drukken.

Waar blinkt deze kamer dan wél in uit? Acteerwerk! Holy shit, wat een gestoorde gek hadden we voor ons. Niet normaal waar deze acteur toe in staat is. Een klein Grieks ventje die capriolen uithaalt waar je 'u' tegen zegt. Wat was ik onder de indruk. De kamer ziet er geleefd uit, maar na het zien wat deze acteur allemaal doet, kan ik dat heel goed begrijpen.

Ondanks dat we doodsbang waren op voorhand én dat ik bijna de kamer uit ben gegaan, ben ik ontzettend blij dat ik deze kamer gespeeld heb. De dingen die we hier hebben meegemaakt zijn abnormaal en echt van een uniek level. Is het nou echt een topkamer die je gespeeld MOET hebben? Dat denk ik persoonlijk niet. Maar ondanks dat zou ik LD1 aan iedereen aanraden. Geef gewoon aan dat je niet zo van fysiek contact houdt, dan houden ze daar zeker rekening mee. Doodmoe en bezweet kwamen we de kamer uit, tijd om naar bed te gaan. Dat hadden we nodig na deze marteling!


8

Sfeer: 8.0

Spelbeleving: 8.5

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  sjephanie

LandLoper

Landloper Belevingshuis
Geplaatst op: 10 april 2024

Een verborgen parel in Wortel

Wat ga je doen als je je verveeld? Juist; escapen! Met twee personen waren we op zoek naar een escaperoom in de buurt die nog vrij was. Altijd een uitdaging; een kamer vinden voor twee personen, die in de buurt is én nog een beetje betaalbaar is. We kwamen al snel uit bij 'De Landloper', een kamer waar ik nog nooit van had gehoord. Heel erg benieuwd dus wat we hier mee zouden gaan maken.

We komen aan op een mooie locatie, het ontvangst was hartelijk en we konden direct plaatsnemen in de ontvangstruimte. Wat me hier meteen opviel, was dat het er allemaal erg netjes uitzag. Je zet letterlijk een stap terug in de tijd, heerlijk. Na even bij de kachel gezeten te hebben, krijgen we een introductie over de escaperoom. We krijgen het achterliggende verhaal te horen en wat 'Landlopers' nou eigenlijk precies waren. Altijd leuk als een kamer gebasseerd is op een lokaal verhaal. Daarna een korte uitleg over de sloten, het verhaal en al vrij snel konden we gaan beginnen.

De introductie in de kamer vind ik erg leuk gekozen, passend bij het verhaal met een leuke twist. We staan in de kamer en kunnen eigenlijk meteen van start gaan. Deze kamer is niet bijster groot, ga deze kamer dus vooral niet met grote groepen spelen. Voor twee personen was hij eigenlijk perfect. Het decor ziet er over het algemeen prima uit, niets bijzonders, maar wel netjes afgewerkt.

De puzzels zijn gedurende het spel prima in thema én versterken daarnaast het verhaal. Het enige wat ik een beetje mistte, was wat sfeer door middel van muziek of geluid. Daardoor sloeg de sfeer een beetje kapot. Zeker omdat we net een tof uitgewerkt introductiefilmpje hebben gezien.

Wat opvalt is dat we als een speer door deze kamer gaan, de puzzels volgen elkaar in hoog tempo op. Dat komt vooral omdat de flow onwijs goed is. Richting het einde van de kamer komt het gehele verhaal samen, de puzzels hier vind ik erg tof gekozen. Origineel en gelaagd. Met nog 20 minuten op de klok wisten wij met 2 personen, zonder hints, te ontsnappen. Al met al dus een heerlijke flow, logische puzzels in een prima thema.

Voor mij een kamer waar ik in ging zonder enige verwachtingen, maar daardoor hebben we een onwijs fijn puzzelplezier gehad. De prijs-kwaliteit verhouding is hier, naar mijn mening, top. Al met al dus een verborgen parel gevonden in Wortel!


8

Sfeer: 8.0

Spelbeleving: 8.5

Service: 8.0


Gespeeld in maart 2024

Gespeeld met 2 personen

Ontsnapt: Ja

  MCDave

Ten Colours

Just Escape
Geplaatst op: 10 april 2024

Prima vermaak als je met de juiste instelling gaat!

Hoe sluit je een dag goed af? Uiteraard met een escaperoom! Omdat we toch in de buurt waren van Almere, besloten we met z'n tweeën een klein stukje om te rijden om 'Ten Colours' mee te pakken. Een kamer waar ik al veel over gehoord had, vooral het puzzelplezier moest hier goed op orde zijn. Op naar Almere dus!

