Een fout gevonden?

Meldingen ontvangen?

Wil je notificaties ontvangen?

Notifying Pim

Our website is also available in English. Change language

Sjephanie

Escape Guru

Offline

Omschrijving

¡Hola!


Mijn naam is Stephanie Oosterbos, 25 jaar oud en kom uit Helmond (Noord-Brabant). Naast dat ik regelmatig kamers bezoek, ben ik groot muziek- en filmliefhebber en speel ik graag (board)games. De meest standaard escaperoom-liefhebber clichés, zeg maar. 


In 2018 speelde ik mijn allereerste kamer en ja hoor, het hek was van de dam! Inmiddels heb ik in meerdere landen gespeeld en meer dan 200 kamers op de teller staan. Oh en geloof me: ik ben voorlopig niet klaar…

 

Het liefst speel ik kamers met een spannend randje. Horror vind ik helemaal fantastisch (zolang ik maar niet voorop hoef haha) en ik laat me graag van top tot teen onderdompelen in beleving. Ik ben helaas niet zo'n fanatiek reviewer als wat ik zou willen zijn, maar hier en daar laat ik van me horen. Mijn visie? Schrijven alsof ik de ervaring tegen mijn beste vrienden vertel. Hopelijk kan je dat waarderen en heb je er misschien zelfs iets aan! 


Een kleine greep uit de persoonlijk favorieten op willekeurige volgorde:

  • Demise of the Gricers - Entered
  • Chapel and Catacombs - Lockhill (Athene GR)
  • Don't Take a Breath - Verone (Athene GR)
  • The Litchver Woodland -Ban Bang Theory (Athene GR)
  • Metanoia - Neverland 2 (Athene GR)
  • Abandoned Hotel - Exit19 (Wroclaw PL)
  • Asylum - Exit19 (Wroclaw PL)
  • The Movies - The Push Mystery Rooms
  • Stay in the Dark - DarkPark Vlaardingen
  • The Dome - Mama Bazooka
  • CORPSE INC. - Escaperoom Junkie
  • De Conciërge - Kamer 237
  • The End - DarkPark Zoetermeer
  • Molly's Game - Down The Hatch
  • The Non Believers - Your Escape

Natuurlijk ben je niet voor niets op mijn profiel terechtgekomen. We delen hier allemaal dezelfde supergave hobby, dus als je zin hebt om urenlang te kletsen, (mijn omgeving zal je dankbaar zijn) een kamer te spelen of gewoon thuis een bordspel voor de dag wil halen: hit me up! 



Lid sinds

12-08-2021

Locatie

Helmond

Statistieken

Escaperooms

43 reviews

226 kamers gespeeld

90.7% ontsnappingspercentage


Games

0 reviews

5 gespeelde spellen


5 forum berichten

43 reviews

Central Bank

Fox in a Box Rijeka
Geplaatst op: 05 mei 2024

“Ik zie niks, ik hoor niks en ik wil ‘t ook niet zien”

Het is mei en dat betekent dat het tijd is om een eeuwenoude traditie (die vorig jaar in het leven is geroepen) in stand te houden. Samen met m’n beste vriendin ga ik op vakantie en ditmaal is het Kroatie geworden. Hoe leuk zo’n girlstrip ook is, het voelt toch gek om zonder Excelbestand de hort op te gaan. Tijd om te kijken of er een escape room in de buurt is!

Nu wil ik je meegeven dat die vriendin van mij he-le-maal niks om escape rooms geeft. De arme meid heeft alle verhalen aan moeten horen en het is me één keer gelukt om haar mee te sleuren. Ach, we hebben een dagje wat minder weer en onder het genot van een lokaal likeurtje komt het allemaal goed. Ze krijgt er zelfs zin in! Het lullige voor haar is dat ze enkel getrakteerd is op Molly’s Game, dus ik voelde me vrij geroepen om de verwachtingen wat bij te stellen…

Never judge a book by it’s cover, hoor. Misschien valt het reuze mee. We hebben de keus uit twee thema’s: Central Bank en Prison. We kozen voor de eerste en vol goede moed gaan we aan ons Kroatisch avontuur beginnen. Eenmaal binnen ziet het pand er wat cracky uit. We worden ontvangen door een vriendelijke dame die goed Engels spreekt. We bergen onze spullen op en nadrukkelijk wordt, terwijl ik m’n smartwatch af wil doen, gezegd dat die gewoon mee naar binnen kan. ‘Take your phones with you, otherwise you might miss a phonecall!’ Oke dan! We worden meegenomen naar de controlroom om daar ons intropraatje te krijgen. We kletsen wat over escape rooms en onze host gaat zodoende vanuit dat we dus al eerder gespeeld hebben. Het gezellige gesprek komt ten einde en vervolgens krijgen we een anderhalf uur durend script over wat allemaal niet mag. Nee, heel immersive kan ik het niet noemen. Laten we maar beginnen.

Oh, ze vergat nog één ding te vertellen: de gehele kamer speelt zich af in het donker. Nu wil ik niet meteen de negative Nancy zijn, maar hier krijg ik het een beetje van. Dit betekent alleen maar gek*t met zaklampjes, onnodig moeilijk doen en spoiler alert: het voegt werkelijkwaar 0,0 toe. We gaan naar binnen en het is niet perse een straf dat we het decor niet goed zien. Dat is dan weer een meevaller. En wat denk je? Je verwacht het niet! Na nog geen 10 minuten houdt het lampje van m’n vriendin ermee op en kan onze host de kamer binnenkomen. Onnodig moeilijk, told you.

Toch starten we enthousiast met z’n tweeën en vliegen een beetje van hot naar her. Ik heb eigenlijk nog nooit zo sterk in een kamer gehad dat-ie ontzettend parallel lijkt, maar hartstikke lineair is. We hebben veel tot onze beschikking, maar kunnen alles maar half-half. Dit zorgt voor téveel ruis. We proberen op te splitsen, maar dat heeft totaal geen nut. Dit geeft ons een wat tragere start, maar na een kleine hint, pakken we uiteindelijk de flow. Dan het hintsysteem: hier ben ik gewoon niet fan van. Er zitten consequenties aan en ik hou daar niet van. Ik heb geen zin om muurvast te zitten en dan 5 minuten moeten overwegen of ik nu een hint wil, omdat het anders later niet meer kan. Gelukkig speelt onze host hier goed op in en duwt ons af toe net even de goede kant in. Ik wil wel benoemen dat er supergoed op ons werd gelet. Onze host keek en luisterde goed mee en dat is top!

Ja, wat moet ik er verder over zeggen? Deze kamer werd voor mij een regelrechte meme met de typische escape room red flags. Geklooi met water, donker, voorkennis, niet werkende puzzels, een imbussleutel, red herrings, consequenties, “Oh ja, het eindslot is kapot, dus ik kom eraan”, gebrek aan sfeer en ik kan nog wel even doorgaan. Met een minuut over staan we buiten, dus we hebben zeker het volle uur gebruikt. Normaal wordt deze kamer met vier gespeeld, dus onze host was onder de indruk dat we het überhaupt gehaald hebben. Nu kan ik me echt niet voorstellen dat je met zoveel man hier wil zijn. Dan wordt het een groot wachtfestijn. Drie mensen is zeker de max.

Nu klink ik vrij negatief, maar we hebben al bij al een prima tijd gehad. We hebben gelachen en daar gaat het om. Ik heb zéker erger gezien en ik mocht misschien ook niet meer verwachten dan dit. We kwamen om plezier te maken met z’n tweeën en niet om een hoogvlieger mee te maken, dus dat is prima. Ik denk gewoon dat je, zonder al die red flags die makkelijk te verhelpen zijn, een prima basic escape room hebt zoals je ‘m verwacht. Voor nu dus net geen voldoende, maar wie weet spotten we volgend jaar op onze vakantie wel een verborgen parel. To be continued!


5

Sfeer: 4.0

Spelbeleving: 5.0

Service: 9.0


Gespeeld in mei 2024

Gespeeld met 2 personen

Ontsnapt: Ja


  • Goede service
  • Potentie
  • Ruis
  • Gebrek aan sfeer
  • Puzzels
  • Decor

  sjephanieStanMarieke

Amen

Neverland
Geplaatst op: 26 april 2024

Hoeveel sin heb ik hierin?

We zijn in Athene om flink wat (horror)kamers te spelen en over Amen heb ik enkel positieve verhalen gehoord. Of dat terecht is? Daar komen we maar op één manier achter. Tijd om onze zonden onder ogen te komen.

Eenmaal voor de deur raken we allemaal enthousiast: dit beloofd veel goeds! Waar het vaak een hele opgave is om de voordeur te vinden van een Atheense room, is het hier duidelijk waar we moeten zijn. De voorkant is tof gedecoreerd, dus als dat al het begin is? Zin an. We wachten netjes voor de deur tot we naar binnen mogen en er is voor één teamlid nog tijd om zijn moed bij elkaar te rapen. Lastig wanneer religie niet je thema is. Vooral wanneer we de kerkelijke muziek achter de voordeur horen dreunen. Nu is het algemeen bekend dat in Athene veel kamers direct in thema beginnen. Ook het binnentreden van deze kamer is direct, tof en passend bij het engige thema. Er werd nog lang ge-steen, papier, schaart…

Beginnen dan maar! Ja, kijk. Ik word hier heel blij van. Zo dol als ik op horrorkamers ben, nog doller ben ik op dit thema. De muziek, subtiele geur en thematisering geven me kippenvel tot aan m’n kleine teentje. Dit gaat vet worden. Het is ook snel duidelijk wie we voor ons hebben en dat het niet erg gezellig gaat worden. Al snel hebben we ook door dat dit niet een ‘basic, schreeuwerige’ horrorkamer gaat zijn. We botsen al snel op de eerste uitgespeelde scene en dan kun je alleen nog maar genieten. Of juist niet. Het is maar net aan wie je het van ons team vraagt.

We struggelen wat met de eerste puzzel, maar daarna zijn we los. Alle raadsels zijn passend in de sfeer. Niet te moeilijk, wel een beetje uitdaging hier en daar, maar goed te doen. We spelen de kamer zelfs hintloos, dus dat zegt wel wat. Soms krijg ik het idee dat het spel wat onoverzichtelijk wordt, maar hier wordt aan het einde op een toffe manier duidelijkheid in gebracht. Mocht je de kamer gespeeld hebben, snap je misschien wat ik bedoel.

De sfeer is intens en de scares soms intenser. Het voelt alsof je nergens veilig bent en laat ik dat nou net bloedspannend vinden. Doormiddel van acteerwerk, geluid en soms een beetje lezen, wordt het verhaal langzaam duidelijk. Ik merk dat ik in dit soort kamers, mede dankzij de intensiteit, het verhaal maar half meekrijg. Dat was hier alles behalve het geval. Alles wat we zagen en deden, was logisch voor mijn gevoel. Dat hoorde gewoon zo. En dat kan ik alleen maar waarderen. Dan heb ik het nog niet gehad over een aantal bijzonder vette momenten waar we tegenaan liepen. Holy shit! Dat had ik even niet verwacht. Dit gaat verder dan van een afstandje kijken wat er gebeurt. Echnie, nu ben je er zelf onderdeel van. Waaaauuuuuw!

Zoals je wellicht kunt lezen, ben ik enthousiast. Mijn verwachtingen waren vrij hoog en deze zijn dubbel en dwars waargemaakt. Alles klopt voor mij. Naderhand kletsen we nog gezellig na met de vriendelijke acteurs en vertelden ze dat je zelf invloed uitoefent op hoe het spel eindigt. Nou, mijn nacht kon niet meer stuk. Hier is geweldig goed over nagedacht. Dat we daarna ook nog eens de relatief nieuwe kamer van Neverland konden spelen, maakte het helemaal af. Wat een feest.

Ik zou zeggen: ga naar Athene en boek deze kamer. Niet toevoegen aan je lijst is een crime. I said what I said and Amen to that!


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Beleving
  • Acteerwerk
  • Effecten
  • Goede service
  • Einde!
  • Spannend

  Stan

Metanoia

Neverland 2
Geplaatst op: 26 april 2024

MetanoiaAAAAAA WTF?!

Daar staan we dan. Midden in de nacht, voor een gigantisch gebouw. De meligheid binnen ons team is goed te voelen. Direct vanuit Amen wandelde we namelijk door naar de tweede locatie van Neverland: -je verwacht het niet- Neverland 2. Heel veel tijd om na te denken wat we precies gaan meemaken, hadden we niet. Maar soms kom je er op de harde manier achter…

Zoals ik al benoemde, zat de sfeer er onderling goed in. Zo’n adrenalinerush doet wat met je en gekscherend hadden we het voor de deur nog over onze verwachtingen. Ik doe graag aan schaamteloze zelfpromotie, dus zoals je in mijn review van Amen kunt lezen, was ik enthousiast. ‘Gaat het nog beter worden?’ ‘Waarschijnlijk niet enger, dat heb ik ergens gehoord.’ ‘Ach, we zien het wel.’ De deur opent en voor wat ik kon zien, zag het er wederom tof uit. De intro is leuk. Oprecht, ik vond het best gezellig. Vol goede moed banen we ons een weg naar binnen en het was leuk. Nadruk op was.

Wauw zeg, wat een decor. Niet persé de locatie, maar wel de uitwerking ervan is adembenemend. De afwerking is geweldig. Zo heb ik het nog niet eerder in Athene gezien. Dit maakt de situatie realistisch en dat was misschien net niet helemaal wat we nodig hadden op dat moment. Je leest het wellicht al m’n hele review tussen de regels door, maar meine gute. Wat was dit eng.

Ik was direct enthousiast door de eerste puzzel. De toon is gezet. De andere toon die gezet werd, was het acteerwerk. Plots staan we wederom te kijken naar een scene die ons meeneemt in het verhaal en het is duidelijk dat dit niet flauw gaat worden. We botsen op nog een aantal toffe puzzels en effecten. Ook weer dingen die ik nergens anders gezien heb. We zaten er helemaal in en ik blijf het bijzonder vinden dat een kamer dat kan. Het besef dat je eigenlijk tussen een paar spaanplaten staat, is er niet. Nul. We zijn op dat moment op de locatie die het voor moet stellen. Punt uit. En wat een oppervlakte. Waar ik bij de eerste kamer van Neverland al verbaasd was, overtrof dit alles. Er kwam geen einde aan. De ruimtes zijn ontzettend slim ingedeeld waardoor je soms zelfs bijna je oriëntatie verliest. Ik werd helemaal blij toen ik achteraf meegenomen werd in de kleine details. Ondanks dat alles duidelijk was, kregen we door de intensiteit van het spel niet alles mee. Zoals een bepaald onderdeel wat je ergens vindt. Dat is daar, omdat het logisch in het verhaal past. Niets is zomaar en laat ik daar nu net héél goed op gaan.

