Prodigy

Hinkel-, doe- en hindernisbaan met wackelcontact

Het belangrijkste over deze kamer is al gezegd: het post-apocalyptisch thema is een aanleiding om verschillende types verlaten ruimtes te bezoeken en ons daar vooral veel doe-opdrachten uit te laten voeren, maar (chrono)logisch gebeurt dat niet altijd even consistent (waardoor de kamer soms op te veel gedachtes hinkt) en een excuus om ons rond te laten lopen en kruipen in een aftakelende wereld, zodat er niet al te veel aandacht besteed hoeft te worden aan aankleding en onderhoud.

Wat ik hieraan kan toevoegen is er bij ons een technische hapering optrad: dit kan een incident zijn, maar aangezien onderhoud niet hun sterkste punt lijkt, misschien toch de moeite van het in zeer vage termen vermelden waard. Bij een puzzel waar gekleurde lichten een rol spelen, was er een andere lamp niet aangegaan, waardoor wij een aanwijzing voor het oplossen van die puzzel niet konden gezien en deze ons zeer willekeurig leek. Ook bij het inbrengen van het antwoord zou wat extra licht handig zijn geweest (leek niet standaard voorzien), omdat een zwart cijfer op een rode achtergrond in het schemerdonker bijna niet te onderscheiden is. Dat er in een post-apocalyptische kamer soms weinig licht is, begrijpen we, maar een zwakke draagbare lichtbron had veel op kunnen lossen.

The owls are not what they seem....

Deze regio is nog niet zo'n ontsnapzenuwcentrum als Catalonië, Madrid, Valencia of het Baskenland, maar deze kamer vormt wat ons betreft absoluut een verplichte stop, als je hier in de buurt bent en samen met Atraco al Compadre in de buurt van Murcia en enkele kamers in Alicante zelfs een reden om hiernaartoe te reizen, zeker als je van Twin Peaks/mysterieuze/occulte kamers houdt.

Engheid: het is zeker geen horrorkamer en je wordt ook niet bewust angst aangejaagd, maar het is wel letterlijk een figuurlijk een donkere kamer, waar regelmatig een wat dreigende sfeer hangt en die ook wat spannendere onderdelen heeft.. We denken dat de grootste angsthazen hier waarschijnlijk niet de fijnste tijd beleven.

De hele kamer baadt in een mysterieuze Twin Peaksachtige sfeer. Dat begint al bij de voorpret, want Agent Cooper neemt contact met je op om je hulp in te roepen om een mysterieuze verdwijning van een andere agent in de jaren '90 te onderzoeken: er is namelijk een nieuw spoor opgedoken. Daarvoor heb je ergens afgesproken...
We willen niets verraden, dus lees je instructies goed, volg die op en ga mee in het verhaal...
Verderop kom je in enkele fantastische ruimtes terecht met zeer veel en zeer ingenieuze puzzels (vooral een constructie is ronduit geniaal), waarbij opvalt hoe de maker soms buiten de lijntjes denkt en kleurt. Dat is geen toeval, want voordat hij met bouwen begon, had hij bewust nog niet te veel andere kamers gespeeld, om niet te veel beïnvloed te worden. Schijn bedroog regelmatig en meer dan eens onderschatten we de mogelijkheden van het decor, ook omdat we te voorzichtig waren...
Tijd is van ondergeschikt belang: er loopt nergens een klok mee, het aspect tijd wordt nooit vermeld, de spelleider laat je rustig doorspelen en achteraf bleken wij in totaal bijna twee uur bezig te zijn geweest (de krijtlijnen van wat nu precies tot speeltijd behoort en wat niet, zijn ook wat vager). Hoewel we wel 'ontsnapt' zijn, hebben we daarom toch 'niet ontsnapt' aangegeven, aangezien het duidelijk niet binnen de tijd was, al zal dus iedereen min of meer dezelfde ervaring beleven.
Voor twee personen is er dus eigenlijk wat te veel werk aan de winkel, wij zouden minstens vier aanbevelen.

Too bad it was an en suite / Jammer dat de suite nog een vervolg kreeg

Een kamer boeken op een aanreisdag per vliegtuig, heb blijft altijd gevaarlijk. Met bijna vijf uur tussen landing en kamerbegin dachten we genoeg marge te hebben: niet dus. Enkele Murphy- meets sneeuwbaleffectachtige vertragingen later, waarvan we jullie de details zullen besparen, waren die vijf uur, toen onze sneeuwbal uitgerold was en we eindelijke onderweg waren, weggesmolten tot ... 5 minuten, terwijl de kamer op een kwartier rijden lag... Dus meteen de kamer gebeld om hen te waarschuwen: ze zouden de spelleider waarschuwen, maar omdat er na ons nog een groep kwam, zou de vertraging wel van onze speeltijd afgaan (zoals ook in hun bevestigingsmail vermeld stond). Meestal zijn ze in Spanje in de praktijk iets flexibeler, maar anderzijds mochten we van geluk spreken dat we nog mochten beginnen, omdat sommige bedrijven in hun voorwaarden opnemen dat je tien minuten na geboekte aanvang niet eens meer mag beginnen.

