Sander

Een spooky Frans avontuur

De eerste kamer op onze planning: Mystery of the strange warren mansion. In andere reviews op Escapetalk lazen we dat de kamer niet volledig vertaald zou zijn naar het Engels, gelukkig spreken we wel een aardig woordje Frans dus we begonnen vol goede moed aan de kamer.

Na een uitgebreide intro konden we starten aan onze zoektocht in de verzameling van Ed & Lorraine. Het decor oogt bijna magisch door de vele details. De puzzels starten enorm leuk, ze bevatten een goede mix van verschillende niveaus en zijn vaak gelaagd waardoor je toch even goed moet nadenken. Dit in combinatie met het enorm passende decor en alle technologische snufjes maakt het een super goede kamer.

Deze lijn zet zich verder doorheen de kamer, maar dan gebeurd na een tijd toch waar we enigszins bang voor waren. Opeens had je echt een goed niveau aan Frans nodig om te snappen wat je precies moet doen. De puzzels bevatten audio fragmenten die je inhoudelijk moet begrijpen en deze zijn integraal in het Frans. Het tempo zit er verder lekker in waardoor het toch wel even duurde voor we alle details correct begrepen hadden. Daardoor werden we aan het einde de kamer een beetje doorgejaagd zonder nog echt tijd te hebben om rustig te puzzelen.

Kortom: een enorm kamer met mooie technologische hoogstandjes en goed bedachte puzzels. De taal is echter echt een barrière momenteel - ze gaven aan bezig te zijn aan een volledig engelstalige versie: wacht daar zeker op voordat je deze speelt.

TimeTravel stop 1: Area 51

Op de planning: 4 missies doorheen de tijd bij get back. Het concept: met een tijdmachine terug of vooruit in de tijd om een cruciaal element te stelen.

Vanaf de intro wordt je meegenomen in dit verhaal omdat elke kamer steeds een intro krijgt in een andere tijdmachine. Dit is leuk uitgevoerd met enkele kleine effecten waardoor je meteen een leuke brug tussen de realiteit en je escape ervaring hebt.

Op die manier kwamen we in Area 51 terecht om enkele classified files te stelen. Je komt terecht in een futuristische setting die binnen de verwachting van het thema valt. De start voelt eerder als “spelletjes spelen” maar dit maakt snel plaats voor iets meer ingewikkelde puzzels zonder dat ze ooit te gecompliceerd worden. Hoewel de kamer parallel aanvoelt, is ze grootendeels lineair. Dit is enigszins vervelend omdat je al veel elementen ziet en het missende stukje pas later krijgt - hierdoor kan je je dood staren op details om een oplossing te zoeken die er helaas gewoon nog niet is. Toch is het bewonderingswaardig hoeveel details er in dit decor verwerkt zijn.

De spelbeleving was voor mij nét iets minder, maar ik ben ook gewoon iets minder fan van het thema. Mocht je hier zijn, zeker een kamer om
Mee te pikken!

Een zoektocht in het Japanse straatbeeld

De laatste missie van de vier op onze planning: de zoektocht naar het drakenei in Japan.

Opnieuw konden we door een snelle passage in een hoogtechnologische tijdmachine een sprong doorheen de tijd maken om uiteindelijk rechtstreeks in een Japans restaurantje terecht te komen.

Over deze kamer kan ik eigenlijk heel kort zijn: leuke puzzels, prachtig decor en een bijpassend verhaal. Gewoon doen!

Je merkt gewoon dat de makers achter Get Back perfect weten waarmee ze bezig zijn: de decors worden tot in detail uitgewerkt, de puzzels zijn vaak gelaagd en altijd passend bij het verhaal en de flow zit er altijd goed in. (Je loopt soms wel even te dwalen, maar het is en blijft een zoektocht natuurlijk.)

Deze kamer heeft iets meer technologie dan cursed village en weer net iets minder dan de Area 51 verhalen. Hierdoor heb je een leuke afwisseling en kom je verschillende verrassende elementen tegen. Ik blijf verbaasd over de kleine ludieke manieren die ze gebruiken om verschillende elementen in hun puzzels te gebruiken.

De flow lag voor ons net iets minder goed dan in de cursed village, maar toegegeven: we waren nogal moe en daarbovenop ligt het thema mij persoonlijk net iets minder.

Toch moet je deze echt spelen als je in de buurt bent. Twijfel je welke je zou spelen van de hele collectie aan escaperooms die ze aanbieden? Ga dan voor degene waarvan het thema je het meeste aanstaat. De puzzels, decors en flow zijn steeds van een vergelijkbaar niveau.

Afscheid nemen bestaat niet...

Live corp is een escaperoom bedrijf dat mij bij binnenkomst een beetje aan een verouderde versie van dreamlabs deed denken: hosts in labjassen, eindeloze gangen in een ziekenhuis achtig thema en een algemene look die heel clean aanvoelt. Wel duidelijk verouderd (kapotte wachtbanken, vuile muren...). Het wordt snel duidelijk waarom ze voor deze uitstraling gekozen hebben: ze runnen een testfaciliteit waarin er verschillende skills /emoties bekeken worden in je escape avontuur.

Deze kamer speelt in op je angstgevoelens. Het idee is simpel: een soort cold case oplossen. Het was voor ons daardoor wat onduidelijk waarom deze kamer 'dollmaker'' heet - want de sfeer en verhaal lijken daar initieel volledig van weg te blijven. Het spel begint in een zeer somber decor waarin de puzzels relatief eenvoudig zijn. Daarna kom je in een stijgende lijn terecht: zowel in puzzels als decor - al blijft het geheel eerder matig. De puzzels zijn wel steeds in thema en hebben een goede flow. Alle puzzels (op 1 na) zijn goed vertaald en prima speelbaar in het Engels.

Je wordt hier getest op 'angstgevoelens' en dat komt steeds vaker naar voren verder in het verhaal. Een acteur die op de raarste momenten in je oren komt schreeuwen of je even kietelt moeten het geheel spannend doen aanvoelen. Echter heeft deze acteur ook een duidelijke rol in de storyline waardoor het aanvoelt dat het geheel niet meer klopt. Wij mogen zogezegd niet gezien worden door dit 'daddy' figuur maar hij staat wel elke vijf minuten in je oor te krijsen. Vreemd...

Het verhaal bouwt enorm creatief op met de verschillende puzzels: er is goed nagedacht over de invulling. Je komt inderdaad in een dollmaker setting terecht (misschien passen ze de naam van de kamer beter aan om dat geheim te houden?). Aan het einde willen ze het echt spannend maken - maar dit is enorm raar in het verhaal.

Toch is de kamer best oke: de puzzels zijn leuk, de setting is mooi uitgewerkt en de hosts zijn enorm vriendelijk. De afwijkingen van het verhaal dienen vooral om je angstgevoelens te testen - al moet je ook daar niet al te bang voor zijn. Pik hem zeker mee als je in de buurt bent: met de juiste verwachtingen speel je hier echt een oke concept!

Opnieuw naar Area 51?

Missie 2 bij Get Back was meteen uniek: deze missie zou zich afspelen in hetzelfde decor als waar we ons eerder in bevonden - toch met een ander verhaal en andere puzzels.

Na een korte trip in de tijdmachine, die voor de gelegenheid dienst deed als teleporteermachine in het heden, konden we starten aan deze missie. Je start het spel in een nieuwe ruimte die je nog niet eerder zag om een nieuwe intro aan de kamer te bieden. Deze is leuk en een fijne opwarmer voor wat gaat komen.

De sfeer in deze versie van de kamer is beduidend spannender (zonder ooit maar een beetje eng te zijn). Je gaat voor een deel doorheen hetzelfde decor (enkele ruimtes zijn specifiek voor de ene versie, andere voor de andere) maar alle puzzels, muziek, verlichting en effecten zijn aangepast.

Je merkt dat de makers er een bepaald niveau van puzzels in willen houden, het voelt nooit enorm makkelijk maar ook nooit te ver gezocht - en dat is enorm fijn! Meer naar het einde voelt het echter steeds meer als “dingen ingeven op schermen”. Dit past perfect in thema - maar is net iets minder mijn ding.

Het is echter uniek hoe ze hier in eenzelfde decor met enkele toevoegingen voor een leuke nieuwe kamer gezorgd hebben. Als je hier bent, moet je deze ook gewoon even spelen!

Een avontuur in een vervloekte stad

Het mag nog een keer gezegd worden: het concept dat Get Back neerzet is enorm leuk. Met een compleet uitgeruste tijdmachine start je avontuur naar een moment in tijd waar je een belangrijk artefact dient te bemachtigen. Op deze manier is er meteen een vlotte overgang tussen realiteit en spel en zo sta je opeens in een verlaten dorp.

Je komt terecht in een mooi afgewerkt decor dat de juiste tijdsgeest uitstraalt.

Eens aangekomen begonnen we vervolgens aan onze zoektocht. En daarbij komen we voor mij meteen aan het sterke punt van deze kamer: de puzzels zijn enorm leuk. De volledige ruimte wordt continu gebruikt, er wordt afgewisseld tussen lineair en parallel puzzelen en je blijft “aha” momenten beleven. De flow voelt misschien wat chaotisch, maar hij is er zeker wel. Ik was enorm verrast door alle leuke puzzels in deze kamer. Sommige heel makkelijk en ludiek (als je het ziet natuurlijk) andere enorm gelaagd waar je toch even twee keer moet bij nadenken.

Dit geheel van leuke puzzels in een prachtig decor maakt dit mijn favoriete kamer van deze locatie. Verwacht geen enorme effecten of baanbrekende technologie - maar wel enorm leuk puzzelen in de juiste sfeer en in een enorm mooi decor. Hier is enorm goed over nagedacht, het zou zonde zijn als je deze niet speelt als je in de buurt bent.

Harry, you again?

Laat me beginnen met: ik ben absoluut geen fan van Harry Potter kamers. Hoewel ik de films enorm leuk vond, ben ik ervan overtuigd dat je enkel met een enorm budget of een hele leuke puzzel flow een kamer kan neerzetten die dit thema eer aandoet.

De ontvangst bij The Magic Doors was vriendelijk en na uitleg over de basics konden we onze zoektocht starten. Je komt terecht in de wereld van Harry Potter waarin je snel zal merken dat er op een enorm breed publiek wordt ingespeeld: de puzzels zijn énorm makkelijk (maar wel enigszins in thema) waardoor je door de kamer heen vliegt (helaas niet op een bezemsteel ?). Verder is de kamer niet echt verhalend - en wordt je van de ene puzzel naar de andere gestuurd.

De decors zijn wisselend: waar de ene kamer je doet geloven in het prachtige, magische straatbeeld van de Harry Potter films te staan doet de andere kamer je denken aan de standaard “behang, vloer en puzzelelementen” kamer. Wel is het geheel enorm ruim en komen er enkele leuke verrassende effecten voorbij tijdens het spel.

Al bij al is deze kamer best leuk, maar de puzzels zijn gewoon veel te makkelijk voor een groep ervaren spelers. Dit is voor mij het ideale voorbeeld van een familiekamer, dus met de juiste verwachtingen kan hij wel echt enorm leuk zijn.

Miauw in het Frans? (Let op: dit is een Franstalige missie)

(Disclaimer: we speelden alle kamers in Enigma city - ik doe voor elke review dus even een copy paste van de inleiding, om het daarna specifiek over de kamer te hebben)

Wat was ik hyped voor de kamers van Enigma city. Het concept: een hele stad gebouwd binnenin een gebouw. In deze futuristische stad die wordt gedomineerd door de maffia kan je verschillende missies spelen. Tijdens je bezoek aan de stad kan je mensen tegenkomen met andere missies, maar jij speelt wel steeds je eigen verhaal met de daar bijhorende ruimtes binnenin de stad. Het concept was voor mij alvast een recept voor succes.

Je wordt ontvangen in de uitvalsbasis van de politie in de stad, een café, om daar je briefing te krijgen. Hier laten ze naar mijn mening een enorme steek vallen: je wordt ontvangen in een passend decor - maar de host ontvangt je niet in thema. Dit is zo een gemiste kans om een volledig immersieve ervaring neer te zetten want alle elementen zijn aanwezig. Verder zijn het aantal Engelstalige hosts beperkt - waardoor bijna al onze missies door dezelfde jongedame gehost werden. Dit is niet zozeer een probleem, maar alle acteur interacties zijn dus steeds met deze zelfde persoon in een ander karakter. Niet verkleed, niet met een ander accent. Gewoon steeds dezelfde persoon in dezelfde kleren - hierdoor voelt het soms ook net iets minder 'echt' aan maar dat mag de pret niet drukken.

De missie: Disparations
Dit is de enige missie die enkel in het Frans gespeeld kan worden. Onze groep van 4 bevat 3 spelers die een basis mondje Frans spreken, dus we vroegen aan onze franstalige host vooraf of hij net iets trager kon praten en zijn taal 'basis' kon houden (Franstaligen praten graag heel snel en korten veel af). Dit was geen probleem en we konden starten aan onze zoektocht in de stad.

Het stads decor is prachtig en bevat enorm veel details. Je kan hier echt je ogen uitkijken. De missie disparations draait om verdwijningen in de stad die je moet onderzoeken. Je gaat dus echt op onderzoek uit. De puzzels en activiteiten die je hiertoe moet uitvoeren zijn vaak eerder eenvoudig maar wel steeds passend. Doordat het speelveld echter zo groot is zit er wel een bepaalde moeilijkheid in het spel. Gelukkig heb je steeds een walkie bij voor eventueel advies. De Disparations missie was de eerste van de reeks, en dat merk je. Het verhaal is enorm leuk, de interacties evenzeer en er zijn enkele kleine leuke toevoegingen die voor een klein ''wtf'' momentje zorgen. Toch zie je duidelijk dat het geld wat op was na het uitgebreide stadsdecor, want de ruimtes eigen aan deze missie zijn eerder karig aangekleed. Toch is dit een perfecte intro in Enigma city. De puzzels waren leuk en logisch en in principe heb je niet al te veel Frans nodig om deze kamer goed te spelen.

Begrijp me echter niet verkeerd: speel deze kamer niet als je geen Frans kan. Je zal in interactie MOETEN gaan in het Frans en je hebt voor het verhaal enkel Franse informatie voor handen. Je host spreekt 90% kans geen woord Engels en kan je dus ook niet helpen als je geen Franse vragen stelt. Kan je een mondje Frans? Dan raad ik je van harte aan om deze missie als eerste te boeken. Het is een mooie intro en leert je wat er in de andere missies verwacht wordt in het speelveld. Daardoor kan je de volgende missies op een meer immersieve manier spelen.

Hij was maar een clown, in het wit en het rood...

(Disclaimer: we speelden alle kamers in Enigma city - ik doe voor elke review dus even een copy paste van de inleiding, om het daarna specifiek over de kamer te hebben)

Wat was ik hyped voor de kamers van Enigma city. Het concept: een hele stad gebouwd binnenin een gebouw. In deze futuristische stad die wordt gedomineerd door de maffia kan je verschillende missies spelen. Tijdens je bezoek aan de stad kan je mensen tegenkomen met andere missies, maar jij speelt wel steeds je eigen verhaal met de daar bijhorende ruimtes binnenin de stad. Het concept was voor mij alvast een recept voor succes.

Deze kamer is de nieuwste en heeft een aangepaste intro. Je hebt een andere ingang en een andere rol in de stad, waardoor je meteen in het verhaal start. Dit zorgt voor een betere immersie en leukere gameplay.

Het verhaal: Underground
Als eerste wil ik nogmaals een compliment geven aan de decors: want wauw. Je bevindt je in de underground van Enigma City en dit wordt ook uitgeademd door het decor. In alle eerlijkheid mist er enkel nog wat geluid en geur om het geheel echt af te maken - maar dat stoort niet. Deze missie is anders dan de anderen, want je solliciteert bij de maffia. Hierdoor is de verhaallijn iets minder duidelijk en net iets meer all over the place, maar zie je wel het meeste van de stad.

De puzzels zijn in deze kamer ook opvallend leuker en er is meer moeite gestoken in leuke technologische effecten en specialere interacties met de acteur. Een minpunt: we speelden met 4 personen en dat is écht teveel. Speel met maximaal 3 om het meeste uit je beleving te halen en alles meegemaakt te hebben.

Deze missie behoort naar mijn mening tot de beste in Enigma city en mag je echt niet overslaan als je in de buurt bent.

BABINA!

(Disclaimer: we speelden alle kamers in Enigma city - ik doe voor elke review dus even een copy paste van de inleiding, om het daarna specifiek over de kamer te hebben)

Wat was ik hyped voor de kamers van Enigma city. Het concept: een hele stad gebouwd binnenin een gebouw. In deze futuristische stad die wordt gedomineerd door de maffia kan je verschillende missies spelen. Tijdens je bezoek aan de stad kan je mensen tegenkomen met andere missies, maar jij speelt wel steeds je eigen verhaal met de daar bijhorende ruimtes binnenin de stad. Het concept was voor mij alvast een recept voor succes.

Je wordt ontvangen in de uitvalsbasis van de politie in de stad, een café, om daar je briefing te krijgen. Hier laten ze naar mijn mening een enorme steek vallen: je wordt ontvangen in een passend decor - maar de host ontvangt je niet in thema. Dit is zo een gemiste kans om een volledig immersieve ervaring neer te zetten want alle elementen zijn aanwezig. Verder zijn het aantal Engelstalige hosts beperkt - waardoor bijna al onze missies door dezelfde jongedame gehost werden. Dit is niet zozeer een probleem, maar alle acteur interacties zijn dus steeds met deze zelfde persoon in een ander karakter. Niet verkleed, niet met een ander accent. Gewoon steeds dezelfde persoon in dezelfde kleren - hierdoor voelt het soms ook net iets minder 'echt' aan maar dat mag de pret niet drukken.

Het verhaal: Dirty Money
Dirty Money was ons laatste avontuur in Enigma City. Deze kamer staat in de '25 Terpeca lijst ergens rond de 50 en daardoor lagen de verwachtingen net iets hoger. Het basisconcept voelde ondertussen, vertrouwd: een verkennende speurtocht in het prachtige decor van Enigma City.

Even later wordt de missie duidelijk: opzoek gaan naar verborgen geld. Vervolgens gaat deze kamer er nét iets anders aan toe dan de meeste missies. De puzzels blijven doorheen het hele avontuur eerder simpel (zoek en vindt) met enkele uitschieters. Waar deze kamer inboet op meer gelaagde puzzels, geeft hij je veel meer acteur interactie. Deze kamer wordt meer gedragen door de acteur/host dan de andere. Als je hier als team goed op gaat (en in mee wilt gaan) krijg je dus enorm hilarische taferelen en kan je ten volle van je missie genieten. Je ziet ook nét iets minder van Enigma city dan in de andere missies, maar de decors zijn hier wel zeer goed uitgewerkt.

Toch voelt het zoals alle andere missies bij Enigma voor mij aan als een 'net niet' - en daarmee gaat het me vooral om potentieel: de setting is er, de storyline is goed en het geheel voelt gigantisch aan. Als ze nog net iets meer zouden werken aan details (een ontvangst in thema, audio die het decor ondersteunt, acteurs die echt een karakter spelen in een kostuum...) dan zou dit nog zoveel beter werken. Toch mag je deze echt niet overslaan. Samen met Underground behoort deze tot mijn favoriete op de locatie.

Baboem!

(Disclaimer: we speelden alle kamers in Enigma city - ik doe voor elke review dus even een copy paste van de inleiding, om het daarna specifiek over de kamer te hebben)

Wat was ik hyped voor de kamers van Enigma city. Het concept: een hele stad gebouwd binnenin een gebouw. In deze futuristische stad die wordt gedomineerd door de maffia kan je verschillende missies spelen. Tijdens je bezoek aan de stad kan je mensen tegenkomen met andere missies, maar jij speelt wel steeds je eigen verhaal met de daar bijhorende ruimtes binnenin de stad. Het concept was voor mij alvast een recept voor succes.

Je wordt ontvangen in de uitvalsbasis van de politie in de stad, een café, om daar je briefing te krijgen. Hier laten ze naar mijn mening een enorme steek vallen: je wordt ontvangen in een passend decor - maar de host ontvangt je niet in thema. Dit is zo een gemiste kans om een volledig immersieve ervaring neer te zetten want alle elementen zijn aanwezig. Verder zijn het aantal Engelstalige hosts beperkt - waardoor bijna al onze missies door dezelfde jongedame gehost werden. Dit is niet zozeer een probleem, maar alle acteur interacties zijn dus steeds met deze zelfde persoon in een ander karakter. Niet verkleed, niet met een ander accent. Gewoon steeds dezelfde persoon in dezelfde kleren - hierdoor voelt het soms ook net iets minder 'echt' aan maar dat mag de pret niet drukken.

Het verhaal: Blast
Na alle eerdere missies in Enigma City, was ik enorm blij om aan deze te starten. Er staat namelijk een bepaald object in de stad dat me elke missie al de ogen uitstak. Ik wou er mee in interactie gaan, het zag er namelijk zo leuk uit. En die tijd was eindelijk aangebroken! Dat moet je ze trouwens echt wel geven: ze slagen erin om in elke missie een uniek element te steken dat je zal bijblijven.

Deze missie is de meest 'verkennende' missie van de vier: je komt op veel plaatsen en moet actiever opzoek gaan om alles tot een goed einde te brengen. Het doel: een bom vinden en onklaar maken. Hoewel de opzet enorm leuk is, is de rode draad is minder duidelijk in de kamer en voelt deze iets meer willekeurig aan op bepaalde momenten. De kamer eindigt in een standaard 'ontmantel de bom' procedé, wat natuurlijk niet mag verbazen omwille van het thema.

Hoewel één bepaald element in de kamer enorm leuk was, voelde deze kamer voor mij aan als het minste van de vier. Het was eerder willekeurig en de puzzels zijn eerder uitvoerend (minder mijn voorkeur) .Maar geloof me maar gewoon als ik je zeg dat je eens je een missie speelde in de stad, je ze allemaal wilt spelen.

Elk kastje een nieuw avontuur

Het was eens iets anders, een escape game in thema van een bordspellenwinkel. Wat zou je daarvan moeten verwachten? Enerzijds dacht ik aan een soort Jumanji gimmick, anderzijds leek de bordspelwinkel me misschien niet enorm relevant? Oh what was I wrong...

De bordspellenwinkel die je bezoekt wordt gerund door een AI systeem, LudiRobot, en dit schattige robotje werd gesaboteerd! De missie is simpel: ontmasker de schuldige en repareer de robot! Je komt binnen in een schattig winkeltje, helemaal in thema van boardgames. Na een korte intro kan je spelletje wie is het beginnen. Het zou een flauw woordmopje kunnen zijn, maar niets is minder waar. Wat volgt is een reeks aan puzzels waarbij elke puzzel opnieuw in thema staat van een bekend of minder bekend bordspel. Soms speel je letterlijk het bijhorende spel in thema van het mysterie in de kamer, soms gebruik je de spelelementen om een daar bijhorende puzzel op te lossen. Hierdoor herken je enorm veel elementen in de kamer (zeker als je graag spelletjes speelt).

Het concept blijft doorheen de hele kamer vrijwel hetzelfde, maar gaat niet vervelen. Er zijn enorm veel kastjes die openkunnen en deze zijn op een goed bedachte manier gelinkt aan het algemene doel van de kamer. (Achteraf bleek dat je in functie van je tempo en niveau meer of minder games speelt tijdens je avontuur.) Maar het was zo leuk - we konden bijna niet wachten tot er een nieuw kastje openging. En dan moest het leukste nog komen, op bepaalde momenten wordt het spel namelijk onderbroken voor een leuke interactieve scene met de acteur/host. Wat ze hierdoor neerzetten is naar mijn mening echt ge-ni-aal. Combineer daar nog bij dat er puzzels inzitten van elk niveau (makkelijke zoek puzzels, gelaagdere puzzels, moeilijkere eliminatiepuzzels...) en je komt terecht in een concept waarin ieder vindt wat hij/zij wilt. Verwacht geen dure decors, maar wel enorm veel kleine 'wtf' momentjes, omdat er gewoon zoveel creatieve aspecten in deze kamer zitten.

Een minpuntje misschien: wij waren de eerste Engelstalige groep die deze kamer kwam spelen. Hij is vertaald naar het Engels, maar redelijk wat puzzel elementen zijn dat nog niet volledig. Je kan de robot continu om vertalingen vragen, maar wij spreken gelukkig een aardig woordje Frans. Mijn advies: wacht misschien nog even en check vooraf even in of ondertussen alles vertaald is. Zo neem je mogelijk frustratie weg en kan je ten volste genieten van een echt spelletjes-avontuur.

En dat is het nu tijd voor.... THE SHOW!

The Show is een concept dat je in verschillende settings plaatst, een soort mini-escaperooms, waarbij je steeds een beperkte tijd krijgt. Je kan voor twee routes kiezen, rood of blauw, en beide hebben een andere set kamers en puzzels maar de niveaus zijn vergelijkbaar.

Het ontvangst was meteen vriendelijk: een jongeman, die tot mijn verbazing, perfect Engels sprak (zonder Frans accent) stond ons op te wachten. Na wat standaard praktische zaken, kon THE SHOW beginnen! Ze hebben er in de intro alles aan gedaan om het zo echt mogelijk aan te laten voelen. Het enthousiasme uit de videos werkt enorm aanstekelijk en zorgt ervoor dat je goed gehumeurd aan de eerste game begint.

Wat volgt is een reeks kamers die niet aan elkaar gerelateerd zijn waar je steeds uit dient te ontsnappen. De puzzels zijn leuk, vaak gelaagd en vullen de beschikbare tijd goed. Er zit verder geen overkoepelend verhaal of missie in het spel, behalve zoveel mogelijk punten scoren natuurlijk. De kamer voelt enigzins afgeleefd aan en niet alle puzzels werken even goed in het Engels. Toch is dit zeker een leuke kamer om mee te nemen als tussendoortje als je in de buurt bent.

Nog een verloren tempel?

In onze tocht vol ex-Terpeca kamers, tips van andere spelers en nieuwe concepten was het tijd voor verloren tempel nummer drie. Ik weet niet waarom er overal Jungle kamers blijven opduiken (waarschijnlijk omdat het thema enorm dankbaar is) maar je weet vooraf wel ongeveer wat te verwachten...

Na een sfeervolle intro van onze host, kon het spel beginnen. Je komt terecht in een leuk decor, maar mager voor het thema. Ik heb in menig Jumanji en Indiana jones themas al prachtige decors gezien - dat was hier veel minder. Wat het wel uniek maakt? De puzzels! Vaak verval je snel in kamers die geschikt zijn voor kinderen wanneer je je in dit thema begeeft. Hier is dat misschien ook het geval, maar de puzzels zijn zeker en vast op een goed niveau. Ze zijn gelaagd, origineel, verrassend en vooral enorm afwisselend. Verder kan je bijna continu parallel puzzelen waardoor iedereen leuk en actief bezig is in de kamer.

Is dit de beste jungle room ooit? Nee. Wel degene met de leukste puzzels tot nu toe in mijn ervaring.

Investigators, are you ready!?

Deze escaproom van projet dedale start in het midden van het centrum zonder de mogelijkheid om naar het toilet te gaan. Even bij de omliggende lokale handelaars binnengaan en vragen of je tegen betaling het toilet mag gebruiken was helaas moeilijk. Het mocht na even aandringen, maar ik raad je wel aan om toch even een kroegje binnen te gaan zodat je zeker nog even een sanitaire stop kan maken.

Onze host praatte goed Engels en straalde een ongelofelijk enthousiasme uit. Ze stuurt je op onderzoek naar 'la pierre maudite'. De kamer begint in een eenvoudig maar doeltreffend decor met een leuke opbouwende puzzel. De host staat in contact met je via verbazingwekkend duidelijke speakers waardoor je -zoals wel vaker in Frankrijk- het idee hebt dat je er een halve speler bij hebt die je helpt indien nodig. De puzzels zijn leuk, goed gevonden, gelaagd en gebruiken de hele ruimte. Ze zijn nooit enorm moeilijk, maar wel af en toe uitdagend - dus dat maakt de kamer enorm leuk. De decors worden indrukwekkender als de kamer vordert: er is enorm veel aandacht besteed aan de opbouw van deze kamers en dat merk je.

