Meldingen ontvangen?
Wil je notificaties ontvangen?
Orfanato - Angry Souls
Athene, Griekenland
120 minuten
3 - 6
Meer over Orfanato - Angry Souls
Geamana Romania 1953
It has been a year and a half since you applied for adoption.
Today you just received a letter of approval from the "CASA IUBIRII" Orphanage.
The house of love… awaits your arrival.
Thema's
Horror
Escapetalk.nl statistieken
15 bezoekers
Media
1 andere kamer op deze locatie
6 reviews
De totaalscore hoeft niet het gemiddelde te zijn van je deelcijfers. Soms verdient een kamer voor je gevoel een hoger of lager punt.
Schrijf een reviewWie zijn we en wat zeg je?
Deze kamer kwam pas redelijk laat op onze planning, puur en alleen omdat ik erg benieuwd was hoe zij een weeshuis zouden uitvoeren en omdat het prima paste in onze bestaande planning.
Ontvangst:
Ja zoals onze vriend Stan al schrijft, deze bouwwerf van een appartementsgebouw geeft in ieder geval al niet veel goede moed voor de room zelf.
Absurd eigenlijk waar zij overal maar rooms weten te bouwen, ongeacht de uitstraling van het pand of buurt…
Nadat we de klim naar de derde verdieping overleefd hebben zonder naar beneden geflikkerd te zijn, bergen we onze spullen op en openen we de deur naar het weeshuis.
Hoe vreselijk de trip naar boven was, zo goed ziet het er hier uit.
Kamer:
We komen ons klein manneke ophalen bij dit wel erg sfeervolle weeshuis. De juiste papieren zijn ingevuld en vanavond is het grote moment.
Waarom het verhaal dan plots draait waardoor wij plots in het weeshuis moeten verblijven is me een raadsel want wij zijn geen kinderen of wezen.
In ieder geval is het een goed excuus om ons op te splitsen en de ware aard van het weeshuis te laten ervaren.
De hele reden waarom we er zijn en hoe er tegen ons gedaan wordt kan de kliko in, want er is geen touw aan vast te knopen. We krijgen soms scares te verwerken en ff later doet dezelfde persoon weer gewoon of we daar horen te zijn.
Uiteraard spelen we het spel gewoon mee, want de interacties zijn tof, het interieur realistisch en de flow wordt goed aangestuurd door licht en de hintmachine die we al eens eerder gezien hebben, maar wel passend is. Door kleine, subtiele aanwijzingen voelt het niet echt als een hint aan en maak je goede progressie in de kamer.
Persoonlijk vond ik de stukjes waarin je als weeskind behandeld wordt enorm tof en ik denk dat dit het uitgangspunt van de kamer moet zijn. Je komt geen kind adopteren, je wordt zelf in een weeshuis geplaatst, daar kom je erachter wat hier allemaal gebeurt en met elkaar moet je een manier vinden om te ontsnappen zonder dat de hoofdnon ontdekt wat je doet.
Ergens tijdens het spel wordt je weer tot de orde geroepen en moet je weer naar je eigen slaapkamer. En dan hoor je dingen, een huilend klein meisje dat hier weg wil.
Maar dat bleek Stan te zijn en wat doe je dan? Dan ga je stiekem naar zijn kamer toe om hem de scare van zijn leven te bezorgen en dan samen in bed te kruipen voor we ontdekt worden :-)
De puzzels onderweg voelen random aan en zijn vooral passend in het thema van de room. Ik had liever gezien dat we meer te weten kwamen over de waarheid van dit weeshuis, iets wat prima had gekund. Die waarheid kom je wel te weten door andere elementen en ook dat is weer een beetje inspiratieloos.
Wat het minste was aan deze kamer was het einde. Grote ruimte waar zo een apotheose in kon, maar hier was duidelijk het geld op en geen inspiratie meer voor iets tofs.
En wat doe je dan? Rook? Licht uit? Of geluid lekker hard?
Er werd gekozen voor het laatste, totaal zonder reden en ons hintsysteem werkt dan natuurlijk ook niet meer. Deze ruimte kan echt een fantastisch schouwspel worden met de acteurs, maar dat is het helaas niet.
We ontsnappen met een gelaten gevoel, een waar je van weet hier zit potentie in, maar het komt er nu niet uit. Toch laten ze zien dat horror wel kan op een realistisch manier, alleen houden ze het niet vast tot op het einde.
Conclusie:
Dit thema is uitermate geschikt voor Athene.
Decoratie is hier ok, de effecten aanwezig en ze laten in het begin zien dat ze ook subtiel aan het werk kunnen gaan.