We blijven ondertussen heerlijk door de puzzels flowen en het lijkt zelfs bijna voorspoedig te gaan. Toch ga ik weer terugkomen op onze acteur, want godnondeju. Er zijn een aantal capriolen die ze hier in Griekenland uithalen, die ik nooit ga begrijpen. Maar dit? Meermaals kijken we elkaar met grote ogen aan terwijl een teamlid schreeuwt: ‘Dit kan toch niet?!’ Ja, wel dus. Over schreeuwen gesproken: hier heb ik wel een kleine kanttekening. De grootte van de speakers is niet helemaal in verhouding met de ruimte waar we in staan. Dan heb ik het nog niet over het volume gehad. Ik snap dat het onze hartslagen flink moet verhogen, maar liever niet m’n rekening van de audicien. Dit was gewoon niet meer leuk. Nadat een teamlid met handen, voeten en veel stemgeluid dat duidelijk maakte, werd hier gelukkig gehoor (ha) aan gegeven. En door!

Ja, dit is er weer zo een he. Dit is misschien wel een van de spannendste kamers die ik ooit gespeeld heb. Decor, sfeer, acteerwerk en het gebrek aan mogelijkheid om in het midden te mogen lopen, maakte het voor mij persoonlijk doodeng. Eerlijk: er is hardop uitgesproken ‘Moeten we dit nog doen?’ Eén teamlid stond zelfs volledig uit. Ik snap dat wel. Maar hoe blij ben ik dat we deze kamer hebben gedaan. Wederom kwamen we weer zo’n vette effecten tegen. Het verhaal is fan-tas-tisch en de puzzels écht heel leuk om te doen. Ook hier werd ik meegetrokken in de storyline. Naderhand vertelde de actrice ook dat ze daar bewust naar gekeken hebben. Ze willen je als speler geen toeschouwer, maar onderdeel laten zijn. En dat is gelukt. Misschien vond ik dat ook wel het meest treffende aan deze kamer. Waar de ‘actie’ normaal naar jou toekomt, moet je ‘m nu achterna. Oh, en mocht je daar geen zin in hebben, komt-ie alsnog wel naar jou. Ik spreek uit ervaring.

Onze hartslagen zijn gedaald, de piep is uit de oren en met een bekertje water komen we bij. Wat was dit ongelofelijk gaaf. Onze lieve acteurs nemen ons nog helemaal mee door de ruimtes met het licht aan. En zelfs dan ziet het er tiptop in orde uit. Erg knap gedaan.

Het moge duidelijk zijn: ja. Ga deze kamer spelen. Dit mag je niet missen. In het gigantische pand is nog véél ruimte voor nieuwe kamers en ik weet wel wie er voorop zal staan wanneer ze openen. Ik ben fan van Neverland. En al krijg ik de naam van deze kamer m’n strot niet uit, hij zal bekend staan als de grote verrassing van onze Athene trip.


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Doodeng
  • Afwerking
  • Pre- en sequel in één
  • Puzzels
  • Effecten
  • Acteerwerk nie normaal
  • Verhaal

  Mariekemarieke_hendrikxStan

Lethal Decision 2

EscapeClue Athens
Geplaatst op: 04 mei 2024

And then… there were two

Jolig zitten we met z’n allen aan een tafel in de Griekse hoofdstad. Hapje, drankje. Je kent het wel. Met een grote groep als we zijn, wisselen we verhalen uit over onze afgelopen ervaringen over escape rooms. Uiteraard kwam Lethal Decision 1 aan bod. Vier overgebleven mensen die het verhaal na konden vertellen. Maar plots. Plots zijn er nog enkele enthousiastelingen over. In een vloek en een zucht staan we namelijk met z’n tweeën voor de deur van Lethal Decision 2: Hell Awaits. Wat is hier gebeurd? Gaan we dit écht doen?

Zoals je wellicht tussen de regels van m’n melodramatische intro kunt lezen: binnen ons team hadden twee man hun portie Lethal wel gehad. Begrijpelijk, je moet er net zin in hebben. We hoorden verhalen over de kamer en dat de tendens wel anders zou zijn dan bij zijn voorganger. Ik ben benieuwd. We kennen de ingang en vol goede moed treden we binnen. Grappig hoe je door dezelfde deur naar binnengaat, maar door wat kleine veranderingen, de sfeer toch passend is bij wat we gaan doen. De intro is tof. Wederom is het zoeken wie we voor ons hebben en waarom deze gast zich zo gedraagt, maar dit wordt al snel duidelijk. In thema is er zelfs tijd voor een gezellig praatje en de eerste scare heb ik dan te pakken wanneer ik terugkom van het toilet en onze host wist te vertellen dat ik uit Hel(l?)mond kom. Lachuh!

Dat ‘lachuh’ was ons snel vergaan toen we eenmaal écht startten. Jeetje, waar ben ik toch aan begonnen? De manier waarop je de kamer binnentreedt in combinatie met de dreiging die er hangt, vond ik zeer arelaxed. Binnen no-time zien we wie we voor ons hebben. De scares zijn op een bepaalde manier intens, agressief en met een hoop bombarie. Wel is de acteur vliegensvlug en is het wederom een raadsel hoe ze dit in godsnaam doen. Nu vind ik dit een beetje dubbel. Aan de ene kant bouwt de spanning naar mijn idee vaak meer op wanneer je letterlijk langer in het duister blijft tasten. Nu hebben we je gezien en weten we wie je bent. Maakt dit het dan minder spannend in Lethal Decision 2? Dat kan ik niet perse zeggen.

We botsen op de eerste puzzels en deze vallen me niet tegen. Vraag me niet waarom we dit aan het doen zijn, maar ik heb het wel naar m’n zin. Van een afstandje dan, he. Ik durf eerlijk te bekennen dat ik de eerste paar puzzels werkelijk niets heb opgelost. De dreiging is groot en in de eerste 10 minuten zijn we al meermaals gescared. De dreiging neemt gelukkig naarmate de kamer wel wat af waardoor ik meer op m’n gemak begin te raken. Of het komt door de herhaling van scares? Dat weet ik niet. Op een of andere manier blijven ze me telkens pakken, maar ik kan me indenken dat je hier op een gegeven moment flauw van wordt. Gelukkig worden deze afgewisseld door gave momenten waar je even naar kunt kijken en soms zelfs onderdeel van bent. We worden met de neus op de feiten gedrukt: dit zijn de acteurs van Escape Clue. En potverdikkie, wat kennen ze ‘t toch he.

We hebben de flow goed te pakken. Sommige puzzels lossen we vliegensvlug op en naar mijn idee hebben we weinig tot geen hints nodig. Nogmaals: wat we aan ‘t doen zijn? Als Joost er was, zou hij het weten. Ik in ieder geval niet. Ze hebben echt wel geprobeerd om de vormgeving van de puzzels in stijl te maken, maar daar is ook alles mee gezegd. Mooi bruggetje: decor. Je ziet dat de kamer inderdaad vrij nieuw is. De slijtageplekken zijn minimaal, maar zeker aanwezig. Ik ben benieuwd hoe deze room er over een jaar bij ligt. Verder zien sommige ruimtes er voor Atheense standaarden best gaaf uit, maar aan de andere kant is het weer een beetje afgeraffeld. Zonde! Wel vind ik het indrukwekkend hoe acteurs gebruik maken van de ruimte. Ja sorry, deze dragen voor mij echt een groot deel kamer.

Tussen alle gekkigheid door, is er zelfs ruimte om plezier te maken. We voelen ons beiden steeds chiller en daar wordt lekker op ingespeeld. De host gaat grappig doen via het hintsysteem en kijkt hoe ver hij ons kan laten gaan. De acteurs doen vrolijk mee en worden steeds comfortabeler. Iets té comfortabeler misschien. Hierdoor ontstaat een onhandige situatie met een blauwe knie als afloop. Nu heeft veiligheid niet bepaald een hoge prioriteit in Athene en ook hier kijk ik m’n ogen uit wat ze gefabriceerd hebben. Ik ben écht niet vies van een beetje klim- en klauterwerk, maar hier heb ook ik even achter m’n oren gekrabd. Gelukkig zijn alle medewerkers echt lieverds en wordt er goed op ons gelet. Over de service niets anders dan lof!

Verhaaltechnisch valt er weinig te melden. Het plot is flinterdun en zelfs Stevie Wonder zag de conclusie al van mijlenver aankomen. En weet je, dat is ook geen ramp. De uitvoering vond ik namelijk erg tof gedaan. Na het spelen van beide kamers in deze volgorde, zou ik wel aanraden om het zo te doen. Ik kan me voorstellen dat het anders allemaal een beetje random aanvoelt, terwijl het voor ons nu een feest der herkenning was. Ik vond de scenes die je tussendoor krijgt erg gaaf gedaan en voornamelijk het einde heeft indruk gemaakt. Houd dus wel in je achterhoofd dat Lethal Decision 1 een compleet ander soort kamer is dan deel 2, maar ze vullen elkaar wat mij betreft goed aan.

De meningen kunnen haast niet verdeelder zijn dan over deze kamer. En wat kan ik zeggen? Ik vond het vet. Het is de eerste keer dat ik zo’n kamer met ‘slechts’ twee speelde, maar ik kan het iedereen aanraden. Ja, het is intens. Maar al helemaal qua ruimte lijkt het me een drama om met drie of meer hier te zijn. Dan ga je elkaar in de weg lopen. Heb je zin om in een ‘scare-dichtheid’ van 90/100 prima puzzels op te lossen in de hel? Dan snap ik niet wat je hier nog zit te doen. Send them my regards!


9

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 9.0

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 2 personen

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Acteerwerk
  • Puzzels
  • Service

  StanMarieke

Lethal Decision

EscapeClue Athens
Geplaatst op: 01 mei 2024

We moeten door

We staan voor de deur van het grote pand van Escape Clue. Even schiet het door m’n hoofd: ‘Waarom doe ik mezelf dit aan?’ Ik schijn ‘gelukkig’ niet de enige te zijn die zo denkt. Meermaals hoor ik gezucht, gesteun en geklaag. Gaat Lethal Decision dan écht een fatale beslissing zijn?

Dat we zo’n 20 minuten lang voor een dichte deur staan te wachten, helpt niet bepaald mee. Dit geeft ons niet alleen meer tijd om ons leven te overdenken, maar ook mogelijkheid om de verschrikkelijke geluiden van binnenuit te horen. Ach, het concept ‘tijd’ werkt hier nu eenmaal anders dan bij ons. We vergeven het ze maar. Vergeven én vergeten, want wanneer de deur opent, hebben we nog maar één ding voor ogen: overleven. Dramatisch he? Het is wel de waarheid. En niet geheel onterecht.

We beginnen. De spanning is om te snijden en we worden in thema ontvangen. Dit zet wel gelijk een bepaalde toon. Een bijzondere sfeer, maar met een vlaagje humor. Oké, dit is fijn. Als dit het gaat worden? Kom maar op. Nou ja, kom maar op… We proberen we subtiel aan te geven dat we het spel niet te extreem willen spelen. Geruchten over kapotte kleren en blauwe plekken, tja. Dat willen we tackelen. Zo zijn we dan ook wel weer. Ondanks dat ons host in zijn rol blijft, voelen we ons gehoord. Nu kunnen we écht beginnen.

En dan volgen de eerste zweethandjes. De start van de kamer zet wat mij betreft direct de toon van hoe deze kamer gaat zijn. Heftig, intens en eng. Al moet ik toegeven dat dit een gevalletje ‘it gets better’ is. Als groep moesten we hier écht doorheen om vervolgens wat meer los te komen. Dit is uiteraard persoonlijk en ik ervaar ieder begin van een horrorkamer bijvoorbeeld als eng. Iedere keer weer. Dit vond ik echter extreem, voornamelijk door bepaalde omstandigheden waar we letterlijk fysiek last van kregen. Eind goed, al goed: we made it. Tot hier in ieder geval.

Kijk, ik kan het niet fraaier maken en ik denk ook niet dat ik hier iets mee spoil, maar je gaat dood. Ze gaan je in ieder geval zéker de illusie bieden dat je verrekes dichtbij komt. Het is één grote agressieshow. Ik weet dat ik met m’n 25 pas net kom kijken, maar ik dacht dat ik veel gezien had. In Lethal Decision werd die gedachte keihard onderuit getrapt. Dit is écht niet normaal. Het acteerwerk is niet van deze wereld. Ik geloof nog steeds niet dat je dit avond na avond kunt doen. Ik geloof überhaupt niets van wat ik allemaal gezien heb. De acteur is kei-kneitter-knettergestoord. Ik kan het je ook niet uitleggen, dit moet je met je eigen ogen zien.

In Lethal worden er een aantal. Regels? Tips? Adviezen? Nou ja, dingen meegegeven. Geef ‘t beestje een naam. Ik zou ze in ieder geval opvolgen. Nu kom ik op het punt waarom ik deze kamer misschien wel zo tof vind: je hebt geen keus. Of je hier nu van houdt of niet: je gaat meedoen. Je gaat doen wat er van je wordt gevraagd en je gaat bang zijn voor de consequenties als je het niet doet. Ik ben iemand die makkelijk meegaat in een verhaal. Ik geef me graag volledig over aan een kamer, maar ik vind de wijze van Lethal heel bijzonder. Zo heb ik het niet eerder gezien.

Het decor kan ik heel kort zijn en over de puzzels nog korter. Decor: is er. Puzzels: ook. Je gaat hier niet naartoe om de gekste hersenkrakers op te lossen en te genieten van de mindblowing details. Ik moet zeggen dat ik het decor enigszins passend vind bij de situatie, maar wel met een korreltje Grieks, weet je wel. Hier valt nog wat te halen. Al heb ik wel een kleine kanttekening. Achteraf hoorden we dat deze kamer al zo’n 7 á 8 jaar open is en met dat in mijn achterhoofd vind ik het knap dat-ie nog overeind staat. Qua puzzels is het niets bijzonders. Ik betrap mezelf erop dat ik zelfs moet nadenken wat we nu eigenlijk hebben gedaan. Maar dat is ook niet erg, vind ik. Nogmaals: daar kom je hier niet voor en ik zou niet weten hoe ik in deze omstandigheden moeilijke puzzels op zou moeten lossen.

Wat een lastige review om te schrijven. Eigenlijk wil ik je alles vertellen, maar tegelijkertijd ook helemaal niets. Lethal Decision is een bijzondere kamer in zijn soort. Misschien wel een hele eigen soort. Ik weet zeker dat je dit gaat haten óf geweldig gaat vinden. Geen middenweg. Ik behoor tot de laatste categorie en kan erg waarderen wat ik hier heb gezien. Tegelijkertijd kan ik zeker vier mensen opnoemen waarvan ik weet dat ze dit verschrikkelijk zouden vinden. Zo’n kamer is het. Ik vind het knap hoe je zo de illusie kunt wekken dat je laatste uur geslagen heeft. Het acteerwerk is bizar goed en tegelijkertijd heb ik me de gehele kamer ontzettend veilig gevoeld. Het praatje achteraf was dan ook superhartelijk en ik heb continu het gevoel gehad dat er op ons gelet werd. Ze hebben precies aangevoeld hoe ver ze konden gaan en het is een rare mix van emoties wanneer dat én het gevoel van opgejaagd worden samenkomen.

