Asylum of Fear

Oh, hi Marc!

Ineens was Horror Stories de grootste horror hype in tijden. Twee kamers die overgekocht zijn uit Athene doen het goed bij het Nederlandse publiek dat smacht om horror. Asylum of Fear is een bewerkte versie van The Sanatorium uit Athene, waar ik (schijnbaar als een van de weinigen) een topervaring had. Ik kwam hier dus met aanzienlijke verwachtingen en wat angstige medespelers.
Bij de deur begint de ervaring, al kan je nog even naar het toilet. Deze ruimte dient als een soort stadsplein voor Floresti, waar deze kamer en volgende kamers zich zullen afspelen. Het is mooi ingericht en zet de toon, al mis ik sfeer vooral qua geluid. Iets van een groep kraaien die overvliegt, klapperende luiken, of onweer in de verte zou al veel doen.

Aangezien ik de originele Sanatorium gespeeld had voor deze kamer lijkt het mij onvermijdelijk dat ik in deze review veel vergelijking zal trekken met die kamer. Ik ging er natuurlijk met een voorbestaand beeld in. De intro is in ieder geval gelijk beter. Een vleugje humor, een mooie manier om het verhaal te vertellen, en meer een reis naar het gekkenhuis toe. De sfeer is beklemmend door de krappe ruimtes en mooi gebruik van licht en rook. De kamer zelf is echt niet groot en dat claustrofobische wordt knap gebruikt om je doodsangsten aan te jagen. Je weet gewoon dat als je een fout maakt je de klos bent.
Desondanks vond ik Sanatorium hier sterker in. Het is hier allemaal wat toegankelijker gemaakt, niet alleen omdat er minder rook is en wat meer licht, maar ook vanwege de designs van de karakters en de thema's. Het is eng, begrijp me niet verkeerd, maar wel meer toegankelijk. Dat geldt ook voor het verhaal, wat in Sanatorium veeeel te complex was voor zijn eigen goed. Hier vind ik het dan weer te simpel. Er is weinig reden voor ons om hier te komen en als we weg gaan weten we precies wat we aan het begin wisten, namelijk dat het gekkenhuis geen zuivere plek is.

Laat het duidelijk zijn dat deze kamer eng is. Dan bedoel ik serieus een stuk enger dan alles wat er nu in de BeNeLux te vinden is. Asylum moet het hebben van zijn acteurs en deze mensen gaan snoeihard. Ik weet niet hoe veel mensen we achter ons aan hebben gehad, maar ik werd helemaal gek. De acteurs hebben verschillende rollen en andere manieren om met ze om te gaan en hoewel dit los goed te doen is, wordt Asylum pas echt eng als je er met meerdere om moet gaan. Dit is een van de meest chaotische enge kamers die ik ooit gespeeld heb, gewoon omdat het spel in een seconde van 0 naar 100 kan gaan en terug. Dit is waar het spel op zijn leukst is en dat werd geweldig aangepakt. Desondanks vond ik één rol iets te makkelijk om aan te pakken. We kregen hier voor mijn gevoel te snel te veel kansen en ze hadden hier wat mij betreft nog wat harder kunnen gaan.

Waar Asylum of Fear een zware verbetering op Sanatorium is is de gameflow. Dit zijn uitdagende puzzels voor het horrorniveau die je uit je comfort zone trekken. De gameflow is echter altijd duidelijk en geeft heldere feedback over wat je moet doen. Van begin tot eind heb ik hier heerlijk gespeeld, al mis ik nog steeds een goed eindspel. Het spel stopt gewoon. Het liefst had ik hier nog een laatste uitdaging gezien. Het gezellige personeel maakt gelukkig alle tijd voor ons vrij om lang na te praten.

Ik kan hier natuurlijk niet geheel onpartijdig zijn. Sanatorium was voor mij een zeer bijzondere ervaring, waar ik nog steeds op terug kijk en denk "Was dat nou echt of was dat maar een nachtmerrie?" Asylum of Fear heeft het verstandig aangepakt door niet te proberen het origineel na te doen. Ik respecteer dat ze hier hun eigen ding doen met de kamer in plaats van klakkeloos te kopiëren. De gameflow is in ieder geval 10 keer beter dan Sanatorium en de sfeer is toegankelijker (al bijten ze hier alsnog met liefde je hoofd er af). Als je eens het idee wil hebben dat je echt in een horror video game zit, dan ben je hier aan het goede adres! Kom spelen, ga naar de getver, en hou je hoofd er bij. Anders pakken ze hem misschien af...

Sanatorium 2.0

Door naar de derde en laatste kamer van de dag. Een kamer waar ik onwijs naar uitkeek! The Asylum of Fear is namelijk een exacte kopie van ‘Sanatorium’ in Athene. Een kamer die ik al gespeeld had. Een kamer die me destijds de stuipen op het lijf jaagden. Echt een kamer die me altijd bij is gebleven. Ik was dus enorm benieuwd wat deze kamer zou doen als je hem op een andere locatie zou spelen. Hij is immers in Athene gebouwd zoals de bouwers dat wilde, op een andere locatie moet het allemaal maar net passen, etc. Erg benieuwd dus.

De start is weer heerlijk in thema. Vanaf het allereerste moment zit je meteen volledig in de beleving. Er is op voorhand nog de mogelijkheid om naar het toilet te gaan, daar kwamen we echter al oog in oog te staan met iemand. Tof! The Asylum of Fear is qua kamer een 1:1 kopie van de kamer in Athene. Wel hebben ze het ontvangst wat aangepast. Ik ben enorm enthousiast met wat ze hier aan het neerzetten zijn. Het deed me heel erg denken aan Chapel & Catacombs van Lockhill (ook Athene). Al hun nieuwe kamers spelen zich namelijk af in Floresti (een dorpje). De ontvangstruimte van the Asylum of Fear, wordt ook de ontvangstruimte van alle kamers die nog komen gaan. Ik ga daar heel goed op.

Tijd voor ons om als groep naar het Asylum toe te gaan. Plots staan we weer even in Athene voor mijn gevoel. Iets minder gespannen dan de vorige keer wel. De start van de kamer is hetzelfde en alle herinneringen kwamen weer terug. Hoe je het Asylum moet betreden is erg tof gedaan, je krijgt er oprecht meteen de kriebels van. Sterker nog, even later stonden we daadwerkelijk IN het Asylum. En ondanks dat ik de kamer al gespeeld had en wist wat er ging gebeuren; had ik wéér die kriebels. Meteen ook weer de gedachten: deze plek is insane, wij mogen hier niet zijn. Dat is zó knap dat ze dat hier hebben neer weten te zetten.

Het decor ziet er topfijn uit, ik vond in Athene de kamer heel vies en goor. Dat zit hier een heel stuk beter. De kamer is natuurlijk hier pas net open, dus het is even afwachten of ze hun onderhoud een beetje in orde hebben. Maar wauw, wat voelde ik me weer benauwd. Een van onze teamgenoten vond het zo heftig dat ze besloot te stoppen. Daar reageerden de hosts snel op en plots waren we dus nog maar met twee personen. De spanning schoot dus omhoog!

Maar wat vond ik nou van de kamer? Spoiler; ik vond hem beter dan in Athene! Waarom? Dat ligt aan een aantal dingen. In Athene was er onwijs veel ruis in de kamer omdat je in verschillende modi kunt spelen. Dat is in Wuppertal niet. Je speelt één versie, dus alle puzzels die je tegenkomt, die heb je ook nodig om te kunnen ontsnappen. Daarnaast zit er hier in Duitsland véél meer sturing in de kamer. Het is veel logischer wat je moet doen en dat mistte ik in Athene heel vaak. Maar waar de variant in Duitsland het meeste verschilt van degene in Athene, zijn de acteurs. Waar de acteurs in Athene op verschillende momenten ‘alleen aanwezig waren’, had je hier continu je interacties met de verschillende acteurs. En wauw, wat zaten zij er goed in. Ongemak, spanning, angst, alle emoties zijn weer voorbijgekomen.

Het is denk ik al duidelijk aan de hand van mijn review, maar ik vond The Asylum of Fear een absolute topkamer! Toch is het voor mij geen ‘10’ omdat ik verhaaltechnisch echt totaal geen idee heb wat we nou aan het doen waren. Dat vond ik in Athene al, dat hebben ze hier helaas niet kunnen verbeteren. Maar verder; ga deze kamer boeken en ga hem spelen. Want wauw, wat is dit een goede kamer!

Mega gave spannende ervaring

Bij de ontvangst begon het al, een spannende sfeer en je zit gelijk in het spel.

De intro past bij de sfeer van de kamer, waardoor de spanning gelijk opbouwt.

Eenmaal naar binnen bleef de spanning ook zeker hoog. Acteurs kwamen van de meest gekke plekken vandaan, waardoor je steeds op je hoede bleef.

De acteurs hebben het echt mega goed gedaan! De kamer was mooi gebouwd en het decor zag er heel goed uit. De ‘kostuums’ waren ook onwijs realistisch.

Het enige ‘mindere puntje’ vond ik dat de ruimtes niet heel groot zijn, hierdoor is weg rennen soms lastig en kan je jezelf wel bezeren. Maar dat maakte het ook extra spannend!

Zeker een aanrader!

Gelukkig hadden we onze eigen clown mee!

In de escaperoom scene heeft Athene nogal een naam als het gaat om heftige horror belevingen. Daarbij staat dan vaak de afwerking wat meer op de achtergrond. Nu ligt Athene niet om de hoek dus is het fijn om 'dit soort' kamers als replica ook eens dichter bij huis te kunnen spelen, om zo eens van deze sfeer en manier van spelen te kunnen proeven.

Heftig gespannen in de auto, voor wat ons allemaal op het pad zou kunnen komen, begonnen we onze reis. Ondanks dat Athene nog verder weg is, is Wuppertal alsnog een eind rijden. Dit mag echter de pret niet drukken want holy shit, wat is dit een goede kamer!

Parkeren kan wat lastig zijn, maar dat geven ze zelf ook aan op de website, houd daar dus rekening mee en trek daar wat extra tijd voor uit.

De ontvangst is zoals ik mag geloven zoals in Athene vaker gebruikelijk is. Je komt aan, buiten mag je een verklaring tekenen en dan is het wachten tot je starttijd waarop de kamer pas begint. Dit brengt wel meteen sfeer met zich mee, geen zoetsappige ontvangst, maar meteen de toon zetten. Fijn!

Alleen het decor als je binnenstapt is al benoemenswaardig mooi. Hier is de ervaring nog niet eens begonnen, je kunt hier namelijk gelukkig nog naar het toilet.

Eindelijk gingen we beginnen en ook daar hield het indrukwekkende decor niet op, het is prachtig. Duister en donker, maar toch perfect gebruik van het lichtwerk!

De eerste scare was een feit en dat brak voor mij het ijs. Na een hele onaardige, doch niet persoonlijke uitscheld partij van de schrik, was het spreekwoordelijke hek van de dam en was het feest begonnen! De acteurs zitten geweldig in hun rol en dat is heerlijk. Je leert hoe je met wie om moet gaan en dat je er zeker niet mee moet dollen, want geloof mij, ze pakken je waar je bij staat als je niet oplet.

De kamer zit vol puzzels en opdrachtjes welke in een logische volgorde voldaan moeten worden. Het is duidelijk als iets voltooid is en wat dat teweeg heeft gebracht.

De scares en acteurs/actrices komen overal vandaan en dat brengt tussen alle opdrachten een heerlijk onheilspellende sfeer met zich mee waardoor je altijd op je hoede bent.

Het is smullen van alles wat er voorbij komt en het avontuur wat je meemaakt. Deze kamer heeft mij positief verrast en heeft mij absoluut klaargestoomd om de orignele kamers in Athene te kunnen gaan spelen.

Een absolute aanrader voor iedereen die escape liefhebber is en zeker als je van enge horror ervaringen houdt.

Gaat dat zien, gaat dat zien!