Naar het einde toe neemt de kamer een aparte melding. Je moet best veel kruipen (houd daar rekening mee) en het einde is meer een sociaal experiment dan een echte puzzel. Dat leidde bij ons tot wat frustratie waardoor de beleving op dat punt wel wat naar beneden ging. Het einde wordt volledig door een audio stem begeleid, maar deze ging af en toe enorm snel of was niet geheel duidelijk. Er was daarbij een enorme tijdsdruk waardoor je snel overzicht verloor. Persoonlijk vind ik dit een enorm jammer einde voor een verder enorm indrukwekkende kamer - maar dat zou wel echt eens een ik-probleem kunnen zijn. Als je in Toulouse bent, moet je deze kamer gewoon spelen. Je gaat geen spijt hebben!

Wel, dat is een plot die ik niet verwacht had...

Het was tijd voor de volgende missie in hartje Toulouse. Je start dit spel in het midden van de stad, daardoor is er geen ruimte om even naar het toilet te gaan vooraf - gelukkig zijn er genoeg horeca gelegenheden in de buurt om de noodzakelijke zaken even vooraf te regelen.

Deze kamer start buiten en je bent op jezelf aangewezen om vervolgens de locatie van het onderzoek te bereiken (Indien nodig krijg je natuurlijk telefonische hulp). Je legt best een eindje af voor je je eindbestemming bereikt. Deze start had daardoor voor mij ook weinig meerwaarde, zeker omdat de temperaturen hoog oplopen in deze Zuid-Franse stad. Ook bij regenweer lijkt me dit geen aangename manier om een kamer te beginnen (en houd zeker je ogen open voor hondenpoep. Franse medemensen durven die nogal eens laten liggen op de stoep, ik spreek uit ervaring...).

Bij aankomst in de shop kan je vervolgens meteen aan je onderzoek beginnen. Ook hier staat je host/medeagent je te hulp vanuit HQ. Waardoor de eerste minuten van het spel bijna aanvoelen als wat interactief theater tegen een plafondspeaker. Toch brengt dit zeker de stemming erin en zorgt dit voor een goede flow doorheen het verhaal. Ik las in een eerdere review dat ze wat last hadden van Franse taal in de kamer, dit is nu opgelost want de gehele kamer was in het Engels.

Na een goede intro neemt het verhaal een onverwachte wending die ik enorm creatief vond. De puzzels blijven steeds in thema en zijn leuk. Je komt zowel makkelijke als moeilijke puzzels tegen en er zit een goede afwisseling in de manier waarop je dit mysterie oplost. Naar het einde toe werd de flow naar mijn mening iets minder (maar dat kan aan mij liggen natuurlijk). De spannende sfeer wordt ook een beetje weggenomen door het gebruik van een animatronic die een mens moet voorstellen en enkele puzzels die mogelijks enorm veel iteraties nodig hebben voordat je er in slaagt.

Toch is dit ook een must play in Toulouse. Het is indrukwekkend hoe de makers van deze kamers zo goed nadenken om puzzels te vinden die passen bij de verhalen die ze neerzetten. De manier waarop je speelt is misschien niet 100% gelijk aanwat wij normaal doen in de BeNeLux, maar deze wil je ook zeker niet missen.

Daar gaat hij weer...

Blijkbaar zou mijn oom Alan me een erfenis nagelaten hebben? Dat lijkt me een bezoekje waard aan escape dimension! Na ontvangst door een vrolijke host (die maar niet genoeg kon benadrukken hoeveel prijzen hun kamers al gewonnen hadden) verdween hij even en kwam opeens de notaris tevoorschijn (Host in een ander kostuum, hij had voor de gelegenheid zelfs een maatpak bij). In kamers ga ik daar vaak heel slecht op, omdat dat de immersie wat doorbreekt - in een intro daarentegen vind ik het (zoals hier) vaak enorm komisch.

De notaris begeleide ons naar het huis van oom Alan waar onze zoektocht kon beginnen. De decors van deze kamer zitten goed in elkaar. Ze zijn perfect functioneel voor wat ze moeten uitbeelden en zijn daarbovenop ook mooi. In de zoektocht naar onze erfenis bleken de puzzels echter vooral heel makkelijk: dit is duidelijk een familiekamer.

Dat werd even later nog duidelijker, zoveelste verder we verdwaalden in Jumanji, zoveelste actiever werden we doorheen de kamer gepraat door onze host met een stemvervormer. Ruimte om zelf te zoeken was er niet, het was gewoon luisteren en uitvoeren. Parallel puzzelen lijkt mogelijk in deze kamer, maar je krijgt snel een koude douche wanneer je dat probeert. Alles wat automatisch lijkt, werkt met een knopje achter de host desk en daardoor zien ze het vaak niet als je toch al iets anders zou oplossen helaas.

Het praten van de host zou een grappig effect moeten zijn, maar was voor ons in realiteit bloed irritant. We kregen nooit de kans om documenten te lezen of om zelf onze weg te zoeken doorheen de kamer. De puzzels zijn leuk (heel veel minigames) maar door het continu geratel was de sfeer een pak minder. We stonden met meer dan 20 minuten over weer buiten en hadden de indruk bijna niets zelf gedaan te hebben. Jammer!

Kort gezegd; Prachtig decor, unieke puzzels hier en daar maar echt enkel om met kinderen te spelen. Geef vooraf vooral door aan je host dat je niet teveel hulp verwacht...

Wat was dat nou met die advokaat?

Ons laatste avontuur bij Escape Dimension was er eentje in de oude straten van London. Ondertussen heb ik door dat er een paar zaken echt typisch in de Frans escape cultuur zitten, waarvan de intro hier opnieuw zo een Frans cliché was. Na de uitleg verdween onze host en stond hij er twee minuten later opnieuw met een politiehoedje op. Dit moet je als speler kunnen appreciëren, ik vind het voor een intro vaak enorm komisch en gepast - dus ik kwam er zeker door in de sfeer.

De kamer begint relatief makkelijk in een mager decor, maar deze setting maakt snel plaats voor een veel mooier decor waarin de puzzels een pak uitdagender zijn. Toegegeven, we waren nogal moe van de tientallen kamers die we eerder die week speelden, dus het verliep iets minder vlot. Maar: dat was een ons probleem. De puzzels zijn namelijk enorm leuk, het decor is prachtig en ik was een enorm grote fan van enkele effecten in de kamer. Verder komen er enkele enorm coole puzzels voorbij die ik nog niet eerder tegengekomen ben. Ergens in de kamer kom je ook het andere Franse cliché tegen: een puzzel gebaseerd op een woordgrapje. Deze werken helaas niet in het Engels, maar met wat geschikte hulp kwamen we ook daar doorheen.

Ik keek met verwondering naar enkele elementen in deze kamer. Prachtig gedaan - Ik ben fan!

Een zoektocht van jewelste

Na het ontsnappen uit de Jumanji jungle, was het tijd om een vloek te doorbreken. Ik ben zelf niet geheel bekend met de geschiedenis achter Koning Arthur, maar die wordt je uitgebreid verteld in een intro video. Deze is ingesproken in het Engels aan een enorm tempo (nog nooit een Fransman zo snel Engels horen praten) maar it does the trick.

De start van de kamer is enorm cliché en nogal overbodig in het verhaal, maar daarna kom je binnen in de troonzaal van Koning Arthur. Dit decor is enorm passend voor het thema en ziet er enorm goed onderhouden uit. Daar kon het puzzelen beginnen. De grote moeilijkheid van deze kamer schuilt voor mij in het vele zoeken: kleine kistjes, sleutels, puzzel elementen... alles ligt goed verstopt en je bent zeker even zoet met zoeken. Daardoor ben je ook nooit zeker of je nou alle elementen voor een bepaalde puzzel gevonden hebt en verdwijnt de flow in de kamer een beetje. Er is geen aanleiding voor wat er nou precies allemaal moet gebeuren - daarbovenop voelt een specifiek element enorm random aan en heb je er best wat kracht voor nodig waardoor wij de 'puzzel' niet durfden 'oplossen'.

Naar het einde van de kamer toe zit ook in deze escaperoom een soort woordgrapje vermomt als puzzel en dat breekt de moeilijke flow nogmaals enorm. Dat neemt echter niet weg dat je in een prachtig decor rondloopt met enkele enorm leuke puzzels.

''You are late, apologize!''

We waren in de buurt om enkele andere kamers te spelen en we kwamen er via via bij uit dat deze kamer ook best goed scoort. Toch was het nét iets moeilijker dan verwacht om deze ook mee te pikken: hij was enkel te boeken in het Frans. Even ingecheckt per mail: het was effectief niet mogelijk om in het Engels te spelen. Nu moet ik toegeven dat ik een aardig woordje Frans spreek - net zoals drie anderen uit onze groep. Dus dachten we het toch maar even te proberen...

De aankomst was geen fantastisch succes: we moesten blijkbaar 15minuten op voorhand aanwezig zijn om effectief te starten aan het spel. Dit was echter niet per mail gecommuniceerd maar was wel op de website te vinden. Vervelend, maar gelukkig wouden ze ons toch nog laten starten zo'n 5minuten voor ons geboekte uur. Bij aankomst sta je meteen in een hal waarin een duidelijk grimmige sfeer heerst. De aankomst is verder volledig immersief: er staat duidelijk op de deurbel dat je volledig in karakter ontvangen wordt? Je wordt dus verwacht om volledig mee te spelen. Na het aanbellen en het meespelen van de intro in gebrekkig Frans, schakelde onze host opeens toch over naar (bijna perfect) Engels. We hadden het geluk een host te hebben die perfect Engels kon - waarvoor enorm veel dank.

Het verhaal: je bent in een asylum om een exorcisme uit te voeren. Gelukkig heeft de bezetene zijn ogen uitgestoken toen de demon in hem kwam. Hierdoor hoort en ruikt hij alles, maar ziet hij niets. Je voelt het dus al aankomen: bij elk geluid wordt er verwacht dat je jezelf verstopt en zwijgt. Door de verdere luide muziek en sfeervolle verlichting, ligt de spanning meteen enorm hoog. De host begeleid je via een intercom en is zogezegd een helpende hand die de beveiligingscamera's in het oog houdt. Zo weet je wanneer je verwacht wordt je te verstoppen.

De puzzels zijn enorm simpel, maar vaak niet geheel logisch in het verhaal. Ze zijn regelmatig onduidelijk of vereisen expliciete aanwijzingen van de host via de intercom. Die 'spannende momenten' waarop je je hoort te verstoppen voelen verder enorm gescript en voorspelbaar aan. Er is maar een host/acteur aanwezig voor deze kamer, in praktijk kondigt hij dus aan dat je jezelf moet verstoppen - gaan de lichten uit en hoor je hem naar beneden stormen op de trap om vervolgens te kamer binnen te komen. De gespeelde scenes voelen heel intens aan door de geproduceerde geluiden en toenadering die de acteur zoekt. Alleen duren ze ook enorm lang: je zit regelmatig meer dan 5 minuten stil in het donker. Verder zijn de ruimtes en decors enorm beperkt en afgeleefd. Het mag duidelijk zijn dat het hier enkel om spanning draait.

Wat het geheel dan enorm jammer maakt: je hebt maar 1uur waarna je naar buiten MOET. Wij speelden door onze 'late' entree 55minuten waarvan ongeveer een kwartier de host in onze kamer stond en we dus niets konden doen. We haalden de kamer dus helaas niet. Achteraf bleek dat het slagingspercentage van de kamer rond de 15% ligt (door de hele lange acteur interacties waar je zelf niets aan kan doen). Dit werd heel trots aangebracht, ze hadden namelijk nog andere moeilijkere kamers met slechts een slagingspercentage van 5%, maar die was waarschijnlijk nog wat te moeilijk voor ons...

Het geheel voelt dus enorm dubbel aan: onze host heeft duidelijk zijn best gedaan om volledig naar het engels te schakelen en onze ervaring zo leuk mogelijk te maken. Toch voelt het zuur om een kamer niet uit te spelen wetende dat de acteur minstens een kwartier je spel blokkeerde. Daarbovenop is een extreem laag slagingspercentage voor mij niets om trots op te zijn, wel een teken dat er iets mis is aan de flow of de logica in je kamer.

Naar mijn mening sla je deze beter over, maar als je gewoon graag een spannend moment beleefd zonder al te veel verwachtingen: neem zeker een kijkje!

Een onverwacht avontuur...

Na een passage in de verloren tempel van Mission Exit was het tijd om 'The Booty' te spelen. We wisten eigenlijk niet goed wat te verwachten, want de beschrijving van de kamer is enorm mager. Wat wel duidelijk was: de start van het spel bevindt zich op een andere locatie, midden in de stad.

Eenmaal aangekomen op locatie, werden we opgewacht door een opvallend figuur dat ons een koffertje overhandigde. Met deze instructies ga je opzoek naar de locatie waar de je booty zich zou bevinden. Je maakt een fotozoektocht door Montpellier om zo uiteindelijk op een locatie te belanden. Origineel? Ja enigzins! Nodig? Nee, ab-so-luut niet. Je wandelt een kwartiertje door een vaak veel te warme stad en helaas zijn hondenpoepzakjes een onbekend gegeven in Frans grootsteden. Het spel voor ons was eerder om hondenpoep te ontwijken (spoiler: dat is mislukt) terwijl we van locatie naar locatie wandelden. Uiteindelijk kom je toe op de locatie en start er meteen een hele andere invalshoek in de kamer waardoor deze stadswandeling al snel enorm nutteloos aanvoelt.

Je buit zou verborgen liggen in een ludiek winkeltje in de stad. Zonder al te veel weg te willen geven, spendeer je de komende tijd in een mooi decor op beperkte oppervlakte met enorm veel puzzels. De puzzels zijn enorm origineel en gebruiken al je zintuigen, maar een directe link met het verhaal is moeilijk te vinden. De flow zit niet fantastisch goed en het geheel verloopt eerder chaotisch - gelukkig is je host er om enorm vaak even kort in te grijpen of je op een juist pad te zetten. Je merkt dat ze hier enorm veel hebben willen doen op een kleine oppervlakte. Dat maakt het geheel leuk, maar met een paar kleine flowverbeteringen zou je echt een toppertje aan het spelen kunnen zijn.

Ohja, en nog één nadeel: de wandeling zit niet ingerekend in je tijd. Je speelt dus veel langer dan wat je effectief vooraf verwacht - houdt daar maar beter rekening mee in je planning ;-).

Een, twee, drie, vier, vijf - OPNIEUW!

Live corp is een escaperoom bedrijf dat mij bij binnenkomst een beetje aan een verouderde versie van dreamlabs deed denken: hosts in labjassen, eindeloze gangen in een ziekenhuis achtig thema en een algemene look die heel clean aanvoelt. Wel duidelijk verouderd (kapotte wachtbanken, vuile muren...). Het wordt snel duidelijk waarom ze voor deze uitstraling gekozen hebben: ze runnen een testfaciliteit waarin er verschillende skills bekeken worden in je escape avontuur.

Onze host nam ons daarom al snel mee naar onze eerste test: Unity. Een test gericht op samenwerking bestaande uit drie delen.
- Het eerste deel vond ik persoonlijk enorm leuk en uniek. Je wordt opgesplitst in individuele groepen en moet een onbekende taak oplossen binnen een bepaalde tijd. Deze taak is niet makkelijk en iedereen heeft een ander soort 'handicap' in het spel. Het niveau van dit spel is echter perfect gekozen voor het concept. Uitdagend, maar vooral leuk en grappig. Met een beetje inventiviteit en samenwerking kom je er goed doorheen.
- Het tweede deel is eerder cliché en draait om goede communicatie. Grappig, past in thema maar al heel vaak gezien ondertussen.
- Het derde deel doet denken aan een normale escape room. Deze zit redelijk goed in elkaar al kon de flow wel iets beter, je merkt dat het echt een oud escaperoom concept is: veel zoeken - relatief weinig aanleiding.

Het geheel voelt eerder oud en geleefd aan: kapotte muurtegels, vuil, enorm veel gebruikssporen - maar het is zeker wel creatief en leuk om eens te proberen. Verwacht geen topper - maar gewoon een leuk avondje met je escape groep. Aan het einde van het spel krijg je een scorecard souvenir mee naar huis waarop de host je punten geeft op elk deel onderdeel. Wij kregen op elk onderdeel de maximale score, maar ik vermoed dat dat standaard is (laat het zeker weten als je hem zou gaan spelen!).

Doofenshmirtz duistere plan producties!

Een vroege ochtend vraagt om een zoektocht naar een verloren tempel - toch? Naar onze mening wel: dus wij stonden stipt op tijd voor de deuren van Mission Exit! We werden ontvangen door een enorm vriendelijke, ietwat excentrieke, host die ons al snel de kelder van het gebouw in begeleide. Het is eigenlijk verbazingwekkend wat voor een oude gebouwen er in Frankrijk staan en dat deze dan ook gebruikt mogen worden voor escaperooms. Als Belg stel ik me af en toe enkele vragen over de brandveiligheid - maar we gaan er maar van uit dat dit allemaal meer dan in orde is.

Voor je op missie vertrekt, dien je jezelf om te kleden in een soort leger onesie. Deze ruiken duidelijk naar de bezwete avonturen van je voorganger (maar achteraf snap ik ook zeker waarom je deze aan moet). Daarna begint de host in drie verschillende karakters aan je uitleg. Zonder hoed: Gamehost - met Indiana Jones hoed en jas: avontuurbegeleider - met legerpet: Duitse soldaat die doet denken aan Doofenshmirtz. Deze intro duurt enorm lang (15 minuten?) en deze zitten niet meegerekend in je speeltijd. Houdt er dus rekening mee dat je een pak later buiten komt dan verwacht.

De kamer begint in een oorlogsthema om daarna de jungle in te trekken. De decors zijn leuk (maar wel enorm vies). Er wordt daarbij dankbaar gebruik gemaakt van de aanwezige setting. Doorheen het spel wordt je begeleid per walkie talkie (talkie walkie in het Frans) en dat was voor ons een beetje too much. Ook iets typisch Frans denk ik... De kamer verloopt echter in stijgende lijn: decors, puzzels en zelfstandigheid nemen toe en ik was enkele keren echt verrast door de creativiteit van de puzzels. Toch mist hier wat flow. Er zijn redelijk wat momenten waarop er weinig aanleiding is voor wat er zou moeten gebeuren en er verwacht wordt dat je inner Indiana Jones overneemt en het mysterie oplost. Aangezien de technologie dan ook niet altijd meewerkt, blijkt dit niet altijd even evident te zijn.

Toch zijn de decors echt enorm mooi, zeker door gebruik van de omgeving en ga je je niet vervelen in deze kamer. Het thema wordt absoluut eer aan gedaan.

Een verdwenen signaal duikt weer op?

Na een eerder uitgelde poging (technologie die niet mee wou werken) was het vandaag eindelijk tijd om Hunting Season 2.0 te spelen. Ik zeg eindelijk omdat ik er oprecht naar uitkeek. Hunting season 1.0 was een van de eerste kamers die ik speelde en vond ik fantastisch. Eén persoon in onze groep speelde deze echter niet eerder en als je dan hoort dat er een vernieuwde herspeelbare versie is - dan moet je gewoon even langsgaan toch?

Het ontvangst begon meteen nogal vreemd. We waren wat te vroeg en wisten dat we zouden moeten wachten, maar ik denk niet dat er buiten 'jullie mogen dit lezen en tekenen' verder tien woorden uitgewisseld zijn met de host. Na even wachten was het dan tijd om te starten aan de kamer. De intro wordt hier op een unieke technologische manier verzorgd waardoor je in de sfeer zou moeten komen, de technologie staat er, de uitvoering niet echt. Het geheel voelt ietwat ongemakkelijk aan maar goed - de missie leek duidelijk(?) ''volg een signaal''.

Daarna komt de echte intro naar de kamer, de eerste puzzel is enorm origineel en leuk neergezet. Je zit meteen volledig in de sfeer (als je doorhebt hoe de controls werken) en je bent helemaal klaar om aan je missie te beginnen. Je komt terecht in een mooi afgewerkt decor dat in combinatie met de technologie die erin zit, zichtbaar veel geld gekost heeft. Dit is ook volledig nieuw en heeft niets met de oude hunting season te maken. Waar er enorm veel aandacht aan technologie gespendeerd werd, valt het hier op dat er 0 aandacht besteed aan puzzels. De puzzels op dit moment passen niet in thema, halen je uit de ervaring en zijn gewoon niet leuk. Vervolgens kom je enkele herkenbare decors en puzzels tegen (4 puzzels zijn integraal overgenomen zonder enige aanpassing) die je terug in dat nostalgische hunting season gevoel brengen. Helaas lijkt niet alles altijd even goed technisch te werken (we kregen hints als ''doe het maar op die manier, dan werkt het meestal wel...'') en dat zorgde op dat punt enigszins al voor wat frustratie. We snapten namelijk niet wat er mis ging en het duurde ook enorm lang voor er ingegrepen werd.

Na deze vier puzzels stopt het hunting season gevoel ook meteen en kom je enkel nog nieuwe ruimtes en puzzels tegen. De puzzels vallen volledig buiten het originele verhaal en voelen alsof ze rechtstreeks uit een escape catalogus gekocht en neergezet zijn. Ze vertellen geen verhaal, zijn niet gerelateerd met de omgeving en voelen vaak enorm frustrerend aan. Verder is de technologische uitwerking ook niet altijd helemaal fantastisch en heb je vaak niet helemaal door wat er nu net juist of fout gaat. Er wordt geprobeerd om de spanning wat op te drijven door videobeelden te tonen, maar aangezien je nog altijd geen enkel idee hebt van waar je je bevindt, wat je daar doet (behalve een signaal zoeken) en wat nu eigenlijk de context is van alles dat je tegenkomt - lukt die opbouw niet echt. Verder is de timing ook enorm raar waardoor het gewoon enorm fake aanvoelt.

Voor je het weet sta je opnieuw aan het einde van de kamer. Bijkbaar zou je een signaal gevonden hebben (wat dat ook mag betekenen) en is de missie geslaagd. We vroegen nog wat extra uitleg aan de host en probeerden daarbij ook wat vriendelijke feedback te geven - maar die werd niet echt als gewenst ervaren. Voor mij heerste er vooral een gevoel van frustratie: een ongemakkelijke sfeer voor en na de kamer, een kamer zonder verhaal, zonder samenhang en met frustrerende puzzels waar geen flow in lijkt te zitten. Ik vind dit zo jammer, want alle elementen zijn er wel. Een leuk verhaal uit de originele kamer, enkele leuke puzzels die meegekomen zijn en enkele technologische hoogstandjes die ik nog nergens eerder zag.

Met wat meer nadenk werk rond de puzzels en storytelling kan hier echt een pareltje van gemaakt worden - maar voor nu raad ik je aan deze over te slaan. Mensen die hunting season 1.0 speelden gaan die nostalgie niet herbeleven en zich enkel frustreren - mensen die dat niet deden hebben geen flauw benul over het verhaal en lopen gewoon door een collectie onsamenhangde puzzels (met enkele uitzonderingen). Deze kamer is vast leuk voor een bedrijfsuitje als je nog geen ervaring hebt - maar daar stopt het dan ook voor mij.

Jammer.

Tip-toe through the window. By the window, that is where I'll be...

Een bezoek aan House of Twisted minds op de planning. De inleiding van dit verhaal begint de dag zelf per mail. Niet goed wetende wat er zou gebeuren, waren we exact op het afgesproken tijdstip op de afgesproken locatie om ons na de laatste mail instructie naar het huis op Oxestreet 26 te wandelen. De ontvangst gebeurt hierdoor volledig 'automatisch' op wandelafstand van de speellocatie, een toiletbezoek vooraf is daardoor niet mogelijk, maar vergeet ook zeker geen paraplu als het regent.

Vervolgens stonden we voor de gevel van het huis waar Jack woont. Nadat je ogen gewend zijn aan het ietwat duistere klimaat, kom je terecht in een mooi afgewerkt decor. Door de hoge plafonds en het slim gebruik van licht voelt het meteen enorm ruimtelijk aan. Verder zit de sfeer ook meteen goed. En dan is het tijd om die deur door te gaan...

Vervolgens kom je terecht in een verhaal waar ik eigenlijk niet al te veel over kwijt kan. De manier waarop je als bijstander wordt opgenomen in Jack's levensverhaal is (voor wat ik al speelde) enorm uniek. Je komt terecht in een goed doordacht verhaal dat gedragen wordt door een enorm goede acteur. Angst maakt snel plaats voor hyperalerte flow-staat waarin je stukje voor stukje een tragedie meer tot uiting ziet komen. Geloof me, angst is geen juist gevoel om deze kamer mee in te stappen. Dit verhaal is emotie die je beleeft, maar waar je echt niet bang voor moet zijn. Verder zorgt een goed gebruik van licht en geluid voor een omgeving waarin dit bovenstaande perfect tot zijn recht komt. Voor onze groep persoonlijk, vind ik het jammer dat we zo bang waren in het begin, daar hebben bepaalde interacties en de sfeer in de kamer iets mee te maken - net als het feit dat we een gezellig groepje angsthazen zijn... Zonder die angst hadden we nog meer kunnen genieten van dit prachtig verhaal.

Persoonlijk bleef ik echter wel een beetje onverzadigd op het gebied van puzzels. Deze waren naar mijn mening niet echt vernieuwend, gelaagd of moeilijk. Er komen nog relatief veel sloten voorbij in de kamer - wat perfect past in de tijdsgeest en setting - maar het game design achter de puzzels was voor mij net iets te simpel. Puzzelelementen voelen regelmatig echt vervreemd aan in het verder enorm mooie decor en op een puzzel of twee na is alles gewoon enorm straight forward. Dit soort puzzels verwacht je in een echte horrorkamer - wat dit voor mij niet was. Je merkt daardoor dat de puzzels maar een bijvoeging zijn aan het verder prachtige verhaal waar de kamer echt om draait. Maar dat is maar een klein feedback puntje van mijn kant, want absoluut: ga dit spelen. Het zou zonde zijn als deze niet op je wishlist staat ;-)!

Bedankt voor dit prachtige schouwspel!

Bij-zondere sollicitatie!

Nét te laat kwamen we aan op onze sollicitatie bij swartz experiment (iets met pas in de auto lezen dat je eigenlijk 15minuten van te voren aan moet komen). En dat hebben we geweten, een ontvangst die zeker nog even zal bijblijven (en een compliment voor de acteerprestatie van de jongedame die ons begeleid heeft). Hoewel ik zelf een beetje aan het grappen was bleef ze continu dood serieus en maakte de ene na de andere scherpe opmerking. Fantastische intro!

Eenmaal in de kamer was de klus eenvoudig: herstel de elektriciteit. Je komt terecht in een leuk, maar zichtbaar ouder decor waarin redelijk wat technologie verwerkt zit. Verwacht geen grootse decors, wel gewoon een prima setting die perfect past in thema. Ook passen alle puzzels in het verhaal en zit er zeker een bepaalde gelaagdheid in verwerkt. Je kan af en toe even goed nadenken, zonder dat het ooit echt te ver gezocht is.

In de kamer wordt verder gebruik gemaakt van de nodige geluids- en licht effecten in een goed vooropgesteld kader. Het verhaal ontplooit zich beetje bij beetje om uiteindelijk in een mooie climax te eindigen. Zeker eentje om mee te pikken als je in de buurt bent!

Wij zoeken een schat, wij zoeken een schat, wij zijn om die te vinden al dagenlang op pad...

Een gezellig ochtendje bioscoop op de planning. Groepssamenstelling: twee dames die nog voor aan te bellen reeds de angst van hun leven aan het beleven waren in een sandwich tussen twee mannen die zich dan maar even stoerder gaan moeten voordoen dan dat ze eigenlijk zijn.

Hoewel het spel start als een normale escaperoom met wat basics die uitgelegd worden, is er op een ludieke manier geprobeerd om je toch al even in de juiste sferen te brengen. (Ook hier meteen een compliment aan het Outerground team dat de verrassing hoog wist te houden, ook al waren we voor het personeel veel te vroeg ter plaatse.) Het spel begint meteen sterk in sfeer en setting en je voelt vanaf moment één dat er een bepaald sfeertje hangt. Het decor is prachtig en doet denken aan een oude cinema (al merk je ook al redelijk wat gebruikssporen van vorige bezoekers). Verder is het geheel van licht en geluid in combinatie met de slimme indeling van de ruimtes echt zeer netjes uitgevoerd.

