Marieke

"Could you repeat that?" (x10)

Een nieuwe kamer in vampierenthema... living on the edge. Ik ben al niet zo van de demonen en dat soort ellende, en vampiers vallen voor mij toch een beetje in dezelfde categorie. We speelden deze kamer met z'n tweeën en dat is zeker goed te doen. Een toiletbezoek vooraf zat er helaas niet in, toilet is achteraf beschikbaar.
Om te beginnen: wat is deze kamer groot! Helaas zit daar voor mij ook meteen een minpunt. Het decor is namelijk behoorlijk eentonig. Oke, het is een kasteel, maar hier leek echt alles op elkaar. Op een gegeven moment had ik het wel gezien, die muren.
En eigenlijk geldt hetzelfde voor de scares. In het begin is het nog een beetje spannend, maar al snel werd het behoorlijk voorspelbaar en repetitief. Als je steeds ongeveer hetzelfde trucje ziet, is de spanning er op een gegeven moment ook wel vanaf.
De puzzels waren op zich leuk en er zaten zeker een paar originele dingen tussen. Alleen liep het allemaal niet altijd even lekker. De flow was regelmatig ver te zoeken, mede doordat je behoorlijk wat teksten moet lezen, vaak ook nog eens in het (half)donker. Niet echt mijn favoriete bezigheid in een (horror)kamer.
En dan de hints via de speaker... die waren echt dramatisch slecht te verstaan. Als iemand 'painting' probeert te zeggen en jij hoort 'baby', dan wordt puzzelen toch best een uitdaging.
Er zitten ook nog wat cinematics in. Vooral de laatste vond ik best tof, maar de rest is me eerlijk gezegd niet echt bijgebleven.
Al met al vond ik het een beetje een tegenvaller. Het is absoluut indrukwekkend hoeveel werk er in deze enorme kamer is gestoken, maar voor mij maakt groot niet automatisch goed. Te weinig variatie in het decor, te voorspelbare scares en een gameplay die niet altijd lekker loopt.
Wat mij betreft kun je deze best overslaan, tenzij je natuurlijk helemaal gek bent op Dracula.
Maar om toch positief af te sluiten: op de hoek zit een restaurant waar je echt heerlijk kunt eten.

"That's part of the story."

Bij aankomst kun je vooraf nog even naar het toilet, altijd prettig, vooral omdat ik niet veel horeca gezien heb in de buurt.
Antique begint sterk, met een realistische setting en een leuke interactie met de acteur. De sfeer zit er meteen goed in, al slaat die natuurlijk al snel om. Vooral het begin en het einde vond ik erg geslaagd, zowel qua beleving als decor.
Het middengedeelte vond ik wat minder origineel. Hier waren duidelijk elementen te herkennen uit andere Atheense horrorkamers. (Ik vond de overeenkomsten met Curiosa minimaal trouwens.)
Een medespeler zorgde gelukkig nog voor wat actie door in het donker vol tegen een actrice aan te lopen, blauw oog.
De puzzels zijn leuk en bieden op zich genoeg uitdaging, tenzij het al voorgezegd wordt aan de telefoon. Ook het acteerwerk is goed, al had de timing van sommige scares wat beter gekund.
Over het algemeen zit de kamer prima in elkaar, maar er waren wel een paar punten die onze ervaring negatief beïnvloedden.
Allereerst het geluid. Dat stond echt veel te hard, normaal kan ik dat best wel hebben, maar er waren zulke snerpende geluidseffecten, ik werd er he-le-maal gestoord van. Gelukkig werd het volume verlaagd toen ik er (vriendelijk doch dwingend) om vroeg. Achteraf bleek de host daar alleen niet zo blij mee. Wij waren volgens hem de eerste groep die hier ooit iets van zei en het harde geluid zou bij de beleving horen. Dat kan natuurlijk, maar wat mij betreft hoeft een goede beleving niet ten koste te gaan van je trommelvliezen.
Een ander punt was de communicatie via de telefoon. Op verschillende momenten werd hiermee een stukje van het verhaal verteld, wat prima past binnen de kamer. Maar vervolgens werden er ook puzzels via de telefoon uitgelegd, terwijl de benodigde informatie gewoon bij de puzzel zelf aanwezig was. Dat vond ik zó irritant en ook onnodig. Bovendien hoort slechts één speler dat hele verhaal aan de telefoon, terwijl de rest van de groep soms minutenlang staat te wachten. Dat haalt de vaart uit het spel en is niet bevorderlijk voor de flow.
Na afloop werd ons gevraagd om feedback. We hebben deze punten dan ook netjes aangegeven, maar helaas reageerde de host op beide opmerkingen behoorlijk defensief. Waarom?? Als je spelers om hun mening vraagt, moet er ook ruimte zijn voor (opbouwende) kritiek. Bovendien laat je spelers vertrekken met een rare nasmaak.. echt heel zonde.

Al met al is Antique een prima kamer, met een sterk begin en einde. Het middengedeelte is wat minder verrassend en een aantal onnodige irritaties deden voor ons afbreuk aan de ervaring.

Geen absolute topper, maar wellicht leuk om mee te pakken.

Duiken in het tentenkamp van Crystal Lake

Crystal Lake ligt in een wijk die bekendstaat als wat minder veilig. Eerlijk gezegd vond ik dat zelf wel meevallen. Er is 's avonds in de directe omgeving niks, alleen gesloten winkels, dus even ergens wat drinken of naar het toilet gaan zit er dan ook niet in. Vooraf kun je bij de kamer helaas ook niet naar het toilet. Technisch gezien lijkt me dat best mogelijk, maar om de een of andere reden doen ze dat niet.
Dit was onze laatste speeldag in Athene en inmiddels was ik mijn stem volledig kwijt. Niet echt handig in deze escaperoom, want er moet wel het een en ander naar elkaar geroepen worden, haha.
Crystal Lake was voorheen Friday the 13th en is overgenomen door Horror Productions, die er het een en ander aan heeft veranderd. Aangezien wij Fridat the 13th niet gespeeld hebben zie je wel dat het om een remake gaat. Sommige delen van het decor zijn echt heel mooi gedaan, terwijl andere stukken behoorlijk gedateerd ogen. Het is allemaal een beetje wisselend.
Het eerste gedeelte is nieuw en past goed binnen het verhaal. Al vond ik de allereerste puzzel niet zo'n geweldige binnenkomer. Eén persoon is een paar minuten bezig, terwijl de rest eigenlijk niets anders kan doen dan wachten en rondkijken.
Daarna wordt het gelukkig leuker. Het verhaal wordt geleidelijk duidelijker en de opbouw richting het kampeerterrein aan de andere kant van het meer is goed gedaan.
Vanaf dat Jason tevoorschijn komt verandert de kamer behoorlijk en draait het vooral om overleven, rennen en verstoppen. Je bent na het eerste deel eigenlijk nergens helemaal veilig.
De puzzels zijn op zich leuk en niet overdreven moeilijk, maar het is helaas niet altijd duidelijk wat nou precies de bedoeling is. En dan komen we weer bij een van mijn grootste irritaties in Atheense horrorkamers: de walkietalkie. Er wordt van alles tegen je gezegd, maar het is regelmatig amper te verstaan. Tel daar de keiharde muziek bij op en je hebt een behoorlijk frustrerende combinatie.
En dan nog even een speciaal minpuntje voor de kettingzaag. Niet zozeer vanwege het ding zelf, maar vooral vanwege de bijbehorende benzinedamp, waar je vervolgens nog een hele tijd in mag rondlopen. Heerlijk hoor...
Wat wel leuk was, was het enthousiasme van de host. Tijdens het napraten bleek hoeveel plezier hij zelf ook had, hij besloot op het laatst ook maar even mee te gaan spelen en we hadden ineens twee Jasons, hahaha.

Al met al is Crystal Lake best een leuke kamer, met een goed duidelijk verhaal. Je merkt wel dat het een oudere kamer is die een upgrade heeft gekregen. Hij kan echter niet tippen aan de andere kamers van Horror Productions; Maestro en The Ghost Writer. Waar die kamers meer mijn ding zijn (psychological horror) is dit meer survivalhorror met veel rennen en verstoppen.

"Are you gay?"

Wat was dit een leuke kamer zeg!
De sfeer zit er eigenlijk meteen lekker in. Komt ook door nurse Rose, wat een heerlijk karakter is dat zeg. Heel grappig, maar tegelijkertijd ook heel overtuigend gespeeld. Ook de andere acteurs waren echt heel goed. Het zijn duidelijk verschillende personages, waar je ook allemaal op een andere manier mee omgaat, zonder dat het ingewikkeld is. De scares zijn goed en komen regelmatig uit onverwachte hoek.
Het decor ziet er op zich netjes uit en ook het gebruik van licht en geluid is goed gedaan.
Zitten wat toffe effecten in ook.
Ook qua gameplay zit het goed. Leuke, afwisselende puzzels en een fijne flow.
Als ik dan toch een minpuntje moet noemen, is het een bepaalde ruimte waar je op een gegeven moment terechtkomt. Die vond ik nogal vreemd op die plek en het voelde een beetje alsof er weer werd teruggevallen op iets wat we al zo vaak hebben gezien. Gelukkig duurde dat stukje maar kort, want het was eigenlijk het enige wat ik minder vond aan deze kamer.
Mooi afgerond einde met kippenvel.
We hebben hier zoveel speelplezier gehad, ik hou van dit soort kamers!

"You're fuck-ed!"

Vier jaar na Don't Take a Breath zijn we terug bij Verone voor hun nieuwe kamer...
Het begint meteen heel tof, waardoor je er direct middenin zit. En wat een enorm gebouw! Alles ziet er goed uit en het decor is realistisch. Al was het me eerlijk gezegd bij sommige ruimtes een raadsel waarom die nu precies in dit verhaal waren.
Je weet van tevoren dat je hier veel gestuurd wordt en dat is ook deze keer weer zo. Eigenlijk is alles gescript en daar moet je jezelf echt even op instellen, anders ga je je hier behoorlijk aan ergeren. Als je je eraan overgeeft, werkt het op zich best goed. Je ziet overal mogelijke puzzels, maar die blijken er niet altijd te zijn. Qua puzzels en zeker qua eigen initiatief moet je hier dus niet al te veel verwachten.
Het draait vooral om de beleving en de filmische scènes. Gewoon afwachten en doen wat je verteld wordt. Maar helaas, en dat is meteen mijn allergrootste irritatie, gebeurt dat via een walkietalkie. Er wordt van alles doorheen geroepen, maar het is amper te verstaan. Dus sta je iedere keer weer te vragen of ze het nog een keer willen herhalen, om vervolgens alsnog maar de helft te verstaan. Echt ontzettend irritant, zeker als je zo afhankelijk bent van die instructies.
Maar goed, los daarvan is het absoluut een indrukwekkende 'kamer'. Het is een bijzondere ervaring. Er zitten echt een paar hele toffe momenten tussen.
We hebben ons prima vermaakt en er valt genoeg te bewonderen, maar het was uiteindelijk toch niet helemaal de topper waar we misschien stiekem een beetje op gehoopt hadden...
(Originele spelers "foto"! Helaas wacht je hier wel drie weken op.)

"Laat me niet alleen!"

Van de 13 kamers die we deze trip speelden, zijn er een paar die me echt zijn bijgebleven. En dit is er absoluut een van. Ik vond deze kamer echt doodeng.
Dit zou een vergelijkbaar spel zijn zoals 28 Days en dat was ook al zo'n groot succes; de halve kamer onder een bed in de freeze-modus.
Maar nee hoor, deze vond ik nog veel enger. (Ik ben inmiddels tot de conclusie gekomen dat zombies gewoon niet voor mij zijn.)
Beetje lastig reviewen, maar ik ga mijn best doen.
The Last of Us is gebaseerd op de videogame en speelt zich af in een apocalyptische setting. Dat is ook wat het is, ik vond het decor passend en realistisch. Het is niet supergroot of uitgebreid, maar wel prima voor dit spel. Redelijk overzichtelijk ook.
Het acteerwerk is echt héél goed. Die zombies zijn zó overtuigend, wat het voor mij dus alleen maar erger maakte. Ook het feit dat ze steeds heftiger worden, maakte het zó intens. Mijn medespelers gingen er he-le-maal in op, en achteraf heb ik daar heel erg van genoten.
De gameplay was leuk, het doel en het verhaal zijn duidelijk.
En oh ja, er waren puzzels. Nou, ik heb er deze keer maar liefst één opgelost. Voor de rest heb ik er een beetje naar staan kijken, maar volgens mij flowde het lekker en waren het leuke puzzels en taken.
Toch wel een verborgen pareltje hoor!

"Look at us? Why?"

Deze stond al een tijdje op ons lijstje en de berichten waren goed. Fijn dat we een tijdslot om 13:00 konden krijgen. En ook prettig: je kunt hier vooraf gewoon even naar het toilet.
Maar goed, de kamer zelf viel ons helaas toch tegen...
Het decor was echt heel mooi, zeker vergeleken met Woman in Black. Ook licht en geluid waren goed gedaan. Ik vond hem zelfs nog best spannend! Je denkt toch steeds: oh, donker... zometeen staat er weer iemand voor mijn neus. Dus aan de sfeer en aankleding lag het voor ons in ieder geval niet.
Er waren vooral twee dingen die onze ervaring behoorlijk negatief beïnvloedden: de puzzels en de cinematics.
De puzzels... wat een frustratie soms! Er zaten zeker ook een paar hele toffe tussen, maar veel dingen waren behoorlijk vergezocht. Regelmatig stonden we ons af te vragen wat er nou eigenlijk bedoeld werd. En dan had je eindelijk een puzzel opgelost, bleek het bijbehorende slot ergens aan de andere kant van de ruimte, uit het zicht te zijn, terwijl er bijvoorbeeld ook gewoon een slot naast de puzzel hing. Waarom?!
En dan de cinematics. Die vond ik eerlijk gezegd ook niet zo bijzonder. Vaak amper te verstaan, saai, behoorlijk monotoon en ook nog eens herhalend. In plaats van iets toe te voegen aan de beleving, haalden ze voor mijn gevoel vooral de vaart eruit. Alweer.
Jammer, want visueel is het absoluut een hele mooie kamer, met een goede sfeer en een paar leuke puzzels. Maar qua gameplay was het voor ons vooral veel frustratie en te weinig lekkere flow.
Mooi om te zien, maar helaas een stuk minder leuk om te spelen.

"Who has the green one?"

De verborgen parel van de trip, super leuk!
Gameplay was eens wat anders dan anders, dat was leuk. Als je de film hebt gezien kan je je er misschien een voorstelling bij maken. Decor was netjes, je herkent veel dingen uit de film. Het is niet mega groot, of heeft een indrukwekkende set ofzo, maar het spel is gewoon heel tof.
Ik vond de acteur het heel goed en overtuigend spelen, leuke interacties.
We hebben ook echt veel gelachen tijdens het spelen, hoewel het ook echt wel spannend was soms.
Personeel was super enthousiast en heel gastvrij.
We hebben hier echt een hele leuke tijd gehad, ik zou deze kamer zeker aanraden.

"Look, chicken-skin!"

De kamer ligt best ver van het centrum, in een soort winkelcentrum. Je krijgt via je telefoon te horen waar je precies moet zijn. Vooraf naar het toilet kan hier helaas niet.

Wat is deze kamer enorm groot, en dat is fijn want je wil niet dat het afgelopen is.

Ondanks de grootte ziet het decor er heel goed en realistisch uit. (Behalve op sommige plekken, daar is het heel lelijk is, maargoed, dat is misschien mierenneukerij. De hoofdruimtes zien er echt tof uit.)
Hele leuke puzzels, véél, en leuke! De flow was ook gewoon heel goed, op één puzzel na dan.

Maar... waar deze kamer voor mij vooral in uitblinkt is het acteerwerk. Echt ontzettend goed! Sommige scènes waren kippenvel. En die timing, heerlijk, ik vond de scares toffer dan bij Ghost Writer, heel subtiel soms.

Ik had vooraf ook wat gelezen over de controversiële thematiek en bepaalde puzzels die volgens sommige spelers echt niet zouden kunnen... ik vond het echt heel erg meevallen hoor. Beetje categorie musical 40-45.

Deze kan je niet missen op je Athene trip!

"Dadelijk valt ze zo uit die kast!"

Ik keek al zo lang uit naar deze kamer, ik hou van dit thema in escaperooms. Warrens House is gebaseerd op The Conjuring 4 en Annabelle Comes Home. Die films zou ik zeker van tevoren even kijken, want er zitten behoorlijk wat verwijzingen in. Ik hoopte natuurlijk op een paar herkenbare momenten uit de films en die waren er gelukkig ook! De ene wat beter uitgevoerd dan de andere.
Deze kamer is heel dichtbij Neverland, dus hier goed mee te combineren in je planning. Vantevoren kan je niet naar het toilet.

Vanaf het begin zit de sfeer er meteen lekker in. Het acteerwerk tijdens de cinematics is echt heel goed en ik dacht al vrij snel: dit gaat een topper worden! Alles zag er veelbelovend uit en ik zat er helemaal in. Toch zwakte dat gevoel gaandeweg op de een of andere manier een beetje af. Niet dat het ineens slecht werd, absoluut niet, maar die eerste indruk was zó sterk dat ik misschien ook wel heel hoge verwachtingen kreeg van de rest.
De spanning blijft eigenlijk de hele kamer goed aanwezig, steeds op een andere manier. Er zitten een paar hele sterke momenten tussen, al vond ik sommige scares ook wel wat voorspelbaar.
De puzzels zijn leuk. Niet overdreven ingewikkeld, maar gewoon lekker puzzelen met een fijne gameflow. Het is steeds duidelijk wat je moet doen.
Het decor ziet er ook echt heel goed uit. Mooi afgewerkt, realistisch en passend bij de films. Al moet ik zeggen dat ik de kamer misschien nog wel wat groter had verwacht, en de indeling is wat basis misschien, bij wat je tegenwoordig allemaal nog meer ziet.

Het einde was echt heel jammer... dat voelde nogal abrupt en we hadden eigenlijk niet helemaal door dat het afgelopen was. Er was namelijk nog een duidelijk onderdeel dat we helemaal niet gebruikt hadden. Achteraf bleek dat dit bij een puzzel hoorde die pas later aan de kamer toegevoegd gaat worden. Oké, dat verklaarde een hoop, maar zorg dan dat je dat onderdeel voorlopig niet kunt zien! Wij stonden ons namelijk nog af te vragen wat we ermee moesten. (Begreep van andere spelers dat dit er inmiddels deels in zit.)
Ook qua verhaal voelde het einde voor ons niet helemaal afgerond. We hadden het idee dat er nog iets belangrijks moest gebeuren, maar ineens was het klaar. Bij dit thema verwacht je toch een indrukwekkende finale.

Ondanks dat heb ik genoten van Warrens House, vooral van de eerste helft. (Ik denk dat ik hem over een jaar nog maar eens moet spelen.)

"Volgens mij is ie dronken"

Heel benieuwd was ik naar deze kamer, want als het zo "expliciet" is dan moet ik het zien.
Deze kamer moet het echt hebben van het acteerwerk, want dat was heel goed! Er zitten inderdaad behoorlijk expliciete scènes in, en als je dan ziet op welke plek je medespelers er dan naar staan te kijken maakt het zo grappig ook.
De puzzels, of, nouja de gameflow vonden wij helaas een stuk minder. Er liepen regelmatig dingen door elkaar en we kregen soms tegenstrijdige aanwijzingen, waardoor het niet altijd duidelijk was wat de bedoeling was. Daarnaast was de host via de walkietalkie vaak slecht te verstaan, wat op een gegeven moment behoorlijk begon te irriteren.
Qua decor vond ik de kamer niet heel bijzonder, maar dat past op zich prima in het verhaal, heb ik me niet aan gestoord.
Het is wel weer eens wat anders, ik heb me best wel vermaakt.
Of het nu een must play is, dat weet ik niet, in ieder geval een memorable.

Rook

De laatste kamer van dag 1. We speelden deze met 2, terwijl de andere helft zich ergens anders met nonnen bezig hield.
Dit is eigenlijk gewoon een klassieke Atheense horrorkamer, leuke opwarmer.
Héél véél rook en heel veel donkere gangen, je moet veel heen en weer lopen. Duurde ook heel lang voordat er wat gebeurde, dus de spanning wordt goed opgebouwd, vond ik echt goed gedaan. Spannend sfeertje.
Subtiele scares maar je schrikt je kapot steeds.
Niet heel vernieuwend allemaal, maar dat hoeft ook niet altijd.
Fijne flow, leuke puzzels, veel succesmomentjes.
Een morele boodschap meegeven lijkt nu wel een beetje de trend, maar in dit geval duurde dat verhaal aan het einde echt veel te lang.
Geen must play, maar prima vermaakt!
(De combinatie gillen en rook maakte helaas wel dat ik mijn stem kwijt was na deze kamer, top, op dag 1.)

(Niet 1-9, maar 10) x 9

Wij speelden drie kamers bij Exodus, helaas in precies de verkeerde volgorde: Leonardo, Endzeit en Captain Flynn.

Het artwork van deze kamers ziet er veelbelovend uit. De intro is leuk (maar wel wat langdradig, oké). De foto achteraf ook. Het decor van deze single room is erg mooi. Maar daar houdt het op.

Onderdelen die kapot zijn, vergezochte en onduidelijke puzzels, ontbrekende feedback, een resetfout en een host die ineens niet meer te verstaan was vanwege een technisch mankement...

Nee. Dit was één grote verwarring. Zonde.

Als de kamers op deze locatie de beste van Baden-Württemberg zijn, kun je de rest het beste overslaan.

Het cijfer is puur voor het mooie decor. De minste kamer van deze locatie.

Sigmund anrufen

Een kamer met een niet-origineel bunkerthema (niet mijn thema). Het decor oogt wat kaal, maar past wel bij het thema. De kamer is iets uitgebreider dan de Leonardokamer en volgens de host de nieuwste kamer.

Cijfersloten worden afgewisseld met elektronica. Eén puzzel werkte niet, maar dit werd netjes door de host opgelost. De helft van de tijd speel je in de schemer, met een zaklamp. Verder geen wow-momenten, special effects of iets van dat alles.

De puzzels zijn vrij standaard, niks nieuws. Wel hintloos gespeeld. Achteraf maken ze een leuke foto, dat kan ik altijd wel waarderen.

Volgens de Ranked Playlist van Escaperoomers.de is dit de beste kamer in de regio. Nou, dat belooft wat voor de rest... Maar voor deze kamer hoef je echt niet om te rijden.

Kak

Voor ons de leukste kamer op deze locatie. Ook Leonardo is een vrij kleine en niet heel uitgebreide kamer..
Goed zoeken en vooral goed rondkijken is belangrijk. Gameflow is goed, we hebben ons hier prima vermaakt.

Net als de andere kamers op deze locatie blinkt Leonardo vooral uit in het decor. De rest is wat ons betreft vrij matig. Voelt als 1.0 kamer maar er zit toch wel eea aan techniek in.

Van de drie kamers bij Exodus was dit voor ons in ieder geval de beste, maar voor deze lokatie moet je geen uren in de auto gaan zitten.

Slecht weer

World of Magic hoort wat mij betreft bij de betere Harry Potter-kamers die ik gespeeld heb. En als pluspunt; het is geen gekochte kamer. Dat is ook uitzonderlijk bij dit thema.
De kamer heeft een prachtig decor, met in het bijzonder bijzondere één effect die je niet in iedere escaperoom tegenkomt. Na het spelen van Mystic Temple op deze locatie had ik dit eigenlijk niet verwacht. In tegenstelling tot de hete tempel, heeft deze kamer wèl airco, en dat was nodig want het was heet in de stad.
De puzzels zijn leuk en afwisselend en de gameflow zit goed. Er zit veel techniek in de kamer, ik kan me geen cijferslot herinneren. Dit maakt wel dat je niet altijd duidelijk hebt waar je naar op zoek bent.
De kamer is geschikt voor maximaal zeven spelers, maar dat lijkt me gezien de puzzels en de ruimtes wel erg veel. Ik zou hem met maximaal vier personen spelen.

Weer eens een cult

Hele toffe lokatie! Ligt op een voormalig industriegebied in Winterthur dat is herontwikkeld, maar nog steeds een industriële sfeer heeft. De escaperoom zit in de oude ondergrondse ruimtes van het complex. Een beetje urbex-achtig. Parkeren kan makkelijk in de parkeergarage om de hoek.
We worden teruggestuurd naar 1920 en daar moeten we de plannen van apotheker Gregory Libavius en z'n mysterieuze Cult of the Cobra zien te stoppen. Deze kamer deed me heel erg denken (net als de andere kamer hier, Memory Archive) aan Kaleidoskop 1963, ook in Zwitserland.
Het decor heeft me positief verrast, wauw. Ook de puzzels vond ik erg leuk: afwisselend, origineel en regelmatig moet je goed zoeken en rondkijken. De gameflow is fijn, op 1 hapering na.
Halverwege neemt het verhaal een (deze keer verwachte) wending. Die plottwist kon me wat minder bekoren. Ik vond het eerste deel zowel qua ruimtes als puzzels duidelijk het sterkste.

Legomaster

De locatie van Geheimgang 188 is sowieso al een pluspunt. Het terrein is inmiddels herontwikkeld, maar de industriële uitstraling is er nog. De ondergrondse gangen geven het geheel een beetje een urbex-sfeertje, erg passend voor een escaperoom. Geheimgang 188 bevindt zich in de oude ondergrondse ruimte op dit industriecomplex. Parkeren kan makkelijk in de parkeergarage om de hoek.
Net als bij de andere kamers op deze locatie was ook de na- en tussenpraat met de eigenaren erg leuk. Zelf zijn het ook fervente escapers en dat merk je wel.
De introductie wordt weer leuk gedaan. Je krijgt een geheime opdracht van Runa Black om uit te zoeken wat er werkelijk met haar vader is gebeurd. Via het geheugenarchief duik je steeds verder zijn herinneringen in en kom je er langzaam achter dat zijn vermeende ongeluk toch niet zo toevallig was.
Eenmaal in de herinneringen begint de kamer sterk. Veel techniek. Superleuke, creatieve puzzels! Ik weet welke herinneringen ik voorbij zie komen, maar de hele verhaallijn ben ik op een gegeven moment compleet kwijt.
Deze kamer blinkt niet echt uit in zijn decor of in sfeer, maar dat is bij deze kamer misschien ook niet echt nodig, gezien het verhaal. Soms is het leuk bedacht, maar voelt het wat random aan. Misschien mist het een vrouwenhand.
Er zit ook een grappig special effect in dat ik nog niet eerder in een escaperoom had gezien. Meer van dit soort dingen graag, maar dan de volgende keer mét interactie, haha.
Richting het einde werd het voor mij helaas wat minder. Ik denk dat we bij een belangrijk onderdeel van een puzzel een beetje ‘lost in translation’ waren, waardoor de flow eruit ging en het einde niet helemaal lekker uit de verf kwam.
Deze kamer deed me ook weer denken aan een andere kamer in Zwitserland; The Dark Memories of Elisa Doll. Ik zou deze daarom zeker niet op dezelfde dag plannen.