Awesome

Für alle Horror Fans ein muss gute Atmosphäre gute Live Schauspieler, hätte nicht gedacht das ich das alleine schaffe im Endeffekt einfach nur krass da bekommt man auf jeden Fall ein bissigen Puls und stimmung

Wat een gekkehuis!?

Laten we naar een asylum gaan vol gestoorde mensen, passen we toch tussen. Geinde ik en mijn vrienden naar elkaar. Maar niets is wat het lijkt. De mensen in dit asylum waren niet alleen gek, maar ook levensgevaarlijk. Met de informatie die we vooraf gelezen hadden kwam dit allemaal aardig op zijn plek.

Na een bijzonder ontvangst en een wc bezoekje was het dan echt tijd om dit asylum te bezoeken. De aankleding, muziek, gebruik van ruimtes en acteurs maken deze kamer echt mijn nummer 1. Ik heb voor horrorescaperooms echt stalen zenuwen. Maar deze kamer is echt dood en doodeng. Het zit zo goed in elkaar! Tof verhaal, super goede (vaak onverwachtse) scares. Net zoals mijn review over The Dark Forest van het zelfde bedrijf wil ik niet teveel zeggen omdat elk kleine detail al een spoiler kan zijn. Wat hier is neer gezet is echt een kunstwerk met talent volle acteurs en een escaperoom met prachtige aankleding en verhaal!

Ga deze kamer spelen!! Werkelijk geen minpunt te benoemen van wat ik heb mogen ervaren hierbinnen!

Just wow

Kamer nr 5 van ons escapeweekend in Duitsland. En we sloten af met een BANG. Ik had op voorhand het allermeeste zin in deze kamer, dus fijn dat we deze als laatste konden boeken.

Ontvangst was wederom volledig in thema. En je stapt direct in een prachtig decor! Wauw.. je ziet al het begin van aankomende escaperooms. Dit zal dus niet de laatste keer zijn dat we hier langs komen ;-)

Over de kamer kan ik kort maar krachtig zijn. WOW! Prachtig gemaakt decor, slim gebruik gemaakt van de ruimtes, leuke puzzels. En die acteurs... wow, met name 1 van de 2 heeft capriolen uitgehaald waarvan ik nog steeds niet weet hoe ze t deed. Opbouw was top, spanning was perfect. ik geef niet vaak een 10, maar hierbij! verdiend!!

Wat. Was. Dit. Eng.

Dit is by far de allerengste en allerspannendste kamer die we tot nu toe speelden. Een kamer die het verdient om zonder spoilers te ondergaan, en daarom ga ik ook niet teveel vertellen. Wel dat er acteurs meedoen en dat ze echt heel erg goed zijn. Er is in de 90 minuten beleving die je gaat meemaken geen moment dat het comfortabel wordt.
De puzzels in de kamer zijn top, ze zijn echt goed in thema, passen perfect in de kamer en zijn kort genoeg om te boeien en lang genoeg om je even uit je angst te halen. Ook lekker: elke puzzel heeft een duidelijke winstmoment. Gehaald? Groen lampje. Wat kan dat heerlijk zijn.

Ik was vandaag de held en dat is de enige spoiler die ik mee geef: zorg dat er tenminste iemand in je team is die bereid is om voorop te gaan, het voortouw te nemen en de sprong te wagen.
Wat we meemaakten? Een waanzinnige trip in een sanatorium, fantastisch gedecoreerd, met een aantal gave puzzels. Er is er één bij die je als held dan zeker moet claimen. Die is te leuk om over te slaan.

Als held ga ik hier nog lang, heel lang op teren. Heerlijk!

ga deze kamer spelen, ook als je er helemaal geen zin in hebt en erg tegenop kijkt. Achteraf is het zeker de moeite waard en kijk je terug op een hele bijzondere ervaring. Verwacht geen ontvangstruimte, drankje achteraf. Wel een erg leuk gesprek gehad met de acteur die ons de stuipen op het lijf joeg. Ook dat is prettig. Zijn advies aan iedereen: aanvaard dat je bang zult zijn. Dan heb je uiteindelijk de beste tijd.

Er komen nog twee kamers hier in Floretti. Prachtige decors. Gaaf uitgevoerd en heel erg goed in stijl. Ga als je meer kamers hier doet zorgen voor wat tijd tussendoor en pak dan de schwebebahn om de hoek naar een goed terras. Je zult dat nodig hebben.

Horrorrrr

Ben je opzoek naar een echte horror kamer, dan ben je hier aan het juiste adres. Het ontvangst en de kamer, echt alles is af en tot in de puntjes uitgewerkt. De acteurs zijn erg goed en hebben echt een meerwaarde voor de kamer. De interactie die ze met de spelers hebben is erg leuk. Mijn complimenten hiervoor. Een echte must play als je van horror kamers houdt. Hou je meer van ongestoord puzzelen, dan kun je hem beter overslaan.

Geen boerkameneer met smartphone. Wel een clown…?

In januari 2023 waren we in Griekenland en speelden daar The Sanatorium van Lockhill. Niet lang nadat we terug waren in Nederland hoorden we dat er een kopie van deze kamer in het Duitse Wuppertal zou komen met de naam Asylum Of Fear. The Sanatorium was voor ons een grote tegenvaller en is één van de weinige kamers in Athene die ik echt niet leuk vond om te spelen. Echter zag ik toen wel de potentie én ergens had ik de hoop dat ze in Duitsland de kamer zouden plussen én dat het wél een hele toffe ervaring zou worden. Om te bekijken of de Duitsers dat gelukt was moeste we natuurlijk naar Wuppertal om Asylum Of Fear te gaan spelen bij Escape Stories (afdeling: Horror Stories). We stelde een team samen van vier personen en reden naar Wuppertal.

Met een beetje geluk kun je gratis voor de deur parkeren. Met pech duurt het wellicht even voordat je een parkeerplaats gevonden hebt dus trek daar wat extra tijd voor uit. Asylum Of Fear begint vervolgens meteen. Je staat voor de deur en bij de deur hangt een brief die je zelf moet lezen met daarin de regels en voorwaarden voor het spel. Ook staan er kluisjes waar je je waardevolle spullen in op kunt bergen. Je moet ten slotte een formulier tekenen, op de deur kloppen en dan begint je avontuur. Ik vind dit ontzettend gaaf én deze manier van starten brengt een bepaalde spanning met zich mee. In deze regio (lees: Benelux/Duitsland) zie je dit bijna nooit en is er altijd een ontvangstruimte met een gamehost die nog even wat babbelt. Dus dit maakt de start al best uniek. Overigens kun je nog wél naar het toilet, nadat je binnen bent.

We wandelen het dorp Floresti binnen én het dorp voelt al direct sinister en grimmig. We zijn opzoek naar het Floresti Asylum wat al sinds de jaren 80 gesloten is. Er gaan geruchten rond dat vroeger Dokter Sterling onmenselijke experimenten uitvoerden in deze instelling. Wij zijn benieuwd óf dat waar is en of we meer geheime kunnen ontdekken in het verlaten illustere gebouw.

Wat direct opvalt én wat tevens een groot verschil is met The Sanatorium in Athene is het decor. Het decor is bij Asylum Of Fear prachtig. Het dorp, waar je enkel doorheen loopt, is al super mooi gemaakt én vervolgens is de kamer zelf zeer gedetailleerd gethematiseerd en gedecoreerd. Daarbij draagt het gebruik van licht en geluid bij aan de spannende sfeer én dat is uitzonderlijk goed gedaan hier. Waar in Athene de muziek gewoon oorverdovend hard staat en de hele kamer volgespoten wordt met mist waardoor je géén hand voor ogen meer ziet, is hier in Duitsland heel subtiel gebruik gemaakt van muziek en rookeffecten, waardoor de sfeer écht veel spannender, realistischer en gewoonweg passender is.

De spanning is groot en dat komt ook omdat je weet dat je ongure figuren tegen gaat komen in het asylum. Er wordt een beroep gedaan op je interactievaardigheden, want de verschillende figuren hebben een andere aanpak nodig en hierover wordt je in het begin gebrieft. De acteurs zitten ontzettend goed in hun rol en jagen je de stuipen op het lijf. Ik denk dat deze manier van acteren/bangmaken in een escape room de engste is die je in deze regio tegen kunt komen én dat het het dichtst in de buurt komt van horror escape rooms, zoals deze in bijvoorbeeld Griekenland voorkomen. Persoonlijk vind ik dat in Asylum Of Fear beter en origineler wordt gescared en geacteerd dan in The Sanatorium, maar dat zou ook een momentopname kunnen zijn geweest. Daarbij is de kans dat je ‘gepakt wordt’ bij The Sanatorium minimaal én hier bij Asylum Of Fear loop je een héél groot risico om ‘gepakt’ te worden, dus tip: speel mee en houdt je aan de interactieregels.

Wat een minpunt blijft voor beide kamers is de puzzels wat mij betreft. Bij zowel The Sanatorium als Asylum Of Fear worden ongeveer dezelfde puzzels gebruikt. Op de beginpuzzels na zijn deze volledig uit thema en verhaal. Het voelt gewoon als wat random puzzels die je moet oplossen en dat doet wat mij betreft ontzettend af aan het belevingsgehalte van de kamer. Daarnaast – en dat is smaak – vind ik ze gewoon niet leuk om te doen. Veel is trial and error, zoeken en ‘als-die-naast-die-zit-mag die-niet-naast-die’-achtige puzzels en dat zijn gewoon niet zo mijn puzzels. Als jij dit wél leuk vind, dan is dit wellicht nog meer jouw kamer.

De spelflow is wél een heel stuk beter bij Asylum Of Fear dan bij The Sanatorium. Dit heeft alles te maken met de sturing die de kamer zelf geeft en de feedback als je een bepaalde puzzel hebt opgelost vanuit de kamer zelf. In The Sanatorium waren we ooit een kwartier bezig met een puzzel en liepen we naar het hintsysteem om te vragen wat we fout deden. Vervolgens gaf het hintsysteem aan dat we de puzzel al 10 minuten goed hadden opgelost en dat er ergens in stilte een kastje was opengegaan. Dat is hier bij Asylum Of Fear niet het geval. Het word direct duidelijk als je iets goed hebt opgelost én wat er dan opengaat óf gebeurd.

Je speelt Asylum Of Fear volledig lineair wat betekent dat je eerst de ene puzzel moet oplossen voordat je door kunt met de volgende puzzel. Dit maakt dat ik aan zou raden om deze kamer niet met meer dan vier personen te spelen. Wij stonden al vaak te kijken naar hoe een teamgenoot een puzzel aan het oplossen was en hoewel ik dat niet zo’n ramp vind, weet ik dat veel escapers dat niet zo chill vinden. Daarbij zijn de ruimtes hier zeer klein in sta je elkaar al snel in de weg. Tel daarbij op dat er nog meer mensen dan alleen jouw team in de kamer zijn, dan wordt het al snel een drukke boel.

Binnen de gegeven tijd wisten we uit Asylum Of Fear te ontsnappen en hebben we nog kort nagepraat met onze acteurs/gamehosts. Het napraten is wat kortaf en er is niet écht een napraatruimte óf gelegenheid om wat te drinken. Dat is dan weer een beetje jammer. Desalniettemin hebben een hele toffe ervaring gehad én dat is natuurlijk super.

In deze review heb ik vooral veel de vergelijking gemaakt tussen de kopie (Asylum Of Fear) en het origineel (The Sanatorium). Concluderend, zou ik vooral mee willen geven dat je beter Asylum Of Fear kunt gaan spelen dan The Sanatorium, want de kopie is beter dan het origineel (helaas). Wat ik begrepen heb van onze gamehost gaan ze in de toekomst Asylum Of Fear nog meer plussen en dus ook de puzzels aanpakken én dat zou dus helemaal geweldig zijn.

Al bij al; Asylum Of Fear is een super spannende en gave beleving, die je absoluut moet gaan doen als je van horror-belevingen houdt. Het decor en de sfeer (door o.a. licht en geluid) zijn geweldig. Deze kamer is, denk ik, het engste wat je in deze regio kunt krijgen en daarom zou ik zeker aanraden om deze te gaan spelen, zodat je dit eens kunt ervaren (je moet geen angsthaas zijn).