Parkeren/ontvangst: Secret Hunter ligt wat buiten het centrum en net als vorige keren konden we onze auto redelijk kwijt in de buurt van de kamer en anders liggen er op circa 10 minuten wandelen gratis parkeerterreinen.
We werden vriendelijk ontvangen door onze spelleider, verontschuldigden ons voor de vertraging (waren tien minuten te laat binnengekomen) en kregen de indruk dat het nu wel in orde was. De spelleider begon rustig de gebruikelijke inleiding, waartoe ook nog een filmpje behoorde. Groot was dan ook onze verbazing bij het betreden van de kamer dat er toch al 8 minuten van onze speeltijd verstreken waren... Hadden ze die inleiding dan niet wat in kunnen korten?

Kamer: even wat ontlastend bewijsmateriaal uit een hotelkamer halen, zodat onze vriend wraak kan nemen? Doen we! Hotelkamers spelen we altijd graag, want ze bieden vaak tal van mogelijkheden/aanknopingspunten voor zeer diverse decorelementen en puzzels. Ook in deze suite hebben de makers zich uitgeleefd, met onder andere twee objecten die je in de meeste hotelkamers niet tegenkomt (misschien wel in sommige suites van het duurste segment). De puzzels zijn inventief, origineel en hotelgerelateerd. Het tweede gedeelte is een stuk soberder, wat de makers misschien 'rechtvaardigen' door de functie van de ruimte, maar de stijlval is hoe dan ook opvallend, ze is minder goed verzorgd en afgewerkt. De puzzels blijven wel in orde en al puzzelend verzamelen we geleidelijk aan onze gezochte bewijsmateriaal. Met nog zes minuten op de klok weten we te ontsnappen, zodat we er per saldo zo'n drie kwartier over hebben gedaan (met drie hints, die met name technische zaken betroffen, die niet geheel eenduidig waren).
Kortom: leuke kamer om met zijn tweeën te spelen.

Taal: wij hebben de kamer in het Spaans gespeeld, maar dit is momenteel de enige kamer van Secret Hunter die ook in het Engels gespeeld kan worden. Voor het geval ze in de toekomst ook in het Engels beschikbaar worden: hun kamers Malibu en KM18 zijn ook zeker de moeite waard, die vonden we nog beter.

Back to the nineties!

Logistiek: de Escape Academy ligt in een winkelzone midden in het centrum van Cairns, dat niet bepaald een metropool is, maar voor de deur parkeren zit er niet altijd in, je moet misschien enkele blokken verder.

Ontvangst: de ontvangstruimte is niet supergezellig, voelt wat kaal aan en de ontvangst/inleiding wat plichtmatig, niet heel persoonlijk/betrokken.

Kamer: we hadden deze kamer gekozen op basis van het originele thema en omdat we de jaren '90 allemaal nog actief hadden meegemaakt. We hebben onze keuze zeker niet betreurd, want hoewel het uitgangspunt niet heel spannend is (je hebt een uur om een patch te laden om de Y2K-bug op je computer te voorkomen) is dat in zeer originele en diverse puzzels uitgewerkt met ook de nodige leuke doe-opdrachten.
Hoewel het een eenkamerontsnapper is (staat niet expliciet op de website, maar in de inleiding wordt daar geen geheim van gemaakt, dus ik vermeld het maar, omdat dat voor sommigen een afknapper is), zit die ene ruimte wel boordevol puzzels: maar liefst 16, zei onze goed volgende begeleider achteraf, wat een hogere puzzeldichtheid is voor een uur dan menig andere kamer. Wij speelden deze kamer met zijn vieren en hadden onze handen eraan vol en je hebt die vier paar handen op een bepaald moment ook echt nodig, dus (voor wie het zich afvraagt) deze kamer met zijn tweeën spelen is echt geen optie.
We hebben genoten van de zeer diverse puzzels. Vertrouwdheid met technologie en met name twee bekende computerspellen uit de jaren '80/'90 komt van pas, want daarbij werden geen instructies gegeven. Bij een doepuzzel met radiografische besturing liet de techniek het helaas afweten, omdat de batterijen bijna op waren, altijd een kwetsbaar punt. Via de computer kon je zelf wat '90-sfeermuziek opzetten, altijd een leuke toevoeging.

