Meldingen ontvangen?
Wil je notificaties ontvangen?
Manifesto
Athene, Griekenland
105 minuten
3 - 6
Meer over Manifesto
Thema's
Geschiedenis
Horror
Eigenschappen
EN
Escapetalk.nl statistieken
1 likes
17 bezoekers
7 reviews
De totaalscore hoeft niet het gemiddelde te zijn van je deelcijfers. Soms verdient een kamer voor je gevoel een hoger of lager punt.
Schrijf een reviewAutistic Dancers can't get us of our seats
Tijdens onze Athene-trip gingen we van 'Why' (die de verwachtingen niet helemaal waar maakte) door naar 'Manifesto'. Tot we uit de taxi stapten waren we nog compleet onwetend over deze room. We lazen snel de korte inhoud, en eigenlijk bleven ons enkel de vermeende "autistic dancers" bij. Je begrijpt: tot dat punt verwachtten we dus niet veel.
We stapten uit de taxi waar onze reisgezellen nèt de kamer hadden gespeeld. De één had tranen in de ogen, de ander pleitte "dit is waarvoor je naar Athene komt". Dubieus, want de locatie waar het allemaal zou gaan gebeuren was niet bepaald spraakmakend. Maar er werd ons verzekerd dat we zouden genieten.
We bestijgen een kille trap waar in de leegte een Einstein zich introduceert en ons in zijn tijdmachine propt. Zo benoemde hij het alleszins want je had fantasie nodig om zijn draaiend stuk schroot als tijdmachine te aanzien. Dit was ons eerste plotpoint waar we vermoedden dat we beetgenomen waren door onze collega's. Gelukkig stapten we wel in een nieuwe ruimte uit en had het gevaarte dan toch z'n werk gedaan.
Het decor viel nu ietwat mee. We durfden er niet tegenaan leunen maar ondanks dat er duidelijk bij de kringloop geshopped was, zag het er beste oké uit in vergelijking met wat Athene doorgaans biedt. Deze 'kwaliteit' werd vastgehouden doorheen de kamer. We speelden op een tamelijk grote oppervlakte die vernuftig was opgedeeld, maar duidelijk met een couponnetje of tien voor dezelfde mauve verf.
We kwamen enkele personages tegen die show konden verkopen maar wat voor mij een aftreksel was van een geweldige Parijse kamer en het maakte de magie die het had moeten brengen dus niet waar.
Schreiend door gangen van mauve begon het langzaamaan opnieuw te dagen of we werkelijk in de zeik genomen waren, maar we gaven het toch nog een kans en wachtten nog even op de tranen en het kippenvel. Helaas kwam ons haar alleen overeind te staan wanneer we de meest basic blacklight-en wereldklokkenpuzzels voor de kiezen kregen. En wanneer op dat moment de magische personages ook nog eens plaats maakten voor een gillende meid checkten we eerst even of ze op glas was getrapt of zo, maar helaas.. We bleken daadwerkelijk in een schreeuwend spookhuis beland te zijn en waren er nu zeker van dat we voor aap werden gehouden.
We maakten er het beste van en gingen toch vlot door de puzzels die af en toe niet waterdicht waren, afgewisseld met scènische intermezzo's die inderdaad wat vernieuwend en oogstrelend waren. Het was duidelijk dat ze hiermee een verhaal probeerden vertellen maar zonder chronologische duiding, wat tamelijk verwarrend kan zijn in een tijdreis verhaal. Voor mij was het daarbij onduidelijk wie/wie was, wiens stem wanneer sprak en over wie het wanneer ging. Hiermee viel ook het verhaal grotendeels in het water.
Uiteindelijk kwamen we bij de eindscène waarbij onze hoop sprankelde dat het hier dan zou gaan gebeuren. Maar helaas. Wederom wel een mooie scène, maar met onduidelijke vertelling en oppervlakkige dreiging. Als gevolg hiervan bleven we op onze plekken zitten, wachtend op de apotheose, terwijl we blijkbaar moesten vluchten. Beetje gênant, voor beide partijen. Zo mee met het verhaal waren we dus. Net voor het einde stootten we op het idee dat we de hele tijdreis nog een keer zouden gaan beleven en alle fouten die we hadden aanschouwd zouden gaan rechtzetten. COOL! KIPPENVEL! Let's go! Maar helaas stapte de acteur uit z'n rol en bleek het daar afgelopen te zijn. Whut? Jammer..