Enkele tips voor mensen die interesse hebben om deze kamer te willen spelen:
- Speel deze kamer met niet meer dan vier personen i.v.m. lineair spelverloop en bewegingsruimte;
- Speel deze kamer i.p.v. het origineel (The Sanatorium van Lockhill in Athene);
- Speel deze vooral als je van horror-belevingen houdt;
- Lees je vooraf goed in, want je begint direct en krijgt niet écht een introductie van het verhaal;
- Houd je tijdens het spel goed aan de interactieregels, want anders wordt je écht gepakt.

Escape Stories (afdeling: Horror Stories), bedankt voor het bieden van zo’n toffe horrorbeleving zo dicht in de buurt. We hebben het erg naar ons zin gehad bij jullie.

The best Horror Experience I've played by far

This room - or better experience - was breathtaking. Literally. The experience starts even before entering the location. We have been driving quite far to play this game and from the moment I woke up this morning my adrenalin rose. Then we find ourselves in front of a big door. Putting our valuables and other stuff away and then patiently waiting on the sign to enter.
*Kock, knock, knock... * and welcome to Floresti!
Here you are, in this beautiful yet scary ambience. I do not want to spoil anything, so just be prepared for yourselves... and others.
Then we went in. Or at least we tried. After gaining more information about the effects our visit might have by some creepy interaction with the actors, we continued our quest and went straight into the dark. From this point on, this experience was just one thing after the other. In a good way this is. The interactions with the actor(s) were spot on! The way of receiving hints fitting to the setting and always in role. Fog, sound, and light precisely timed and creating an eerie and horror atmosphere.

During the whole 90 Minutes my heart was pounding. The Asylum of Fear does not only impress with its very high level of scenery design but also with the game flow and especially the actors, who seemed to have adapted to everything we as a group did or did not do. I have played The Dark Forest too and would like to play both rooms again. While in The Dark Forest it seemed you as the player were taking part in a horror movie, in the Asylum of Fear you have to interact, react and adapt to the game, the actors and the story.

All in all a round experience and I am very eager to play the next creations that (hopefully) come very soon from the Horror Village of Floresti.

Wat een gekkenhuis!

Ik heb echt geen woorden voor deze "escaperoom" behalve ga hem spelen! Ik vond hem heel intens, misschien wel de engste tot nu toe. Zelf ben ik een enorme filmfanaat en fans van de Silent Hill franchise kunnen hier hun geluk op. Zelf zou ik eerst dark forest spelen, die vond ik persoonlijk niet eng maar wel heel vermakelijk en daarna deze, puur omdat ik hier wel af en toe doodsangst heb gevoeld ;)

Cooool

Zo leuk en eng van begin tot het einde! Gelachen, geschreeuwd en genoten van deze escaperoom. Tot hiertoe de engste experiences geweest. We zochten ernaar en hebben ze hier bij escape stories gevonden.

Mijn favoriet van deze escape trip

#338 Goed om vooraf te weten is dat parkeren hier (op zondag) echt een ramp was! Uiteindelijk hebben we zelfs moeten parkeren op een plek waar dat eigenlijk niet was toegestaan omdat we nergens een plekje konden vinden. Trek hier dus flink wat tijd voor uit. Van de 20 kamers tijdens onze escape vakantie in deze regio van Duitsland, is dit toch wel mijn favoriet omdat hij mij het meest bij zal blijven. In de basis ben ik geen fan van enge/horrorkamers, maar gezien deze zo goed aangeschreven stond wilde ik het toch meemaken. We speelden met 6 personen en 1 teamlid had een toeschouwersticket. Vanaf moment 1 wordt gewerkt aan het opbouwen van spanning en voelde ik me continu op m'n hoede, niet wetend of en wanneer het gevaar zou komen. Het viel dan ook niet mee m'n hersenen nog te gebruiken om de aanwezige puzzels op te lossen. Ik vond het heel tof dat er best wel wat puzzels in deze kamer zaten. Het decor was overal heel realistisch en perfect gemaakt voor dit spel. De acteurs deden het fantastisch. Ze wisten ons flink op te jagen en aan het schrikken te krijgen. Ik ben zelf niet de grootste held, maar gelukkig was meestal wel duidelijk op welk moment de grootste held naar voren geschoven moest worden. En de momenten dat ik m'n angst kon overwinnen geeft naderhand echt een kick. Ik vond het echt geweldig deze experience meegemaakt te hebben en we hebben er nog veel over nagepraat. Onze toeschouwer had zich ook goed vermaakt, met een drankje achter de cameraschermen, wel jammer dat vrijwel niet te verstaan was wat wij zeiden. Wel leuk en handig dat een acteur steeds kwam vertellen wat er ging gebeuren en waar te kijken. Maar als je angst enigszins beheersbaar is, is zelf meemaken natuurlijk leuker dan toekijken!

Super!

We speelde vandaag Asylum of Fear en the Dark Forest.

Dit is de eerste kamer die we gaan doen hier in Wuppertal. Gespannen komen we aan en wachten netjes bij de ingang tot we naar binnen mogen.

We worden in stijl ontvangen en kunnen nog even snel naar het toilet. Hierna begint het ook meteen!
De kamer ziet er erg mooi, realistisch uit. Je zit meteen in de juiste griezelige sfeer en dit zorgt ervoor dat je constant op je hoede bent.
Wij hadden (geluk) dat wij extra acteurs hadden en dit maakte de ervaring nog intenser!

Dit is een kamer die je gedaan moet hebben als je van horror houdt!

Krankzinnig (eng)!

Na The Dark Forest hadden we 'maar liefst' 10 minuten rust tot we door mochten naar Asylum of fear. Nadat we na het bos al helemaal van de kaart waren, leek inchecken in een gesticht ineens een vrij logische vervolgstap. Misschien kwam het wel door de adrenaline die nog door ons lijf gierde.

De entree is, na de beruchte waiver en het toiletbezoek natuurlijk, echt prachtig! Je loopt echt door het dorp heen om bij het asylum uit te komen. Ik ben iets langzamer gaan lopen dan de rest, zodat ik echt even kon genieten van het mooie decor, waar je 'gewoon maar vlotjes doorheen wandelt'.
De start van de kamer is uiteraard gelijk in thema en zeker bij deze kamer raad ik aan om goed de website door te nemen, zodat je duidelijk weet wat je hier moet doen en kan verwachten. Doe ook zeker hier kleding en schoenen aan die vies mogen worden.
De opening had wat humor en dat was echt wel even prettig. Vervolgens, als je eenmaal het asylum in mag, is het ook gelijk uit met de pret.

Wij hadden het idee dat je in deze kamer een stuk meer 'acclimatiseer tijd' kreeg, wat in deze setting ook fijn was. Ook de acteurs handelen hier heel anders dan in The Dark Forest. Wij vonden deze kamer doodeng, absoluut, maar omdat we het idee hadden dat we wat meer controle hadden over de situatie, vonden we deze een tikje minder doodeng. Dat komt misschien ook omdat je een duidelijk beeld krijgt van wie de acteurs zijn en al met elkaar kan nadenken hoe je hiermee het beste om kan gaan. Dit is ook broodnodig in deze kamer, maar het maakte wel dat we voor ons gevoel meer voorbereid 'de strijd konden aangaan'.
Alsnog waren de acteurs heel goed en je kan maar beter zorgen dat je goed handelt. En zie dat maar eens te doen als je wegsluipt voor de ene en vervolgens oog in oog staat met een ander...

Het decor is alles wat je verwacht van een gesticht (en meer) en de acteurs halen bizarre capriolen uit om je aan het schrikken te maken. Toen ik op een moment besluiteloos aan de grond genageld stond, had ik bijna medelijden met de acteur die maar in een bijzonder flexibele positie mij aan moest blijven staren tot ik actie zou ondernemen.
De puzzels vonden wij in het thema passen en ook hierbij was het hintsysteem zowel een zegen als een vloek (of zoals ik de host toesnauwde: 'Wow, thank you. Very subtle').

Het enige wat maakt dat ik deze kamer geen 10 geef, heeft te maken met het einde. Wij vonden het wat abrupt, ineens werden we de finale in geforceerd. Ik miste nog een conclusie op het verhaal of een grote eindklapper. Toen we buitenstonden vroeg ik aan onze wederom hele sympathieke acteurs, of we misschien puzzels hadden moeten overslaan, maar dat was niet zo.
Wij vonden daarin de verhaallijn van The Asylum in Burgum, ons 'gesticht vergelijkingsmateriaal', sterker en meer afgerond.

Waren wij bang? Ja, doodsbang. Raad ik deze kamer wel aan? Dat ook absoluut, maar wel als je toe bent aan echte horror. Het zal ongetwijfeld niet zo heftig zijn als in Griekenland vermoed ik, maar het is wel echt next level. Dus neem 4 mensen (of als je nog dapperder bent minder dan dat) mee om eens een kijkje te nemen. Wat kan er misgaan?

Wat is dit vet!

Ook ik heb het een en ander over Athene gehoord. Echte horror fanaat? Ga naar Athene! Maar het is ook duidelijk dat Athene niet voor de ‘watjes’ onder ons is. Nou heb ik wel al wat enge kamers gespeeld maar niks lijkt op het niveau wat in Athene wordt neergezet. Asylum of fear zou dit niveau wel (enigzins) evenaren. Aangezien ik toch wel heel erg nieuwsgierig ben geworden naar Athene en ook wel vaak het idee heb om die kant op te gaan, werd het misschien tijd om ook maar effe te testen of ik het wel aan kan. Vier man sterk trokken we daarom naar Wuppertal om asylum of fear te gaan spelen!

Parkeren is hier een dingetje. Ik heb nou twee keer geluk gehad dat ik de auto kon parkeren op de kleine parkeerplaats om de hoek maar daar moet je wel wat geluk bij hebben. Hou hier dus rekening mee.

De ontvangst is hier zoals je het graag ziet bij horror kamers. Niemand aanwezig, formuliertje invullen, spullen opbergen en gas erop. We zijn nog niet begonnen aan de kamer of het ziet er al prachtig uit. Dit idee vind ik echt super en beloofd veel goeds voor de toekomst.

En dan mogen we eindelijk de kamer in. Ook hier ziet het décor er goed uit en wat is er goed gebruik gemaakt van de ruimte. De kamer is helemaal niet zo mega groot en ruimtes zijn ook aan de kleine kant maar dit werkt echt perfecte voor deze kamer. Puzzels zijn niet helemaal in thema maar zijn wel van goed niveau en houden je goed bezig.
En dan natuurlijk de acteurs. Wat hebben die het goed gedaan. Ze komen echt overal vandaan en ze geven het echt niet zomaar op. Ze zitten perfect in hun rol.

Ik vond dit een mega toffe ervaring en kan het iedereen aanraden die van horror houdt of als je gewoon heel graag uit je comfort zone wil stappen. Ga het vooral zelf beleven!

Boven, onder, links en rechts!

Toen ik The Dark Forest en Asylum of Fear boekte, wist ik meteen: dit gaat een stuk intenser worden dan alles wat we tot nu toe gespeeld hebben. Maar dat was precies waar we naar op zoek waren! We hadden gehoord dat dit een mooie opstap zou kunnen zijn richting de escape rooms in Athene – en inmiddels zijn we daar ook erg nieuwsgierig naar geworden. Maar eerst: op naar Wuppertal! The Asylum of Fear stond als tweede op de planning.

Gelukkig begint deze escape met een vleugje humor en dat was welkom, want na The Dark Forest waren we toch wel een beetje zenuwachtig om ons opnieuw te laten opsluiten. Bij aankomst in The Asylum moest ik direct denken aan The Asylum in Friesland van Silent Town. Het decor zet meteen de juiste griezelige sfeer neer en zorgt ervoor dat je constant op je hoede bent terwijl je door de gangen dwaalt.