Kortom: zeker een aanrader, als je wat voeling hebt met de jaren '90 en niet afknapt op eenkamerontsnappers.

Don't you just love those full-bodied reds?

Tweedekeuswijn met een verrassend goede afdronk: eigenlijk hadden we voor de einde middag/avond die we nog in Brisbane hadden, Sherlocked van Quest Room op het oog (die een paar jaar geleden een Terpeca-nominatie had gekregen), maar dat bedrijf is op maandag 's avonds gesloten en had die middag geen beschikbare speelmomenten meer, dus weken we uit naar Escape Manor, dat vlak in de buurt zat en een kamer met een thema dat je wat minder vaak tegenkomt: een wijnkelder.

Logistiek: Escape Manor ligt pal in het centrum van Brisbane, dus denk niet in de buurt op straat te parkeren, maar zoek een parkeergarage en trek daar voldoende tijd voor uit. Of neem het openbaar vervoer: het Centraal Station ligt op 10 minuten wandelen.

Ontvangt: Escape Manor ligt op de vierde verdieping van een gebouw met daarin andere bedrijven, dan verwacht je een vrij klinische ontvangstruimte.. Niets is minder waar: zodra de lift opengaat, sta je meteen een gezellige ruimte met bar/speakeasysfeer en gedempte lichten, waar je ook echt wat kan drinken. Onze spelleider was een leuke, grappige jongen met wat ervaring, dus hij kortte de gebruikelijke toelichtingen en waarschuwing gelukkig flink in. Tijdens het spel las hij ons goed, was zeer terughoudend met zijn twee hints, die echt kwamen om momenten dat we anders niet verder zouden komen.

Kamer: het verhaal (ga op zoek naar het geheime ingrediënt van een arrogante wijnmaker) is vooral een excuus om rond te gaan snuffelen in haar wijnkelder en leuke wijngerelateerde puzzels op te lossen. Van die wijngerelateerdepuzzels moet deze kamer het vooral hebben, die kom je niet zo veel tegen, dus dat is een leuke afwisseling. Zoals altijd hoef je niets van wijn te weten om te puzzel op te kunnen lossen, maar affiniteit met wijn maakt het speler wel leuker.
De aankleding had nog wat verzorgder en uitgebreider gekund. Een decoroplossing voor een 'overgang' is een leuke gimmick, maar voelt ook wat goedkoop aan, omdat het daardoor extra duidelijk is dat iets enkel decor is.
Al puzzelend kom je gaandeweg mee te weten en kun je wijnmaker uiteindelijk tegenhouden.

Wij hadden nog 12 minuten over (van de 50), dus bij uitstek een kamer om met zijn tweeën te spelen, meer dan vier zou ik zeker niet aanraden. Wij hebben wel voor een 8 aan plezier gehad (door de leuke ontvangst en vanwege het thema dat zeer aansprak), maar om geen al te hoge verwachtingen te wekken, heb ik een 7,5 gegeven.

Miauw!

Logistiek: Project Immersive ligt in een voorstad ten zuiden van Brisbane, gemakkelijk per auto te bereiken met genoeg parkeerplaats op het terrein. Met het openbaar vervoer duurt het wat langer, ongeveer drie kwartier vanuit het centrum per bus, die wel vlakbij stopt.

Prijs: normaal gesproken kost deze kamer $120 voor twee personen, wat al zeer redelijk is voor een ervaring als deze, maar kijk ook hier voor het boeken goed op de website van Project Immersive, want ze verkopen hun onmiddellijk inzetbare cadeaubonnen soms met 30% korting! Zo konden wij deze prachtkamer spelen voor maar $84, omgerekend iets meer dan €50, echt een koopje!

Ontvangst: onze spelleidster staat ons buiten al op te wachten in witte laboratoriumjas en ze is dan ook erg blij dat wij ons als freelance contractanten op korte termijn konden vrijmaken om hen te helpen hun reactor weer aan de praat te krijgen. Eerst moet er natuurlijk nog wat administratie geregeld worden, want ze willen geen losse eindjes, mocht er onverhoopt toch iets misgaan :-). De reactor is namelijk afgeschakeld na een stroomstoot die doelbewust is veroorzaakt door Brian, een ontevreden werknemer...