De gameplay is eng, heeft een hele grote suspense - maar zoals elke cheesy horrorfilm ook best voorspelbaar. Waar je normaal tegen een scherm zou schreeuwen 'doe dat nou niet', heb je hier heel goed door dat jij die dingen toch gaat doen. En toch slagen ze er elke keer op een fantastische manier in om je de stuipen op het lijf te jagen. Voor mij is dat een van de sterktes van dit concept: hoewel je veiligheid vindt omdat je denkt te weten wat er gaat gebeuren, zit het spel zo in elkaar dat ze je toch elke keer weten te verbazen.

De puzzels in dit spel zijn daarbij eerder ondergeschikt aan de beleving. Ze zijn echter wel steeds perfect in thema en blenden perfect in het decor. Voor mijn gevoel was het af en toe iets te veel heen en weer lopen - maar dat brengt de spanning natuurlijk enkel naar een hoger niveau.

Dit spelconcept is op die manier uniek in de Benelux, ze slagen erin om een enge beleving te brengen op een manier die niet gaat om wegrennen van een blinde of dove man, uit de buurt blijven van een karakter of gedwongen opgesplitst te worden. Het is anders: voor ons nog steeds doodeng - maar dan op een enorm filmische manier. Dus zet je eroverheen, en koop dat ticketje maar snel. Deze voorstelling wil je niet missen.

Leuke kamer voor twee personen

Mijn partner en ik waren last-minute op zoek naar een escape avontuurtje in Hasselt. Ik weet dat er in Hasselt genoeg escaperoom zaken zijn die oprecht de moeite en het geld niet waard zijn, daardoor was het even spannend wat deze kamer zou brengen - maar we hadden toch echt even zin in een leuke activiteit in de avond. De prijs voor 2 personen (78euro) bij het boeken viel alvast zeer goed mee.

We werden ontvangen door een vriendelijke jongeman die ons snel meenam doorheen de essentials. Vervolgens konden we aan de zoektocht beginnen. De kamer heeft een leuke start die goed past in het thema. Je gaat op pad als inbreker en komt daardoor dus in een huiselijk decor terecht. Het decor is eerder mager, maar wordt opgefleurd door de tientallen schilderijen aan de muur. De puzzels zijn vaak eerder eenvoudig, maar hebben een goede flow. Het is in de spirit van de kamer (als rondzoekende inbreker) vaak logisch wat er moet gebeuren of er wordt toch steeds voldoende aanleiding gegeven. Af en toe liepen we heel even vast, maar onze host liet ook daar voldoende ruimte om zelf te zoeken, zodat we de kamer uiteindelijk hintloos gespeeld hebben in 37'10''.

Moet je deze kamer spelen? Als je in Hasselt bent denk ik dat je het je niet gaat beklagen als je even passeert voor een escape-date. Als je de prijs in het achterhoofd houdt en daarbij rekent dat je in een goed flowende kamer terecht komt met leuke, creatieve puzzels dan denk ik dat je een leuke avond zal beleven. Heeft de kamer wat onderhoud nodig? Ja ze voelt wat gebruikt en verouderd aan maar dat mag de pret zeker niet drukken.

We hadden een leuke datenight en komen zeker nog eens terug om de andere kamers te proberen :-).

WHAA ... WHAAAAAAA .... WHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!

The Grand Hotel de Paris was voor mij al een puzzel nog voordat we binnen gingen. Onze groep gaat niet zo heel goed op enge kamers, en daardoor weten we toch altijd wel graag ongeveer waar we ons aan moeten verwachten - hier was dat iets moeilijker. In een poging om spoiler vrij wat meer info te vinden, kwam ik er steeds opnieuw bij dat we een enge kamer zouden spelen in een hotel. Toegegeven? Zo spannend vind ik die omgeving niet, dus mijn angsten daalden al meteen enorm. Toch voelde het raar aan dat ik niet nét iets meer info kon terugvinden...

De aankomst bij The One escape lag in de lijn met deze verwachting: je komt aan in een ruime lobby van een escaperoom. Hoewel je moet aangeven dat je een hotelreservering hebt, voelt het niet aan alsof je hier meteen een verhaal binnenstapt. Dit alles verandert wanneer je het effectieve hotel binnenstapt. Een vriendelijke Franse receptionist stond klaar om ons te helpen bij het inchecken alvorens we de lift naar onze kamer konden nemen. Wat volgde was een onverwacht avontuur met gepaste puzzels (rekening houdende met sfeer en verhaal), een duidelijke flow en adembenemende special effects. Deze kamer is het bewijs dat je met licht, geluid en wat rook prachtige dingen kan doen. Ik heb kippenvel gehad, doodangsten beleefd (en er een paar overwonnen) in een kamer die klopte van begin tot einde.

Is de kamer eng? Ja. Maar denk hierbij niet aan ''je moet rennen voor je leven of ik pak je"-eng maar eerder aan een perfect geregisseerde horrorfilm waarbij je continu op het puntje van je stoel zit, je regelmatig even schreeuwt en je je continu afvraagt of het nou wel echt een goed idee is om die volgende deur te openen...

Oprecht petje af voor de mensen die dit spektakel in elkaar gezet hebben. Ik heb (met een bang hart) genoten van begin tot einde.
(PS: Als je toch echt een spoilertje wilt (of gerustgesteld wilt worden) over wat er binnen gebeurd - Feel free om me een berichtje te sturen ;-)).

Mama Mia I'm an Italian - I don't know why my accent is suddenly French...

Na een overnachting in het Grand Hotel, besloten we geheel in stijl de Orient express terug naar huis te nemen. We wisten dat het hotel een opgave zou zijn voor ons groepje angsthazen, dus was het een goed idee om even iets luchtiger erna te spelen alvorens echt huiswaarts te keren.

Laat me starten met: dit is eigenlijk geen escape room. Je bent zelf acteur in een stukje ''interactief theater'' met enkele puzzels. Je krijgt een personalia waarover je heel veel informatie krijgt. Verder krijg je een motief, een alibi enkele geheimen en een persoonlijke missie in het spel. Daarnaast heb je ook een gemeenschappelijk doel: vind de moordenaar. Dit alles speelt zich af in een leuk, passend decor onder begeleiding van een host die ook in de kamer staat.

Aan de basis van dit spel, ligt een verhaal met een heel sterk script. De geheime missies, de personalia van de personages en enkele plottwists zorgen ervoor dat het geheel verrassend aanvoelt en je kan blijven discussiëren over die nou toch de dader zou zijn. Het spelconcept is daardoor echt uniek en super leuk als je het samen met een leuke groep kan spelen. Een beetje inlevingsvermogen en toewijding naar het spel zorgt er al snel voor dat je in leuke situaties terecht komt waarin het lijkt alsof je niemand kan vertrouwen.

1 Klein nadeel voor mij is de duur van het spel: doordat je 'maar' een uur speelt (na een lange voorbereiding) moet alles zeer snel gaan. Je hebt geen tijd om rustig je hele karakter in je op te nemen want voor je het weet moet je je fiche afgeven en start het spel. Verder zijn er enkele vertalingen vanuit het frans naar het Engels niet helemaal lekker gelopen waardoor er wel eens wat verwarring kan ontstaan over wat er nou eigenlijk nét bedoeld werd.

Toch is dit er eentje die je (met een leuke groep) moet spelen. Als je toch al incheckt in het hotel, is het het echt waard om nog een ritje te maken op de Orient Express.

Onvriendelijk? Mep met de schep!

The Taxidermist was onze laatste kamer op onze trip naar Deep Inside Paris. We werden (gespeeld) haastig ontvangen door een host die (effectief) slecht Engels sprak. Zonder te spoilen, proebren ze hier voor elke kamer een sfeer neer te zetten door je ontvangst in de boekenwinkel op een bepaalde manier te laten verlopen. Deze sfeer valt echter meteen weg als er nog iemand in de groep naar het toilet moet. De opgebouwde spanning verdwijnt in het niets tegen de muziek en verlichting in de toiletruimte en de hosts weten zichtbaar niet goed wat te doen en staan er een beetje ongemakkelijk bij te kijken. Dit zou zo veel beter opgelost worden door te vragen of mensen naar het toilet moeten voor ze de intro starten - maar oke, mijn raad: ga voor de beste beleving even vooraf naar het toilet zodat je alles netjes kan doorlopen zonder onderbrekingen.

Vervolgens start je afdaling met de lift naar de stad waar The Taxidermist shop zich bevindt. En dit is voor mij meteen een van de sterktes van Deep Inside: ze weten een nieuw universum te creëren dat gewoon volledig klopt. Met verschillende acteurs zorgen ze ervoor dat je echt het gevoel hebt dat je jezelf in dat stadje bevindt. Daarna, na een korte briefing, start je avontuur in de Taxidermie winkel. Ze weten een leuke start te geven aan de kamer waardoor je meteen ondergedompeld bent in het verhaal en het prachtige decor. Elk detail is uitgewerkt en de puzzels gebruiken dit decor ook enorm dankbaar. De puzzels in dit verhaal zijn eerder makkelijk, en de nadruk ligt voornamelijk op storytelling. Hierbij ontdek je een verhaal met unieke wendingen dat ontroerend is en klopt. Je voelt je van begin tot einde in een langspeelfilm waarin aan elk detail gedacht werd. Oprecht prachtig dat ze dit hebben weten neer te zetten.

Toch is deze kamer voor mij geen 10. Want hoewel ik het gevoel had dat ik in een langspeelfilm zat, had ik niet de behoefte om die film uit te kijken. Thuis voor de televisie had ik waarschijnlijk al lang mijn smartphone in de hand of gezapt naar een ander kanaal - want hoewel je in de film zit, voel je jezelf hooguit een verloren gelopen figurant en geen hoofdrolspeler. Het geheel klopt naar mijn mening gewoon nét niet:
- De host had vaak niet door wat we net deden, waardoor zaken die vanzelf zouden moeten gaan, heel lang op zich laten wachten en we op andere momenten door ongevraagde tips onnoodzakelijk snel door de kamer gepushed werden.
- De puzzels passen niet echt in het verhaal en voelen soms een beetje random aan?
- Je kan telefoonnummers vinden in de kamer dewelke voor leuke easter eggs zorgen of het verhaal linken aan de andere karakters in het universum. Het is echter enorm moeilijk om te weten met welke telefoontjes je echt iets moet doen en welke gewoon voor de fun zijn. Daardoor kan het geheel (omdat je niet weet waarnaar je precies opzoek bent) na een tijdje best verwarrend aanvoelen.
- De storytelling met acteur wordt gespeeld met een voice over op de speaker. Dit voelt hierdoor enorm onnatuurlijk aan.

Begrijp me niet verkeerd, het is werkelijk prachtig wat ze hier hebben neergezet aan decor, special effects en sommige stukjes van het spel zijn echt enorm leuk. Toch is de flow van het verhaal voor mij écht een gemiste kans. Voor 220euro had ik hier toch nét iets meer verwacht. Maar hey, ga het vooral zelf ontdekken, want zoals de Fransen zeggen: des goûts et des couleurs, on ne discute pas ;-).

.... HA HA HA HA HA .... HA HA!!!!

Eerlijkheid gebied me te vertellen dat ik al extreem lang uitkeek naar deze kamer: The Magician of Paris. Een ondergedoken goochelaar in een stad die geen daglicht kent. Een thema dat me enorm aanspreekt en na alle lovende feedback moest en zou ik deze zelf beleven.

De aankomst bij Deep Inside is meteen speciaal, je vraagt een boek in een boekenwinkel en wat er daarna gebeurd (geen spoilers) moet je meteen in thema brengen. Het zag er voor mij iets té gespeeld uit en iets te routinematig maar het had charme. Helaas moesten we ook nog even een sanitaire stop maken en dat breekt de sfeer enorm. Een toilet met veel meer belichting, andere muziek en een host die wat stil staat te staren en daar was de eerste verdwijntruc van de avond: de spannende sfeer was verdwenen. Toch wisten ze deze snel weer op te pakken met een intro en de route naar de kamer. Er wordt een ondergrondse stad neergezet waar echt leven is en die brengt je meteen in het verhaal.

De kamer is verder leuk ingericht met puzzels geheel in thema, de flow is leuk en je gaat er vlot doorheen. De echte wauw-factor ontbrak initieel een beetje bij mij tot we dachten dat we ons doel bereikt hadden. Op dat moment neemt de kamer een leuke turn en kom je echt in een prachtig stukje licht en geluid terecht vergezeld van een goede acteur. De puzzels die nog volgden waren eerder matig, maar deze kamer kent zeker een prachtig hoogtepunt. Je merkt dat er nagedacht is over elk aspect en het geheel klopt gewoon.

We speelden de kamer als Full experience. Daardoor speel je The Funhouse er meteen acheraan. Voor mij persoonlijk nam daardoor de stress voor wat zou komen het een beetje over aan het einde waardoor ik net iets minder kon genieten. Ben je snel bang? Speel de kamers dan los van elkaar om ze volledig tot hun recht te laten komen. The magician is totaal niet eng, het is jammer als dat wauw gevoel verdwijnt in stress voor wat komen gaat.

HA HA once more

We speelden deze kamer in full experience mode. Hierdoor is er een leuke passende overgang voorzien tussen Magician and Funhouse (ik lees in andere reviews dat dit niet het geval was, dus hoogstwaarschijnlijk is dit ''recent'' aangepast). Hierdoor ga je binnen in het funhouse met een ander doel. Je bent niet langer aan het urbexen, maar je bent effectief naar iets op zoek.

Eenmaal in het funhouse merk je meteen dat ze er perfect in geslaagd zijn om een enge sfeer te creëren. Toch was ik ietwat verbaasd omdat de ruimtes echt bijzonder klein zijn. Een blinde clown die afkomt op geluid deed mij meteen denken aan mijn sprintjes doorheen het gebouw van Stay in The Dark - maar het werd snel duidelijk dat dat hier niet mogelijk zou zijn. Je weet dat er een acteur aanwezig is, de setting verraad echter meteen dat hij/zij er alles aan zal doen om je ''toevallig'' nooit te zien. Je zit dus steeds veilig in je hoekje.

De puzzels zijn leuk, al waren wij soms (misschien door de spannende sfeer) de flow even kwijt. Verder rekent de kamer er bijna op dat de helft van de groep blokkeert, want je hebt eigenlijk maar twee mensen nodig die actief bezig zijn om de kamer te spelen. Daarbij is er een hint systeem voorzien dat niet echt matcht met de luide muziek, waardoor je af en toe de host in slecht engels hoort schreeuwen wat je nou eigenlijk net moet doen - maar dat vergeef je ze snel door de spannende sfeer.

Eerlijkheid gebied om te zeggen dat het verloop goed in elkaar zit. Is het een topkamer? Daarvoor zijn de puzzels voor mij net iets te matig en is het te weinig escaperoom en te veel verstoppertje spelen met een acteur die je wilt laten schrikken. Toch is hij zeker de moeite om even mee te pikken.

Een passende overgang

We speelden the Full experience - maar vergis je niet: je speelt weldegelijk twee kamers na elkaar zonder een echt doorlopend verhaal. Vandaar heb ik twee losse reviews voor de kamers geschreven - ze zijn zo anders en het zou niet respectvol zijn om beide als een geheel te reviewen.

Toch laat ik hier nog graag een extra 'advies' achter als je twijfelt in welk format je wil spelen.
- Beide kamers zijn enorm verschillende. De eerste is niet eng, de tweede is een horror beleving. Denk er dus goed over na of je deze meteen na elkaar wil spelen. Voor mij was de stress om te weten dat er een hele enge kamer aan kwam een beetje een domper op de feestvreugde in het eerste deel.
- Je blijft wel perfect ondergedompeld in het thema. Er is een zeer mooie en leuke overgang voorzien en je blijft dus perfect in thema. Eerder bleek dit niet het geval te zijn (lees ik in reviews) maar dat is dus zeker en vast opgelost. Beide kamers zijn op een leuke doordachte manier aan elkaar verbonden.
- Doordat je in het verhaal blijft, bespaar je jezelf intro na intro en blijf je verwondert in de mooie ondergrondse wereld.
- Ik had beide kamers liever in omgekeerde volgorde gespeeld, maar dat is natuurlijk ook maar smaak :-).

De overgang zelf zou ik een 10/10 geven, die konden ze niet beter uitvoeren. Het geheel voelde om bovenstaande redenen iets minder aan voor mij - maar ga het vooral zelf ontdekken.

Dit is een film die je op repeat wil bekijken!

Op een veel te warme dag in Parijs, is er geen betere activiteit dan een bioscoopbezoekje - toch!? Eenmaal plaatsgenomen in de bioscoopzaal kon de film - en ons avontuur - beginnen. Het concept waarin je terecht komt is oprecht énorm uniek. Je wordt als het ware in een verhaal gezogen waarin jij een van de hoofdrollen speelt. De echte hoofdrol is echter weggelegd voor de acteur die het hele spel aan je zijde zal staan: Arthur. En dan kom je meteen aan de sterkte van deze kamer: een volwaardige acteur (theateropleiding) neemt je mee in een verhaal dat hevig gestript is maar barst van de improvisatie. Hierdoor lijkt het echt alsof je een avontuur beleefd samen met hem, maar op hetzelfde moment klopt elk detail.

Wat volgt is een spel vol met de meest indrukwekkende special FX, onverwachte wendingen en een prachtig slot. We hebben dan ook meerdere 'what the fuck' momenten beleefd in dit spel. Voor een ervaring als deze kan je enkel en alleen een staande ovatie geven.

Toch moet je zorgen dat je met de juiste verwachtingen naar Parijs trekt. Zo is de acteur bijna continu aanwezig en zijn de momenten waarop je alleen bent met je groep zeldzaam. Interactie is dus nodig en je mag je hier niet ongemakkelijk bij voelen. De acteur draagt deze kamer oprecht op die manier en brengt het verhaal tot leven - maar je zal hem dus wel continu zien (en continu engels moeten praten). Verder is het puzzelgehalte in deze kamer bijna 0. Het gaat vooral om het uitvoeren van instructies. Daarbovenop wordt er getunneld in de kamer (als ik me niet vergis spelen er continu 4 groepen op hetzelfde moment). Hier merk je niets van en dit is pefect uitgevoerd, maar dat heeft wel zijn effect op de puzzels. Zo kom je af en toe in situaties terecht waar wat je doet eigenlijk maar 'bezigheidstherapie' is. Na x aantal minuten start de acteur de volgende scene en is het verloop steeds weer hetzelfde. Je prestaties dragen dus relatief weinig bij aan het verloop van het geheel. Maar, ga dit echt waar gewoon spelen. Gewoon doen!

NJAM NJAM NJAM

Na een lange autorit naar de Franse hoofdstad hadden we op de avond van aankomst twee kamers bij Pandore associes geboekt. Het ontvangst was stipt op tijd en verliep een beetje hectisch - maar na een snelle sanitaire pauze konden we aan ons sollicitatiegesprek beginnen.

Het gaat blijkbaar een beetje mis is sprookjesland en daarom was het aan ons om het een en het ander op te lossen. Tablet in de hand, opweg naar sprookjesland! Je hopt van sprookje naar sprookje steeds met een ander doel. Je komt dus steeds in een kleine afgesloten ruimte terecht waar je een doel moet behalen om door te gaan naar het volgende sprookje. Hier maken ze commercieel gebruik van door groepen op hetzelfde moment te laten spelen. Je hoort dus resetgeluiden in de kamer voor en na degene waar je zelf inzit. De puzzels zijn eerder makkelijk en de korte passage van een acteur maakt de kamer eigenlijk nog het leukste. Ik ben niet zo voor de ''we kunnen het level van de kamer aanpassen in functie van de tijd die we willen dat je er doorbrengt'' kamers omdat er dan al snel niet zo veel meer aan is.

Leuk kamertje om mee te pikken, maar zeker geen topper.

Krijgen we nu dan water? :(

We speelden de twee kamers van pandore associes aan elkaar gekoppeld (blijkbaar een ding in Frankrijk). Hoewel we verwacht hadden dat er hierdoor een leuke overgang van de ene naar de andere kamer zou zijn - was dit gewoon de ene ruimte uitwandelen met de medewerker en vervolgens de andere weer in. Gelukkig vroegen ze ons op dat moment of we graag iets te drinken hadden (heel warm binnen). Het antwoord was ja heel graag, helaas bleek dit een smoes om even uit te kamer te gaan bijpassend in het verhaal. Kleine (dorstige) teleurstelling.

Deze kamer is zeer leuk aangekleed en maakt gebruikt van de verschillende restruimtes in het gebouw. Alle kamers zijn niet aan elkaar gekoppeld en je moet regelmatig door de gewone gang van de ene naar de andere ruimte wandelen. De flow is niet geweldig en je merkt dat je in een bepaald tempo door de kamer moét - want de hints waren er heel snel als je heel even gewoon wou nadenken. Het verhaal was voor mij ook eerder mager, gelukkig was er in het midden wel een leuke komische interactie met een acteur.

Zeker geen must-do, maar kan wel een leuke avondopvulling zijn.

Een WAUW-familiekamer

We hoorden dat House of Nowhere zou gaan verhuizen en dat iedereen die de oude versie kwam spelen automatisch langs mocht komen bij de vernieuwde versie. We besloten daarom om nog snel even langs te gaan.

Naar mijn mening moet je een kamer altijd bekijken in functie van het doelpubliek (een horror kamer moet eng zijn, een familie kamer moet toegankelijk zijn...) en de prijs die je neertelt. House of Nowhere behoort in die laatste categorie: een familiekamer met een enorm fantasierijk thema (dat je zelf mag ontdekken). Je komt terecht in een fantasierijk verhaal waarin de flow en storytelling gewoon goed klopt. Er is duidelijk goed over nagedacht en er is alles aan gedaan om het zo vlot mogelijk te laten verlopen voor iedereen in het spel. Verder zijn er enorm leuke special effects aanwezig in de kamer én zijn bepaalde decors echt super mooi gemaakt.

Er is echter één ''maar'' voor mij, zoals eerder gezegd: dit is een familie kamer. Met een groep ervaren escapers vlieg je erdoor en voelen de puzzels vaak te makkelijk aan. Ga dus met de juiste verwachtingen naar binnen, en dan ga je een enorm leuke tijd beleven. We hoorden van een van de makers dat ze bezig zijn aan een 16+ versie (thema licht aangepast en extra puzzels om het geheel wat moeilijker te maken). Ik kijk er alvast oprecht naar uit deze te kunnen spelen.

Bedankt aan onze fijne host en haar vader die achteraf nog even wat extra uitleg gegeven heeft!

En in die optiek sta je naar mijn mening in een verborgen pareltje als je deze kamer speelt.

Een passievol bezoek aan Agrabah

We hoorden dat Anna's dollhouse zou gaan sluiten en we waren toch heel benieuwd om nog snel even langs te gaan. Daarom hebben we de drie kamers op een rij geboekt om er een leuk uitje van te maken. Het weer was ons iets minder goed gezind (+35°) dus werd ons gevraagd om vroeger te starten, de kamers hebben namelijk geen airco. Enorm attent dat we hier vooraf op gewezen worden en een enorme verbetering voor het spelgemak.

Na een babbeltje met de gepassioneerde eigenaresse was het tijd om naar Agrabah af te reizen. Je komt terecht in een leuk decor, niet gek groot, maar het bevat wel enorm veel details. De puzzels zijn leuk, origineel en vallen in het thema. De audio in de kamer is iets minder, maar zeker voldoende. De kamer heeft een aardige flow en we kwamen ook enkele verrassende (iets moeilijkere) puzzels tegen. Super origineel op dat vlak en hierdoor waren we ook oprecht aangenaam verrast! Het einde van de kamer was voor mij een beetje een teleurstelling - maar je merkt wel oprecht dat de beschikbare ruimte op elke manier zo goed mogelijk gebruikt is.

Een avontuur op kokoseiland!

Na 1001 nachten gespendeerd te hebben in Agrabah, was het tijd om op expeditie te gaan op kokoseiland.

Je merkt vanaf de start dat deze kamer ouder is (wat normaal is natuurlijk). De intro wordt op een leuke manier gebracht, waarna je in een relatief grote open ruimte terecht komt waar je verschillende puzzels op moet lossen. Hier is niet veel extra decoratie voorzien en alles in vrij straightforward. De kamer heeft nog wel enkele kleine verrassingen in petto die leuk bedacht zijn - maar de puzzels zijn in vergelijking met 1001 nachten een pak eenvoudiger. Voor mij een ideale kamer om als gezin te spelen.

Help Anna, voor het te laat is!

We hoorden dat Anna's dollhouse ging sluiten, dus besloten we nog even snel een kijkje te nemen ''voor het te laat is'' ;-).

De kamer geeft een best enge eerste indruk. Het doet denken aan een horrorfilm, zonder dat je echt bang gemaakt wordt. Het decor is leuk, zeker voor de tijd waarin het gemaakt werd en doet inderdaad denken aan een poppenhuis. De puzzels zijn leuk gevonden en at first zit er een hele goede flow in het spel. Even later liepen wij een beetje vast, misschien was het de hitte in de kamer of de vermoeidheid, maar de puzzels werkten niet echt meer voor ons als groep. Op dat moment was er ook weinig nog echt puzzelen en werd alles eerder uitvoerend waardoor die flow ook niet echt meer terug kwam. Het is enigzins jammer dat het verhaal een beetje naar de achtergrond lijkt te verdwijnen in deze kamer (of dat er niet meer verhaal is toegevoegd). Het decor zou perfect een verhaal kunnen vertellen dat je meeneemt doorheen het hele spel. Verder is deze kamer, hoewel ze een enge uitstraling heeft, totaal niet eng.

Het was leuk om Anna's dollhouse nog even te betreden voordat het sluit, maar ik snap ook dat de keuze gemaakt wordt om iets nieuws neer te zetten. De eigenaar hier ademt passie voor escaperooms en dat merk je aan alles. Wij kijken alvast uit naar meer.

Bedankt voor de leuke middag!

Wild joe kan zijn saloon beter sluiten vrees ik...

Truth to be told: we boekten alle kamers bij Escape Factory in Amsterdam via Social Deal. We betaalden 20euro per persoon per kamer en dachten er een gezellige escape namiddag van te maken. Geen idee of de service die we kregen te linken is aan het ''lage'' bedrag dat we betaalden. Ik geef het maar even mee.

Bij ontvangst werden we ontvangen door een man die niet echt op zijn mond gevallen was, hij had het hart op de tong (of zo zei hij het toch zelf). In het begin was dat zeker aangenaam en grappig, maar na een tijdje werd het ongemakkelijk en relatief beledigend (lees: bvb verbaal aangevallen worden omdat je iets te drinken bestelt en de rest niets leek te willen). Dan de kamer: we startten uiteindelijk met 20 minuten vertraging. Het gaat hier om een typische 1.0 kamer. Flow is er enkel als je toevallig de juiste elementen op het juiste moment aan elkaar kan koppelen, maar het gaat veelal om gewoon cijfers die je her en der vindt op alle sloten te proberen tot er toch eens iets opengaat. Opvallend: de host hoort je niet en de eerste tien minuten krijg je geen tips (vertaling: de host volgt meerdere kamers te gelijk en kan dus niet meeluisteren, de eerste tien minuten kijkt er niemand mee want dan worden andere groepen nog in de kamer gestopt) en dat was enigszins vervelend. Sommige puzzels lijken niet geheel correct te werken (of lijken niet heel logsich?) maar correct ingrijpen als host is natuurlijk moeilijk op die manier. De kamer is aardig aangekleed en de puzzels zijn extreem makkelijk (met wat ervaring sta je in minder dan 30min buiten als je niet vastloopt op de onbestaande flow).

Eenmaal uit de kamer kregen we commentaar van de host dat we maar heel matig gespeeld hadden, want ja veel tijd hadden we nu toch ook niet over. Toen we vroegen om een puzzel uit te leggen die we niet snapten, kon hij dit niet. Bij het verlaten van de kamer deed vervolgens een teamlid haar trui aan (omdat de airco in de kamer op 17 graden stond) en werd ze daarover nog even belachelijk gemaakt door de host. (De buitentemperatuur was op deze dag een 35°C, de temperatuur in de lounge lag ergens rond de 25°C gok ik (best aangenaam), in de kamer stond de airco op 17°C...).

Wat mij betreft een kamer om over te slaan.

Niet meteen mijn thema, uitvoering ok.

Kamer nummer 2. Met ongeveer een uur vertraging konden we beginnen aan Sabotage. Het valt bij escape factory enorm hard op dat één medewerker verantwoordelijk is voor het begeleiden van meerdere kamers. We zagen hem van groep naar groep wandelen om de uitleg te doen, terwijl wij al bijna klaar zouden moeten zijn met onze kamer.