Tempelen!

Mystic Temple is een Indiana Jones-achtig thema en speelt zich af in een... tempel. Het decor is prima en past goed bij het thema, maar echt spectaculair vond ik het niet. Voelde wat plastic aan.
Er moet het een en ander gezocht en gevonden worden, op zich vind ik dat niet erg, maar doordat je veel in de schemer speelt, werd dat soms vooral lastig. Daarnaast waren sommige taken echt heel ver gezocht en totaal niet intuïtief. Ook hadden we een reset-fout. Dit alles brak de flow soms en speelde het wat minder fijn.
Wat ook niet hielp, was dat het héél heet was in de kamer.
Er zitten zeker leuke elementen in en het hintsysteem is leuk bedacht (WAAROM krijg je dan alsnog een porto mee, maar oke) en passend verwerkt in het thema.
Ik miste bijzondere momenten of verrassingen. Geen slechte kamer, maar gewoon leuk, wellicht nog leuker als er airco was geweest. We kregen wel een drankje voor de warmte.
World of Magic op deze locatie was een stuk sterker.

Niet op je tenen laten vallen

Deze locatie is van zichzelf al tof. Het ligt op een voormalig industriegebied in Winterthur dat inmiddels is herontwikkeld, maar nog steeds die rauwe industriële sfeer heeft. De escaperooms zitten in oude ondergrondse ruimtes van het complex. Een beetje urbex-achtig en wat mij betreft een perfecte plek voor escaperooms. Parkeren in parkeergarage om de hoek.
De introductie van de kamers wordt leuk gedaan.

Deze kamer vond ik qua decor eigenlijk vrij saai. Enkel op sommige plekken is slim gebruikgemaakt van originele elementen van de locatie en dat vond ik juist wel weer tof.
De puzzels zijn bijzonder. Het zijn eigenlijk het soort puzzels waar ik normaal gesproken niet zo van hou, maar hier zijn ze zó leuk en origineel uitgevoerd dat ze me juist wel konden bekoren. Net lang (of kort) genoeg. Er zit behoorlijk wat techniek in de kamer, afgewisseld met mechanische elementen, en de gameflow is goed. Van één element snap ik de toegevoegde waarde niet, maar misschien is dat wel leuk als je met 6 personen speelt.
Leuke klets gehad met de eigenaren, die zelf ook fervente escapers zijn. Dat vind ik altijd een pluspunt; je merkt dat de kamers gemaakt zijn door mensen die zelf ook graag spelen.
Van de drie kamers die we hier spelen vond ik de minste, en dat kwam vooral door de sfeer in de kamer.

"Let us know you got the picture by sending a sticker."

Allereerst; credits voor deze eigenaren, alles gaat vooraf via Whatsapp (volgens mij moest je ze berichten om een slot in het Engels te boeken, je betaalt hier ook extra voor). Helemaal in thema, vergezeld van allerlei stickers, dus het was een heel heen en weer gestuur, supergrappig. Hierdoor stonden ze al met 1 punt voor. "The wait is finally over… The darkness is waiting for you! Please confirm you are meeting the dark by sending a sticker."

Krematorium ligt een beetje in een buitenwijk met niet teveel barretjes of restaurantjes in de buurt. Bij de kamer is het een sticker sturen, de deur gaat open, in een bijna donkere ruimte spullen in de kluisjes, beetje gegek door de intercom (wat een irritant lachje heeft die kerel) en door. (Geen toiletbezoek mogelijk vooraf.)

De sfeer wordt gelijk gezet en we komen in hele toffe decors. De scares en de puzzels vinden we helemaal leuk. We hadden een hele fijne flow. Er is een mix van elektronica en slotjes. De acteurs deden het supergoed, wat een timing ook. En probeer maar eens stil te zijn op een krakende houten vloer. Zitten een paar leuke effecten in ook.

Het enige nadeel hier vond ik de laatste ruimte, daar was duidelijk het budget op, terwijl zo'n grote hoge ruimte zich echt leent voor meer, gemiste kans.

Kortom; super leuke instap horrorkamer. Ik raad hem aan!

Wat, muzzle?

De bioscoop Golden Pop ligt in een leuk stuk in Barcelona, voldoende terrasjes, supermarktjes en restaurantjes om de hoek. Ik vond het ontvangst en het betalen leuk gedaan. Vantevoren kan je nog gebruik maken van het toilet.

Catacumbas was op zich een leuke kamer, maar niet voor mij.

Deel 1 had ik zelf geen lekkere flow, zelfs frustrerend (en dat lees ik hier dus achteraf ook, dat lag dan niet aan mij). In dat deel waar ik was kon je niet veel doen, terwijl er aan de andere kant vanalles te doen was. Het was slecht leesbaar, onduidelijk wat bij elkaar hoort, en ook nog eens een beetje lost in translation. Ook hints die slecht te verstaan zijn met een vervormde stem over een speaker, werkt niet mee.
Ook is het niet handig als je 3 fakkels geeft aan vier spelers. Ik was degene zonder fakkel...
Gelukkig was de tweede helft beter.

In deze kamer zijn er van die “taken” die je moet doen, maar die ze dan handmatig doordrukken, ik vind dat nooit zo leuk.
Tegelijk zitten er echt toffe elementen in. Ondanks de vrij eentonige omgeving vond ik het toch verrassend. Het is wel een beetje stoffig, maar ja, dat hoort ook wel bij zo’n grot.

De andere helft van mijn team had duidelijk een veel leukere ervaring.

"Wat DOE jij?"

Deze kamer heeft nu een 8,6 op Escapetalk en ik kan me hier wel in vinden. Ik geef hem een 9 omdat ik me zó vermaakt heb met de puzzels (vooral in de eerste helft) en omdat ik het decor zó leuk vond in een groot deel.

In de omgeving van Elements (deze locatie dan, er zijn er meer) zitten wat barretjes, supermarktje etc. Hier moet je ook ergens naar het toilet, want dat kan niet bij de kamer. We worden ontvangen met een korte intro met acteur, en we konden aan de slag.

Deze kamer speelt zich grotendeels af in een post apocalyptische setting, ik hou ervan hoe dat hier neergezet is. Het is hartstikke vuil, maar dat past wel. Best wat slijtage, maar ergens past het ook weer waardoor het niet stoort.
Best een paar stukjes kruipen en klauteren, helemaal mijn ding.
Laatste deel is niet mijn ding maar supergoed uitgevoerd. Een van de beste ***** ooit.

Zeker een leuke kamer om mee te pakken als je de topkamers komt spelen in Barcelona.

Het handje van Jona

Wat ligt deze locatie in een leuk gebied zeg! Het stikt van de restaurantjes en barretjes. Toilet dus nog even op de plek waar je je Tinto de Verano drinkt ;-)
Ik heb echt gelachen tijdens de intro van deze kamer; deze gast bracht het op een geweldige manier en speelde perfect in op onze groep.

Deze kamer heeft echt een Scary Movie vibe, horror gemixt met humor. De kamer is niet super uitgebreid. Het decor ziet er prima uit, niks bijzonders.
Leuke gameplay. Af en toe grappig momentje met de gamemaster, heel leuk, hij maakt hier ook wel echt de kamer.

Dit is geen Terpeca-kamer ofzo, maar je hebt ècht een leuke tijd hier.

(Credits naar Jona de gamemaster, super enthousiaste jongen, fanatiek escaperoomspeler, hele leuke napraat.)

Wat Luna allemaal wel niet nodig had...

Lunacy stond wel ergens op mijn wishlist. Originele setting, een lunapark, scheen best een oké kamer te zijn. En omdat Sculptor voor de tweede keer geannuleerd werd besloten we deze in de plaats te spelen. Het slot wat nog beschikbaar was was om 3 uur. Na drie uur tijdverdrijf in de kroeg reden we Horrorville (niet te verwarren met Horror Productions). Omdat we met twee taxis reden kregen we van de andere helft van het team al berichten over een kettingzaag en vuile mensen die naar buiten kwamen...

Wat een ellende zeg, deze kamer... ik kan werkelijk niks positiefs opnoemen over deze kamer. Nouja, dat de mensen van Horrorville echt heel vriendelijk waren.
We hebben 2 uur lang in een van de benzinedamp vergeven ruimte gelopen. Het was binnen ijskoud (en in de zomer bloedheet, schat ik zo in).
Het decor was zó slecht afgewerkt, zag er niet uit. Alles was onafgewerkte OSB plaat met scherpe hoeken.
Je mocht niet rennen in het donker, maar het was constant donker, je zag geen reet, maar je moest dan toch iets doen, ik ga heel slecht op deze verwarrende toestand. Het flowde ook niet lekker. De leukste puzzel in het spel werkte niet goed.
Ik vond het verhaal maar half te volgen, een teamlid kon het verhaal weliswaar reproduceren, maar waarom er in één ruimte iets aan de hand was (spoiler) snapte niemand van ons.
Op stukken waar je toffe scenes (of scares) verwacht kwam er niks. Ik vond het acteerwerk ook niet goed, niet overtuigend. En dan als klap op de vuurpijl, nog een halfbakken scene met een hamsterrad en en kettingzaag, nou, veeg mij maar op.
Ondanks alles hebben we wel ontzettend gelachen, dus wel een leuke tijd gehad, maar ik zou deze kamer afraden. En het schijnt dat hun andere kamer nog veel erger is.

Videoband!

The Maid is een (nieuwe) puzzelkamer zonder acteur, wel eens leuk voor de verandering. We hebben hem redelijk op tijd kunnen boeken, toen hij nog niet eens open was, super netjes. Ik vind de mensen van Vansa sowieso heel erg vriendelijk trouwens.
Vansa 3 ligt in een drukkere wijk, op de hoek een soort fastfood restaurant waar je wat kan drinken, of een met 5 man kan eten en drinken voor 28 euro.
The Maid heeft een verhaal dat wordt verteld via verplichte filmpjes, ik ben hier niet kapot van. Tijdens het kijken van de filmpjes hebben we wel de hele snoepvoorraad van Vansa soldaat gemaakt.
Het decor is verzorgd en netjes afgewerkt, maar mist variatie. Veel elementen lijken op elkaar, voelde voor mij wat eentonig aan.
De puzzels zelf zijn heel leuk om te doen.
De kamer zelf heeft weinig momenten die er echt uitspringen of je bijblijven. Het is een leuke kamer om de middag mee te vullen, mocht je een vroeg slot kunnen krijgen. Verwacht echter geen kamer die je volledig omver blaast met allerlei special effects. Vermakelijk, maar niet memorabel.

De Europese Hoornaar

Een kamer met middelmatige verwachtingen. De rook komt uit de sponningen terwijl we voor de deur staan te wachten. Wat me wel opviel; het ziet er hier keurig verzorgd uit. We worden binnen gelaten en staan in het pikkedonker natuurlijk. Gelukkig kan je nog wel even naar het toilet.
Nou, je raadt het al; er is wat mis in dit huis.
Dit is een kamer waar ze heel veel dingen goed doen. Het is niets nieuws, maar wat ze doen, doen ze goed.
Het principe follow the light is hier heel goed. Geluid is goed, sfeer is goed. Het decor is hier supernetjes verzorgd, zeker voor Atheense begrippen. Bij de napraat blijkt deze kamer al anderhalf jaar mee te gaan, daar kunnen veel andere kamers (Amen??) een puntje aan zuigen.
Dat ze hier een 3d printer hebben is ook wel duidelijk, het stikt van de 3d-prints, ook voor items waarvan je denkt.. dit kon makkelijk een echt item zijn, maar okè, het stoorde verder niet heel erg vond ik.
Het acteerwerk is niets nieuws, maar man, wat waren deze mensen snèl joh! Ook het acteerwerk van twee van mijn medespelers was subliem.

Op een of andere manier was het geen topper voor mij, maar gewoon een middelmatig leuke kamer. Ik kan de vinger er niet op leggen waarom, misschien vond ik het een beetje saai. Leuk om een tripje te starten en een beetje te wennen aan wat ze doen in Athene. Hij heeft nu een 8,4 en dat cijfer is ook kloppend denk ik.

Noooooo nooo noooo

Na vier jaar “coming soon” is het dan eindelijk zover: de deur naar het “House on the Hill” gaat open. De entree was iets anders dan verwacht, want meestal ga je toch met de trein naar Lockhill. Nog even naar het toilet in de taverne en we kunnen gaan.

Het eerste deel van House on the Hill is héél sterk. Het decor is supermooi en heel anders dan Chapel. Voor de kenners zijn er veel gelijkenissen met The Haunting of Hill House. Licht, geluid en sfeer zijn erg goed en er zitten supermooie scènes in die het verhaal vertellen. We hadden een héle goede actrice; ze zag er heel mooi en stijlvol uit, met een prachtig kostuum. Er komen ook hele aparte karakters voor om te scaren, waar ik soms een beetje om moest lachen. Daarnaast zit er een karakter in dat ik nog nooit eerder heb gezien, wat heel tof gedaan is. Het verhaal lijkt goed te volgen, maar vervolgens blijken er allerlei metaforen en diepe ideeën en boodschappen achter te zitten. Ik zal niet uitwijden over welk soort levenslessen, maar ik kom hier om lol te maken, niet om uit een depressie te komen, zal ik maar zeggen.

Op een gegeven moment kom je op een deel waarbij één persoon steeds iets moet doen. Dit duurt best lang en de rest zit daar maar een beetje op te wachten. Met elkaar communiceren kan niet, want de muziek staat héél hard en je zit tegen een subwoofer aan. Bovendien is de spelende persoon te ver weg, dus je kunt alleen maar wachten of op de uitkijk staan.

Aan het einde, terug in de taverne, kregen we nog een zéér uitgebreide uitleg. Als eerste werd in character gevraagd of we het verhaal begrepen hadden. Ongeacht of je bevestigend antwoordde of niet, volgde een volledige uitleg van alle diepere metaforen en levenslessen die Lockhill wil meegeven. Als je dat graag wil, moet je zorgen dat de kamer dit zelf vertelt, of zet een uitgebreide versie op je website voor de mensen die geïnteresseerd zijn. Ze voelen totaal niet aan of je hierop zit te wachten of niet. Reken gerust 30 minuten extra bij je speeltijd, want je komt echt in de knoop met je planning als je meerdere kamers op een dag speelt.

Helaas werd onze hele ervaring een beetje overschaduwd door het einde, waardoor we een beetje gedesillusioneerd Lockhill verlieten. Hopelijk laten ze deze aftertalk voortaan achterwege. Maar verder zijn de cinematics en het decor echt van wereldkwaliteit. En als je er van houdt; de diepgang ook ?.

Enne... Oud vrouwtje uit Lockhill; bedankt voor de meme van de trip. (Zie titel)

De foto komt ook 28 Days Later

Deze nieuwe kamer van Vansa 4 is pas net open, en gelijk een van de favorieten van onze trip. Het is een soort van I Can Hear You achtige game, maar dan de 6.0 Athene versie.
De gameplay zit zó goed in elkaar en ze weten op een hele goede manier de spanning op te bouwen. Ik vond het einde ook heel tof, wat een ontlading ?.
Het decor vond ik ook geweldig goed, erg realistisch. Ik zou wat willen vertellen over puzzels, maar sinds een lange tijd zat ik de eerste helft van de kamer in de freeze mode. Van de puzzels heb ik het eerste stuk dus amper wat meegekregen, wel van de rug van Gijs en de ruimtes onder bedden en bureaus. Ik denk dat het kwam door de stress om op tijd bij de kamer te komen maar kregen maar geen taxi te pakken. Uiteindelijk met 4 op de achterbank illegaal afgeleverd. Maargoed, wat ik wilde zeggen, zo eng was het nu ook weer niet, maar mijn stresslevel zat al ver aan de max denk ik ?.
De puzzels die ik meegekregen hebben waren leuk om te doen en forceren je om de hele ruimte te verkennen. Volgens mij hebben we ook hintloos gespeeld.
Er zitten veel karakters in de game en het acteerwerk is echt heel goed (en de conditie van de acteurs ook!). Ik heb mensen over bedden en door raamkozijnen zien vliegen ? en dan heb ik het niet alleen over de acteurs.

Het enige minpunt wat ik kan bedenken is dat we de foto nog niet hebben.
Als je naar Athene gaat; kijk de film en boek deze kamer! Ook als je er al 26 op de planning hebt.

Soms zie je dingen die er niet zijn (een clown ofzo)

Een nieuwe kamer, altijd leuk om met 0 verwachtingen te gaan. Omdat Maestro nog niet klaar was (die hadden we eigenlijk toegezegd gekregen, maar whats new in Athene) hebben we gevraagd of we deze kamer om 14 uur mochten spelen en dat mocht. De moeite dus om deze mensen om een afwijkend tijdslot te vragen. Achteraf waren wij de eerste groep die ze in het Engels hadden. Vooraf vragen ze hoe je het fysiek contact wil, heel netjes.

In de eerste ruimte denken we nog "Ohnee, gaat dit zo'n kamer worden..." verwachtingen onder het nulpunt. Maar niets is minder waar, het werd steeds beter!
Hele uitgebreide kamer, een origineel decor (op één stuk voelt het iets te nieuw aan). Er is een familie kannibalen die jagen op groepen mensen in een bos. Gebaseerd op een film, maar die heb ik niet gezien vantevoren. Toch krijg je het verhaal heel goed mee, zonder filmpjes of geluidsfragmenten waar je naar moet luisteren.

In deze kamer zitten echt hele toffe dingen. Gameplay is heel goed, leuke puzzels, heel afwisselend.
Er zitten heel veel karakters in waar je mee te maken krijgt. Een paar mooie, verhalende, cinematics. De spanning in deze kamer is precies de spanning die ik tof vind. De opbouw qua intensiteit is ook goed gedaan. Er zit een stukje "survival-horror" in wat niet echt mijn ding is meestal, maar hier is dat perfect uitgebalanceerd, het heeft een doel en past perfect in het verhaal, èn ze hebben geen kettingzaag.

Helaas zit er één heel tof element in de kamer wat exclusief was voor onze groep, hopelijk gaan ze dat hier overnemen want dat maakte de kamer en de scares met name ook heel grappig, haha. (Als je hier meer over wil horen moet je maar naar de Roomrunners Athene aflevering luisteren...)

Al met al; ik vond dit echt een verborgen parel!

Fortuna Sittard

Fortis Fortuna Adiuvat (spreek uit: Fortuna Sittard) ligt vrij ver uit het centrum, in de buurt van Verone. Top als de taxis staken. Wij betaalden 3 x zoveel maar stonden gelukkig ruim op tijd voor de deur. Om de hoek is een koffietentje, daar hebben we nog even gewacht, om vervolgens nog eens een half uur na de starttijd te beginnen. Welkom in Athene.
Net als in de film (is wel de moeite om die vantevoren te kijken) gaan we naar een huisje in het bos om onze vriendin Mia te helpen afkicken. Die is helemaal doorgedraaid, maar wacht effe, komt dat eigenlijk wel door drugs...
Als je naar het huisje gaat valt je een ding al op: het is hier zo vochtig als ik weet niet wat, oh my god, dit wordt wat...
Wat heb ik genoten van deze escaperoom... op alle vlakken; decor, licht, geluid, cinematics, storytelling (alhoewel het einde voor mij één grote verwarring was). Ik vond het acteerwerk en de scares subliem, de timing was perfect. Ik had echt kippenvel.
De puzzels waren leuk, niet erg vernieuwend verder.
Deze kamer staat wel bekend om het splatter effect, dus schone kleding meenemen. Dat was ook echt wel nodig, en douchen misschien ook wel, maar helaas, dit was de eerste kamer van de dag. Wij zaten echt he-le-maal onder, met name shirts en gezichten, ze weten het wel te richten zeg maar. Ik denk, ik doe mijn capuchon op, maar kreeg een volle laag ín mijn capuchon, hahaha. Deze "gimmick" voegt ook echt iets toe vond ik, zonder is de kamer wel minder denk ik.

Dit was voor mij de topper van de trip, of nee, de topper van al mijn vier Athene trips.

"Niklas, de buttplug!"

Deze kamer is een ramp met boeken, de sloten zetten ze eens in de zoveel tijd open, maar als je Neverland bericht kan je wel weer een slot krijgen, heel apart. Denk dat het komt vanwege beschikbaarheid van de acteurs ofzo. Maargoed, we zijn dan toch in Bratislava beland.
Hele toffe intro, we hebben hier zó gelachen. Voordat we in onze slaapkamer zaten heb ik nog ik weet niet hoelang met mijn tas rondgelopen haha. Dus opbergen van de spullen is 100% in thema, eigenlijk moet je hier aankomen met je koffer.
Ik vond het decor niet zo sterk, beetje makkelijk (met uitzondering van het begin). Beetje gemiste kans op een bepaald deel, als je de film gezien hebt. Een deel had veel meer sfeer kunnen hebben als ze dat uitgevoerd zouden hebben zoals in de film. En er hadden wat mij betreft veel meer puzzels in de eerste 2 / 3 ruimtes mogen zijn, want die waren wel heel sterk.
Verderop wordt de sfeer grimmig. Het is een hele intense kamer, maar ze laten je ook wel echt puzzelen dus je hebt wel rust soms. Helaas ook weer een element waar ik een gruwelijke hekel aan heb, ik vind het zó nep plus die benzinedamp, ik kan er echt niet tegen, gatverdamme.
De gameflow was top, de puzzels waren leuk om te doen, in thema, en niet te makkelijk.
Acteerwerk was goed, er zitten behoorlijk wat personages in de kamer. Een bepaald stuk cinematics voelde heel raar, door bepaalde handelingen die je doet. Had er van mij niet in gehoeven ?. Deze snap je wel als je zelf gespeeld hebt. Verder zitten er echt wat leuke stukjes in.
Ik kan me voorstellen dat mensen deze kamer helemaal geweldig vinden, maar het is niet mijn soort kamer. Ik zie echter wel wat ze hier hebben neergezet. Nadeel alleen als je een film gebruikt; je gaat misschien dingen verwachten te zien, die er vervolgens niet in zitten, dat is wel jammer.

Chaos en adrenaline

Hoe hou je een single room een uur en drie kwartier interessant, en hoe kan het dat deze kamer zó goed ontvangen wordt… Al meerdere malen van spelers gehoord dat Amnesia de verrassing van de trip was. Mijn nieuwsgierigheid won het van mijn scepsis en we speelden deze kamer, na het gebruikelijke gedoe bij Neverland om te boeken.
Vooraf kan je naar het toilet. In thema wordt nog even cryptisch gevraagd hoe heftig je het fysiek contact wil (want zonder kan niet). Op zich netjes wel vind ik.
De intro hier; what the fuck, wat een chaos. Wij waren met vijf en dat is echt top bij deze kamer, hoe meer chaos hoe beter in dit geval. Het duurde 10 minuten voordat ik uit mijn desoriëntatie en verwarring was ?.
De puzzels waren wat old school, maar prima, het ging vooral om alles eromheen eigenlijk. Gameplay was heel tof. Acteerwerk van zeer hoog niveau, echt heel goed. Die gasten deden echt dingen, OMG. Er was zowaar een storyline die ook duidelijk werd terwijl de chaos om ons heen steeds erger werd, hoe bedenk je het. Zit echt knap in elkaar.
Decor is basic maar netjes onderhouden, te veel decor moet je hier ook niet hebben, want er wordt nogal wat gerend en gevlogen. Ik kan me voorstellen dat je hier naar buiten komt met bulten en blauwe plekken, en die zijn dan vooral door je medespelers veroorzaakt, niet door de acteurs ;-)
Dit is echt totaal anders van alle escaperooms die je gewend bent. Wij hebben een hele leuke tijd gehad, hoog in adrenaline en ook echt gelachen. Dit is zeker een must play!

Snuiven tijdens het wijnen

Je komt hier binnen in het tuintje van het Chiajna Monastery. Je kan nog even naar het toilet vantevoren. Het klooster is hoog, best indrukwekkend.
Het decor is super netjes en realistisch. Hier is echt aandacht aan besteed, zeker als je hem vergelijkt met The Nun bijvoorbeeld. Hopelijk gaan ze het beter onderhouden dan The Nun?.
De sfeer die ze hier neergezet hebben is heel sterk, ik hou ervan. Het klooster heeft heel veel smalle gangetjes en vrij kleine ruimtes, dus deze kamer is denk ik met 2/3 personen het beste te spelen.
Het verhaal kwam wat mij betreft niet goed uit de verf, en dat had voor mij alles te maken met de eerste scene, het Engels van de actrice was slecht te verstaan, dus ik heb hier maar de helft van meegekregen. Vervolgens zitten wat toffe cinematics in deze kamer, maar zoals eerder gezegd, de ruimte is beperkt dus ook dit had niet iedereen goed meegekregen.
De puzzels waren leuk om te doen, niet te moeilijk, ik vond het wel puzzels die je in een of andere vorm vast al wel eens ergens anders gezien hebt.
Halverwege de kamer is er een soort van "rustmoment", ik vond dat best origineel, leuk gedaan!
Hellhole is niet heel eng, anders dan dat de titel doet vermoeden, tenzij je bang bent voor nonnen misschien.
Aanrader, maar spelen met klein clubje! Erg benieuwd naar deel 2 die eraan komt.

We zijn er weer!