Ik hou van unieke kamers en uniek is hier een understatement. De combinatie van een bijzondere vorm van horror, humor, interactie en de setting waar je je in bevindt, maken het een hele ervaring. Ik hou d’r van. Nu hoor ik je natuurlijk denken: is het dan echt de scarefactor 10/10 waard? Nou, laat ik je vervelen met een politiek correct antwoord. Angst is subjectief. De een gaat dit niet trekken, de ander blijft kalm en rustig. Ik ga bijvoorbeeld wat minder goed op vrouwen van 1.50 meter die zich in rare bochten kunnen wringen, iemand anders wil liever niet bedreigd worden met een deur. Ga er vooral zelf achterkomen en vergeet vooral niet te genieten terwijl je sterft!


9

Sfeer: 9.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in april 2024

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Acteurs, holy shit
  • Goede service
  • Spannend

  SemStan

The Non Believers

Your Escape
Geplaatst op: 23 juli 2023

Een ode aan zij die niet geloven

Vandaag is de dag waar we lang naar uit hebben gekeken: we spelen The Non Believers. Hier en daar worden we flink opgehyped en dat is best spannend. Na bijna 200 kamers ben je toch bezig met een stukje verwachtingsmanagment. Ik ben benieuwd wat we mee gaan maken…

Aangekomen in Leiden treden we binnen bij de toffe ontvangstruimte. Daar ontmoeten we de eigenaar en laat dat meteen een match made in heaven zijn. Het is duidelijk dat we iemand voor ons hebben die vol passie aan de kamer heeft gewerkt, dus het enthousiasme stijgt beetje bij beetje. En dan mogen we écht gaan beginnen.

Weet je wat het is, ietwat kritischere reviews worden vaak gezien als lastig om te schrijven. Dat klopt. Maar voor het eerst struggle ik om het gevoel wat deze kamer mij geeft te omschrijven. In mijn hoofd heb ik al meer dan honderd bijvoeglijke naamwoorden gebruikt en dat wordt saai. ‘Toffe’, ‘geweldige’, ‘prachtige’. Je kent het wel. Ik ben bang dat ik er niet omheen kan, want bij de introductie zijn we er direct stil van. What the hell?! En als je bang bent dat je dan meteen je hoogtepunt gehad hebt: nee hoor.

We staan in een machtig mooi decor en hebben de flow direct te pakken. De locatie waar je je in bevindt voelt authentiek aan en de passende puzzels zitten perfect in het decor verwerkt. Er is een mooie balans voor de puzzelaars en de fans van experiences. Er zitten wat pittigere puzzels in, maar de manier waarop je hier gehint wordt, maakt het goed te doen. Binnen ons team had iedereen wel een andere puzzel die hij/zij het leukst vond en ik denk dat dat aangeeft dat er voor ieder wat wils is. De kamer heeft een vrij lineaire structuur en dat is juist bij dit soort experiences erg prettig vind ik. Zo is het ook wel eens lekker om rustig rond te gapen en heb ik zelfs een beetje spijt dat ik dat niet vaker heb gedaan.

Ja en dan. We blijven maar door gaan en raken compleet gedesoriënteerd. Ik zal eerlijk bekennen dat ik niet zo’n fan ben van de term ‘WTF-momenten’, want dat is vrij subjectief. De een staat sneller versteld dan de ander. Dit is oprecht een kamer waarbij die term een understatement is. En dat zonder een show off te zijn in de zin van technische hoogstandjes. ‘Kijk eens wat ik allemaal kan’. Alles wat je ziet, past naadloos in het verhaal. Telkens denk je: ‘Neuh, dat is tof. Maar dat kan niet.’ En dan gebeurt het gewoon toch.

Langzaam maar zeker werken we naar de climax van het verhaal. We waren het unaniem met elkaar eens dat de storytelling hier zó on point is. Je komt geen geplastificeerde A4tjes tegen, geen trilogie aan romans die je door moet spitten en geen video’s die met de lokale buurman zijn opgenomen. En nu klink ik erg denigrerend, maar het lijkt me oprecht lastig om een verhaal te vertellen doormiddel van een escape room. Écht, ik doe het jullie niet na. Maar als je het op deze manier weet te doen, dan is het totaalplaatje voor mij compleet. Decor, geluid, puzzels en eigenlijk alles wat er gebeurt, zorgt ervoor dat je helemaal meegezogen wordt in de wereld van The Non Believers. Ik mag wel zeggen dat we allemaal lichtelijk emotioneel en overdonderd de kamer verlieten.

Wat hebben we toch een fantastische hobby. Kamers zoals deze gooien me weer helemaal terug in het gevoel alsof het de eerste keer is. Er zijn heel veel leuke kamers waar ik me keer op keer weer vermaak, maar dit is wederom zo’n buitencategorie. Ongelooflijk. Mijn persoonlijke advies zou zijn: bouw wat ervaring op en ga spelen. En nee, dat hoeven geen 200 kamers te zijn, maar een beetje feeling is denk ik prettig. Speel je deze redelijk in het begin van je escapecarrière? Dan ga je het geweldig vinden. Speel je deze ver in je escapecarrière? Dan ga je het ook geweldig vinden. Punt. Laat je hoe dan ook niet tegen houden. Ja, sommige elementen kunnen als spannend worden ervaren, maar je gaat er spijt van hebben als je het niet doet.

Het moge duidelijk zijn: hier staat een kamer van wereldklasse. Jordin mag oprecht trots zijn op wat hij hier gebouwd heeft. De bak techniek, de ruimtes, het verhaal… Ik kan denk ik nog wel even doorgaan. Het feit dat we om 2.00 uur ‘s nachts weer thuis waren, zegt denk ik genoeg. Bedankt voor deze experience , de napraat en eigenlijk gewoon bedankt voor alles. De emotie en passie die jij weet te geven, maakt het voor ons een ervaring om niet te vergeten. Hier gaan we het nog lang over hebben en je gaat ons zeker terugzien. Tot de volgende!


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in juli 2023

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Introductie
  • Jordin en Claudia
  • Goede service
  • Ik weet niet wat ik meemaak
  • Verhaal
  • Hoe kan dit?!
  • Beleving

  anoukDrs-jlcGijssambeekWepsieStanyour-escape

Het Testament

Het Geheim Baron Beeckman
Geplaatst op: 24 juni 2023

Voor een klus met een krul

Zo'n anderhalf jaar geleden speelden we Het Geheim Baron Beeckman en hoorden we dat er een nieuwe kamer zou openen. Een kleine sprong in de tijd en vandaag was het zover: Het Testament. Een kamer die al snel de toplijst binnensloop, dus tijd om te kijken wat er allemaal aan de hand is in Molenstede!

De ontvangst is zoals je gewend bent: megaleuk. Lekker in thema waardoor je meteen in de juiste sfeer komt. Overigens vind ik het slim hoe ze het hier aanpakken. De host zit het ge-wel-dig in haar rol, maar op dusdanige wijze dat je ook even samen kunt klagen hoe warm het is. Snap je wat ik bedoel? Love it. Na een toffe uitleg waar we geregeld hardop gelachen hebben, is het tijd om op pad te gaan.

De manier hoe je de kamer betreedt is origineel en leuk en zorgt er voor sommige van ons - lees: ik - dat het soms lastig is om the eyes on the price te behouden. Dit wordt zeg maar niet beter naarmate we vorderen. Het decor ziet er fantastisch uit en voelt erg realistisch aan. Ik kan ook nog steeds amper geloven dat dit ‘gebouwd' is. Het voelt alsof de locatie waar we ons in bevinden er al jaaaaaaren staat en dat daar tussendoor puzzels zijn geplaatst, maar dan in the best way possible. Superknap dus, want de authenticiteit spat er van alle kanten af. Dan worden we verrast door twee elementen die dat versterken. En ja. Dan staan er ineens maar twee van de drie teamgenoten te puzzelen.

Over dat laatste gesproken: puzzelaars gaan zich hier uitstekend vermaken. De kamer zit bomvol originele en ingenieuze puzzels. In het begin liepen we wat stroef, maar zoals door de host zelf gezegd: “Zie het als een oude diesel die op gang moet komen.” En dat sloeg de spijker op z'n kop. Toen we de flow eenmaal te pakken hadden, wisten met een minuutje op de klok te ontsnappen. Laten we zeggen dat we alles eruit hebben gehaald wat er inzit haha.

Wie vaker heeft gespeeld in Molenstede is bekend met de karakteristieke mechanieken die gebruikt worden in de rooms. Rooms ja, want dat ga je hier ook terugvinden. Ik kan hier ontzettend van genieten. Dit past helemaal in de sfeer van de kamers en geeft net een beetje dat extra liefde of zo. Lastig uit te leggen, maar ontzettend gaaf gemaakt.

De makers van het Testament nemen je mee in de wereld van Baron Beeckman en borduren in deze escape hier op voort. Persoonlijk vond ik het verhaal bij deze kamer nóg beter uit de verf komen en zitten er verschillende manieren in verwerkt hoe je tot een mooie climax werkt. Ik vond het einde tof gedaan en met een voldaan gevoel verlaten we de escape room.

Of ja, dat duurde wel even. Want los van het feit dat je de TLC in deze kamer voelt, laten de eigenaren dit ook aan alle mogelijke manieren merken. Er wordt uitgebreid de tijd genomen om na te kletsen, de kamer te bespreken en alles nog even te doorlopen. Dit en een aantal andere elementen zorgen ervoor dat alles voelt als een zeer persoonlijke en warme ervaring.

Tot slot: ik kom er eerlijk voor uit dat ik het allerbeste ga op kamers waar ik met een dikke stoot adrenaline naar buiten kom. Het kan niet gek genoeg. Maar misschien wordt ik ouder (grapje, m'n oma zou boos op me worden als ik dit zeg) of is het het verfrissende aan Het Testament dat ik geniet van een haast kneuterig gevoel van sentiment. Ik kan niet anders omschrijven dat ik deze kamer wil knuffelen. En de eigenaren. En sommige elementen. En ik werd herinnerd dat ik op bezoek moet bij oma. Ga deze kamer spelen!


9.5

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 9.5

Service: 10.0


Gespeeld in juni 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Eigenaren
  • Goede prijs
  • Origineel
  • Hoog knuffelgehalte
  • Puzzels
  • Mechanieken
  • Locatie
  • Introductie
  • Goede service

  koen_knxJoey_Heijmans1Caro markgoedegebuureSemDrs-jlcStan

Jason's Legacy

OuterGround
Geplaatst op: 24 mei 2023

Sh1t is lit

Een paar jaar geleden speelde ik mijn eerste spannende kamer. De eer was aan Jason's Curse. Je kan wel stellen dat dit het een en ander in gang gezet heeft. Zo sentimenteel als ik nu ben, zo enthousiast was ik om zijn vervolg te spelen. Op naar Rijswijk!

Op de planning van vandaag staan drie kamers met als afsluiter Jason's Legacy. We hadden totaal geen idee wat we konden verwachten, daar waar de kamer pas twee weken open is. De cijfers op Escapetalk liegen er in ieder geval niet om en van de algehele insteek van het verhaal ben ik meer dan fan. Ik zie geen problemen?

Mooi. Die zijn er ook niet. Bij OuterGround wordt rustig de tijd voor ons genomen en onder het genot van een drankje wachten we tot we de kamer kunnen betreden. Eén van ons heeft Jason's Curse helaas niet kunnen spelen, maar dat is niet erg qua verhaallijn. Bij de intro wordt dit namelijk duidelijk. Wanneer we eenmaal beginnen zijn we direct onder de indruk. Wauw! Wat een ruimte. Het decor is werkelijk waar geweldig. Ik vind het lastig om spoilerfree te vertellen wat er precies zo gaaf aan is, maar los van het feit dat het er fantastisch uitziet heeft het nog wat extra plusjes. En eastereggs! Alles is gewoon mega logisch. Het verloop, de indeling én het is alles behalve statisch. Ja sorry, daar ga ik echt goed op. Als je ‘m gespeeld hebt snap je wat ik bedoel.

Ik wil eigenlijk niet nog een keer herhalen hoe fan ik ben van belevingskamers, maar het is alweer te laat. Hier heb ik namelijk zo m'n hartje kunnen ophalen. Maar wees niet bang, die hard puzzelaars! Ook jij hoeft je niet te vervelen. Beter doe je dat niet, want er is meer dan genoeg te doen. Ondanks dat we niet binnen de gegeven 75 minuten zijn ontsnapt, heb ik niet het idee gehad dat we muurvast hebben gezeten. De, zeer duidelijke, hints kwamen netjes optijd en de puzzels zijn zeker niet onlogisch. Ik vond het oprecht goed te doen en vooral ook leuk! Heerlijk wat afwisseling en niemand hoeft doelloos naar een muur te staren.

Nog even terug naar het verhaal. Deze wordt meermaals op een mooie manier verteld. De puzzels zijn ook een goede toevoeging aan het verloop. Wat ook meewerkt is het licht, geluid en de effecten. Wat heb ik weer genoten van een aantal (ja, niet één, maar meerdere!) elementen die ik totaal niet aan zag komen. De kamer is overigens niet eng, dus laat je vooral niet afschrikken. Met momenten is het zeker spannend genoeg om een teamgenoot niet iets alleen te laten doen, maar ach. Zelfs hij heeft het er goed vanaf gebracht.

Ja, jongens. Dit is er weer een he. Hiervoor mag je rustig de auto pakken en naar Rijswijk rijzen (ha). Ongeacht hoe lang je onderweg bent. Oprecht: dit is het totaalplaatje. De kamer is nog geen maand open en is AF. Niet langer wachten dus, want dat is nergens voor nodig. Ik kan je garanderen dat je er geen spijt van krijgt. Wij in ieder geval niet. Het gezellige praatje achteraf was zeker nog eens de kers op de spreekwoordelijke taart. Kortom: dit zijn mijn lievelings vrijdagavonden. Wat worden wij escapers toch weer verwend. Bedankt daarvoor! Hopelijk tot snel.


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in mei 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Nee


  • Decor!!!!!
  • TOP service
  • Sfeer
  • WAUW effecten
  • Puzzels
  • Insteek, ofwel: Cruijffiaans dit
  • Beleving
  • Spannend, maar je kan het

  bartosSembrittuitdebultenanoukDrs-jlc

Alle Ramen Kunnen Open

Op een willekeurige dinsdagavond haasten wij ons naar Mechelen om twee kamers te spelen. Eén om ons op te warmen (pun intended) en één kamer die snel een plekje op onze wishlist én toplijsten wist te bemachtigen. Vandaar niet voor niets de willekeurige dinsdagavond, want de weekenden zitten propvol bij onze Han. Tijd om te ontdekken waarom!

De Gouden Kooi heeft een toffe ontvangstruimte waar we een korte, duidelijke intro in thema krijgen. Leuk man. Daarna genieten we van een film en de high production value spat ervan af. Dit is ook weer gaaf gedaan en biedt ons een mooie start van de kamer. Ja en dan… hier kan ik heel erg blij van worden. Het decor ziet er keinetjes uit en is tot op de kleine details uitgewerkt. We blijven verrast worden doormiddel van setting en effecten. De kamer is groot en je proeft dat er over alles is nagedacht.

Qua puzzels beginnen we wat stroefjes. Gelukkig hebben we een fijne host die een duwtje in de juiste richting geeft. We kunnen los! De flow zit dermate goed dat we de kamer verder hintloos (maar op het nippertje) uitspelen. Tof hoe de puzzels in het thema zijn verwerkt en bijdragen aan het verhaal.