Na héél lang wachten, zonder de boodschap dat er vertraging was, konden we dan toch beginnen. Je komt terecht in een oorlog themed minimalistisch decor. De puzzels bevatten een zekere flow en zijn zeer makkelijk. De escaperoom is opgebouwd uit meerdere kleine kamers waar je snel doorheen speelt. We hadden nog een 30-tal minuten over en gebruikten geen tips. Ik zag dat je deze ook in een battle variant kan spelen - zou leuk kunnen zijn voor een vrijgezellenfeestje waarin niemand echt escape room ervaring heeft. Ervaren spelers slagen deze beter over (te makkelijk). Wij betaalden 20euro pp (80 in totaal) - daardoor was het prijs-kwaliteit een oke beleving, maar ik zou niet meer betalen dan dat.

Kunnen we kinderen? Aiai kapitein! Ik hoor jullie niet, aiai kapitein. OOOO!

Kamer nummer 3! Vanaf dit punt kregen we een andere host (ik denk Claudia?). En dit was zeker even een complimentje waard. Vlotte babbel, leuke intro, snelle start en enorm behulpzaam toen een van onze groepsleden zich even iets minder voelde - waarvoor oprechte dank! :-)

Deze kamer heeft een originelere start dan de andere en de puzzels voelen ook snel iets geslaagder aan. De flow zit goed en je wandelt continu door een mooi decor. Het is jammer dat het geluid in deze kamer zeer slecht is en dat de technologie vaak zichtbaar is. Ook deze kamer is (helaas) eerder zeer kort - maar hij behoort wel tot de leukste van deze locatie. Ook voor deze kamer betaalden we 20euro per persoon - prijs kwaliteit is dat zeker een goede meevaller!

Nog eens naar wonderland.

Wonderland kamers zijn altijd ''gevaarlijk'' naar mijn mening. Het thema is al zo vaak gebruikt, zelden zeer goed, en het schept bepaalde verwachtingen omdat je in een magische wereld terechtkomt.

In deze kamer word je op een zeer specifieke manier ''begeleid'' doorheen het spel. Dit zorgt voor een meer verhalende spelflow die duidelijk is. De entree in wonderland gebeurt vervolgens op een leuke manier. De puzzels blijven in flow en gebruiken de ruimtes op een leuke manier. Wat ik wel even zou aanpakken: je speelt een nieuwe versie van de kamer. Toch zijn er nog oude puzzelelementen aanwezig in de kamer als ''afleiding'' - ze bevatten echter heel duidelijk puzzel informatie (duidelijke cijfers die op een bepaalde plek in een code moeten komen). Iets verder kwamen we dan een puzzel tegen waarvan de sensor niet bleek te werken en daardoor ontstond er verwarring over of we nou iets overgeslagen hadden in de kamer met die code. (Je host luistert hier verder niet mee in de kamer, dus we konden we vraag ook niet stellen). Al bij al zijn de kamers wel heel mooi en zit de flow goed, ook hier zou de kamer weer langer en iets uitdagender mogen zijn (maar we betaalden slechts 20euro pp dus ik klaag zeker niet ;-)).

Ai papi...

De laatste kamer op ons menu. De start van deze kamer is leuk, brengt je al een beetje in thema. Ik zie in andere reviews staan dat de kamer 'onlogische puzzels bevat' en daar ben ik het niet geheel mee eens. De puzzels in het begin van de kamer zijn misschien ietwat atypisch. Je komt terecht in een situatie waarin het lijkt alsof je niets kan doen of elementen mist - en er volgt de eerste 10 minuten niemand actief mee vanuit de host kamer dus hulp vragen is niet mogelijk. Toch kom je er met het nodige speurwerk goed doorheen. Dit was misschien een van de meest uitdagende puzzels die we tegenkwamen, omdat de verschillende elementen niet op een gouden dienblad worden aangereikt.

Vervolgens bleef de flow in de kamer best leuk, alles was steeds logisch en we gingen er vlot doorheen. Er waren enkele kapotte spelelementen - dit werd oke opgelost door de host zodat we toch alles konden meepikken. Hoewel het decor goed gevuld was, werd hier naar mijn mening iets te weinig mee gedaan. Deze (en alle kamers eigenlijk bij escape factory) bevatten echt te weinig (of te makkelijke) puzzels voor mensen met een klein beetje ervaring. Toch was dit mijn uiteindelijke favoriet op de locatie.

Hoezo dat mocht je niet opeten? Dat had wel even vermeld mogen worden...

De laatste kamer die we speelden bij Escape Centrum Limburg, meteen ook hun nieuwste: Royal Madness. We vroegen expliciet om geen hints te krijgen (tenzij op onze vraag) omdat we hier eerder een iets negatievere ervaring hadden met het spammen van tips.

Een nieuwe vorm van poedersuiker in een pannenkoekenhuisje, voor mij een origineel thema waar ze veel kanten mee op kunnen. Zodra je de kamer in komt zie je meteen een leuk decor. Wij waren blijkbaar sneller met het oplossen van de intropuzzel dan dat de host de kamer kon starten. Daardoor ging de start meteen een beetje technisch fout, maar we waren snel weer in de flow.

De kamer is leuk gedecoreerd en de puzzels zijn leuk, misschien iets te makkelijk - maar wel steeds in thema. Een nadeel voor mij is een bepaalde puzzel waarbij je een eetbaar element in handen krijgt. Dit heb je blijkbaar nodig voor een puzzel, maar een teamgenoot van ons was het al gezellig aan het opeten. Achteraf gezien is dit best vies - ik verwacht dat wanneer je iets eetbaar in handen krijgt je dit kan opeten als er niet expliciet vermeld is dat dit niet kan. Achteraf wetende dat dit herbruikt wordt en velen het vast al in hun handen gehad hebben is geen fijne gedachte. Hier zijn zoveel andere oplossingen voor (vermelding, een niet eetbaar alternatief...). Daarbij zien sommige onderdelen van puzzels zien er gebruikt uit, waardoor het heel duidelijk wordt welke je nodig hebt. Er had dus iets beter nagedacht mogen worden over bepaalde puzzels...

Toch was ik voor het grootste deel van de kamer echt aangenaam verrast. Leuke puzzels, leuke flow, mooi decor en leuke extra effecten. Het geluid was ondermaats - maar je krijgt het verhaal wel min of meer mee. Op een bepaald punt had ik echtr even een soort deja vu: het verhaal neemt een voor mij onnodige wending. Op dit punt is de flow ook een beetje kwijt en kom je terecht is een soort 'doe dit' - 'doe dat' verhaaltje. Jammer, want de start was énorm goed gezet. Dit was onze vierde (en laatste) notering op het record bord bij Escape Centrum Limburg.

Toch moet je deze wel even meepikken. Met de juiste verwachting (en steek alsjeblieft niets in je mond...)

Een beetje zoals het Kruidvat: Steeds verrassend, altijd voordelig!

Bij een eerdere passage bij escape room Limburg speelden we Face down en The Lost Wizard. Die laatste beviel ons zo goed dat we de andere kamers ook op de to-do gezet hadden.

We werden warm onthaald door een jongeman (waarvan ik de naam vergeten ben - sorry!) en we konden snel aan het spel beginnen. De kamer start met (zoals alle kamers hier) een introfimpje. Vervolgens kom je in het kantoor van pastoor Jean terecht. Je merkt meteen dat deze kamer iets ouder is. De aankleding is beperkt, maar er is wel redelijk wat ruimte. Zonder al te veel verhaal, kom je terecht in een kamer waar je de puzzelelementen echt moet zoeken (typisch 1.0) maar de flow zit er wel leuk in. Als je de kamer in zijn juiste tijd plaatst, merk je ook dat er veel aan gedaan is om niet in de cliché puzzels te vervallen maar toch enigszins vernieuwend uit de hoek te komen. Er zit een goede flow in de kamer en er zijn ook enkele leuke effecten aan het spel toegevoegd.

Verwacht je dus aan een leuke (iets oudere) puzzelkamer met nét dat tikkeltje extra. Wij hadden verder nog het geluk dat we een host hadden die goed oplette en de groep goed kon aanvoelen (lees: ons liet spelen, nadenken en niet te snel een tip wou sturen). We eindigden met een maandrecordje.

Alvast een leuke opener van de avond!

Wat een jumpscare!

De tweede kamer op ons drie gangen menu was The Haunted Office! Onze host van Helstraat 666 bleef ons vergezellen in dit nieuwe avontuur en zorgde ervoor dat we net iets eerder konden beginnen. Na het filmpje, kwamen we terecht in een verlaten kantoor. De tendens van zowat alle kamer bij Escape Centrum Limburg is een beetje hetzelfde: het decor zou iets meer kunnen zijn - maar de puzzels komen altijd verrassend uit de hoek. De flow is verder leuk en er worden altijd enkele leuke elementen toegevoegd aan het spel.

Ook hier was dat het geval. Je merkt dat er nagedacht is om alles (ook al is er niet echt een verhalende lijn doorheen de puzzels) logisch te laten opvolgen. Toch was deze kamer iets minder mijn/ons ding. Misschien waren het de puzzels, misschien het thema: maar de flow viel een beetje weg. Dank daar aan onze GM die op het juiste moment een klein duwtje in de juiste richting gaf, anders zat ik nu nog naar een scherm in de kamer te staren. Ook deze kamer bevat enkele leuke/onverwachte effecten die het spel zeker ten goede komen.

Bij het buitenwandelen, sprong ik dertig centimeter de lucht in toen onze GM achter de hoek bleek te staan. Hierdoor gaf hij (onbedoeld) nog een fantastisch einde aan de kamer (dat ik niet snel zal vergeten).

Een leuke wandeling door Amsterdam!

Doordat we in Amsterdam waren voor een playtest van Sherlocked, gaven ze ons de kans om Atlantis Protocol even mee te pikken op een zomerse dag. Bij voorbaat vertelden ze ons dat het gaat om ''een simpele verhalende speurtocht, niet echt ontworpen voor escape room fans, maar het is wel een leuke tocht door het centrum.''

De opzet is simpel: je krijgt een duidelijke missie: het Atlantis protocol werd geactiveerd en het was onze taak om het te stoppen. Doorheen het verhaal wordt je geleid door een automatische chatbot waarmee je in contact staat per WhatsApp. Deze dien je op de hoogte te houden van alle stappen die je onderneemt tijdens het spel. Hierdoor weet je steeds of je juist bezig bent en ze geeft je ook de storyline beetje bij beetje weer op een leuke manier.

Dan de wandeling: je wandelt doorheen het toeristische centrum van Amsterdam van locatie naar locatie. Wij hebben relatief snel gewandeld en tussendoor de nodige tijd genomen voor de uitdagingen onderweg. We hebben er daardoor in totaal een tweetal uurtjes aan gespendeerd. Echter, doordat je een whatsapp bot hebt die jouw tempo volgt, zou je perfect even een drankje kunnen doen of even kunnen snuisteren in een van de winkels in Amsterdam. Dat is voor mij een leuk aspect aan de city-game: er is ruimte om te genieten van de stad.

De puzzels geven je een beetje historiek mee in Amsterdam centrum, of laten je stilstaan bij details die je anders volledig over het hoofd zou zien. Hoewel er niet gek veel puzzels in de wandeling zitten, werd ons puzzelbrein af en toe wel even goed bezig gehouden. Niet elke opdracht is even simpel, maar de chatbot kan je perfect helpen met tips. Je krijgt hier hulp zoals in een goede escaperoom - beetje bij beetje om je zelf nog zoveel mogelijk werk te laten verrichten. Wij waren af en toe even niet helemaal mee met wat er net gevraagd werd, maar hey: het was dertig graden dus dat puzzelbrein werkte niet optimaal. Maar de puzzels zijn leuk, origineel en zeker niet altijd even simpel.

Als laatste (zonder te spoilen) is het belangrijk om even mee te geven dat hoewel je via Whatsapp begeleidt wordt, het spel heel echt aanvoelt. Je hebt verschillende momenten in het spel waarbij je in contact komt met karakters in dezelfde wereld als jij, die je verder helpen. Verder is er echt gebruik gemaakt van de omgeving en dat zorgt voor een bepaalde immersie die dit spel uniek maakt. Deze doordachte extra's in het spel zorgen ervoor dat het net dat tikkeltje meer heeft. Je speelt dus niet zomaar een spelletje via Whatsapp, je bent een echte field werker in het Atlantis protocol.

Valt dit te vergelijken met een top escaperoom? Nee. Zo beoordeel ik hem ook niet. Je hebt gewoon een leuke namiddag met enkele unieke momenten waarin je gezellig kan puzzelen in het centrum van Amsterdam. Wat mij betreft echt een aanrader om even mee te pikken als je toch in de buurt bent voor een van de andere leuke kamers van Sherlocked.

Leuk kamertje om mee te pikken!

Mijn partner en ik waren op vakantie in centerparcs en zagen deze kamer op escapetalk staan. Gelukkig konden we hier relatief last minute nog terecht. De escaperoom bevindt zich op een camping. Bij aankomst haalden we nog een koffie in het camping winkeltje (zeer aangename mensen ook! :)) en rond 11 uur konden we aan ons avontuur beginnen.

De host was enorm vriendelijk, je merkt meteen dat de kamer een passieprojectje is waar hij goed over nagedacht heeft. Geheel in lokaal relevant thema. Opvallend: de eerste drie tips zijn 'gratis' en krijg je op aanvraag, extra tips kosten je speeltijd. Nog niet eerder tegengekomen - uiteindelijk speelden we hintloos dus ook geen nood aan gehad.

Het decor van de kamer is klassiek, een oude huiskamer, maar passend in thema. Hierbij zijn er talloze details, losstaande zaken etc etc en alles mag en kan gebruikt worden. Het is een typische 1.0 kamer met enkele leuke/verrassende puzzels en elementen. Verwacht geen topkamer, maar wel gewoon een leuke puzzelkamer die goed in elkaar zit. De flow zit goed, bepaalde elementen zijn (naar mijn mening) zeer origineel en het klopt gewoon. Een tip: speel deze kamer gewoon gezellig met zijn tweetjes. Ik vrees dat je er anders iets te snel doorheen bent (en de prijs laat dat ook zeker toe).

Bedankt voor de gezellige ochtend!

Spannende experience

EDIT Mei '26: We hebben de kamer vorige week opnieuw gespeeld aangezien twee mensen uit ons groepje hem nog niet eerder speelden. (Normaal update ik geen scores omdat het mijn mening op dat moment was, maar nu speelden we opnieuw en kan dat dus wel! :)). De kamer is ondertussen helaas een pak minder goed onderhouden en je merkt dat het er redelijk wat tijd gepasseerd is sinds de opening. De prijs is echter wel redelijk ok voor wat je krijgt in oppervlakte en beleving - toch zou een flinke onderhoudsbeurt deze kamer zeker goed doen.

Review 2021: Deze kamer hebben we op aanraden van anderen gespeeld. Vanaf de eerste seconde word je meegenomen in een verhaal dat je niet meer los laat. Door de enorm variërende en uitdagende puzzels en prachtige decors was dit een van de beste escape rooms die we tot nu toe gespeeld hebben. Voor ons nog een enorm extra pluspunt: de kamer is groot en je kan vaak aan verschillende raadsels op hetzelfde moment werken. Daardoor is het een ideale escape room om met een grotere groep te spelen zonder dat je elkaar in de weg loopt.

“Dat was afleiding!”

Aangezien we voor Asylum of Fear toch in de buurt waren, pikten we nog enkele andere kamers mee op deze locatie.

Ik stapte deze kamer in met nul verwachtingen en nul idee van thema of verhaal. De kamer start na een korte opsomming van de basics enigszins gepast. Het hintsysteem is een walkie waardoor je zelf een tip kan vragen.

De start verliep even stroef (het was dan ook heel donker) en je start gesplitst van elkaar. We kregen dan ook vrij snel (ongevraagd) een (onnodige) hint. Daarna kwam de flow er wel even in, maar echt een logische rode draad kan je niet terugvinden in de kamer. Het is eerder een “wie zoekt die vindt” kamer zonder dat de puzzels bij het verhaal lijken te passen.

Na een tijdje kwamen we vast te zitten op een puzzel waarmee we al tien minuten bezig waren. Na de vraag om een hint kregen we de eerste twee keer geen antwoord. Driemaal scheepsrecht, maar helaas kregen we gewoon te horen wat we al deden. De puzzel is gewoonweg niet logisch en ze konden het ook niet logisch bijsturen. Vervolgens stonden we opeens abrupt aan het einde van de kamer. Geen host te bespeuren, en vooral; een puzzel niet opgelost. Buiten even aan de host gevraagd wat dan net de bedoeling was. Wat startte met “hoe zijn jullie kunnen ontsnappen zonder deze puzzel op te lossen”, eindigde opeens met een “huh oh ja dat is afleiding…”. Omdat het echt niet klopte nog even doorgevraagd, maar helaas van geen enkele medewerker een zinnig antwoord gekregen. “De baas paste alles aan zonder duidelijke communicatie en het was een grote chaos, wij weten ook niet hoe het nou net werkt”.

Ja, jammer dan…

Just a decoy

We speelden deze kamer wanneer we in de buurt waren om Asylum of fear te spelen. Na een eerste teleurstellende ervaring in der Henker op deze locatie, lagen de verwachtingen énorm laag.

De kamer bevindt zich in een naastgelegen winkelcentrum. Zodra je host de standaardjes (noodknop, kracht...) zie je hem niet meer terug,. Zijn tweelingbroer met identieke kledijdracht, een bruine cape en een oosters accent verschijnt op het toneel en neemt je mee voor de rest van de kamer. Het verhaal is best oké, met enkele herkenbare elementen uit het vroegere verhaal. De flow in de kamer is eveneens best oke. Hoewel de puzzels vaak random aanvoelen, kan je je zeker even amuseren in de kamer. Het decor is ook best leuk, wat er voor zorgt dat er redelijk wat elementen aanwezig zijn voor een leuke familie kamer. Wat er echter mateloos stoort is dat er in het verleden puzzels uit de kamer gehaald zijn - de puzzelelementen daarentegen liggen/hangen/staan nog als ''decoy'' in de kamer. (Je merkt hier vanuit het personeel ook een bepaalde frustratie naar de eigenaren...). Je hebt met andere woorden puzzelelementen in handen die nergens voor dienen, je nergens kan gebruiken maar wel heel duidelijk aan elkaar gelinkt zijn. Daar gaat je flow in het spel...

Toch was deze kamer ok. Zeker als tussendoortje, eventueel met jongere kinderen. Moet je hiervoor speciaal naar het centrum van elberfeld rijden? Nee. Absoluut niet. Maar toch is het een leuke poging om een kamer in Aladdin thema neer te zetten.

Deze intro zou ik nog vijf keer willen doorlopen...

De laatste kamer van ons uitje naar Duitsland: endstation linie 1. Je komt toe bij een gebouw dat de indruk moet wekken dat het een treinstation is. Je merkt dat er veel aan gedaan is om je mee te nemen in dit gevoel vanaf het eerste moment en dat zorgt zeker voor al een mooie inleiding naar de kamer.

Vervolgens startte onze opleiding om een nieuwe elektrische trein te kunnen bedienen. En ik moet oprecht zeggen: petje af voor onze host. Deze jonge dame zette een hele leuke acteerprestatie neer om ons echt mee te nemen in het verhaal. Ik voelde me echt weer even terug achter de schoolbanken. Vervolgens krijg je een duidelijk doel mee in de kamer en kan je escape avontuur beginnen.

Het decor is enorm mooi gemaakt. Het is fantastisch dat de bouwers van deze kamer erin geslaagd zijn om al deze elementen te bemachtigen en samen te brengen. Het lijkt echt alsof je in een station met trein staat. Verder is er alles aan gedaan om dit thema zo ver mogelijk door te trekken: hint systeem, storytelling in de kamer... allemaal perfect in thema. De flow zit ook lekker en wat je moet doen is nooit echt zeer ingewikkeld. En daar zit misschien het enige verbeterpunt voor deze kamer: de puzzels stellen een beetje teleur. Er had zoveel meer gekund in een kamer met deze elementen en deze oppervlakte. Hoewel je jezelf een echte treinbestuurder voelt, was het zeker niet erg geweest om enkele (moeilijkere) puzzels aan het verhaal toe te voegen.

Toch klopte deze kamer gewoon: decor, acteur, activiteiten die je moet uitvoeren... het geheel was origineel en verrassend en oprecht boven verwachting. Voor mij een soort ''verborgen pareltje'' of gewoon een kamer die je echt gewoon even moet meepakken als je in de buurt bent. Verwacht je niet aan een fantastische topkamer, maar gewoon een leuke verrassende escape ervaring - en dan ga je je oprecht goed vermaken.

Daar staat iemand...

Na vorig jaar enkele jaren van mijn leven verloren te zijn in een donker bos ergens in Barmen, leek het nu tijd om ook de tweede kamer van escape stories op deze locatie te spelen. Ik kwam toe met een enorm bang hartje, want ik ga meestal niet zo goed op horror kamers (al ben ik achteraf wel altijd blij dat ik het gedaan heb...).

Na een passende entree kwam we terecht in een soort mini dorpje. Het decor waarin je binnenstapt is prachtig (maar helaas onbenut). Vervolgens is het duidelijk wat er moet gebeuren: een instelling betreden. En eerlijk is eerlijk: ik stond meteen op het punt de kamer te verlaten. Het lag me die dag gewoon even niet zo lekker. Toch maar verder gespeeld, en ik moet toegeven; de omgeving is echt leuk gemaakt en zet de juiste sfeer neer.

Na een tijdje kwamen we in het 'hoofdverhaal' terecht. Je krijgt hier (duidelijke?) regels om met bepaalde karakters om te gaan en vervolgens een missie via de intercom om het pand verder te doorzoeken. Een Duitser met een enorm accent die probeert goed Engels te praten over iets dat moet doen denken aan een klassieke intercom is hier echter bewezen geen goed idee te zijn. We hebben regelmatig moeten vragen om toch even te herhalen wat er nu net gezegd werd.

Vervolgens stond een van onze teamleden een iets minder leuke verrassing te wachten. Je komt terecht in een smalle donkere omgeving, met relatief luide muziek die vol met rook gepompt wordt op regelmatige tijdstippen: dit spelelement is dan écht maar ook écht niet gepast. Het heeft weinig meerwaarde en je weet gewoon dat enorm veel mensen hier een misstap begaan en op dat moment kan het spel ook gewoon over zijn voor sommigen. Dus, zonder te willen spoilen: kijk goed naar de vloer in de kamer. (graag gedaan)

Voor mij persoonlijk zit in die eerdere opzet nog een andere fout: in deze smalle met rook volgepompte ruimtes kan je namelijk een karakter tegenkomen waarvoor je kosten wat kost weg moet lopen. Maar ja, dat kan nu eenmaal vaak niet. En dat maakte het voor mij mentaal een pak moeilijker: want er leek gewoon geen out te zijn. De spelregels zouden hier beter een beetje op aangepast worden om ze meer in lijn te leggen met het effectieve doel in het spel.

Verder waren er ook twee puzzels die meer dan duidelijk niet werkten. Een tiental minuten aan verloren en uiteindelijk werd en heel duidelijk doorgeklikt. Andere puzzels hebben we vervolgens over moeten slaan (denk ik?). In de review van de groep na ons lees ik echter exact hetzelfde spelverloop met dezelfde defecten. Ook wij spraken onze host hier al eerder op aan om een enorm ongeïnteresseerd en niet logisch antwoord te krijgen. Zelfs een goede uitleg voor de overgeslagen puzzels zat er niet in.

Nu klinkt al het bovenstaande enorm negatief, maar onthoud dat dat komt van iemand die niet goed gaat in horror kamers. Voor mij is het zo belangrijk dat er over details in dit soort kamers nagedacht wordt, want anders blokkeer ik. Zodra er een goede game mechanic is waarvoor de ruimte correct is opgebouwd (Gricers, ICHY, Dark Forest, Stay in the Dark...) heb ik helemaal geen problemen met een horror game - hier was dat door het bovenstaande wel het geval.

Toch is dit een kamer die je MOET spelen als je into horror bent. Waarom? Een mooi passend decor, puzzels die leuk zijn (als ze werken) en op het juiste niveau, de game mechanic is best goed bedacht én het spel heeft enkele mooie filmische momenten en goede jump scares om zo een mooi geheel te vormen. Deze bangerik gaat ondertussen nog wat oefenen om zich wat meer als een grote stoere man te kunnen gedragen in een horror kamer.

Kamer zonder doelpubliek

Ik ga starten met: Speel deze kamer niet met je kinderen.

Enorm last minute hadden we zin in een escaperoom en daardoor kwamen we bij Escape House Hasselt terecht om de Pokémon kamer te spelen. Wat jeugdsentiment herbeleven in een escaperoom is altijd fijn, dus gingen we (als drie volwassenen) er vol goede moed in - maar we verwachtten een eerder makkelijke familie/kinderkamer.

Niets bleek minder waar toen onze host ons vertelde dat we ''een technologische 4.0 kamer zouden spelen waarvan er maar ééntje in heel Europa staat die speciaal voor hun ontwikkeld is om dit thema tot leven te brengen. Uniek in zijn soort en bestaande uit vooral lunapark spelletjes''. Daardoor stegen de verwachtingen natuurlijk wel een beetje...

Eens gestart aan ons pokémon avontuur werd snel duidelijk wat hij bedoelde. De kamer bestaat uit veelal minigames die je typisch tegenkomt in kamers van Indestroom (ontwikkelaar van de escape room). Ze voelen daardoor vaak ietwat cliché aan en moeten aan elkaar gepraat worden door een verteller om rede te geven om bepaalde zaken te doen. Enkele zaken zijn daarbij eerder jammer:
- Technisch werken de spellen vaak niet optimaal (een mm teveel naar links, een mm teveel naar rechts en het is fout - drukknoppen die niet correct registreren, spellen die niet goed onderhouden werden...) waardoor alles je meteen een pak moeilijker gemaakt wordt. De eerste keer ga je veelal in de mist omdat het niet duidelijk is wat je moet doen, daarna is het hopen dat de techniek wilt meewerken.
- Enkele spelletjes zijn puur ''luck'' based. Hierdoor kan je heel veel tijd verliezen omdat je er wel doorheen moet...
- De spelletjes bevatten enorm veel herhaling (in levels, steeds moeilijker). Ga je bij level 3 af? Dan moet je weer naar level 1.
- Hints die gegeven worden zijn ellendig lang omdat er letterlijk voorgezegd moet worden wat je moet doen.
- Technisch ging ook niet alles goed (zaken die gebeurden voor ze mochten gebeuren, geluid dat niet duidelijk was, etc).

Dit is niet echt een Pokémon kamer, maar wel een boel verschillende kleine spelletjes bij elkaar gezet met Pokémon thematisering. De spellen zijn hierbij vaak moeilijk en de tijd is enorm krap. Hierdoor ligt het slagingspercentage onder de 50% (wat me absoluut niet verbaast). De host gaf achteraf ook toe dat er vaak op knopjes geduwt moet worden en dat er veel hints gegeven moeten worden om mensen doorheen te kamer te loodsen. Er zit gewoon geen flow in.

Wat wel gezegd mag worden; de kamer is groot en parallel puzzelen is een must. Groepen van 6 gaan zich prima kunnen vermaken (of frustreren) in deze kamer. De aankleding is verder ook best leuk (lees: plafond, vloer en muur zijn leuk gethematiseerd verder staan er enkel de minigames in).

Een eerlijke mening? Sla deze beter over, je gaat je beter vermaken als je met ditzelfde budget naar de kermis gaat om wat arcade games te spelen en dan houdt je er mogelijks nog een leuke prijs aan over. Deze kamer mist echt een doelpubliek: te moeilijk voor kinderen/families - maar wel echt zo gethematiseerd. Maak deze kamer wat eenvoudiger, verbeter de flow, techniek en onderhoud en dan heb je echt wel een oké familiekamer. Voor nu dus echt beter even overslaan.

Even getwijfeld om de noodknop in te duwen…

Na een leuke start in Jungle Fever, waren we enorm benieuwd naar ons vogelavontuur. De aardige jongedame die ons begeleidde gaf aan dat we ook meteen door konden spelen indien gewenst - wel zo fijn. Een snelle pitstop aan de sanitaire voorziening en hup - vogelen maar!