De eerste kamer in deze Athene trip, gelijk uit het vliegtuig met koffers en al op bezoek bij de vader van Monika.
Deze kamer stond al heel lang op mijn wishlist. Vooral de enthousiaste verhalen over hoe de vertaler (waar je €30 extra voor betaalt) wordt ingezet, maakten dat ik deze kamer heel graag wilde spelen. We ontmoetten onze vertaalster voor de voordeur, maar helaas leek ze zelf niet helemaal zeker te weten of ze in character was of niet... ik vond haar bijdrage een beetje tegenvallen. Maargoed, dat is ook weer een kwestie van verwachtingsmanagement misschien.
Het decor bestaat uit een echt huis, waarin zelfs nog veel spullen van de vorige bewoner aanwezig zijn. De staat van onderhoud is echter erg slecht, de boel valt letterlijk uit elkaar, behalve de kachel. Aan de andere kant speel je de helft van de tijd in het donker en in de rook, dus misschien dachten ze dat het toch niet zou opvallen. Dit alles bij elkaar zorgt wel voor een unieke en spannende sfeer.
De puzzels waren prima, maar niets bijzonders.
Het acteerwerk daarentegen was erg goed. De scares waren goed getimed en de acteurs bewogen zich geruisloos door de ruimtes. Helaas vallen ze aan het einde weer terug op mijn favoriete onderdeel — ik rook het al toen we de laatste ruimte binnenkwamen.

Ondanks dat we een leuke tijd hadden zou ik deze kamer niet perse aanraden. Er zijn inmiddels zoveel betere kamers te spelen. Natuurlijk moet daarbij gezegd worden dat deze kamer ook al vijf jaar oud is.

De voederbak van Gradje

Ik las dat Live Escape een nieuwe vestiging had in Utrecht. Prima om mee te pakken op weg naar Zwolle, dachten we.

Het was nog even zoeken: Live Escape ligt net buiten Hoog Catharijne, maar dan moet je wel de juiste uitgang pakken. Parkeren kan voor de hoofdprijs in een van de parkeergarages in de buurt.

Er is een ruime ontvangstruimte waar je een drankje kunt drinken en gebruik kunt maken van het toilet. De host was ontzettend enthousiast en vriendelijk.

Eenmaal in de kamer was ik in eerste instantie positief verrast. Wat een leuke en originele setting, en iedereen had iets te doen. Helaas volgde daarna een plottwist en viel de kamer terug op het meest afgezaagde thema dat je kunt bedenken. Jammer, want ik had graag meer ruimtes gezien zoals de eerste.

Het decor wordt daarna een stuk saaier, net als de puzzels. Voor mijn gevoel zat er amper echt een puzzel in. Zoals ook mijn voorgangers hebben geschreven: het is saai, herhalend en het duurt te lang.

Misschien is deze kamer leuker voor twee personen, maar voor mij viel het helaas tegen.

Ik ga ander werk zoeken

Ik las dat Live Escape een nieuwe vestiging had in Utrecht. Prima om mee te pakken op weg naar Zwolle, dachten we.

Het was nog even zoeken: Live Escape ligt net buiten Hoog Catharijne, maar dan moet je wel de juiste uitgang pakken. Parkeren kan voor de hoofdprijs in een van de parkeergarages in de buurt.

Er is een ruime ontvangstruimte waar je een drankje kunt drinken en gebruik kunt maken van het toilet. De host was ontzettend enthousiast en vriendelijk.

Het thema van deze kamer is een reactor: veel knopjes, lampjes en schermpjes. Daar begint voor mij persoonlijk al de eerste error. Doordat alles continu brandt en knippert, ontbreekt elk overzicht. Met een beetje geluk weten we de weg te vinden.
Ik zou zeggen: zet onderdelen die je (nog) niet nodig hebt gewoon uit, maak de opbouw lineair, of geef duidelijke feedback met bijvoorbeeld rode en groene lampen. Dan weet je wat nog moet gebeuren en wat al afgerond is.
Op een gegeven moment moet je honderd keer dezelfde “puzzel” doen. Dit kunnen ze instellen op het niveau van de groep. Leuk idee om snelle groepen wat langer bezig te houden, maar in de praktijk vooral heel irritant.
Qua decor is de kamer op zich prima. Er zit wel een leuk WTF-momentje in, voor wie dat nog niet zo vaak heeft meegemaakt.

Ik heb nog nooit eerder een kamer gespeeld waarin ik maar een handjevol puzzels echt begreep. De rest werd met een beetje geluk opgelost — blijkbaar, want vaak zie je niet eens wat of wanneer iets is opgelost. Soms merk je pas later dat er ergens iets open is gegaan.
Ik vraag me echt af hoe niet-ervaren spelers uit deze kamer komen...
Kortom: één grote bron van frustratie. Deze kamer heeft echt verbeteringen nodig op het gebied van gameflow en overzicht.

Kevin! Doe je jas aan!

Eindelijk! Een kamer met een Home Alone-thema - hier wacht ik al jaren op. Presale in the pocket.

Op social media zagen we dat er in december een speciale kersteditie zou zijn, maar helaas was er in de intro niets kerstigs terug te vinden. Dat is jammer, juist omdat The Great Escape bekendstaat om zijn sterke en vaak spectaculaire intro’s.

De kerstdecoratie ín de kamer past daarentegen perfect bij Home Alone (niet weghalen aub), net als de ijskoude kelder van The Great Escape zelf.

Dit is duidelijk een familiekamer, en dat merk je aan de puzzels. Ze zijn superleuk om te doen, heel leuk in thema, maar soms wat te eenvoudig. Er zitten veel herkenbare dingen in uit de film.
We vliegen er helaas erdoorheen (ik had langer in deze sfeer willen blijven!) en staan veel te snel weer buiten. De finale heeft een superleuke gimmick, maar deze bleek bij ons helaas niet te werken. Juist zo’n moment kan de kamer echt maken, dus dat was extra jammer.

Al met al is dit een hele leuke beginnerskamer om met je familie te spelen.

En eh… pluspunten voor dit thema.

Reactie door The Great Escape

4 maart 2026

Leuk om te lezen dat jullie zo lang hadden uitgekeken naar een Home Alone-kamer en dat de sfeer, puzzels en filmverwijzingen voor jullie goed werkten. Dat is precies het soort speelplezier waar we bij deze kamer op mikten.

De kerstintro hadden we inderdaad in december even als extraatje toegevoegd, maar die zat niet standaard in elke run van de kamer. Goed punt dat je dat noemt we blijven daar nog een beetje mee experimenteren.

De finale-gimmick die bij jullie niet werkte hoort natuurlijk gewoon te doen wat hij moet doen, dus jammer dat jullie daar net pech mee hadden. Dat soort momenten zijn juist bedoeld als kers op de taart.

En over de temperatuur: jullie speelden precies in die periode rond kerst waarin het meerdere dagen achter elkaar flink onder nul was. Omdat de kamer in een kelder zit bleek onze verwarming toen net niet voldoende capaciteit te hebben. Inmiddels hebben we dat aangepast en getest, maar excuses dat jullie nog de “ijskoude kelder-editie” hebben meegemaakt.

Mooi dat jullie ondanks dat alles toch plezier hebben gehad met het thema en de puzzels. Bedankt voor de review en hopelijk tot een volgende keer in Zwolle.

Johan – The Great Escape

De beha van mevrouw Van Lier

Ik had weer eens een presale te pakken, dus op naar Schijndel. Lekker in de buurt eens een keer.
De derde en nieuwste kamer van Escaperoom Schijndel ligt vrijwel naast de lokatie van de andere twee kamers, met parkeerplek recht voor de deur. Vooraf kun je nog iets drinken en even naar het toilet.

De start van de kamer is heel leuk gedaan; zo heb ik het nog nooit eerder gezien. Eenmaal binnen valt meteen het prachtige decor op. Dit is helemaal mijn ding: deze setting, deze sfeer. Alles is tot in detail uitgewerkt en je wordt overladen met easter eggs. We hebben even stilgestaan om rond te kijken. De puzzels zijn leuk om te doen en goed in thema en ruimte verwerkt.
De kamer is groot én er wordt uitstekend gebruikgemaakt van de hoogte in het pand, wat echt een pluspunt is. Licht en geluid zijn van hoge kwaliteit en er wordt gewerkt met geureffecten. De overgangen tussen de ruimtes zijn soms verrassend, leuk!
Het verhaal is heel goed te volgen dankzij de audiofragmenten (van alle kanten) in plaats van tekst, wat wat mij betreft de betere keuze is.

Wat een enorme stap vooruit ten opzichte van No Way Out. Ga er vooral heen zonder té hoge verwachtingen door alle tienen die worden uitgedeeld (al snap ik die helemaal!), dan heb je de beste tijd in Elderbroeck.
Nederland is een topkamer rijker.

Reactie door Escape Schijndel

8 december 2025

Hey Marieke,
Jij weet als geen ander hoeveel liefde, zweet en details er in een kamer kunnen zitten, dus jouw woorden voelen echt als goud. Dat de start je verraste, het decor je hart stal en het verhaal via audio zo goed binnenkwam, is precies waar we op hoopten. We worden heel blij dat je spreekt over een topkamer voor Nederland – dat hadden we nooit durven dromen. Dankjewel dat je al vanaf de presales met ons meeleeft.
Liefs uit Elderbroeck, Remco & Natalia Escape Schijndel

"Bli, Bla, Bla, Bla!"

Cain is een escaperoom met een space-thema. Niet helemaal mijn ding, maar het kwam goed uit om deze onderweg te spelen. De locatie ligt midden in het centrum, tegenover een parkeergarage. Toch is het verstandig om ruim de tijd te nemen voor het parkeren, want het is er overal erg druk. In de omgeving is voldoende horeca te vinden.

Bij aankomst was het even zoeken waar we precies moesten aanbellen en eenmaal binnen, waar we heen moesten; de ingang is namelijk slecht aangegeven. Je moet op de geboekte tijd aanwezig zijn. Er is geen ontvangstruimte, maar wel kluisjes en een toilet.

De briefing had wat korter gemogen. Na de intro worden we ieder in een capsule geplaatst om ons te teleporteren naar een ruimteschip, waar we de missie krijgen om het schip te saboteren. Ik zag vier capsules, dus als je met zes speelt, moet je met twee in één capsule, èrg knus.

In de kamer zelf lijkt geen airco aanwezig te zijn. Speel deze kamer daarom liever niet in de zomer, tenzij je magnetron-proof bent. Het decor is wat je verwacht van een ruimteschip: veel wit, knoppen en schermen. De afwerking is echter ondermaats en het geheel oogt slordig. Ook de audiobestanden zijn matig en niet goed verstaanbaar.

Positief is dat de gameflow goed is. Vrijwel alle sloten zijn elektronisch, wat prima past bij het thema. Helaas komen er ook minigames op een scherm voorbij, iets waar ik persoonlijk geen fan van ben. Er zit een leuk stukje interactie in de kamer dat ik in deze vorm nog niet eerder ben tegengekomen. De kamer zelf is niet heel groot.

Al met al vind ik het cijfer op Escapetalk niet representatief voor wat wij hier ervaren hebben. Als je toevallig in de buurt bent en wat tijd over hebt, kun je hem meepikken. Maar speciaal voor deze kamer naar Alicante reizen, zou ik niet doen - tenzij je een echte liefhebber bent van space-kamers.

Voor de 43ste keer naar Egypte

Mythos Escape ligt in een buitenwijk van Murcia. In de omgeving zijn wat eenvoudige barretjes, en parkeren kan gewoon in de straat.

Bij binnenkomst sta je direct in een gethematiseerde ruimte. Er is een toilet en een plek om je spullen op te bergen. Een gamehost komt er niet aan te pas, leuk dit.

Het verhaal is voorspelbaar voor dit type kamer: je bent een archeoloog op zoek naar een schat. Less is more.

De kamer is verrassend groot en bevat enkele avontuurlijke, fysieke onderdelen. Het decor is... Egypte. Graftombe, gangen, stenen (soms van piepschuim) en zand. Niet spectaculair, maar is goed onderhouden en oogt netjes. De host vertelde dat deze kamer in 2020 is geopend.

Er zijn veel puzzels te doen en de gameflow is goed, we waren continu lekker bezig. De puzzels zijn vooral klassiek van aard, met af en toe wat techniek, maar ook veel mechanische elementen die goed passen binnen het thema. De geluidseffecten waren passend.

Ik vond dit een erg leuke kamer om te spelen als je in de buurt van Murcia bent. Voor ervaren spelers goed te doen met 2.

"David Hasselhoff his butt"

The Hairdressing was een komisch avontuur met – volgens mijn dochters – spannende momenten. Ik speelde deze kamer met zes personen, waaronder mijn vader van 73 en mijn puberdochters (familievakantie, eens wat anders dan een escapetrip).

Je komt binnen in de ontvangstruimte zonder dat er een gamehost te zien is. Er is nog wel de mogelijkheid om naar het toilet te gaan en spullen in de kluisjes te leggen. Daarna mochten we naar de beroemde kapper Remigio, de Spaanse Leco van Zadelhoff.

De gamemaster speelt een paar scènes in de kamer, maar het grootste deel ben je zonder acteur. Al snel ontdek je dat Remigio een grote obsessie heeft voor David Hasselhoff.

Zoals je kunt verwachten speelt de hele escaperoom zich niet af in La Peluquería, maar beland je op onverwachte plekken. De hoofdruimtes zijn mooi gedecoreerd en zien er goed uit, maar er zijn ook ruimtes die niet afgewerkt zijn en geen sfeer hebben.

De puzzels vond ik leuk en afwisselend. Eén opdracht had er van mij uit gemogen, of in een andere vorm gekund. Daarvoor heb je een bepaalde kennis nodig die tegenwoordig veel mensen niet meer hebben, en het haalt je helemaal uit de wereld waarin je zit. De mensen die deze kamer gespeeld hebben, weten precies wat ik bedoel.

De meeste puzzels zijn typische escaperoompuzzels, al dan niet in thema. Het voelt allemaal een beetje aan als een kamer van jaren geleden. Dat kan ook komen door de zichtbare slijtage hier en daar. Het gebruik van sloten is afgewisseld met elektronica.

Dit is zeker een kamer die je moet spelen als je in Valencia bent, maar voor mij niet de nummer 15 op de Terpecalijst.

The sweets are maybe outdated...

Experiencity Valencia ligt midden in het centrum van de stad. In de buurt kun je nog even iets drinken of naar het toilet gaan, want zodra je aanbelt, begint het spel direct.

We stappen binnen en bevinden ons plots in een duistere, rokerige steeg. We hadden een kamer geboekt in een budgetmotel. Toen we daar aankwamen, leek het gebouw verlaten, tot we iemand tegenkwamen die ons binnenliet. Hij waarschuwde ons dat er buiten in de steeg een gestoorde man ronddwaalde, iemand met slechte bedoelingen. Als we hem tegenkwamen, moesten we vluchten.

De kamer is spannend, al zijn de schrikmomenten vrij voorspelbaar. Er zijn genoeg rustige momenten om te puzzelen, en het spel biedt een goede hoeveelheid uitdagende opdrachten. De puzzels zelf vond ik, net als bij The Hairdressing, niet erg vernieuwend — het zijn typische escaperoompuzzels. Al vroeg in het spel vind je bijvoorbeeld een blacklight-zaklamp die je pas later nodig hebt, bij meerdere puzzels. Eén puzzel was zonder hint bijna niet op te lossen, omdat de bedoeling onduidelijk was (al bleek het uiteindelijk wel een leuke puzzel).

De kamer verscheen in 2022 voor het eerst in de Terpeca-lijst, maar voelt ouder aan. Dat komt vermoedelijk door het type puzzels en de mate van slijtage. Het decor oogt in eerste instantie leuk, maar bij beter kijken is het slordig afgewerkt en op sommige plekken nauwelijks gedecoreerd. Er zat zelfs een klein WTF-momentje in.

Het personeel was ontzettend vriendelijk! De foto achteraf vond ik ook erg goed.

Al met al is dit een leuke kamer om te spelen als je in Valencia bent, al is het geen absolute topper.

Wat een beest

Escape World is een keten met meerdere vestigingen in Nederland. De locatie in Utrecht springt eruit, zeker als je kijkt naar de kwaliteit van de eerste twee kamers die hier zijn geopend.
De escaperoom ligt in het centrum van Utrecht. Parkeren kan in de nabijgelegen parkeergarages, op slechts een paar minuten lopen.

De ontvangstruimte is gezellig; je kunt hier voor of na het spelen nog wat drinken. Wij spelen deze kamer in de eerste week.
Na een iets te lange introductie (niets hoeft met kracht, noodknop, brandblussers – je kent het wel) mogen we met onze koffer “The Wood” naar binnen, op zoek naar The Cabin.

Als de andere twee kamers er al goed uitzien, dan doen ze hier nog een schepje bovenop. Het decor is van zeer hoge kwaliteit en de afwerking is top. Daar word ik meteen enthousiast van.
Tel daarbij op dat de puzzels superleuk zijn, mooi in het decor verwerkt, met een goede gameflow (hintloos gespeeld), en je hebt mij helemaal. Licht, geluid, sfeer, de spanning die ze weten neer te zetten, storytelling – wauw.

Het verhaal is duidelijk, niet te complex en origineel. De puzzels zijn zó goed verweven met dat verhaal.
De kamer zelf is qua oppervlak vrij klein en bevat geen echte WTF-momenten. Er was één puzzel die ik minder passend vond, en misschien zou een geureffect nog een leuke toevoeging zijn geweest, maar verder heb ik niets negatiefs te melden.

Wij speelden met vier personen en hadden continu wat te doen. Met twee personen heb je hier je handen meer dan vol.
De prijs-kwaliteitverhouding is uitstekend: €132 voor vier personen op zaterdag, voor dit niveau bijna uitzonderlijk in Nederland. Complimenten aan de bouwer, die we achteraf nog even spraken. Deze kamer hoort absoluut thuis in het lijstje topkamers op Escapetalk.

"Michael Myers!"

De kamer ligt op een industrieterrein, waar je (gratis) rond het pand kunt parkeren. Binnen is er een ontvangstruimte met toiletten, maar deze is niet heel sfeervol en komt wat kinderdagverblijf-achtig over.
De host is erg vriendelijk en lief (puntje extra), dus lastig om een strenge review te typen, maar helaas is deze kamer gewoon niet goed, verre van zelfs. Wij betaalden €150 voor deze kamer en dan schep je een verwachting. Er was een optie voor extra eng, maar dit was het extra bedrag echt niet waard. Ik vraag me ook af wat Michael Myers met een musical of met The Phantom of the Opera te maken heeft. Het was gewoon lachwekkend.
Dit is een ouder uitziende kamer met veel slotjes en wat techniek.
De gameflow was niet goed, er was veel te veel ruis / misleidende informatie / onduidelijke puzzels.
De afwerking van de ruimtes is ondermaats. Veel zaken waren versleten, er moest enorm veel gelezen worden van losse blaadjes. De hints kwamen over de speaker of op een notitieblaadje wat onder de deur geschoven werd. De video’s waren van zeer lage kwaliteit.

We hebben lol gehad, maar dat lag niet aan de kamer ?.

Ervaren escapers moeten deze lokatie lekker overslaan.

"Mag ik mee?"

Ik was heel benieuwd naar House of Twisted Minds, waar ik al veel over had gehoord. De eigenaar haalde zijn inspiratie uit Athene – dat klinkt veelbelovend. Parkeren kan voor de deur en we worden hartelijk ontvangen in een ruime, sfeervolle ontvangstruimte.

Na de introductie van het verhaal – waarbij ik nóg enthousiaster word, want je moet stil blijven staan in het donker, dan weet je wel wat er komen gaat – gaan we beginnen. We zijn journalisten die een verlaten huis gaan onderzoeken na een familiedrama.

Zodra we de kamer binnenstappen denk ik: yes, dit gaat tof worden. Het decor ziet er super realistisch uit, de spanning is top en de gameflow is heerlijk. De puzzels zijn leuk om te doen, al ben ik persoonlijk geen fan van het vele lezen. Het hadden er wat meer mogen zijn, of moeilijker, want elke minuut die je hier eerder naar buiten komt is zonde. Hier wil je echt de volle 90 minuten binnen blijven. Mijn tip voor ervaren spelers van enge kamers: kijk rustig rond, geniet en neem de tijd.

In Athene blinken ze uit in verhalen en scènes, maar minder in decor. Escaperoom Amersfoort weet dit juist te combineren met een prachtig decor. Nou, dan heb je mij hoor – wat hier is neergezet is uniek voor Nederland.

En dan die acteur: wow. Dit is zó realistisch gespeeld. Er is duidelijk geïnvesteerd in acteerwerk en dat zie je. Deze acteur was echt heel goed, overtuigend en professioneel.

Tot slot: de eindscène. Wat intens, wat ontzettend goed gedaan! Ik heb drie keer in mijn leven kippenvel gehad in een escaperoom, en deze kamer is daar één van. Ik ben dan ook heel benieuwd wat deze kamer gaat doen bij Terpeca!

Tomaten en komkommers

Op een of andere manier stond deze lokatie al een poosje op mijn lijstje. Vandaag spelen we beide kamers.
Je kan voor de deur parkeren. Even naar het toilet en de spullen opbergen in de kluisjes.

Het is een kamer in een lokaal thema waar de eigenaren zelf heel veel affiniteit mee hebben, dus dat hebben ze wel leuk gedaan. Het is begonnen als een hobbyproject en zo voelt deze kamer ook.
Er is eigenlijk amper decor en er is 0 achtergrondmuziek.
Wel is de kamer netjes onderhouden.
De puzzels zijn best aardig in thema en de flow is goed.
Later gaat de kamer over in een meer moderne setting (qua omgeving en qua puzzels), maar wederom geen hoogstaand decor, vrij saai. De puzzels zijn leuk, maar vrij standaard.

Momenteel is het cijfer op Escapetalk (8,8) veel te hoog voor wat het is, en dat schept verwachtingen die ze niet waar maken helaas. Je kan hem meepakken als je hier toch bent, maar is geen must.

Helm op!

Op een of andere manier stond deze lokatie al een poosje op mijn lijstje. Vandaag spelen we beide kamers.
Je kan voor de deur parkeren. Even naar het toilet en de spullen opbergen in de kluisjes.

Eerst spelen we Tuinderlaan 14, hierna zijn onze verwachtingen al behoorlijk getemperd.
Deze kamer is echter van een ander niveau!
Er is noodweer op komst, en wij moeten als storingsmonteur op pad om het gemaal open te zetten, voordat de boel hier overstroomt. Leuk thema, origineel.
Helaas is het decor nog altijd matig, maar er zitten hier een aantal effecten in de kamer die echt heel goed zijn en die ik ook nog niet eerder gezien heb, superleuk gedaan! De kamer is best uitgebreid, dit had ik niet verwacht.
Deze keer is er een soundtrack en er zijn licht- en geluidseffecten, waardoor deze kamer zoveel meer gaat leven.
De puzzels zijn best aardig in thema, maar redelijk standaard escaperoompuzzels.

Met een 9,4 op Escapetalk heb je bepaalde verwachtingen, en ook bij deze kamer moet je die toch een beetje bijstellen, alhoewel deze kamer véél beter is dan Tuinderslaan 13. Ze hebben hier duidelijk stappen gemaakt. Als je in de buurt bent is dit echt wel een leuke kamer om te spelen.

"No, thanks, I'm a vegetarian."

Onderweg naar huis vanuit de Franse Alpen rijden we langs Parijs om The Taxidermist en Le Grande Hôtel de Paris te spelen. We parkeerden in een van de vele parkeergarages in de buurt (wel vooraf reserveren). Vlakbij zijn ook 2 metrostations, en ook diverse tentjes om wat te eten/drinken.
Ik was eerder bij Deep Inside, dus wist zo'n beetje wat te verwachten. Je wordt weer ontvangen in de boekenwinkel, en daalt vervolgens af in dezelfde City of Martyrs.
(De standaard uitleg van de escaperoom regels wordt hier super origineel gedaan vind ik.)
Zoals ook bij de andere kamers is het decor weer supergoed. Met licht, geluid en geur weten ze de sfeer hier goed neer te zetten.
Het verhaal was redelijk goed te volgen, alhoewel het wat mij betreft soms met wat minder zijwegen mag (less is more). Ze proberen alle kamers ook aan elkaar te linken. De puzzels en taken zijn soms lineair en soms parallel en zijn supermooi in het thema verwerkt. Je komt tijdens het spel meerdere karakters tegen die je soms ook nodig hebt.
Toch had deze kamer niet helemaal de wow-factor voor ons. Dat zat hem denk ik bij mij voornamelijk in de gameflow. Sommige dingen waren verwarrend, de hints te weinig cryptisch, de scenes (interactie) te langdradig, voelde op één moment echt als tijd rekken, midden in een puzzel, zonde.

Al met al is dit zeker een must play in Parijs. (Op deze lokatie zou ik alle kamers aanraden overigens.)

"Ik ben al drie keer van mezelf geschrokken hier!"

Onderweg naar huis vanuit de Franse Alpen rijden we langs Parijs om The Taxidermist en Le Grande Hôtel de Paris te spelen.
The One Escape ligt in het centrum van Parijs. Ze hebben drie kamers, de andere twee speelde ik anderhalf jaar geleden. Toen waren ze bezig met het bouwen van deze kamer.
Voordat we het weten staan we in de lobby van het Grande Hôtel de Paris.
Ze hebben voor deze kamer duidelijk inspiratie gehaald in Athene. Alleen hier is het geluid hier beter (lees: trommelvliezen heel gebleven), en de afwerking van de kamer ook! Ook is de inzet van de acteur wat milder, waardoor deze kamer ook goed te spelen is voor mensen die kennis willen maken met horrorkamers.
Acteerwerk van de receptionist van het hotel was supergoed. Het verhaal werd heel goed verteld, origineel verhaal ook. Het decor was levensecht, de special effects tof, er zijn leuke puzzels, goed te doen ook met twee. We hebben echt een paar hele leuke momenten/scenes gezien hier. De acteur goed gedoseerd ingezet en het spanningslevel was heerlijk. Ruimte wordt leuk gebruikt, door de vele deuren lijkt het zoveel groter dan het is, slim gedaan.

Helemaal mijn ding, deze kamer!

Terpeca is calling!

"Ohhh, palm-tree!"