Deze kamer werd wel dé spraakmaker van de trip. Onze collega's vonden 'Manifesto' dus daadwérkelijk bij de top horen. Aangezien onze oordelen doorgaans gelijk lopen raad ik elke potentiële Athene-bezoeker aan de mening onbesloten te houden en zelf te oordelen. Time will tell waar deze kamer zal eindigen in het spectrum.
5
Sfeer: 6
Spelbeleving: 5
Service: 9.5
- Goede prijs
- Goed decor voor Atheense standaard
- Vernieuwende scènes (maar ook kopieën)
- Mooie teamfoto
- Basic puzzels en niet waterdicht
- Onduidelijk verhaal
- Zwak decor voor Westerse standaard
- Weinig origineel
- Typische scares
- Geen hoogtepunten (en gemiste kansen daarin)
2 likes 
Een schreeuwerige domper
Door naar alweer de derde kamer van vandaag. Waar wij als groep begonnen bij 'Why?', speelde de andere groep Manifesto. Toen we met de Uber aankwamen bij Manifesto, zagen we onze vrienden nog buiten wachten, zij kwamen net uit deze kamer. Zij waren laaiend enthousiast over deze room, dit zijn de kamers waarvoor je speciaal naar Athene komt. Onze verwachtingen schoten meteen omhoog. Na even kort gekletst te hebben met elkaar, moesten we alweer afscheid nemen, maar konden wij de kamer in! The hype is real!
We komen oog in oog te staan met een professor die een tijdmachine heeft gebouwd, daarmee reizen we naar een tijd die we zelf mogen kiezen. Na wat korte uitleg stappen de de 'tijdmachine' in en reizen we naar ons gekozen jaar. De tijdmachine, wat een speeltoestel uit een speeltuin was met wat doeken eroverheen, deed het natuurlijk niet goed en we belandde bij de ingang van een theater: 'Manifesto'. Hier worden we uiteindelijk verwacht te bekijken wat zich allemaal heeft afgespeeld in dit theater.
We komen meteen oog in oog te staan met onze acteur, de interactie is leuk en kort daarna kunnen we eindelijk écht starten met ons avontuur. Tot dit punt waren we nog niet heel enthousiast, maar goed, we zijn pas net begonnen. We lopen door het theater en staan plots oog in oog met een andere acteur. Waar we hoopte op mooie momenten en toffe scares, bleek ook deze kamer weer een schreeuwerige bende te zijn. Continu geschreeuw in het donker. Iets wat we inmiddels wel kende vanuit Athene. Even keken we als team elkaar aan, zou de andere groep ons voor de gek proberen te houden dat ze dit zo geweldig vonden.
Enfin, we gaan verder de kamer in en starten met de eerste puzzels. Deze puzzels zijn prima, ze passen binnen het decor. Maar vaker vragen we ons ook wel af wat we nu eigenlijk aan het doen zijn. Waar deze kamer wel in uitblinkt zijn de kleine scenes die je te zien krijgt en die je beetje bij beetje door het verhaal slepen. Deze scenes zijn tof en geven echt body aan de kamer. Wat ik daarom niet snap, is dat tussen deze scenes door de kamer een ordinair spookhuis lijkt te zijn met vooral veel schreeuwerige momenten. Ook van interactie met de acteurs is - op een tof moment na - eigenlijk geen sprake.
Omdat we als team ons mateloos irriteren aan de acteurs, komen we simpelweg echt niet lekker in deze kamer. De puzzels zijn op sommige momenten erg onlogisch naar onze mening. En het decor is nou ook niet wereldschokkend. Op de toffe kleine scenes na, blijven we een beetje in het duister tasten wat deze kamer zo goed zou maken. Richting het einde komen we uit bij de grote eindscene, deze ziet er dan wel weer tof uit. Maar verhaaltechnisch is het voor ons niet duidelijk wat er nu van ons verwacht wordt. Er moet een bepaalde dreiging komen vanuit de kamer, bleek toen we dat hoorde vanuit de host. Een beetje beduust komt de kamer ten einde.