Ik weet niet hoe oud deze kamer is, maar vanaf de binnenkomst schreeuwt deze kamer “escaperoom 1.0”. Dat is zeker geen probleem, want een kamer met leuke puzzels is altijd een leuk. Of die nou vol met technologie zit of niet. Je komt snel weer terecht in een “alles moet open, ondersteboven en binnenstebuiten” spel terecht wat zorgt voor best veel chaos in de eerder kleine kamer. Je kan veel ontdekken in de kamer, wat toch wel zorgt voor wat tijdvulling. Daarna begon de frustratie echt een beetje op te lopen voor ons als groep. Dat kan echt een ons probleem zijn, maar zodra je kleine geplastificeerde briefjes moet verstoppen in spel elementen omdat je puzzel anders niet duidelijk is - dan gaat het mis. Zeker als je dan ook nog relatief veel hints moet geven om echt weer in een flow te raken. Deze puzzels kloppen voor mij gewoon niet. Ze passen misschien in het verhaal - maar ze zijn gewoon frustrerend. Het gaat om zulke kleine details dat je elkaar gewoon in de weg loopt en het voelt zo ver gezocht aan op bepaalde momenten dat je denkt “dit kan toch echt niet de oplossing zijn”. Verder zijn er enkele zaken in de kamer die gewoon echt niet kloppen naar mijn gevoel. Achteraf denk je wel “ja oké in dat geval…” maar het breekt je flow zo erg dat de frustratie gewoon blijft opstapelen. Bij de laatste puzzel dachten we er even aan om de noodknop in te duwen - het was voor ons als groep even genoeg geweest.

Goed, deze kamer kan best aardig zijn als je voeling hebt met vogels en je echt een klassieke 1.0 kamer wilt spelen. Maar verder is deze gewoon écht gedateerd. Deze zou wat mij betreft plaats kunnen maken voor een nieuwe kamer.

Eentje om te spelen met de kids!

Last minute zijn we vandaag in Tessenderlo beland om een paar puzzels op te lossen. Tesscape bevindt zich in een oud huis met voldoende parkeerd gelegenheid.

Ik benoem even dat het om een oud huis gaat omdat je dat overal voelt: in de ingang, het sanitair en ook vooral in de kamer. Verwacht je dus niet aan een echte “beleving” je zal steeds het gevoel hebben dat je in een oude huiskamer staat waar spel elementen ingezet zijn. Er is geen alomvattend decor dat je echt meeneemt in een beleving.

Toch is deze kamer leuk om even (snel) te spelen als je in de buurt bent. Voor een ervaren escaper, ga je er relatief snel door gaan. Het is echt een kamer op niveau voor een klein gezin. De ruimtes zijn vaak eerder krap, maar er zitten wel enkele leuke elementen in. De puzzels zijn verder totaal niet moeilijk, maar ook deze hebben zeker wat charme. Er zit een leuke flow in de kamer, al zouden sommige elementen wel wat onderhoud kunnen gebruiken.

Speel deze kamer met een klein gezin en je hebt sowieso een leuke (eerste) escape room ervaring.

Ik wil best een vakantiehuisje in Pittleburg

Wat een onspannen uitstap naar Pittleburg zou moeten worden, startte meteen met heel veel stress. Enkele voetbalsupporters hadden besloten de snelweg op te rennen, waardoor er énorm veel file was. Daardoor kwamen we met een 35minuten vertraging aan ter plaatse. Gelukkig hadden we twee maal Are you lost en een keer The Non Believers na elkaar geboekt - daardoor hebben de hosts het nodige schuifwerk kunnen doen en ervoor kunnen zorgen dat we toch nog konden starten - waarvoor mijn oprechte dank! :-)

Na het aankomen in Pittleburg voel je je alsof je rondloopt in een film: een prachtig decor met enorm mooie effecten. Het lijkt alsof je een karakter ben in een verhaal dat beetje bij beetje verteld wordt. Geloof me: verloren lopen in een stadje als Pittleburg is oprecht geen straf. Het wordt al snel duidelijk welke kant de gameplay opgaat. Je speelt met zijn tweetjes en dat heeft zo wat zijn effecten op het spel. De puzzels zijn vaak niet heel moeilijk (soms zelfs niet echt een puzzel te noemen) maar het gaat wel steeds opnieuw om goede samenwerking. Je begeeft je in een fijne flow doorheen het hele stadje en ik was oprecht verbaasd door de vele indrukwekkende, mooie en gepaste effecten die voorbijkwamen.

Een van de enige nadelen vond ik de lengte van de 'puzzels': je kwam na een tijd vaak in een loop terecht met redelijk wat herhalingen. Desalniettemin waren de puzzels enorm leuk en was de setting prachtig. We hebben ons oprecht enorm goed vermaakt in deze kamer.

Wat gebeurt daar toch allemaal in Pittleburg...

The Non Believers was de tweede kamer op ons lijstje. Na een eerste fantastische ervaring in Pittleburg nadat we even verloren gelopen waren was ik enorm benieuwd naar het volgende avontuur dat dit stadje voor ons in petto had.

Your escape is enorm sterk in het zetten van een sfeer. De kamer start op een mooie en unieke wijze op je meteen in het verhaal te trekken. Vervolgens kom je terecht in een mooi en enorm ruim decor. De setting wordt ook hier mooi verder getrokken met de juiste belichting en achtergrondmuziek. De puzzels at start zijn leuk, in thema en niet enorm moeilijk - ideaal om erin te komen. En daar liep het voor mij iets later een eerste keer mis. We kwamen terecht in een leuk bedachte puzzel, helaas werkte het mechanisme niet fatsoenlijk waardoor de uitvoering énorm lastig werd. Ik las ook in oudere reviews dat dit een issue is. Na wat geploeter, een paar pogingen, wat gevloek, een beetje acrobatie en een beetje gokwerk kwamen we dan toch op een oplossing terecht. De flow was hierdoor wat gebroken - maar hey we konden door! Tussendoor merk je een prachtige manier van storytelling en van licht- en geluidsspel. En dat is meteen ook dé sterkte van deze kamer: licht, geluid en zeer indrukwekkende techniek. Er zitten veel wauw momenten in de kamer, je merkt echt dat alle technische snufjes boven gehaald zijn in deze kamer (voor mij persoonlijk af en toe een beetje too much).

Die flow die we kwijt waren is er voor mij helaas niet meer echt in teruggekomen. Hoewel we af en toe een leuke puzzel tegenkwamen, begon ik me vooral te frustreren aan zaken die niet meteen aanleiding leken te hebben, random aanvoelde en bovenal enorm gebruikt aanvoelden. Het is zo jammer dat je je in een prachtige kamer als deze moet frustreren aan teksten die je gewoon amper kan lezen omdat ze bijna uit elkaar lijken te vallen (zeker in combinatie met het weinige licht). Begrijp me niet verkeerd, ik snap oprecht dat deze kamer goed scoort: de decors, de grootte, de techniek, de muziek: fantastisch. Maar er moet écht even iemand met een kritische blik doorheen gaan en wat simpele zaken vervangen en eventueel herbekijken (als je 90% van de groepen een tip moet geven, kan je misschien beter de puzzel aanpassen...). Dat zou de flow en het speelplezier zo ten goede komen, want op die manier zou deze kamer echt ten volle tot zijn recht komen.

The non believers is voor mij momenteel een parel onder een dikke stoflaag, ik zou je dus aanraden om te wachten met hem te spelen tot ze een onderhoudsbeurtje uitgevoerd hebben.

ONZE LIEFDE IS EEN WATERVAL

Een stapje 'Into the darkverse' wagen... Na lang twijfelen hadden we met ons groepje toch besloten om deze kamer te boeken. En de verwachtingen lagen voor mij in alle eerlijkheid best laag. Omdat ik een enorme angsthaas ben, had ik van een kennis een spoiler gekregen over het spelconcept. Daarbovenop had ik enkele iets mindere reviews gelezen en door dat alles wat ik net iets terughoudender de kamer ingestapt.

Het spel is uniek in de benelux, maar staat is wel geïnspireerd op verder liggende bestaande kamers. Toch mag het gezegd worden: de uitwerking ervan is enorm goed gelukt. Je komt terecht in een soort DarkPark universum waarin alles op enigzins logische wijze samenkomt. Verder is er duidelijk slim geïnvesteerd in technologie, want door het mooie decor en het énorm slimme gebruik van effecten kom je in een beleving terecht die gewoon helemaal klopt.

Toch één advies als je de kamer gaat spelen: zorg dat je alle kamers van DarkPark gespeeld hebt. Ook loont het om notie te hebben van wat er ooit was (Stay in the Dark) en wat er nog gaat komen (Rise of The Phoenix). Het zorgt er gewoon voor dat je volledig mee bent in wat er gebeurt in de kamer. Als je dit extra laagje mee hebt, klopt de beleving namelijk helemaal.

Speel verder absoluut niet in te grote groepen (3 a 4p lijkt me ideaal) en durf je grenzen verleggen (tip: heel luid waterval zingen helpt). Mocht je toch nood hebben aan een duwtje in de rug, een kleine spoiler (omdat je anders niet durft) of als je wil weten wat Stay in The Dark nu net inhield: stuur gerust een PB'tje. ;-)

Are you ready pirates!?

Met een bongobon die tegen de vervaldatum aanliep op zak, verplaatsten we ons naar Brussel om cortezs hold te spelen. Get Out ligt in het stadscentrum, dus na een spannend parkeeravontuur en een kleine stadswandeling stonden we aan de deur van de locatie.

De lobby is gezellig ingericht en de hosts zijn zeer vriendelijk. Na even wachten werden we in thema opgehaald. Dit voelde soms ietwat overdreven aan, maar het gaf wel een leuke start aan de kamer. Eenmaal in het spel kom je terecht in een kamer die al enorm geleefd heeft. Je merkt dat er oude puzzels nog deels zichtbaar staan, zaken eerder afgebroken werden en niet gek goed gerepareerd werden. De puzzels zijn steeds enigzins loigisch, niet heel pittig en zijn vaak iets te herhalend (relatief lange puzzels). De flow is ook matig maar je komt er wel door heen.

Het is zeker een leuke kamer voor de gelegenheidsspeler die in Brussel een escape roompje boekt, maar ik zou je niet aanraden om deze speciaal op je to-do list te zetten. Dan zijn er echt leukere kamers in brussel!

Verrassend detective avontuur!

Op een honderd meter van Manneke Pis zit Escape Prod verborgen in het Brusselse stad centrum. We waren in Brussel voor een ander kamer en we hadden nog een kortingsvoucher van escape prod: dat is natuurlijk een makkelijke puzzel.

Logischer wijs kwamen we dus al snel bij Escape Prod terecht. Na een korte introductie konden we beginnen aan ons detective avontuur. Je komt terecht in een kamer die vrij karig is aangekleed. Verwacht niet de grote mooie decors, maar eerder een enorm functioneel decor waar je een beetje moet doorkijken. Toch moet je deze kamer spelen als je in de buurt bent, want de puzzels in deze kamer zijn enorm leuk. Ik kom weinig kamers tegen waarin de puzzels tegelijkertijd zo origineel, leuk en gelaagd zijn maar toch logisch in een goede flow. Passen ze perfect in het verhaal? Nee. Maar ze zijn gewoon enorm leuk, je flowt er lekker doorheen en je komt verrassende elementen tegen die je niet meteen verwacht. Daarom: als je in de buurt bent moet je zeker even spelen!

Go go go go!

No way out was na het lab en Crimson de laatste kamer op ons avondvullend menu. De start van de kamer is origineel en geheel in thema. Je komt in een leuke missie terecht die je (met een leuk team) kan laten aanvoelen als een echte politie missie. Je merkt dat er veel aandacht besteed is om alles hier enigzins in thema te krijgen.

In het spel zelf zijn de puzzels eerder klassiek (escaperoom 1.0) en voor ons niet altijd even duidelijk. Je merkt dat er restruimte in het pand benut is voor deze kamer, want de ruimtes voelen vaak eerder klein aan (wij speelden met 4 en dat voelde aan als te veel). De flow was voor ons niet echt ideaal, maar dat kan persoonlijk zijn - gelukkig heb je een commandant mee die je indien nodig even kan helpen.
Naar mijn mening zou deze kamer met een paar tweaks een leuke 2 persoonskamer kunnen zijn.

Als je Crimson komt spelen kan je deze zeker meepikken, maar ik zou hem dan als eerste spelen. (Ik vond zelf het lab net iets leuker).

Zo zie je maar dat je na een avondje op café mooie dingen kan beleven...

Na vele positieve verhalen gehoord te hebben, was het eindelijk tijd om zelf langs te gaan in Schijndel om een kijkje te nemen in de snoepwinkel Sweet Memories. Een vrije maandagavond en iemand in ons groepje was eindelijk toe aan zijn honderdste kamer, de ideale gelegenheid om een bezoekje te brengen aan Elderbroeck.

Na een snel drankje in de plaatselijke kroeg, stonden we voor de poorten van dit kleine dorpje. Het dorpje mag dan klein zijn, voor een escaperoom waan je je meteen in een grote andere wereld. Het decor is prachtig en je merkt dat er zoveel mogelijk aan gedaan is om je volledig onder te dompelen in de sfeer van dit mysterieuze dorpje. Wat volgt is een samenspel aan licht, geluid en geur. Alles wordt gebruikt om je zoveel mogelijk in een flow te krijgen die volledig in de juiste sfeer ligt. Tijdens het spel kom je puzzels tegen, eerder eenvoudig en steeds passend bij het mysterieuze dorp. Het verhaal lijkt tussendoor wat naar de achtergrond te verdwijnen, door de vele uniek (voor mij soms een beetje overbodige) effecten, maar kent zeker een waardig slot.

Ik bleef persoonlijk nét een klein beetje op mijn honger zitten, dan wel door de puzzels of misschien had ik net iets meer verhaal en iets minder effecten verwacht - maar dat neemt niet weg dat wat hier staat een prachtige escaperoom is waarin je de passie en ambacht langs alle kanten voelt. Je waant je vanaf het eerste moment in een andere wereld en kan genieten van een prachtig neergezet avontuur.

'Hier, das iets voor u - tis iets met chemie'

Als je dan toch naar Schijndel rijdt, doe je meteen een 'drie op een rijtje' toch? Als je er toch bent... Met als eerste: het lab! We werden gezellig ontvangen door onze host (die voor ons een kwartiertje eerder de kamer had klaargezet waarvoor dank!) waarna we aan het het spel konden beginnen.

Je merkt meteen dat deze kamer iets ouder is, maar toch is er alles aan gedaan om een leuke flow in je spel te brengen. Het spel start met een filmpje, volledig in thema waarna je toch enkele 'dit had ik niet verwacht' momentjes beleefd (of die had ik dan toch...). De puzzels zijn afwisselend, soms wat gelaagd maar steeds in thema. Naar het einde toe ging het even mis met de techniek van de kamer waardoor we even verloren rond liepen zonder te weten wat nu eigenlijk de bedoeling was, maar dat heeft onze host prima opgelost.

Verwacht je geen high-end kamer als je deze gaat spelen, maar wel gewoon een leuk uurtje puzzelen in een kamer die gewoon klopt. Je hebt een verhaal, begeleidende video's, puzzels die logisch in het thema vallen en een leuke flow. Het zou zonde zijn als je deze niet even meepikt als je toch langs gaat voor Crimson! Achteraf nog even gezellig nagebabbeld met onze host, waarna we ons richting Elderbroeck konden begeven. Het hoort misschien niet helemaal hier thuis, maar onze host uit het lab wist ons achteraf na Crimson nog een kleine verrassing te bezorgen omdat het de 100e kamer van iemand uit ons groepje was en dat werd echt enorm geapprecieerd. Dankjewel!

''Wil je dat nooit meer zeggen?''

Een escaperoom met korting in de escape weekly, meerdere kamers en dat op een uurtje rijden? Dan vraagt om een last minute tripje! Twee kamers op een rij met als eerste 'face down'. Je komt binnen in een grote lounge met puzzels, spelletjes en veel plek om te zitten. Je kan jezelf hier dus prima even vermaken. Even later kwam onze vriendelijke host ons ophalen en kregen we de standaard ''hebben jullie al veel escape rooms gespeeld?'' vraag. Waarop iemand in ons team het antwoord gaf 'Ja, maar dat betekent niet dat we geen hints willen hoor!'. We werden in het verleden al wel eens aan ons lot overgelaten door onze hogere room count dus ik snapte de verduidelijking. Onze host iets minder vrees ik...

In de kamer kom je terecht in een leuk decor met best leuke puzzels. Niveau is afwisselend, elke puzzel enigzins in thema en de flow was oke. Toch begonnen we na een tijdje best veel hints te krijgen. De ruimte om even zelf te zoeken was er al snel niet meer en dat zorgde voor een doorbroken flow. Ook is de afwerking van de puzzels een beetje jammer (bvb keuze uit 4 verschillende opties, waarin je in eentje duidelijk een RFID tag ziet zitten en in de andere niets, welke zou dan de juiste zijn?)

Even later leek er dan technisch wel het een en ander mis te gaan ( of wij snapten niet wat er moest gebeuren, onze host kon het ons achteraf ook niet echt duidelijk uitleggen) en waren we helemaal de weg kwijt. Gelukkig waren we snel enigszins weer op het goede pad. In de laatste kamer aangekomen bleek de einddeur al open te staan (klein resetfoutje). Hierdoor wisten we even niet of we klaar waren of dat er toch nog een puzzel opgelost moest worden. Onze host had dit niet door, we hebben dan zelf maar even de deur dicht getrokken en gekeken of hij weer open kon.

Al bij al dus geen wauw-ervaring - maar dat kan een momentopname zijn. Het decor en de puzzels zijn namelijk best leuk!

Klein maar fijn!

The Lost Wizzard speelden we nadat we eerst ontsnapt waren uit Face Down. Na een indrukwekkend intro filmpje konden we vervolgens starten aan dit avontuur.

De kamer is klein, wij speelden met zijn drietjes en liepen elkaar al soms in de weg, dus speel maximaal met zijn drietjes. Dat gaat dan echter enkel over de ruimte, want er zitten zeker genoeg (ook iets pittigere) puzzels in de kamer om je een leuke escape beleving te geven. Puzzels zijn steeds logisch, de flow is leuk en er zijn ook een paar leuke doordenkers. Alles valt ook steeds volledig in thema.

Zeker een leuke kamer om mee te pikken als je in de buurt bent.

Munt, munt, munt...

Wat moet je doen als je een vrijdagavond vrij hebt? Juist ja! Escapen! Last minute besloten we om de kamers die we nog niet hadden afgevinkt op ons lijstje te boeken. Nummer 1 ging over een huisje in een bos. We kwamen ruim op tijd aan bij DGK en werden door onze vriendelijke host naar boven verwezen.

Eenmaal in het hutje kon onze speurtocht beginnen. Je merkt meteen dat je in een oudere kamer staat. Lees: weinig beleving, vooral sloten en veel dingen proberen en hopen dat ze uiteindelijk kloppen. Alle puzzels bleken uiteindelijk wel logisch-isch en je voelt wel een algemene flow doorheen de kamer. Een groot nadeel: je hoort volgens mij letterlijk iedereen in het gebouw. Terwijl jij de letters voor een letterslot zoekt, hoor je prima de buren in de andere kamer rekenen aan een cijfercode en de bovenburen de kamer verbouwen. Een echte 1.0 kamer dus waarin puzzelen belangrijker is dan een (aangename) spelbeleving. Verder is het einde typisch DGK: een beetje vreemd, ver gezocht en daardoor ook een beetje overbodig. Toch is de kamer best oke, met zijn twee of drietjes kan je je hier best in vermaken.

Service is dan weer een ander punt, na een snelle foto en een goed gedaan verdwijnt de host van de setting en sta je alleen in het gebouw. Iets drinken gaat hem niet worden, even napraten al helemaal niet. De hosts zijn namelijk met meerdere kamers op hetzelfde moment bezig waardoor er voor de klant net iets minder tijd overblijft (en we hadden dan al meer dan 20minuten over...). Achja, prima kamer voor wat je er uiteindelijk voor betaald!

Lost in ''wat gebeurt er hier nu eigenlijk allemaal?''

Na ontsnapt te zijn uit The Cabin in The Woods en een zoet tussendoortje in de Vleeshallen konden we aan onze ruimte missie beginnen! De kamer kamer start leuk, zeker voor een 1.0 kamer (de prijs is hier ook aan aangepast). Nadien kom je in een iets minder verzorgd decor terecht (veel pur schuim, eerder vuil) en kan het puzzelen beginnen. Zoals in de meeste 1.0 kamers zijn de puzzels wel in thema, maar dragen ze weinig tot niets bij aan het verhaal. Het is verder niet continu duidelijk welke code je waar moet ingeven of wat er nu net voor zorgt dat er iets gebeurd in de kamer. Dit zorgde bij ons voor wat verwarring en hierdoor voelde de flow ook niet zo fijn aan.

Na een tijdje merk je ook wel de wederkerigheid in de kamers (altijd puzzels van dezelfde soort die systematisch terugkomen) en ook hier kan je gezellig mee genieten van het escape avontuur van de spelers in de kamers naast en onder je. Het zoeken naar de grijpmuntjes blijft ook echter wel een leuke toevoeging.

Wat een verdwijntruc!

The Mad Magician was nummer drie op ons lijstje. Voor Ordo Sanctus waren we toch in de buurt (letterlijk 200m uit elkaar) dus voor een opwarmertje was er nog wel plek in de planning. Het thema van een goochelaar heeft verder al vaker bewezen zich dankbaar uit te lenen aan een leuke escape room, dus ik was zeker benieuwd naar wat komen zou!

De eerste puzzel bleek het vinden van de escape room, want als je gewoon je ogen volgt sta je zo op de parking van Ordo Sanctus terwijl deze escaperoom op hetzelfde bedrijventerrein net iets verder naar achter ligt. Dit lossen ze perfect op door een duidelijke route omschrijving in de mail. Onze host had er volgens mij even een off-day (kan gebeuren natuurlijk!) maar daardoor miste de start van de kamer wat enthousiasme. Dit soort thema's vereist naar mijn mening een leuke intro, en naast het feit dat je geen kracht mag gebruiken en dat er niets in het plafond verstopt zit, was het riedeltje verder vrij beperkt.

De kamer heeft vervolgens zelf nog wel een korte intro, waarna we van zijn show konden genieten. Om met de deur in huis te vallen: je merkt aan alles dat deze kamer volledig gedateerd is. Een enorm simplistisch decor, puzzels die totaal niet in het verhaal passen, zaken die enorm random of enorm simpel aanvoelen... Het is echt even een andere mindset waarin je speelt. Ik snap dat deze kamer ooit vast enorm leuk was, maar vandaag is het er echt enkel eentje voor de familie die voor de eerste keer een escaperoom wilt spelen met de kids (en daar is het thema dan misschien nét te eng voor?).

Ik denk dat het stilaan tijd is om deze kamer een verdwijntruc uit te laten voeren en iets nieuws neer te zetten. Want je voelt wel dat mensen aandacht en passie besteed hebben aan deze kamer, en dat maakt me meer dan benieuwd naar de fantastische vervalen die ze in de markt van vandaag zouden kunnen neerzetten!

Ik ga niet goed op gordijntjes...

Allereerst - Mocht je deze review lezen als angsthaast die twijfelt om te gaan spelen: niet twijfelen. Gewoon doen! Lees niet verder in deze of in andere reviews maar ga gewoon langs. Ik beloof je dat het reuze hard meevalt en echt een ideale instapkamer is om te spelen in thriller setting met acteur. Wees niet bang, push jezelf misschien een klein beetje en ga gewoon langs! :-)

Mentis Capti was nummer twee op onze planning. Na een opwarmertje in Enigma, konden we na een verfrissende wandeling onszelf aanmelden voor onze shift in het psychiatrisch centrum. Het is toch wat, zo een speciaal uitzendklusje. Het pand is een oud rijtjeshuis en spreekt meteen tot de verbeelding bij binnenkomst. De ontvangst is volledig geautomatiseerd maar dat past perfect in de setting. Vervolgens kom je in een gameplay terecht die niet heel moeilijk is, maar goed matcht met de thrill factor. De puzzels passen enigzins in het verhaal en proberen je mee te nemen in de spelbeleving.

Verder moet er ook gezegd worden dat dit pand echt énorm groot is voor het spel. Je kan hier rustig met zijn zesjes rondlopen indien gewenst zonder dat je elkaar in de weg loopt (al heb je dan wel wat minder te doen). Het decor is minimalistisch, oud en vuil en past daardoor volledig in thema.

Toch mist hier voor mij iets. De ruimte, het verhaal en de algemene setting lenen zich echt perfect aan een verhaal waarin storytelling centraal zou staan. Verder zou je hier echt een thriller beleving van kunnen maken door net iets meer in te spelen op emotie en de gameplay wat aan te passen. Daarom voelt het een beetje als een gemiste kans, want met wat kleine aanpassingen zou deze kamer echt top kunnen zijn. Denk hierbij aan wat gelaagdere puzzels die op een slimmere manier gebruik maken van de ruimte. Verder heeft de host ons de details van het verhaal achteraf moeten uitleggen (we hadden de hoofdlijn zeker mee maar snapte een bepaalde voor ons rare kronkel niet helemaal).

Toch moet je deze gespeeld hebben. Met de juiste verwachtingen is het namelijk echt een leuke kamer. Ook een ideale instapper voor kamers met acteur (mocht je daar aan twijfelen - stuur me gerust een berichtje!)

Het dondert en het bliksemt!

Na een snelle ontsnapping bij de buren hadden we enorm veel tijd over voor we Ordo Sanctus zouden spelen. Na een kort belletje kwamen we erachter dat we nog rustig iets konden drinken voor het spel (en gelukkig hadden we mijn favoriete gezelschapsspelletje bij!). De host nam tijdens het spel van de anderen alvast even tijd om ons vriendelijk te verwelkomen en om al een praatje te maken.

Een koffietje, een colaatje en een zakje Haribo later was het tijd om ons avontuur aan te vangen! Vanaf de eerste ruimte merk je meteen dat er veel aandacht besteed wordt aan decor in deze escaperoom. Je weet niet waar eerst kijken. Vervolgens na een korte intro kon ons spel beginnen. De puzzels die we onderweg tegenkwamen waren steeds leuk, niet al te moeilijk (al maakten we dat er soms zelf wel van) en hadden een goede/duidelijke flow. Sommige uitwerkingen waren voor mij niet 100% logisch - maar misschien ben ik na meer dan honderd kamers gewoon een beetje verpest in de bovenkamer ;).

Ordo Sanctus wist me te verbazen in uitwerking, grootte (de kamers bleven maar komen) en ruimtegebruik doorheen het spel. Maar waar voor mij de kamer écht in uitblinkt is in geluid en effecten. Dit is de eerste kamer die ik speel waarin je het geluid door de kamer voelt daveren op momenten dat dat nodig is (niet extreem luid, wel gewoon een enorme bas) en dat was oprecht een enorme meerwaarde. Tel hierbij nog een afsluiter van formaat en het kind in deze escaper is helemaal blij.

Bedankt aan onze host om achteraf ons nog even opnieuw mee door de effecten te nemen en voor de gezellige nababbel! Zodra we wat extra vrijwilligers vinden, komen we zeker terug voor de nieuwe kamer!

Ah, dit is geen oorlogskamer?

Nummer één van de dag. We speelden eerder al Book of Mystery (en die vond ik verrassend leuk) dus dan moet je wel even terugkomen om ook de andere kamer te spelen. We werden ontvangen door twee dames, onze aardige host gaf ons een korte introductie waarna we aan het spel konden beginnen. Doorheen de deur bleek ook het karakter van onze host volledig te veranderen, van aardige host naar plichtsbewuste commandant. Dit deed ze enorm goed (maar de switch vond ik dan weer komisch, sorry ik heb slechte humor).

Eenmaal in de kamer in het spel kwam de flow er voor mij niet zo lekker in. De puzzels zijn zeker niet moeilijk, maar naar mijn mening niet echt passend. Je bent meer bezig met tellen, het letten op kleine details en jezelf dubbelchecken dan dat je door hebt dat je een verhaal aan het beleven bent. De bijhorende puzzels zijn naar mijn mening namelijk niet echt in thema, tel daar een zeer somber decor bij en dan is de beleving niet helemaal wat het voor mij zou moeten zijn. Begrijp me niet verkeerd, dit is vast een hele leuke kamer als je voor de eerste keer een escaperoom speelt - maar voor mij was het zeker niet wauw. 136euro vind ik dan ook aan de duurdere kant voor wat je ervoor in de plek krijgt.