Trip Trap Grand Hotel, ik ben een beetje van ze gaan houden.
Op deze lokatie kan je niet voor de deur parkeren, maar wel bij het winkelcentrum tegenover. Er zit een supermooie bar in het gebouw, maar elke keer als ik hier was, was de bar helaas dicht. Vantevoren kan je naar het toilet.
De hosts bij Trip Trap spreken goed Engels, en zijn altijd heel vriendelijk.
Voor de derde keer zijn we bij Trip Trip. Als je hier eerder kamers gespeeld hebt weet je hoe ze hun avonturen hier vertellen.
Bij de receptie van het hotel een korte uitleg over de achtergrond en daarna gelijk de kamer in. Niets "niets hoeft met kracht" of "ken je dit slot" of noodstop-info, love it.
In hun nieuwste kamers Aunt Hilda en Uncle Cornelius kom je in een setting die je vantevoren eigenlijk niet aan ziet komen. Superleuk bedacht. En goed voor ons verwachtingsmanagement.
Ook deze "kamer" betreed je op een leuke manier, het principe wordt veel vaker gebruikt, maar Trip Trap weet dit in een ander jasje te stoppen, super creatief.
Het decor in deze kamer is fenomenaal; decor tot in het kleinste detail uitgewerkt.
Bijna alles waar ik van hou zit in deze kamer. Leuke, creatieve (paralelle) puzzels waar je vaak moet samenwerken, supermooi verwerkt in het decor.
Het verhaal (of zeg maar bijna sprookje) is niet te ingewikkeld en goed te volgen.
Er is zoveel te zien, te doen, te ontdekken dat je deze kamer beter kan spelen als je ervaren bent. Wij speelden met 2, maar met 4 kan ook prima. Ook voor gezinnen een geweldige kamer om te spelen, ik denk dat dit op kinderen een geweldige indruk maakt.
Trip Trap is heel duur, maar echt de moeite om voor naar Geneve te gaan.

Boekje lezen

Onderweg naar de Franse Alpen passeren we Annecy, dus hier ook maar twee Terpeca-kamers spelen. We spelen eerst Celestia, the Forgotten City (Terpeca finalist, rank 203) en daarna Mrs Ming Old Shop (5 Terpeca nominaties).
De lokatie is makkelijk bereikbaar vanaf de snelweg. Er is ook een spelletjescafe bij de escaperoom. Voor het spelen kan je gebruik maken van het toilet en van de kluisjes.
We worden ontvangen door een goed Engels sprekende gamehost.
De intro naar de kamer duurt wat mij betreft véél te lang. Ik weet inmiddels wel dat we niets van de muur los moeten rukken...
Daarna vertrekt de host en komt "verkleed" terug om ons nóg een keer (deze keer in thema) te introduceren in de kamer.
De kamer is gebaseerd op een bordspel. Wij kenden het spel niet, maar deze kennis heb je voor de kamer ook niet nodig.
We belanden in een kleine en overzichtelijke, maar mooi gedecoreerde kamer. Licht, geluid en sfeer zijn heel goed.
Meteen lopen we aan tegen het allergrootste minpunt van deze kamer; je wordt totaal geïnstrueerd door een boekje. En laten we daar nou een gruwelijke hekel aan hebben. Tegen beter weten in beginnen we aan de puzzels, maar deze zijn onmogelijk op te lossen zonder in het boekje te lezen.
Wel zijn de puzzels leuk bedacht maar soms ook wat verwarrend.
Het einde is superleuk gedaan, een mooie afronding van het spel; missie volbracht.
Ik zou deze kamer niet aanraden, tenzij je het niet erg vindt om gestuurd te worden door aanwijzingen uit een boekje.

Ninja Turtles

Onderweg naar de Franse Alpen passeren we Annecy, dus hier ook maar twee Terpeca-kamers spelen. We spelen eerst Celestia, the Forgotten City (Terpeca finalist, rank 203) en daarna Mrs Ming Old Shop (5 Terpeca nominaties).
De lokatie is makkelijk bereikbaar vanaf de snelweg. Er is ook een spelletjescafe bij de escaperoom. Voor het spelen kan je gebruik maken van het toilet en van de kluisjes.
We worden ontvangen door een goed Engels sprekende gamehost.
De intro naar de kamer duurt wat mij betreft véél te lang. Ik weet inmiddels wel dat we niets van de muur los moeten rukken...
Daarna vertrekt de host en komt "verkleed" als collega correspondent. We zijn van de pers, en ze heeft ons gevraagd te komen om een mogelijk primeurtje met ons te delen! Er zou een mysterieus relikwie aanwezig zijn in de winkel van een apotheker, Madame Ming in Chinatown. Voor dat mevrouw Ming terugkomt van haar boodschappen moeten we proberen de grootste scoop van het jaar te krijgen.
We komen binnen in het winkeltje en beginnen gelijk met de leukste puzzel van de kamer. De gameflow is goed, de puzzels zijn leuk in thema. Soms wat vergezocht wel, en misschien beter te doen met wat extra ogen, maar vermakelijk. De kamer is ook klein, maar leuk opgezet en sfeervol. Overigens nergens een cijferslot te bekennen, alle puzzels zijn elektronisch en/of mechanisch.
Het einde is leuk gedaan, zoals ook bij de andere kamer hier, en we spelen de kamer uit met 3 minuten over.
Ik zou deze kamer niet nomineren voor Terpeca, maar het is wel een leuke kamer om te doen als je hier in de buurt bent. Kan ook goed met kinderen.

"Dit zijn wij!"

Twee jaar geleden waren we ook op deze lokatie, we speelden toen Jurassic Jones. De vriendelijke host vertelde over plannen voor een nieuwe kamer. Niet één, maar 2 nieuwe kamers openden hier in tussentijd.
Parkeren kan voor de deur. We worden weer super vriendelijk ontvangen. Nog even naar het toilet, en werden daarna opgehaald door een niet al te best English speaking cowboy, of we mee willen een overval plegen, en daarna de buit kunnen verdelen.
We kunnen onze spullen achter in de koets opbergen, ons cowboy vest aantrekken, en we stappen in, op weg naar West City.
De rit door de prairie lijkt aanvankelijk idyllisch, totdat blijkt dat ze ons hier liever niet willen hebben, ze vertrouwen het maar niet en we worden door de sheriff opgesloten in de gevangenis. Natuurlijk vinden we toch een manier om de goudroof van de West City Bank uit te voeren.
We belanden en een geweldig mooie Western set, de afwerking is van hoog niveau. Het is niet groot, 90 vierkante meter, maar de ruimte wordt hier subliem benut!
Er zitten ook wat leuke special effects in die ik nooit eerder gezien heb, heel tof.
De puzzels zijn zeer afwisselend en liggen ons (m.u.v. een veel-leeswerk-logi-puzzel en een morse-code puzzel) heel goed! Teamwork en out-of-the-box denken zijn tijdens ons avontuur meermaals vereist. De puzzels zijn creatief en in thema.
Zoals eerder geschreven zit er een acteur in het spel, maar niet op een enge manier, het is een beetje spannend, en je hebt wat interactie met hem.
Deze kamer hebben ze dubbel, en je kan deze kamer met 16 man tegelijk spelen, echt heel veel. Ik zou max 4 tegen 4 spelen. Ik geloof dat je elkaar in het eerste deel ook echt tegenkomt, na de ontsnapping zit elke groep in hun eigen deel. Leuk bedacht!

Dit is met recht een Terpeca-kamer en de moeite om voor om te rijden.

Sterke piccolo

Escapen in Zwitserland: ga maar vast sparen...
Twee jaar geleden waren we ook op deze lokatie, we speelden toen Jurassic Jones. De vriendelijke host vertelde over plannen voor een nieuwe kamer. Niet één, maar 2 nieuwe kamers openden hier in tussentijd.
Parkeren kan hier voor de deur.
We speelden hier eerst West City en daarna Antenna Palace.
Nadat we wat gedronken hebben werden we opgehaald door een medewerker van het Antenna Palace Hotel.
We hebben ontdekt dat het Antenna Palace het punt lijkt te zijn waar de aderen van het multiversum elkaar kruisen. Dit eeuwenoude hotel staat bekend om de mysterieuze en paranormale verschijnselen. Om onze ontdekkingen te delen, gaan we samen met een radiozender een programma maken, speciaal gewijd aan dit multiversum. We gaan live proberen de Omnium Nexus te activeren en het geheim van interdimensionaal reizen ontdekken.
Je begint in het hotel en de volgende 90 minuten staan in het teken van constante verandering van de omgeving waar je bent. Sommige stukken heel mooi, andere stukken vond ik lelijk afgewerkt, soms was het plafond wel afgewerkt maar leidde ontzettend af omdat het totaal niet bij de setting paste. Het laatste deel was gewoonweg lelijk afgewerkt.
Soms hele leuke creatieve puzzels, soms standaard escaperoompuzzels. De flow was goed, tot momenten dat het totaal onduidelijk was wat de bedoeling was. Ook weleens "lost in translation" omdat je naar Engelstalige audiofragmenten moet luisteren die niet door een native speaker zijn ingesproken, in een ruimte waar je allemaal stukken puzzel ziet. Vooral tegen het einde, toen kon ik het allemaal niet goed meer volgen. Wellicht dat dat voor andere mensen die wat meer geduld hebben beter gaat. Ik vraag me af of deze kamer hintloos te spelen is.
De acteur/host komt op een leuke manier terug tijdens de escaperoom, soms op een moment dat je het NIET ziet aankomen. Er is best veel interactie met de acteur, hij speelde zijn rol èrg goed en had er duidelijk plezier in.
Dit was voor mij niet de topkamer waar ik op had gehoopt, maar ik kan zeker waarderen wat hier is neergezet. Ik geloof dat je hier echt een geweldige tijd kunt hebben als deze kamer beter bij je past.

"Ken je deze nog?"

Twee jaar geleden waren we ook op deze lokatie, we speelden toen Grimm en de Orient Express. De nieuwe horror kamer was toen in aanbouw.
Parkeren kan voor de deur. We worden weer vriendelijk ontvangen en kunnen na een kort praatje spullen in het kluisje leggen, na het toilet, en aan de slag.

Deze kamer gaat over Elisa Doll, die op mysterieuze wijze in een pop is veranderd.
Het Gezondheidscentrum van Kloten nam contact op met Dr. Eisenbarth, een hersenwetenschapper, die probeerde Elisa's herinneringen te onderzoeken. De dokter verdween en er is chronotoxine uit de geheugenmachine gelekt... sindsdien (jaren tachtig) is de kliniek volledig verlaten en is het aan ons, de vrienden van Elisa, om de waarheid achter deze gebeurtenissen te achterhalen.

Je weet niet helemaal wat je moet verwachten bij dit thema; dus je komt meerdere malen in een hele andere setting terecht. Wel allemaal in de jaren tachtig, dus dit is voor ons een feest van herkenning soms, superleuk.
De decors zijn heel mooi afgewerkt en ze weten de sfeer heel goed neer te zetten. Op sommige stukken is het echt spannend. Volgens Escaperoomers.de Scarefactor 3/10, dat kan ik wel bevestigen. Er wordt met een acteur gewerkt, maar voor de bangeriken; geen interactie en blijft op afstand.
De puzzels waren leuk om te doen, de flow haperde alleen bij puzzels waar je teveel moest lezen (zoals altijd, waarom stoppen ze niet eens een keer met puzzels waar je lappen tekst voor moet lezen). Puzzels waren heel leuk in het thema verwerkt. We speelden met twee en dat was heel goed te doen, voor zover ik me kon herinneren was de kamer lineair met een paar puzzels parallel.
Een rib uit je lijf, zeker met twee personen, maar
Next Level is weer een pareltje rijker!

Norman is hot

Deze kamer ligt wat buiten Madrid, in de buurt zijn wel wat restaurantjes, maar het is niet heel levendig hier. Ik had dan ook niet verwacht dat je snel al een taxi zou kunnen krijgen, maar dat was gelukkig wel, want het was buiten niet normaal warm. Wij speelden op deze locatie eerst Tao en daarna Bites Motel. Je kan vooraf naar het toilet. Hou er rekening mee als je hier in de zomer komt: het is hier binnen (vooral in de algemene ruimte en toiletten) bloedheet.
Bites Motel is gebaseerd op de film Psycho, aanrader om die vantevoren te kijken.
Best een grote en uitgebreide kamer, je zit echt in een landhuis en in een motel. Ook het binnenplaatsje wat je op de fotos ziet maakt deel uit van het spel. Acteur was heel goed, het was spannend, maar nooit te heftig. Er was fysiek contact maar je wordt niet ruw door de kamer gesleurd ofzo. Het is horror, maar ook met momenten waarop je lekker kan puzzelen. Puzzels waren heel leuk om te doen. Het verhaal was goed te volgen zonder te lezen of filmpjes te kijken. Soms wat langdradig, maar dat zal ook door de hitte gekomen zijn misschien, ik had ook echt medelijden met de acteur.
Toffe kamer!

Springen

Bite the Fly ligt in een afgelegen stukje, er zijn restaurants in de buurt, maar dat is een stukje lopen. Het was 35+ graden toen we er waren, hou dus rekening dat het bloedverziekend heet is bij Bite the Fly. Ze zitten in een loods met een niet geïsoleerd zwartgeverfd dak. Er is airco, maar alsnog erg warm. Vantevoren kan je nog even naar het toilet.
Gelukkig moest je hier op sokken naar binnen, dat was wel lekker als het zo warm is.
Grappige kamer in Japans thema. Als er al een verhaal was; ik heb het niet echt meegekregen.
Decor is wat saai, maar redelijk afgewerkt. Puzzels zijn wel vermakelijk. Dit was niet mijn kamer.

(Dit is een kopie van TAO Japanese Massage Centre, bij Barcelona)

Hyper

Deze kamer ligt in een gemeente buiten Madrid, in de richting van het vliegveld. In de buurt liggen voldoende barretjes en restaurantjes. Op het moment dat wij spelen (14:00) geeft de thermometer op straat 38 graden aan. Je kan vooraf niet naar het toilet. Als we buiten in de schaduw staan te wachten zien we de rook al uit de gevel komen, dat wordt leuk.

We worden in een half donker huis met rook binnen gelaten door de acteur, die weet direct de sfeer neer te zetten, hij doet het echt heel goed. We krijgen een soort uitleg in thema, wat er op neer komt dat je gepakt kan worden (dan krijg je een "kruis", wat dat betekent weten we dan nog niet, maar het klonk niet best) en dat we allemaal een keer een taak alleen moeten doen. In deze sfeer. De toon is gezet.

De flow in deze kamer is heerlijk en de puzzels zijn leuk. Zitten wat leuke dingen in. Als het donker is krijg je gelijk wat meer licht als ze merken dat je het niet kan zien. Geluid is goed, maar had wat harder gemogen wat mij betreft. Verhaal is duidelijk, gebaseerd op Insidious.
Het decor is mooi, passend. De kamer is niet heel erg groot. Er zitten wat leuke dingen in, maar niet echt een wauw effect zoals bij La Santa. Het fysiek contact is veel heftiger dan dat ik had verwacht, maar niet tè erg (voor mij dan). Sommige scares hadden er wel uit gemogen, omdat het zo vaak is is de spanning er op een gegeven moment af.
Ondanks de hitte buiten was de kamer lekker gekoeld.

Eigenaar was ontzettend leuk, helemaal hyper omdat wij de kamer speelden zoals hij het bedacht heeft, hebben veel Spanjaarden moeite mee schijnbaar. Ze kunnen de puzzels tijdens het spelen aanpassen op het niveau van de groep, knap gedaan.

Wat mij betreft een must play!

Sokken!

Deze kamer ligt in een drukke straat met genoeg plekken om wat te eten/drinken en op loopafstand van La Novia. Er zijn meerdere kamers op deze lokatie. We worden aardig ontvangen (in thema) en ik denk dat je wel naar het toilet kan vantevoren.

We mogen weer puzzelen op anti-slip sokken, en die mag je erna houden, superleuk. De temperatuur is ook prima hier.

Dit is een vrolijke, goed onderhouden, puzzelkamer in een labyrinth in het hoofd van een of andere professor. We gaan naar binnen door zijn oor, eruit door zijn mond. Leuke puzzels, goede flow.

Dit is weer eens wat anders. Wij hebben ons hier goed vermaakt, lekker gespeeld. Overigens heel leuk denk ik om met kinderen te spelen.

Waar ben je?!

The Darkest Room ligt in een wat rustiger stuk Madrid. Eten, drinken en toilet is niet in de buurt, iets om rekening mee te houden.

Unieke kamer, we spelen de horrorversie, en de kamer is in totale duisternis. Dit heb ik nooit eerder gezien en kan weleens heel tof worden.
Helaas begin ik met -2 qua irritatie vanwege de VEEL te lange intro, verschrikkelijk. En dat terwijl de ruimte waar we staan super warm is. Van het hoe en wat heb ik weinig meegekregen, ik stond uit, terwijl die kerel maar bleef praten. Het was iets met infiltreren in een kantoor en bewijsmateriaal verzamelen. Het was gebaseerd op de game The Last of Us.

Eenmaal in de kamer wordt het leuk. Donker is ook ECHT donker, je ziet he-le-maal niks. Bij de start worden we geboeid, dus dat wordt in het donker proberen los te komen. Jezelf oriënteren en puzzels oplossen was echt een leuke ervaring. Ook qua samenwerking was dit heel leuk.
Er zat ook een acteur in (een vleermuis, tenminste, zulke geluiden maakte hij, echt heel tof) dus soms klein beetje spannend., het is natuurlijk helemaal donker en hij kan elk moment voor je neus opduiken.

Aan het einde komt er weer een stortvloed aan vragen van de host/acteur, wat echt niets meer toevoegt als je al buiten staat. Ook dit wekte weer mijn irritatie, ook deels door de hitte buiten te kamer wellicht.

Dit bedrijf gaat als het goed is sluiten maar ondanks mijn punt was de ervaring zelf wel echt leuk om een keer te doen. Maar vraag dan of ze de intro en het einde weg laten ;-)

Zuster Theresa

Deze kamer ligt op een industrieterrein, maar is een groot winkelcentrum met restaurant/bar aan de achterkant. Er is een aparte ingang naar een ontvangstruimte, waar je ook nog naar het toilet kan. Je wordt precies op tijd in de kapel verwacht...

De intro naar de centrale plek hier is zó sterk gedaan. Een zuster die heerlijk ruikt en vertrouwen wekt vertelt dat de abdij van Santa Clara wordt geteisterd door een demon, in de gedaante van een van de zusters, of we haar willen helpen. Deze scene was zó goed.
Het bouwt op tot je plots in een levensechte kapel staat, compleet met hoog plafond, glas in lood ramen etc, wow. En toch weten ze hier een ontzettend creepy sfeertje neer te zetten.

Geluid en licht zijn hier heel goed gebruikt, er zijn wat special effects, de scares zijn smaakvol en afwisselend, ze weten de spanning constant vast te houden.

De puzzels/opdrachten zijn goed en volledig in thema. Ik heb mijn ogen hier uitgekeken, dit is waarom je in een vliegtuig stapt.
Wij hebben in Madrid 20 kamers gespeeld, maar ik kan wel zeggen dat deze kamer er met kop en schouders bovenuit stak.

Zand en stof

Deze vestiging van Colors by Experiencity ligt in een levendig stukje Madrid, supermarkt en restaurantjes genoeg in de buurt.
Vooraf kan je niet naar het toilet. Zorg dat je het AVG-formulier vooraf ingevuld hebt, want daar waren ze hier nogal strikt mee.
Het is warm buiten (35+ graden) en er is wel airco in de kamer volgens mij, maar alsnog warm, vooral in de eerste gang waar je ontvangen wordt.
Dit is een kopie van La Mina in Barcelona, dus als je hem daar gespeeld hebt kan je deze overslaan.
Deze kamer heeft heel lang best hoog in de rankings gestaan en ik snap op zich wel waarom. Dit decor is ècht heel groot en heel mooi. Er zitten leuke puzzels in ook. Omdat er niet veel afwisseling in de ruimtes is zit je best lang in dezelfde setting en wordt het een beetje saai.
(Let op bij warm weer, als je een beetje plakkerig bent ben je helemaal zand-bruin als je eruit komt.)

Diadeem met vlammen

Als je de omschrijving van de kamer leest heb je bepaalde verwachtingen. Helaas worden die hier niet waargemaakt, ze hadden hier zoveel meer uit kunnen halen, op alle vlakken.
Kamer ligt in een leuk druk gebied waar genoeg terrasjes zijn. En toiletten. Want die hebben ze hier niet... heel bijzonder.
De intro duurt hier véél te lang. De host/acteur loopt met een pistool te zwaaien, geen idee waarom, want wij zijn onderdeel van zijn team geloof ik, en hij doet streng maar vriendelijk. Waarom bedreig je ons dan. De geliefde porto komt tevoorschijn en binnen in de kamer begint hij gelijk uit te leggen wat we moeten doen, what the fuck.
De tailorshop is natuurlijk de dekmantel van iets wat we al vaker gezien hebben.
Het decor is prima, wat verouderd (de kamer is zes jaar oud), niets wereldschokkends. Kamer is niet heel uitgebreid. Puzzels zijn op zich best wel leuk maar hier blinken ze niet in uit.
Kortom; je mist hier niets aan als je hem overslaat.

Kijk nou, komt ie aan!

Deze kamer ligt in een levendige buurt met voldoende horeca. Het begint weer gelijk, vooraf kan je niet naar het toilet.
Je komt hier binnen en dan denk je... tja. Verwachtingen gelijk naar beneden. Een lelijke witte ruimte. De cryocabines zijn heel goedkoop uitgevoerd, dit zou echt veel beter en geloofwaardiger kunnen. De host doet het leuk, ik begrijp wat het idee is, maar het is het allemaal net niet.
We gaan in een winterslaap, komen een paar honderd jaar terug en moeten robots gaan verslaan ofzoiets. Oh nee, knopjes drukken... Gelukkig valt het mee met de knoppen en gaan we een super leuke, grote kamer vol met vooral behendigheidspuzzels doen. De flow is lekker en het puzzelt leuk.
Er zitten wat leuke momenten met interactie in en het hintsysteem is superleuk (met één moment in het bijzonder), alhoewel we hem niet veel nodig hebben.
Het decor is vooral vooral groot en heel kaal. Sommige stukken zijn dan wel weer heel tof gemaakt.
Als je van mooie decors houdt en niet van behendigheid dan moet je deze kamer links laten liggen. Een Terpeca kamer is het niet, maar ik vond hem heel vermakelijk.

Kan je effe je mond houden anders

Illusion ligt in een beetje aftandse buitenwijk van Madrid. De binnenplaats waar je moet zijn stikt naar pis, bah. Het begint direct dus je kan vooraf niet naar het toilet. Echt restaurantjes / barretjes in de buurt heb ik niet gezien.

In de eerste ruimte (waar ook de intro plaatsvindt, dus je staat ondertussen al rond te kijken en puzzels te zoeken) zag ik direct dat de puzzels hier gekocht zijn. Sterker nog, ik had ze al twee keer eerder gezien (Polen en Milaan). Het decor is wat karig, vooral de elementen waar de puzzels op te doen zijn zijn de decorstukken. De kamer zelf is niet heel uitgebreid, qua ruimtes.

Gelukkig hebben ze er hier toch een leuke draai aan gegeven omdat ze hier met acteurs en leuke interactiemomenten werken.

Waar ik me kapot aan irriteerde was de schelle onverstaanbare stem uit het hintsysteem. Je kreeg continu onnodige aanwijzingen die je echt stoorde tijdens het puzzelen. Het is ook best veel lezen en knopjes drukken.

Gelukkig had de andere helft van het team het wel goed naar hun zin, dus denk dat zij deze kamer een stuk hoger beoordelen.

Dit was niet mijn kamer.

Woef!

Madrid Terror (goede naam ?) ligt aan een vrij drukke straat. Er zijn een supermarkt en enkele terrasjes in de buurt.
De game begint gelijk wanneer de deur opengaat. Je wordt meteen ondergedompeld in een dikke, onheilspellende sfeer. Je kan pas achteraf naar het toilet. We krijgen een porto mee, waar ik normaal gesproken een hekel aan heb, maar in dit verhaal is het kloppend en goed uitgevoerd. De acteur spreekt overigens uitstekend Engels.
Deze kamer heeft best een uitgebreid verhaal, maar is goed te volgen, onder anderen door de opdrachten die je uitvoert, zonder dat je ellenlange teksten moet lezen.
Er zit een slim element in verwerkt waardoor iedereen op enig moment individueel een taak krijgt, wat de ervaring niet alleen extra spannend maar ook heel leuk maakt.
Het geluid is goed, maar had iets harder mogen staan. Het licht is goed, en dit wordt allemaal handmatig bediend liet de acteur achteraf zien. Overigens zie je dat ze ook heel trots zijn op hun kamer, leuk.
Het decor is goed, heel realistisch ook. Het is best groot, uitgebreid en ook afwisselend.
Het fysieke contact wordt zeker nergens te heftig en ik heb van begin tot eind van deze kamer genoten.
Dit is voor mij zeker een must-play in Madrid.

Rebound

Deze kamer ligt op een vrij druk stukje, waar je om de hoek wat kan eten en drinken. Ga daar gelijk ook naar het toilet, want hier kan dat niet , de kamer start ook gelijk. Op deze lokatie zitten ook twee andere kamers van Experiencity en hoofdstuk 1 de Morgan Trilogie.
Terror Stories heeft deze kamer overgenomen uit Barcelona en opnieuw gebouwd hier in Madrid. Hij zou herspeelbaar zijn en dat kan ik bevestigen. Ik speelde deze kamer een paar jaar geleden in Barcelona, en ik moet zeggen dat hij in deze versie een stuk beter was! Je herkent stukken, vooral qua decor, uit de Barcelona versie, maar de gameflow en het gebruik van de acteurs was echt veel beter, ook het einde is hier een stuk beter.
Toch ben ik wat minder enthousiast dan mijn medespelers, die de kamer voor het eerst speelden. Voor twee personen was dit de eerste ervaring met vrij heftig fysiek contact in de kamer, wat toch wel iets met je doet denk ik.
Ik beoordeel de kamer iets lager en dat heeft te maken met een paar zaken; de kwaliteit van de set, en de complexiteit van een bepaald deel van hoe om te gaan met de acteurs, dit was veel te lastig om te onthouden. Mede hierdoor wordt je constant door de speakers gezegd wordt wat je moet doen, ik irriteer me hier mateloos aan.