Waar ik dan wél weer heel enthousiast van werd, was het absolute einde van deze kamer. De uitvoering had beter gekund en meteen kreeg ik allerlei ideeën hoe je dit nóg toffer kon maken. Maar ik hoor mezelf nog zeggen: "Holy shit, dit vind ik echt tof". Achteraf spraken we met het andere deel van de groep met de vraag: hebben jullie ons nu voor de gek gehouden? Maar zij waren écht heel enthousiast over deze kamer. Manifesto laat dus zien hoe persoonlijk de smaak in escaperooms is. Waar zij deze kamer de wereld in prezen, was Manifesto voor ons vooral een domper met als resultaat een enorme piep in je oren. Een kamer met potentie, zo zou ik hem het beste omschrijven.
5
Sfeer: 4
Spelbeleving: 6
Service: 9
2 likes 
Een diepe buiging
Dit was een van die kamers die op elk lijstje wel stond van ben je in Athene, pak hem dan even mee. Maar ondanks die lijstjes trok me de tekst die ze gebruiken eigenlijk meer: Cinematic Horror.
Onthaal:
Op het moment van schrijven was het ff zoeken naar de ingang van deze kamer, want enkel op de bel was een piepklein stickertje te vinden. Puzzel 1 opgelost :-)
Boven worden we welkom geheten door een of andere gekke professor die ons maar al te graag in zijn tijdmachine wilt duwen, waar, volgens hem, nog nooit iets mee mis is gegaan.
Op naar ons jaartal naar keuze, als dat maar goed gaat.
Net omdat het vaak ook niet kan: je kan hier nog naar de wc voor je gaat spelen.
Kamer:
Toen ik de tijdmachine zag dacht ik 2 zaken.
1: ik hoop dat ze het rustig aan gaan doen en 2: als dit het niveau van de kamer is, wordt het een lange 100 minuten.
Nee, dit stukje zou ik meteen naar een nieuw niveau brengen, maar het doet wat het moet doen en helaas voor ons gaan we niet naar ons jaartal.
De eerste blik op de kamer geeft me heel veel moed, zou het dan toch? Decor in Athene…
En hoewel de kamer nog lang niet op het niveau zit dat we in België en Nederland gewoon zijn, is het beter dan een donkere kelder vol rook.
Het verhaal draai om een theatergezelschap in 1940 en aan ons om uit te zoeken wat er juist gebeurde en waarom.
En oh wat heeft dit thema potentie en in je hoofd vorm je dan al een bepaald beeld van wat het zou kunnen zijn.
Het slagen van een kamer kan dus voor een deel ook afhangen hoe dicht dit beeld grenst aan jouw fantasie.
Nu waar ik verwacht had om weer de zoveelste horror-room te spelen waar je random scares krijgt en 0 idee waarom, verraste mij de kamer enorm.
Eerlijkheid gebied dat hier natuurlijk scares inzitten die beter uitgevoerd kunnen worden, want op een bepaald moment moet toch iemand eens iets beter bedenken als een schreeuwende vrouw, maar tegelijkertijd kwamen die kippenvel momenten ook door simpel, maar goed acteerwerk zonder het schreeuwen.
Maar waar ik het meeste van onder de indruk was, was net het uitbeelden van het verhaal. Dit was voor mij van een ander niveau dan wat ik al eerder heb gezien. Ze hebben hier niet de lokale meid uit de straat gevraagd, maar echt mensen die gevoel hebben voor timing en expressie.
Het voelde echt als een film aan die voor je ogen uitgebeeld werd.
En uiteraard zitten er puzzels in deze kamer en opnieuw raken ze hier een stukje waar ik dol op ben, interactie. Je hebt de acteurs, gebruik ze dan ook.
Naar het einde toe lijkt alles tot een hoogtepunt te komen en het is zo tof, dat het averechts werkt, je wilt niet gaan :-)
Het kan allemaal veel mooier en beter afgewerkt worden, maar opnieuw laten ze zien dat ze beter willen doen als al die eenheidsworst wat je er nu vindt.