We waren veel te vroeg op locatie, maar besloten toch maar gewoon aan te bellen. We werden vriendelijk ontvangen (ondanks dat we dus véél te vroeg waren) en er was meteen ruimte genoeg om lekker te kletsen. Na flink voorgebabbeld te hebben, en na een sanitaire stop, konden we meteen gaan beginnen aan ons puzzelavontuur.

Deze kamer is echt gemaakt voor de puzzelfreak, ga hier dus met de juiste verwachtingen naartoe, dan zul je een leuke tijd hebben! Toen we 'de eerste ruimte' binnen stapte, zagen we meteen dat we ons echt alleen op de puzzels hoefde te focussen. Het 'decor' en het niveau van afwerking is niet al te best, maar dat is ook niet wat deze kamer pretendeert. Iets wat ikzelf bij eigenaren altijd erg kan waarderen, uitgaan van je eigen krachten.

Dan de puzzels; de kamer zit zo in elkaar dat je door 10 verschillende ruimtes gaat, allemaal met een enkele puzzel. De moeilijkheid wordt steeds lastiger natuurlijk. Het mag dan ook geen geheim zijn, dat we de eerste helft van de kamers binnen een aantal minuten hadden opgelost. Simpele puzzeltjes waardoor je lekker in die puzzelflow komt. Daarna begint het toch al wat pittiger te worden.

Zeker richting kamer 7/8 worden de puzzels lastiger en - in mijn optiek - net wat onlogischer. Hier en daar vraag ik me soms af; hoe hadden we dit moeten weten. Wel blijft de flow er erg goed inzitten en is het continu snel duidelijk wat er van ons verwacht wordt. Op het einde lopen we met z'n tweeën iets vast en met een aantal kleine hints, weten we de laatste ruimte te halen.

Daar zit de grote eindpuzzel. Een puzzel die over het algemeen niet eens heel erg moeilijk is, maar die vooral heel veel tijd kost. Ik denk dat het bijna onmogelijk is om deze puzzel, binnen de tijd, op te lossen. Je moet hiervoor alle voorgaande kamers in één keer goed hebben om genoeg tijd over te hebben. Al met al dus een perfecte uitdaging voor de diehard puzzelaars haha.

Tot slot werden we door onze hosts uit de kamer gehaald en hebben we nog lang na zitten kletsen. Ten Colours was voor mij oprecht een toffe kamer omdat we hier met de juiste verwachtingen naartoe zijn gegaan. Ga hier vooral heen om jezelf te prikkelen op puzzelvlak, dan ga je echt een leuke tijd hebben!


Reactie door Just Escape

14 april 2024

Super bedankt voor deze mooie uitgebreide review, heel leuk dat je deze kamer zo tof vond :) Als je nog meer geprikkeld wilt worden met wat leuke puzzels, kom dan vooral gezellig terug naar Colours of Art! :)


7

Sfeer: 5.5

Spelbeleving: 7.0

Service: 9.0


Gespeeld in februari 2024

Gespeeld met 2 personen

Ontsnapt: Nee

  JustEscape

The Sacrifice

Disappear Escape
Geplaatst op: 10 april 2024

Hier ging nét te veel mis

Tijd voor kamer twee tijdens mijn werktripje in Athene. Samen met mijn collega's speelden we gisteren Monika's Diary, iets wat zij zo enorm vet vonden, dat ze heel graag nóg een kamer wilde spelen. Win-win situatie voor mij dus. Omdat we vrij last minute moesten boeken, waren de keuzes niet heel uitgebreid. Gelukkig was 'The Sacrifice' nog beschikbaar om te spelen laat op de avond, boeken dus!

We komen aan in buurt ver van de bewoonde wereld, althans dat lijkt zo. Wij hadden gehoopt daar in de buurt nog wat te kunnen eten, maar dat gaat op deze locatie niet. Wat resulteerde in 40 minuten buiten rondwandelen. Gelukkig was het weer goed. Uiteindelijk kunnen we binnen en stappen we het pand binnen.

De introductie vindt plaats in een afgeragde ruimte, iets waar bij mij de alarmbellen meteen gingen rinkelen. Zwart geverfde muren, kapotte banken, etc. De introductie zelf wordt gedaan door een man met een kap op, die een beetje geheimzinnig en op een enge manier probeert te praten. Gaat dit weer zo'n kamer worden?