Ondanks dit was het een supertoffe ervaring, er gebeurd vanalles, je ziet vanalles, er valt wat te lachen, het is spannend, en de gameflow is goed.
Ik zou aanraden deze in de terrormodus te boeken, maar wel als je daar wat ervaring mee hebt.

Aanrader om te spelen als je in Madrid bent.

Op bezoek bij familie Morgan

Terror Stories (hier zijn Chapter 1 en 2 van de Morgan Trilogie) ligt naast Colors 2 van Experiencity, waar The Orange Experience ook de moeite is. Om de hoek genoeg terrasjes, restaurantjes en een supermarkt. Je kan vooraf geen gebruik maken van het toilet.
Dit is het tweede deel (Deel 1 (Chapter 0) hebben we niet kunnen spelen vanwege geblesseerde acteur) van de Morgan trilogie. Inspiratie voor deze kamer hebben ze gehaald bij The Ring.
Decor is best goed, scares zijn leuk, soms wat voorspelbaar. Puzzels zijn vermakelijk en redelijk goed in thema.
Wij speelden deze kamer in de "tension" mode, ik zou aanraden deze kamer in de terrormode te spelen als je ervaring hebt met horrorkamers.
Acteur/gamehost was een ontzettend lieve jongen, die hebben we later nog in volle glorie teruggezien in Chapter 2.

"Jalla! Jalla!"

Colors 2 van Experiencity ligt in een buurt met genoeg terrasjes, restaurantjes en een supermarkt. Je kan vooraf geen gebruik maken van het toilet. Naast Colors 2 zit Terror Stories, waar je Chapter 1 en 2 van de Morgan Trilogie kan spelen.

We worden superleuk ontvangen door de host, we betalen vooraf helemaal in thema. Ze maken het persoonlijk om iedereens naam te vragen (of je krijgt later een bijnaam) en daar blijft hij ook op terugkomen.
Deze kamer met een Alladin thema bestaat eigenlijk uit twee delen; deel 1 vond ik geweldig, de puzzels, het sfeertje, het decor, de acteur, superleuk, een 9. Deel 2 kakt in, de acteur is er niet meer, de puzzels zijn minder leuk (flow is wel goed) het decor wordt minder mooi, jammer, een 7.
Eigenlijk waren mijn verwachtingen voor deze kamer niet zo hoog, maar hij heeft met toch verrast. Zou hem misschien toch meepakken voor de leuke host en vanwege het eerste deel.

The Goonies

Deze escaperoom is gevestigd aan een rotonde, met een supermarkt direct tegenover. Er zijn hier verschillende kamers te spelen. Wij spelen hier de gele, de rode (Chinees thema) en de blauwe (oorlogsthema). Dit was veruit de leukste, die andere twee zou ik niet direct aanraden.
De ontvangstruimte is ongezellig en warm. Vooraf is er een wel een toilet beschikbaar. Je krijgt een aftelklok en een introductiefilmpje en dan ga je naar binnen zonder een host tegen te komen.
Dit is een verrassend leuke, grote, uitgebreide kamer met goed (en afwisselend) decor. Gelukkig is het in de kamer zelf wel lekker koel. Deze kamer is gebaseerd op de film The Goonies, ook veel referenties naar de film. De puzzels zijn leuk, de flow is goed en het hintsysteem is geweldig.
Zeker een leuke kamer om te spelen in Madrid, ook leuk voor kinderen.

Boing

Deze escaperoom is gevestigd aan een rotonde, met een supermarkt direct tegenover. Er zijn hier verschillende kamers te spelen. Wij spelen hier de gele (The Goonies), de rode en de blauwe (oorlogsthema). Deze kamer spelen we omdat Chapter 0 bij Terror Stories (valt ook onder dit bedrijf) uitviel en het sfeertje van deze kamer ons leuk leek, daar hadden we aan het einde van de gang iets van opgevangen bij het spelen van Amarilla/Geel.
De ontvangstruimte is ongezellig en warm. Vooraf is er een wel een toilet beschikbaar. Je krijgt een aftelklok en een introductiefilmpje en dan ga je naar binnen zonder een host tegen te komen.
Sfeervolle kamer met Chinees thema wat je niet zoveel tegenkomt. Eerste ruimtes zijn heel tof, helaas vallen ze in het tweede deel terug op een thema wat ik al zovaak gezien heb en alleen leuk is als het écht goed wordt uitgevoerd. Verder best leuke puzzels.
Deze kan je links laten liggen wat mij betreft.

Kip

The City bevindt zich in een smal, steil straatje in een levendig deel van Madrid, met tal van terrasjes om de hoek. Voor je begint kun je nog even naar het toilet, wat altijd prettig is.
Bij aankomst word je direct bij de deur in je verhaal gebracht door een enthousiaste acteur. Dit zet meteen de sfeer.
Je speelt een werknemer die infiltreert in de wasserette van Mrs. Parker, de tiran achter een gevaarlijke nieuwe drug, Lunaline.
Het ontvangstdecor van The City is een kleurrijk, futuristisch dystopisch steegje (ook te zien op de foto’s). Je kan hier andere groepen of medewerkers tegenkomen, maar omdat alle medewerkers in hun rol zitten is dit best leuk.
In de "kamer" die we spelen valt de afwerking tegen, het is slordig, een beetje amateuristisch en minder gedetailleerd dan verwacht in vergelijking met The City.
Het avontuur combineert puzzels rollenspelsituaties. Helaas voelen de puzzels vrij 1.0, hier hadden ze echt wel meer uit kunnen halen. De acteur is soms ook je hint-systeem, leuk gedaan. Aan het einde is het niet helemaal duidelijk wat er van je verwacht wordt vond ik.
The Laundry is een bijzondere, grappige ervaring. Als je een echte escaperoom wil, of gaat voor een uitmuntend decor kan je deze beter overslaan.
Ik heb me hier prima vermaakt en gelachen, maar ergens was de ervaring minder dan wat ik ervan verwacht had.

Waar blijft de beloofde actie...

Deze escaperoom is gevestigd aan een rotonde, met een supermarkt direct tegenover. Er zijn hier verschillende kamers te spelen. Wij spelen hier de gele (The Goonies), de rode (Chinees thema) en de blauwe.
De ontvangstruimte is ongezellig en warm. Vooraf is er een wel een toilet beschikbaar. Je krijgt een aftelklok en een introductiefilmpje en dan ga je naar binnen.
Dit stond er op de website: "De Blue Experience onderscheidt zich door de ambiance en hoge intensiteit. De adrenaline van deze ervaring zal je uitgeput achterlaten, trots dat je levend uit onze loopgraven bent ontsnapt. Een van de weinige actiekamers in Madrid." Dat schept toch bepaalde verwachtingen, en dat is me zwaar tegengevallen.
Een oorlogsthema dus. Ik hoopte op wat origineels. Maar helaas, je krijgt alles wat je zon beetje bij dit thema verwacht. Standaard oorlogsthema puzzels met morse, stekkertjes etc. De indeling is wel heel leuk gedaan, ze doen wat dingen waardoor je soms helemaal gedesoriendeed bent. De actie waar ze het over hebben is de intro door de acteur en de tunneltjes waar je doorheen kruipt, verder is er 0 actie te bekennen. De afwerking van de kamer is in de meestel delen matig en rechttoe rechtaan. Gameflow was goed, maar ondanks dat kiest de host toch om constant door de porto te roepen, dit irriteert mij mateloos, maar wellicht dat andere spelers dit leuk vinden en bij het thema vinden passen.
Eén van de minste kamers van de 20 die we deze trip speelden.

Hondentunnel

A Maze in 60 ligt 15 kilometer buiten het centrum van Madrid, in Boadilla del Monte. Ondanks dit niet in Madrid zelf is is deze lokatie goed bereikbaar met de taxi, we hoefden nooit lang op een taxi te wachten.
Los 9 Circulos (voorheen Inframundo, ik vind deze titel wel beter passen) is de oudste horrorkamer van Madrid.
Het is een vrij kleine kamer met een karig decor. Deze is veel spannender dan ik had verwacht eigenlijk. De puzzels zijn op zich best leuk maar voelen op momenten wat 1.0 aan. Je krijgt een boekje die je als het ware door de 9 testen heen helpt, wat voor beginnende spelers leuk is, maar voor ervaren spelers bloedirritant.
De acteur speelt superleuk in op de spelers. Hij heeft echt de kamer gemaakt. Want qua puzzels en decor was het niet geweldig. Was tegen de verwachtingen nog best intens qua fysiek contact op sommige momenten.
Eigenaar is super vriendelijk en behulpzaam.
Dit was best een leuke kamer, maar ik weet niet of die 15 kilometer helemaal de moeite was voor deze kamer.

Discobal in de gang

De eerste kamer op onze escapetrip naar Madrid.
De opdracht is niet erg origineel: los het mysterie van de verdwijning van een professor op.
Het is 37 graden dus we zijn blij dat de ruimte waar we gaan spelen redelijk koel is.
Het spel begint (zoals veel kamers hier in Madrid) zonder dat je een gamehost ziet. Je kan hier nog even naar het toilet en je spullen in de kluis doen. Een introvideo vertelt de standaard escaperoomregels en wat van het verhaal. Er goed te volgen is het niet, want het Engels is bijna onverstaanbaar.
Dan gaan we door de “tijdcapsule” (een witte gang met deuren en een discobol) terug naar 1920.
Dit is een leuke puzzelkamer, met puzzels die aanvoelen alsof ze 10 jaar terug bedacht zijn. De puzzels zijn ook niet echt in het thema verwerkt. Er is véél te doen, er komt een hoop informatie op je af, en je kan parallel puzzelen. Deze kamer is niet echt geschikt voor beginnende spelers (tenzij je de hele tijd hints wil ontvangen).
Er zitten wat leuke effectjes in de kamer en het einde voelt wat kaal aan. Net als het decor trouwens, wat super netjes, afgewerkt en onderhouden is, maar wat braaf voelt.
Aan het einde komt de host ons opvangen aan het einde van de discobol-gang, een súperlieve, enthousiaste en gastvrije Spanjaard.
Kortom; middelmatige puzzelkamer, niets bijzonders.

Tja, wel een toffe foto.

De nieuwe kamers bij Mining Adventure World vielen me op door de mooie website, en leken me mooi te passen in ons roadtripje Duitsland. Wij speelden eerst Lucy en daarna Upside Down. De lokatie is top, een oud mijn terrein in the middle of nowhere. Het wordt gebruikt door dit bedrijf, maar er zijn ook wat andere bedrijven gevestigd. Parkeren kan voor de deur.
Dit is hetzelfde bedrijf (andere lokatie) van Qualen, omdat 2 teamleden hier geweest zijn worden de verwachtingen bijgesteld.

Op de website worden enkele dingen beloofd, die ik hieronder even zal bespreken.

Live Schauspieler: Er waren twee “schauspieler”, de ene is een gillende Duitse meid met een hele goedkope zwarte pruik voor haar gezicht, op witte sportschoenen. Ik denk dat ze Lucy moest voorstellen, ik weet ook niet of we bang voor haar moesten zijn, want ze hielp af en toe ook mee puzzelen… De andere was een of andere boze man in een zwarte cape, ook op sportschoenen, die gaf ons af en toe ook een paar onaardige aanwijzingen, wie dit was, geen idee.
Erhöhter Gruselfaktor: Tja, het was donker, en er zijn acteurs. De meeste ruimtes zijn kaal en groot. Er is bloed nagemaakt met veel te grote hoeveelheden fel rode verf.
10 Minuten Einweisung: 2 minuten uitleg over dat de deur open blijft. Niets over kluisjes ofzo, dus ik stond met mijn telefoon in mijn hand en mijn jas aan in de kamer. Later zagen we dat je hier kluisjes kan huren tegen betaling.
10 Minuten Pre-Show: een personage in een zwarte cape neemt ons mee naar buiten, om vervolgens met ons mee te lopen naar de kamer. Daar heeft ze nog wat verteld over het verhaal. Een pre-show zou ik het niet noemen.
90 Minuten Rätselzeit: in ons geval 50 minuten, terwijl we superlang met puzzels bezig waren. Na 5 minuten was de frustratie al toegeslagen volgens mij, omdat het niet werkte en het ook nog eens linear was. Er is een hintknop die je kan indrukken, dan krijg je een automatische hint waar je niets mee kan, of iets wat je al gezien hebt, dus dat is top.
Lichteffekte: De enige lichteffecten waren de lampjes op onze telefoons, anders waren de puzzels echt niet te zien.
Gerüche: Alleen de zweetlucht van de acteur, verder nergens van geureffecten opgemerkt.
Enge Räume: Er waren een paar grote ruimtes, totaal geen kleine ruimtes, je kan elkaar hier zeker niet in de weg lopen.

Al met al: blijf hier weg, zonde van je geld. Hoe de kamer op de website wordt gepresenteerd is totaal niet in overeenkomst met de werkelijkheid.
Het enige waar ik heel enthousiast over ben is de foto die we kregen.

Will jij in een labyrint

De nieuwe kamers bij Mining Adventure World vielen me op door de mooie website, en leken me mooi te passen in ons roadtripje Duitsland. Wij speelden eerst Lucy en daarna Upside Down. De lokatie is top, een oud mijn terrein in the middle of nowhere. Het wordt gebruikt door dit bedrijf, maar er zijn ook wat andere bedrijven gevestigd. Parkeren kan voor de deur.
Na het spelen van Lucy liggen onze verwachtingen op het nulpunt... (zie Lucy review)

Op de website worden enkele dingen beloofd, die ik hieronder even zal bespreken.

Live Schauspieler: Hier kan ik kort over zijn; er zijn GEEN acteurs in de kamer.
Kein Gruselfaktor: Klopt, het is geen enge kamer.
10 Minuten Einweisung: 2 minuten uitleg over dat de deur open blijft. Ik was nu voorbereid op het feit dat je jas en je telefoon gewoon meegaan te kamer in. Als je toch een kluisje wil; dat kan, in de ontvangstruimte, tegen betaling. Als je voor deze bokkenkamers 35 euro pp vraagt (bij 5 personen!) mag er toch zeker wel een kluisje bij zitten zou je zeggen.
10 Minuten Pre-Show: onze host was een stuk enthousiaster als de vorige. Dan krijg je de wisseltruc ("Oh, ik ben wat vergeten" en vervolgens komt dezelfde persoon terug, als iemand anders.) en een klein beetje "schauspiel". Een pre-show zou ik het niet noemen. Het was gewoon een korte intro naar de kamer, waar je gesplitst begint.
90 Minuten Rätselzeit: wij speelden iets korter, 75 minuten ofzo. Terwijl bij deze kamer de gameflow 100 keer beter was dan bij Lucy.
Lichteffekte: Niet gezien, we hebben zelf wel een daglichteffect gemaakt, want het deel wat schemerig is, daar kan je gewoon de zwartgeplakte ramen open zetten.
Gerüche: Ik weet niet waar, maar ik ben nergens geureffecten tegengekomen.
Wald & Gassen: Ik heb veeeeeel betere walden und gassen gezien in Duitse escaperooms. Deze kamer heeft best grote ruimtes, die heel kaal zijn en eigenlijk niet benut worden. Veel aan decor is hier niet gedaan, behalve een zwarte stof-spuitbus voor het "grüzeleffect" denk ik. In een kleiner smal stukje is een poging gedaan om een bospaadje te maken. Dit moet dan het beloofde Wald & Gassen zijn denk ik. Ik vond de afwerking en het decor hier echt ondermaats. Met dit thema kan je zoveel leuks doen, maar dat gebeurt niet.

Hier hoef je wat mij betreft niet heen. Hoe de kamer op de website wordt gepresenteerd is totaal niet in overeenkomst met de werkelijkheid, maar je betaalt wel 35 euro per persoon, dat is deze kamer ècht niet waard.
Upside Down was wel de betere van de twee vonden wij, omdat er hier wel een lekkere flow was, en ik denk ook vanwege onze verwachtingen na het spelen van Lucy.
Ook hier weer een leuke foto (die we zelf hebben moeten bewerken omdat er zoveel rook in het frame zat, dat de helft van de spelers onzichtbaar was).

Geen Niffler

ROOM ligt in een groot centrum wat nieuw gebouwd is op de locatie van het oude "Hauptgüterbahnhof". In dit grote pand zit ook een boulderhal en een trampolinepark. Er is een grote parkeergarage aan de achterkant.
Er is een grote open lounge waar je wat kan drinken. We worden allerhartelijkst ontvangen met de vraag of we al betaald hadden.. bijzonder. Op de vraag of het binnen warm is kreeg ik een overtuigende ja. En dat klopte; het was bloedheet in de eerste ruimte, meine gute.
We gaan begeleid door de game host, een senior die eruit zag alsof hij zo door moest naar de korfbal, de kamer in.
Alhoewel ze op de website vertellen dat al hun kamers en puzzels zelf bedacht zijn voelt deze kamer toch erg "gekocht" en clean aan. We gaan van start, en dit blijkt een erg leuke kamer te zijn!
Ondanks het leuke decor moet je hier geen WTF's, bijzondere overgangen of hoogte in de kamer verwachten. (Gemiste kans, de ruimte waar de kamer in gebouwd is leent zich hier voor.)
Een Harry Potter kamer (zonder Niffler) met "Die Gasse" vibes op één stuk, heel tof. De flow is lekker, puzzels hadden voor ons iets uitdagender mogen zijn, maar we hebben ons goed vermaakt.
Ze hebben hier nog 2 kamers, een andere Harry Potter kamer en een Sherlock Holmes kamer. Wellicht komen we hier nog eens terug voor deze andere kamers!

Special Effects für den besonderen Kick, Adrenalin dank perfekter Mischung aus Spaß, Nervenkitzel und Schockmomenten.

Nadat we verrast waren met twee verborgen pareltjes bij de andere lokatie van FunXperience beginnen we met goede moed aan deze kamer. Ook hier weer de lasergame-rode vlag. Gelukkig had een medespeler zich ingelezen en wist te vertellen dat ze deze kamer gekocht hebben van Game Over, en dat het een mash-up van meerdere horrorkamers was. Nou, dat vinden wij als Athene-gangers wel wat.
Een aardige zestienjarige job-student in labjas komt ons halen, hij is vriendelijk, oogt een beetje zenuwachtig, ze zijn hier duidelijk geen buitenlandse spelers gewend.
Nou, daar gaan we hoor, in de horrorkamer. Die horror blijkt ver te zoeken, behalve als je bebloede ledematen en rode verf en rode vloeistof in een wasbak horror noemt. Nou oke, er zaten twee jumpscares in.
Op zich waren de puzzels vermakelijk en de gameflow was goed, zat ook best wel wat techniek in de kamer.
Ik weet eigenlijk niet meer hoe ik aan deze kamer gekomen ben, maar dat ie nergens in de lijstjes staat is dus niet voor niets. Ik zou deze links laten liggen, er zijn leukere kamers in de regio.
Gelukkig hebben we gelachen zullen we maar zeggen :-)
En graag gedaan.

Huts a Niffler

Mission Room Escape hoort bij de keten FunXperience, waar je ook kan lasergamen etc. Rode vlag zou je zeggen. Toch kregen de twee kamers die we hier spelen, das Geheimnis der magischen Spur en Das Voodoo Vermächtnis, allebei 4 nominaties voor Terpeca. Tijd om deze kamers te gaan checken. Met gematigde verwachtingen stappen we binnen.

We melden ons bij de balie, kunnen nog wat drinken, en worden later opgehaald door een enthousiaste gamehost. Ook hier weer de wisseltruc "straks worden jullie door een nog knappere man opgehaald". Dan kunnen we met een wand en een Harry Potter cape de kamer in.
Het verhaal was iets met Hagrid, een school en een ontsnapte Niffler die we moeten vangen.
Bij het binnenstappen zijn we gelijk verrast, dit ziet er tof uit! Dat kan nog weleens leuk worden. En dat was het ook, alleen was het decorbudget halverwege op. Kamers zijn gemaakt door Room Fox, maar ik denk dat ze de laatste helft zelf afgemaakt, dit geldt ook voor de andere kamer die we speelden, jammer.
De puzzels zijn vermakelijk en er is een lekkere flow in de kamer. De route door de kamer is leuk en afwisselend, ze maken leuk gebruik van de ruimte, want hij is qua oppervlakte niet echt heel groot.

Ik zou hem niet nomineren voor Terpeca, eigenlijk door het laatste deel, maar dit is echt wel een leuke kamer om te spelen als je in de buurt komt.

Offer jezelf

Mission Room Escape hoort bij de keten FunXperience, waar je ook kan lasergamen etc. Rode vlag zou je zeggen. Toch kregen de twee kamers die we hier spelen, das Geheimnis der magischen Spur en Das Voodoo Vermächtnis, allebei 4 nominaties voor Terpeca. Na onze Niffler experience gaan we naar Das Voodoo Vermächtnis.

Weer onze knappe gamehost die nog knapper werd bij de intro. We erven een voodoowinkel van een tante in New Orleans. Om haar laatste wensen te vervullen, moeten we een ritueel uitvoeren om levend uit de voodoowinkel te ontsnappen. Ik heb weleens vaker rituelen moeten uitvoeren in escaperooms, maar zo bijzonder als deze heb ik nooit eerder meegemaakt, hahaha. Dit wordt de running gag van de trip.

Als we hier binnen komen is het decor ook weer van hoog niveau, ook zit er een superleuk effect in de kamer wat ik nooit eerder heb gezien. Helaas ook hier was het decorbudget halverwege op. Heel erg jammer, begin dan met het lelijke stuk zou ik zeggen.
De puzzels zijn vermakelijk, we hebben een hoop lol in de kamer, en er is een lekkere flow, tot het moment van het ritueel, omdat we een beetje "lost in translation" zijn weten we niet helemaal wat er gedaan moet worden.
Er wordt leuk gebruik gemaakt van licht en geluid (ook door ons zelf).

Ook deze kamer zou ik zelf niet nomineren voor Terpeca, en dat komt vooral door de laatste helft, die qua decor echt ondermaats is. Zo zonde. Maar als je in de buurt bent kan je deze zeker meepakken.

Disco met Annabelle in de zak

Een nieuwe Brandon Darkmoore kamer in Duitsland. Dit is de eerste van 9 kamers op een mini-tripje door Nordrhein-Westfalen.
Parkeren kan naast het station, of je pakt zoals wij een hotel in het centrum van Bad Salzuflen, dit is 10 minuten lopen.

Een lastige kamer om te reviewen... Als je een Brandon Darkmoore kamer gaat spelen, en je hebt Brandon Darkmoore in Berlijn gespeeld zijn er bepaalde verwachtingen. Helaas maken ze deze verwachtingen in Bad Salzuflen niet waar. Wellicht ook door The Hidden Chamber, die ik eerder speelde hier. Als je deze kamer gaat spelen: stel je verwachtingen bij.

Dit is een hele mooie vermakelijke kamer, maar ik vond hem toch wel minder vergeleken met de andere Brandon Darkmoore. Alles is net wat eenvoudiger. De intro, het verhaal (maar oké, less is more) de ruimtes, de verrassingen, de puzzels, de beleving. Het blijft wat tam op een of andere manier.

Wat wel heel goed is is het decor, wauw. Ergens zijn ze wat beperkt geweest qua indeling, maar de ruimte hier in de kelder onder het station is sowieso al sfeervol. Dit is echt heel mooi gemaakt. De leuke, subtiele effectjes zijn tof. Ook het interactieve hintsysteem is geweldig. Het geluid is goed en deze kamer heeft een sfeer van heb ik jou daar.

Dan de puzzels... voor mijn gevoel waren er bijna geen puzzels, en de puzzels die er waren waren (op één uitzondering na) voor ons veel te makkelijk. Verder zijn het veel logische handelingen / objecten zoeken en combineren. Omdat het niet heel veel, veel lineair, en makkelijke puzzels zijn is het voor ervaren spelers aan te raden om met 2 personen te spelen. Ook zijn er (voor mijn gevoel) verschillende zaken die met de hand doorgedrukt worden. Het einde was abrupt, na een speeltijd van 40 minuten, jammer.

Wat ze hier héél goed doen is de foto, of nouja, een filmposter. Ook hadden we de foto al in de mail zitten toen we net buiten waren, superleuk.

Als je op weg naar Berlijn bent zijn het hier twee toffe kamers om onderweg te spelen. Ik denk dat ik zelfs eerst deze zou spelen en daarna The Hidden Chamber, die overigens een totaal ander thema heeft.

"Had jij naar zijn *** gekeken???"

Een nieuwe kamer, en redelijk in de buurt èn een kortingsactie. Tijd om eens een kijkje te gaan nemen!

Deze locatie is niet te missen, top, grote banner, naam groot op het gebouw. Ook is er ruim voldoende (gratis) parkeerplaats.
Binnen is de ontvangst ruim, en nodigt uit om wat te drinken. Achteraf vertelden ze dat ze nog vier kamers van plan zijn te bouwen, onder andere Hunting Season gaan ze hier een nieuw leven inblazen.

De intro is leuk gedaan, je missie is duidelijk, de video is van hoge kwaliteit. Je kan je omkleden (heel realistisch) en dan helaas weer uit deze introsetting om naar de kamer te lopen.

Eenmaal in de kamer wordt ik gelijk blij; dit voelt en ruikt echt, je loopt in een outfit die past, en er zijn leuke puzzels/handelingen in thema. Naar mijn idee zijn ze aan de eenvoudige kant, m.u.v. één puzzel, daar was niet direct duidelijk wat precies de bedoeling was, wellicht is dit nog aan te passen.
Het decor in deze escaperoom is zeer realistisch, heel tof.
Met tien minuten over staan we weer buiten. Dit was een hele leuke kamer, maar toch mist er wat. Ik heb er even over nagedacht maar ik denk dat het hem zit in het idee dat we niet superveel puzzels hadden, en dat de escaperoom eigenlijk maar heel klein is. Als je het pand zit verwacht je denk ik een meer uitgebreide kamer.

Deze kamer is een verborgen parel. Verwacht geen hele uitgebreide kamer of WFT momenten, maar qua decor en techniek is deze kamer echt wel van hoge kwaliteit.
Ik ben heel benieuwd wat we nog meer gaan zien van District 21, wij gaan hier zeer zeker terug komen!