Kijk, en daar wil ik ook even over uitwijden. Bankovervallen, drugs, politie en moord of heisa zijn thema's die geregeld terugkomen in kamers. En begrijp me alsjeblieft niet verkeerd, want de uitvoering daarvan is wat telt. Maar een aircomonteur? What the hell moet je daar nou bij verwachten? Heerlijk vind ik het. Het is luchtig, bijzonder, niet te moeilijk en absoluut origineel. Ik heb gegierd om de poster en het fotomoment. Ik was misschien stiekem bang dat het zou eindigen in een van bovenstaande clichés, maar nee joh. Alles gaat helemaal left en ik hou ervan. Stay extra!

Een geweldig decor? Check. Een kamer die maar blijft duren? Check. Ondanks de experience toch aan de bak met puzzels? Dubbelcheck. De Wraak van Han mag terecht aansluiten bij de toppers. We hebben gelachen, genoten en flink ons best gedaan. Ik vind de puzzels dan ook niet moeilijk, maar het zijn er veel. Aan de bak dus! Vier personen is overigens het max aantal spelers wat ik zou aanraden qua spelverloop.

Naderhand hebben we nog nagekletst met onze host. Super fijn dat we hier nog tijd voor hadden en de passie rondom deze kamer aan te horen. Doen we graag! Jullie mogen terecht trots zijn op wat hier staat en ik rijd met plezier weer terug wanneer er een nieuwe kamer opent. Fun fact: Helmond en Mechelen hebben een stedenband en ik denk dat deze zojuist nog meer gegroeid is.


9.5

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 9.5

Service: 9.5


Gespeeld in april 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: Ale Blie

Ontsnapt: Ja


  • Decor
  • Verhaal
  • Puzzels
  • Origineel
  • Service
  • Betrokken host
  • Licht en geluid

  anoukSemNiklasDrs-jlc

The Imitation Room

Villa BreTil Escape Rooms
Geplaatst op: 11 april 2023

The Imitation Hints

Een poos geleden hoorden we over een nieuwe kamer bij Villa BreTil. Nice! Voornamelijk HannaH was in de smaak gevallen en ik was dan ook benieuwd naar The Imitation Room op deze sfeervolle locatie.

Een relatief nieuwe kamer spelen is altijd een risico. Ik heb dan ook begrip voor eventuele ‘foutjes' of dingen die nog ge-finetuned moeten worden. Anderzijds mag je natuurlijk ook wat verwachten voor de volle prijs. Ach, we gaan het meemaken. We knallen er een dagje Efteling tegenaan (altijd goed) en sluiten af in Rijen.

We stappen binnen en worden vriendelijk ontvangen. Na een tijdje wachten kunnen we beginnen en start er een toffe introductie. Love it! Ik ben fan van dit soort creatieve suggesties en onze host deed het geweldig. +1!

De zin om te starten is op dit punt dus alleen maar groter. Als we dan écht starten, loopt het een klein beetje stroef, maar goed. Tot dusver mogen we niet klagen. We staan in een mooi decor. Het ziet er écht allemaal kei netjes uit. De kamer ademt sfeer en er zit toffe techniek in verwerkt. Soms subtiel, soms ook niet. Ik waardeer het in ieder geval.

Nu komt helaas het mindere nieuws: ik heb werkelijk waar geen flauw idee wat we gedaan hebben. De flow kakt vrijwel direct in en die vinden we helaas ook nooit meer terug. We lopen tegen het eerste nadeel van een nieuwere kamer aan, namelijk de hints. Deze waren er op het moment van spelen niet voldoende aanwezig, waardoor je herhaaldelijk hetzelfde krijgt tot ieders grote frustratie. Ik heb ook het idee dat we niets zelfs opgelost hebben.

Richting het einde van de kamer wordt de frustratie en verwarring alleen maar groter. We zijn het helemaal kwijt. Er is ontzettend veel ruis en helaas helpen wederom de hints hier ook niet echt mee. Het is onduidelijk wat we nu nodig hebben en wat er van ons verwacht wordt. Veel puzzels zijn in ons opzicht multi-interpretabel. Dus dat er wellicht meerdere manieren zijn om tot op een oplossing te komen waardoor de puzzellijn niet te volgen is. Uiteindelijk komen we de kamer uit met ontzettend veel vragen waar onze host niet direct een antwoord op heeft.

Gelukkig wordt er naderhand de tijd genomen om even samen te zitten met de eigenaresse. Hopelijk krijgen we wat duidelijkheid. Nu wil ik even een kanttekening maken dat het absoluut niet de bedoeling is vanuit onze kant om maar random wat frustratie te spouwen. Misschien lag het écht aan ons dat we niet mee hebben gekregen wat de maker bedoeld heeft. Helaas voelde de nabespreking een tikkeltje defensief, waardoor er antwoord kwam op onze vragen, maar niet de duidelijkheid die we gehoopt hadden.

Uiteindelijk begrijp ik goed waarom die niet kwam. Van een groepje andere spelers hoorden we dat zij zowat een andere kamer hebben gespeeld. Oke, dat is overdreven, maar wel andere puzzels waardoor ineens alles op z'n plek valt. Waarom is hier dan niet over gecommuniceerd? We hebben nu zeker twee puzzels gemist waardoor het logisch is het dat het voor ons niet te volgen was. Super jammer!

The Imitation Room is een kamer met potentie. Dat klinkt misschien een beetje flauw, maar hier valt zoveel meer uit te halen. Ik begrijp dat er nog veel aangepast gaat worden, maar wij hebben daardoor naar mijn idee niet de ervaring gehad die we horen te krijgen.


6

Sfeer: 9.0

Spelbeleving: 4.0

Service: 6.0


Gespeeld in april 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: Ale Blie

Ontsnapt: Nee

  Tobylexvilla-bretilpsmuldersDrs-jlcElise DalleuDreablirdSemGijssambeekWepsieStanmarkgoedegebuureanoukSteven2919

Demise of the Gricers

Entered
Geplaatst op: 14 maart 2023

Hoe ik NS conducteurs voor altijd met een scheef oog aan zal kijken

Vandaag is de dag aanbebroken: Demise of the Gricers. Die naam slingert al enige tijd rond in onze groepsapp. Zo ongeduldig als we waren, boekten we na de béta periode direct ons tijdslot. Verwachtingen? Niet aanwezig. We gaan het meemaken!

Nu is het algemeen bekend dat dit geen escaperoom ging zijn, maar daar komen we ook niet voor. Wel gaat het naar mijn idee hand in hand samen. Maar dan een paar schepjes erbovenop. Helaas hebben we nooit I Can Hear You kunnen spelen, dus vergelijkingsmateriaal op Entered-gebied hadden we niet. We konden alleen afgaan op de positieve verhalen van de voorgaande experiences.

Je wordt vooraf al op toffe wijze meegetrokken in het verhaal. De start op locatie is ook in thema en al snel wordt duidelijk dat er behoorlijk wat op ons af gaat komen. Ach, wij kunnen inmiddels wel wat hebben. Toch? Er volgt een nuttige introductie waar de immersie vanaf spat. Af en toe een behoorlijke infodump, maar daar kom ik later op terug. We hebben in ieder geval vet veel zin om te starten.

Ja. En dan de locatie he. Wat had je anders verwacht? Dit is niet normaal. Ik maak nog net geen sprongetje over het feit dat we hierin losgelaten worden. Gelukkig heeft niemand dit aan hoeven zien, want er zal gefocust moeten worden. En dat is wat we gedaan hebben. Vraag me daarom niet hoe lang en hoe of wat. Ik verwacht nog een belletje van de afdeling gevonden voorwerpen. Dat ze m'n besef van reali-tijd hebben gevonden, want die ben ik daar verloren.

Ik weiger iets te vertellen over het spel. Uiteraard spoilergewijs, maar vooral omdat je er zo min mogelijk over moet willen weten. Eigenlijk gewoon niks. Neem de informatie die bekend is letterlijk: jij hebt een ‘wereld' tot beschikking en ga maar ontdekken! Dit is wellicht even wennen voor de die-hard escapers onder ons. Ook wij hebben niet alles gezien/gedaan wat we wilden, maar dat is ook onmogelijk. “Ja maar dan heb ik het niet gehaald.” Nee snap ik, maar dat is ook het punt. Jij hebt de regie! Voor de mede-gameliefhebbers onder ons: you'll love this.

Er is tijdens het spel zo ontzettend veel informatie. Op het moment zelf kreeg ik er ooit best wat stress van. “Shit ik had hier op moeten letten”. Maar achteraf viel voor mij het kwartje. Dit spel valt op zoveel manieren te spelen waardoor je ooit keuzes zult moeten maken waar je je aandacht op gaat vestigen. Dit maakte dat we als groep flink wat na te kletsen hadden. Laat je hier in ieder geval niet door afschrikken. Ga vooral genieten!

Ook dankzij het napraten met de eigenaren vielen er veel dingen op z'n plek. Super fijn dat hier aandacht aan besteed werd! Zeggen dat hier een basis ligt, is niet eerlijk. Er ligt namelijk méér dan dat. Wel ben ik benieuwd hoe deze experience nóg meer gaat groeien. Ik wil sowieso nog een keer. En misschien daarna nog een keer. Oh ja en dan is daar nog missie 2. Voor mij is het elke cent waard. Nu nog even een strategie bedenken hoe we het de volgende keer gaan doen haha.

De engheid van deze experience is relatief. Ik denk persoonlijk dat dit het meest intense wat ik tot nu toe gespeeld heb, maar dat heeft te maken met een aantal specifieke factoren. Ik kan me dus voorstellen dat een gemiddelde bangerik hieronder kan bezwijken. Dat is wellicht overdreven, want ik denk vooral dat je dit gewoon moet doen. Laat de adrenaline je leiden!

En dan de acteurs: wow. Wat hebben jullie het fantastisch gedaan. Iedereen zat goed in z'n rol. Ze wisten briljant op ons in te spelen als groep. Heerlijk. Naderhand was ook nog even tijd om na te kletsen. Ik waardeer het zo ontzettend als hier tijd voor wordt genomen. Ze bleken stiekem dus toch keivriendelijk te zijn én super gepassioneerd. Applaus voor jullie!

Dan nog het stukje techniek en spel: WTF. Niet normaal. Ik ben 100% een leek hierin, maar wat ze hier neer hebben gezet… Ik vind het bizar. Zó knap. Een behoorlijk aantal elementen maken deze experience uniek. Hoe krijg je het bedacht?

Als je het hebt over een begin-tot-eindexperience, dan is die benaming bij DOTG op z'n plek. Vanaf het moment voordat je überhaupt start tot ver daarna. Extra credits voor de toffe groepsfoto en al helemaal voor de mail. If you know, you know.

Dit is zoiets ja. Ik ben hier weer een week ondersteboven van. Treinritjes richting kantoor zijn voorlopig niet hetzelfde. Ik schaam me bijna tegenover de eigenaren die hier vet veel werk aan hebben gehad, maar: please. Meer van dit. Ik kan er geen genoeg van krijgen. See you soon!


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in maart 2023

Gespeeld met 5 personen

Team: Nicht die Kinder!

Ontsnapt: Ja


  • Uniek
  • Fantastisch acteerwerk
  • Spannend
  • Locatie
  • Verhaal
  • Techniek is niet van deze wereld
  • Vette spelelementen
  • Top service
  • Eigenaren
  • Communicatie voor- en achteraf
  • Groepsfoto
  • Wat zit je nog te lezen?
  • Ga gewoon boeken!

  celinee95NinahChantalverRikkert_de_denkerSemGijssambeekanne_ter_horstDrs-jlcanoukMarieke

Qualen

Geheimdepot
Geplaatst op: 07 februari 2023

Ge-dis-qua-li-fi-ceerd

We zijn goed en wel een maandje terug van onze Athene trip en ik heb geen honger, maar dorst. Dorst naar meer! (See what I did there?) Toen ik een appje kreeg van een mede-ontsnapverslaafde of we een horrorkamer in Duitsland wilde doen was het antwoord dan ook direct ‘ja'. Dat gezegd hebbende was het wellicht slimmer geweest om me eerst in te lezen en dan pas in te stemmen. Ik leer het ook nooit.

Deze kamer heeft namelijk nogal een gebruiksaanwijzing. Er is een behoorlijke lijst aan elementen waar je rekening mee moet houden. Anyway, nu was er nog geen man overboord. Toch? Zo onschuldig als de aanwijzingen leken, des te erger ze werden naarmate deze dag dichterbij kwam. Van: ‘Je kan een beetje nat worden' naar ‘Neem zwemkleding mee'. Of: ‘Er wordt de illusie gewekt dat je in gevaar bent' naar ‘Je gaat eigenlijk gewoon hartstikke dood.' Klinkt goed.

Na een mental breakdown van een teamgenoot met een baard wiens naam ik niet zal noemen, begon ik toch te twijfelen. Heb ik hier wel zin in? Kom ik gelijk op m'n eerste puntje: marketing. Alles is zo'n overkill aan ‘Het ERGSTE wat je ooit mee gaat maken' dat ik me alleen maar kon voorstellen dat het mee zou vallen. Ja en nee overigens. Na eerst een andere kamer gespeeld te hebben bij Geheim Depot, konden we starten met Qualen.

Het ontvangst vind ik hier een gevalletje zware mixed feelings. Je wordt eerst in de ene ruimte ontvangen en daarna meegenomen naar een andere ruimte en daar nóg een keer ontvangen. Daar start een soort pre-show. In essentie is dit super vet, alleen snapte ik er daadwerkelijk helemaal niks van. Waar zitten we nou eigenlijk naar te kijken? Het is half in thema, maar ook weer niet. Dezelfde guy waar je 2 minuten geleden nog mee stond te buurten over het verschil tussen Brabant en Limburg staat nu ineens dol te doen. Er gebeurt daadwerkelijk zo ontzettend veel, maar waar het op slaat? Al sla je me dood.

Kijk en het is wel gaaf. Het ziet er allemaal tip-top uit, daar valt niks over te zeggen. Maar het draagt bij aan een hoop verwarring. Want kom ik op m'n volgende puntje: verhaal. Van begin tot eind heb ik afgevraagd wat we aan het doen zijn. En waarom? En hoezo? En wat gebeurt daar? Als ik dan kapot ga, wil ik op z'n minst weten hoe het zit. Het is mij nog altijd een raadsel.

Nou, op dit punt van m'n review zijn we eindelijk begonnen (he he) en heb ik al gauw in de gaten waar dit naartoe gaat. Het veranderd al snel in ‘Ah tof' naar ‘Oh oke dit gaan we doen'. Deze kamer is een grote show-off. ‘Kijk eens wat wij allemaal durven te doen'. Fine, we wisten enigszins waar we aan begonnen. Ik had stiekem gewoon gehoopt dat dit slechts een onderdeel zou zijn. Helaas dus niet. Ik had wel zin om de stuipen op het lijf gejaagd te worden door de acteur weet je wel, maar nee. Als je op een gegeven moment omdraait om te zien dat-ie een slangenmens-move wil imiteren, maar bijna z'n nek breekt. Ja sorry. Dan ken je me opvegen.