Wat me opviel is dat het escape-gehalte hier een stuk hoger ligt dan bij The Dark Forest. De nadruk ligt duidelijk meer op puzzelen dan op ontsnappen aan acteurs. Ook het contact met de acteurs was totaal anders aangepakt — heel tof gedaan! Ze kwamen werkelijk van alle kanten: boven, onder, links, rechts… Probeer dan nog maar eens je mond te houden...

Persoonlijk vond ik The Asylum of Fear minder eng dan The Dark Forest, maar binnen onze groep waren de meningen daarover verdeeld. Achteraf gezien had ik ze misschien beter in omgekeerde volgorde gespeeld en eerst met The Asylum begonnen. Hoe dan ook: wat een toffe ervaring! Hopelijk komt er snel een nieuwe kamer bij.

What a unique experience!

Just like my review of The Dark Forest I'm writing this one in English, in case the people of Escape Stories are reading along. It would be fun to reach them with both tips and compliments ;-)

After we played The Dark Forest the previous day, we went to visit the Asylum the next afternoon. After our overall really positive experience with The Dark Forest, some of our team started reading the story and reviews of this room and had some second thoughts about joining. Because of this, we entered with only 5 instead of 6. Very positive about this location is that the people who don't feel like getting scared can sit back and relax while watching their team members struggle to find the exit, so they don't have to wait in the car for 2 hours.

The entrance was as mysterious as The Dark Forest, although a bit different. You sign the form, get "welcomed" by a mysterious host, walk through the nicely made village square of Floresti (lots of room for future escape rooms!) and enter the door to the asylum. A quick toilet stop, putting away our belongings and we're off. The start is a fun intro, but once you're really in the asylum, the atmosphere changes. The room is relatively small, but the small corridors, low light and creepy music make for a tense atmosphere. We learn that we won't be alone (not that we were expecting that) and we have to solve some puzzles to get further in our quest.

This part was our biggest frustration and the biggest negative of our visit. We quickly knew what to do, but the mechanism was either broken or absurdly precise, which caused us to get stuck. Through the (original) hint system we were told that we needed to be really precise, but after (literally!!) 20 minutes of trying to be precise, we got rather annoyed and it kind of broke the experience for us. A quick tip for the hosts: if you see that the solution has been found, but the mechanism is lacking, then activate it from a distance so no unnecessary time is lost. Because of this, we missed some further puzzels, where we saw the hints and were eager to get to work, but because of the lack of time the door had already been opened by the hosts.

Luckily, when we finally succeeded in activating the mechanism, the real fun started and we met the first actor. I've played over 70 escape rooms and we play a lot of horror themed rooms, but this first encounter was something I had never seen before. Really well executed and even for the bravest of us it took some extra courage to move on. At this point we lost a second team member who got really freaked out and was quickly escorted to the cinema (very well executed and fast exit by the way!).

From this point on the room really clicked. The puzzels were not too hard and the main focus was on avoiding the actors. The encounters were well timed and well executed and provided us with some great stories afterwards. I can't give away too much without giving any spoilers, but there were moments where we thought we were safe, but then we realised that the person standing next to us was not a team member but one of the actors, really well done by the team of Escape Stories!

After our exit we had some time for a quick chat with the very nice hosts (we already met one of them at The Dark Forest, a big shout out to Sophia who nailed both roles and was also really friendly afterwards) who let us know that they're working on a third experience, so we will certainly come back here when it opens!

To sum up, this was one of the best horror experiences I've played. It lacked a bit of storyline and the things you discover about the story were quite obvious with no real conclusion at the end, and the technical malfunction and lack of help from the team broke the experience a bit, but apart from that everything was great. The fact that one of our experienced team members gave up because of the scary atmosphere is really a bit compliment ;-)

Super gaaf!

Deze kamer is intens maar erg leuk. Heb wel de kamer verlaten met een bult op mijn hoofd en blauwe knieën maar dat was het zeker waard! Erg genoten van deze kamer ookal mis ik de conclusie van het verhaal op het einde.

Super!

Asylum of fear was de 5de kamer van ons escapeweekend. En wat een ervaring was dit! Mooi ingeklede kamer, met top acteurs.
Voor een horrobelevingskamer, vond ik dat er best veel puzzels waren. Deze moet je zeker gespeeld hebben.

Top!

Geweldige ervaring

Het spel begon gelijk na het angstplasje! De dag hiervoor hadden we the dark forest gespeeld, maar deze kamer (Asylum) bleek uit reviews enger te zijn. Dus we gingen met trillende beentjes de deur betreden.

Wij hadden tweemaal dezelfde acteur, volgens mij was zijn naam Johannes. Geweldige acteur, echt dikke pluim naar hem!! Hij maakte wederom deze kamer ook weer achterlijk eng.

De kamers zijn niet bepaald groot maar je vind veel leuke en originele elementen. Deze kamer is echt aan te raden om met maximaal 4 personen te spelen I.v.m. bewegingsruimte.

Als je van pure horror houd moet je deze zeker doen, want de spanning is om te snijden. Het horrorlevel hier in Duitsland is niet te vergelijken met Nederland. Ik heb 2 nachten hierna niet geslapen. Bizar wat deze kamer met mij en mijn team heeft aangedaan.

Maar zeker een aanrader!!

Super eng en gaaf

Spanning was om te snijden, wij hebben al heel wat horror escape rooms achter de rug maar ik vond deze wel echt eng.
Ben meerdere keren erg verrast geweest, een aanrader als je van horror escape rooms houdt.
Voor ons staat deze wel in de top 3 engste/gaafste horror kamers die we tot nu toe gespeeld hebben.

intens gek!

Wat een ervaring! Vanaf het moment dat je binnenstapt, krijg je meteen dat wauw-effect. De aankleding is fantastisch en creëert direct de juiste sfeer, terwijl de muziek de spanning alleen maar verhoogt. Het gebruik van de ruimtes is echt indrukwekkend; je weet nooit precies wat je kunt verwachten, wat voor een constante spanning zorgt.

De acteurs zijn absoluut een hoogtepunt. Ze spelen hun rollen perfect en weten precies wanneer ze moeten verschijnen om je flink te laten schrikken, zonder te overdrijven. Er zijn meerdere momenten waarop ik goed ben geschrokken, wat de horrorervaring alleen maar intenser maakt.

Conclusie: Is dit zonder twijfel mijn nummer 1 horror escape room. Een absolute aanrader voor iedereen die van een goede, spannende uitdaging houdt!

Play this room!!!!

It was the second room at this location that we played. I don't know which room is better - both are masterpieces!

Afterwards I had to watch a season of Benjamin Blümchen to get my head back on straight :-)

Een spannende en erg enge kamer

Ik moet toegeven, dit was de eerste keer dat ik heel zenuwachtig onderweg was met mijn vaste escape groepje naar Duitsland vanuit het vertrouwde kikkerlandje. We wisten niet wat we konden verwachten en zaten vrolijk maar gespannen kletsend ruim 2.5 uur te reizen richting Wuppertal.

Was het de 2.5 uur durende reis waard? ABSOLUUT, de kamer is eng, spannend maar heel erg tof om te mogen spelen.

Hier komt wel alvast een van de grote minpunten waar je op zou kunnen letten, ik vond de parkeergelegenheid rondom de escaperoom erg slecht. De kamer is gelegen in een straat die een aardige afdeling heeft. Voor Duitsers waarschijnlijk te doen maar voor Nederlandertjes toch wel even spannend. Achteraf bleek alles helemaal vol te zijn en moest ik gaan keren dmv steken terug naar boven om ergens verderop een plekje te zoeken (al ben ik stiekem wel blij dat ik toen op een vlak stuk geparkeerd stond hahaha)

Dan de escaperoom:

De ontvangst is erg gaaf en deze brengt je al snel in de juiste sfeer voor de kamer, je kunt nog snel even naar de toilet voor als je dat nodig hebt en mag gelijk beginnen. In sommige opzichten was voor mij af en toe het verhaal wel een beetje onduidelijk, ik miste soms toch wel hier en daar iets van een verhaal.

De puzzels kunnen best lastig zijn, dit komt ook wel omdat je best opgejaagd wordt door acteurs. De acteurs waren fenomenaal en hebben me soms redelijk wat stress bezorgd. Ook de decors van de kamers zijn erg goed, wel vind ik de ruimtes van de kamer wel een beetje krap voor ons groep-aantal (5 personen)

De kamer heeft wel een beetje een abrupt einde naar mijn idee, ik miste een soort grandioze eindklapper maar desalniettemin heb ik me absoluut vermaakt in deze kamer. Petje af wat ze hier neergezet hebben! Een napraat je hebben we niet echt gehad, dit was ook omdat we gelijk door moesten voor The Dark Forest….

Breathtaking!

This is by far the most mesmerizing escape room I've played. The Actors are doing a fantastic job, and all in all I cannot forget the incredible moments I had there. But let me start at the beginning, Spoiler free of course. It's a cold start that immediately gives you goosebumps and catapults you into the story. By entering the Village square, we quickly found our way into the Old Clinic. What followed was a brilliant combination of Set design, Sound design and Gameplay, taking you by the hand to play through the story. The Actors are part of it in a way I have never seen. They become a part of the game more than just an addition. A must-play!

Blijf stil... anders zwaait er wat!

Het weekendje Dusseldorf zou bestaan uit een bezoek aan The Dark Forest en aan Es ist Züruck, maar het bos maakte ons zo enthousiast dat we besloten de volgende dag terug te keren voor de tweede en (voor nu) laatste escape room van deze geweldige makers. En dat was het absoluut waard!

Opnieuw is een warm welkom niet waar je op hoeft te rekenen. In plaats daarvan kom je al meteen in het spel terecht. Nadat het plasmoment geweest is kunnen we beginnen. Wederom is de decoratie erg mooi. Niet afgewerkt (kijk niet omhoog), maar wel mooi. Je hebt echt het idee dat je in een kliniek zit en er zijn daarbij nog leuke originele elementen toegevoegd die je niet in een escape room verwacht.

Achteraf werd ons verteld dat we het "geluk" hadden dat we door 4 acteurs aangepakt werden. Normaal gesproken zijn er 2 acteurs. Dat maakte de hele sfeer nog spannender voor sommigen. Dit terwijl de sfeer al heel sterk en overtuigend bepaald werd door het licht, de muziek en de aankleding. De acteurs zaten erg goed in hun rol en het was een paar keer goed schrikken. Een paar van mijn teamgenoten verstijfden helemaal dus het was voor mij al snel duidelijk dat ik de leiding moest nemen hier. In The Dark Forest had ik dit niet zo 1 2 3 gedaan. Veel lof naar de acteurs. Één van hen mochten we in beide eacape rooms meemaken, geniaal! Hun spel in de asylum was grandioos! Je kunt niet raden van wat voor plekken ze allemaal vandaan kwamen. En wat een originele manier om met acteurs om te gaan in een escape room!

Opnieuw ben ik tevreden met het originele hintsysteem, al hadden we niet veel hints nodig. De puzzels waren duidelijk maar het duurde allemaal wat langer om te beseffen wat er moest gebeuren vanwege de psychologische horror die jou hier beïnvloedt. Ter vergelijking: the dark forest was echt meer horror horror met jumpscares. Hier was het echt meer psychologisch. Één van de kleinere puzzels kregen we niet mee omdat we al 5 minuten langer door speelden. Zeer netjes dat we ons spel gewoon mogen afmaken in plaats van dat de lichten aangaan en alles meteen voorbij is.

Het verhaal is leuk bedacht maar het werd me nou niet zo duidelijk wat de bedoeling was. De climax is hier een beetje abrupt, ik had wel een vette eindscene verwacht. Nu vraag je je toch af hoe je ineens kon ontsnappen zonder consequenties.

Achteraf hebben we wederom al onze vragen mogen stellen en de host nam genoeg tijd om ze te beantwoorden, ook al stond het volgende groepje al klaar. Ondanks dat je hier niet echt een "warm welkom" krijgt, en er bij deze kamer geen drinkgelegenheid is, vind ik dat het personeel erg vriendelijk en aandachtig is tegenover haar bezoekers.