De start van de kamer is leuk gedaan, iets wat je in horrorkamers vaker ziet, maar voor mijn collega's was deze manier van een kamer starten nieuw. De spanning is van begin af aan meteen aanwezig. De kamer ziet er op het eerste oog prima uit, maar net als bij veel andere kamers in Athene, moet je niet verder kijken dan die eerste blik. Wat ik erg jammer vind, is dat je duidelijk ziet dat deze kamer nu al afgeleefd is. Kapotte onderdelen in puzzels, zichtbare schade op decorstukken, etc. Het lijkt wel of ze het begrip 'onderhoud' in Athene niet kennen, dat is erg jammer.

Waar het voor mij eigenlijk meteen stuk liep, is vlak na het begin. We komen in een prima flow terecht en de puzzels volgen elkaar op. Ik hoor mezelf wel vaker vragen: wat staan we nu eigenlijk te doen? Maar daar moet je soms doorheen kijken. Waar het bij ons misging, zijn meerdere reset-fouten. Dat haalt je natuurlijk volledig uit de flow. Zeker omdat we op de helft van de kamer al in de eindruimte staan omdat er een slot niet dicht is gedaan. Stel je voor; je staat in een netjes uitgewerkt dorp en hoor ineens een host roepen: ga terug naar plek X en wacht daar even. De bloeddorstige heksen, die je zojuist nog wilde vermoorden, komen op sneakers binnengelopen met hun telefoonzaklamp aan om het slot te resetten. Jammer dus.

Tot overmaat van ramp hadden we ook nog een onveilige situatie in de kamer. Ze zijn er bij deze kamer niet bang voor om je te laten schrikken. Ook niet als je op een verhogen staat of wanneer je een trap op- of afloopt. Een van onze teamleden kreeg een flinke scare om zijn oren terwijl hij op een verhoging stond, hier verzwikte hij zijn voet. Achteraf bleek hij zelfs zijn middenvoetsbeentje gebroken te hebben. Enerzijds is dit natuurlijk een 'fout' vanuit ons, want je schrikt er zelf natuurlijk van en wil weg. Aan de andere kant vind ik het persoonlijk not done om mensen het leplazurus te laten schrikken terwijl je van een trap loopt of wanneer je op een verhoging staat.

Het einde van de kamer is vrij voorspelbaar, maar op zich wel grappig. jammer dat we al wisten wat er zou gaan gebeuren omdat we helemaal in het begin al een kamer hadden gezien door het reset-foutje. Al met al was The Sacrifice een beetje een domper. De kamer is onwijs groot, maar mist een bepaalde sfeer en liefde. Ze mogen hier echt eens met de onderhoudsbijl doorheen om alles weer fris en netjes te maken. En dan blijft daar voor mij toch ook het onveiligheidspunt, iets wat ik persoonlijk echt niet vind kunnen. Enfin, over een paar maanden mogen we weer naar Athene (op het moment van schrijven nog een week) en dan zullen we zien wat we dan weer tegen gaan komen.


7

Sfeer: 7.0

Spelbeleving: 7.0

Service: 7.0


Gespeeld in november 2023

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

 

Die verdomde kachel

Voor mijn werk was ik met 4 man in Athene. Vaker heb ik moeten uitleggen waarom ik toch hele vakanties plande om alleen maar escaperooms te spelen. Daarnaast hebben mijn collega's zich kostelijk vermaakt om het feit dat ik een keer zó bang was in een escaperoom dat ik niets meer kon doen. Gelukkig haalde ik ze over om op één avond één escaperoom te gaan spelen. Ik wilde dus het liefst een kamer spelen die hen zou laten zien wat een escaperoom kan zijn. Tegelijkertijd wilde ik ze ook wel een beetje de stuipen op het lijf jagen. Na lang wikken en wegen, werd het 'Monika's Diary', een keus waar ik achteraf heel blij mee was. Let's go!

Op voorhand moet je even goed kijken wanneer je deze kamer boekt, het is namelijk niet mogelijk deze kamer zo maar in het Engels te spelen. Je krijgt namelijk een vertaler met je mee (tegen bijbetaling). Ik was erg benieuwd hoe dit in zijn werk zou gaan en hoe ze dit ooit passend in een verhaal zouden krijgen. Dat werd op locatie meteen duidelijk. Wij waren internationale detectives die een zaak moesten oplossen. Omdat wij de Griekse taal niet machtig waren, kregen we een lokale rechercheur mee die alles voor ons zou vertalen, top geregeld dus.