En dan moest het echte einde nog komen, een klein stukje twijfel was genoeg om met klappende handen de mensen te bedanken voor deze show.
Conclusie:
Ja ja ja, dit zijn de kamers waarvoor ik speel, die kleine geluksmomentjes wanneer een kamer je biedt waar je op hoopt en zelfs nog overstijgt.
Een deel van onze groep vond deze kamer niet zo bijzonder en wij net wel.
En zo zie je maar hoe persoonlijk het kan zijn.
Misschien verwacht je nu teveel door mijn review, maar tegelijkertijd verdienen de makers en de kamer het niet om hier expres minder over te gaan schrijven.
Ga mee in het verhaal, geniet van wat je ziet, dompel je onder in de sfeer, de muziek en de stijl en je gaat naar mijn gevoel een spannende, maar mooie 145 minuten hebben.
9
Sfeer: 9
Spelbeleving: 9.5
Service: 10
Gespeeld in april 2024
Gespeeld met 3 personen
Ontsnapt: Ja
1 like 
Oud en niet heel veilig
We arriveren aan een appartementsgebouw waarvan we twijfelen of zelfs daar onze geboekte escaperoom is.
De allereerste scare is quasi meteen nadat de voordeur achter je dichtvalt, hetgeen zeker niet het veiligste is aangezien je nog op de trap staat.
Het thema is origineel en had voor ons veel potentieel. In alle eerlijkheid blijft het bij potentieel en is het niet tot in de puntjes uitgewerkt. Het valt op dat deze kamer tot de oudere kamers van Athene behoort.
Jammer dat ze hier niet alle mogelijkheden benutten anders had dit echt een topkamer kunnen worden.
Het thema was zeer leuk, is het een mustplay? Dat denk ik niet. Zeker meenemen als je nog een extra kamer zoekt maar er zijn er zeker betere.
6
Sfeer: 6.5
Spelbeleving: 6
Service: 7
Gespeeld in juli 2025
Gespeeld met 4 personen
Ontsnapt: Ja
- Origineel
- Diversiteit
- Sfeer
- Heeft onderhoud nodig
- Prijs
Magnifieke Manifesto
Deze kamer speelden we met 3 spelers. Een acteur van the nun en een vriend van hem zaten in mijn team voor manifesto. Het toeval wou dat ik de dag voordien Evil Dead speelde met 1 van de eigenaren van Manifesto. Parkeren van een auto kan vlot voor de deur. Naar de wc gaan kan ook voor de kamer!
Het begin van deze kamer vind ik wel heel origineel en leuk. Een tijdreismachine om naar een andere tijd te gaan. Ik was bijna vergeten dat we in een horror escaperoom zaten. Ik was wel blij dat het verhaal tijdens het napraten van de kamer werd uitgelegd. Dat was mij niet 100% duidelijk. Na de uitleg kan ik het verhaal wel appreciëren.
Het acteerwerk vond ik echt wel prima. Gevarieerde cinematics en jumpscares zitten in de kamer verwerkt. Alsook vond ik de interactie met de acteurs een leuk extraatje. De kamer is in mijn inziens niet echt eng, maar ik ben er ondertussen aan gewoon aan het geraken. Manifesta is een prima escaperoom, waar ik denk dat elk team wel plezier kan hebben.
Qua decor is het wat zoals de Atheense normen. Je mond gaat er niet van openvallen. Het is wel knap hoe de kamer is gebouwd en acteur is deze kamer wel heel dankbaar. Ze kunnen je langs overal benaderen en dat maakt het leuk. De puzzels maken deze kamer wel een stuk beter, want de kamer heeft enkele leuke puzzels en ze passen wel altijd in het thema of in de bijhorende kamer.
Ik vond deze kamer echt leuk om te spelen! En ik denk dat iedereen een bezoekje zou moeten brengen om dit alles zelf uit te testen!
Datum gespeeld: zaterdag 12 juli 2025
Tijd: 21h30
9.5
Sfeer: 8.5
Spelbeleving: 9.5
Service: 10
Gespeeld in juli 2025
Gespeeld met 3 personen
Ontsnapt: Ja
- Puzzles
- Great host
- Storyline
- Decor
Cinematic horror, klinkt goed...