Wij komen zeker terug voor de volgende 2 kamers die op de planning staan om gebouwd te worden!

Waanzinnig, zeker doen!

Met ons groepje besloten we Dark Forest te gaan spelen, nadat we ook besloten hadden Asylum of Fear eraan te plakken dachten we, joh doen we Poltergeist er ook nog even bij.

Na Poltergeist reden we door naar Wuppertal voor de volgende twee. Asylum of Fear stond als eerste op de lijst. We hadden ons eigenlijk expres niet ingelezen zodat we het lekker over ons heen konden laten komen.
Gelukkig was er een parkeerplekje voor de deur vrij want er stond al op de site dat het anders echt zoeken zou gaan worden.
De ontvangst was simpel, teken de waiver die voor de deur hangt en wacht tot 10 minuten voor aanvang zodat de deur opengaat. Eenmaal binnen kan je je spullen in de locker doen en even naar de wc. Maar eenmaal binnen zagen we al snel iemand op ons wachten en we wisten meteen dat het begonnen was. De binnenkomst was enorm mooi meteen. Een groot beeld stond in de hal en we zagen de buitenkanten van huizen. Ik heb er echt nog even een rondje gelopen om alles goed te bekijken.

Toen begon het spel, we gingen richting de asylum en kregen te maken met de concierge. Deze chagrijnige man verklaarde ons voor gek dat we naar binnen wilden, maar goed als we dan echt wilden konden we wel wat ruilen met hem om binnen te komen. Eenmaal binnen stonden we op het hofje voor het Asylum, hier lag een boekje waar de regels over de acteurs nog even in stonden. Deze moet je echt onthouden want ze handelen hier echt naar.
We vonden de weg het Asulym in en toen begon het spel. Eenmaal in contact met de eerste acteur wist je dat het menes was en je echt voorzichtig moest gaan zijn. Wat hebben wij geslopen en stil gestaan in dit gebouw en soms geprobeerd te rennen en vluchten.

En alles klopte aan dit plaatje, wederom alsof je echt in je eigen horrorfilm zit, wat was dit enorm gaaf gedaan! De aankleding, de muziek, de lichten, de puzzels vond ik allemaal goed in het verhaal passen en dan de acteurs, 1000x maal hulde voor deze mensen, want wat hebben zij het ons lastig gemaakt zeg. Maar wel zonder dat het voelde alsof ze ons express aan het dwarszitten waren. We kregen echt wel de mogelijkheid verder te gaan, alleen we moesten wel met de acteurs spelen daarvoor en dat was gewoon zo ontzettend tof. Want wat een momentjes heb ik daar gehad zeg.
Een klein voorbeeld zonder wat te spoilen, ineens verscheen een acteur voor me en terwijl ik daarvoor aan het wegsluipen was voelde ik ineens een hand langs mijn haar gaan en toen stond daar ineens een andere, ik schrok me kapot en moest meteen met de situatie dealen maar hoe dan?!?! Heerlijk dat soort momenten. Of dat onze groep was opgesplit en dat beide subgroepjes ook met acteurs te maken kregen en dat dan weer perfect samenkwam
Ook heb je soms wel eens met acteurs dat je in ruimtes of stukjes komt dat je denkt: ja hier komen ze niet want dat wordt gevaarlijk of dat past niet, nou deze acteurs hebben daar weinig moeite mee. Soms zit je in een piepklein kamertje toch echt niet alleen. Of wordt er gesuggereerd dat ze toch echt wel die kleine ruimte inkomen. Echt perfect hoe ze dit deden

Het hintsysteem vond ik overigens ook heel leuk en zorgde ook voor nog wat benarde situaties met acteurs (Am I calling at a bad time? ehhh ja nogal)

Ook erna nog even met de acteurs gepraat, echt super leuke lui en dat maakt het dan ook nog wat toffer

Sanatorium heb ik niet gespeeld dus ik kan het niet vergelijken maar wat een pareltje was dit zeg. We waren alle 4 loei-enthousiast hierover en dan moesten we Dark Forest nog spelen! Maar op de terugweg in de auto was dit toch de kamer waar we het het meeste over hadden. Als je van kamers met acteurs houdt, alsjeblieft ga deze spelen! Zeker de reis waard! (en als je er toch bent, er zit een leuk bos naast die je dan net zo goed ook meteen kan bezoeken...)

Beter dan het origineel

Eindelijk nog eens een escapetripje op de planning.
Dit keer gaat de reis naar Wuppertal en met wel een goede reden. Escape Stories is een naam die tot nu toe niks "bijzonder" te melden had, tot ze kamers van Athene ging uitbaten.
Onder de naam Horror Stories zijn ze van plan om een eigen wereld te creëren met daarin verschillende verhaallijnen (kamers). Hun mosterd halen ze duidelijk bij Lockhill, maar dit hoeft niks negatief te zijn.

Beide enge rooms die ze hebben zijn afkomstig uit Athene, The Dark Forest is eigenlijk The Litchver Woodland en Asylum of Fear is natuurlijk het Sanatorium.
Ik heb zelf The Sanatorium in Athene 2 keer gespeeld in Midnight modus (2.5 uur-je kan die kamer in 3 modi spelen)
Hier hebben ze maar 1 modus van 75 minuten, dus je kan helaas niks kiezen qua engheid.
Ik was vooral benieuwd wat ze juist aangepast hadden en anders deden en dat lezen jullie hier terug.

Onthaal:
Parkeren kan op straat, ma/za betaald, zondag gratis. Je moet wat geluk hebben of je ergens in de zijstraten kan staan, trek hier een minuut of 10 extra voor uit.
Eens daar loop je via de bordjes naar boven, vul je opnieuw een papier in en ga je naar binnen. Het stadje wat ze aan het bouwen zijn komt hier echt tot zijn recht, al ziet het er momenteel nog heel kaal en kil uit. Ik ga er ook vanuit dat dit work in progres is want echt sfeer schepte het nog niet.

Kamer:
De start is in ieder geval al anders dan in Athene en ik denk dat ik deze wel iets leuker vind.
Nog voor we het goed en wel beseffen staan we weer terug op de plek waar ik voor het eerst echt getwijfeld heb: wil ik dit wel doen. Dit is een van de enige kamers die me echt de kriebels gaf en dat komt vooral door wat er niet is vs het decor.
Voor een van onze teamleden was het al snel duidelijk dat dit niet de kamer voor haar was en na een dikke 10 minuten waren we nog met 2 over.

De kamer is echt een kopie van Athene, qua vloerplan dan toch. Wel zijn er toch zaken anders, maar die ervaarde ik enkel als positief. Waar ze in Athene met een room zitten die in 3 modi gespeeld moet kunnen worden, is het hier 1 versie, wat eigenlijk beter tot zijn recht komt.
Ze skippen het ingewikkelde middenstuk dat veel te veel ruis bevatte en blijven bij de kern. Ook hier weer is het verhaal en de meeste puzzels het zwakke punt, want de opdracht waarmee we binnen gestuurd worden, komt niet meer terug en het zal eerder puur toeval zijn dat je hier info over vindt dan dat de kamer het zelf geeft.

Wat enorm goed zat waren 3 zaken:

1: De acteurs. Mijn god wat hebben we hier onze handen vol mee gehad. Ze zaten echt fantastisch in hun rol en deden er echt alles aan om ons het leven zuur te maken. Waar ik in Athene de grens opzocht om gepakt te worden, wat eigenlijk nooit gebeurde, moest ik er hier niet veel moeite voor doen.
2: Het grootste nadeel van deze kamer in Athene was voor mij hoe vies deze room was. Ze werken met rook, maar mijn god, zoveel rook dat werkelijk alles nat was van die rook, wanden, vloer, alles wat je vast pakte was nat. Dat is hier niet en het grappige is, het maakt qua sfeer amper iets uit.
3: De flow. De kamer is logischer, makkelijker en daardoor is er meer tijd voor het betere acteerwerk. Dat kwam ook terug en je merkte hoe dit Asylum echt tot leven kwam daardoor.
Maar opnieuw ontsnap ik met vraagtekens. We hebben verschillende zaken opgelost en niks mee gedaan en bepaalde zaken ook totaal niet benut.
Je gaat dus naar buiten met de vraag: waarom kan ik ontsnappen, waar is plots iedereen heen en wat heb ik al die tijd dan eigenlijk gedaan?

Conclusie:
Het is grappig om te zeggen dat de kopie beter is dan het origineel. Ik zou het helemaal grappig vinden moest deze room straks bij Terpeca hoger eindigen dan de versie in Athene.
Maar het is wel zo. Door de beperktere tijd, het betere acteerwerk en continue de spanning, is dit veel intensiever dan 2.5 uur in midnightmodus. Daar voelde ik geen pakkans, had ik vaak de indruk dat we alleen waren en begonnen de puzzels gewoon te irriteren.
Dat in combi met de nettere kamer maakt het voor mij dat deze kamer beter scoort dan het origineel.
Ja vergeet het verhaal en wat je aan het doen bent, maar geniet van een echte top horrorkamer die de meeste van jullie echt uit hun comfortzone gaat trekken.

Echt napraten kan je hier, ondanks het stadje, niet en we merkten aan alles dat het een beleefdheidspraatje was , foto en wegwezen.

Genoten

Wat hebben wij genoten van dit avontuur!
We waren zeer onder de indruk van de acteurs, dit maakte het avontuur absoluut compleet.
De verschillende rollen en hoe alles samenkomt en hoe ze samenwerken om je een top ervaring te geven, werkelijk geweldig.
Vond je Stay in the Dark van DarkPark tof?? Dan moet je deze ook absoluut doen!

Beetje te eng, misschien?

Tweede Kamer in Wuppertal, Asylum.

Na een korte pauze gingen we de trap op naar Asylum of fear. Op dat moment dacht ik: dit vind ik te eng.
Ik had vooraf begrepen dat je kunt aangeven dat je wil meekijken, dus ik heb op dat moment besloten om dat te doen. Je wordt dan heel erg goed opgevangen en kunt achter de schermen meekijken en mee luisteren naar hoe het team het doet. Wat helemaal gaaf is, is dat de acteurs af en toe langskomen en je een klein praatje met hen kan maken.

Dit heeft mij, naast het feit dat ik toch er een beetje bij was, ook enorm geholpen bij het relativeren van enge kamers.

Ik ben dan ook blij dat ik dit zo gedaan heb. Dus, ondanks dat ik hem technisch niet gespeeld heb, was ik er toch bij.

Gekkenwerk

Na een ietwat teleurstellende ervaring in dark forrest zijn we klaar voor de 2de kamer.
De sfeer zit ook hier wel meteen juist en al snel beginnen we aan het avontuur.
We vonden deze kamer leuk en de puzzels zijn een pak pittiger.
De acteurs zorgen voor een leuk en spannend spel en we hebben hier een goede interactie mee.
Ook hier kwamen we vlot uit de kamer en hadden we zeker nog wat tijd over om iets langer na te praten.
Napraten doen ze hier volgens mij gewoon niet graag, foto en dan afscheid nemen, een drankje werd ons niet aangeboden.
Betere ervaring dan dark forest maar geen topervaring ondanks de goede acteurs.

Yes, yes, yes!

Weekend escaperooms gedaan in Duitsland. Met onze vaste escape vrienden. Gisteren Dark Forest gedaan. Aparte review van gemaakt. Vandaag gaat het alleen over Asylum of Fear. Maar beetje verklappen over de andere review, toffe kamer, maar we hadden er misschien teveel van verwacht. Daardoor bleef een beetje onbevredigd gevoel achter. En we zouden vandaag eigenlijk Kuriosum doen, maar die werd dag van tevoren gecanceld vanwege technische problemen. Dus het oude ziekenhuis was eigenlijk een rebound, waar we na gisteren met een beetje ‘we zien wel’ gevoel naartoe gingen.