Het decor is mwaaaaah. Lastig. Het is niet lelijk of vervelend, maar ook niet fantastisch. Misschien had ik me er minder aan gestoord als ik het nut ervan begreep en wist wat ik er aan het doen was. Puzzels zijn vrijwel niet aanwezig op een enkele na. Nou ben ik de laatste persoon op aarde om daarover te zanniken, want beleving > puzzels. Is het niet dat de beleving bestond uit:

-Vies worden
-‘Pijn' lijden
-Nat worden
-Gore dingen doen
-Nog een keer vies worden
-Onaangename dingen ondernemen
-Aangeraakt worden
-Acteurs die in je nek gaan staan hijgen
-Je nek breken
-Viezerikken en vetzakken

Dit zijn oprecht geen spoilers, ik herhaal gewoon graag even wat er letterlijk op de site staat. Ik vind het lastig om te bepalen of je dat wat er staat met een korreltje zout mag nemen, maar hou er zeker rekening mee.

Nou wil ik de kamer niet eens afrekenen op dit allemaal. Nogmaals: we wisten letterlijk waar we aan zouden beginnen. Sommige dingen vind ik wel Qualijk (ha) zoals onder andere het feit dat we nergens hebben hoeven tekenen en een bepaald onderdeel waar ik wel vraagtekens bij heb. Maar dit is en blijft uiteindelijk een smaak dingetje. Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat dat dus niet mijn ding is.

Positief ben ik zeker over de service van Geheim Depot. Er is alles op alles gezet om ons te ontvangen en in het Engels te laten spelen. We waren de eerste buitenlandse groep die ze (voor deze kamer) hebben ontvangen. Het personeel was hartstikke vriendelijk. Puntje eraf though dat je voor de groepsfoto moest betalen. Daar ben ik misschien te Nederlands voor. Kom op.

Met een duidelijk verhaal, wat sterker acteerwerk en het minder in-your-face principe zou dit tof kunnen zijn naar mijn idee. Ik geef ‘m geen onvoldoende, maar raad ‘m je ook zeker niet aan. Of je moet hier zin in hebben, dat kan. Gelukkig hebben we het ondanks dit alles prima naar ons zin gehad. (Niet te geloven eigenlijk he?) En hebben we het in ieder geval overleefd. En ja, origineel is het zeker. Ik heb nog nooit zoiets gespeeld.


6.5

Sfeer: 7.0

Spelbeleving: 6.0

Service: 9.0


Gespeeld in februari 2023

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja

  MariekeGijssambeekDrs-jlc

“Hey baby…”

Op de laatste dag van onze Athene trip speelde we Don't Take a Breath, gebaseerd op het eerste deel van Don't Breathe. Je leest het hier vaker terug en ik zeg het nogmaals: kijk vantevoren de film! Voorpret gegarandeerd. Ook hier hadden we goede verhalen over gehoord en we hadden vet veel zin om te spelen. Wie daar misschien nog meer zin in had, was onze host. Maar daar kom ik later op terug.

Om 09.30 uur staan we voor de deur en eenmaal binnen volgt de introductie. Deze zorgt direct voor een flinke energieboost. Een informant geeft ons de nodige spullen om in te breken bij het huis van een blinde veteraan. What could possibly go wrong? Wat ik hier dus geniaal vind, is dat je onbewust wordt voorbereid op bepaalde zaken waar je in de kamer voor kan komen staan. Een beetje beduusd worden we achtergelaten en kunnen we aan de slag!

En dan begint het spel. Het begint rustig maar voor je het weet kun je maar beter maken dat je veilig bent. Hoe deze room de details van de film heeft nagebootst is bizaaaaar. Het acteerwerk is ijzersterk en het voelt alsof je de hoofdrolspeler bent in de desbetreffende film. Zo goed! Ik vond het oprecht lekker verfrissend om de kamer ook op de manier te spelen zoals Verone het wil. Na een week lang een bak Griekse-logica-puzzels in m'n smoel te hebben gekregen, was dit even optimaal genieten. De handelingen die je doet zijn passend in het spel en ondanks de porto voelde we ons vrij genoeg om ons ding te doen. Ook hier is er weer volle bak interactie met de acteur. Hij speelt fantastisch in op ons als groep en weet precies hoe ver-ie kan gaan.

Het einde is ook zó tof. De eigenaar heeft een eigen draai aan het spel en verhaal gegeven en daardoor blijft het verloop ook verrassend. We komen door het dolle heen uit de kamer en daar doet onze host nog een schepje bovenop. Deze man is zielsgelukkig en zegt zelf constant met een big smile rond te hebben gelopen. Mooi man.

Ik heb zoveel pret gehad in deze kamer en durf deze rustig aan iedereen aan te raden. Ook als je geen held bent met betrekking tot horror. De host is… bijzonder maar geweldig! Deze man weet dondersgoed waar hij mee bezig is. Wat een hoop passie. En terecht: er staat hier gewoon een dikke topkamer. Wanneer de tweede kamer af is ga ik vrolijk weer die kant op!


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Host is knettergek
  • Decor
  • Interactie
  • Spelverloop
  • Spannend
  • Beleving
  • Origineel
  • Sterk acteerwerk

  anne_ter_horstDrs-jlckatena3GijssambeekMarieke

M'ama

Suspense
Geplaatst op: 01 februari 2023

I killed a man

Onze laatste kamer van de trip alweer! Een paar uur voordat we het vliegtuig instappen spelen we M'ama: een kamertitel die voldoende is om voor sommige van ons de rillingen over de rug te doen lopen. Direct even een puntje voor de service. Via Whatsapp heb ik weken vantevoren contact gehad met een van de vriendelijke medewerkers die ervoor gezorgd heeft dat we buiten de reguliere tijden spelen en de kamer in het Engels kunnen doen. Helemaal top!

De kamer is makkelijk te vinden. Het is duidelijk dat we hier goed staan. Eenmaal binnen… Tja. Ik kan niet bepaald over een introductie spreken. Meteen beginnen kennen we inmiddels, maar M'ama neemt dit naar een hele nieuwe dimensie. Let's go dan maar! We beginnen te puzzelen en komen wat lastig op gang. Wanneer we eenmaal los zijn is het slechts in spanning afwachten wat ons staat te wachten.

Grappig, ik was erg benieuwd waar dit naartoe zou gaan. Vooral qua verhaal. Van de site wordt je nu niet persé wijzer. We gaan het meemaken dus. Ja en dan staan we in een ruimte waar ik als grote anti-held niet erg blij van word. Doei overzicht! Slim gedaan en uiterst geschikt voor lekker dramatische momenten. Die zéker zullen volgen.

Dan stagneert het even. Deze gaat er bij mij niet helemaal in. Je moet weten dat ik gek ben op Grieken, maar één ding blijft me een raadsel: waarom willen ze in Athene toch zo graag vroegtijdige gehoorproblemen? Kijk, mijn huisarts zou geregeld op me vloeken als-ie het volume van m'n koptelefoon in de trein zou horen, maar dit doet toch de deur dicht. De. Muziek. Staat. Zó. HARD. Hard als in: wij die schreeuwen of ze als-je-blieft het volume lager kunnen zetten, maar er niet bovenuit komen want de muziek staat veels te hard. Na een tijdje in een soort loop te hebben gezeten, komt de boodschap over en kunnen we door.

Wat ik super tof vind aan deze kamer, zijn de puzzels die sterk in thema zijn. Uiteraard zijn ze wat op de achtergrond, maar dat is niet erg. Ze dragen mooi bij aan het verhaal. Een verhaal wat hiet sowieso op een originele manier vertelt wordt. Na de eerste puzzel lopen we nooit écht muurvast, en lopen we dat wel krijgen we hints via een systeem waar ik iets minder van gecharmeerd ben. Vooral omdat alles zo mooi in thema is. Zonde!

De acteurs heb ik ook een klein beetje gemengde gevoelens over. Ze dragen regelmatig bij aan de sfeer, nemen je mee door alle ellende waar M'ama doorheen is gegaan en flikken het soms om me werkelijk dood te laten schrikken. En ook me soms lichtelijk te irriteren. Dat de muziek nu minder hard staat, lijkt een cue om dat met stemgeluid te compenseren. Nergens voor nodig joh. Het is dan soms ‘overdoing it' weetjewel. Vooral tegen het einde vind ik het storend. Kei jammer, want de meest effectieve scares en sfeervolle momenten zijn zonder gekrijs. En die zijn er genoeg! Scheelt hen ook weer een Fisherman's Friends zou je denken.

De afwerking is het ook net wel, of net niet. Voor Griekse standaarden ziet het er redelijk netjes uit. Voor ons is dus het dus met momenten even slikken. Ik klink nu overigens een beetje negatief, maar al bij al is het niet zó zwart-wit hoor! Ik heb me namelijk prima vermaakt. Ik blijf het zeggen: M'ama moet het hebben van de storytelling en dat doen ze naar mijn idee gewoon super goed! Bepaalde aspecten heb ik niet eerder zo gezien en vond ik origineel en gaaf bedacht. Daarom zou ik ‘m je zeker aanraden.

Deze laatste kamer was met recht even alle remmen los. Best wel lekker. Ik heb ‘m met momenten als vrij spannend ervaren wat ik ook een beetje stom vind. Want je zou denken toch wel wat te kunnen handelen na een week horror in je pretbek, niet? Dat is dan toch de achterliggende, en onderhuidse sfeer die ze hier neer weten te zetten. Daarvoor dus chapeau! Tel daar nog de superlieve eigenaresse en medewerkers bij op en je hebt gewoon een vette kamer om je trip mee uit te knallen!


8

Sfeer: 8.0

Spelbeleving: 9.0

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Top service
  • Vaak sterk acteerwerk
  • Spannende opbouw
  • Tof thema
  • Puzzels vertellen verhaal
  • Vette ruimte
  • Gave showelementen
  • WAT ZEGGIE?!

  anne_ter_horstDrs-jlcGijssambeek

Chapel & Catacombs

Lockhill
Geplaatst op: 10 januari 2023

Cata-kom-maar-op! Toch?

Daar staan we dan voor de deur van Lockhill. Binnen enkele ogenblikken mogen we Chapel and Catacombs gaan spelen. Mijn hart zit in m'n keel. De verwachtingen liggen torenhoog. Of die waar zijn gemaakt? JA.

Vanaf binnenkomst wordt je meegetrokken in een verhaal. Je betreedt het prachtige dorp Lockhill en je voelt direct dat het niet persé heel gezellig wonen is hier. Na een korte uitleg mogen we onze eerste taak volbrengen. Hier ben ik toch zo dol op. En melig als we zijn, tot dat we dan de kapel mogen betreden. Nee toen was het lachen me wel even vergaan. Maar waar je dan in terecht komt… Er hebben denk ik zelden zoveel emoties door m'n lijf gegierd. Verbaasd, haast emotioneel, overdonderd en bang!

Geen enkele hoek voelde veilig en die angst was niet persé heel onrealistisch. Gelukkig kon ik na een tijdje de spanning wat laten zakken. Dit neemt niet weg dat ik goed begrijp dat deze kamer als zeer spannend wordt beschouwd. Het is niet dat ik fluitend door de ruimtes liep zeg maar. Maar de kracht van de horror hier is dat je het in alle vormen treft. De scares zijn gedoseerd, en gewoon prachtig uitgevoerd waardoor ik ook kon genieten. Soms was ik gewoon blij dat ik een specifieke scare kreeg, omdat het zó vet was gedaan! Interactie wordt aangemoedigd en naar mijn idee lezen de acteurs ons perfect. ‘Oh je denkt slim te zijn door dit te doen? Dacht het niet!'

Ons avontuur blijft maar doorgaan en voor mijn gevoel komt er geen einde aan. De ruimtes zijn prachtig en slim uitgewerkt. Ook de puzzels liggen ons goed. Wanneer we een hint nodig hebben voelen ze dit perfect aan en ook op zo'n manier dat het niet vervelend wordt zeg maar. Ik ben erg fan van de manier van hints geven hier. Dit kan ook als een minpunt ervaren worden en dat begrijp ik. Gelukkig werd het door slimme keuzes van de host niet frustrerend. De puzzels die je doet zijn afwisselend. Van denk, doe tot zoek. Kortom: voor ieder wat wils. Als je nog in staat bent om helder te denken, is dat ontzettend leuk.

De manier waarop het verhaal verteld wordt is geniaal. Met momenten passief even genieten en het moment daarop wordt verwacht dat je actie onderneemt. Dan komt alles samen en naderen we langzaam de grande finale. Ik vind het heel tof hoe dit gedaan is. Ook zoiets heb ik nog nooit gezien en zorgt dat je met een flinke stoot adrenaline buiten komt. Ja en dan zit-ie er alweer op… Met z'n drieën moeten we even verwerken wat we zojuist meegemaakt hebben. We hebben gegild, gerend (al is dat niet de bedoeling maar hallo) toch nog een beetje gelachen en genoten. Ik voel me omvergeblazen door hetgeen wat ik zojuist allemaal gezien heb. Dan kom ik gelijk op het enige minpuntje: ook ik ben geen fan van het ‘in-character' napraten. Ik snap dat ze je hier vanaf begin tot eind in een ervaring mee willen trekken, maar hier werd ik er op een gegeven moment een beetje flauw van.

Desondanks: koop tickets, vlieg naar Athene en speel Chapel and Catacombs. Ook als je bang aangelegd bent, doe het nou gewoon! Je krijgt er geen spijt van. En denk maar zo: wat is het ergste wat kan gebeuren? (Ik geef daar na mijn Athene trip in ieder geval geen antwoord op, want het zal je gegarandeerd niet geruststellen.) Bedankt Lockhill, voor deze grandioze ervaring. See you in the House on the Hill!


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 9.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Gi-ga-groot
  • Ik ben gehypnotiseerd
  • Puzzels
  • Acteerwerk
  • Spannend
  • Verhaal
  • Details (geur!!)
  • Introductie

  katena3MariekeSemDrs-jlcanouk

Mystic Project

Mystic Corporation
Geplaatst op: 11 januari 2023

“Is dat jouw broer?!”

Oke, dit wordt een moeilijke. Op onze één na laatste dag speelde we Mystic Project van Mystic Corporation. Ik ben groot fan van het concept: jij bent een journalist en gaat een kopie spelen van de eerst escaperoom ooit. 30 minuten lang even puzzelen en daarna maak je er een mooie reportage van. So far, so good. Tja. We wisten allemaal dat dat niet ging gebeuren, toch? Wat er wel gaat gebeuren moet je eigenlijk gewoon niet willen weten. Laat de trailer van de kamer dan ook voor wat hij is en stap zo blanco mogelijk deze kamer in.

De introductie is erg sterk. Jezus wat werd ik hier ongemakkelijk van. Het deugt allemaal van geen kanten en het acteerwerk is ijzersterk. We gaan van start en stukje bij beetje komen we er achter wat zich allemaal achter deze gesloten deuren afspeelt. Ik pak even door op het acteerwerk. Deze blijft de gehele room niet teleurstellen. Bij Mystic werken ze met professionele acteurs en dat merk je wel. Ze zijn slim ingezet en geven energie voor tien waardoor je hier gave showelementen tegen komt. Hier ben ik dan ook fan van en maakt voor mij de kamer.