Waar ik in het begin een beetje terughoudend was over deze vertaler, bleek later dat dit misschien wel het tofste element in de kamer was. Hij speelde écht met ons mee en was onderdeel van ons team. Hij was net zo bang als dat wij waren, perfect geacteerd dus! Eenmaal binnen wist ik meteen: Yes, ik heb een goede kamer uitgekozen. De sfeer was meteen goed, het decor zag er perfect uit, het verhaal klopt, de puzzels zijn in thema. Alles wat een goede escaperoom moet hebben. De acteur jaagt ons de stuipen op het lijf. Meermaals heb ik mijn collega's naar de grond zien gaan, missie geslaagd dus. ;)

Richting het einde van de kamer neemt het verhaal plots een wending, een wendig die ik ónwijs jammer vindt. Dit had zoveel subtieler gekund, zo mooier in thema. Je eindigt nu weer heel erg afgezaagd, daar baalde ik een beetje van. Achteraf was er nog ruimte om na te praten met de acteur(s) en kregen we wat te drinken. Dat was nodig, want we hadden het bloedheet. De spanningsopbouw was namelijk echt perfect in deze kamer.

Een tiental minuten later stonden we weer buiten. Waar ik natuurlijk het meest benieuwd naar was; hoe vonden mijn collega's dit. Die waren laaiend enthousiast. Geweldig dus! Sterker nog; ik moest van hen (uiteraard heb ik hier zelf niet op gepusht) op zoek naar een andere kamer die we de dag erop konden gaan spelen.

Monika's Diary is een van de betere kamers die ik gespeeld heb in Athene. Het verhaal klopt, spanningsopbouw is goed. De puzzels passen in thema en zijn van een prima niveau, zelfs het decor ziet er netjes uit, iets wat in Athene niet altijd zo is. Al met al dus een echte must-play wanneer je in Athene bent!


9

Sfeer: 9.5

Spelbeleving: 9.0

Service: 9.0


Gespeeld in november 2023

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

 

The Texas Massacre

Find a Way
Geplaatst op: 07 december 2023

Doe maar gewoon niet

Er staat weer een nieuwe dag op het programma vol met kamers, heerlijk! We starten de dag met horrorkamer, iets wat uniek is tijdens onze trip. ‘The Texas Massacre’ zegt natuurlijk al onwijs veel, ik verwacht er vanaf het begin af aan weinig van, want dit soort horror is niet per se voor mij weggelegd. Persoonlijk vind ik het altijd een beetje goedkoop, maar wie weet gaat dit wel een verborgen parel zijn.

Nou spoiler; dat was het zeker niet. Dit gaat ook geen hele lange review worden, want om hier überhaupt nog tijd in te steken is eigenlijk al jammer. De locatie bevindt zich in een vervallen pand, er is ruimte om naar het toilet te gaan, spullen op te bergen, etc. Na even gewacht te hebben met onze host, die er volgens mij niet heel veel zin in had, mochten we naar de kelder van het pand.

Daar stappen we de kamer binnen, we staan in een lelijke ruimte vol bloed, plastic schermen, kettingzagen, gereedschap aan de muur, etc. We stappen echt een goedkope horror ruimte binnen. Van het decor moeten ze het niet hebben, wellicht het verhaal dan? Welk verhaal? Het is absoluut niet duidelijk wat we nu eigenlijk aan het doen zijn. Waar kan de kamer zich dan nog redden? De puzzels; die waren inderdaad aanwezig, maar daar is ook alles mee gezegd. Deze kamer is vanaf het begin af aan onduidelijk. De puzzels passen binnen dit thema, dat wel, maar daar is ook alles mee gezegd. Wat een verschrikking was dit.

Gelukkig had onze host een resetfout gemaakt, waardoor we zeker 4 à 5 puzzels gemist hebben, maar daar waren we eigenlijk best blij mee. Tijdens het napraten hebben we aangegeven dat een kamer als deze eigenlijk echt niet meer kan. Achteraf bleek ook dat er een acteur in de kamer had moeten zitten. Maar omdat onze hosts amper Engels spraken, was die er ook maar uitgehaald.

Ik ga echt geen woorden vuil meer maken over deze kamer, heb je ruimte over tijdens je trip? Ga lekker op een terras zitten en sla deze kamer alsjeblieft open. Je zult me dankbaar zijn!


3

Sfeer: 2.0

Spelbeleving: 3.0

Service: 5.0


Gespeeld in augustus 2023

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

 

Laad meer reviews