Maar pik hem zeker mee als je in de buurt bent, het is immers maar een mening!

DAAR ISSEM VERSTOPT U!!!!!

Zoals Franklin D Roosevelt ooit zei: ''Het enige waar we bang voor moeten zijn, is de angst zelf''. En geloof me, dat waren we bang van de angst die we zouden gaan beleven. Een koude winteravond leende zich perfect aan een veel te lang uitgestelde Entered missie. Na Demice of The Gricers wisten we wel dat deze mensen weten waarmee ze bezig zijn en dat het altijd een acceptabel spel blijft met duidelijke regels - maar toch: de angst zat erin.

Daar stonden we dan, voor het pand waar onze missie zich zou afspelen. Na een korte duidelijke briefing, geheel in thema (arme Jacky toch, niet eens rustig tv kunnen kijken...) konden we als echte geheim agenten het pand betreden. Entered slaagt er opnieuw in om je meteen in een omgeving te duwen die je volledig op scherp zet en waardoor je jezelf volledig in het verhaal bevindt.

Het doel was duidelijk, hoe ons groepje dat zou uitvoeren: net iets minder. Toch leer je snel hoe het spel werkt, hoe je omgeving eruit ziet en waar je op moet letten. De missies zijn duidelijk, eenvoudig in opzet en (zoals dat hoort) ingewikkeld in uitvoering. Je loopt immers door een pand waar je niet mag zijn... en daar was hij dan: Sergey himself! De manier waarin de acteur je benadert in deze kamer is (voor mij) zeer intens. Toch kan je hier perfect mee omgaan, want de regels zijn duidelijk. Word je gepakt? Dan word je gestraft (en ook dit werd enorm goed aangepakt).

De host en acteur zijn verder ook enorm goed mee met wat er gebeurd in de kamer. Op die manier kunnen ze je op de juiste manier pushen wanneer je ergens blijft hangen (omdat je bvb te bang bent) of kunnen ze je net iets meer ruimte geven waar nodig. Helaas haalden we het einde niet, maar dat mag niet verbazen: net een foutje teveel gemaakt in alle angst en hectiek - maar het moment dat je buiten bent rusht de adrenaline opnieuw door je lijf. Eén ding is zeker: ik kom terug Sergey! Want wij zijn nog niet uitgespeeld....

Er is maar één minpunt te benoemen aan dit avontuur: het is voorbij. Naast een nieuw bezoekje bij Sergey, is het nu weer wachten op nog meer entered avonturen. Ik kijk er alvast naar uit!

Gelukkig was het perron ijsvrij!

Happy birthday to me! Eentje die al iets langer op de lijst stond en wat is een betere gelegenheid dan een verjaardag om even een kijkje gaan te nemen? Precies! Door de ondertussen ijsvrije wegen reden we naar Best - voor de mede-Belgen: mocht je de 'negende zaeligheyt' passeren: super lekker gegeten! Eenmaal aangekomen bleek daar meteen de eerste puzzel te starten: het vinden van de ingang. De avond was donker, de parking vol met sneeuw en ijs (lees: je kon niet meer zien wat nou wandelpad, gracht of zandondergrond was) en de bewijzering op het domein niet geheel duidelijk. Ongeveer zeven vrouwelijke gilletjes later (ja het was echt glad!) kwamen we dan eindelijk aan op locatie.

Onze host, een jongeman, was enorm vriendelijk en gaf ons de nodige uitleg. Nog iets later konden we (voorzien met een cratex jasje tegen de koude) eindelijk aan ons escape avontuur beginnen. Je komt terecht in een enorm mooi decor. De puzzels waren voor ons steeds logisch en vrijwel altijd duidelijk in thema. Hoewel je af en toe een beetje moe zoeken, zit er ook een lekkere flow in de kamer. De beleving zou nog net dat tikkeltje meer kunnen door wat aangenamere achtergrond muziek en wat duidelijkere effecten wanneer nou net iets opgelost werd, maar dat is een detail. Zeker als je beseft dat deze kamer al wat ouder is. We speelden de kamer met 4 en dat is voor mij ook het ideale aantal, anders loop je elkaar in de weg.

Na nog een korte nababbel en een blik op de mogelijke toekomst, konden we weer naar de auto schaatsen. Een leuke avond in een leuke kamer die je zeker moet meepakken als je in de buurt bent!

Wat? Huh? ...

Na opgewarmd te zijn in de architect was het tijd om La Residence te spelen. Onze vorige host zorgde ervoor dat we vroeger konden starten starten (waarvoor dank!) en na een tochtje door de gangen van de kerk stonden we aan het begin van ons volgende avontuur. Het thema van deze kamer past perfect in de setting en dat merk je ook aan de start van de kamer. Leuk uitgevoerd - techniek is niet enorm robuust maar het was zeker een aangename start. Deze trend zet zich voor mij verder in het volgende deel van de kamer. De puzzels zijn leuk, niet al te makkelijk en de flow zit goed. Mijn verwachtingsboog steeg hierdoor - en dat is zeker een compliment.

Daarna werd het echter een beetje vreemd: de host moest ons via het tipsysteem een introductie geven in de nieuwe ruimte die we binnen kwamen (dit brak de sfeer een beetje) en de puzzels die volgden zorgden voor een enorm verwarrende situatie. Blijkbaar zijn we erin geslaagd een puzzel met een tiental knoppen en enkele lagen per ongeluk op te lossen door op enkele knopjes te duwen om te kijken wat er net gebeurde. Toen we achteraf onze host vroegen wat er net gebeurde zei hij dat we de puzzel hadden opgelost. Toen ik vroeg wat we dan net deden, of wat we moesten doen - bleef het antwoord enorm vaag. We kregen geen concrete uitleg maar enkel enkele losse flarden (ik kreeg de indruk dat de host op een verkeerd moment op een knopje geduwt had en zelf niet echt wist hoe de puzzel werkte...). Het einde van de kamer voelde hetzelfde aan - we snapten door wat dubbelzinnigheid in de instructies niet volledig wat we moesten doen, uiteindelijk bleek een oplossing die we ervoor al tot drie maal toe probeerden toch correct te zijn. Opnieuw toen we hier uitleg over vroegen kwam er niet echt een duidelijke uitleg. Ik verliet de kamer dus eerder gefrustreerd want ik snapte niet wat ik de laatste twintig minuten gedaan had. En dat is gewoon jammer, echt enorm jammer... Geen idee of het aan het moment lag, aan de techniek (of aan ons?) maar dit was niet mijn kamer.

Oké in zijn tijd

Kamer nummer één van de dag. Na een ietwat lange introductie konden we aan The Architect beginnen. De kamer is wat ouder en dat merk je (bvb zichtbare oude onderdelen die niet meer gebruikt worden of niet meer volledig functioneren). Toch heeft deze kamer zijn charme: de flow is zeker oké en de puzzels zijn leuk en afwisselend. Verwacht je niet aan een prachtige kamer met enorm achterliggend verhaal - wel aan een leuke puzzelkamer.

Beestjes allemaal beestjes...

Book of mystery was de laatste kamer van de dag in het rijtje. We kwamen iets te vroeg aan op een koude winterdag, en vroegen of we binnen mochten wachten. Dit was geen probleem, al gaf de eigenaresse aan dat we wel spoilers mee zouden kunnen krijgen op die manier. Toch maar gekozen om binnen even te wachten en iets te drinken (en gelukkig geen spoilers meegekregen).

Tijdens de intro kregen we bord, pen en papier mee de kamer in. Daardoor gingen mijn verwachtingen meteen naar beneden, want dat betekent meestal rekenen - niet mijn favoriete puzzels (al ben ik dan ingenieur van opleiding...). Eenmaal in de kamer kom je terecht in een enorm mooi en verzorgd decor. Je merkt echter wel welke elementen de puzzels bevatten omdat deze het decor een beetje breken - maar dat mag de pret niet drukken. De puzzels zijn leuk en bevatten een goede flow. Ze zijn niet extreem ingewikkeld (al was het bordje enigszins welkom) en afwisselend. Het decor bevat verder enorm veel dieren wat het algemene thema best goed tot de verbeelding laat spreken.

Ik was aangenaam verrast door deze kamer, en het is er zeker eentje om mee te pikken als je in de buurt bent!

Veel naaiende vrouwen samen in één ruimte? Dan gaat het licht uit!

Deze escaperoom speelden we even geleden op een vrij namiddagje. We zakten met drie personen af naar Diest om daar kort ontvangen te worden voor we aan ons spel konden starten. Het gaat om een containerescaperoom, echter is deze (in tegenstelling tot anderen) zelf gemaakt en best ruim (voor een container).

Decor is oké, puzzels zijn leuk (niet enkel sloten maar ook wat technologische snufjes) en alles is logisch. Naar het einde van het spel gingen (net op een moment dat we een actie uitvoerden) alle lichten uit. We deden niets fout, maar blijkbaar zat er in een nabijgelegen locatie een groepje dames samen te hobbyen met de naaimachine. Het is echter geen goed idee om teveel naaimachines op eenzelfde snoer aan te sluiten, want dan gaat de stroom uit. Na een korte reboot konden we vervolgens het mysterie afwerken.

Dit is echt een prachtig voorbeeld van 'je betaalt voor wat je krijgt'. We speelden met 3 personen voor 78Euro. Daarvoor kregen we een leuke kamer met puzzels die best leuk bedacht waren en een aardige flow hadden. Dit is hét ideale voorbeeld dat je in een container iets leuks kan doen. Deze kamer zou je trouwens ook perfect met het gezin kunnen spelen.

Gratis tips!

Lockfree stond al even op onze planning, deze escaperoom ligt namelijk praktisch in onze achtertuin. Dat zijn dan meestal ook de kamers die ik net iets te lang uitstel omdat je nou eenmaal je opties moet openhouden als je last minute een kleine escaperoomcraving hebt - toch?

Last minute verplaatsten we ons dus naar de achtertuin, om daar ontvangen te worden door de eigenaren van de escaperoom. We kregen een enorm vriendelijk en hartelijk ontvangst, ook de derde eigenaar (zo eentje met vier poten en een staart die graag op muizen jaagt). De kamer begint met een leuk introductiefilmpje (ook leuk voor zij die de escaperoomregels reeds vanbuiten kennen). Daarna kom je terecht in de Pharma Edderkoppen.

Het decor is niet indrukwekkend, maar gewoon goed - geheel passend bij het thema en de tijd waarin de kamer zich afspeelt. De puzzels lijken in thema te zijn - maar toch waren ze me daar even kwijt. Je krijgt veel informatie zonder een directe aanleiding voor de start van een puzzel. Gelukkig vind je her en der in de kamer ''gratis tips'' die je de gameflow uitleggen. Dat maakt de kamer leuk en geeft flow aan de kamer - maar toch voelt het wrang aan. Er zijn zoveel meer manieren om flow in een spel te brengen dan verstopte briefjes die volledig buiten het verhaal vallen. De kamer zet een leuk verhaal in een bijpassend decor neer, dus dan is het nogal jammer om door dit soort elementen er steeds weer wat uitgehaald te worden. De climax van de kamer is eerder onverwacht maar biedt een mooi slot aan het verhaal.

Wat trouwens zeker gezegd mag worden: er is genoeg te doen in de kamer. Wij speelden met 3personen en er was zeker nog ruimte voor een vierde (voor minder ervaren groepen ook vijfde) speler. Het is een leuke kamer, vergeleken met de huidige markt niet top, maar met de juiste verwachtingen ga je hier zeker een leuk uur beleven.

Eentje om mee te pikken!

We speelden iets meer dan een jaar geleden de eerste kamer van Escapeling en waren toen enorm gecharmeerd door de eerste leuke kamer die werd neergezet in hun Escaperoom te Genk. Nu was het tijd om terug die kant op te gaan om wat medicatie gaan te testen. (PS: Een goede tip die ik zelf in een review las: je kan gratis parkeren bij het molenvijverpark. Met een kleine 10 minuutjes wandelen sta je vervolgens voor de deur van de escaperoom!).

Het ontvangst is perfect zoals ik me herinner: humoristisch, huislijk en gewoon gezellig. Vanaf moment één merk je de passie voor escaperooms die heerst in deze zaak. Na een leuke, passende intro konden we starten aan de medicatie test. Dit thema wordt op een leuke manier doorgetrokken naar de start van de kamer. De invalshoek is zeer creatief en maakt de kamer daardoor ook uniek. Doorheen de kamer verdwijnt dit verhaal net iets meer naar de achtergrond en kom je terecht in een leuke puzzelkamer.

Zodra je begint te puzzelen verdwijnt die sfeer echter een beetje omdat de verhaallijn niet echt doorgetrokken wordt naar de puzzels. Wel leuk voor de puzzelfanaten: je komt terecht in een kamer bomvol puzzels waarin parallel puzzelen bijna een must is. Verder is de ruimte ook voldoende groot om met een groter aantal mensen in de kamer te staan. De puzzels zijn soms iets moeilijker, maar vaak heel ludiek. De flow zit goed en er valt echt enorm veel te beleven. (Misschien zelfs een beetje te veel?) Je krijgt 90 minuten tijd, en die zal je kunnen gebruiken. Wij zijn geen speedrunners in kamers, we genieten ervan om zaken rustig te verkennen en te bekijken en daardoor denk ik dat we na een tijdje wat achter liepen. De gamehost leek namelijk een 'extra speler' te worden en we kregen enorm veel hulp via de intercom. Als we een foutje maken, was er vaak geen tijd om de situatie even opnieuw te bekijken want we kregen meteen te horen wat er mis ging en dat was voor mij persoonlijk enigszins een beetje jammer. Ik heb absoluut geen probleem met tips, want we spelen zelden volledig zonder tips, maar dit was echt wel heel veel hulp. Bepaalde zaken hadden we zeker zelf ondervonden met gewoon iets meer ruimte en tijd om zelf even kritisch na te denken over wat er net mis ging.

Toch is dit echt een leuke puzzelkamer die je zeker even moet meepakken als je in de buurt bent. We hebben enorm veel fun gehad - en toegegeven: het is lang geleden dat ik een kamer speelde waarin je zoveel acties kon uitvoeren. Ik ben alvast benieuw naar meer van Escapeling!

Een hotel ervaring om niet snel te vergeten!

The Start al lang op het verlang lijstje, maar door de hoge prijs bleef het initiatief vaak even uit om te boeken. Uiteindelijk kwam er dan toch een beslissende factor om te boeken en besloten we met ons vaste escape groepje om Chernobyl en Harbor Hotel een bezoekje te brengen. Stop één: het Harbor Hotel!

The Start heeft een enorm leuke lounge waar je even rustig iets kan drinken terwijl je wacht - op de achtergrond klinkt weliswaar heel aparte AI gegenereerde muziek - maar het is zeker geen probleem om hier wat tijd te doden. Na een leuke intro van onze host konden we daarna naar de balie van het Harbor Hotel. Hoewel de ruimte relatief donker is, is de algemene sfeer enorm passend. De puzzels hebben een relatief goede flow en zijn passend en in thema. Niet enorm moeilijk. De kamer bevat ook een duidelijk verhaal, het is enigszins jammer dat ze dit verhaal af en toe loslaten voor wel eerder 'aparte' puzzels die niet in dit verhaal passen. Zo wordt de algemene sfeer een beetje gebroken. Er zitten enkele doordenkers in de kamer, maar de grote meerwaarde blijft de acteur. Ik zou de kamer dus zeker niet aanraken zonder acteur - want dan lijkt de beleving heel wat minder. Het echte 'immersive' karakter van de kamer komt namelijk pas naar boven wanneer de acteur in het spel komt. Dit is goed uitgevoerd en de acteur weet duidelijk hoe hij de beleving moet neerzetten op een manier die spannend maar toch niet overdreven eng is. Mijn complimenten aan de host! :-) (Houdt er wel rekening mee dat je redelijk wat zal moeten kruipen in deze kamer op een behoorlijk tempo - niet voor iedereen weggelegd).

Het is dus zeker een enorm leuke kamer om te spelen! Toch voelt het achteraf een beetje wrang aan. De prijs die je betaald (220Euro voor 4p op moment van boeken) is zeer hoog in vergelijking wat de beleving biedt en wat er verder op de markt te vinden is. In dezelfde prijsklasse speel je 'Monster Mashers' of 'Demice Of The Gricers' en dan kom je echt in een beleving terecht waarbij je meerdere acteurs tegen het lijf loopt. Harbor hotel blijft daarentegen blijft een normale escaperoom waarin de host eveneens acteert - dit soort escaprooms zijn met een gelijk niveau normaal veel goedkoper. Met andere woorden zou ik je zeker aanraden om deze kamer te spelen, maar niet voor de prijs waarvoor hij momenteel aangeboden wordt...

JUMANJI!!!

Stop nummer twee van de avond: Chernobyl! Ook hier moet ik starten met complimenten aan de host voor de sterke acteerprestatie die wordt neergezet in de introductie. Je wordt meteen ondergedompeld in het verhaal waarin je de komende tijd ondergedompeld gaat worden.

Helaas had ik voordat ik deze kamer speelde al enorm veel gehoord over het 'soort' kamer dat we gingen spelen. Hierdoor lag de spanningsboog meteen enorm hoog en je merkt ook dat de puzzels hier enigszins op aangepast zijn. Niet te moeilijk - maar toch van een voldoende niveau en passend bij het verhaal/de setting. Verder is het decor zeer geloofwaardig en merk je duidelijk dat er goed nagedacht is over de gehele setting. Eens het ''actievere'' deel van het spel begint worden de puzzels echter enorm generiek (lees: puzzels die je vaker tegenkomt - lijken uit een catalogus te komen) en daardoor wordt de focus van de puzzels naar de acteur verlegd. Zeker geen probleem, maar toch een klein beetje jammer omdat er toch ruimte was voor net iets meer creativiteit.

Toch blijft de kamer enigzins verbazen met leuke elementen die ook naar het einde toe blijven verrassen. Tijdens het napraatje met onze host merk je aan alles de passie die hij in deze kamer steekt om continu te verbeteren en de spelers een zo goed mogelijke ervaring aan te bieden. Echt mijn complimenten!

Toch komen we ook hier weer op hetzelfde punt als waar ik vind dat de bal bij Harbor Hotel werd misgelagen: de prijs. Je betaalt 250euro (op moment van schrijven) voor 4 personen. Ik val in herhaling, maar dan kom je terecht in de prijsklasse van kamers als Monster Mashers of van de avonturen van Entered en dat is toch nog een heel ander niveau. Waar ik in echte belevingen begrijp dat ik extra betaal voor de meerdere acteurs (personeelskosten liggen nu eenmaal gigantisch hoog) is dat voor Chenobyl niet het geval. Je host is de acteur en verder zijn de ruimtes niet gigantisch groot en is de beleving ook niet zo uniek dat deze prijs gerechtvaardigd is. Het is er dus zeker eentje om te spelen, maar opnieuw niet aan de huidige prijs.

Een zoektocht bij de tandarts!

We hadden met wat escape collega's gepland om Family Secrets te spelen aangezien deze al even op ons verlang lijstje stond, maar we er nog niet aan toe gekomen waren. Den bosch is ook niet zo ver, dus ideaal voor een avondje uit - niet? Dat dachten onze partners ook, dus opeens werd ons groepje van 3 er eentje van 6. En toegegeven: met 6 in een escaperoom is veel. De oplossing: 4 tijdsloten bijboeken en alle kamers afwisselend in groepjes van 3 spelen. We waren daar nu toch... (Bedankt dat dit mogelijk was zo last-minute!)

De dentist is de oudste kamer van de drie bij breakout room. Toch zetten ze een mooie intro neer, waarna je terecht komt in een tandartspraktijk waar ook enorm mooie attributen staan. Stel je er niet té veel van voor, maar als je dit in zijn tijd plaats is het echt een heel leuk decor. Ik denk ook dat dat zeker is wat je met deze kamer moet kunnen doen: hem in zijn tijd plaatsen. Verwacht je niet aan de high-end belevingen van tegenwoordig, maar wel gewoon aan een leuk uurtje puzzelen. De puzzels vallen in thema, zijn niet allemaal even makkelijk en voelde voor ons soms ook een beetje 'random' aan (maar opnieuw: we zijn tegenwoordig gewoon net een beetje te veel verwend). Al bij al bevat deze kamer echt enkele leuke puzzels en technologische snufjes die het tot een leuke zoektocht bij de tandarts maken.

Speel deze kamer met de juiste verwachtingen en dan moet je hem zeker meepikken als je langs gaat bij breakout room!

HUH!? Hoe kan dat?

Na de oudste kamer van Breakout room, werd het al snel tijd voor hun nieuwste: Family secrets. Voor ik aan de kamer begon had ik geen idee over het verhaal, onze host gaf gelukkig een leuke intro en opeens stonden we in het huis van oma!

De kamer is klein, we speelden met zijn drietjes en daar was ik enorm blij mee. Meer personen zouden het te krap gemaakt hebben (speel dus met 2 a 3 personen) - maar... Ik moet echt mijn complimenten geven voor wat ze hier hebben neergezet op deze kleine oppervlakte. De kamer is enorm mooi en de puzzels zijn een perfecte match. Ze passen in het verhaal, ze hebben een goede flow en ze zijn vaak ook enorm creatief. Er is verder een hele leuke mix tussen technologie en sloten wat maakt dat je echt gewoon een leuke beleving hebt in deze kamer. Van begin tot einde blijven er verrassingen naar voren komen en het einde bevat een enorm ingenieuze climax. Dit is echt het bewijs dat je met weinig ruimte ook een enorm goede kamer neer kan zetten. Een klein verbeterpuntje: het is enigszins jammer dat de tips die gegeven worden meteen zoveel weggeven. Het zou leuker zijn als je een tikje in de juiste richting krijgt, nu voelde het steeds aan als een volledige oplossing.

Maar toch: deze kamer hoort echt thuis op je verlanglijstje! Want anders gaat die erfenis kwestie nooit opgelost raken...

Weer een film die ik had moeten kijken...

De laatste op de avond: se7en sins! Na het oplossen van de erfenis kwestie in Family Secrets, dachten we ook nog even een moord op te lossen. Helaas was dit weer een kamer waar ik achteraf gezien mezelf een klein beetje beter op had kunnen voorbereiden door de film nog even mee te pikken. Is dat nodig voor de kamer? Nee absoluut niet. Maar herkenbaarheid is altijd leuk natuurlijk! :)

De zoektocht naar de moordenaar is geopend! Je komt terecht in een leuk decor waarin slim omgegaan in met de ruimte in het pand. Eén ding werd me hier al snel duidelijk: de puzzels in breakout room zijn nooit echt makkelijk. En dat is leuk, want daarvoor speel je tenslotte een escape room. Toch voelde voor ons bepaalde puzzels niet helemaal logisch aan of toch net iets te ''random''. Maar dat ligt misschien aan ons - zoals eerder gezegd zijn we tegenwoordig namelijk enorm verwend in de nieuwste kamers. Daardoor gaat het oldskool kamers doorzoeken naar clues vaak een beetje verloren. Toch bevat ook deze kamer enkele enorm leuk bedachte puzzels en merk je ook hier opnieuw dat Breakout room enorm goed met technologie kan omgaan. Zo slagen ze erin om elke keer opnieuw een realistische setting neer te zetten die volledig samenhangt met het verhaal. Ook deze kamer is er dus zeker eentje die je moet meepikken in je bezoek aan Den Bosch.

Bedankt voor de leuke avond!

Puzzelkamer in stijl!

Het was even geleden dat we nog een escaperoom speelde (lees enkele weken) dus besloten mijn partner en ik om een kleine escape-date te houden. Gelukkig konden we last-minute terecht bij escaperoom Bree met twee kamer op de planning. Een eerste pluspunt: de prijs is hier doenbaar op met zijn tweetjes te spelen. Geen vaste kamer prijs, wel een prijs per persoon die afneemt naar mate er meer personen spelen. Voor 2personen betaalden we in totaal 90Euro per kamer, wat met de markprijzen van tegenwoordig zeker een betaalbaar bedrag is, als de kamer ook leuk in tenminste... ;)

Na een gezellig ontvangst konden we na een intro filmpje beginnen aan een onze eerste uitdaging: de reactor. Je komt binnen in een escaperoom die er heel technologisch uitziet, maar je merkt wel dat deze al wat ouder is. Het decor is basic als je het vergelijkt met wat er tegenwoordig op de markt is. Dat is geen probleem natuurlijk, ik wil gewoon even het correcte beeld scheppen voor de review. Wat volgt is een kamer die een best lekkere flow heeft. De puzzels zijn niet zeer moeilijk, maar liggen ook altijd niet meteen voor de hand. Dat zorgt van tijd tot tijd voor een 'aha' - moment. Er zitten zowel denk- als doe puzzels in de kamer - maar steeds te linken aan het thema. Dit alles werd begeleid door een host die duidelijk door heeft wanneer je een hint moet geven (en vooral wanneer niet). We speelden de kamer met zijn tweetjes en eindigden met 23:27 over en dat zonder tips. We liepen af en toe even vast en konden ons dan ook zelf herpakken en dat is fantastisch. Een host die je even de ruimte geeft om de kamer te scannen en opzoek te gaan naar wat je nu net gemist hebt wordt steeds zeldzamer en dat was hier dan ook een enorme meerwaarde.

Verwacht geen topkamer, maar wel gewoon een leuke puzzelkamer in thema. Voor ervaren spelers een ideale 2 persoonskamer, voor beginners zou ik je aanraden om met max 4 te spelen (dat kan zelfs al krap aanvoelen). Het is er alleszins zeker eentje om even te spelen als je in de buurt bent! :)

Lezen, kunnen we (niet)...

Na een reactor onschadelijk gemaakt te hebben, gingen we meteen over naar een inbraak op bestelling. Na een korte introductie tot de kamer, startte het spel meteen en kwamen we binnen in een mooie huiselijke setting. Je kon doorheen de ruimte lopen zonder dat het meteen enorm hard opviel waar de verschillende puzzels verstopt zaten of wat er nou net moest gebeuren. Setting was dus alvast geslaagd.

Je merkt dat er enorm hard nagedacht is over de uitwerking van deze escaperooms. Hoewel je wel wat standaard props tegenkomt, die je ook in andere kamers ziet, hebben ze er hier steeds over nagedacht hoe ze deze een leuke twist kunnen geven zodat het creatief en leuk bedacht overkomt. Verder zit de flow lekker en zitten er wel enkele moeilijkere puzzels in de kamer. Wij kwamen alvast tot het besluit dat we absoluut niet gefocust kunnen lezen (thanks internet x) maar ook dat kwam na een tijdje goed.

Ook hier geldt weer hetzelfde als in de reactor:
- Het decor is gepast, leuk maar niet wauw met wat je tegenwoordig op de markt vindt. (Al merk je wel dat er enorm veel werk in gestoken is om alle ruimtes zo optimaal mogelijk te benutten!).
- De host weet perfect wanneer te helpen en wanneer niet.
- De prijs van de kamer is enorm democratisch voor wat je terugkrijgt (zeker in kleine groep).

Ook voor deze kamer zou ik je opnieuw aanraden om gewoon lekker met z'n tweetjes te spelen. De ruimte is beperkt en de tijd is voldoende om je samen even uit te leven op de leuke puzzels. Toevoegen aan je wishlist dus! ;-)

Is die mail nou weer niet doorgestuurd?

Een avond waar we al lang naar uitkeken: Illusion. Een van onze groepsgenoten wou deze graag spelen als zijn 100e kamer - vandaar hebben we het even uitgesteld, maar nu was het toch echt tijd voor een tripje naar Waalwijk. Na een enthousiast onthaal kwamen we er al snel achter dat de mail met achtergrond informatie in het spel niet gelezen/doorgestuurd was. Dat gebeurt bij ons echter vaker - we willen met zo weinig mogelijk info de kamer ingaan om de verrassing zo groot mogelijk te houden. Gelukkig was het ook dit keer geen probleem, want ter plaatse hadden we de kans om alles even fysiek te bekijken - wat een geluk!