Waar ik helaas niet zo vrolijk van werd zijn de puzzels. Bijna bij iedere puzzel stonden we als een stel schapen te kijken. “HOE hadden we dit zelf op kunnen lossen?” De logica is naar ons idee ver te zoeken. Als je denkt “Pffff nóg een kamer,” in plaats van “Yes! Nog een kamer,” dan zit er iets niet goed. Alle voorwaarden eromheen maakte dat we het wel naar ons zin hadden, maar als je bij iedere handeling die je moet doen blijft steken. Ja, dan wordt je daar wel simpel van. In Griekenland werkt het concept ‘tijd' net even anders, en daardoor liepen we gigantisch uit. Uiteraard waarderen we dat we de kamer wel uit mogen spelen.

Dan de afwerking. Alles is geheel in het steampunk thema. Sommige onderdelen zijn gaaf uitgewerkt en specifiek één onderdeel vind ik nice en creatief. Maar ook daar stopt het. Het kan net allemaal wat verfijnder. In Griekenland lijken ze een kamer te bouwen, spelers erin te duwen en that's it. Geen onderhoud of überhaupt een doekje erdoorheen. Zonde! Tegen het einde vind je een onderdeel waarbij we als Nederlandse spelers ons hand voor ons hoofd slaan. Dit voelt bijna illegaal om te doen.

Dan het verhaal: vet! Maar ook daar weer een sidenote. In essentie is het een simpel verhaal. Maar ook hebben ze er hier een handje van aan om iedereen en z'n moeder erbij te betrekken. Het is echt geen hogere wiskunde, maar zo onnodig soms. Less is more. Ik blijf het gaaf en origineel vinden wat ze hier doen, maar met wat meer finesse was het allemaal beter uit de verf gekomen.

Overall ben ik echt wel enthousiast over deze kamer, alleen zitten er te veel ‘maarrrre' aan. Ieder voordeel heb z'n nadeel zeg maar. Toch zou ik ‘m wel aanraden om te spelen. Ik ben vroeger altijd gepest en zoek het daarom altijd bij mezelf. En ik denk dan; liggen de puzzels jou wel? Dat scheelt weer de helft. De kamer is niet eng maar met momenten spannend. De vriendelijke eigenaar beschouwd de kamer niet als horror, al zal dat voor spelers die niets van een eng thema moeten hebben anders voelen.

Al bij al hebben we onszelf prima vermaakt, ook naderhand met de gastvrije eigenaar en acteurs. Het concept voor zijn nieuwe kamer klinkt weer net zo origineel, dus ik zal zeker terugkomen!


8

Sfeer: 9.0

Spelbeleving: 5.5

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Goede service
  • Beleving
  • Spannend
  • Introductie
  • Vriendelijke mensen
  • Puzzels

  katena3anoukDrs-jlc

The Sacrifice

Disappear Escape
Geplaatst op: 16 januari 2023

Net op Funda: landelijk huis mét stal in behekst dorpje

Geregeld vraag ik mezelf af of de landing van ons vliegtuig goed is gegaan. Ik bevind me namelijk de afgelopen dagen vaker in Britse dorpjes dan die keer dat ik in Engeland was. Je kunt wel concluderen dat ze daar fan van zijn in Athene. Hey, geeft niks he! Ik ook. En al helemaal van het sfeervolle Torryburn van Disappear Escape.

Tip 1: never skip legday. Na een flinke dosis traplopen staan we voor de deur van The Sacrifice. Ook hier worden we in thema ontvangen. We krijgen de nodige informatie en die pakt me direct. We hebben een simpele taak: vind 5 objecten en bonjour uiteindelijk de heksen het dorp uit. Want ja, die zitten er nog wel. Je dacht niet dat het zó eenvoudig zou zijn toch? Dit is op een super leuke manier gedaan en draagt bij aan het verhaal.

Laten we beginnen! Na een lekker spannende intro van de kamer staan we in het hart van het dorp. Direct starten met de puzzels doen we niet. Eerst even rondgapen en de omgeving in ons opnemen. Want: wat gaaaaaaf! Waar veel escaperooms een dorp als introductie gebruiken, is dit gewoon je decor waar je de komende twee uur in mag zijn. Wil je ontdekken wat er achter dat hoekje verstopt zit? Geen probleem. Wat er achter die deur schuilgaat? Ik weet het niet! Maar je gaat erachter komen. Oh en je mag daarin, en die deur kan misschien open en…Daarom alleen al is dit voor mij geen escaperoom. Dit is een avontuur.

Ondanks dat het decor dus zo groot is, blijft het spel ten alle tijden overzichtelijk. Ik was misschien een beetje bang dat we doelloos rond zouden dwalen, maar dit is geen moment aan de orde geweest. Door slim gebruik van licht en indeling van de ruimte weet je waar je moet zijn. De puzzels zijn logisch en goed te doen. Niets bijzonders of baanbrekends, wel passend bij het uiteindelijke doel waar je naartoe werkt. Er zat een lekkere flow in en het (leuke) hintsysteem hielp ons doeltreffend waar nodig.

Er kwam voor mijn gevoel geen einde aan. De ruimtes bleven maar komen en komen. Ditmaal niet op een vervelende manier overigens. Er zaten zelfs een paar toffe verrassingen in waar we de grootste lol mee hebben gehad.

Ja en dan zitten er dus nog heksen op je hielen. Qua horror is-ie prima te doen, je weet intussen hoe het er in Athene aan toe gaat. De scares waren super ‘simpel' maar toch is dit bijvoorbeeld voor een teamgenoot van me een van de kamers waar hij het meest geschrokken is. Het acteerwerk was tof, en werd vooral naarmate het einde een dikke vette meerwaarde. Krijg je gelijk gratis en voor niets tip 2: wellicht is deze escaperoom goed geschikt als horror-in-Athene-instap-kamer. Doe er je voordeel mee. Ik heb in ieder geval genoten van onze (achteraf erg lieve) witches!

Dit is wederom een van mijn favoriete kamers die we hier gespeeld hebben. Om eerlijk te zijn is deze ‘zomaar' toegevoegd aan het lijstje omdat één kamer wegviel. Dit maakte dat ik er zonder verwachtingen inging. Dat dit een rol speelt ga ik ontkennen, want dit is gewoon een topper. Change my mind. Duidelijk toch? Fijne puzzels, kei vet decor, goed verhaal, dikke finale en lovely acteerwerk. Ga naar Torryburn! En doe ze meteen de groeten daar van me alsjeblieft.


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Ik ga in Torryburn wonen
  • Heerlijke sfeer
  • Scares: simpel maar ‘t werkt
  • Fijne puzzels
  • Toffe start
  • Duidelijke taak
  • Mooi simpel verhaal
  • Geweldige hosts
  • Ik wil de actrices knuffelen
  • Finaaaale!

  anne_ter_horstDrs-jlc

The story about the translator, the big guy and the broken olive tree

Dag vier hebben we een streak te pakken. Nu heb ik me oprecht bij elke kamer vermaakt, maar de succesmomenten blijven deze donderdag maar komen. We sluiten de avond af met drie horrorkamers waar The Litchver Woodland als grande finale dient. Ik mag wel zeggen dat we na Monika's Diary met hoge verwachtingen naar binnen gaan.

Op de stoep staat George ons op te wachten. Ik sprak hem een paar maanden geleden met betrekking tot de vertaler in het spel en het boeken van de kamer. Dikke +1 voor de vriendelijke en persoonlijke service vooraf. Nu zouden we elkaar dan eindelijk ontmoeten in de rol van translator. Als je m'n andere review hebt gelezen, kun je concluderen dat ik hier behoorlijk fan van ben. Maar deze man, die spant helemaal de kroon…

Eenmaal binnen krijgen we een toffe introductie. Je ziet een bepaald patroon wanneer je beide kamers van Ban Bang Theory hebt gespeeld, maar dat is helemaal niet erg. Juist niet, ik ben er dol op, want ze weten wat ze hier aan het doen zijn. Onze acteur is geloofwaardig en het verhaal wordt langzaam duidelijk. Wij gaan kamperen in het bos (“Are you sure?”) maar natuurlijk speelt er een hoop gekkigheid, waardoor we diep van binnen weten dat we dit beter niet kunnen doen. Ach, we zijn er nu toch. Kom maar op!

We worden op een prachtige manier de kamer ingeleid. Het zet gelijk de toon en het beloofd weer gezellig te worden. Ik weiger om ook maar het kleinste detail hierover te vertellen, maar pfffff…… Wat was dit goed. We zijn getuige van één van de vetste scenes die ik ooit heb gezien. Eigenlijk zo simpel, maar bril-jant. Dit is één van de redenen waarom ik van escapen houd. Het gevoel alsof je de hoofdrolspeler bent van je eigen film, dat is helemaal mijn stijl. Ik word er gewoon sentimenteel van jongens.

We krijgen wederom een ‘simpele' taak mee die kracht bij het verhaal zet. Daarbij wil ik vermelden dat je niet persé puzzels oplost in deze room, maar eerder opdrachten uitvoert. Mijn voorkeur gaat uit naar belevingskamers boven puzzelkamers en als jij net als ik dus een fantastische smaak hebt, ga je dit geweldig vinden. Overigens niks tegen puzzels hoor, vind ik ook lachen maar daar kom ik niet voor naar Athene. “VoOr Wat dAn WeL sTePhaNiE? DIT!!!!!

Want: dit decor dan. Holy shit. Kijk we zijn natuurlijk strontverwend als speler zijnde. Ik kom er ook eerlijk voor uit dat ik gewoon goed ga op omvergeblazen worden door decor. Dat kan dramatisch, en groots. Maar soms ook creatief, zoals hier. Ik vind het werkelijk geniaaaaal wat ze hier gedaan hebben. Moet je ook al niet willen weten. Wel mag je weten dat je in een bos bent. En dan bedoel ik niet graffiti-op-de-muur-en-camouflagenetten-bos. Maar een bos. Got it?

Zo'n scene als waar ik het eerder over heb, dat doen ze gewoon nog een keer he. Wauw. Licht, geluid, acteerwerk… Ik mis alleen de “Camera. Actie!” Ik blijf het knap vinden als je een verhaal kan vertellen zonder papierwerk en filmpjes tussendoor. Maar deze manier slaat voor mij alles. Een verhaal wat duidelijk en mooi is. Niet te gek, soms totale escalatie en een klein twistje. Wat wil een mens nog meer? De acteurs in de kamer zijn er niet alleen om jou bang te maken. Zij bepalen het spelverloop en laten op een prachtige manier zien wat er allemaal gebeurt in het bos.

Dan wijd ik nog even een apart kopje aan onze George. Ofwel, de man die 100% bij heeft gedragen aan ons spelplezier. Hij voelde perfect aan “That I could have some fun with you guys.” Nou George, dat klopt. Ik heb me werkelijk waar doodgelachen in het Litchver bos. Hoe dicht kunnen angst en comedy bij elkaar liggen? Zo dicht dus. Hij was de grote main character in het spel. Ineens waren we dan echt met z'n vieren. Het was zelfs afkicken bij de eerstvolgende kamer. Ik miste de “That's what she said.” Ge-wel-dig.

Na ons avontuur kletsen we nog gezellig na. Wat hebben zij hier iets fantastisch neergezet. Vol trots en passie vertelt eigenaar/vertaler/cabaretier George over zijn kamer en visie. Ban Bang Theory voelt als één warme familie die met een bak enthousiasme twee topkamers draaien. Ik kan niet wachten op wat er nog gaat komen.

Ja ik ben enthousiast. Ik ben in staat om m'n 06 nummer onder de review te plaatsen zodat je me kunt bellen, en ik er ongegeneerd een uur over kan lullen. Ik wil benadrukken dat dit een horrorkamer is, ja. Maar dankzij de hilarische acties van onze vertaler hebben we dat misschien anders ervaren. Ik kan dat zo waarderen. Ik ben ooit begonnen met escapen voor m'n plezier en wat heb ik dat hier gehad. Het was lachen, gieren, brullen en genieten. Ga dit gewoon doen. Niet zeggen van “Ja maar ik ben bang”, Nergens voor nodig! Gewoon lekker achter de plaatselijke vertaler schuilen en dan komt alles goed. Dit mag je voor geen goud missen.


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Wat een sfeer
  • Ziek realistische setting
  • George
  • Fantastische acteurs
  • De Vier Duitsers!!!
  • Verhaal
  • Kippenvel tot aan m'n kleine teen
  • Spelverloop
  • Geweldige mensen
  • Beste boskamer OOIT
  • Introductie
  • Spannend

  Drs-jlc

Woman in Black

Coven Escaperooms
Geplaatst op: 22 januari 2023

Hoe ik mijn kledingstijl zou omschrijven

Joehoe! Dag vier is gaande. We gaan richting de avond en hebben drie horrorkamers op de planning. God, wat kan dat een mens gelukkig maken. We starten bij Woman in Black. Een kamer waar we veel over hadden gehoord en dus zeker niet mocht ontbreken. Met een dosis gezonde spanning staan we voor de deur. Let's do this!

Of ja, ‘toen stonden we voor de deur'. Het was wel even zoeken hoor. Eenmaal op de juiste verdieping van het gebouw konden we lekker in de stemming komen met een kerstboom vol knipperende lampjes en de discobal die speciaal werd aangezet. Is toch lief! Je denkt dat ik dit verzin, maar is echt waar. Toen konden we écht beginnen. Eenmaal de deur door, staan we in een sfeervol decor. We bergen onze spullen op en krijgen een duidelijke uitleg: zoek het testament in een vervloekt huis en breng het terug. Het liefst zonder kleerscheuren. Zo dapper als we zijn, zeggen we daar natuurlijk geen nee tegen.

De kamer start rustig. Té rustig. Het is wachten totdat het een keer fout gaat. Dat moment laat akelig lang op zich wachten en dat waardeer ik wel. Het begin van de kamer is tof en logisch in het verhaal. Door de afwisseling van ruimtes lijkt de kamer naar mijn idee veel groter dan dat-ie is en dat is slim. Al snel staan we in Grithin Gifford en genieten we van een tof decor. Dorpen in escaperooms hebben echt m'n hartje sinds Athene. Ook hier weer vet gedaan!

Dan staan we voor het bewuste huis en ineens voel ik toch een partij lood in m'n schoenen. Waaaaaarom doe ik mezelf dit aan? We lopen binnen en ontmoeten dan eindelijk ons obstakel in dit avontuur: een man in een spierwit pak! Nee, sorry weer een hoop flauwekul. Anyway, gezellig is anders en we merken al gauw dat ze hier goed begrepen hebben hoe je vette en gedoseerde scares neerzet. Kleine kanttekening wel. Daar kom ik later op terug.

De toon is gezet en rondom deze omstandigheden zal er gepuzzeld moeten worden. Gelukkig zijn deze goed te doen. Ik heb niet het idee dat we muurvast hebben gezeten dus dat is fijn. Wat daar in ieder geval aan heeft bijgedragen zijn de hints. Ja en hoe deze gegeven worden….You'll hate it or you'll love it. Geen tussenweg. Ik val in die laatste categorie. Dit resulteert in een hoop toestanden en werkt op de lachspieren. In ieder geval bij ons. Feit is, het is creatief bedacht en zeker in thema!