Maar, damn, wat een goede kamer! Daarom yes, yes, yes! Het verhaal voelde hier veel completer, ronder. Binnenkomst meteen creepy. Aankleding top en schimmig. Begin is meteen met allerlei interacties met acteurs. Leuk. Eenmaal in het ziekenhuis gekomen voelt het bedrukt, de gangen en ruimtes zijn klein. Je kan nauwelijks langs elkaar lopen. Het is donker schemerig. Gelukkig heb je een hulp die je een beetje wegwijs maakt in hoe om te gaan met de ‘dingen’ die je tegen gaat komen.

Er wordt continue een sfeer gecreëerd dat er ieder moment iets kan gebeuren. En dat gebeurt ook ? Het is ook lekker puzzelen, op zich niet heel moeilijke puzzels, maar wel waar je in vast kan lopen door de druk die je voelt. Zeker nadat de elementen in het spel zijn gekomen. Wat vet. Vooral omdat je ook echt met die elementen moet spelen en goed gebruik moet maken van de instructies die je hebt gekregen. En wauw, wat poppen die elementen op de vreemdste plekken en momenten op. Wij waren continue in beweging. We hebben blauwe plekken opgelopen, een bult met schram op een hoofd, 1 iemand met natte voeten, er werd geblaft en er werd geaaid. Het was voor ons echt een hele coole kamer. Heel blij dat we deze als rebound geboekt hadden. Toen we eruit kwamen had iedereen van de groep zoiets van yes, yes, yes en jammer dat het voorbij is.

Echt ook dikke shout out naar de acteur(s)! Die dragen enorm bij aan dat yes gevoel. We hebben al vaker horror kamers gedaan en schrikken niet meteen overal meer van en daar gingen zij heel goed mee om. Phoeh en de fysieke kracht die zij nodig hebben bij het vertolken van hun rol. Echt heel gaaf.

De naservice was ook veel beter dan de dag ervoor, terwijl het dezelfde organisatie en locatie was. Moet wel zeggen we vroegen er ook expliciet om. mAar er werd de tijd genomen, we konden een drankje drinken en de host/acteur maakte ook leuk praatje met ons. Ook over kamers die hij zelf in NL had gespeeld en hoe hij onder de indruk daarvan sommige was. Vertelde ook dat ze een nieuwe kamer aan het bouwen waren, The Orphonage.

En daarna liet hij ons netjes uit en wij gingen allemaal met het ‘yes, yes, yes’ gevoel weg. Goed einde van een mooi weekend.

Spannende experience kamer met genoeg te puzzelen

In het begin was het wat zoeken naar hoe het spel gespeeld moest worden, maar toen we dat doorhadden konden we ook lekker puzzelen. Dit alles terwijl de scare actors geweldig hun werk deden om regelmatig de spanning te verhogen. Enige minpuntjes waren het overmatig gebruik van rook op sommige momenten en waterelement had voor ons niet gehoeven.

Gekmakend

Escaperoom weekend Duitsland. We hadden direct hiervoor The Dark Forrest gespeeld, wat last minute van 4 naar 3 personen ging en gingen deze ook met 3 man doen. We moesten nog een half uur buiten wachten voordat we aan deze kamer begonnen. We kregen te tip van een groepje belgen die voor ons waren: let op waar je loopt. En deze tip was zeer waardevol.
Toen we binnen werden gelaten konden we nog even snel naar het toilet waarbij de host in cape op ons bleef wachten totdat we klaar waren. De entree was prachtig, jammer achteraf dat er voor de rest niks mee werd gedaan. Toen we door werden gelaten konden we gelukkig starten, hier werd het gelijk duidelijk dat er ook acteurs aanwezig waren. De hele vibe was spooky, wat weer lekker was. Iets meer puzzelen dan the Dark Forrest wat zeker werd gewaardeerd, en ook een lekker smalle diverse ruimte wat een gaaf effect was voor de kamer.
Na de eerste ruimte toen we het Asylum binnen kwamen kregen we een briefing hoe we met bepaalde patiënten om moeten gaan, leuk hoe je zo je interactie kan aanpassen. Het was overduidelijk geïnspireerd op Silent Hill, wat fantastisch was. Helaas deed 1 zaklamp het niet dus we waren afhankelijk van twee, en die had je zeker nodig. Door al het rook en de donkere ruimtes kon je weinig vooruit kijken, dus helemaal alsof we thuis zijn in een Athene escape room ;)
De opdrachten waren fijn uitdagend en leuk bedacht met goede scares hier en daar. Helaas ging het voor onze beleving wat achteruit hierna. Toen we tegen het eind aankwamen werkte sommige puzzels niet. Je moet uiteindelijk iets resetten door los van elkaar wat in te drukken en 1 knop werkte echt niet. Hoe hard je drukte hij registreerde het overduidelijk niet. Wat voor frustratie zorgt en kostbare tijd. Dan daarna kwam nog een puzzel die ook niet werkte. Je moest schijven op de juiste positie plaatsen, en wat we ook deden hij registreerde het juiste antwoord niet. Waardoor we zeker een kwartier alles 4x cross checkte, hij pakte het gewoon niet. Dat is zo jammer. Hierdoor toen die het in eens wel deed moesten we haasten om verder te komen. Snel bewegen om door te kunnen en toen stond de host in haar outfit tegen de muur aan te leunen en haar handen over elkaar.
Direct kregen we de indruk oh we hebben het niet gehaald en : was dit het al?! We hadden het idee dat we wat hadden gemist. Zij was zo niet enthousiast, dat we nog vroegen: hebben we het gehaald, wat hebben we gemist. Daarop zij ze dat we het wel hadden gehaald. De manier hoe laag ze in haar energie zat haalde onze enthousiasme naar beneden.
Hierop gaf ik aan dat de knop niet werkte om iets op te lossen, waarop zij het concept nog eens uitlegde en ik weer zei: Ik snap het, het werkte NIET. Ze keken mij aan alsof ik gek was. Daarbij ook over de schijven puzzel gehad waar ze zei dat ze op de camera zag dat we het goed hadden en dat hij heel precies werkte. Als je dit ziet, geef dan gewoon een pass. Onnodig frustreren voor niks.
Hierna werden we nog met een snelle foto eruit gejaagd. Toen ik vertelde dat het mijn verjaardag was reageerde ze hier ook absoluut niet op.
Vooral de napret en het niet erkennen van onze frustratie maakte onze frustratie alleen maar groter. Ik heb nog steeds het gevoel dat we iets hebben over geslagen. Jammer, het begon zo goed en er was een heerlijke sfeer maar de hosting heeft de score echt omlaag gehaald.

Daar staat iemand...

Na vorig jaar enkele jaren van mijn leven verloren te zijn in een donker bos ergens in Barmen, leek het nu tijd om ook de tweede kamer van escape stories op deze locatie te spelen. Ik kwam toe met een enorm bang hartje, want ik ga meestal niet zo goed op horror kamers (al ben ik achteraf wel altijd blij dat ik het gedaan heb...).

Na een passende entree kwam we terecht in een soort mini dorpje. Het decor waarin je binnenstapt is prachtig (maar helaas onbenut). Vervolgens is het duidelijk wat er moet gebeuren: een instelling betreden. En eerlijk is eerlijk: ik stond meteen op het punt de kamer te verlaten. Het lag me die dag gewoon even niet zo lekker. Toch maar verder gespeeld, en ik moet toegeven; de omgeving is echt leuk gemaakt en zet de juiste sfeer neer.

Na een tijdje kwamen we in het 'hoofdverhaal' terecht. Je krijgt hier (duidelijke?) regels om met bepaalde karakters om te gaan en vervolgens een missie via de intercom om het pand verder te doorzoeken. Een Duitser met een enorm accent die probeert goed Engels te praten over iets dat moet doen denken aan een klassieke intercom is hier echter bewezen geen goed idee te zijn. We hebben regelmatig moeten vragen om toch even te herhalen wat er nu net gezegd werd.

Vervolgens stond een van onze teamleden een iets minder leuke verrassing te wachten. Je komt terecht in een smalle donkere omgeving, met relatief luide muziek die vol met rook gepompt wordt op regelmatige tijdstippen: dit spelelement is dan écht maar ook écht niet gepast. Het heeft weinig meerwaarde en je weet gewoon dat enorm veel mensen hier een misstap begaan en op dat moment kan het spel ook gewoon over zijn voor sommigen. Dus, zonder te willen spoilen: kijk goed naar de vloer in de kamer. (graag gedaan)

Voor mij persoonlijk zit in die eerdere opzet nog een andere fout: in deze smalle met rook volgepompte ruimtes kan je namelijk een karakter tegenkomen waarvoor je kosten wat kost weg moet lopen. Maar ja, dat kan nu eenmaal vaak niet. En dat maakte het voor mij mentaal een pak moeilijker: want er leek gewoon geen out te zijn. De spelregels zouden hier beter een beetje op aangepast worden om ze meer in lijn te leggen met het effectieve doel in het spel.

Verder waren er ook twee puzzels die meer dan duidelijk niet werkten. Een tiental minuten aan verloren en uiteindelijk werd en heel duidelijk doorgeklikt. Andere puzzels hebben we vervolgens over moeten slaan (denk ik?). In de review van de groep na ons lees ik echter exact hetzelfde spelverloop met dezelfde defecten. Ook wij spraken onze host hier al eerder op aan om een enorm ongeïnteresseerd en niet logisch antwoord te krijgen. Zelfs een goede uitleg voor de overgeslagen puzzels zat er niet in.

Nu klinkt al het bovenstaande enorm negatief, maar onthoud dat dat komt van iemand die niet goed gaat in horror kamers. Voor mij is het zo belangrijk dat er over details in dit soort kamers nagedacht wordt, want anders blokkeer ik. Zodra er een goede game mechanic is waarvoor de ruimte correct is opgebouwd (Gricers, ICHY, Dark Forest, Stay in the Dark...) heb ik helemaal geen problemen met een horror game - hier was dat door het bovenstaande wel het geval.

Toch is dit een kamer die je MOET spelen als je into horror bent. Waarom? Een mooi passend decor, puzzels die leuk zijn (als ze werken) en op het juiste niveau, de game mechanic is best goed bedacht én het spel heeft enkele mooie filmische momenten en goede jump scares om zo een mooi geheel te vormen. Deze bangerik gaat ondertussen nog wat oefenen om zich wat meer als een grote stoere man te kunnen gedragen in een horror kamer.

waarom doen we dit toch elke keer opnieuw?

In augustus hadden we al Dark Forest gespeeld, kwamen we nu terug voor Asylum of Fear.
Met toch wel een bang hartje beginnen we eraan.

De entree is prachtig, maar wordt totaal niet benut, wat wel jammer is.
Na nog snel een plaspauze kunnen we eraan beginnen en betreden we de instelling.

De instelling is mooi gemaakt en de sfeer die er hangt is ook wel passend, op ons gemak voelen doen we zeker niet.
Uiteindelijk kom je in het verhaal terecht en dan wordt alles ook wel duidelijker, je krijgt regels mee over hoe je met bepaalde karakters om moet gaan, gelukkig waren deze te lezen, want engels met een duits accent over een oud intercom systeem, dat werkt niet zo goed,
we hebben dan ook regelmatig om herhaling moeten vragen wat er gezegd werd.

Na wat rond gezocht en gekeken te hebben, spelen we een ruimte vrij en daar was de misschien wel meest onaangename verrassing van de kamer ons te wachten (vooral 1 iemand). Een ruimte vol rook, kijk dan maar heel goed uit waar je je voeten neerzet

Voor de rest is het qua decor en puzzel gewijs een leuke kamer.
Alleen de regels die je krijgt voor met de karakters om te gaan, zijn soms nogal moeilijk door smalle gangen, rook waardoor je niks ziet, ...
Ik snap dat dit voor spanning zorgt, maar het maakt het mentaal ook een pak moeilijker om er mee om te gaan.
Bij ons hadden we dan ook nog eens de pech dat 2 puzzels niet naar behoren werkten, ik heb er geen probleem mee dat we werden doorgeduwd, maar laat ons niet eerst 10min sukkelen om daarna doorgeduwd te worden op een moment dat het nog niet kon.