Kamer: na nog wat waarschuwingen en instructies worden we de centrale ingelaten met de indruk dat ze ons niet snel terugverwacht :-).
Voordat we de reactor weer aan de praat kunnen krijgen, moeten we eerst het beveiligingssysteem uitschakelen dat Brian heeft opgetrokken, toen hij zichzelf in de centrale opsloot, en vervolgens in de controlekamer de stroomvoorziening herstellen. Allemaal bekend klinkende elementen voor wie vaker een reactorkamer heeft gespeeld, maar in dit geval zeer goed uitgevoerd, geholpen door het feit dat de kamer is ondergebracht in een echte voormalige fabriek waarvan ze onderdelen hebben kunnen hergebruiken! Aankleding, afwerking en attributen zijn dus echte voltreffers en ook de meeste puzzels sluiten zeer goed aan bij het thema. Ik zal niets verraden, maar naarmate we vorderen in onze opdracht zullen we enkele plotwendingen tegenkomen. Voor eventuele twijfelaars kan ik wel zeggen dat dit eerder een humoristische, soms wat spannende, maar zeker geen enge kamer is.

Betoverend bos gevoed met Levenswater

Sprookjesachtige kamer voor romantische en poëtische zielen die opgehangen is aan een mooi verhaal.

Locatie: Next Level ligt in het hartje van Sydney op maar tien minuten wandelen van Circular Quay, dus valt goed met het openbaar vervoer te bereiken (en met een bezoek aan het centrum te combineren).

Ontvangst: we werden hartelijk ontvangen door onze spelleider Jamey, die ons mee ging nemen op een 'bush walk' en ons ook in dat thema voorbereidde: hij deed dat erg grappig, een genot om naar te luisteren, met zo iemand luister je ook graag naar de obligate waarschuwingen (hij geeft een verticaal cijferdraaislot een Latijnse naam, doet alsof het een dier is, laat je het ook aaien enz.), indicaties en het in Australië verplichte invullen van een afstandsverklaring ('waiver')!

Kamer: eenmaal in het bos beland, blijkt dat we daar niet alleen zijn en ontvouwt er zich een sprookjesachtig verhaal. Dat verhaal vormt echt de ruggengraat van deze kamer waaraan de puzzels slim zijn opgehangen en gelukkig wordt er met licht en geluid ook voldoende tijd uitgetrokken om dat verhaal rustig te vertellen. In dat verhaal komen verschillende personages aan bod, wat een aanleiding is om puzzelmatig verschillende thema's te verkennen en aspecten van het bos te belichten (letterlijk soms). Fantastisch hoe efficiënt de beschikbare ruimtes benut worden en welke sfeer er door de combinatie van verhaal, belichting en puzzels gecreëerd wordt! Al puzzelend kom je meer over de personages te weten en werk je toe naar de mooie ontknoping.

Van zo'n ontvangst en nazorg word je opstandig

Logistiek: beide Cipher Rooms (ze hebben twee dicht bij elkaar liggende locaties) liggen in het zuiden van Sydney (niet zo ver van de luchthaven), zowel per auto als per openbaar vervoer goed te bereiken.

Ontvangst: bepaald niet persoonlijk, voelde zeer fabrieksmatig aan. Zoals wel vaker worden we meteen richting een QR-code geleid om de afstandsverklaring en gebruiksvoorwaarden te ondertekenen en meteen aan ons lot overgelaten. Daarna volgt een briefing samen met een andere groep, die ook een hele andere kamer gaat spelen.

Kamer: de kamer zelf is een aangename verrassing: origineel qua opzet, uitvoering en puzzels! Als rebellengroep moet je infiltreren in de bunker van een despotisch leider van een dystopisch Frankrijk, dus visueel zien we een mengeling van Franse en dystopische elementen: zeer origineel uitgangspunt! Ook een bepaald 'attribuut' is zelf slim ingezet, zodat je er letterlijk en figuurlijk niet omheen kan. De kamer is maar 60 minuten, wat het aantal ruimtes/puzzels beperkt, maar alle dimensies van het decor worden heel slim gebruikt, met enkele zeer geinige effecten!

Toen we ontsnapt waren, werden we opgewacht door een andere medewerk(st)er dan degene die ons ontvangen had. Ze vroeg of we nog vragen hadden, beantwoordde die snel, maakte een foto en bedankte ons voor het spelen... om vervolgens weer richting controlekamer te verdwijnen, waar ze waarschijnlijk nog een andere groep aan het volgen was. We bleven, wat beduusd, nog even op de bank zitten (ook om onze terugreis te plannen), waar even later de eerste medewerker weer langskwam die dacht dat we nog 'iets moesten' en vroeg of er al een foto van ons gemaakt was. Toen we dat konden beamen, ging hij ook weer vrij snel over naar andere bezigheden, met andere woorden: na het nemen van een foto is hun opdracht volbracht en mogen spelers vertrekken, van voor- of napraten is geen sprake.

Conclusie: zeer originele kamer die we met veel plezier gespeeld hebben, dat daarna een beetje vergald werd door de 'klinische nazorg'.