We botsen op nog een aantal mooie momenten in zowel spelverloop als acteerwerk gedurende de kamer. Ja, er zit hier oprecht zo'n kei-harde-vette-mooie scare in waarvoor je alleen al deze kant op moet komen, maar bij sommige momenten zien we zó het tegenovergestelde. In het dagelijks leven heb ik het talent om in de weg te staan. In de keuken bijvoorbeeld. Dat dan net iemand bij een kastje moet zijn waar ik sta weetjewel. Precies dat gevoel had ik hier ook. Ooit werden we letterlijk op onze plek gezet. Onze Woman in Black is niet bang om hier en daar even een zetje uit te delen. (“Hey gek, ik word geduwd!”) Ah joh. Niet de bedoeling, maar ook wel weer een beetje grappig.

Ik ben écht fan van bepaalde settings hier. Helaas niet altijd. Zo jammer! Ik denk dat met onderhoud en een klein beetje liefde er zoveel te halen valt. Het contrast is immens groot ook. Van indrukwekkend tot (sorry) gewoonweg lelijk. Ja, het is negen van de tien keer donker, maar de dikste scare is toch wel wanneer er in een bepaalde kamer een lichtje aan gaat. Oei, dat is niet best. Bepaalde onderdelen vallen letterlijk van ellende uit elkaar. Dus al bij al: het kan zéker. Ik mis alleen net de volle 100%.

We blijven in ieder geval lekker door flowen en slaan onszelf er tot het bittere einde doorheen. Het slot is precies alles waar ik van houd: genieten van een grande finale die ik héél nice vind. We weten onze taak succesvol te volbrengen en eindigen waar we ooit begonnen zijn.

Zo. Even bijkomen en kletsen met onze vriendelijke host. Love het enthousiasme en de passie die hier van alle kanten vanaf straalt. Hij vertelt ons wat over de plannen voor de volgende kamer en wij zullen zeker terugkeren!

Al bij al: Woman in Black is een kamer die je zeer zeker mee moet nemen in je escapetrip. Er zitten goede dingen in en ik ben van mening dat ze duidelijk doorhebben hoe je horror toepast in een kamer. Heerlijke spanning, niet te in-your-face en een aantal vette scares. Daarbij zijn de puzzels prima en het decor met momenten erg mooi. Wij hebben ons goed vermaakt, dus ik zeg: gewoon doen!


8.5

Sfeer: 8.5

Spelbeleving: 8.5

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Fijne horror
  • Tof acteerwerk
  • Met momenten mooi decor
  • Lollig hintsysteem
  • Vriendelijke host
  • Lekker spannend
  • Logica
  • “Nee ga jij maar!” momenten
  • Fantastische finale

  Drs-jlc

“Love what you've done with the place!”

Ik zit achterin de auto terwijl de taxichauffeur verbaasd de rem intrapt. “Are you sure this is the right place?” “Uh… I guess?” De lieve man is bezorgd, maar ondanks onze twijfel trekken we dapper ten strijd. Komt goed. Eenmaal uit de taxi valt er aan letterlijk niets te zien dat we voor een escaperoom staan. En laat dat nou net zijn waarom ik zo van Monika's Diary houd.

Voor het huis wacht een jongeman ons op. Daardoor viel het bij ons op z'n plaats. We staan goed! Het zit namelijk zo: deze escaperoom speel je met een vertaler. Of je moet vloeiend Grieks kunnen spreken/lezen, maar dat was voor ons een beetje te hoog gegrepen. Wij zijn vanuit het verre buitenland speciaal naar Athene gekomen om de mysterieuze zaak rondom Frank te onderzoeken. Zijn vrouw is overleden en zijn dochter hartstikke zoek. “What could possibly go wrong?” is dan ook mijn mantra in Athene geworden. Met goede zin, een huiszoekingsbevel en onze vertaler gaan we naar binnen. Let's go!

Bij de introductie wordt de toon gezet. Het onderdeel ‘vertaler' beviel me wel. Oke cool, complete monologen worden voor onze neus vertaalt. Knap! Maar daar blijft het niet bij… Ik was erg benieuwd waar dit verhaal naar toe zou gaan. Na de introductie kon ik niet bepaald zeggen dat ik zin had om een kijkje in het huis te nemen. En die zin werd ook niet groter naarmate het spel vorderde.

Ohhhh wat hebben ze hier goed begrepen hoe je een sterke horrorkamer maakt. Niks geen krijsende mensen die in je nek springen om de drie minuten, geen muziek waarbij je trommelvliezen uit elkaar knappen. Nee. Gewoon een onderhuids, verschrikkelijk gevoel van spanning doormiddel van gedoseerde scares, een super realistische setting en gebruik van licht en geluid. Wat een gave showelementen zitten hierin en knap hoe de acteurs hun bijdrage leveren aan een kei sterk verhaal. Zo moet ‘t!

Ik kom nog even terug op de vertaler. Want die is het volledige spel bij ons gebleven. Ineens zijn we met z'n 4en (of ja… he) en kom je erachter dat deze guy meer doet dan alleen vertalen. Ik ben me ervan bewust hoe zoiets je ervaring kan maken of breken. In ons geval 100% maken! Ook hij draagt bij aan een nog authentiekere sfeer. Ik vind het haast jammer dat onze Griekse vrienden dit moeten missen. Je hebt er een maatje, hintmachine en zelfs een menselijk schild aan. Bril-jant.

Aan het einde escaleert het compleet. Deze kwam voor mij volledig uit de lucht vallen en als ik eerlijk ben hou ik d'r wel van hoor. Achteraf is het voor mij logisch, en voelt het zelfs bijna als een soort ontlading na de intensiteit die ik door de kamer heen heb ervaren. Na het spel komen we even op adem en kletsen we gezellig na met onze acteurs en vertaler. Wat een geweldige mensen, en wat een geweldige kamer. Ik denk dat je wel begrijpt dat ik enthousiast ben. Ja, ik vond ‘m heftig, maar dat mag geen rede zijn om dit onderzoek over te slaan.


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Ontsnapt: Ja


  • Enge Sfeer
  • Acteurs
  • Realistische beleving
  • Vertaler
  • Horrorfilm feeling
  • Lieve mensen
  • Verhaal
  • Setting
  • Spannend

  katena3Drs-jlc

Stigmata

Dark Maze
Geplaatst op: 11 januari 2023

Deze kamer moet mij niet

Ken je dat gevoel dat je je hele leven aan het overdenken bent en je jezelf afvraagt “Waar is het in godsnaam fout gegaan?” Ja nou ja ik wel. En ik denk dat ik dat nog nooit zo sterk heb ervaren als bij Stigmata. Ik ga je meenemen waarom.

We kennen onze tweede dag in Athene geen genade. We janken er vijf kamers doorheen waarvan twee horror alsof het niks is. Vanuit Escapepolis racen we door naar Dark Maze om Stigmata te spelen. Je wordt in thema ontvangen. Iets met een priester, dochter, ellende en wij die het op moeten komen lossen. Is goed jonge! Het ziet er allemaal netjes uit en hier word ik wel vrolijk van. We worden mee naar binnen genomen in het huis van de bezorgde vader en komen al snel tot de conclusie dat het beter is om te blijven slapen. Of ja ‘we'. Net voor ik wilde uitleggen dat ik m'n tandenborstel en schoon ondergoed niet bij had, liepen we al naar boven. Vooral dat laatste was geen overbodige luxe.

Ik wil niks spoilen maar godnondeju wat heb ik hier angstige momenten gekend. Wat je eng vind, is natuurlijk heel persoonlijk en laat dit nou net hetgeen zijn waar ik iets minder van gecharmeerd ben. Goed, ik heb mezelf uiteindelijk herpakt dus we gaan er voor! Net toen ik besloten had dat het allemaal wel goed zou komen, ging het lampje bij m'n andere teamgenoot uit. We houden van afwisseling.

De puzzels zijn passend bij de sfeer. Geen revolutionaire hersenkrakers maar dat hoeft ook niet als er constant iemand in je nek vliegt. De afwerking van de kamer vind ik verschillen per ruimte. Waar de ene redelijk gedetailleerd is, laat de andere het wat afweten. Het acteerwerk is goed, maar naar mijn idee ken je op een geveven moment het grapje wel. Stigmata moet gehoord hebben dat ik dit dacht, want precies toen besloten ze te gaan zieken. Bedankt he, gaan we weer.

Intussen vergeet ik wel eens dat we met z'n drieën in Athene zijn in plaats van met twee en is het aardig stil rondom het gasfornuis. Dat angst persoonlijk is, merk je wederom hier wel terug.

De finale is echt heeeeel erg gaaf. Origineel en episch. Hier heb ik volop van genoten. Zo goed bedacht en we genieten weer even van een showtje. Of dit in Nederland door de keuring komt, vraag ik me af, maar hey! We leven nog. En dan staan we weer buiten en kletsen we nog even na met de vriendelijke host.

Ik vond Stigmata een leuke kamer met een paar originele en verrassende aspecten. We speelde deze kamer natuurlijk vrij in het begin, dus ik kan me voorstellen dat wanneer je meer horrorkamers hebt gespeeld in Athene, je dit wel kent. Desondanks heb ik me vermaakt en raad ik ‘m je zeker aan!


9

Sfeer: 9.5

Spelbeleving: 9.0

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Eng
  • Goede finale
  • Origineel intro
  • Moeilijkheidsgraad
  • Tof acteerwerk

  katena3GijssambeekDrs-jlc

The Cellar

Last Wish
Geplaatst op: 13 januari 2023

Als je denkt alles te hebben meegemaakt…

Dag 2, kamer 5. Nog vol adrenaline van Stigmata staan we voor de deur van Last Wish. In tegenstelling tot sommige escaperooms is het duidelijk dat je hier goed staat. Hier en daar horen we wat verhalen over The Cellar. Iets met ‘physical contact' en zo. Oke, ben benieuwd.

Voor we naar binnen mogen schiet er snel een van de medewerkers naar buiten om dit nogmaals te bevestigen. Dan mogen we eindelijk naar binnen. We worden volledig ontvangen in thema. Het decor en het sleazy mannetje die ons naar de lokale kroeg leidt dragen hier sterk aan bij. Eenmaal in de bar zet het mooie decor door. Het ziet er netjes uit en er zitten een aantal verrassende elementen in. Ik wilde bijna zelf een wijntje d'r bij pakken, is het niet dat de sfeer dat niet bepaald toeliet.

Het begint relatief rustig. Je voelt je niet persé heel welkom. Dat de bewoners niet gelukkig zijn met jouw komst wordt steeds duidelijker. Niet gelukkig is zeg maar zelfs zacht uitgedrukt. Dit is een vorm van horror die we nog nooit eerder tegen zijn gekomen. Een zeer agressieve vorm. Spullen om je heen gaan kapot en je vraagt jezelf af hoelang jij nog heel blijft. Dit niet alleen door wat ‘simpele' scares, maar door intimidatie doormiddel van acteerwerk en sfeer.

Er zal ook nog gepuzzeld moeten worden jongens! Gelukkig zijn deze goed te doen. Hier en daar hebben we wat hints nodig. We worden dan ook redelijk goed op weg geholpen door het systeem. (Wat naar mijn idee wel wat uit thema is.) Jammer want deze escaperoom is wel een van de beter afgewerkte die we tijdens onze trip tegenkomen. Het decor stelt niet teleur, ook niet naarmate we het einde vorderen. Het verhaal is me overigens met momenten een beetje ontgaan. Wellicht dat de intensiteit van het spel hierbij een rol speelde.

Ja en dan loopt het allemaal weer uit de klauwen. Ik wil je niet vertellen wat er precies gebeurt maar houd er rekening mee dat het niet flauw is. Ik wil dit graag benoemd hebben omdat er meer dan genoeg mensen zijn die hier niet goed op gaan. Zo ook in ons eigen team. Daarbij wil ik dus ook benoemen dat ik me geen enkel moment onveilig gevoeld heb. De desbetreffende teamgenoot is volledig met rust gelaten, de acteurs voelden aan dat dit niet handig was. Wat overigens wel resulteerde in dat wij het doelwit werden. Van je vrienden moet je het hebben zeg.

Ik kon het goed hebben. Mijn familie denkt dat ik een psychopaat ben, maar ik heb hier van genoten. Bepaalde extreem bizarre situaties resulteerde in pure hilariteit. “WTF gebeurt hier jongens?!” Het eindspel is tof, lekker alle remmen los. Naar mijn idee onmogelijk zelf op te lossen maar ‘gelukkig' sta je er niet alleen voor. Uiteindelijk weten we te ontsnappen en staan de lieve mensen van Last Wish voor ons klaar met de nodige “Are you guys okay?” en een recap van het verhaal. Uiteindelijk valt het allemaal op z'n plek.

Ga ik je deze kamer aanraden? Lastig. Tussen de regels door snap je heus waar ik op doel. Ik vind het een toffe kamer om mee te pakken en heb me er ontzettend vermaakt. Alleen al vanwege het decor en de unieke sfeer zou ik het doen. Of je de randvoorwaarden trekt, kan alleen jijzelf bepalen. Weet dat het een toffe toevoeging is en bijdraagt aan iets wat ik nog niet eerder heb beleefd.


9

Sfeer: 9.0

Spelbeleving: 8.5

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Unieke sfeer
  • Dramatisch
  • Mooi decor
  • Tof eindspel
  • Origineel
  • Beleving
  • Lieve hosts
  • Zelfs lieve acteurs

  Drs-jlc

The Butcher Resurrection

Escapepolis - Galatsi
Geplaatst op: 14 januari 2023

Hoe het feminisme in mij langzaam m'n lichaam verlaat

De afsluiter bij Escapepolis. De enige kamer die we hier spelen met acteur. En dat blijft iedere keer toch weer een beetje spannend. Gelukkig hebben we een échte slager in ons team, dus ik zie geen obstakels.

Nou, laten die er nou net wel zijn. Toevallig zijn we ontvoerd door de Butcher en moeten we zien te ontsnappen. Dat klinkt als muziek in m'n oren. Één ‘simpele' opdracht staat vast: zorg dat je niet gezien wordt. Kijk en ik ben dan meteen weer helemaal gelukkig. Ik hou van dit concept, dus kom maar op!
De manier waarop je de kamer betreedt is leuk en past in het verhaal. We beginnen goed, en lossen zelfs een puzzel bij Escapepolis hintloos op. Hoera!

We staan in een gaaf decor. Eenvoudig, maar passend bij het thema. Er hangt een spannende sfeer. Door goed gebruik van licht en (soms een klein beetje irritant) geluid ben je niet op je gemak. Het is wachten tot het een keer fout gaat en laten ze dat nou net lekker lang uitstellen. Grappig hoe je dan achteraf denkt “Ha, leuk!” Maar op dat moment totaal niet.

De puzzels zijn leuk in thema, alleen soms een beetje onlogisch of te repetitief naar mijn smaak. Gelukkig wel te doen en passend in de situatie. Ja en voor je het weet kun je maar beter maken dat je wegkomt. Het is met dit soort spellen altijd afwachten wat we gaan doen en als je het eenmaal door hebt…. Nou dat is hier niet het geval. The Butcher speelt slim in op bepaalde verwachtingen waardoor het verloop niet te voorspellen is. Lekker verfrissend en iets minder goed voor je hart.