De biertjes zijn beter dan de kamer

Een leuke locatie is dit! Genoeg te doen voor grote groepen/bedrijfsuitjes, bieden naast 3 escaperooms ook VR games aan. Er is ruim voldoende gratis parkeergelegenheid bij de locatie. Wat ik wel leuk vond is dat ze hun eigen biertjes verkopen. (De Raven Grand Cru Brut is een aanrader.)

Tja, de kamer. Dit zijn overduidelijk gekochte puzzels. (Die wij overigens in een kamer in Polen ook al weleens gezien hebben.) Buiten paar props en de puzzels is geen letterlijk 0 decor, zo kaal heb ik het nog nooit gezien. Er is een verhaal, maar daar zie je in de kamer niets van. Het is puzzels oplossen en door naar de volgende. Je kan parallel spelen, maar verwarrend is is dat de feedback van de puzzel soms pas komt wanneer deze puzzel aan de beurt is. Daarnaast hadden we een behoorlijke frustratie in de flow omdat een bepaald onderdeel niet helemaal lekker werkte, ik kan moeilijk spoileren, maar je moest iets meer kracht toepassen dan wat je normaal zou doen in een escaperoom.

Dit is een kamer die prima is voor beginners of bedrijfsuitjes, maar fanatieke escapers kunnen deze beter links laten liggen.

Mijn knieën

Lockdown 3 is een grote lokatie, er zitten hier 6 kamers (waaronder The Posession, die van een andere eigenaar is). Er is een ontvangstruimte, superlief personeel, en je kan vantevoren nog naar het toilet.
The Granny is een old school puzzelkamer. Het decor voelt wat makkelijk aan, veel stond hier al en de kamer lijkt hier gewoon omheen verzonnen. Het verhaal heeft natuurlijk een plottwist die niet heel origineel is.
Het eerste deel was oprecht leuk, leuke puzzels, dit kon best wel wat worden. Maar helaas wordt het decor wordt steeds kariger naarmate de kamer vordert, zeker het einde. Hier is behalve zwarte muren en een bureau echt niks gewoon.
De doorgang naar de ruimtes was ik (nouja, meer mijn knieën) op een gegeven moment ook wel beu.
Hetzelfde geldt voor de gameflow. De eindpuzzel duurde voor mijn gevoel zo lang, en het duurde al een poos voor we door hadden wat de bedoeling was, ik was er helemaal klaar mee.
Het positieve is het personeel hier, die waren superleuk en gastvrij, maargoed, daar koop je niks voor ;-)
Deze kan je echt van je planning halen.

Copycat

Lockdown 3 is een grote lokatie, er zitten hier 6 kamers (waaronder The Posession, die van een andere eigenaar is). Er is een ontvangstruimte, superlief personeel, en je kan vantevoren nog naar het toilet.
Wij speelden op deze lokatie The Granny, RWD en The Posession.
Op naar RWD.
We hoorden dat deze kamer veel weg zou hebben van Mystery of Deveaux Family (Parijs), en dat klopt ook. Je moet in je eentje alleen naar binnen (stik donker) en je team moet je begeleiden vanuit een karige controlroom. In tegenstelling tot Parijs zitten hier iets meer puzzels in, of tenminste, wat meer afwisselende taken. Wel vond ik het een beetje langdradig worden op laatst.
Het decor is kaal, maar oké, veel anders (ook qua indeling) dan in Parijs.
Ik vond dit geen doodenge kamer. Wel een paar keer gruwelijk geschrokken. De scares zijn op zich wel leuk, redelijk voorspelbaar. Geen Deze kamer is wat mij betreft niet perse een must play, maar wel leuk om mee te pakken op deze lokatie. Het is weer eens wat anders.

(Na de RWD hebben we lekker gegeten bij Barbalias, op een paar minuten lopen, superlekker en heel goedkoop. Kregen we getipt door het personeel.)

"Don't touch the wires!"

Stay Alive is in hetzelfde pand Lockdown 3, delen ook de ontvangstruimte. Het is een grote lokatie, er zitten hier 6 kamers. Het personeel is heel gezellig, je wordt in thema ontvangen. Je kan vantevoren nog naar het toilet.
Wij speelden op deze lokatie The Granny, RWD en als laatste de The Possession.
Na RWD hebben we lekker gegeten bij Barbalias (door hen aangeraden) op een paar minuten lopen, superlekker en heel goedkoop. Toen ze klaar waren om te starten werden we gebeld en konden we op het gemak afrekenen en teruglopen, netjes!
We worden verwacht op onze allereerste nachtshift in het ziekenhuis. Lets go.
Eenmaal uit de lift stappen we het ziekenhuis binnen. Jezus wat een grimmige sfeer weten ze hier neer te zetten.
Het decor is netjes, maar het is een ziekenhuis, dus wat eenvoudiger om dit goed neer te zetten, het is natuurlijk ook wat "sterieler".
We kregen de flow niet te pakken op een of andere manier, en dat die kerel onverstaanbaar is (spreekt slecht Engels) speelt dan niet mee. Zeker niet als het geluid ruk is, keiharde dreun door speakers die veel te goedkoop zijn voor het volume, verschrikkelijk.
Voorspelbare scares die je al 100 x gezien hebt, gelukkig gilde ze niet haha. Op een gegeven moment krijgen we te horen dat we niet aangeraakt mogen worden door haar, m.a.w. we moeten voor haar wegrennen, blijkbaar speelden we niet goed genoeg mee ;-)
Het einde is wel leuk gedaan, het verhaal is in ieder geval duidelijk.
Dit was niet mijn kamer, helaas.

Trommelvliezen gescheurd

Lockbusters ligt in een redelijk druk gebied. We kwamen aan bij dit gebouw (iets te vroeg, vorige spelers waren nog bezig) en buiten stonden de ramen te trillen in de sponningen, OMG, dat wordt wat.
Geen warm welkom hier, ontzettende bokkenlucht in het trappenhuis, getverdemme. Verwachtingen naar het nulpunt.

Het start gelijk, je kàn naar het toilet, maar dit is niet de bedoeling denk ik. We worden niet al te vriendelijk verzocht de tassen op te bergen en een blinddoek op te zetten. Een voor een geblinddoekt naar binnen....
Ik had de film niet gezien, maar denk dat het handiger is dat je hem wel hebt gezien, dan snap je beter wat er precies gebeurt denk ik.

Meine gute, dit was subwoofer 3.0. Niet. Normaal. hoe hard. Mede door dit knoerharde geluid zijn de scares ook enger denk ik. Acteurs zien er tof uit, een van de twee was echt een creep. Toffe scares ook, niet echt de cinematische dingen die je in andere (nieuwere) kamers ziet. Paar "chase" momentjes die er wat mij betreft wel uit mogen.
Het decor is niet heel bijzonder, maar in dit geval stoorde het me niet eigenlijk. Ondanks dat de kamer vrij klein is voor Atheense begrippen is ie ontzettend uitgebreid, het bleef maar gaan. Toch wel afwisselend omdat er steeds andere doorgangen ontstaan, doen ze goed. Puzzels waren goed en de gameflow ook wel. Zitten een paar originele momentjes in.

Wij speelden deze trip 13 kamers, dit was denk ik de meest spannende kamer van de trip. (En ik moet nu een gehoorapparaat.)
Best een leuke kamer om te spelen, met de juiste verwachtingen.

(Bij thuiskomst las ik op de socials dat ze in mei gaan stoppen, en is Lockbusters ter overname.)

Hot scenes

Dit is waarom je naar Athene gaat! Deze kamer had alles wat ik leuk vindt.

Binnen stonden we gelijk in een indrukwekkend decor, een houten huis in het bos. Het ontvangst is heel tof.
De eerste scene die je voorgeschoteld krijgt is al zó ontzettend goed, qua acteerwerk, qua storytelling, de sfeer, je wordt helemaal opgezogen door dit verhaal.
Je komt in verschillende settings, die ook allemaal weer een deel van het verhaal vertellen. Decor is echt goed, zeker voor Athene (maar is dan ook nieuw).
Dit is geen horrorkamer, maar een spannende film, waar je zelf midden in zit.
Ik vergeet bijna de puzzels, die lekker flowen, afwisselend zijn en ook weer goed in het thema verweven zijn of onderdeel zijn van het verhaal.
De acteurs waren supergoed en ook héél vriendelijk achteraf. Ze liepen uit, maar daar kregen we heel netjes een berichtje over. Je kan achteraf pas naar het toilet, maar ze bellen nog speciaal om dit te zeggen.

Must play en in mijn top 3 van de door mij gespeelde (50+) kamers in Athene!

"God is listening!"

Na even gewacht te hebben voor de deur kunnen we naar binnen en worden we in thema ontvangen. Wij zijn de advocaten en komen kijken of we nog aanwijzingen kunnen vinden over wat er met Emily Rose gebeurd is.
Vantevoren de film kijken is een aanrader, er zijn veel verwijzingen naar de film, ik zag details in het decor die me niet opgevallen waren als ik de film niet had gezien. Denk dat het verhaal ook beter te begrijpen is.
Acteerwerk is heel goed, dat moet ook want er zijn verschillende momenten dat je interactie hebt met de acteurs. Je komt een priester tegen die gespeeld wordt door een wat oudere acteur (beste van de trip!) en hij kwam zeer overtuigend over, hoe die man je aankeek.. Emily lijkt (ook haar gedrag) héél erg op die in de film, echt heel goed gedaan.
Mooie scenes (paar hele toffe). De scares zijn helaas een beetje wat je al 100 keer gezien hebt in Athene.
Puzzels zijn leuk om te doen, flow was goed, zit een hele toffe puzzel aan het begin.
Hele toffe kamer, maar toch niet in mijn top 3 beland, dat zat hem denk ik in de scares en in hetzelfde stuk waar je 1000 keer doorheen loopt, voelt wat eentonig aan ofzo.
Shout out naar de mensen van Evil Inside, want die zijn echt super vriendelijk, leuk mee nagepraat!

Bar zonder drank

The Rubicon is een puzzelcafe, niet super sfeervol, eerder een schoolkantine. (Schept bepaalde verwachting) Wel maken ze hier makkelijk vroegere tijdsloten, ideaal. Ruim gelegenheid voor een drankje en toiletbezoek vantevoren.
Archon's Bar doemde op in de lijst van Heiner, en 5 man heeft de moeite genomen deze kamer te nomineren voor Terpeca.
Dit is een basic puzzelkamer zoals je hem ook in Nederland kan treffen. Matig, kaal decor, verhaal niet duidelijk te volgen (speakers werkten niet of niet goed, in tegenstelling tot elders in Athene).
Wel vermakelijke, niet al te originele, pittige puzzels. Er zijn best veel cijfersloten. Redelijk goede gameflow.
Raar einde, staan we ineens in de gang door een soort van nooduitgang. Onze host was nergens te bekennen, dus we zijn maar terug gegaan naar de ontvangstruimte.
Geen must play.

"Hij lag op de bank!"

Adrenaline Donors ligt in een wat drukker gebied, met op de hoek een Take Away Creperie, aanrader ;-)
Je wordt in thema ontvangen, maar kan vantevoren wel nog naar het toilet.
We moeten als nieuwbakken agents van een of ander paranormaal onderzoeksteam naar een lokatie om te kijken wat er daar aan de hand is en het "subject" naar buiten voeren. Wij krijgen een vest aan, maar geen wapen, succes. Dat "subject" blijkt nogal demonisch (joh), dus we vluchten zonder subject.
Overzichtelijke kamer, decor is kaal maar past op zich in thema. Hier en daar ontzettend versleten. Puzzels zijn leuk, niet te ingewikkeld.
Er zitten paar toffe scenes in, scares zijn redelijk voorspelbaar en standaard. Niet het standaard horror achtergrond geluid (maar dit is ook hard en irritant).
Geen Terpeca niveau maar wel een vermakelijke instap horrorkamer, als je voor het eerst in Athene bent, of eens wat anders wil voor de afwisseling.

War es Olga oder Helga?

Je komt aan bij het pand waar een brief uit de brievenbus hangt. We hebben een uitnodiging om naar de sonate van Herr Miller te komen kijken. Even wachten tot de deur open zwaait...
Dit was een héle goede kamer met een voor Athene supergoed decor (is natuurlijk ook vrij nieuw), er staat echt een compleet huis. De ruimte wordt ook goed benut.
Je gaat erachter komen wat er gebeurd is bij de Deutsche familie Miller.
Super toffe cinematics, twee keer met het kippenvel op mijn armen gestaan. Hele goede, overtuigende acteurs, leuke puzzels, in thema. Gamemaster is alert, goed gebruik van licht en geluid, ze letten echt op want als je iets niet goed kan lezen of iets met kleuren moet bekijken zetten ze uit zichzelf het licht feller, helemaal top. Ook het follow-the-light principe werkt hier weer top.

Deze kamer moet je spelen!

De groeten aan Willy

Deze escape room ligt langs een drukke weg, met de ingang een beetje verscholen aan de zijkant.
Ontvangstruimte is zoals we in Nederland ook kennen, maar in Athene minder vaak zien. Drankjes heb ik niet gezien, wel de toilet.
Afgelopen jaar is deze kamer nieuw binnen gekomen op 146 in de Terpecalijst. Nu zegt dit niet altijd iets, maar ik was wel benieuwd. Zeker na het spelen van The Cursed Willy, een paar jaar geleden.
Sherlock Maze 2 is een pittige puzzelkamer (veel meerlaagse puzzels) met verhaal en leuk decor, best uitgebreid. Beetje vergelijkbaar met Nederlandse (niet-top) kamers. We speelden zo goed als hintloos, gameflow was goed.
Dit was niet perse mijn favoriet van Athene, maar ik kan me wel indenken dat mensen deze hoog beoordelen. Voor mensen die van puzzelkamers houden is dit wel echt een leuke kamer voor Atheense begrippen.

Gelukkig niet verongelukt

We stonden weer voor een deur waarvan je denkt... wat gaan we nu weer aantreffen. Vantevoren kan je naar de bokkie-wokkie-toilet, in het half donker, maargoed, het kon.
Toen begon het... man man man wat een afgeragde (deels ook het thema) set zeg. En onveilig. Trappen zonder leuning, nauwelijks verlicht, waar één van ons bovenaan de trap opgejaagd werd. Losliggende vloerkleden waar je je nek over brak in het donker. Of een afgebroken stoelpoot.
Versleten puzzels waar belangrijke details onleesbaar zijn, waardoor de gameflow soms ruk is.
Dan het positieve; een paar héle mooie scenes waarbij licht/rook heel mooi gebruikt werd. En de mensen van No Mercy zijn wel heel lief en behulpzaam.
Ik zou hem overslaan, tenzij je levensmoe bent.

Benzinedampen in de hel

Lethal Decision is niet te missen als je de lokatie zoekt, ook weleens lekker.
Tof ontvangst (met uitzondering van de ontzettende benzinedamp die binnen hing). Na kort praatje en toiletbezoek kunnen we afdalen naar de hel...
Dan de hel zelf. Ik hou mijn review kort want het meeste is al geschreven ;-)
Random puzzels vaak, vond het decor soms wel tof, maar vaak ook heel kaal en sfeerloos (maargoed, het was de hel). Lijkt een hele oude kamer, veel puzzels ontzettend versleten, maar dat lijkt standaard in Athene, daar doen ze niet aan onderhoud.
Wat jammer was was dat je op een gegeven moment door een gat naar een scene moest kijken, maar dat was maar voor 2 man te zien.
Ik miste dreiging van de acteurs. Acteurs halen wel hele toffe capriolen uit.
Einde was niet mijn ding, afgezaagd en horrorhuis. Verklaarde wel de benzinelucht.
Kan me trouwens voorstellen dat er hier mensen neergestort zijn en/of gewond zijn geraakt.
De mensen hier zijn wel heel tof, super vriendelijk en behulpzaam.
Van dit type kamer moet je houden.

Gillen (maar dit keer niet de actrice)

Vorige trip speelden we bij Vansa La Llorona en toen we net terug waren brak de hype los over The Nun, gelukkig gelijk een slot kunnen boeken. Ze vertelden dat ze nog tot en met de zomer volgeboekt zitten.

Ook deze gevel is niet te missen. Er is gelegenheid om even naar het toilet te gaan, en daarna mag je weer terug naar buiten en begint het circus.

Wauw, deze openingsscene, yesss, hiervoor kom je naar Athene.
Decor is heel goed, en deze kamer blijkt gigantisch te zijn, het blijft maar komen. Helaas is het decor in deel 2 een stuk minder sfeervol.
De puzzels waren heel leuk, in thema, en de gameflow was heerlijk, dit snappen ze bij Vansa.
De acteurs zijn supergoed, de non ziet er ook echt eng uit. Er zijn mooie scenes, de scares zijn heel goed (vooral in het eerste deel, tweede deel minder sterk, saai en voorspelbaar).
Toffe finale.
Must play!

Gradje!

Dit is de zesde kamer die ik speel op deze locatie. This is Escape is best een grote locatie, niet qua vierkante meters, maar wel qua kamers. Daarom kan het soms druk zijn met groepen.
Dit was qua drukte (geen kinderfeestjes deze keer haha), ontvangst, hosts, intro, kamer en napraat de leukste keer dat ik bij This is Escape was.
We waren een beetje dorstig na onze vorige activiteit, maar we mochten nog even wat drinken, ondanks dat we echt nèt op tijd waren, lief.
Na een leuke intro, zonder al te veel (voor ons) overbodige info kunnen we de boshut van jager Cornelius in.
Eenmaal in de kamer ben ik positief verrast, wellicht door mijn verwachtingsmanagement ;-) De flow en de puzzels zijn superleuk, puzzels met meerdere lagen, afwisselend, logisch. Heerlijk.
De sfeer is goed neergezet, het decor ziet er best goed uit en er wordt leuk gebruik gemaakt van licht en geluid.
Deze kamer was voorheen De Vikingkamer, maar wow, wat is dit 10 x sfeervoller.
Het is geen hele grote kamer, maar toch lijkt ie in deze uitvoering toch veel groter. De kamer is te spelen met max. 6 personen maar dat is gezien de vierkante meters echt teveel, ik zou zeggen 2/3 personen.

Ik vind het altijd jammer als het te snel gaat en je na een half uur al buiten staat. Je betaalt ten slotte voor een uur. Wij hebben met 2 personen gespeeld (€90) en hadden drie minuten over, top.

De leukste kamer op deze locatie. Verwacht hier geen uitgebreide kamer met allerlei WTF-momenten, maar gewoon een hele leuke puzzelkamer. Ben erg benieuwd naar wat ze hier gaan doen met Swartz Experiment, die ergens dit jaar opent.

Mammie!

Escaperoom 076 ligt in het centrum van Breda, ze hebben een mega grote ontvangstruimte, die zich perfect leent voor naborrelen en... grote groepen. Ondanks dat het hier erg druk kan zijn, en het bij andere escaperooms al snel als een "fabriek" voelt, doen ze dat hier heel goed. De hosts zijn vriendelijk, nemen de tijd en elke kamer heeft 1 host. Zeker voor deze prijs; verwacht geen Terpeca-kamers maar wel hele leuke middenmoot kamers. (Ik had de andere kamers hier al gespeeld)

We beginnen met een leuke puzzel en zitten er gelijk lekker in. Er is hier iets niet helemaal oke, dat krijgen we snel in de gaten. Deze kamer was iets spannender dan ik dacht, mijn dochter van 13 vond het soms wel heel spannend ;-)
Het decor ziet er netjes uit, zoals je verwacht op deze lokatie.
Ze hebben bij deze kamer wel een sprongetje gemaakt wat betreft techniek, licht en geluid, vergeleken met Vaudeville, heel leuk!
De puzzels zijn afwisselend, logisch en leuk om te doen. De problemen met de gameflow die in de eerste reviews beschreven worden zijn duidelijk aangepakt.

Dat was leuk, zo last minute escapen vlakbij huis met een zeer goede prijs/kwaliteit verhouding. Wij hebben ons hier goed vermaakt! Voor deze kamer geen uren in de auto zitten, maar een aanrader als je in de buurt bent.

Reactie door Escape Room 076 Breda

21 januari 2025

Hartelijk dank voor de mooie review. En precies zoals u zegt, we proberen niet bij ''de top'' te horen maar maken zeker hele vermakelijke kamers. Fijn dat jullie dat zien en waarderen! Gelukkig vond de dame van 13 jaar het niet té eng, we willen het voor iedereen leuk houden!

Hebben we kastanjes?

Escape World is een keten met vijf vestigingen in Nederland, en ik was al bekend met Tilburg, wat maakt dat de verwachtingen niet torenhoog waren. Deze vestiging in Utrecht is open sinds oktober.
De escaperoom ligt in het centrum van Utrecht, parkeren kan bij de parkeergarages in de buurt, deze zijn een paar minuten lopen.
De gevel is (nog?) niet heel herkenbaar. De ontvangstruimte is best gezellig, je kan hier nog wat drinken voor of na het spelen. Op de dag van spelen zijn ze volgeboekt, dus er waren andere groepen, maar je zit elkaar niet in de weg.

We spelen eerst de Midnight Express en dan de 2 dagen oude kamer, The Vanishing Act.

Met een korte intro kunnen we met onze ticket de trein betreden.
Het verhaal en de taak worden duidelijk, niet te complex, less is more, top.
Binnen is het direct duidelijk dat er veel aandacht besteed aan het decor, tot aan het plafond, super dit. De sfeer hier is echt leuk gedaan. Er worden wat kleine special effects gebruikt, wat maakt dat de treincoupé wat tot leven komt. Leuke manier om het verhaal te vertellen.
Soms is de indeling van de trein een beetje raar. We stappen bijvoorbeeld zijwaarts in een ander treinstel. Voor mijn gevoel stapten we uit de trein, maar het was de locomotief van de trein.
De puzzels zijn heel leuk om te doen, paar hele leuke (meerlaagse) puzzels gezien. Er wordt vooral gebruik gemaakt van techniek, maar je hebt ook regelmatig sleutels in je hand. Alleen is “less is more” bij de puzzels niet van toepassing. Er hadden veel meer puzzels in gemogen. Wij hebben super op het gemak gespeeld, en hadden net als alle andere reviewers veel te veel tijd over.
Aan het einde krijg je een brief te lezen, die iets van het verhaal verteld (dacht ik), maar je niet nodig hebt voor een puzzel, ik zou er voor kiezen om dit weg te laten, of met een geluidsfragment duidelijk maken. Lezen in escaperooms is een ding voor veel mensen ;-)

Samenvattend is dit echt een hele leuke kamer om te spelen, speel rustig en met maximaal 4 personen. Als je mensen kennis wil laten maken met escaperooms, is dit zo’n kamer waar je eens iemand mee naartoe kan nemen. Aantrekkelijk geprijsd, goed decor, leuke, niet te moeilijke puzzels.

De kamers hier hebben ons positief verrast! Wij komen terug voor Cabin in the Woods.

"Waar schijnt ie nu op?"

Twee nieuwe kamers in Utrecht, op de website lezen we vanaf oktober, maar de dag voor spelen lezen we op de socials dat The Vanishing Act het openingsweekend heeft… oei, als dat maar goed gaat.

Escape World is een keten met vijf vestigingen in Nederland, en ik was al bekend met Tilburg, wat maakt dat de verwachtingen niet torenhoog waren.
De escaperoom ligt in het centrum van Utrecht, parkeren kan bij de parkeergarages in de buurt, deze zijn een paar minuten lopen.
De gevel is (nog?) niet heel herkenbaar. De ontvangstruimte is best gezellig, je kan hier nog wat drinken voor of na het spelen. Op de dag van spelen zijn ze volgeboekt, dus er waren andere groepen, maar je zit elkaar niet in de weg.

We spelen eerst de Midnight Express en dan de 2 dagen oude kamer, The Vanishing Act.

Met een korte intro kunnen we beginnen. We starten wederom in een prachtig mooi, tot het plafond afgewerkte kamer. De indeling is leuk gedaan, ruimte wordt goed gebruikt.
Het verhaal en de taak worden ook duidelijk, niet te complex, dat doen ze hier goed.
De sfeer in deze kamer is heerlijk, ik hou hier wel van.
Complimenten voor de makers; op dag 2 met een goede flow, zonder kinderziektes en storingen, top! Je hoeft niet niet te wachten met spelen omdat er nog gefinetuned moet worden dus.
De puzzels zijn heel leuk om te doen, alles is logisch, wij speelden hintloos. Er wordt vooral gebruik gemaakt van techniek en je kan parallel spelen. Alleen zit er één hele langdradige puzzel in, degene die aan deze puzzel begint is een groot deel van de tijd kwijt in deze ruimte, zonde. De red herring in het laatste deel zit, mag er van mij per direct uit ;-) Wij speelden erg rustig omdat we bij de andere kamer veel te vroeg buiten stonden, en ontsnapten hier met tien minuten over.

Samenvattend is dit echt een hele leuke kamer om te spelen. Als je mensen kennis wil laten maken met escaperooms, is dit een leuke kamer om mensen mee naartoe kan nemen. Het is niet te duur en de puzzels zijn niet te ingewikkeld.

De kamers hier hebben ons positief verrast! Wij komen terug voor Cabin in the Woods.

"Ik heb de Whiskey!"

Omdat we graag Asylum wilden gaan spelen en dit voor ons 3 uur rijden is, werd het een weekendje escapen in het Noorden. Op de terugweg speelden we nog twee nieuwere kamers in Zwolle, Peace at Last en daarna De Alchemist bij Swolland (helaas de verkeerde volgorde).

Bij het aankondigen van de kamer had ik al een voucher voor de twee nieuwe kamers op deze locatie van Escape Zwolle, The Rotery vond ik ook een hele leuke kamer, je weet een beetje wat je kan verwachten qua afwerking/decor, ik had veel zin in deze kamer!

Ik weet echt niks van Peaky Blinders, behalve dat het zich afspeelt in de jaren 20 in Birmingham. Ik hou van dit soort settings in escaperooms.

We worden enthousiast ontvangen, je kan nog een drankje drinken in de gezellige lounge, parkeren voor de deur, ideaal. Ik vind het personeel hier altijd zo enthousiast en betrokken, super leuk.