Zwart-witdenken

Logistiek: beide Cipher Rooms (ze hebben twee dicht bij elkaar liggende locaties) liggen in het zuiden van Sydney (niet zo ver van de luchthaven), zowel per auto als per openbaar vervoer goed te bereiken.

Ontvangst: daar waar de locatie Saint Peters van Cipher Rooms aanvoelde als klinisch lopendebandwerk, voelde het hier wat persoonlijker aan, hoewel we ook hier de indruk kregen dat spelleiders zich met verschillende groepen bezig moeten houden en de omlooptijd vrij hoog is, maar hier was er tenminste wel tijd voor een meer persoonlijke ontvangst en nagesprek.

De kamer zelf is in opzet en uitvoering wat minder verrassend dan La Rébellion, die we bij hun andere vestiging speelden. In opdracht van zangeres Betty McGee breek je in in het Marlowe Hotel om bezwarend materiaal tegen haar te stelen, een aanleiding dus om een hotel- en baromgeving uit de jaren 1950 te gaan verkennen. Leuke toets is dat vrijwel het hele decor zwart-wit is (omdat we zo'n omgeving vooral kennen van zwart-witbeelden).

Ruimtelijk inzicht

Dit is zeker geen klassieke ontsnapper, maar een zeer grafisch ingestelde beleving met een hoog game- en doegehalte waarin het verhaal de boventoon voert. Je kruipt in de huid van de bemanning van het ruimteschip Cleo die een vermiste ruimtekapitein moet opsporen. Onderweg kom je natuurlijk enkele uitdagingen tegen en beleef je enkele avonturen. Het pure puzzelgehalte is vrij laag, je bent vooral bezig met het oplossen van problemen en het voltooien van je missie, waarin je ook voor enkele dilemma's komt te staan, zodat het avontuur dat je beleeft afhankelijk is van de keuzes die je maakt! Het is ook geen klassieke ontsnapper in de zin dat er geen klok meeloopt en het voltooien van de missie belangrijker is dat het tijdsaspect.
De fantastische grafische vormgeving en de zeer realistische aankleding en afwerking zorgen ervoor dat je echt het verhaal ingetrokken wordt. Het prijskaartje is dan ook navenant: wij betaalden omgerekend €172 voor een groep van vier personen.
Houd er rekening mee dat je ook enkele licht vervormde stemmen te horen krijgt, die misschien niet voor iedereen even makkelijk te verstaan zijn.

Ontvangst/begeleiding: door het uitlopen van een vorige groep liepen ze wat achter op schema, waardoor ons gevraagd werd ietsje later te komen. De inleiding werd dus voor een keer lekker beknopt gehouden en onze spelleider kwam wat gestresst over. Vooral na de beleving was er geen tijd voor napraten (terwijl wij daar vanwege de verhaalopties wel behoefte aan hadden), omdat de volgende groep al binnen was en men het voor hen niet wilde verpesten. Het was ook het einde van de werkdag van onze begeleider, dus buiten kon hij er iets meer over zeggen.

Raar ding, zo'n meelifter

Lekker voordelig puzzelen in jaren '80-sfeer met knipogen naar de bekende serie.

Het procédé is stilaan bekend in ontsnapland: er wordt een nieuwe kamer gebouwd die meelift op het succes en de bekendheid van een succesvolle film- of tv-reeks, maar omdat men uiteraard geen licentie heeft, wordt de titel licht veranderd en verschijnen er ook geen personages waarop beeld- of auteursrechten rusten.

Zo ook bij deze kamer Strangest Thing. De echte fans van de serie Stranger Things zullen misschien om hun honger blijven zitten / op een houtje moeten bijten, want de aankondiging klinkt veel spectaculairder en spannender dan men qua spelverloop uiteindelijk waar kan maken. Ik wil niets verraden, maar het bedrijf beschikt uiteraard niet over de beeldrechten van Vecna.

Nee, de kracht van deze kamer schuilt in de jaren '80-sfeer, die hebben ze in de aankleding en de typische attributen goed neer weten te zetten. En de puzzels sluiten daar goed op aan. Het licht is soms wat gedempter, maar heel veel spannender wordt het niet (dit om de verwachtingen van adrenalinejunkies wat te temperen, die op basis van de wervende tekst op de website misschien een andere voorstelling van de kamer zouden kunnen krijgen en anders wel eens ontgoocheld zouden kunnen worden).
De kamer is ideaal voor zijn tweeën, met grotere groepen loop je elkaar misschien al snel voor de voeten en heb je misschien niet genoeg te doen, want wij kwamen er hintloos uit met 24 minuten over.