Nu rijmt het niet altijd met elkaar maar ik vind het wel een geinige toevoeging op het bekende spel. Het toffe vind ik hier (überhaupt in Athene) de consequenties. Het maakt dat je nog meer je best wil doen. Zoals we in Brabant zeggen: “Ginne flauwekul!”

Dan ineens zijn we getuige van zo iets vets. Wauw! Heerlijk dramatisch, love it. Het echte einde is een beetje chaotisch maar geeft wel het gevoel van echt ontsnappen. Gelukkig staan we zonder kleerscheuren weer buiten. We kletsen nog even gezellig na met de eigenaar die ook heeft genoten van onze fratsen. En dan zit ons avontuur bij Escapepolis er alweer op.

Voor de verandering komt het verhaal hier prima uit de verf. Het is ook allemaal niet te moeilijk. Hoeft ook helemaal niet joh. Toch zitten er wat leuke twists in en weten ze hoe ze dat hier op een gave manier aan jou als speler moeten vertellen.

Ik ben enthousiast over deze kamer! Voor mij persoonlijk de beste die we bij dit bedrijf hebben gespeeld. Qua engheid is hij oké te doen. Als je net als ik überhaupt al fan bent van dit soort games, mag je deze zeker niet overslaan!


9

Sfeer: 9.0

Spelbeleving: 9.0

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • Concept
  • Acteur
  • Show!!!
  • Decor
  • Spannende sfeer
  • Beter doe je je best
  • Verhaal

  Drs-jlc

El Exorcista

No Exit - Ilioupoli
Geplaatst op: 12 januari 2023

“We're so sorry father…”

De eerste dag in Athene staat in het teken van No Exit. De afsluiter van de avond: El Exorcista. Tussen de kamers door zaten we even buiten te wachten en hoorde we een hoop herrie uit de kamer komen. Waaronder de speakers die van de muur trilde en een hoop gegil. Zin in!

We krijgen een korte introductie door de eigenaresse die ons uitlegt dat ze dikke schijt aan ‘panic buttons' heeft (korreltje zout I guess) dus met een zeer gerustgesteld gevoel mogen we aankloppen bij huisnummer 13. Naar binnen gaan gaat gepaard met “IK ZIE NIKS!” Maar gelukkig staat father ons op te wachten om ons dan echt binnen te laten. Het is een mooie kerel, want hij besluit zelf achter te blijven. Is goed he.

Nou en dan gaat het los. Binnen de kortste keer liggen we op de grond de schrik. Deze actrice is niet normaal. De scares gaan gepaard met lomp geweld in de vorm van licht en geluid. Soms ‘aangekondigd', soms compleet onverwachts. We rapen onszelf (letterlijk) enigzins bij elkaar en gaan aan de slag. De puzzels zijn in tegenstelling tot sommige andere horrorkamers in Athene oké te doen. Er zit afwisseling in en ze passen redelijk in het verhaal. Af en toe vraag ik me wel af waarom we nou een bepaalde handeling aan het doen zijn, maar wat ik me nog meer af vraag is waarom ik dit überhaupt doe.

Gelukkig is daar een tof hintsysteem die ons mee door de kamer loodst. Ik wil het haast interactief noemen, want het reageert zelfs op de stomme dingen die wij ooit uitspreken. Lachen man. Wat ze hier dus heel erg goed doen, is anticiperen op ons als groep. We hangen nooit frustrerend lang vast en kunnen lekker doorpakken.

Iets minder enthousiast ben ik dan toch weer over de afwerking. Naar mijn idee neemt dit steeds meer af. Ik vind het niet verschrikkelijk lelijk, maar mist net dat beetje meer waardoor het realistische er af gaat.

Dan het ‘WOW' gehalte bij deze kamer. Een aantal keer sta ik met open mond te kijken wat er gebeurt. Hoe dan? Tegen het einde zit er een fantastische scene in die ik weer erg sterk vind uitgevoerd. Wat mij betreft was dit dan ook een mooie finale geweest. Het gaat nét iets te lang door. Je moet stoppen op je hoogtepunt toch? Op zich kan ik verder de twist aan het verhaal wel waarderen dus extreem storen doe ik me er niet aan.

Ja. Het was een hele bevalling zeg, El Exorcista. Met een blauwe knie en m'n hart in m'n keel sta ik buiten. De eerste horrorkamer in Athene is een feit. En wat voor één. Gelukkig zijn daar de fantastische eigenaresse en haar dochter die ons opvangen. Wat een lieve en gastvrije mensen. We krijgen zelfs merch mee! En er was ook een hond, dus alle ellende is gauw vergeten.

Ik vond deze kamer écht gaaf. Ik vind het moeilijk om in te schatten hoe eng hij daadwerkelijk is. Nogmaals, het is onze eerste kamer hier en wellicht heb ik het daardoor allemaal wat heftiger ervaren. (Ik hoop dat er nu iemand zegt: “Nee hoor Stephanie, en het is ook helemaal niet gek dat je over een bijzettafel bent gevallen van de schrik”) maar het zal wel weer niet. Wat ik wel ga doen, is deze kamer aanraden. Hoe vet is het dat je al puzzelend door de ultieme horrorclassic kan lopen inclusief bizar acteerwerk? Ik zou het wel weten. Neem oordoppen mee, en ga genieten!


9

Sfeer: 9.5

Spelbeleving: 9.0

Service: 10.0


Gespeeld in januari 2023

Gespeeld met 3 personen

Team: De Drie Duitsers

Ontsnapt: Ja


  • TOP Eigenaresse
  • Acteurs zijn nie normaal
  • Special effects
  • Bloedspannende sfeer
  • Beleving
  • Dikke scares

  anne_ter_horstanoukkatena3Drs-jlc

Poltergeist

The Code Agency
Geplaatst op: 22 augustus 2022

Polter-Gei moet voorop!

3 kamers gepland in Düsseldorf vandaag. Al spelen we regelmatig in België, deze voelt toch als een ‘eerste keer over de grens'. Hoofdrede: deze kamer. Regelmatig voeg ik buitenlandse kamers aan mijn wishlist toe, alsof ik van plan ben om op een dinsdagavond ff de auto naar Praag te pakken. Des te vrolijk werd ik van het feit dat er een alternatief op zo'n anderhalf uur rijden van ons vandaan zit! Met andere woorden: Helaas heb ik dus de originele variant van The Chamber in Praag niet gespeeld, dus ik kan niet meepraten over de verschillen. Maar na het spelen van deze heb ik in ieder geval nog meer zin gekregen om alsnog ooit die kant op te gaan!

Na het spelen van de twee andere kamers die momenteel in het Engels worden aangeboden, hadden we even tijd om wat te eten en ons mentaal voor te bereiden. Eenmaal weer binnen werden we onthaald door onze gamehost. Bij iedere kamer die we speelde, kregen we een nieuwe host. Over het algemeen verliep het voor mijn gevoel een beetje chaotisch en is het bij Code Agency lopende band werk. Er is geen tijd voor een gezellig praatje tussendoor. Desalniettemin vond ik de hosts stuk voor stuk vriendelijk, beheerste ze de Engelse taal erg goed en hebben ze bij alle kamers goed op ons gelet. Na een passende introductie konden we van start.

Ik lieg niet als ik vertel dat ik toch wel een beetje gespannen was. Eenmaal binnen werd ik er nou niet persé relaxter op. Ondanks dat we op onderzoek gingen in de kelder van het gebouw, was het er bloedheet. Dit was overigens bij alle kamers van vandaag het geval, dus het lag zeker niet alleen aan de spanning.

Over dat gesproken, de spanning werd goed opgevoerd. Er zaten een paar briljante elementen in, waardoor je je soms flink machteloos kan voelen. Het decor is passend bij de situatie, je bevind je ten slotte in een oude onderzoekskelder. En het (gebrek aan) licht maakt dat je je nooit 100% op je gemak voelt. Ook zaten er een paar effecten in die ik niet had verwacht, echt heel vet gedaan!

Ook de puzzels zijn passend bij de situatie. Verwacht geen hersenkrakers, want daar heb je op dat moment écht even geen tijd voor. Ze zijn ondersteunend aan het verhaal en meer gebaseerd op daadwerkelijk dingen doen. Even klein uitstapje naar het verhaal, deze ligt er en is mooi en helder. Het is mij alleen in de kamer niet altijd duidelijk, en ik denk dat daar nog iets meer te halen valt.

Dan de actrice. Ze speelde haar rol ontzettend goed. Ze is er mooi in geslaagd om ons allemaal de kriebels te geven. De gamehost vertelde ons achteraf dat ze vantevoren telleurgesteld tegen onze actrice vertelde dat wij weer zo'n groep zouden zijn die niet bang waren. Nouuuuuuu…. En dan vooral specifiek één scare. Ik kan niet eens meer navertellen wat er nou precies gebeurde, maar ik lag ineens in een nieuw uitgevonden yoga positie in de nek van een teamgenoot. Best knap.

Als ik dan een klein kritiekpuntje mag geven, had ik het vetter gevonden als dat soort scares meer ingezet zouden worden. Lekker makkelijk achteraf, want op dat moment was ik er natuurlijk niet blij mee geweest, maar ik vind dat wel heel erg vet. Zonder te spoilen, voelt de rol van de actrice nu wat tammer aan. Bijna altijd als ze er is, voel je je ‘veilig' door de positie waar je je bevind. Dat maakt het soms wat voorspelbaar, maar hey! Alsnog vond ik ze vet gedaan en maakte wel dat ik me wat comfortabeler voelde om daadwerkelijk actief mee te puzzelen.

Al bij al ben ik positief verrast door deze kamer! We hadden deze als afsluiter gepland en zijn het er unaniem over eens dat dit onze favoriet van de dag was. Ik wil de andere kamers daar niet mee onder doen, maar horror heeft onze voorkeur en dit was wel alles waar we op hadden gehoopt. Ik vind het de engste kamer die ik tot nu toe gespeeld heb, en denk ook dat je dichterbij huis niets engers gaat vinden, al is angst natuurlijk persoonlijk. Als je in ieder geval zin hebt in een uurtje lang spanning, zou ik deze zeker aanraden!


9

Sfeer: 9.5

Spelbeleving: 9.0

Service: 6.0


Gespeeld in augustus 2022

Gespeeld met 5 personen

Team: Nicht die Kinder!

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Actrice
  • Effecten
  • Specifiek 1 scare
  • Beleving
  • Spannend
  • Eng
  • Origineel

  katena3

Molly's Game

Down The Hatch
Geplaatst op: 22 augustus 2022

Molly's-terechte wereldwijde top 3-Game

Ik review helaas niet zo veel als wat ik zelf zou willen (iets met inconsequent zijn) maar ben vooral te laat begonnen, waardoor tussen het reviewen en spelen té lang tussen zit. Nu snap je natuurlijk waar dit naartoe gaat…Rede genoeg om een kamer zoals deze gewoon nog een keer te doen. Wat een straf!

Dit is zo'n kamer waarbij we meteen riepen, ‘Deze MOETEN we nog een keer doen!' 1 jaar later mochten we deze bijzondere escape nog eens ervaren. En (spoiler) het blijft geweldig.

De entree is fenomenaal, wat een manier om binnen te komen en een kamer te starten. Tel daar een hartelijk ontvangst bij op, en de zin om te beginnen wordt alleen maar groter. Voor mij zit een grote kracht in deze room aan het feit dat je totaal niet weet wat je te wachten staat. Dat moet je ook niet willen weten, dat ga je stukje bij beetje ervaren. Na een spectaculaire introductie mag je op ontdekkingsreis, en ontvouwt het verhaal zich verder.

Het decor is prachtig. Alles voelt zó realistisch aan. De tweede keer speelde wij deze kamer met twee onervaren (lees: 1 en 0 kamers) spelers, en ook zij vielen van de ene verbazing in de andere. Ik vind dat echt tof. Als je je eerste kamer speelt gaat alles (naar mijn ervaring) als een soort roes voorbij en ben je niet persé altijd bezig met de kleine details binnen het decor. Maar als zo'n teamgenoot tijdens het spelen wijst naar een klein onderdeel en roept: ‘Wauw, dat is gaaf gedaan!' Zegt dat voor mij genoeg. Van geur, tot licht, afwerking en ook het geluid en de muziek; ik snap niet hoe je het uit je handen krijgt. Ongelooflijk.

Puzzels zijn er genoeg te doen. Logisch op te lossen, maar ook logisch waarom je ze doet. Zij versterken het verhaal. Soms merk je in belevingskamers dat deze ‘ook zijn toegevoegd -want escaperoom' maar hier zijn ze het middel. En dat is knap. Er zit variatie in, iedereen kon even uitblinken en de lijn tussen parallel en lineair is divers. Sommige momenten even samen nadenken, en dan weer allemaal iets om handen hebben. De feedback wanneer iets opgelost is, is duidelijk en vaak op een mooie manier uitgevoerd.

Dan het verhaal. God, wat hou ik hiervan. Al krijg je niet direct alles mee, alles ademt dat over elk klein detail is nagedacht, niets is zomaar. Het voelde als een rollercoaster van emoties en zelden heb ik zoveel verschillende dingen gevoeld in 80 minuten tijd! Het is origineel, soms spannend (zeg maar oprecht niet heel gezellig) maar nooit horror. En zelfs een klein beetje emotioneel. Wat ik eerder benoemde is het feit dat het verhaal zich zo perfect ontvouwt. Elke stap die je zet is er weer eentje dichter bij hoe het zit. Ik heb mezelf heerlijk overgegeven aan de beleving en dat zou ik ook iedereen aanraden. Al denk ik dat je daarin geen keuze hebt. Er zitten onderdelen in die niemand koud laat, dat geloof ik niet. Zo ja, dan ben jij de rede waarom ik steeds plaatjes van stoplichten aan moet klikken om te bevestigen dat ik ‘echt' ben. Sorry.

Ik kan nog wel even doorgaan. Dit is niet voor niets mijn (en van vele anderen) een favoriet. Ik ben omver geblazen toen we ‘m de eerste keer speelde, en stiekem de tweede keer gewoon weer. Heerlijk om achterover te leunen, om je heen te kijken en gewoon te genieten. En ook dat zegt iets over iemand met de gemiddelde spanningsboog van een visstick. Het is het zo waard!

Bedankt Loran, voor het bouwen van deze parel, voor je ontvangst en napraten. Voor alle extra toelichting die je vol passie met ons wil delen en het bedenken en uitvoeren van dit bijzondere verhaal.

Ik kan nog wel uren doorgaan. Maar ik denk dat het wel duidelijk moge zijn. Op naar Voorburg, en ga deze terechte topkamer meemaken! Of voor de 2e keer, of 3e keer of…..


10

Sfeer: 10.0

Spelbeleving: 10.0

Service: 10.0


Gespeeld in augustus 2022

Gespeeld met 4 personen

Ontsnapt: Ja


  • Sfeer
  • Goede service
  • Origineel
  • Puzzels
  • Beleving
  • Verhaal
  • Spannend
  • Logica
  • Groot
  • Techniek
  • Alles jonge!!!

  katena3down-the-hatchDrs-jlc

Laad meer reviews

0 reviews