De start van de kamer was nogal onverwachts, die zag ik niet aankomen. Weet niet of ze dat bij beginners anders doen, maar kan me voorstellen dat dat niet voor iedereen is.
Dit is een verhalende puzzelkamer, wordt ook expliciet verteld vooraf. Dat verhalende element hebben ze heel goed uitgevoerd vond ik.
Eenmaal begonnen valt het decor in de eerste ruimte behoorlijk tegen, jammer... Dit is een ruimte verder (thank god) vele malen beter. Er zijn veel authentieke decorstukken, erg tof. De ruimtes zijn heel sfeervol, dit is mijn ding. De eerste puzzel is ook al een van mijn lievelingspuzzels, eenvoudig, maar leuk! Over het algemeen zijn de puzzels niet heel moeilijk, maar leuk om te doen. Het hintsysteem/feedback is goed en past ook helemaal bij de kamer, we hebben het alleen niet heel veel gehoord omdat de flow heel goed was.

Wat mij betreft een aanrader!
Voor deze kamer kan je best een stukje rijden.

"De kast MOET leeg!"

Omdat we graag Asylum wilden gaan spelen en dit voor ons 3 uur rijden is, werd het een weekendje escapen in het Noorden. Om de rit wat te breken pakten we op de heenweg de Poppendokter (Meppel) en Het Jachthuis (Genemuiden) mee, en op de weg terug twee kamers in Zwolle.

Op het moment van schrijven een 8 op Escapetalk gebaseerd om 3 reviews. Dit kan twee kanten op... De verwachtingen zijn niet hooggespannen in ieder geval, maar ik hoop toch altijd nog op een verborgen parel.
De website en het artwork van deze kamers ziet er goed uit! Het viel me op dat de websites van de Poppendokter (2019) en het Jachthuis (2017) erg op elkaar lijken, dat klopt, deze kamers zijn van dezelfde eigenaar.
Je moet contant betalen bij de kamers en op zondag zijn ze gesloten.
Parkeren kan op een parkeerplaats achter de escaperoom.

We worden op de afgesproken tijd ontvangen door John (tenminste, ik herkende hem van de profielfoto op Whatsapp waar we de bevestiging van kregen).
Na een korte instructie en een introfilm (van hoge kwaliteit, niet helemaal in lijn met de kamer, bleek achteraf) in de kleine ontvangstruimte konden we de kamer in.
Dit is een basic kamer, zeker qua decor. De decoratie is in het eerste stuk nog redelijk maar het laatste deel ademt geen sfeer helaas. In deze kamer wordt elektronica afgewisseld met slotjes. Er zitten wat leuke puzzels in, maar vooral meer de typische escaperoompuzzels. Er kan parallel gepuzzeld worden zonder elkaar in de weg te lopen. Eén paar onderdelen zag ik hier niet aankomen, waarvan eentje superleuk.

Helaas was dit voor ons niet de verborgen parel waar we op hoopten misschien, maar we hebben gelachen, daar gaat het toch om. ;-) Voor beginners is dit een hele leuke kamer om te doen denk ik.

Escapen voor Julius

Omdat we graag Asylum wilden gaan spelen en dit voor ons 3 uur rijden is, werd het een weekendje escapen in het Noorden. Om de rit wat te breken pakten we op de heenweg de Poppendokter (Meppel) en Het Jachthuis (Genemuiden) mee, en op de weg terug twee kamers in Zwolle.

Op het moment van schrijven een 8,6 op Escapetalk gebaseerd om 6 reviews. We Dit kan twee kanten op... De verwachtingen zijn niet hooggespannen in ieder geval, maar ik hoop toch altijd nog op een verborgen parel.
De website en het artwork van deze kamers ziet er goed uit! Het viel me op dat de websites van de Poppendokter (2019) en het Jachthuis (2017) erg op elkaar lijken, dat klopt, deze kamers zijn van dezelfde eigenaar.
Je moet contant betalen bij de kamers en op zondag zijn ze gesloten.
Parkeren kan op de parkeerplaats voor de deur.

We worden op de afgesproken tijd ontvangen in een mooie grote ontvangstruimte met zitjes en een bar.
Na het noodstop-praatje (door een ontzettend ongemakkelijke jongen, denk dat hij hier nog niet lang werkte) en een introfilm kunnen we de kamer in.
Dit is een vrij grote ecaperoom, je loopt elkaar zeker niet in de pad. Verder een basic escaperoom. In deze kamer wordt electronica afgewisseld met slotjes. De puzzels zijn leuk en de flow is goed, zonder er binnen het half uur uit te zijn, dat is top.
Helaas was dit voor ons niet de verborgen parel waar we op hoopten misschien, maar we hebben een leuke tijd gehad.

Kruip daar maar effe onder, past wel.

Een nieuwe, spannende kamer! Daar moeten we bij zijn!
Silent Town is drie uur rijden voor ons, dus planden we een weekendje escapen in Noord Nederland, met Asylum als hoogtepunt.

We zijn gaan eten in Burgum, om vervolgens door te rijden naar de oude melkfabriek, waar Silent Town moet liggen. Wat mij betreft mag er een grote banner aan het pand komen, want het was wel even zoeken. Eenmaal binnen kan het feest beginnen, deze lokatie, wow. Hier kan je vette dingen doen!

We kunnen nog even naar het toilet (pluspunten voor deze nette, nieuwe toiletten) en tekenen de papieren. Dan is het wachten op groen licht… wat hebben we hier veel zin in!!

De trap op, en de deur van het Asylum door. Wauw. Wát is dit een mooi decor, tot aan het plafond zelfs realistisch, geweldig. Wat ook direct opvalt is het licht (of liever: gebrek aan licht), het geluid, de mist, het hele sfeertje, dit is zó goed gemaakt.
We vinden een walkie talkie en lampen, en daarmee gaan we van start.
De spanningsopbouw aan het begin is perfect gedaan. Het is spannend zonder je nog iemand tegen gekomen bent. De ruimte wordt goed gebruikt en stukje bij beetje raak je wat bekender met de ruimtes. Dit is geen horrorkamer met onnodige jumpscares om de haverklap, maar een atmosferische spannende kamer. Ik vind dit misschien nog spannender dan de “in-your-face-horror” waar ze je aanraken en in je gezicht schreeuwen.
De storytelling en de puzzels/opdrachten zijn goed en de flow zit er lekker in.
Ik lees wat kritiek over de acteur, voor veel mensen mag dit spannender of meer consequenties hebben. Ik snap deze kritiek, maar de vraag is of Nederland hier klaar voor is. Duidelijk niet, aangezien verschillende groepen voortijdig stoppen en er al een Lite versie geboekt kan worden. Wel deed de acteur iets waarbij de rillingen over mijn rug liepen, en wat ik nooit eerder meegemaakt had (heb toch al veel horrorkamers gespeeld), geweldig. Ik denk ook dat ze hier de spanning echt heel erg aanpassen op de groep, dus als je bang bent; je moet deze spelen!

Bij het napraten (niet naluisteren) onder het genot van een drankje en een gevulde koek (volgende keer nemen wij ze mee!) kunnen we beelden terugkijken, wat een leuke toevoeging is. Deze kamer is gebouwd en wordt gerund door hele leuke mensen, die nog genoeg ideeën hebben gelukkig. Graag meer van dit in Nederland!
Ik gun deze mensen alle succes voor de toekomst en een Terpeca notering!

Myers in een levensecht decor

WAUW. Deze kamer hadden we al opgemerkt en op de planning staan, maar werd ons ook diverse keren aangeraden bij andere kamers. Momenteel is de kamer een half jaar volgeboekt! Op tijd boeken dus.
Brainiac ligt in een drukke straat met verschillende tentjes in de buurt waar je wat kan eten/drinken.
Er is een intro waarbij je nog even gebruik kan maken van het toilet.
We komen na onze dienst bij de pub om een donut te eten en (koude) koffie te drinken, maar dan gebeurt er iets waardoor wij direct terug aan het werk moeten!
Deze kamer… niet normaal. Alles klopt hier. Het decor was heel erg goed, wat dat betreft had hij in Nederland kunnen staan. De muziek, niet normaal. Ook de puzzels zijn goed, overal is zo goed over nagedacht. De scenes zijn goed, er zijn verschillende personages en de acteurs doen het heel goed. Er is een hele goede spanningsopbouw. Het einde is fenomenaal goed.
De kamer is best fysiek, je moet je steeds verstoppen en ergens onder duiken, dus ik was wat blauwe plekken rijker na het spelen van deze kamer. Tipje: verstop je niet tè snel, anders mis je geweldige scenes. Wat een engerd, die Michael Myers.
Deze kamer moet je zeker boeken als je naar Athene komt, deze gaat hoog eindigen bij de Terpecas!

De lucht van een kettingzaag

Toffe kamer! Je hoort er niet zoveel over, maar deze kan wel op de wishlist!
Verhaal is wat origineler, zitten mooie cinematics in, en heel veel scares op meer onverwachte momenten, zodat er geen patroon in zit. Dat doen ze goed, alleen was het voor mij iets teveel van het goede. Als je er een beetje in meegaat kan je nog eens wat leuke scenes meemaken met de acteur. Dit is niet gescript maar (deels) geïmproviseerd, ik hoor van verschillende mensen dat ze andere dingen meegemaakt hebben, heel tof.
De puzzels hadden een heerlijke flow, leuk hintsysteem, en verstaanbaar ook, dat is ook weleens fijn. Gebruik van licht (follow the light) en geluid ook. Decor is erg goed en sfeervol, is ook heel groot (200m2).
De makers vertelden achteraf dat de kamer het verhaal zou uitbeelden zonder te lezen, maar we hebben toch verschillende brieven moetem lezen dus dat was toch niet helemaal gelukt, haha.
Op een of andere manier dacht ik dat dit niet zo'n hele enge kamer was, maar we werden gewaarschuwd dus hij best intens was, met physical contact. Wat wel tof is, is dat ze in de intro vragen hoe je het wil qua physical contact, en daar houden ze dan ook echt rekening mee, heel goed.

Ik zou deze kamer meepakken als je in Athene bent.

Basic en verre van origineel

Dit is zo'n kamer die er 6 jaar oud uitziet (qua slotjes, slijtage en basic decor) maar pas een jaar oud is. Thema en scares zijn weer hetzelfde als wat we al kennen, alleen zitten hier een paar cinematics in, dit deden ze zes jaar geleden bijna nergens.
Puzzels zijn soms onduidelijk soms en dat is een beetje frusterend. Je moet bv items tellen in een bepaalde kleur terwijl het schemerig is met gekleurde verlichting.
De mensen waren superlief, maar hier kan ik kort over zijn: sla deze over.

These shoes?

Deze kamer ligt vlakbij een drukker stuk Athene met aan de overkant een straatje met superveel restaurantjes. Het begint direct, je kan van tevoren niet naar het toilet.
We stappen binnen in een woonkamer en kunnen gelijk van start.
Dit is een “friendly cinematic horror” kamer denk ik. Deze kamer heeft een origineel verhaal, goed einde, mooie en best veel cinematics.
Er zitten best veel verschillende karakters in de kamer. Subtiele scares die nooit irritant zijn maar juist erg sfeervol. De ruimtes zijn heel mooi. Licht en geluid zijn goed, niet te hard. Zitten een paar hele goede dubbellaags puzzels in. Grote kamer ook, 200m2.
Eén acteur sprak alleen Grieks, maar we kwamen een nanny tegen die bij ons bleef, en fungeerde als wandelend hintsysteem en soms als vertaler. (Dit doen ze niet bij elke groep.) Omdat ze een beetje bang was hebben we af en toe haar handje vastgehouden en haar een beertje gegeven.
Superleuke eigenaren. Deze kamer staat wel in mijn toplijstje van Athene. Zeker spelen! Ik zou hem voor de afwisseling tussen de meer heftige horror plannen als het kan.

Kunstje

Kamer bevind zich in een drukke straat in een kantorengebouw. Er zijn niet veel horecazaken in de buurt. Eenmaal binnen start het gelijk, maar je kan nog wel naar het toilet vantevoren. De rest kan al beginnen met puzzelen.
M’ama is zo’n kamer die je al veel voorbij hebt horen/zien komen en zo op je lijstje beland. Wat ik ook overal hoorde is dat het geluid hier veel te hard is, daarom hebben wij vooraf gevraagd of ze het geluid zachter wilden zetten, en dat hebben ze -thank god- gedaan. Deze bron van irritatie hadden wij niet in ieder geval.
De scenes in deze kamer zijn mooi, niet teveel in your face, sfeervol, en vertellen het verhaal van deze kamer.
De puzzels zijn leuk in thema, en vertellen ook het verhaal. De gameflow was heerlijk. Na de strubbelingen die we hadden bij The Grudge was dit een verademing.
Er worden vrij veel slotjes gebruikt. Hierdoor, en door de slijtage in de kamer doet deze kamer wat ouder aan.
We speelden deze kamer halverwege de trip, mocht je hem willen spelen, dan zou ik het aan het einde doen. Alhoewel; ik kan me voorstellen dat je een keer klaar bent met dit soort scares, dat kunstje kennen we wel inmiddels.
Bij het napraten viel me op hoe mooi de acteurs geschminkt waren, zag er echt heel tof uit.
Deze hoef je mijns inziens niet boven aan je lijst te zetten, maar wellicht leuk om mee te pakken als het in de planning past.

Don't walk when it's dark!!

The Grudge is een relatief nieuwe kamer (oktober '23) gebaseerd op de gelijknamige film. Ik had nog geen reviews gelezen, maar de visuals en het originele verhaal spraken mij al aan.
"Als iemand sterft in een moment van hevige woede... wordt er een vloek geboren. De vloek vindt toevlucht op de plaats van de dood.
Wie haar ontmoet, zal haar woede onder ogen moeten zien."

We komen aan in Japan bij een vervallen huis. We komen solliciteren en werden aangenomen als nieuwe babysitter, tuinman en elektricien. We mogen los van elkaar binnen komen.

Het Japanse thema hier is origineel, de puzzels zijn logisch, mooi gethematiseerd en passen in het verhaal en/of de setting. De gameflow is goed. Just follow the light. Dat light mag alleen soms wel ietsje beter als je een cijferslot moet open maken.

Wat deze kamer voor mij zo uitzonderlijk goed maakt zijn de scenes. Die zijn hier ge-wel-dig, de beste die ik in Athene heb gezien denk ik. Met name één acteur roept niet alleen angst op, maar later in het spel ook empathie en verdriet, kippenvel!! Erg goed gedaan. Hier zit je ècht in de film.
Ook de storytelling en het einde is heel erg goed.

Minder hier waren de gastvrijheid, manier van hosten (belerende stem over de speakers) en de communicatie vooraf. Aan het einde was het even drinken, vragen wat we de leukste momenten vonden, afrekenen, foto en gelijk weg. Bij vertrek een beetje een bittere nasmaak. Maar als ik er op terug kijk, en ik kijk puur naar de kamer was het een van de beste van de trip en laat ik de service maar even achterwege...

Speel deze (maar verwacht geen vriendelijke reactie als je vraagt of er misschien een ander tijdslot mogelijk is buiten de reguliere)!

What The Fuck

WTF was dit. Een teamgenoot wilde deze kamer graag spelen, want het was iets met een ontvoering en physical contact. Nou. Tof. ?
Maar WTF joh, aan je nek pakken, over de grond slepen, op bed gooien. Bij een medespeler werd zijn shirt uitgedaan ?.
Het was te bizar voor woorden, ik moest er eigenlijk heel hard om lachen maar ik durfde niet want ik was bang dat ie me dan maar wat harder zou aanpakken.
Het decor wat je op de spelersfotos is wel leuk gedaan, verder is het decor zeer matig. Kamer is ook 4 jaar oud geloof ik.
En ohja, er waren puzzels, deze waren leuk, maar niet heel bijzonder. Flow zat er wel lekker in want ik denk dat we hintloos gespeeld hebben.

Wat vaak is bij dit soort kamers: de mensen er achter waren superlief. Ze vroegen ook echt of het allemaal oke voor ons was wat ze deden, dus ze checken wel echt of grenzen niet overgegaan worden, toch netjes.
Vooraf gevraagd of we eerder mochten spelen, allemaal super vriendelijk, reageerden ook heel snel voor Atheense begrippen.

Tja... wat moet je hiermee. Ik zou deze overslaan, tenzij je een beetje exhibitionistisch aangelegd bent.

Chicken-skin

YES, voor zulke kamers kom je naar Athene!

Een kamer met eens een origineel verhaal. Je bent in een pub in Berlijn op zaterdagavond, en je hebt een afspraak met een vriendin. Ze komt alleen niet opdagen en ze neemt haar telefoon niet op, dus besluit je naar haar huis te gaan om te kijken wat er aan de hand is. Om 3 uur begint "The Witching Hour"... kwam ik na de kamer achter dus ;-)

Insanity ligt in een wat afgelegen buurt in Athene, op 10 minuten zijn wel wat leuke restaurantjes/barretjes.
De kamer begint direct, na de kamer kan je naar het toilet.

Dit is zo’n kippenvel-kamer waar alles klopt. Licht, geluid, de filmische scenes, de spanning, de pérfect getimede scares, decor, storytelling, puzzels.

Deze kamer is pas 3 maanden open, en ik verwacht dat deze hoog op de lijstjes komt te staan.

Zeker niet overslaan als je in Athene bent!

(Ohja, ze bouwen aan een nieuwe kamer; 112. Deze komt alvast op mijn wishlist...)

Juffouw Bulstronk

In een afgelegen wijkje bezoek je het weeshuis om een kindje te gaan halen.
Eenmaal in de kamer zijn we ineens weeskinderen. Je wordt aan het begin gesplitst maar dit duurde veel te lang zonder dat je iets te doen had. Ik dacht eerst omdat iedereen (we waren met 4) een scare zou krijgen, maar ook dat was niet. Een kwartier opgesloten op je slaapkamer omdat er wat was met het hintsysteem, en daarna moesten de puzzels nog opgelost worden. Leuk hintsysteem trouwens (als je het kon verstaan) had dit in Athene nooit gezien.
Vond het flow hier wat minder, niet helemaal duidelijk wat de bedoeling was soms. Het decor is goed, maar richting het einde waren ze klaar met decoreren denk ik, super kale ruimte. Ook het geluid stond hier niet normaal hard… WAAROM.
Goede acteurs wel, scenes weer een beetje van hetzelfde. Een van de actrices (eens een totaal ander type dan de gillende meisjes met geschminkt gezicht, je kent ze) was een soort juffrouw Bulstronk, geweldige rol.
Dit is gewoon een middelmatige Athene kamer, leuk om mee te pakken, en denk aan je oordoppen.

Zakdoekje leggen

Horrorwoods is een nieuwe aanbieder in Athene. Ligt in een drukker straatje in Nea Ionia. Dit is een project van een groep fanatieke escaperoomspelers, en die doen dit naast hun baan. Ze hadden vrij genomen om ons een vroeger tijdslot te kunnen laten spelen, super lief.

Het uitgangspunt van deze kamer is een waargebeurd verhaal wat ik kende van een true crime podcast.
In 1912 worden in Villisca (Amerika) zes leden van de familie Moore en twee gasten dood aangetroffen in het huis van de Moores. Alle acht slachtoffers, onder wie zes kinderen, hadden ernstige hoofdwonden, veroorzaakt door een bijl. De moord is tot op heden onopgelost gebleven. Nu staat het landhuis te koop, maar de zielen van de mensen die vermoord zijn schijnen hier nog rond te hangen.

De locatie lijkt wat op de daadwerkelijke plek waar het verhaal zich afspeelde. Decor was matig, maar sfeervol. Je gaat een heel huis door, dat is wel tof gedaan.
De puzzels en de gameflow zijn goed, we hebben hintloos gespeeld volgens mij.
De scares en de scenes zijn redelijk goed, er zitten wat onverwachte scares in. Helaas is de timing i.c.m. het licht niet altijd even goed.
De muziek is wel goed, alleen hoorde je elke keer de overgang naar een ander muziekje heel duidelijk. Nu heb ik er niet veel verstand van, maar ik ging me er een beetje aan irriteren op laatst, laat staan de Eelco Claassens onder ons.

Ik hoop dat ze de punten die wij aangegeven hebben nog gaan verbeteren, want oh, wat gun ik het deze gasten. Ze waren zo enthousiast en wilden ook echt luisteren naar feedback.

Als je nog een kamer wil boeken rond het middaguur zou ik hier een DM aan wagen, en je hebt een leuk begin van de dag. (En doe ze de groetjes!)

Grabbed the boobies

Kamer ligt wat afgelegen, op 10 minuten lopen van een station, daar is het levendiger met wat barretjes (en heel veel katten). Dark Vision (Manifesto) en Spookey (Orfanato) liggen hier ook op loopafstand.
We moesten even wachten tot we binnengelaten werden door de gamehost. Vantevoren kan je nog naar het toilet.

De opzet van de kamer is leuk bedacht, een heel dorpje waar je rond kan lopen. Het is niet tè donker, dus je ziet voor de verandering eens een keer wat. Op het kerkhof hadden ze het licht wel uit mogen doen, want dat was niet om aan te zien, zo afgeragd en versleten.
Verschillende doorgangen, als je graag kruipt en klimt kom je hier wel aan je trekken. Ik las in de eerdere reviews dat het klimmen in een donker hol was, en dat mensen half verongelukt zijn, maar bij ons stond er een kaarsje bij, dus ze hebben ervan geleerd.
De acteurs doen helaas wel weer hetzelfde kunstje, wat je al 100 keer gezien hebt, alleen deze komen “me too”-dichtbij en ze gillen kneiterhard. Heb je je oordoppen eens een keer niet nodig voor de muziek, dan zijn het de heksen weer.
Puzzels zijn afwisselend en op zich leuk, maar niks bijzonders. We hebben nergens hints gekregen, behalve bij één puzzel. We hadden er nog niet naar gekeken en kregen al een hint, dus denk dat niemand die puzzel snapt. Doe er wat aan dan, zou je zeggen. De gameflow was verder goed want we waren er 25 minuten te vroeg uit, nog niet vaak meegemaakt in Athene. En we speelden zelfs met 2.

Een klassieker die aan een langzame dood lijkt te sterven.

Monastery and incense

Dag 2 van onze escapetrip. We hadden gevraagd om een eerder tijdslot dan op Escapeall, en dat kon, heel fijn. We spelen eerst Amen en gaan daarna door naar Metanoia.
Hier mogen we gaan biechten in het klooster. Komt goed uit want we waren ruim een kwartier te laat. We komen aan bij een mooi gedecoreerde deur in een zijstraatje van een drukke straat waar om de hoek wat eettentjes zijn. Paar minuutjes verderop zit de tweede locatie van Neverland.
We beginnen gelijk (zonder dat je naar het toilet kan) en als de bel gaat mag je één voor één naar binnen.
Er is in dit klooster was gebeurd, en wij gaan er achter komen wat.
Het verhaal is duidelijk, het decor is goed, de scares en het acteerwerk zijn goed. De ruimtes ademen sfeer en worden slim gebruikt.
Wat ik ook erg goed vond aan deze kamer waren de puzzels, ze waren goed in thema, leuk om te doen, duidelijk, en het flowde erg goed. Je kreeg de tijd om te puzzelen.
Daarnaast zijn de eigenaren en het personeel ook ontzettend vriendelijk. Op naar Metanoia!

(Voorjaar 2026 heb ik deze kamer nogmaals gespeeld; het is verschrikkelijk slecht onderhouden. Gips komt van het plafond af, vloeren zijn kapot, effecten en puzzels werken niet meer, technische storing, intro was veel minder goed etc etc. Echt heel slecht. Zonde, want ooit was dit dus wel ècht een hele leuke kamer!)

Mee-tan-ja

Als de deur hier open gaat stap je in een (vooral voor Atheense begrippen) supermooi decor! Het is hier groot!
Op een of andere manier vond ik deze kamer soortgelijk aan Amen. Alleen ben je hier in een huis in plaats van een klooster. De indeling van de ruimtes, de manier van scaren en de voorspelbaarheid hiervan, de scenes, het leek allemaal wat op elkaar. Ik vond de sfeer bij Amen alleen wat beter.
Ik vond de puzzelflow vergeleken met Amen ietsje minder. Er zaten wat dingen in waar we wat vast liepen, en één puzzel wat lastig te vertalen is.
Slotjes zijn in deze kamer niet meer te bekennen, dit is (in tegenstelling tot veel andere nieuwe kamers) een kamer van deze tijd.
Het geluid staat hier bizar hard, ik was blij dat ik de oordopjes uit het hotel op het laatste moment in mijn zak gestopt had, want ze waren nodig!
Ze hebben hier nog veel meer ruimte, en gaan heel veel kamers bij bouwen vertelden ze. Hou Neverland in de gaten ?

Weltrusten

Deze kamer mocht niet ontbreken op de lijst vond ik.
Je komt binnen en koopt een kaartje voor de koets naar Pluckley. Hier mogen we als dokters gaan kijken er met de dochter van een inwoner is gebeurd.
Eenmaal binnen in het huis krijgen we eigenlijk de intro van het verhaal, leuk gedaan. We worden verzocht om hier te blijven slapen, geen keuze geloof ik ?
Er zitten hele leuke dingen in deze kamer, alleen is het heel irritant om alleen in het donker te moeten wachten op de rest (die hetzelfde ondergaan/zien/doen). Wij waren met 3, maar met zes is dit echt niet meer leuk.
De puzzels zijn leuk om te doen, fijne flow, je wordt opgesplitst op een leuke manier, en het is veel klimmen en kruipen.
De scares zijn afwisselend, wat erg goed is en niet te voorspelbaar. Ik vond er twee hele leuke scenes in zitten.
Leuke kamer, in mijn ranking net onder de toppers van Athene.

Het waren de Minions!

Deze kamer ligt aan een drukker straatje en is goed te vinden. Er is een grote ontvangstruimte, maar je mag toch op straat wachten. In ons geval ruim een kwartier. Je kan vantevoren niet naar het toilet.

Het verhaal start bij binnenkomst in die ontvangstruimte maar dit is een beetje apart. Beter zorg je dat je weet wat je daar precies komt doen, want als je dat per ongeluk vergeet omdat je 18 kamers in een week speelt wordt je dat niet in dank afgenomen geloof ik ?.
Wij gaan naar het huis van Nikita en moeten daar een vragenlijst afwerken, dat is wat ik mee kreeg van de intro. Nou, eer we daar bij de voordeur stonden zaten we al helemaal in de frustratiemodus. (Achteraf omdat we gewoon niet goed zochten, maar het decor liet ook te wensen over.)