Ontvangst en begeleiding waren dik in orde, onze spelleidster was zeer enthousiast, ervoor en erna nog leuk gebabbeld over kamers in Australië en Europa.
Prijs: kijk voor het boeken goed op de website, want ze hebben regelmatig kortingsacties. En als je op de dag zelf nog een kamer bijboekt, krijg je ook een flinke korting (moet die wel beschikbaar zijn natuurlijk). Het kan bv. een goede strategie zijn om vroeg op een weekdag een kamer te boeken die je zeker leuk vindt en als die bevalt ter plekke te kijken of er nog een andere kamer beschikbaar is (meestal zijn de speelmomenten overdag minder in trek). Voor twee personen betaalden wij omgerekend maar €52.
Logistiek: wij zijn met het openbaar vervoer gekomen, maar Hawthorn is al wat van het centrum verwijderd, dus met wat rondrijden zal er in de zijstraten waarschijnlijk wel parkeerplaats te vinden zijn.

We lachten ons geen Breuk(elen)

Na de goede ervaring met Strangest Thing (zie bespreking daar) besloten we deze kamer bij te boeken.

The Nine-Nine lift ongegeneerd mee op de Amerikaanse komische politieserie Brooklyn Nine-Nine en speelt zich dus af in een politiebureau. Het onduidelijke verhaal heeft niet veel om het lijf en komt erop neer dat je bepaalde waardevolle voorwerpen moet zien te vinden (waarom die precies in politiebezit zijn, is wat onduidelijk). De aankleding is dit keer wat soberder en minder verzorgd dan bij Strangest Thing, het blijft aanvoelen als ruimtes waar wat politie(bureau)gerelateerde spullen in zijn neergezet. Met name in de posters en opschriften probeert men de flauwe humor van de serie wat te evenaren, maar al bij al bereikt deze kamer nooit dezelfde sfeer als Strangest Thing.
Ook deze kamer is perfect om met zijn tweeën te doen (al is er dit keer voldoende ruimte voor een grotere groep): wij kwamen er hintloos uit met nog 16 minuten op de klok.

Ontvangst en begeleiding waren dik in orde, onze spelleidster was zeer enthousiast, ervoor en erna nog leuk gebabbeld over kamers in Australië en Europa.
Prijs: kijk voor het boeken goed op de website, want ze hebben regelmatig kortingsacties. En als je op de dag zelf nog een kamer bijboekt, krijg je ook een flinke korting (moet die wel beschikbaar zijn natuurlijk). Het kan bv. een goede strategie zijn om vroeg op een weekdag een kamer te boeken die je zeker leuk vindt en als die bevalt ter plekke te kijken of er nog een andere kamer beschikbaar is (meestal zijn de speelmomenten overdag minder in trek). Voor twee personen betaalden wij omgerekend maar €52.
Logistiek: wij zijn met het openbaar vervoer gekomen, maar Hawthorn is al wat van het centrum verwijderd, dus met wat rondrijden zal er in de zijstraten waarschijnlijk wel parkeerplaats te vinden zijn.

Geen mummies opkloppen en aflikken aub

Aankomst/ontvangst: de kamer ligt in de universiteitswijk, ook weer zeer goed met het openbaar vervoer te bereiken, maar we zagen in de buurt ook genoeg parkeerplaatsen. Voor een keer ook een ruime ontvangstruimte met wat spelletjes en een tafeltennistafel!

Wij hadden deze kamer vooral geboekt op basis van beschikbaarheid, maar mocht je voor een van hun andere, wat meer uitdagende kamers gaan: kijk voor het boeken goed op hun website, want door de week geven ze zeer regelmatig 30% korting, waardoor je met zijn tweeën omgerekend (prijsniveau begin 2026) iets meer dan €50 zou betalen.

De kamer zelf dan. Als een jongen van twaalf die in zijn leven misschien drie kamers heeft gespeeld, bij het buitenkomen, nadat we in een halfuur hintloos ontsnapt zijn, zegt (met wat bravoure en meeliftend op het succes van de groep): "This was too easy!", dan weet je genoeg... Kortom, ideale instapkamer om een gezin kennis te laten maken met ontsnappen, maar ervaren ontsnappers kunnen deze beter links laten liggen.
Op zich voldoet deze kamer aan alle basiseisen van een ok kamer: Egyptisch decor en attributen, Egypteregelateerde puzzels en een vleugje mystiek. Alleen jammer dat die sfeer een beetje 'platgeslagen' werd door de nogal strakke en gelikte aankleding: er zaten wel echte attributen en beeld in, maar in plaats van een echte wanddecoratie van steen of desnoods kunststof hingen er gladde strakke wandplaten met geprinte motieven. Wel doorlopend, zodat de illusie van een tempel wel overeind bleef, maar het voelde allemaal te gelikt aan.
De puzzels waren aardig, maar een paar leuke effecten, maar dus niet echt uitdagend.