Onze host leek er nadien maar ongeïnteresseerd bij te staan, ook toen we vertelden over de defecten kon het haar precies allemaal niet schelen, en dat is wel jammer.
Als de kamer wat meer liefde zou krijgen, en de dingen dus gerepareerd worden en de hosts wat geïnteresseerder zouden zijn, dan zou dit echt een hele goede kamer zijn.
Het blijft een kamer die je moet spelen alleen weet wel dat het dus ietsje minder is

Silent Hill

Dit was voor ons de 2e kamer welke wij op deze locatie gingen spelen. Na de Dark Forest had onze verwachting toch wel een deukje opgelopen aangezien deze wat minder was dan verwacht maar we gingen alsnog met goede hoop the Asylum of Fear binnen. Je wordt direct in karakter ontvangen wat erg leuk is gedaan. Terwijl je naar de ingang van de kamer loopt zie je al de buitenkant van hun nieuwe kamer welke volgend jaar wordt geopend (dit zag er al heel gaaf uit!). Uiteindelijk betreden we het startpunt van the Asylum. Door de aankleding en het geluid zit de sfeer er direct goed in. Je voelt langzaam de spanning stijgen. Gedurende het spel kom je in aanraking met de acteurs. Vanaf dat moment is het niet alleen maar puzzelen maar ook rennen en vliegen. Deze kamer gaf ons veel meer een adrenaline rush dan in Dark Forest. Dit is zoals een kamer met een horror thema hoort te zijn. Constant ben je op je hoede maar toch krijg je de ruimte om puzzels op te lossen. Wat ons betreft was er maar een enkele minpunt en dat is een gedeelte waar je over water moet klimmen. Dit had wat ons betreft geen toegevoegde waarde terwijl je wel een paar natte schoenen eraan kan overhouden. Maar alles bij elkaar vonden wij dit een leuke kamer om te doen. Voor ons was het niet echt heel erg eng maar dit is uiteraard iets persoonlijke.

PURE HORROR

Ten eerste: dit is een horrorspel, geen escape room.

Je wordt ontvangen in een prachtige ruimte waar je ook nog even naar de wc kan gaan. Jammer dat er van deze ruimte niets gemaakt wordt, want het decor is hier prachtig.

De kamer voelt in het begin aan als een escape room met wat extraatjes. Het begin verliep voor ons dan ook heel vlot. Tot dat we te maken krijgen met de acteurs. Eerst kom je aanraking met een ‘verpleegster’. De regels zijn duidelijk: zaklampen uit en stil zijn. Dit kunnen we aan. Totdat we te maken krijgen met de andere acteurs. Geen regels, behalve ‘als je hen ziet, moet je rennen’. Het enige “probleem” is dat de acteurs van eender waar kunnen komen; Ze hebben allemaal doorgangen om de kamer in te komen, terwijl de spelers geen ruimte hebben om weg te lopen. Het is zelf gevaarlijk om weg te lopen. Ik heb het idee dat de safety-regels in Duitsland wat anders zijn dan in NL of BE.

Richting het einde wilden we een kamer binnenlopen om een puzzel op te lossen. Er komen acteurs achter ons aan, prima, voor één keer. We lopen de tweede keer de kamer binnen, opnieuw, de derde keer, opnieuw. Op dat punt hadden wij het gehad. Eén van onze spelers is gestopt met spelen, omdat het duidelijk niet de bedoeling is dat we puzzels kunnen oplossen (die sowieso al veel te weinig aanwezig zijn), maar gewoon weer weglopen van de acteurs. Op een bepaald punt is het gewoon niet meer fijn. Je komt nog altijd om een escape room te spelen waarin je puzzels moet oplossen, en niet om weg te lopen van acteurs.

Op het einde vroeg de gamemaster/acteur ons of wij nog nooit een enge escape room hebben gedaan, waar wij op antwoorden dat we er al verschillende deden maar dat er nog geen enkele zo k*t was al deze. Ons probleem met deze horror escape room: je hebt geen oplossing. Vaak speel je een enge escape room en kan je de acteur op één of andere manier nog afleiden, hem omzeilen, maar hier moest je gewoon weglopen, opnieuw en opnieuw en opnieuw.

Sorry, deze kamer was niet voor ons weggelegd. Het is een horrorspel, geen escape room, waar wij niet van hebben kunnen genieten. Zonde van het geld.

De naam zegt genoeg

Van de twee kamers die ze hebben is dit meer een escaperoom. Desondanks is dit ook echt een hele enge horror experience

Beter natte voeten dan een droge keel

We hebben een weekendje Duitsland met Evert & Niek. En naast het vol eten en drinken op de kerstmarkten spelen we natuurlijk ook een aantal kamers met hun. Deze twee kamers stonden al een tijdje op ons lijstje. We trappen met deze af en zullen daarna Dark Forest gaan doen. Wat ons betreft is dit de juiste volgorde. Dit omdat je bij deze meer puzzelt en de andere dan weer meer een "beleving" is

In deze kamer is het verhaal helder en zijn de puzzels leuk. De acteur is een leuke toevoeging aan het geheel.

Wat een mooie sfeer!

Deze room doe je niet voor de puzzels. Maar om anderhalf uur lekker te griezelen. We hebben ons meerdere keren rot geschrokken. Aankleding was ook heel mooi.

Goede acteurs

Ontvangst : die is hier niet in de zin van… je komt aan en zodra de deuren open gaan begint het gelijk… altijd goed als je een enge kamer gaat spelen .

Kamer : de kamer ziet er voor een enge kamer best goed uit . Vaak is het decor bij horror kamers het ondergeschoven kindje en dat is hier zeker niet het geval . Ik vind het er oprecht goed uit zien .

Puzzels : zoals vaker in dit soort kamers zijn het meer opdrachten die je moet doen en een enkele puzzel waar je een soort van moet nadenken .

Acteurs : deze vond ik zelf erg goed in hun rol zitten en voelde goed aan wat kon en wat niet kon bij welke persoon .

Conclusie : een echte horrorkamer en als je daar fan van bent moet je deze zeker spelen . Veel enger kom je ze niet tegen in Europa , op Athene na dan . Ik zelf ben en zal nooit een horror fan worden maar ondanks dat toch genoten van deze kamer . Ben je bang aangelegd… sla deze dan over… hou je van horror… ga je zeker genieten van deze kamer .

Intens, maar ZO leuk!!!

We spelen vandaag beide kamers op deze locatie. Kamers die door vele als ''erg spannend'' en ''eng'' omschreven worden. Ja, dat het spannend is klopt. Maar eerlijk gezegd had ik ze na alle verhalen intenser verwacht. Neemt niet weg dat we het MEGA naar ons zin hebben gehad!

Ontvangst:
Voor de deur een formulier ondertekenen zonder nog maar een medewerker gezien te hebben geeft al een bepaalde spanning. Het is duidelijk waar je moet zijn en wat er van je verwacht word. Er is vooraf nog tijd om naar het toilet te gaan en daarna zal al snel je ervaring beginnen!

Kamer:
Deze begint op een centraal plein. Hier komen ook de ingangen van de nieuwe kamers die ze nog aan het bouwen zijn. Wauw, wat een mooie gedecoreerd stuk is dit. Het zet al de juiste toon en al snel gaan we The Asylum in! het begin van de kamer is nog lekker luchtig en zelf een beetje grappig, dat slaat alleen al redelijk snel om in een bedrukkende sfeer. Het decor is echt fenomenaal en heel realistisch! Het licht en geluid maken dat helemaal af en creëren samen een prachtige spanning!

Het duurt even voor de acteurs het spel in komen, en juist dat vond ik het spannendste stuk. Toen ze eenmaal in het spel waren sloeg de sfeer van spanning al snel om in chaos en paniek, hahaha! Maar in de meest positive vorm. We hebben gegild, gelachen en gerend. Achteraf zelfs nog een compliment van de acteur naar mij omdat ze mij soms écht kwijt waren en niet wisten waar ik zat, hihihi. Ik ben er inmiddels achter dat verstoppen en niet door een acteur gezien worden redelijk goede kwaliteiten van mij zijn!

De puzzels waren wat uitdagender (zeker door de situatie met de acteurs) en dat vond ik heel fijn. Bij The Dark Forrest vond ik het spel te simpel, hier kregen we wat meer uitdaging. Deze kamer staat terecht in de TERPECA lijst. Het is echt een ''must play'' voor iedereen die Escaperooms en horror/spanning leuk vind. Je word door de acteurs behoorlijk uit je comforzone gehaald, maar ze zullen nooit over je grenzen gaan. Mensen die bang zijn om deze kamer te gaan doen. GA AUB SPELEN, het is waarschijnlijk minder intens dan je het in je hoofd hebt en de ervaring is echt zo cool. Dit wil je niet missen!

Waarom dan geen 10? Nou, de kamer laat het voor mijn op 2 kleine puntjes liggen die er voor zorgen dat het helaas geen 10 is, maar ''slechts'' een 9,5! Als eerste vind ik vooraf en achteraf het verhaal wat vaag. We hebben niet echt een doel en aan het einde van de kamer wist ik niet wat we nu eigenlijk ontdekt hadden. De kamer mist nog een écht speldoel. Ook het einde van de kamer vond ik een beetje anti-climax. Je staat ineens buiten, maar dan wel met het idee ''wat hebben we nu gedaan?''
Als deze kamer dus een beter verhaal/doel had, dan was het een dikke 10 geweest!

Conclusie:
Een prachtige horror beleving die uitblinkt in sfeer, decor, licht, geluid en de acteurs. Deze samen maken een onvergetelijke beleving die iedereen kan en moet beleven. Voor de angsthazen, ja dit is heftig! Maar ik moedig je wel aan om het te gaan doen, het is zo cool! Idealiter speel je deze kamer met 3/4 personen. Meer dan 4 zou ik niet doen, ik denk niet dat het het spel bevorderd. Met 2 personen kan, maar qua spel is het denk ik leuker om met 3 a 4 personen te zijn!

GE-WEL-DIG!

Al gespeeld in Athene 2.0

Deze review gaat niet veel inhouden. Wat jammer dat kamers die oorspronkelijk in Athene ontworpen en gebouwd zijn in Duitsland gespeeld kunnen worden zonder enige echte verwijzing naar de oorspronkelijke kamers. Dit hadden we achteraf wel in de reviews kunnen lezen. In Athene vonden we deze kamers redelijk matig voor Athene normen, maar daar hebben we ons wel geamuseerd. Toen we aankwamen in Wuppertal, duurde het al super lang voordat de deur open ging. Uiteindelijk gaat deze open en hadden we een vrouw voor onze neus die er maar weinig zin in had. Deze kamer kom je continue op reclames op facebook tegen, maar dat is heel jammer. Dat waren beter de kamers in Athene geweest. Die eigenaars hebben meer recht op een bezoek dan de Duitse eigenaren.

Ik raad iedereen aan om in Wuppertal weg te blijven en ga in Athene volgende 2 kamers spelen.
Lockhill - The Sanatoriul
Ban Bang Theory - The litchver Woodlands

Bij deze kamer waren we blij dat we hem deze keer met acteurs gespeeld hebben. In Athene hadden we de domme keuze gemaakt om dat zonder acteurs te doen.

En en al sensatie!

Na The Dark Forest hebben we deze tweede kamer gespeeld, en wat was deze ook ontzettend vet! Het decor is fantastisch gedaan, met oog voor detail dat je meteen in de juiste sfeer brengt. De taken en puzzels zijn origineel en halen je echt uit je comfortzone, wat de ervaring nog spannender maakt. Het voelt alsof je constant wordt uitgedaagd, en dat maakt deze kamer zo vet!

De geluidseffecten in combinatie met het hintsysteem zijn slim en effectief ingezet. Zonder te veel te verklappen: het creëert een sfeer die je behoorlijk op scherp zet en soms zelfs een beetje intimiderend is. Dit voegt echt iets extra’s toe aan de spanning en de beleving van de kamers!

De acteurs deden hun werk goed en brachten de nodige spanning, maar eerlijk gezegd had ik ze graag meer in de kamer gezien. We hebben in totaal maar drie scares gehad, terwijl we vooraf verhalen hadden gehoord over veel meer momenten waarop de spanning echt zou pieken. Dat viel helaas een beetje tegen.