Even later kon dit magische spel beginnen. Het spel bouwt langzaam op en weet op veel momenten enorm hard te verbazen door de effecten en de manier waarop de puzzels in het verhaal passen. De puzzels zijn verder van een leuk niveau, niet te makkelijk maar ook zeker niet ingewikkeld en hebben vaak iets weg van een first gen kamer. Enkele meer technologische puzzels zorgen voor een aangename afwisseling. Als je deze kamer gaat spelen zou ik aanraden om met twee, max drie personen te spelen. Er is vaak beperkte ruimte om de puzzels op te lossen waardoor extra spelers een beetje uit de boot vallen. Ook is het aantal puzzels eerder beperkt waardoor het een leuke kamer is om echt alles in mee te krijgen. Parallel puzzelen kan - maar dan mis je veel en lijkt het spel snel over.

Verder is de storytelling in de kamer zeer sterk. Echt een mooi totaalplaatje!

''Heb ik gezegd dat u mocht zitten?''

De summerpasactie zagen we als een ideale uitnodiging om een dagje escape rooms te spelen bij The Great Escape. De eerste echte kamer op de planning: The Courtroom! Het thema liet de verbeelding al wat op hol staan, want je moet het toegeven: het is een unieke setting.

De intro start al in de bar van de escape room. Enigzins jammer want er is enorm veel kabaal als er andere groepen zijn. Daarbovenop krijg je zo ook spoilers mee van andere kamers die je nog niet gespeeld hebt. Toch is de intro passend voor wat komen gaat. Dit niveau zet zich ook verder in de eerste minuten van de kamer. Goed staaltje acteerwerk en een enorm passende setting - doe daarbij nog een leuke dosis humor en je hebt een geslaagde (lange) intro voor het spel. Eens je echt aan je escape avontuur begint, wordt echter snel duidelijk dat de kamer al wat ouder is. Puzzels met duidelijke gebruikssporen maar leuk - het is een beetje een uitbreiding op de normale 1.0 kamer waarbij de setting goed werd neergezet. Het niveau van de puzzels wisselt, maar bovenal zijn ze vrij eenvoudig. Wel vaak leuk gevonden.

Aan het einde van het spel druk je op een gigantische knop om je timer te pauzeren. We hadden nog een 10minuten over - maar we hadden wel een puzzel ''overgeslagen''. De hosts kiezen er in functie van je snelheid in de kamer voor om je bepaalde puzzels wel of niet te laten spelen. Dat vind ik altijd een beetje zuur, zeker met nog 10 minuten op de klok. Ik speel absoluut niet voor een goeie tijd - maar wel voor een goede beleving. Het feit dat we deze puzzel overgeslagen hadden was overduidelijk - de spelelementen waren namelijk wel aanwezig. Jammer, maar niets aan te doen.

Je moet deze kamer zeker meepakken als je een bezoekje brengt aan The Great Escape. De intro is echt uniek en de kamer is verder een goede opwarmer voor wat nog komen gaat.

Een leuke opwarmer

We speelden op één dag alle indoor kamers van The Great Escape door de summerpas actie. Als extraatje kregen we hier een ticket voor The Time Jump bovenop. Je ziet de bus dan ook meteen staan bij aankomst. Ik snap ook dat er vraag is naar dit soort escape ervaringen: klein en verplaatsbaar. Ideaal voor op feestjes, pop-ups... helaas heb ik wel al enkele negatieve ervaringen gehad in dit soort volautomatische concepten en daardoor lagen de verwachtingen niet enorm hoog.

Time to board! En ons tijdreis avontuur kon beginnen. Je merkt meteen dat, hoewel het 'maar' een mobiele escaperoom is, er toch moeite in gestoken in om je zo goed mogelijk mee te krijgen in het verhaal. De effecten in de kamer zijn erop voorzien om alles zo realistisch mogelijk te laten aanvoelen. Wat volgt is geen 1.0 escape avontuur, wel een beleving die slim gebruik maakt van het thema en de beschikbare ruimte. We speelden deze kamer met 5 en dat stoorde - raar maar waar - niet. Is het een top escaperoom? Nee - maar dat verwacht je ook niet. Hoewel de puzzels leuk in thema passen, zijn ze eerder repetitief en beperkt. Toch is er het meeste uit deze beperkte ruimte met beperkte tijd gehaald als je het mij vraagt. Dit alles vertaald zich ook naar een correcte prijs (tip: boek pas ter plaatse en ga eerst even naar het toilet ;-)).

Als je deze kamer met de juiste verwachtingen speelt is het dus zeker eentje om even tussendoor te spelen als je toch al bij The Great Escape aanwezig bent. Gewoon doen :-)!

...

Ik lees me nooit echt in over kamers, maar bij The Great Escape geeft de titel vaak al weg waar de kamer over gaat (enorm leuk gevonden!). Zo gezegd zo gedaan, voor ons tweede escape avontuur van de dag zouden we een deal sluiten. Wat dat verder zou moeten inhouden? Geen idee...

De kamer begint geheel in thema, een beetje mysterieus waarna het moment eindelijk daar is: let's make a deal. Een eerste compliment dien ik te geven aan onze host, want wat zet hij daar even een knap stukje acteerwerk neer. Humoristisch waar nodig en dan weer bloedserieus. Een betere intro kan je niet geven aan een kamer als deze. Het spel dat volgt is goed bedacht - de puzzels zijn geheel in thema en soms moet je ook net dat stapje verder doordenken. Zeker een leuke kamer voor elke puzzelfanaat die graag in thema speelt. Want dat wordt het ook wel, het spel voelt steeds meer aan als een escaperoom, minder dan een verhaal/beleving. Jammer - want de start is er wel.

Maar toch wel echt een enorm leuke kamer om aan je lijstje toe te voegen. Zeker een aanrader!

''.. Tall guy and a lady with a mustache..."

Na het veranderen van de toekomst in The Time Jump, het ontsnappen uit The Courtroom en het sluiten van The Deal was het nu tijd voor onze volgende 'missie'. Ook hier werd weer een sterke intro neergezet door een van de medewerkers van The Great Escape. Ik vind het oprecht bewonderenswaardig dat ze erin slagen om ons op een vrijdag doorheen de dag te voorzien van steeds een andere host in elke kamer waarbij elke host op zijn/haar eigen manier een sterke acteerprestatie neerzet.

Goed - daar begonnen we aan The Mission. Dit is een van die weinige thema's waarin je perfect wegkomt met het gebruik van walkies als hint en communicatiesysteem - het past er gewoon volledig bij! En die lijn werd doorheen de volledige kamer doorgezet. De puzzels waren steeds leuk en origineel - maar ook steeds volledig in thema. Verder bleef de kamer ook verrassen met nieuwe elementen. Hier is echt zeer goed over nagedacht, je merkt echt de stijgende lijn doorheen de verschillende kamers van The Great Escape.

Dit was de leukste kamer die we speelden, en we zijn alvast enorm benieuwd naar de Boobytrap. Verder verdient het ook om nog even te melden dat we deze normaal zouden spelen maar deze helaas door een technisch defect niet gespeeld kon worden. De mate van professionaliteit en de mate waarin meegedacht wordt naar een oplossing om dit op te lossen was echter fantastisch. Dus daarvoor willen we The Great Escape oprecht bedanken (het kan nu eenmaal altijd even tegenzitten... het gaat erom hoe je er mee omgaat!).

Kortom: ga eens een dagje naar The Great Escape! Ik raad je aan om in deze volgorde te spelen: Lost Package - Courtroom - Deal - Mission (en voor de liefhebbers: sluit af met de bierescape en prop The Timejump er ergens tussenin - zeker de moeite waard!).

Handig, die service van PostNL

De laatste 'echte kamer' in het rijtje: The Lost Package. Ietwat atypisch om mee te eindigen - aangezien het de oudste kamer is - maar doordat we een planning moesten zoeken waarin elke kamer zou passen hebben we deze uiteindelijk als laatste moeten zetten.

Ook aan deze kamer zit weer een originele intro - ik bewonder oprecht de manier waarop ze dit consequent volhouden bij The Great Escape. Vervolgens kwamen we terecht in een gepimpte 1.0 kamer die elke puzzelfanaat zeker zal kunnen boeien. Vergelijk de kamer niet met wat er tegenwoordig op de markt beschikbaar is, maar als je hem in zijn tijd plaatst merk je dat dit destijds echt een topper was. Vandaag speel je een kamer met leuk decor, aangename flow en originele puzzels. Het was een leuke kamer om in ''af te remmen'' na het spelen van al die leuke kamers op één dag. Wij gingen door deze ook een pak vlotter heen als door de anderen - maar het is zeker een leuke aanvulling voor een goed gevulde escape dag.

Ik wil dit op mijn trouwfeest!

Als finale afsluiter van de escape dag, besloten we te eindigen met een drankje in de bierescape. Verwacht je niet aan een escape room - zo wordt het ook niet geadverteerd - maar wel aan een authentieke bar! In deze bar zitten verschillende leuke puzzels verwerkt die volledig in thema zijn.

Het is zo leuk hoe ze dit in elkaar gezet hebben, het geheel klopt gewoon. De ''finale'' zodra je alles opgelost hebt is ook een enorm leuke afsluiter voor dit korte maar ludieke puzzel avontuur. Een klein nadeel: als Belg kloppen bepaalde puzzels niet helemaal (lees: één van de puzzels vereist bepaalde voorkennis dewelke je als Belg waarschijnlijk niet zal hebben) maar met een klein beetje hulp van de host kom je er wel!

Wat een bordspelavond!

Eerlijkheid gebied me toe te geven dat ik in het midden van Stranger Things E02 in slaap gevallen ben en verder nooit nog een poging gedaan heb om verder te kijken. Ik ben dus niet zo mee in de hype... Toch was ik enorm benieuwd naar deze kamer! We hadden hem ook een beetje krap ingepland (lees: als we de volledige tijd zouden benutten en meteen zouden vertrekken - dan zouden we te laat zijn bij de volgende kamer...). Daarom hadden we op voorhand even meegegeven aan onze host dat we niet zouden napraten en dat we absoluut niet over tijd wouden gaan. Het was enorm fijn om vervolgens te merken dat ze echt haar best deed om ons hierin zoveel mogelijk te helpen.

Aan het spel zit een enorm leuke intro vast die je meteen in de juiste sferen brengt. Je komt terecht in een decor dat niet wauw is, maar wel enorm gepast voor de sfeer en setting die neergezet moet worden. Hier is echt goed over nagedacht. De puzzels zijn leuk, niet enorm complex en hebben een goede flow. Verder zit de storytelling in deze kamer zeer goed en is het echt een belevenis vanaf moment 1. Naar het einde toe zwakken de puzzels naar mijn mening een beetje af en valt de sfeer een klein beetje weg. Er zit een 'eng' moment in de kamer waar de effecten en uitwerking iets beter gekozen hadden kunnen worden om een meer suggestieve sfeer te creëren - daardoor dropt de spanning nogal. Maar het blijft echt een enorm leuke kamer, zelfs als je hem niet gespeeld hebt.

Nog eens een bedankje aan onze leuke host!

Ik weet niet waar in ben beland, net als...

Aangezien we The School Of Burning Souls wouden spelen, pikten we Alice in Wonderland ook mee. En je moet het ze nageven; ze houden zich enorm leuk aan het bioscoop thema. Bij binnenkomst pronkt er meteen een popcornmachine, geurdiffusers en grote schermen. Alles wat bijdraagt aan een bioscoop gevoel.

Na een korte intro door onze leuke gastheer, was het tijd voor de film! De kamer heeft een enorm leuke intro, die je passend in het verhaal weet te brengen. Helaas daalt de afwerking daarna een beetje, zonder te kritisch te willen zijn is het gewoon jammer om in een mooi decor de houten platen, kabels... te zien. Als je zoveel moeite steekt in een decor, is het gewoon jammer om dat laatste beetje afwerking niet te doen. De puzzels in de kamer zijn verder eenvoudig, echt op familie niveau. Het is een leuke uitwerking van het Alice thema, maar niet iets waar een echte escaper warm van wordt denk ik...

Toch zeker een leuk tussendoortje om mee te pakken als je in de buurt bent!

Waarom doen we dit eigenlijk?

Het laatste horror-hoogtepunt van onze trip: the school of burning souls. Laat één ding duidelijk zijn: wij zijn geen horrorfanaten. Dus we hebben heel wat moed moeten verzamelen om dit spel te spelen - maar na The Dark Forest zal dit wel meevallen toch? De introductie bevat enkele aparte boodschappen zoals ''als je loopt houdt dan je hand voor je, mensen hebben hun neus al gebroken of tanden verloren''. De enige gedachte in mijn hoofd was: wat gaan we in godsnaam doen?

De start van het spel was meteen pittig - maar er hing gewoon veel spanning. Het eerste groepslid besloot te stoppen na 5 minuten en zich naar de bioscoop te begeven, de rest ging door. Smalle gangen, een duistere sfeer en geen idee waar dit naartoe gaat. Van kamer naar kamer tot we uiteindelijk moesten opsplitsen. Dan ging niet zo goed - de scares in deze kamer zijn eentonig maar niet echt voorspelbaar. Je vindt weinig rust en toch zijn de puzzels best pittig (lees: niet het standaard makkelijke horror niveau, je moet een beetje nadenken). En het ging bij ons daardoor niet zo goed... teamlid twee moest het spel verlaten na een uurtje omdat hij zijn knie bezeerd had. De laatste drie uit onze groep, onder wie ikzelf, gingen door. Noem het de vermoeidheid na drie dagen escapen, het feit dat we enorm bang waren of het feit dat de puzzels net iets pittiger waren - maar uiteindelijk besloten wij om ook een X naar de camera te maken en het spel te verlaten. Was dit angst? Ook - maar we zagen het gewoon even niet meer. De fun was weg na twee groepsgenoten die al weg waren en als de het plezier weg is kap je er ook beter mee natuurlijk. Na de X gingen de lichten aan en kwamen de acteurs en host ons tegemoet met een vriendelijke lach. Na de uitleg en een lang napraatje had ik maar één gevoel: spijt.

Begrijp me zeker niet verkeerd: het is niet omdat wij er geen zin meer in hadden dat dit geen goede kamer is. Ze zijn er enorm hard in geslaagd om een huiveringwekkende sfeer neer te zetten. Alles klopt in dit plaatje, het was gewoon even niet ons moment. 1 Ding is zeker: ooit ga ik terug en speel ik dit spel opnieuw. Maar dit was niet onze dag.

Bedankt cineroom crew voor de leuke ervaring!

DON'T TOUCH THE CONTACT'S!

Na net Tomb Hunter getrotseerd te hebben, waren we enorm benieuwd naar The Holy Grave. We werden gehost door de locatie manager die een sterke introductie voor de kamer kon neerzetten. De intro heeft hier een leuke meerwaarde omdat je op deze manier meteen vertrokken raakt in het verhaal.

Een eerste indruk? Een prachtig decor. We hoorden na Tomb Hunter dat de eigenaren van finest escape er bewust voor gekozen hadden om een decorbouw bedrijf in te zetten voor deze nieuwe ervaring en dat merk je ook. De ruimte is echt enorm mooi neer gezet. Sfeer - check, decor - check! Dan rest er alleen nog: puzzels! En daar ging het bij ons even mis omdat er meteen een technisch mankementje was in de kamer - kan gebeuren! Na een tiental minuten zoeken wat er nou toch mis ging, gaf de host een reset vanop afstand en konden we verder. Wat volgde voor ons was een kamer met puzzels die soms verrassend uit de hoek kwamen, maar vooral aan flow misten. En dat is jammer... de elementen zijn er maar het geheel valt gewoon niet in elkaar. Op een van de meest frustrerende momenten (voor ons) stonden we al meer dan 15 minuten rond te kijken in een kamer. We snapten oprecht niet wat we moesten doen en gaven dit duidelijk aan - in plaats van hulp kregen we enkel de mededeling ''DON'T TOUCH THE CONTACTS'' meerdere malen over het hintsysteem - wat we dan wel moesten doen bleef lang een raadsel. Na nog enkele zaken die technisch niet zo lekker liepen, was de algemene indruk van de kamer niet helemaal wauw.

Begrijp me niet verkeerd, soms flow je als groep gewoon even niet zo lekker in een kamer. Als het dan ook technisch niet helemaal lekker gaat en de host niet lijkt op te letten dan resulteert dat in frustratie. Toch moet ik eerlijk toegeven dat de setting er voor deze kamer écht wel is. Sla hem dus zeker niet over - maar speel hem wel zeker voor Tomb Hunter. Zo speel je in stijgende lijn en ben je (hopelijk) verrast door beide kamers.

Goed uitgewerkt!

Tomb hunter was onze eerste kamer bij finest escape. Bij aankomst daalden mijn verwachtingen een beetje omdat het bijna 'te commercieel' aanvoelde. In België/Nederland is dit in mijn ervaring vaak een voorteken voor een matige kamer - maar laat één ding duidelijk zijn: die gedachtegang is absoluut onterecht.

Vanaf de eerste kamer zijn ze erin geslaagd om een machtig decor neer te zetten en ik moet de mensen van finest escape echt complimenteren over hoe ze dit thema verder uitgewerkt hebben. De puzzels, de sfeer, de geluidseffecten... het geheel klopte gewoon. De kamer is ook best lang, het verhaal had voor mij persoonlijk net iets eerder afgerond mogen worden om wat meer ''magie'' te bewaren - maar het is en blijft een enorm leuke kamer.

(PS: In onze groep was er een persoon die door een eerder ongelukje de meer fysieke delen van de kamer niet kon trotseren - maar ook dit werd netjes opgelost zodat deze persoon ook kon meespelen. Dus twijfel zeker niet als het fysiekere stukje je zou tegenhouden).

Ik wil niet wakker worden!

Het hoogtepunt van onze Duitse trip, tenminste als je de terpeca lijst mag geloven, was eindelijk aangebroken. The tale of the heartless pirate van Dreamlabs. We stapten binnen in een futuristische setting die tot in de details is uitgedacht om je escape beleving zo immersive mogelijk te maken. Na een intropraatje met onze host kon onze gemeenschappelijke lucid dream starten.

En dat was het: een droom. Ik bewonder de manier waarop deze kamer neergezet is: een leuke dosis humor, toch best wel een doordenkertje af en toe tussen de puzzels en een prachtige storytelling. Wat het verder fantastisch maakte naar mijn beleving is dat er best wat ''wtf'' momentjes in deze kamer zitten. En dat kan allemaal natuurlijk, want je bent aan het dromen. De leukste fantasietjes worden opeens werkelijkheid en dat maakte het voor mij echt helemaal af. Reken hierbij ook nog op unieke effecten en een fantastische soundtrack en je komt terecht op een kamer die een 11/10 zou verdienen als dat zou kunnen.

Deze moet je gespeeld hebben, het is alvast mijn nieuwe nummer 1.

Wat was dat nu met die blueprints?

''Das Kuriosum'' - De volgende kamer op ons lijstje. Dit keer onze groep opgesplitst in twee keer drie personen (en dat was een goede keuze - ik zou ook met max 3 spelen). Het verhaal begint buiten aan de voorgeven waarna je in een stukje interactief theater terechtkomt dat je langzaam maar zeker naar je escape avontuur brengt. De host had ook hier opnieuw de juiste komische toon in zijn rol waardoor het enorm spannend maar toch leuk aanvoelde.

Je komt in een oude rariteitenshop terecht waar aan alle details gedacht is. De puzzels zijn leuk en vaak ook relatief eenvoudig. Een van de unieke features van deze kamer is dat ze het op een zeer unieke manier duidelijk gemaakt hebben welke onderdelen van de kamer je mag aanraken en welke niet. Dit past volledig in het verhaal - maar het maakt de kamer wel enorm rechtlijning en eenvoudig. Tel hierbij op dat er actief met de lichten gespeeld wordt en je actief naar plaatsen toegetrokken wordt waar je bepaalde zaken kan vinden en dan merk je dat je eigenlijk door een zeer strak filmscript loopt dat vooraf geschreven werd. Je verliest een beetje je vrijheid en daardoor voelt het iets minder avontuurlijk aan. Begrijp het zeker niet verkeerd - deze kamer is een meesterwerk op gebied van decor en storytelling. Je moet deze gespeeld hebben.

Achteraf hebben we nog enorm leuk kunnen napraten met onze host en daar kwam ook meteen boven dat deze escape room gebouwd is door mensen met een theaterachtergrond (en niet zozeer een escape achtergrond). Dit verklaart ook waarom de looplijnen wat beperkter zijn - je loopt immers door hun prachtige theater set.

Het leek bijna ingefluisterd dat ik een review moest achterlaten...

Na net een intensieve droom in piratenthema getrotseerd te hebben, besloten we dat het tijd was om de andere lucid dream van dreamlabs te beleven. Na zo'n lange trip is een mens nu eenmaal moe en kan een leuke droom daar zeker bij helpen! De setting: cyberpunk.

De intro was zoals we eerder al gezien hadden een perfecte inleiding tot wat komen zou, de setting die dreamlabs hier creëert is enorm goed gekozen. Je komt na het indommelen opnieuw terecht in een fenomenaal decor waar je jezelf kan blijven verrassen door de details. De puzzels zijn leuk, speels en volledig in thema (ik moet toegeven dat dit thema me iets minder ligt dan de andere kamer). And truth to be told: het is gewoon een mooi concept. Het geheelplaatje klopt en er wordt alles aan gedaan om je beleving zo immersive mogelijk te maken. De service is bovendien enorm goed, je merkt gewoon dat er een host aan het opletten is en probeert je het maximale uit je beleving te laten halen.

Voor mij is deze kamer toch net iets minder dan Heartless pirate, maar dat is enorm persoonlijk. Het cyberpunk thema laat net iets minder ''gekkigheidjes'' toe die ik in een droom verwacht. Hoewel het nogsteeds een enorme fantasiewereld is, maken de kleine grappige elementen eerder plaats voor digitale wauw-momenten en dat is maar net waar je van houdt natuurlijk.

Helaas was dit dan ook het einde van ons bezoek aan dreamlabs omdat hun nieuwe kamer nét niet klaar geraakt was. Geen probleem natuurlijk, we gaan met alle plezier nog eens opnieuw deze kant op.

Altijd weer die Harry...

Zagini's Magicstore was de eerste van de vele kamers die op onze planning stond tijdens onze roadtrip door Duitsland. Sinds kort is mijn strategie om mezelf niet meer in te lezen in de kamer (tenzij dat nodig is) en dit was een kamer waarbij ik dat beter wel gedaan had.

Bij ontvangst stond er een host voor ons klaar die eerst ietwat ongemakkelijk leek. Al snel bleek dat dat rolletje gespeeld was en kwam de ene na de andere enorm flauwe mop naar boven. Ik genoot van elke seconde van deze intro, de humor was zo bedoeld slecht dat het echt fantastisch werd. Na deze komische intro, konden we beginnen aan onze inspectie van Zagini's Magic Store. En daar kwam het moment van realisatie (dat wat ik eigenlijk liever vooraf had geweten): dit is een Harry Potter themed kamer. Niet dat ik iets tegen de franchise heb, maar ik heb al teveel escaperooms gespeeld waarin dit thema zo slecht verwerkt zat dat ik er vaak bij voorbaad al iets minder zin in heb.

Toch wist deze kamer me te verbazen. Alles was in thema (van kamer, tot puzzels tot...) en er was goed over nagedacht. Naar mijn mening is dit thema echter wel iets wat het geheel een beetje beperkt. Trek dit verhaal uit de HP wereld en je kan er zoveel meer mee... Goed: Heem puzzels waren leuk, vooral zeer makkelijk. Het hintsysteem? Mateloos irritant - er wordt gepraat door een bepaald element dat goed in thema past. In het begin komisch - alleen wordt er nogal veel gepraat 'nu moet je hierheen', 'nu mag je zeker niet meer terug' (host was aan het resetten)... en daardoor wordt het na verloop van tijd enorm irritant. Neem daar nog bij dat er eigenlijk best weinig puzzels in de kamer zitten en dan kom je al heel snel bij het einde dat eigenlijk wat spektakel mist.

Begrijp me niet verkeerd, zeker een leuke kamer om mee te pikken als je in de buurt bent - maar we zijn in België/Nederland net iets meer verwend dat dit. (Maar de 'comedy'show van de host op voorhand is het al helemaal waard om toch even langs te gaan!)

Harry, jij? Alweer?

Kamer nummer twee op onze roadtrip door het Duitse escape landschap. Na net verrast geweest te zijn over het onverwachte Harry Potter thema in onze eerste kamer (Zagini's magis store) - stond de volgende verrassing al weer klaar. Bij ratselraum ruhrpott werden we ontvangen door een verlegen student die ons een enorm lange intro voorschotelde (lees: we startten 10 minuten te vroeg - we speelden de kamer uit met 10 minuten over en waren toch 5 minuten later klaar dan de eindtijd van de kamer). Daarna konden we beginnen aan ons avontuur in The Alley.

Na een verwarrende resetfout aan het begin (de eerste puzzel was niet gereset) waarbij de host niet ingreep konden we dan eindelijk echt beginnen. En toen zag ik het: opnieuw speelden we een Harry Potter kamer. Meestal niet mijn ding en dat was het dit maal blijkbaar toevallig twee op een rij. Het decor voelde hier iets goedkoper aan, maar de puzzels zaten beter in elkaar. Wat blijkbaar wel een dingetje is in Duitsland: opnieuw dat irritante hintsysteem dat veel te veel praat als het niet nodig is. De kamer flowde lekker en zelf binnen het thema zijn ze er hier in geslaagd om echt leuke puzzels neer te zetten. Tot we in de laatste kamer arriveerden... Hier zit één puzzel in die gewoon niet klopt naar mijn beleving. Bepaalde symbolen moeten aangeduid worden door iets in de kamer, maar in werkelijkheid klopt dit niet. Verder zijn de symbolen zo vaag en onleesbaar dat er weinig van te maken valt. Ons hintsysteem dat al de hele kamer irrtante geluiden maakte was hier ook opeens volledig stil - terwijl we wel echt wat hulp konden gebruiken. En daarna was het spel plots gedaan - een beetje een anticlimax. Er stonden enkele effecten en rookmachines in de kamer, maar deze hebben we niet in werking gezien.

Als je fan bent van HP is dit wel een kamer die je moet doen! Leg je hint systeem snel genoeg het zwijgen op en geniet van de leuke puzzels.

Bont en blauw...

Daar was dan eindelijk het moment: The Dark Forest. Vele verhalen gehoord, enorm gehyped en ook best wel bang. Toegegeven: ik ben echt bang in kamers met acteur. Deze review komt dan ook van een jongen met een bang hartje, niet van een horror fanaat.

Ook hier had ik me niet al teveel ingelezen in de kamer, ik speel het liefste spoilervrij en hoe eng de kamer ook zou worden - dat was hier ook het doel. Helaas had ik wel al wat verhalen horen passeren van vrienden, hierdoor was ik best nerveus en bang voor wat komen zou. Na een korte sanitaire stop startte het spel meteen met een intro om u tegen te zeggen. Niet omdat het eng is, wel omdat het goed neergezet is. Je merkt dat er nagedacht is over hoe ze je zo snel mogelijk in deze beleving kunnen krijgen. Door de goede acteerprestaties van onze host was dat alvast gelukt.

Toen begon het spel zelf. Vanaf het eerste moment lijk je in een klassieke horrorfilm te zitten. De scenes worden goed neergezet en je voelt een hele duistere sfeer. Toch is het zeker te doen voor angsthazen (zoals ik) omdat je als groep niet uit elkaar getrokken wordt. Je beleeft dit spel samen en dat zorgt ervoor dat je elkaar enorm kan versterken op angstige momenten. De puzzels zijn bovendien steeds heel duidelijk en vrij simpel - dat valt enorm te waarderen in dit soort setting. Ook zijn er enkele plaatsen die enorm veilig aanvoelen, wat ook zorgt voor momenten van rust.

De ruimte is verder niet groot en het speelveld is snel bekend. Dat stoort echter zeker niet in dit verhaal - de matige afwerking van deze kamer wordt dan weer goedgemaakt met een zeer goede effecten in de kamer. Geluid, licht, rook... het is er allemaal om bij te dragen aan de perfecte setting. Kortom: je beleeft echt een horror film! Als je twijfelt of je dit wel durft: gewoon doen! Neem mensen mee die je vertrouwt en geef jezelf die extra push om de uitdaging aan te gaan. Je zal er geen spijt van hebben, beloofd!

Enkele van onze groepsleden hadden besloten om in de bios gaan te zitten. Hiervoor 15euro betalen is best jammer omdat de geluidskwaliteit nul is - je ziet ongeveer wat er gebeurd maar je hebt amper geluid. Niet te hard piekeren en gewoon meedoen dus!