Ook erg opvallend en ergerlijk is de grote discrepantie tussen het wervende en opgeklopte verhaal en de bijbehorende KI-animatie op de website en de werkelijkheid binnen: op basis daarvan zou je kunnen denken dat je een spannend Indiana Jones-achtig avontuur tegemoet gaat (zie ook de wandelende mummie in de animatie op de website: die kom je voor de duidelijkheid dus niet tegen), maar het is dus gewoon een Egyptische puzzelkamer, meer niet.

Wackelkontakt

Solide bunkerkamer met koudeoorlogthema met de te verwachten onderdelen en attributen.
Leuke gimmick in een van de ruimtes die waarschijnlijk wel goed in de sovjetbunkerrealiteit van destijds paste.
Helaas werd onze ervaring tegen het einde ontsierd door een 'Wackelkontakt': hoewel we een bepaalde verbinding juist tot stand hadden gebracht, leverde dat niet de informatie op die we nodig hadden. Nadat de spelbegeleiding de fout eerst bij ons zocht ("Hebben jullie dat 'verbindingselement' niet verward met iets anders?"), bleek de verbinding na stevig aandrukken wel tot stand te komen...
Om achteraf doodleuk te horen dat die verbinding wel vaker storingen heeft. Repareer dat dan zo snel mogelijk (hier leek het euvel al enige tijd bekend) zou ik zeggen of waarschuw ons ten minste (dat kan heel makkelijk in thema in de trant van "die sovjetapparaat van destijds was niet altijd even betrouwbaar en stabiel, dus als de verbinding niet meteen tot stand komt, nog eens proberen en stevig aandrukken").

Rum-oer in het ruim

Piratenkamer met een twist waarbij je dus een muiterij op het getouw moeten zetten tegen de nog aanwezige kapitein.
Op zich leuk gevonden, alleen staat of valt een dergelijke benadering met de rol van de kapitein, waarvan het gedrag misschien niet altijd even logisch is in muiterijtijden en die erg bepalend kan zijn voor het spelverloop. Stel je daarop in, neem het met een korreltje zout en een glaasje rum, ga de interactie aan en dan heb je een leuke tijd.
Qua decor hebben ze niet, zoals in sommige kamers tegenwoordig, een heel of half schip nagebouwd, maar de afwerking en aankleding zijn toch leuk genoeg om je in een piratensfeer te dompelen.

Levenslang puzzelen

Puzzelkamer bij uitstek gemaakt voor en door enthousiaste puzzelaars.
Het verhaal (Pharma-eling heeft een middel gestolen waardoor je eeuwig kan leven en jullie hebben je aangemeld voor hun testen op mensen) lijkt er een beetje met de haren bijgesleept en is vooral een aanleiding om je lekker te laten puzzelen rond verschillende menselijke zintuigen en perceptieaspecten. Ook dr. Frankenstein is weer aanwezig als rode draad waarvan alle eindjes tegen het eind weer samenkomen, maar de combinatie van een modern farmabedrijf met dubieuze praktijken en een negentiende-eeuws personage blijft m.i. een beetje wringen.
Dé kracht van deze kamer schuilt vooral in haar zeer uiteenlopende en inventieve puzzels die goed bij de thema's van de opeenvolgende ruimtes passen die elk hun eigen thema en sfeer hebben.
Wij speelden de kamer met zijn tweeën en zijn er bij lange na niet uitgekomen, maar het was erg fijn dat we de kamer uit mochten spelen en er niet doorgejaagd werden. Ik zou zeker aanraden om deze kamer met minstens vier of zelfs vijf te spelen, want er is zeker genoeg te doen en sommige ruimtes lenen zich uitstekend voor parallel puzzelen.

"Is mijn gezichtsmasker al droog?"

Wij hebben ons wel vermaakt in deze kamer, met name vanwege het goed uitgewerkte verhaal waaraan ze is opgehangen en die echt de ruggengraat vormt, en de pittige puzzels (al had de thematische koppeling tussen sommige puzzels en het verhaal nog wat beter gekund). Die vergen soms, op zijn Grieks, een gedachtensprongetje of een schijfje meer, maar dat maakt het ook interessant en daar komt ook de acteur/actrice letterlijk en figuurlijk om de hoek kijken, want deze heeft inderdaad ook een hintende en sturende rol. Wij konden onze actrice wel waarderen, want er was ook ruimte voor interactie en ongein.

Als je als groep graag rustig ongestoord wilt puzzelen en zelf wilt bepalen wanneer je hulp wilt, is deze kamer niets voor je, want de vaart in het verhaal wordt mede bepaald door de acteur/actrice. Maar stel je erop in, go with the flow en dan kan je een leuke tijd beleven.