Een belangrijk punt om te benoemen: bij het invullen van het formulier vooraf werd duidelijk dat als iemand in de groep op de noodknop drukt, de experience voor de hele groep stopt. Dat maakt het gebruik van de noodknop een serieuze overweging. Toen een van onze teamleden het echt te veel werd, heeft zij zoals gevraagd een X naar de camera gehouden om aan te geven dat ze wilde stoppen. Het duurde echter bijna 10 minuten voordat duidelijk werd dat zij de kamer mocht verlaten en gewoon de noodknop had kunnen gebruiken. Wij hadden bewust die knop niet ingedrukt, omdat we wisten dat dat het spel voor de hele groep zou stoppen, maar achteraf had dat voor haar de snelste oplossing geweest. Dit proces had duidelijker en sneller opgepakt kunnen worden.

Wat betreft afwerking en decor scoort deze kamer wel een stukje hoger dan The Dark Forest. De muren en details waren prachtig uitgewerkt, en je zag nergens storende elementen zoals zichtbare deuren of onafgewerkte plekken. Toch vond ik de gameflow bij The Dark Forest beter: die kamer had een fijnere opbouw en een logischer tempo.

Al met al blijft deze kamer een aanrader. Het decor is prachtig, de puzzels zijn origineel, en de ervaring haalt je echt uit je comfortzone. Ondanks wat verbeterpunten, zoals het sneller handelen bij noodgevallen en meer betrokkenheid van de acteurs, is het absoluut een kamer die je gespeeld moet hebben als je op zoek bent naar een unieke en spannende ervaring!

Enorm vet concept, jammer van de afwezige acteurs..

Asylum of fear, de afsluiter van ons escape tripje naar Duitsland. Na 5 kamers te hebben gespeeld was dit op de tweede dag onze grote finale. Door de verhalen en lovende recensies waren mijn verwachtingen van deze kamer redelijk hoog.
Als ik andere moest geloven was het horror gehalte van deze kamer dan ook een ander level dan wat we in Nederland gewend zijn.
Parkeren kan als je geluk hebt aan de straat voor het gebouw. Wij hebben voor de zekerheid te auto geparkeerd op 5 minuten loopafstand bij een winkelcentrum.
Na een goede opwarmen bij hun andere kamer: The dark forest loop ik heel benieuwd maar vooral (heel erg) bang de trap op richting de start van de kamer. Hier tekenen we wederom een formulier, waarna we binnen werden gelaten door, ja hoe zullen we het noemen, een vage inwoner van de stad? Als je binnenloopt sta je recht in Floresti, de stad waar het asylum ligt. Ze hebben echt al een deel van een stad staan wat erg gaaf is om te zien. De gebouwen zijn hoog en mooi gedecoreerd. Wel mist het wat levendigheid.. misschien was wat geluid of geur passend geweest om de stad meer tot leven te wekken. Hoe dan ook liepen wel al snel naar de poorten van het Asylum waar het dan toch echt kon beginnen.

De kamer:
De start van de kamer vond ik tof gedaan, op een luchtige manier word de spannende sfeer alvast gezet. De puzzels zijn goed in thema en tof om te doen. Tot op dit moment kon ik de spanning nog bedwingen. Het moment dat we toch echt in het Asylum staan begin ik hem toch wel echt te knijpen. Man man man wat is dit tof neergezet. De ruimte is enorm vet en leent zich er perfect voor om je dood te schrikken. De manier van hints geven is een eigenlijk hetzelfde als bij The dark forest, maar dan in een ander jasje. Na een tijdje ga ik mezelf afvragen waar de acteurs blijven, omdat het best even duurt, en ja hoor. Daar staat ineens een acteur voor mijn neus, dat was even schrikken. In eerste instantie voelde ik me echt verdwaald en had ik niet zo'n goed overzicht van waar ik was en waar ik heen kon. Naarmate je langer rondloopt weet je precies waar je je bevind en kun je geruster rennen/verstoppen voor alles wat er in het Asylum rondloopt.
Het hele spel heb ik gewacht tot de acteurs echt in actie kwamen, maar voor mijn gevoel is dit bij ons niet gebeurd..
Ik had zulke vetten verhalen gehoord over de acteurs, maar tijdens ons spel heb ik maar drie keer een acteur gezien. De ruimte was zo perfect ingericht om ons te laten schrikken of om andere vette dingen te doen als acteur zijnde.. ze hebben helaas nergens gebruik van gemaakt. Dit was wel echt een enorme teleurstelling. Ondanks dat ik een angsthaas ben heb ik dit echt als amper eng ervaren, terwijl de ruimtes juist deze sfeer zo goed neer zetten.
Helaas moest ik ook deze kamer vroegtijdig verlaten omdat ik me echt ziek voelden. Ik heb denk ik 10 minuutjes gemist, dus gelukkig niet veel. Wel duurden het een hele tijd voordat er een host naar ons toekwam. Toen deze eenmaal kwam mocht ik bij de acteurs en host in hun hokje zitten en mocht ik mee kijken naar hoe ze het spel hosten. Ze legde mij heel vriendelijk alles uit en namen mij mee in het spel. Ook aan het einde van het spel mocht ik mijn vrienden laten schrikken, wat echt heel grappig was.
Na het spel was er niet veel tijd voor een praatje en werden we na de foto eigenlijk zo naar buiten gekeken. Jammer is dat..

Conclusie:
Ik denk dat wij niet de ervaring hebben gehad zoals die hoort. Alles wat ik van andere heb gehoord of hier lees hebben wij totaal niet terug gezien. Er was amper interactie met de acteurs wat echt een flinke tegenvaller was. We hebben er een wat bittere smaak aan overgehouden. Juist omdat de rest eromheen zo enorm vet was. Ondanks deze ervaring zou ik hem toch graag opnieuw spelen en hopen dat ik dan wel de hele ervaring mee kan maken.

Escaperoom en haunted house in 1

Zaterdag 12 oktober was het zover, we gingen naar Wuppertal voor een horror ervaring tijdens de Halloween maand.
Een zeer goede vriendin van mij woont in Wuppertal en dol op horror en escape rooms dus hebben we haar uitgenodigd. Samen met 2 van mijn Phasmo game maatjes ( 1 daarvan is mijn vriend) wilde we dit wel gaan doen.
We werden al gewaarschuwd dat het eng zou zijn, dus met al 7 kleuren in mijn box richting Wuppertal gereden.
Daar aangekomen wordt je niet gewoon ontvangen, nee het begint al voor je naar binnengaat. Met het ondertekenen van een verklaring. Deze was in het Duits en geen idee wat er in stond haha.
Toen we dat allemaal hadden gedaan, werd er op de deur geklopt en werden we creepy ontvangen door een host. Wel in stilte.
Snel nog even naar de wc waar de flesjes deo al klaar stonden en toen konden we gaan beginnen. Op een bijzonder wijzen kom je aan bij het asylum. De puzzels waren goed te toen, door de spanning gingen we wel te moeilijk denken.
Het decor, gewoon wow, de acteurs, super geacteerd.
Deze kamer geeft spanning, schrik momenten, teamwerk, en een hoop ellende.....
Voor de horror liefhebben, voor de personen die het leuk vinden om spookhuizen te bezoeken is dit echt een aanrader.

Response by Horror Stories - by Escape Stories Barmen

2024 November 7

Dear Kittykit, thank you very much for the great review, and we are very happy that you and your friends have had a great time in our Asylum of Fear!

We have noticed that your game was booked in German language. This is why we provided your group with a German set of rules. For English games we do provide the terms in English and since the middle of this year we also have a set of rules in Dutch language available. Since the Asylum is not yet fully translated into Dutch, we are only able to hand out the Dutch version if we are able to notice you coming from the Netherlands prior to arriving.

We hope we can welcome you in The Dark Forest some time around. If so, just let us know so that we can get the Dutch/English rules ready. :)

Mooie ervaring

Op het nippertje gehaald, maar de Room zat goed in elkaar, het was geen grote room echter leuke puzzels en constante goede sfeer door de muziek en rook.
Ook is alles super aangekleed.

Het aller grootste compliment moeten we geven aan de acteurs, zo goed in de rol en ik ben echt een Keer enorm geschrokken, de acteur kwam ergens vandaan wat ik niet had verwacht.

Het verhaal was redelijk te volgen, al begreep niet iedereen uit onze groep het direct. Ook is de ervaring lineair.

Hoe dan ook, het is een aanrader! We hebben nog 15 minuten nabesproken met een drankje!

Een tip wat meer met parkeren te maken heeft, zoek dit vooraf goed uit want er is weinig parkeer gelegenheid bij de room zelf!

Speel niet met meer dan 4 of max 5, want er is niet veel bewegingsruimte.

Kies voor de andere horror room op deze locatie als je meer van jump scares houd en grotere ruimtes.

WAUW!

Ik leef voor dit soort experiences. Horror to the max. Acteerwerk is perfect ingepast.

De rit zeker waard!

Na een fijne ervaring gehad te hebben met z'n vieren bij 'The Dark Forest' gingen we met z'n tweetjes verder bij 'Asylum of Fear'. Van deze hadden we de Griekse adaptie in Athene nog niet gespeeld, dus dit keer geen vergelijkingsmateriaal. Wat altijd beter is natuurlijk.
Netjes op tijd stonden we voor de deur, toch bleef de deur bijna 10 minuten dicht, zonder teken van leven. Overtuigd van ons gelijk hielden we vol en werden we dan uiteindelijk toch binnengelaten. Geen idee wat er mis ging, maar in ieder geval was het een niet zo fijne start. Het voelde plots alsof we erg gehaast, maar wel in karakter naar ons avontuur werden gegidst. Op onze route daarheen kwamen we enkele mooie decors tegen maar tijd om daar rustig langs te lopen hadden we kennelijk niet. Voor we het wisten stonden we voor het asylum en moesten we er aan beginnen. Hoe het er tot nu toe allemaal uitziet is wel top hoor, en wederom is de sfeer direct daar.. het was gewoon en erg sleurderige introductie. In ieder geval konden we nu van start op ons eigen tempo en moesten we onze dapperste en meest veelzijdige kant laten zien.

De taken en puzzels zijn uiteenlopend. Een beetje van alles wat, ook fysiek wat ik wel leuk vind. Wederom was zeker niet elke puzzel origineel, maar zeker leuk en spannend om te doen in deze setting. Sommige puzzels vertoonden defect waardoor de flow drastisch verdwijnt. Meermaals probeerden we dezelfde oplossing en pas bij poging 6 was het daadwerkelijk correct. Een ander element opende niet lekker, waardoor we ook lang hebben gezocht naar het verkregen object. Jammer is dat, want anders hadden we een top-flow.

De taken en verhaal zijn tamelijk duidelijk en de arena is knap opgebouwd. Door het kronkelende parcours valt er op niet al te grote oppervlakte toch veel te ontdekken en ook de acteurs weten er goed mee om te springen. Doodenge figuren en toffe begeleiding.

It wasn’t great

Wir waren erst vor kurzem bei euch am 26.06.24
nach diesem Erlebnis habe ihr eine Fan mehr!!

Wir spielten bei de Räume hintereinander weg und starteten mit dem Asylum of fear.
Die Atmosphere und düstere stimmung am Anfang macht schon ein bisschen Angst. Aber mir gefiel die Interaktion und Rätsel richtig gut. Die Schauspieler machten einen super Job und mir machte es richtig Spaß.

Der Dark Forrest kam dann direkt im Anschluss auch hier ist der Startwas besonderes. Wobei es hier eher gemütlich startet und dann langsam die Veränderung kam und der Puls anstieg. Ich hatte in beiden Räumen Unmenge spass und freue mich auf den nächsten Raum. Ich komme sicher wieder und der Weg aus dem Alpenvorland hat sich schon gelohnt.

Persönliches Must Play der Räume! Wahnsinns Schauspieler und Action.

Bis bald da Höfli von the_esc_apes