PS: Bomen komen hard, pas dus een beetje op ;-)!

Er was eens...

Grimms was een kamer die al iets langer op het to-do lijstje stond. Last-minute hadden we uiteindelijk een moment gevonden waarop iedereen kon en zelfs ons jongste teamlid (8 jaar) zou ons voor deze kamer vergezellen. We hadden vooraf even ingecheckt of dit oké was, omdat sprookjes ook wel eens een andere wending kunnen nemen, maar we hoorden al snel dat dit voor een dappere 8 jarige geen probleem zou mogen zijn.

Het verhaal van de kamer lijkt een sprookje op zichzelf. Het ontleent zich verder aan een kamer die enorm ingenieus in elkaar steekt: een echte reis door sprookjesland. Verwacht je niet aan de meeste high-end technologieën, maar wel aan een mooi in elkaar gezette puzzelkamer in sprookjes thema. Enkele leuke puzzel mechanismen zorgen voor een magische beleving die voor de acht jarige in ons gezelschap enorm leuk waren, je waant je echt in een sprookjesavontuur. De kamer duurt twee uur, dat merk je ook aan de hoge prijs, en dat was voor mij misschien net een stapje te ver. Begrijp me niet verkeerd: het is echt een enorm leuke kamer, maar naar mijn mening zou hij beter in een verkorte versie aangeboden worden aan een lagere prijs. Vergeleken met andere kamers van dit prijs kaliber, is de ''beleving'' hier iets minder - maar dat is maar net waar je van houdt natuurlijk.

Achteraf kregen we te horen dat de moeilijkheid van de kamer aangepast kan worden tijdens het spel om elke groep een zo goed mogelijke beleving te geven. Kortom: echt een aanrader als je samen met een jonger publiek een enorm leuke kamer wilt spelen.

Bedankt voor de leuke avond!

De prachtige tuin van Madame Suzette

Op een tripje door Frankrijk met mijn partner, kon ik het niet laten om ook enkele escapes aan onze vakantie toe te voegen. Het Grand Trip Trap Hotel bleek niet al te ver van onze route af te wijken dus de beslissing om hier een stop te maken was snel gemaakt. Ook ons vaste escape room groepje kwam (uit fomo) deze kant op om samen met ons het hotel te gaan verkennen.

De aankomst verliep een beetje hectisch. Hoewel ik na meerdere mails, een telefoontje en een boeking in het Engels gemaakt had. Bleek er toch een Franstalige host met een Franstalige kamer voor ons klaar te staan. Gelukkig konden ze in alle hectiek nog een andere host ter plaatse krijgen en dan kon ons bezoekje aan de tuinen van Madame Suzette beginnen.

De locatie heeft iets magisch, een Hotel vol unieke objecten met een enorm gezellige bar als wachtruimte. Deze trend zette zich ook meteen verder in de kamer, want na een leuke intro konden we aan een verrassend avontuur beginnen. Je komt binnen in ruimtes met een prachtig decor, en kleine wereld waarin je enorm veel kan ontdekken. De kamer is nog niet zo heel oud, en dat merkte we wel in de kamer. Enkele slordige foutjes (Franse teksten die niet waren vertaald, andere teksten die slecht/verwarrend waren vertaald, openstaande elektriciteitskasten) en een ongelukje in een geurpuzzel (geuren foutief bijgevuld door de host waardoor alles identiek rook) zorgde bij ons voor enorm veel verwarring in de gameflow. Verder moet het ook gezegd worden dat het decor naast magisch ook best gevaarlijk is. Bij bepaalde onderdelen zou je echt héél lelijk kunnen vallen. Deze onderdelen moeten gelukkig niet door iedereen getrotseerd worden, al mis je wel een deel van de kamer als je blijft wachten.

Het einde van de kamer is verder enorm leuk bedacht al voelde het voor ons een beetje anticlimactisch aan. Toch zijn ze erin geslaagd om ons 90minuten onder te dompelen in een andere wereld. Naar mijn mening is deze kamer zeker een aanrader, maar wees alsjeblieft voorzichtig en speel deze (hoewel het de nieuwste is) als eerste. Dan gaan de volgende kamers in stijgende lijn.

Nog één verhaaltje uncle Cornelius? Alsjeblieft?

Kamer nummer twee van ons bezoek aan het Grand Trip Trap Hotel. Deze keer in het huis naast het hotel, waar Uncle Cornelius woont. Je moet het ze alleszins nageven: ze slagen er hier keer op keer in om vanuit een hotel omgeving een mooi verhaal te brengen dat je naar een nieuw avontuur brengt.

Onze host nam ons mee naar Uncle Cornelius himself, klaar om ons één van zijn verhalen te vertellen. Wat volgde was een kamer boordevol fantasie, een enorm leuke verhaallijn en een geheel dat gewoon klopte. Het avontuur neemt enkele onverwachte wendingen waardoor er voor iedereen wat te beleven valt. De kamer heeft een prachtig decor met leuke puzzels, je beleeft zowel grappige als spannende momenten en je verliest de realiteit even uit het oog. Ik bevond me helemaal in het verhaal dat verteld werd en dat maakt deze kamer voor mij een must-do als je in Geneve zou zijn.

Een prachtig sprookje!

De laatste kamer op de planning bracht ons in de kamer van Tante Hilda. Ik schreef het al in mijn vorige review over een van de Trip Trap kamers, maar je moet ze echt complimenten geven over de creativiteit waarmee ze je vanuit een hotel in een andere wereld kunnen brengen. Laat ons het er voor nu op houden dat het verhaal dat Hilda je vertelt opnieuw levensecht aanvoelt.

Deze kamer is de oudste van de drie die we speelden. Dat merkte je aan een stukje beleving in mijn mening: er ontbrak muziek en de effecten waren magerder. Toch wist deze kamer mij enorm te verrassen door de puzzels die je tegenkomt. In deze kamer vind je een puzzel terug die enorm gelaagd is, maar toch zo goed klopt. Mogelijks mijn nieuwe favoriete puzzel... Verder zet de lijn zich voort: prachtige decors, originele puzzels en over het algemeen echt een mooie beleving.

Ons bezoek aan het trip trap hotel was er eentje om niet snel te vergeten! (Mijn portemonnee zal er nog lang last van hebben, al zullen we de schuld daarvan bij het dure Zwitserland leggen ;))

Een geslaagd ''meerdere ruimtes'' concept: het kan dus toch!

Wat doe je op een regenachtige zondagavond als je nog wat tijd over hebt? Een escape room spelen natuurlijk! Enkelen van mijn teamgenoten waren al bij The Start in Lier geweest, voor mij was het een primeur. Wat nog niemand van ons ooit speelde: een ''meerdere kamers, meerdere games'' concept (lees doorschuiven van kamer naar kamer met in elke kamer een andere missie) dat goed uitgewerkt was.

Het onthaal was voor mij meteen al een schot in de roos, niet enkel onze vriendelijke host kwam gedag zetten - maar ik liep onverwacht ook een andere acteur tegen het lijf waardoor ik (bijna) letterlijk drie meter de lucht in sprong. Hartslag naar boven en de toon was meteen goed gezet (en we hebben even heel goed kunnen lachen) - daarna was het tijd voor onze politietraining! Je merkt dat er moeite gestopt is om het concept uit te breiden naar de intro, de regels en de subtiele grapjes tussendoor. Zeker een meerwaarde als je het mij vraagt.

Wat volgde was een training doorheen 9 verschillende kamers. In elke kamer werd een andere skill uitgetest, maar voor het eerst voelde dit niet aan als een snel in elkaar gezet concept. Je merkte dat er nagedacht was over de verschillende puzzels/games/... om ze samen te brengen in een geslaagd concept. Verder merk je dat je actief begeleid wordt in de kamer, niet door ongevraagde tips - wel doordat de ene kamer altijd naadloos overging naar de andere. De host wist steeds op het perfecte moment voor een goede overgang te zorgen. Het was dus zeker een leuke beleving!

Dan het finale oordeel: eerlijk gezegd ben ik meer fan van het beleven van een kamer met een doorlopend verhaal. Ruimte om te puzzelen, te denken en niet steeds vastgepind zitten op 1 taak/concept. Toch is dit de eerste kamer waarin het me niet stoorde. Wel een enorm minpunt voor mij: de prijs: 210Euro voor een groep van 5 kan zeker, maar dan verwacht ik een topklasse kamer en dat gevoel miste hier. Door een kamer zo duur te verkopen, vergelijk ik hem automatisch ook met wat je voor dit bedrag nog kan spelen op de markt - en dan zijn er naar mijn mening betere kamer om te spelen.

Als je jezelf moest vergelijken, welke frietsaus zou jij dan zijn?

Hij stond al even op de planning, want wijn en escaperooms zijn toevallig twee van mijn favoriete avondbestedingen. Beide combineren is dan zeker een recept voor een topavond, toch?

Na een warm ontvangst, kon onze speurtocht in de wijnkelder beginnen. Net zoals hun andere escaperoom, is er hier de keuze gemaakt om de puzzels ''first gen'' te houden. Sleutels, codes, sloten... Maar het hoeft niet altijd high-tech te zijn toch? Je waant je in een echte wijnkelder en deze ''klassiekere'' puzzels passen daarom ook perfect bij de authenticiteit van de kamer. De puzzels zijn afwisselend, soms iets moeilijker en soms net iets makkelijker - maar er zit globaal gezien wel een hele goede flow in de kamer. Soms moet je even zoeken (want ja, het blijft een escaperoom) maar uiteindelijk komt dat altijd wel goed.

Wat deze kamer uniek maakt is de wijnproevertjes die je krijg in de kamer. Steeds met de vermelding om even te genieten. Je ziet de tijd achter je wegtikken, maar toch maakten wij als groep keer op keer tijd om even te pauzeren. Wijntje in de hand en even genieten van de setting, de groepssfeer (en de smaak van de wijn natuurlijk). Met enkele filosofische vragen tussendoor (een aanrader van ons: als jij een frietsaus zou zijn, welke dan? en waarom?) hebben we ons enorm hard vermaakt. Tel daar bovenop nog een leuke kamer met leuke puzzels (en waarbij gedacht werd aan de kleine details) en je hebt alvast een top avond!

Verwacht je dus zeker niet aan een high end state-of-the-art kamer, maar wel op een gezellige avond in een enorm leuk concept. (En oh ja! Spoiler: de wijn is alvast goedgekeurd! ;)).

Een intens bezoekje aan de tandarts

Darkpark day! We hadden een dag uitgestippeld om alle Darkpark kamers te spelen (behalve The End want die hadden we al gespeeld). Als eerste op de planning: een bezoekje aan de tandarts. Na een verwelkoming door een vriendelijke host, konden we al snel binnen bij de tandarts.

Deze kamer is er eentje die je even in perspectief moet plaatsen. Als je rekening houdt met de leeftijd van de kamer, dan besef je dat dit echt een grote vernieuwing was bij opening. Mooi aangeklede, grote ruimtes die je meteen in de juiste sfeer proberen te brengen. De puzzels zijn niet echt verhaal gerelateerd, voelen soms ietwat random aan - maar zijn wel steeds leuk en logisch. We hadden de flow aardig te pakken. Onze host was vergeten om 1 slotje te sluiten tijdens de reset, maar we hebben dit gewoon bewust dicht gelaten tot we de code tegenkwamen. Verder zijn er verschillende effecten aanwezig die de kamer zeer intens maken (zeer luid geluid, felle lichten) voor ons was dit een beetje overkill maar alsnog hebben we ons echt prima vermaakt in de kamer.

Leuke kamer! Je kan deze zeker meepikken als je in de buurt bent.

Hoe diep?

Na goedkeuring van ons gebit bij de tandarts, hadden we wel een bezoekje aan het circus verdient. Na een korte introductie van onze host, die ietwat ongemakkelijk aanvoelde, werden we de kamer ingeleid. Waar we de vorige kamer gestart hadden met een leuke introductie die ons voorbereide op het spel, was het dit keer het standaard escape room riedeltje. Geen verhaal, geen context - gewoon een rijtje maken en elkaar volgen: daarna kon het spel beginnen.

Deze intro, die ik een beetje jammer vind omdat hij wat afbreuk doet aan de kamer, is dan ook het enige verbeterpuntje dat ik kan geven voor deze kamer. Want wauw, wat was dit een verrassende en leuke kamer. Originele puzzels, steeds in thema en verschillend in niveau - gecombineerd met simpele maar toch o zo leuke extra effecten die je helemaal mee in het thema trekken. Zeker als je deze kamer in context plaatst (hij is al wat ouder maar dat merk je niet) dan weet je gewoon dat je een toppertje aan het spelen bent.

Van een hele dag darkpark spelen, bleef deze kamer ons ook het beste bij als groep. Zeker een aanrader dus!

Een hotelbezoekje om nooit te vergeten

Kamer drie van onze darkpark marathon. Na een korte autorit tussen de twee locaties en een lekker tussendoortje waren we er opnieuw klaar voor! Bij aankomst werden we ontvangen door onze host Anne-Marie. Ze heeft ons voor de rest van de avond begeleid en het mag gezegd worden: petje af voor deze service. Gezellig, grappig en steeds een leuke spontane intro voor het verhaal. In de kamer voldoende terughoudend bij het geven van tips, maar toch betrokken genoeg om te weten op welk moment die tip dan toch echt nodig is. Zo hoort een goede game voor mij gehost te worden - dus oprecht bedankt daarvoor!

Goed, dan de kamer. Het beruchte Holmes hotel. Ik was enorm benieuwd, het verhaal was me bekend uit onder andere spellen en podcasts en ik had al vaker gezegd dat het echt een vet thema zou zijn voor een escaperoom. En ik moet zeggen dat dat voor mij misschien achteraf gezien een beetje het jammere was aan deze kamer. Ik kende het verhaal en daardoor lagen de verwachtingen zeer hoog - want hier kan je zoveel mee doen. Begrijp me niet verkeerd: de kamer bevat enorm leuke en creatieve puzzels, een goede flow en er hangt steeds een spannend sfeertje. Toch bleef ik wat op mijn Holmes-honger zitten. Terwijl ik deze kamer écht leuk vond, had ik hem in een andere context (niet gelinkt aan het beruchte moordhotel) beter kunnen appreciëren.

Maar begrijp me niet verkeerd: zeker een kamer om toe te voegen aan je lijstje!

De staart van een ezel hoort niet op zijn hoofd te staan...

Kamer nummer 4 en ook meteen de laatste van onze Darkpark vierkamp. Na een bezoekje aan de tandarts, een circusshow vol freaks en een bezoekje aan het beruchte Honeymoon Hotel zouden we tenslotte nog even gaan kijken in het oude weeshuis. Onze host Anne-Marie begeleidde ons opnieuw met een zeer leuke intro naar de kamer, de sfeer was meteen gezet.

Een donkere start van ons laatste avontuur ontpopte al snel in een sfeervolle kamer vol puzzels die ook weer hier perfect in het thema pasten. Wat het echter nog wat leuker maakte is het grimmige sfeertje in de kamer. Context: wij zijn een groepje bangeriken met enkele (soms situatieafhankelijke) durvers. Maar in deze kamer zijn ze erin geslaagd om op onverwachte momenten toch iedereen even aan het schreeuwen te krijgen. Zo hoort een 'spooky' kamer voor mij te zijn. Een enge sfeer met op specifieke goed uitgekozen momenten een klein schrikmoment. Ook hier opnieuw complimenten naar de host die door haar geduld ons een zeer goede beleving heeft gegeven: een tip op een juist moment (lees: we hadden de puzzel nog twaalf keer kunnen doen, maar door een dom foutje van onze kant was het nooit gelukt) en geen tip op een ander moment (lees: we waren bang maar het was grappig tegelijkertijd - deze situatie had ik graag op beeld gezien) hebben we het maximale uit de beleving kunnen halen.

Een enorm leuke kamer dus (waar je trouwens echt niet bang voor hoeft te zijn, beloofd ;-) ). Een geslaagde afsluiter van een geslaagd dagje DarkPark.

Basis maar dan toch een beetje extra

Nummer 1 van ons drie-op-één-rijtje bij Mama Bazooka. We zouden de kamers gaan spelen in chronologische volgorde. We waren veel te vroeg, maar hadden gehoord van anderen dat er bij mama bazooka een grote lounge met diverse games te vinden is. Dus we wandelen vrolijk de zaak binnen om ons daar nog even te vermaken. Je wordt verwelkomt door een filmpje dat je de weg wijst naar de lounge en de self-service bar. De verschillende arcade games zijn verder enorm leuk om de tijd te doden.

Na iets langer dan een uur te wachten, kregen we 15minuten na de start van ons tijdslot een eerste keer een host te zien. We werden zeer snel, maar vriendelijk, onthaalt en het spel kon beginnen. Je merkt dat de kamer ouder is, maar enkel puzzels zijn zeker leuk/uitdagend. Het verhaal was ons niet geheel duidelijk, maar we gingen er vlot doorheen. Het is verder ook zeer leuk dat er naast zinnen ook afbeeldingen als tip toegestuurd worden. De flow zat naar ons gevoel al bij al goed en de puzzels zijn wat je typisch verwacht in een oudere kamer. Toch werd de kamer op bepaalde momenten zeer intens (overdreven luid geluid, overdreven lichteffecten...). Niet helemaal mijn ding. Ik snap wat er geprobeerd is - maar de meerwaarde zie ik er niet direct van in. Verder bevat de kamer ook relatief weinig puzzels, dus je bent er snel doorheen. Al is de kamer zeker eentje die je kan meepakken als je langskomt voor de dome.

Spannend, uniek, frustrerend.

Nummer 2 in het rijtje! De meisjeskamer. Na de laboratoriumkamer waren we al een beetje opgewarmd en hadden we zin in ons tweede avontuur. Na weer even gewacht te hebben in de arcade hal, kwam onze host snel even de basics meegeven voor het spel en konden we starten. Ik had al redelijk veel positieve verhalen gehoord over deze kamer en doordat de laboratorium kamer voor een eerste kamer ook heel goed in de smaak viel, werden die verwachtingen voor mij bevestigd.

Het verhaal leek hier iets duidelijker te zijn bij start van het spel en we kwamen terecht in een -zoals de naam van de escaperoom reeds verraad - meisjeskamer. De eerste puzzel hier was voor ons enigszins onlogisch. We hebben even nodig gehad om door te hebben wat er juist aan het gebeuren was en welke elementen in de kamer aan elkaar gelinkt waren. Nu, dat zou natuurlijk ook aan ons kunnen liggen. Verder in de kamer komen er wat verrassende elementen voorbij in een reeks aan leuke, soms uitdagende puzzels. De flow was voor ons hier iets minder dan in de vorige kamer, en de puzzels leken al bij al een beetje 'random' maar toch hing er een bepaald positief sfeertje in de kamer dat de beleving ten goede komt.

Helaas werd daarna duidelijk wat we al lang doorhadden: in deze escaperoom wordt enorm veel gevraagd van de medewerkers. Meerdere kamers op hetzelfde moment begeleiden, spelers laten terugkijken terwijl anderen aan het spelen zijn, afrekenen... de hele zaak werd gerund door twee studenten. En daar ging het dan op een gegeven moment mis. We snapte een puzzel niet en we bleven er op vast lopen, 10 pogingen later bleek de puzzel dan ook kapot te zijn. Dit hebben we meer dan 5x aangegeven naar de camera en we zagen onze laatste minuten wegtikken. Na iets meer dan 5 minuten gewoon staan te wachten in de kamer, kwam er dan eindelijk hulp. Al was deze in alle eerlijkheid te laat, de flow was gebroken en niemand had echt nog zin om verder te puzzelen. Jammer maar helaas...

En dat maakt drie op een rij!

Onze laatste in het rijtje: the dome! We waren nog een beetje gefrustreerd over onze ervaring in de meisjeskamer. Helaas is er geen tijd om even met de host te praten voor tekst en uitleg want die moet weer snel snel door werken om niet in de problemen te komen. Nu hadden we al enorm veel verhalen gehoord over de dome - dus we hoopten dat deze laatste kamer veel zou goedmaken.

Voor deze review kan ik iets korter blijven: het was totaal niet wat ik verwacht had. En dan bedoel ik vooral de storyline. Ik hoorde al wel eens wat passeren, maar het was toch nog nét dat tikkeltje gekker dan verwacht - en dat is zeker een pluspunt. Je komt terecht in een enorm random setting waar achterliggend toch een hele dunne rode draad in terug te vinden is. De puzzels zijn dan ook vaak verrassend en passen goed in het verhaal. Je bent vaak eerder spelletjes aan het spelen dan aan het puzzelen, maar dat stoort hier zeker nier. Je merkt dat er is nagedacht over dit concept - leuk!

Het was al bij al dus een leuke afsluiter van de dag. De dome is zeker een kamer om aan je lijstje toe te voegen.

Ik bleef maar lachen...

Het was ons op de valreep gelukt! Toen we hoorden dat Corpse inc de deuren ding sluiten wouden we écht nog even langs gaan. Gelukkig konden we nog een plekje bemachtigen, net op de laatste dag voor ze gingen sluiten.

Helaas is op het moment van schrijven de kamer reeds gesloten. Dus het loont geen moeite om een enorm uitgebreide review te schrijven. Wat wel zeker even benoemt moet worden is dat deze kamer er op een unieke manier in geslaagd in om iedereen een verhaal in te duwen en je continu op het puntje van je stoel te houden. De puzzels zijn nog echte ouderwetse puzzels en je lacht je soms gewoon even rot. Uiteindelijk wisten we de kamer ruim optijd uit te spelen en daardoor hebben we blijkbaar de 6e beste tijd neergezet in het bestaan van de kamer. Ik vond het alleszins fantastisch - maar dat hebben ze vast gemerkt. Achteraf zei onze bewaker dat hij flink zijn best deed om nors uit te hoek te komen maar ''jij bleef maar lachen''. En zo hoort dat! Collega's onder elkaar horen voor wat vreugde te zorgen op de werkvloer hé!

Bedankt voor de leuke ervaring.

Yee-ha!

Een nieuwe maand, dat betekent een nieuw escape tripje! Deze keer openen we met Western Escape, ons aangeraden door andere spelers die voor ons het wilde westen al getrotseerd hadden. Door het beperkte aantal reviews op escapetalk, was deze nog niet eerder op onze radar verschenen maar we hoorden regelmatig positieve commentaren passeren over de kamer dus we vandaar pikte we hem even mee op ons tripje.

Naast alle spectaculaire verhaallijnen die tegenwoordig terugkomen in escape rooms, is deze van deze kamer wat simpeler: een zoektocht naar goud in het Wilde Westen. De kamer start meteen op een manier die je dit verhaal intrekt en vanaf dat moment is het puzzelen geblazen. En o wat heb ik daar van genoten: je staat in een prachtig decor waar geen einde aan lijkt te komen en je kan nog eens uitgebreid puzzelen. Er is een enorme variëteit aan puzzels (zowel in uitvoering als in moeilijkheid) en je kan ook bijna voortdurend parallel puzzelen wat deze kamer uitstekend maakt voor grotere groepen. Verder lijken de puzzels niet echt een verhaal te vertellen, maar ze zijn steeds wel gelinkt aan het Western thema. Bovendien zitten er enkele leuke en overwachte 'effecten' in het spel die de beleving volledig afmaken. Ze zijn er dus in geslaagd om enkele leuke elementen te bundelen: een prachtig en zeer groot decor, veel puzzelplezier, een leuke storyline en de mogelijkheid om met grotere groepen te spelen zonder dat het aanvoelt alsof je buiten de boot valt of staat te wachten.

Kortom; een kamer die je op je to-do list moet zetten! Enorm vreemd dat hij nog niet in de top 50 verschenen is, maar ik ben ervan overtuigd dat dat nog wel zal volgen. Bedankt voor de leuke ervaring!

Reactie door Unlock Adventures

21 juni 2025

Bedankt voor je uitgebreide en mooie review. Ik ben blij dat we je hebben kunnen verrassen.

Wat een decor!

Een tweetal jaar geleden kwamen we langs bij Escape Rush in Brussel voor hun eerste drie kamers. Destijds waren we al verbaasd over het decor en de aanwezige techniek - dus de verwachtingen voor de nieuwe kamer lagen zeer hoog. We keken er al enorm lang naar uit en we waren blij we eindelijk nog eens de Ravenswood winkel konden binnenstappen.

We werden enorm vriendelijk onthaald door een leuke host. Het praatje vooraf werd beperkt tot de essentials en daarna konden we beginnen aan onze missie. Waar het de vorige keer helemaal aanvoelde als een ''geheime missie'' met aangepaste filmpjes vooraf was het nu eerder (bedoeld of onbedoeld?) een standaard escaperoom praatje en hup de kamer in. De sfeer was er misschien iets minder dan de vorige keren, maar we waren allemaal zo enorm hyped dat dat zeker niet stoorde.

Eerste stap in de kamer: meteen een wauw effect. Als er iets in dat Escape Rush kan, is het wel fantastische decors bouwen. Onze missie kon beginnen. Kamer na kamer werd ik opnieuw verrast door wat we eigenlijk zagen. Enkele puzzels hebben me ook enorm hard verrast in de positieve zin - andere voelden dan weer enorm bekend of alsof we een spelletje in de arcade hal aan het spelen waren. Waar de verhaallijn enorm origineel was, waren vele andere zaken in de kamer dat vaak niet helemaal. Dat is zeker niet erg, want alles past in het verrassende verhaal.

Dat laatste punt ''het verhaal'' is voor mij wel een klein minpunt aan deze kamer. Het kan aan mij liggen, maar de beleving was er vaak niet echt helemaal. Een ander minpuntje is de service achteraf die - zoals de vorige keer - een beetje gehaast aanvoelde. Kamer was klaar, snel foto nemen en we werden letterlijk naar buiten geleid. De deur stond al open. We hadden gehoopt doordat we 15 minuten vroeger gestart waren en nog 15 minuten speeltijd over hadden dat er nog ruimte was voor een snel drankje/nababbel en toiletbezoek - helaas kon dat niet meer bij Escape rush. Ook de prijs van deze kamer is een beetje aan de hoge kant in vergelijking met andere kamers op de markt. Toch moet je hem zeker op je to-do-list zetten!

Een echte inbraak kent ook al eens een tegenslag toch?

Voor de verjaardag van iemand uit ons vaste escape groepje hadden we doordeweeks beide kamers geboekt bij escape room 0164. De dag van spelen kregen we een telefoontje om te melden dat er een fout in de planning gemaakt was en we daardoor pas later in de avond konden starten. Niet ideaal, zeker omdat we een stukje moesten rijden, maar voor een verjaardag doe je al eens een extra inspanning (en een foutje kan altijd gebeuren).

Eenmaal aangekomen werden we onthaalt door een enthousiaste host en na een kort introductiefilmpje konden we aan onze roof beginnen. Meestal liggen break-in rooms ons iets minder, maar dat ging hier even anders. De verschillende leuke puzzels gingen zeer vlot en we gingen met een enorm goede flow door te kamer. Totdat een puzzel het niet leek te doen: we voerden hem uit - kregen via het tipscherm een tip - deden exact hetzelfde dan maar opnieuw - moesten even wachten en de puzzel leek opeens opgelost. Het viel enorm hard op dat hier op een knopje geduwd werd, maar of wij de puzzel fout uitvoerden of dat er iets anders aan de hand was weten we niet meteen. Vervolgens kwam de flow er wel weer even in, tot we een bepaald element moesten openen met een code. Deze hebben we meer dan 20 x ingegeven (ikzelf een keer of 7), 3x herberekend om steeds op hetzelfde uit te komen en enkele keren actief om hulp gevraagd op de camera. We zagen dat er ook een sleutelslot op dit element zat en hebben minstens drie keer vermeld dat we geen sleutel hadden en of we die nog ergens konden vinden - maar steeds werden we aangeraden om toch nog maar eens te proberen en heel precies te zijn. Na 20(!) minuten met dit onderdeel bezig geweest te zijn, had de host dan uiteindelijk toch door dat we een sleutel nodig hadden en kregen we te horen waar we deze konden vinden. Het feit dat we deze niet hadden was dom en onze eigen schuld - de twintig minuten, de actieve vragen om hulp en de talloze pogingen later hadden echter voorkomen kunnen worden...

Je raadt het al: de flow was hierdoor volledig gebroken. Laat ons het op een ongelukkige samenloop van omstandigheden houden, het kan echt best een leuke kamer zijn met de juiste hulp op de juiste plek. Voor ons was de ervaring iets minder...