Pas het verhaal een beetje aan, kies een richting wie wij zijn en houdt dat vast en niet onbelangrijk, pas het einde aan en we hebben echt een topper.
Ik vond het zeker geen slechte room en hij verraste me echt op veel vlakken en net daarom dat ik bepaalde zaken jammer vond, net omdat deze kamer alles heeft om bij de top te horen.
8
Sfeer: 8.5
Spelbeleving: 8
Service: 9.5
Gespeeld in april 2024
Gespeeld met 4 personen
Ontsnapt: Ja
1 like 
WAT ZEG JE?
Het is alweer tijd voor de laatste kamer van vandaag tijdens de tweede dag van onze trip. Uiteraard sluiten we af met een horrorkamer. Orfanato wel te verstaan. Tijd om na maanden wachten ons kindje op te halen bij het lokale Atheense weeshuis. Moet gezellig worden! Terwijl we in een achterbuurt staan te wachten, horen we ineens geschreeuw vanuit het gebouw. Een kind roept of we klaar zijn haar op te halen. "Is there also a mommy?", galmt het door de woonwijk. Wat moeten de buurtbewoners hier wel niet denken elke avond? Enfin, na eventjes buiten gewacht te hebben, opent de voordeur en kunnen we naar binnen.
We koment terecht in een vervallen trappenhuis met de meest gevaarlijke trap die ik ooit heb gezien. Zonder leuning 3 verdiepingen omhoog, je zou maar uitglijden of struikelen. Het ziet er uit als een grote bouwval, de zakken cement staan nog overal. Gaat dit weer zo'n kamer worden? Eenmaal op de derde verdieping werd ik wel enthousiaster. Ineens zijn de muren gethematiseerd en hangen overal posters van kinderen. Dit voorspelt niet veel goeds. We stappen het weeshuis binnen en daar lijkt niemand aanwezig te zijn. Toen onze host zichzelf introduceerde zaten we allemaal al tegen het plafond. Dit gaat heftig worden.
Een voor een worden we bij de host uitgenodigd om de adoptiepapieren te tekenen. Hierna is het tijd om het weeshuis te betreden. Doe we dit als groep? Nee natuurlijk niet, een voor een. Ik zit in de luxe positie waar ik als laatste naar binnen mag en zit dus alleen te wachten in de receptie van het weeshuis. Zo goed als donker is het, enkel een brandend kaarsje. Plots sta ik oog in oog met een van de weeskinderen aan het einde van de gang. Een klein meisje in een pyjama, doodeng. Wat er op dat moment gebeurde, was voor mij de beste intro die ik ooit heb gehad. Subtiel maar doodeng. Eindelijk werd ik opgehaald door de host om ook naar mijn slaapkamertje te gaan in het weeshuis.
Het weeshuis ziet er goed uit, decor en afwerking zijn oprecht goed. Het voelt groot aan en het lijkt erop dat je hier écht kunt verdwalen. Uiteraard gaat de telefoon nog vóór ik in mijn slaapkamer ben en mag eventjes op de gang wachten. Ben ik daar alleen? Natuurlijk niet. Na mezelf meermaals rot geschrokken te zijn, is het aan mij de taak de rest te bevrijden uit hun slaapkamers.
De start van deze kamer was tof, daarna is het aan ons de taak om via het hintsysteem ons door de kamer te bewegen. Het hintsysteem is leuk gekozen en past goed in het thema. Later blijkt wel dat dit hintsysteem ook wat problemen heeft, daar kom ik zo op terug.
De puzzels zijn prima in thema, maar wat we - qua verhaal - nu eigenlijk aan het doen zijn? Joost mag het weten... De scares zijn continu aanwezig en zijn goed uitgevoerd. Wel gaat het in deze kamer richting het schreeuwerige, maar op de een of andere manier past het hier wel. Achteraf bleken we zelfs 'geluk' te hebben dat er een nieuw weeskindje werd ingeleerd voor haar rol. We hadden dus meerdere weeskinderen, jeeeej!
Op een gegeven moment worden we terug naar onze kamers gebracht, want de kinderen in het weeshuis moesten naar bed. Deze manier van opsplitsen vond ik erg tof. Omdat het nogal kleine bedjes waren - en ik daar met met 1.91m niet echt in pas -, bleef ik rechtop zitten in het bed. Al snel bleek dat dat niet de bedoeling was. De boze acteur kwam mij eventjes in mijn bed leggen. Daar lig je dan, als volwassen vent in een kinderbedje. Na eventjes gelegen te hebben, ging mijn deur open, kwam die acteur zich nu alweer moeien? Nee, niemand minder dan 'De Milde Dictator' stond ineens in mijn kamer. Ik hoor mezelf nog zeggen: "Mocht jij naar mij toe komen?", "Nee, ik kom bij jou liggen". Gelukkig hoefde ik dus niet lang alleen te liggen. Twee volwassen mannen in een kinderbedje, gezellig!