Manifesto; onze eerste kamer van de trip. Een nieuwere kamer (een jaar oud) en “cinematic horror”, ben benieuwd, dit klinkt goed. Kamer ligt op 10 minuutjes lopen van een wat levendiger gedeelte waar je wat kan eten/drinken.
We worden ontvangen door een professor, en mogen nog even door het donker naar het toilet. Als dit de voorbode is van de kamer wordt het nog wat… not.
Nou, de tijdmachine. Wat zal ik hier van zeggen. Gelukkig had ik hier al over gelezen, maar man man man, wat ziet dit eruit. Helaas blijkt het decor later niet beter te zijn. En gelukkig deden ze het rustig aan, anders was ik al brakend in 1940 beland.
Het horror deel bestond hier toch wel weer uit gillende vrouwen, maar het “cinematic” deel was toch best wel heel goed. Goede acteurs, en tof hoe zij het verhaal uitbeelden.
De puzzels waren vrij random en er zijn er veel slotjes. Het decor was goedkoop, niet mooi afgewerkt, afgeleefd en kaal, het ademde voor mij niet zoveel sfeer. Het leek alsof de kamer al veel ouder was.
Op zich een prima middenmoot kamer. Leuk om mee te pakken, als je wat gaten in je planning wil vullen.
7.5
Sfeer: 6
Spelbeleving: 7.5
Service: 8.5
Gespeeld in oktober 2024
Gespeeld met 3 personen
Ontsnapt: Ja
At least now i know
Escape room 10 op onze Athene reis. Een kamer waar we veel over hadden gehoord en de meningen behoorlijk over verdeeld waren. Dit was ook de enige kamer waar wij het niet over eens waren.
Zoals je al kon lezen begin je met het terug reizen in de tijd, dit is lekker kneuterig gedaan en het beviel me wel. Het decor was mwa, 1 kamer ervan vond ik echt mooi, de rest voelde allemaal standaard, matige afwerking en gewoon ook leeg voornamelijk.
Het acteerwerk was opzich okay, de kamer had wat jumpscares en de ene werkte beter als de andere. Het vrouwelijke personage had wel by far de heftigste gil deze reis, wat een longinhoud had die vrouw!
Het verhaal was opzich prima en goed te volgen en ik vermaakte me wel tijdens het spel. De puzzels waren weinig nieuws en zeker na het spelen van zoveel kamers waren sommige wat standaard.
De eindscene was tof en minder cringy als ik had gedacht, maar het ging mij om de setting waarin het gebeurde die ik tof vond
Een leuke twist aan het einde en we waren er al door heen gevlogen.
Hier stond een enorm enthousiaste eigenaar ons op te wachten die wist voor welk bedrijf ik had gewerkt en helemaal los ging over hoe fantastisch hij dat bedrijf vindt. Een super lieve man met veel passie en dat is altijd heerlijk om te zien. De acteurs kwamen er ook nog even bij en we hadden een enorme leuke napraat
Dus ja wat vind ik van Manifesto, ik waardeer dat ze iets anders doen als de meeste kamers. Een ander thema, een andere setting dus daar prijs ik ze zeker voor. De rest voelt alleen best standaard, typische jumpscares, mwa decor, veel gangen, weinig originele puzzels. Zet daar tegenover goeie muziek, een tof einde en een actrice die bizar kan krijsen en dan eindigt het een beetje in de middenmoot voor mij. Mijn teamgenoot vond het de slechtste kamer van de reis en sabelde hem helemaal neer, maar ik kan wel waarderen wat ze doen en dat is iets anders. Dus ben je even klaar met naar de kerk gaan, wellicht is een reisje door de tijd dan wat voor je. Verwacht geen ultieme topper maar een vermakelijke kamer die best is om mee te pakken als je ruimte hebt
5
Sfeer: 6
Spelbeleving: 6
Service: 9.5
Gespeeld in augustus 2024
Gespeeld met 2 personen
Ontsnapt: Ja
- Ambiance
- Great service
- Original
- Experience
- Storyline
- Great host
- Puzzles
- Decor