Eenmaal binnen is het na een tijdje duidelijk en moeten we er even in komen. Laat het escapen gaan en go with the flow. Dit is zo’n kamer net als Don’t take a Breath, je moet het script volgen.
Er is veel interactie met de acteurs. Nikiti is een jongetje die niet helemaal 100 is. De acteur speelde dat zó goed. Hij leek echt 8 jaar ofzo. Met een knuffel de hele tijd, en op van die fluffy slippers ?, geweldig.
Richting het einde wordt het “decor” (het is net als bij Paradox I en III gewoon een normaal appartement waar ze puzzels in gemaakt hebben) steeds minder, en de puzzels ook helaas.
Aan het einde volgt een toffe en emotionele scene, maar is helaas onverstaanbaar.

Als je met de juiste verwachtingen deze kamer in gaat, goed zoekt in de eerste ruimte en jezelf goed inleest kan dit best een hele toffe kamer zijn. Voor mij beland hij onderaan de middenmoot van mijn ranking in deze Athene-trip.

"Nou, dat is dus niet meer de goodguy..."

Vansa 2 ligt in een wijkje zonder horeca o.i.d. (10 minuutjes lopen).
Je wacht voor de deur tot je tijdslot, of, zoals wij, een kwartiertje langer.
Spullen in de koffer, dan wordt je boven in Mexico ontvangen door de makelaar. Ook kan je hier nog even naar het toilet.
Wij komen kijken naar het huis wat al een tijdje te koop staat. Waarom staat het al zo lang te koop? Er wordt gehuil, geschreew en gegil gehoord ‘s nachts, en de stroom gaat steeds uit…
Deze kamer is gebaseerd op de Mexicaanse Mythe van La Llorona.
Wij vonden deze kamer héél tof! Mooie scènes, subtiele scares. De acteurs waren heel goed. Ik hou van deze “cinematische horror”, ik vind dat veel leuker dan opgejaagd worden (denk ik, want we moeten Hide & Seek nog spelen).
Zitten leuke, originele dingen in. Licht en geluid was goed.
Gameflow was op één moment na ook goed. En de puzzel die de meeste mensen het moeilijkste vinden hadden we dan weer zo opgelost vertelde de actrice achteraf.
Het nadeel van deze kamer was het decor op sommige plekken, vooral richting het einde voelt wat goedkoop aan, en vertoont al best veel slijtage terwijl de kamer nog maar 9 maanden open is. Zonde. Maar helaas zie je dit vaker in Athene, onderhoud kennen ze niet.

Dit is er eentje voor op de lijstjes hoor!

Cinematic horror, klinkt goed...

Manifesto; onze eerste kamer van de trip. Een nieuwere kamer (een jaar oud) en “cinematic horror”, ben benieuwd, dit klinkt goed. Kamer ligt op 10 minuutjes lopen van een wat levendiger gedeelte waar je wat kan eten/drinken.

We worden ontvangen door een professor, en mogen nog even door het donker naar het toilet. Als dit de voorbode is van de kamer wordt het nog wat… not.
Nou, de tijdmachine. Wat zal ik hier van zeggen. Gelukkig had ik hier al over gelezen, maar man man man, wat ziet dit eruit. Helaas blijkt het decor later niet beter te zijn. En gelukkig deden ze het rustig aan, anders was ik al brakend in 1940 beland.
Het horror deel bestond hier toch wel weer uit gillende vrouwen, maar het “cinematic” deel was toch best wel heel goed. Goede acteurs, en tof hoe zij het verhaal uitbeelden.
De puzzels waren vrij random en er zijn er veel slotjes. Het decor was goedkoop, niet mooi afgewerkt, afgeleefd en kaal, het ademde voor mij niet zoveel sfeer. Het leek alsof de kamer al veel ouder was.
Op zich een prima middenmoot kamer. Leuk om mee te pakken, als je wat gaten in je planning wil vullen.

"Oh no, the ceiling is cracking!"

Ergens in september '23 zag ik de foto's van deze kamer voorbij komen. Een nieuwe kamer, van een nieuwe aanbieder, niet te ver over de Nederlandse grens. Dit zag er goed uit, dus ik besloot een pre-sale ticket te kopen.
Een jaar later gaan we een rondje escapen in Duitsland, met als hoogtepunt Das Kuriosum, tenminste, dat was de bedoeling.

Escaperoom Witten ligt aan een drukke weg, parkeren kan op straat in de omgeving, of in een parkeergarage. We melden ons bij een winkelpand, waar het er achter het raam, een beetje verlaten en versleten uit ziet. Er start een introfilmpje, waar de regels op originele wijze worden uitgelegd. Met name dat "je wordt vies" is van toepassing, maar dat is al vaker genoemd in de reviews. Je kan spullen later in een kluisje leggen. Het toilet kan je pas gebruiken na de beleving, alhoewel dit technisch gezien denk ik we zou moeten kunnen.

Eenmaal in de "kamer"... wauw. Wat een decor. Dit is ge-wel-dig. Tot in de details uitgewerkt.
De start van deze kamer is héél tof. Het zet gelijk de toon en ik werd hier super enthousiast van, yes! De acteur was erg goed, speelde superleuk in op ons team.
De sfeer die ze neerzetten is geweldig. Behoorlijk spannend ook op sommige stukken, ik had het minder spannend verwacht. Wellicht komt dit ook door de manier waarom licht, geluid en effecten gebruikt worden. Het geluid is niet normaal goed, het viel mij zelfs op (en ik heb er geen verstand van). Er worden zoveel kleine effecten gebruikt, waardoor alles ontzettend echt wordt.
Ik had gehoord dat er veel gedaan zou worden met audio- en videofragmenten, en dat je lang naar stukken verhaal moest luisteren. Ik heb hier altijd te weinig geduld voor, maar op deze plek vond ik het helemaal niet storend, ook niet te lang. Het is afwisselend, en zeer professioneel uitgevoerd.
Ook zijn er verschillende manieren om hints te geven, allemaal volledig gethematiseerd, of zo gedaan dat het nooit als hint aanvoelt.
De puzzels zijn (vooral het eerste deel) volledig in het decor verwerkt, ge-wel-dig. Heel goed gedaan. Ook de flow was top, wij hebben nergens vastgezeten. Er is één behendigheidsding wat voor frustratie zou kunnen zorgen, maar achteraf vertelde de host dat ze ook hier verschillende oplossingen voor hebben, mochten mensen hier niet uitkomen. Slim over nagedacht.
Het enige minpunt van de hele ervaring die ik kan bedenken is dat een paar "puzzels" in het laatste deel niet mijn ding zijn, voelt te makkelijk, maar goed, dat is muggenzifterij en persoonlijk.

Ik heb echt de tijd genomen om rond te kijken naar alle details... deze kamer is wel de reden waarom ik zo graag escaperooms speel. Dit is een kamer die lang in je gedachten blijft rondhangen en dat zegt wat mij betreft genoeg.

"Nee, het èchte keyhole"

Een nieuwe kamer met een origineel thema, paste mooi in ons escaperondje door Duitsland.
Al na het boeken ontvang je mailtjes in thema; we worden voor een machinisten opleiding naar station Remscheid-Süd gestuurd. We krijgen een training over de nieuwe trein met elektrische aandrijving "Serie 490".

Helaas... toen we bij de loods aankwamen, waar het station zou moeten zijn, was het rolluik dicht, geen station te bekennen. Op een banner na geen teken van herkenning, sterker nog; van leven. Gemaild en gebeld, bleek dat de gamemaster ons vergeten was!
Er is een reserve gamehost naar de lokatie gestuurd en een uur later konden we het station betreden.
Heel veel excuses, verder geen compensatie gekregen (ook niet om gevraagd), alleen minder tijd voor ons diner ;-).

Achter het rolluik bleek de deur van station Remscheid-Süd te zitten. Ontvangstruimte supermooi in thema! Kluisjes, winkeltje, toiletten. Alleen geen stoelen.

Tijd voor onze training. Maar helaas... tijdens de introductie van de training sloeg het noodlot toe. Het doel is duidelijk: het station levend verlaten. Geweldige intro!
Het decor ziet er op het eerste zicht tof uit, je zit echt op een treinstation! Alleen als je wat dichterbij kijkt is de afwerking achter het decor net niet. Bijvoorbeeld een ingestorte muur, met erachter een zwart doek aan de muur.
Je avontuur wordt ondersteund door radioberichten, helemaal in thema. Ook het hintsysteem is superleuk in thema. Ik vond het licht en de geluiden goed gedaan.
Het nadeel vond ik alleen de puzzels. Eigenlijk was er maar één echte puzzel, en de rest waren meer aanwijzingen om elders een bepaalde code te ontdekken. En omdat we hele (achteraf) simpele dingen niet gezien hadden was de flow soms niet helemaal lekker.
Speel deze kamer trouwens niet als het boven de 25 graden is, want op sommige plaatsen was het nu al snikheet, laat staan bij 25+ graden.

Kortom, dit is een leuke kamer met origineel thema om een stukje voor om te rijden en te combineren met Wuppertal, Bochum, Witten of Düsseldorf.

"Hier zat ie te gluren"

Bij Nexus Exit spelen we twee kamers, Mord auf den Dachboden, deel 1 en 2. Ik was benieuwd hoe ze dit aanpakken, aangezien ze zich afspelen in dezelfde ruimte.

Nexus Exit ligt in een drukke straat, eten en drinken kan tegenover de escaperoom. Parkeren op de parkeerplaats ernaast (betaald op ma-za).

Met Corporation gaan we tijdreizen naar 1926, om na de eerste moord het moordwapen te vinden, om de andere moorden te voorkomen dat de krankzinnige Dr. Winter nog meer moorden pleegde.

We worden in thema ontvangen, spullen in de kluisjes, je kan nog even naar de toilet. Onze host speelde een verwarde professor, maar volgens mij kwam hem dat wel goed uit, aangezien hij later nog 2 keer in de kamer moest komen omdat hij eerst de lampjes, en daarna het hintsysteem (jahoor... de porto) was vergeten te geven.
De introductie hier duurt héél lang. Hij deed het leuk, en het is leuk bedoeld, vooral voor mensen die één keer per jaar een escaperoom spelen, maar voor ons was het echt teveel en te lang.
Nou dan komt de tijdmachine hoor. De host laat je met een hele show in de tijdmachine, je stap erin, hopelijk zonder uit te glijden want het is ontzettend glad omdat ze hem steeds vol blazen met rook. De deur aan de achterkant staat open. Je ziet de gang waar je heen moet, komt de host nog een keer dag zeggen en de deur sluiten, heel raar. Na een showtje met licht en geluid, en rook uiteraard, komen we aan in de gang, en zijn we ineens in 1926. Waar de host dus ook ineens weer is. Hij laat ons de zolder binnen gaan. De afwerking, de host, het is het allemaal net niet.

Eindelijk zijn we dan in de kamer zelf. Het is ergens halverwege een kantorengebouw, maar lijkt écht een zolder! Houten balken, bakstenen en oude krakende houten vloerdelen. Er is stof en het ruikt muf. Leuk gedaan.
De puzzels zijn klassiek, niks bijzonders, de flow is redelijk goed. De kamer is klein, niet uitgebreid, voelt aan als een single room. Er zijn wat licht en geluidseffecten, maar allemaal niet heel bijzonder.

Als we klaar zijn en het moordwapen gevonden hebben staan we even te wachten tot de host ons komt halen. Zo, we kunnen weer terug door de tijdmachine om naar 2024 te reizen.
Ik denk dat de intro en het "tijdreizen" langer geduurd heeft dan het spelen van de kamer.

Hierna speelden we deel 2, maar we werden even naar buiten gestuurd om over een half uur terug te komen. Bijzonder en niet gastvrij als je het mij vraagt, er was tenslotte een koelkast met drankjes.

Deze kamer heeft mij (buiten het decor) niet geboeid. Ik zou hem overslaan.

"Wir sprechen fließend Deutsch"

Bij Nexus Exit spelen we twee kamers, Mord auf den Dachboden, deel 1 en 2. Ik was benieuwd hoe ze deel 2 zouden aanpakken, aangezien ze zich afspelen in dezelfde ruimte.

Nexus Exit ligt in een drukke straat, eten en drinken kan tegenover de escaperoom. Parkeren op de parkeerplaats ernaast (betaald op ma-za). We worden in thema ontvangen, spullen in de kluisjes, je kan nog even naar de toilet.

Gelukkig is de intro voor 3/4 deel ingekort en kunnen we snel (weer met hetzelfde kunstje) de tijdcapsule in. Weer terug naar 1926, via de gang en de host die je aan de achterkant van de tijdmachine weer op komt halen, ik blijf het vreemd vinden.

In deel 1 hebben we Dr. Winter veroordeeld gekregen, maar het verhaal is nog niet voorbij. Voor zijn arrestatie heeft de dokter de ziel van zijn slachtoffer met occulte rituelen op zolder opgesloten. Aan ons de taak te voorkomen dat haar geest voor altijd op zolder blijft.

In de kamer zelf blijkt het decor en de ruimte exact hetzelfde. Het enige wat nu anders is, is dat er wat meer special effects gebruikt worden en dat er een andere sfeer hangt.
Alhoewel de kamer in het Engels zou moeten zijn, hangen er briefjes in het Duits, hoe moeilijk is het om deze in het Engels te printen. Blijkbaar ontzettend moeilijk, er zou iets met een "verkeerd ingeladen bestand" zijn. Apart.
De puzzels zijn weer klassiek, niks bijzonders, de flow is redelijk goed tot een van de laatste puzzels. Voor ons wat "lost in translation" maar later vertelde de host dat ook Duitsers deze puzzel amper opgelost krijgen. Doe er wat aan, denk ik dan, maargoed.
Daarnaast bleven we met verschillende attributen zitten, die we voor een puzzel nodig hadden. Achteraf een leuke, dubbel-laagse puzzel. Deze had hij voor het gemak maar even laten zitten. Hij zag ons niet meer door de rook in de ruimte, dus had het voor het gemak maar doorgedrukt. Raar verhaal weer.

Lang verhaal kort: niks bijzonders, zelfde ruimte als deel 1, maar dan met andere puzzels en een iets meer duistere sfeer.

"Ik wil die schoentjes aan"

De eerste kamer op ons escaperondje in Duitsland. Lockbusters lag op de route. Ik wilde graag Jungle Quest (2022) spelen, maar deze was alleen in het Duits. Oriental Nights (2020) bevat geen tekst en is dus voor iedereen te spelen.

Parkeren kan voor de deur, en de entree ziet er gezellig en goed verzorgd uit. Er zijn zitjes, toiletten en kluisjes, en hele lieve en vriendelijke hosts aanwezig.

We gaan de kamer binnen met de host, in het kort is de missie: binnen een uur de wonderlamp vinden.

Deze kamer is sfeervol, netjes, basis en een tikje braaf. Alles wat je verwacht bij dit thema (alleen lang niet zo mooi als bij Zoltar Spreekt in Hilversum).

We zijn met 4 ervaren spelers en de puzzels zijn lineair. Omdat er wat behendigheid bij zit komt het soms voor dat 3 man staat toe te kijken. Voor mijn gevoel zijn er niet veel puzzels, en de laatste komt me wel erg bekend voor uit een zeer bekende Nederlandse kamer. Ook zijn de puzzels vrij standaard escaperoom puzzels, wel overwegend elektronisch.

Leuke opstarter, voor ervaren spelers een 2-persoons kamer. Leuk voor gezinnen met kinderen.
Hier hoef je niet voor om te rijden.
Wellicht wordt Jungle Quest nog eens in het Engels vertaald ;-)

"Anders een beetje WD40 joh"

In 2020 speelde ik hier de andere twee kamers, toen werd er al gebouwd aan Bermuda. Nu, ruim vier jaar later, terug om eindelijk Bermuda te komen spelen.
In tussentijd vlogen de positieve reviews je om te oren, en heeft Bermuda inmiddels een vierde plaats op de lijst van topkamers in Nederland.
Parkeren kan voor de deur, en er is hier een fijne ontvangstruimte waar je nog wat kan drinken, en/of bitterballen kan bestellen ;-) De eigenaar en de gamehosts zijn erg vriendelijk.

Wij waren met 2 ervaren en 2 minder ervaren spelers. Met de beperkte uitleg "jullie kennen deze noodknop wel hè" kunnen we ons avontuur starten. (Hier doen ze er tenminste ook iets mee, met de vraag of je al veel gespeeld hebt.)
De start is gelijk goed, hier hou ik van. Afwerking, geluid, het hele gevoel, top.
Het verhaal wordt duidelijk, op naar Bermuda.

Ja kan zien dat hier lang aan gewerkt is, de kamer is erg mooi gemaakt, veel details, afgewerkte plafonds, geur, geluid, techniek. Ook zijn er wat toffe effecten in de kamer. Het is realistisch en de "omgeving" waar je je bevindt is erg goed uitgevoerd.
De gameflow was ook top, wij speelden hintloos. Met vier man is er genoeg te doen.
De puzzels passen in de omgeving en bij de opdracht die je hebt. Wat mij betreft hadden de puzzels wat meer gelaagdheid mogen hebben. Ze waren ook niet altijd even origineel. Maar leuk om te doen, zéker ook voor beginners. Als die niet vaker willen escapen na deze kamer weet ik het ook niet meer.
Er zit een leuke twist in het verhaal, en je kan het einde van je eigen avontuur bepalen, erg leuk gedaan.

Deze kamer was het ritje uit Brabant waard! Terecht goed ontvangen op Escapetalk dus, en zéker eentje voor op de wishlist!

"Whaaaa dit is gaaf!"

Onderweg naar huis blijven wij een nachtje in Bamberg om de kamers bij Cineroom en deze kamer bij Finest Escape te spelen. Bamberg is een UNESCO-stadje en de moeite waard om te bezoeken. Finest Escape ligt op 10 minuten lopen van het centrum. In het centrum van Bamberg kan je parkeren (tegen betaling) in de vele parkeergarages. Onder ons hotel is de dichtsbijzijnde P, op 2 minuten lopen.

Deze entree hadden we 's avonds al gezien, heel erg mooi. Zo'n entree hebben ze ook bij Enigmania in Duisburg, waar je voor een deel dezelfde kamers kan spelen, en dat waren, ondanks de supermooie entree, middelmatige kamers, dus ik durf mijn verwachtingen nog niet omhoog te gooien... Juichen bij de finish ;-)

We krijgen een beknopte briefing van een medewerker, en worden even later door iemand (in thema) de jungle ingestuurd. De vader van Lara, een professor, is kwijt, en wij mogen hem gaan zoeken. Niet te ingewikkeld dus.

Wauw, deze kamer heeft alles wat ik wil. Een mooi decor, oog voor details, goed licht en geluid, goede audiofragmenten (niet te lang), het verhaal wat je zonder te lezen te weten komt, klimmen en klauteren, een tikje behendigheid, uitdagende puzzels, een kleine plottwist, uitgebreid qua ruimtes, hoogte. Geweldig!

De host vertelde ons dat deze kamer is gebouwd in een pand wat voorheen een bioscoop was, op 120 vierkante meter, met bijbehorende plafondhoogte, ideaal om dit soort kamers te bouwen. Gelukkig gaan ze starten met de bouw van een tweede, qua grootte soortgelijke kamer.

Ik heb mijn ogen hier uitgekeken en heerlijk gepuzzeld. Dit is gewoon een geweldig meeslepend actie-avontuur.
Met twee personen goed te doen vond ik, maar ook met vier is er genoeg te doen.

Dit is zo'n kamer waar je voor om wil rijden, must play!

"Het stinkt hier naar fik man"

Op de terugweg van onze zomervakantie maken we een kleine omweg om langs Bamberg. We blijven een nachtje en spelen hier de drie kamers bij Cineroom en Tomb Hunter bij Finest Escape Bamberg.
We begonnen met Alice, daarna speelden we Asylum en de volgende dag School of Burning Souls.
(Bamberg is overigens een heel schattig UNESCO-stadje en de moeite waard om te bezoeken!)

Cineroom ligt aan de rand van Bamberg, je kan hier voor de deur parkeren en je wordt binnengelaten op de afgesproken tijd.

Je beland bij de balie van een bioscoop. Het personeel is erg vriendelijk en spreekt goed Engels. Kluisjes en toiletten aanwezig. Alle kamers beginnen met een deur richting een bioscoopzaal met in verlichte letters "Kino 1" of "Kino 2" etc erboven, leuk gedaan.

Nou, op naar het afgebrande internaat. Ik ben erg benieuwd, deze kamer is een kopie van School of Burning Souls in Athene.

35 Jaar geleden waren wij de enige overlevenden van de brand in onze school en nu zijn we terug om erachter te komen wat er gebeurd is.

Dan sta je daar weer... WAAROM doe ik dit toch elke keer. Het begin is het meest eng, je hebt de acteur nog amper gezien, er hangt een bepaalde dreiging, het ruikt naar brand en het is lastig jezelf te oriënteren. Eenmaal verder in het spel wen je eraan en kan je de scares wel een beetje zien aankomen. De scares zijn niet heel cinematisch, een beetje veel van hetzelfde.
Het principe follow the light werkt hier uitstekend.
In het donker is het decor prima, achteraf, als het licht aan is is het vrij eenvoudig. Het is jammer dat de vloer niet meegenomen is in de afwerking. Op sommige plekken is de slijtage goed zichtbaar.
De puzzels zijn goed te doen en leuk, enkele volgen de Griekse logica (voor degenen die in Athene gespeeld hebben). Het hintsysteem hebben we één keer moeten gebruiken, is heel leuk verwerkt in het thema.

Het verhaal ontvouwt zich stukje bij beetje en de ontknoping vond ik leuk, maar een beetje tammetjes. Misschien had ik hier meer van verwacht. Ik denk dat je dat in Athene veel beter uitgevoerd ziet, wetgeving qua veiligheid is hier toch wat strikter.

De acteur(s) doen het goed, ik denk dat ze prima weten in te spelen op hoe het team zich gedraagt.
Met twee personen is het intens, mijn vriend, die eigenlijk nooit bang is, stond nu met kippenvel, dat zegt wat. Ik denk dat ik hem qua engheid vergelijkbaar vind met The Dark Forest in Wuppertal, alleen de start is spannender.

Nog een tijdje staan kletsen met de acteurs en de eigenaar (zelf ook enthousiast escaper, leuk!) en hij vertelde dat hij plannen heeft voor een nieuwe kamer.

School of Burning Souls is een spannende horrorkamer, die niet voor iedereen is. Maar als je van horror houdt moet je deze zeker spelen.

"You are not real pirates, or what!"

Op de terugweg van onze zomervakantie maken we een kleine omweg door het Duitse platteland om The Tale of the Heartless Pirate te gaan spelen.
Parkeren kan hier zo goed als voor de deur.

We worden zeer vriendelijk ontvangen door de eigenaresse, een dokter in een laboratorium setting. De steriele, medische ontvangstruimte (de praktijk van Dreamlabs) is hier ontzettend goed afgewerkt. Tot in de details. Toen wij hier waren was er nog maar één droom beschikbaar, later dit jaar kun je hier meerdere dromen beleven. Leuke manier hoe ze het overkoepelend maken zo.
We kunnen nog even naar het toilet, spullen in de locker, en we mogen mee met de dromen-dokter.

Er worden wat dingen ingesteld, en we stappen in de (wederom perfect afgewerkte) Dream Pod, het geluid in deze cabine is super. Niet veel later stappen we weer uit, in onze droom. Wauw, dat decor. Je krijgt eigenlijk niet de tijd om rond te kijken, want je moet gelijk aan de bak. Het eerste stuk is even schakelen, maar ontzettend grappig als je er in meegaat.
De puzzels, en soms de taken, zijn allemaal logisch en goed in het thema verwerkt.
Als je het gebouw ziet snap je bijna niet dat deze uitgebreide kamer erin past, laat staan nog 2 kamers. Ik las dat het een voormalige kledingwinkel is.
Er is een verhaal, je kan het goed volgen, als je wil, maar ik was te druk met puzzelen en mezelf vergapen aan het mooie decor.
Ik heb hier constant een lach op mijn gezicht gehad. De setting, het geluid, het licht, de audio-elementen, de hintsystemen, de grapjes die erin zitten. Er zitten zoveel leuke details in deze kamer. Ze hebben samengewerkt met decorbouwers uit de filmwereld, zo vertelde de eigenaresse achteraf. Ik weet niet wat dit geintje gekost heeft, maar het is op alle vlakken geweldig.
Aan het einde krijg je nog een leuke souvenir mee.

Dit is een heerlijke, feel good, originele piratenkamer, wauw!

"Met lange broek zal dit beter gaan denk ik"

Op de terugweg van onze zomervakantie maken we een kleine omweg om langs Bamberg te gaan. We spelen hier de drie kamers bij Cineroom en Tomb Hunter bij Finest Escape Bamberg.
We beginnen met Alice in Wonderland, daarna spelen we Asylum en de volgende dag komen we terug voor School of Burning Souls.

Cineroom ligt aan de rand van Bamberg, je kan hier voor de deur parkeren en je wordt binnengelaten op de afgesproken tijd.

Je beland bij de balie van een bioscoop. Het personeel is erg vriendelijk en spreekt goed Engels. Kluisjes en toiletten aanwezig. Alle kamers beginnen met een deur richting een bioscoopzaal met in verlichte letters "Kino 1" of "Kino 2" etc erboven, leuk gedaan.

Intro is kort en bondig, ze passen dit goed aan aan de ervaring van de spelers, top. De entree van de kamer is héél leuk!
Het decor is mooi, je moet hier echt even rondkijken. Afwerking is goed, op enkele dingetjes in het laatste deel na.
De gameflow is top, puzzels zijn wat mij betreft te makkelijk en in had het idee dat er niet veel puzzels in de kamer zaten. Wel vertellen de puzzels het verhaal en zijn geheel in thema.

Hele leuke kamer om te spelen, een familiekamer, ook erg geschikt voor kinderen.

Dit is geen kamer om voor naar Bamberg te komen, maar je kan hem meepakken als je in de buurt bent.