De flow blijft best prima in de kamer, tot we op een bepaald punt uitkomen wat voor mij de kamer helaas tot een anticlimax bracht. We komen terecht in een nieuwe ruimte. Een grote ruimte. Deze ruimte was dermate groot, dat volledig thematiseren lastig bleek. Eigenlijk de enige kale ruimte in de hele kamer. Zonde, mar daar kun je wel doorheen kijken. Hetgeen wat mij hier vooral irriteerde, was dat het geluid hier zó ontzettend hard stond. Normaal vind ik dat irritant, maar kan ik het goed hebben. Zelfs ik heb hier met mijn oren dicht gestaan. Op het moment dat er dan ook nog eens een (wat onlogische) puzzel aan te pas komt, kan het hinsysteem je ook niet meer helpen. De host kon ons namelijk niet meer horen omdat het geluid zo hard staat. Ik snap niet zo goed wat hier nu de meerwaarde van is in zo'n kamer.
Uiteindelijk weten we te ontsnappen en kunnen we even bijkomen in de receptie. De eigenaar en alle acteurs zijn onwijs vriendelijk en we hebben na afloop nog geruimte tijd nagepraat met hen. Ik vond Orfanato oprecht een toffe kamer. De puzzels waren oké, het decor en afwerking waren goed en de scares waren ook zeker niet verkeerd. Het einde mogen ze wat mij betreft meteen uit de kamer schrappen. Of minstens de muziek wat lager zetten. Ja, dat was een beetje jammer. Ik zou Orfanato zeker aanraden om mee te pakken tijdens je trip!
8.5
Sfeer: 8.5
Spelbeleving: 7
Service: 10
1 like 
DIT WAS LEUK!
We komen opnieuw aan aan een appartementsgebouw waar we op de derde verdieping moeten zijn. Hier is geen lift.
Voordat de kamer van start gaat konden wij nog naar het toilet en even iets drinken.
We melden ons aan en beginnen eraan.
Het begin is gewoon fantastisch.
Ik wil hierover niet teveel spoilen en maak het gewoon mee. Het is zo leuk!
De verschillende puzzels zijn leuk en zijn gevarieerd.
Let wel op, in deze escaperoom kan de muziek al eens heel luid staan, vooral tijdens de finalescène stond de muziek zo hard dat wij tot 5 keer toe hebben moeten vragen om het stiller te zetten, tevergeefs… (ze hadden het niet gehoord!)
7.5
Sfeer: 7.5
Spelbeleving: 8
Service: 6.5
Gespeeld in juli 2025
Gespeeld met 4 personen
Ontsnapt: Ja
- Sfeer
- Origineel
- Goede prijs
- Beleving
- Slechte service
- Muziek staat heel luid
Een prachtig weeshuis
The orphanage is de derde en laatste kamer van de dag. Normaal zouden we er 4 spelen, maar door een foute boeking deden we vandaag een kamer minder. De orphanage heeft voor mij persoonlijk een heel leuk begin. Qua puzzels is dit een goede kamer. De kamer zit vol met leuke puzzels. Persoonlijk vonden we de Cinematicas niet de beste die we al hebben gezien, maar de "scares" waren soms wel zeer goed. Ook het einde van de kamer is super leuk.
Persoonlijk denk ik wel dat ze met die thema nog angstaanjagender te werk konden gaan. Maar het is een prima kamer om te spelen als je in Athene bent.
Alsook de laatste 2 kamers bedragen op dit moment te weinig puzzels. Qua acteerwerk was het goed gedaan, maar zoals eerder vermeld hebben we al betere scènes gezien in Athene.
Ben je in de buurt en heb je nog een plekje? Boek dan zeker deze kamer.
Datum gespeeld: 4 maart 2025
Tijd: 19h45
9
Sfeer: 9
Spelbeleving: 8
Service: 10
Gespeeld in maart 2025
Gespeeld met 5 personen
Ontsnapt: Ja
- Ambiance
- Great service
- Original
- Op het einde te weinig puzzels
Juffouw Bulstronk
In een afgelegen wijkje bezoek je het weeshuis om een kindje te gaan halen.
Eenmaal in de kamer zijn we ineens weeskinderen. Je wordt aan het begin gesplitst maar dit duurde veel te lang zonder dat je iets te doen had. Ik dacht eerst omdat iedereen (we waren met 4) een scare zou krijgen, maar ook dat was niet. Een kwartier opgesloten op je slaapkamer omdat er wat was met het hintsysteem, en daarna moesten de puzzels nog opgelost worden. Leuk hintsysteem trouwens (als je het kon verstaan) had dit in Athene nooit gezien.
Vond het flow hier wat minder, niet helemaal duidelijk wat de bedoeling was soms. Het decor is goed, maar richting het einde waren ze klaar met decoreren denk ik, super kale ruimte. Ook het geluid stond hier niet normaal hard… WAAROM.
Goede acteurs wel, scenes weer een beetje van hetzelfde. Een van de actrices (eens een totaal ander type dan de gillende meisjes met geschminkt gezicht, je kent ze) was een soort juffrouw Bulstronk, geweldige rol.
Dit is gewoon een middelmatige Athene kamer, leuk om mee te pakken, en denk aan je oordoppen.
8
Sfeer: 8
Spelbeleving: 8
Service: 8
Gespeeld in oktober 2024
Gespeeld met 4 personen
Ontsnapt: Ja
Goede setting met toffe momenten, maar gemaakt zonder richtingsgevoel
Dag zoveel op de 2de escapetrip door Athene. Ik schrijf deze ervaring enkele maanden na datum. Zonder dubbelcheck weet ik al niet meer de hoeveelste kamer dit was en is deze ervaring al een beetje vervaagd in gedachten. Niet meteen een goed teken, maar dit was ook zeker niet de slechtste room.
Het weeshuis ligt absoluut in een achterbuurt, maar daar schrikken we al niet meer van. Ramen zonder barsten zijn schaars en door zo eentje op de 9e verdieping brult een Griekse de buurt bijeen. Wanneer er tot 2 keer toe geen buur reageert, snappen we dat het onze hostess is die het bezoek in gang probeert te zetten. De deur gaat open en langs een open trap en cementzakken heen bereiken we de correcte etage. Gelukkig slaat de ruwe sfeer grotendeels om zodra we de balie van het weeshuis bereikt hebben. Terwijl de Griekse de administratie afhandelt over onze geplande adoptie, hebben we ook tijd om rustig in de sfeer te komen.
Kaarsen verlichten het onthaal en de sfeer is grimmig. Het is niet veel, maar het doet wat het moet doen. Vergeleken met andere Griekse kamer heeft iemand hier zeker meer dan z'n best proberen doen, en dit niveau wordt 3/4 vastgehouden.
We worden naar onze slaapkamertjes geleid. Spijtig is dat dit één na één gebeurt. Wie als eerste gaat zit zeker 10 minuten op z'n bedje te wachten tot iedereen te slapen ligt. Dan heb je de tijd om te merken dat in de verte iedereen wat scares voor de kiezen krijgt en je jezelf, liggend op bed, kan af vragen of je nu eigenlijk de rol van adoptieouder of kind hebt gekregen? Een vraag die nooit beantwoord zal worden.
Iedereen blijkt geïnstalleerd en het spel begint. Wederom jammer.. de deur zit op slot. Diegenen die als eerste naar bed moest, moet nog eens 13 slaapliedjes wachten tot de anderen de deur vinden en kunnen openmaken. Niet over nagedacht en dus een draak van een opbouw. De flow daarna betert. Duidelijke puzzels die zonder angst niet al te moeilijk zijn en eigenlijk een beetje basic. We hebben in ieder geval plezier met elkaar en de acteurs met hun scares bevallen ons wel, al weten we niet wat ons doel in dit weeshuis is. Het verhaal heeft geen richting en ook bij de ontknoping blijft de knoop er dik in. Het einde staat niet op punt: De puzzel is niet te doen, het verhaal zit strop en de acteurs hebben geen regie. Het voelt alsof er nog een ruimte beschikbaar was, maar de inspiratie ten einde. Snel ontsnappen dan maar voor we nog zo'n ruimte ontdekken.
Qua sfeer en inkleding is deze kamer grotendeels oké, maar verder een beetje dwaas. Onze hostess en acteurs hebben hun best gedaan maar er mist regie op veel vlakken. Eenmaal deftig gestart was het leuk om mee te pikken maar 15 minuten op een bed zitten duimen draaien kon ik ook in het hotel doen.
7
Sfeer: 8
Spelbeleving: 6
Service: 9.5
- Fijne host/acteurs
- Sfeer/setting
- Scares en groepsgevoel zit goed
- Potentieel
- Verhaal zit dubbel
- Hoogtepunt is een dieptepunt
- Basic puzzels