Hallo receptie, wij willen hier graag uitchecken...

Veel plezier gehad in onze poging om op tijd uit te checken, we maar hadden het op basis van het liedje kunnen weten: ze lieten ons niet gaan :-).

Lekker puzzelen rond het Hotel Californiathema met niet alleen slotjes en sleutels, maar ook meer hoogtechnologische mechanismen. Aangename verrassing was de finale waar alle verhaallijnen mooi samen werden gebracht. Daar is de aankleding en afwerking ook nog wat sfeervoller en verzorgder dan in de eerste fase, die ook zeker Hotel California-toetsen bevat, maar qua aankleding soms nog wat meer en coherenter Californië jaren '60/'70 had mogen zijn.
Die finale hadden we in niet zien aankomen en daarom slaagden we er niet meer in om op tijd uit te checken, maar Anton was die dag in een goede bui en liet ons nog even doormodderen :-).

Engheid. Voor mensen die hier gevoelig voor zijn en omdat er in de presentatie van de kamer een beetje op gezinspeeld wordt: dit is zeker geen enge kamer, er zitten geen acteurs in de kamer. Wel zitten er een paar momenten in die gevoeligen als spannend kunnen ervaren, maar geen bewuste schrikeffecten.

Wij hebben de kamer met zijn tweeën gespeeld (en zijn er dus niet uitgekomen), maar hebben dat zeker niet betreurd, want zo wel alles meegekregen, aangezien de kamer vrij lineair is.

We sliepen in kamer 204.

Spiegeltje, gimmickje aan de wand...

Escape Bryggen gaat er op zijn website prat op de enige ontsnaplocatie ter wereld te zijn die gevestigd is in Unesco werelderfgoed. Dan gaan er bij mij allerlei toeristenvalalarmbellen af, dus we koesterden niet al te hoge verwachtingen, maar waren (misschien mede daarom) aangenaam verrast door de kamers hier.

Ontvangst en service: de Varg Veumkamer (de nieuwe Overkill-editie) was ons zo goed bevallen dat we meteen deze kamer bijboekten. Normaal gesproken zou ze pas over drie kwartier beginnen, maar omdat er twee versies van die kamer zijn (zodat je ze ook tegen elkaar kan spelen), werd er snel eentje klaargemaakt en konden we al na een kwartiertje aangenaam verpozen in de wachtruimte weer aan de slag. Tijdens de kamer was het ook erg fijn dat je geen ongevraagde hints kreeg en je zelf om hints mocht vragen (helaas wel met een draadloze telefoon).

Kamer: het bevrijden van de in zijn eigen spiegelbeeld gevangen professor Narcissus is een aanleiding voor het oplossen van een serie veelal parallelle puzzels waarin kijken/perceptie/reflectie én technologie een belangrijke rol spelen, want dit is een op en top 2.0-kamer. De puzzels zijn zeer uiteenlopend en sommige zeer origineel, alleen wat jammer dat ze altijd in hetzelfde formaat terugvoeren naar hetzelfde onderdeel. Daartussendoor heeft de spiegel ook nog enkele uitdagingen voor je (die je moet aangaan voordat je door kan gaan met de andere raadsels) waarvan sommigen wat gimmickig aanvoelen: samen met spanningsmuziek zijn ze duidelijk bedoeld om wat extra dynamiek en druk aan het spel toe te voegen. In de competitiemodus komen ze nog beter tot hun recht, omdat er daar een competitie-element aan gekoppeld is. Op tijd ontsnappen is belangrijk, maar je eindscore wordt uiteindelijk bepaald door zowel je ontsnaptijd als de manier waarop je de raadsels oplost, dus doorwerken is goed, maar overhaasten kan wel eens contraproductief zijn...

Conclusie: verrassend moderne kamer op zo'n historische locatie. Bij uitstek geschikt voor grotere groepen in competitiemodus en ook als je maar met een groep speelt, zijn drie of vier spelers handig, omdat er aardig wat werk aan de winkel is. Met twee ervaren spelers is het zeker ook te doen, maar is het wel aanpakken en kan het stressig worden.

Wolf in zondebokskleren

Escape Bryggen gaat er op zijn website prat op de enige ontsnaplocatie ter wereld te zijn die gevestigd is in Unesco werelderfgoed. Dan gaan er bij mij al toeristenvalalarmbellen af, dus niet al te hoge verwachtingen, maar (misschien mede daarom) aangenaam verrast door de kamers hier.

Ontvangst: Escape Bryggen is inderdaad gevestigd in een houten huis in het oude Bryggen en speelt die troef ook goed uit in zijn mooie ontvangstruimte met enkele luie zetels en sofa's. We hadden de basisuitleg al grotendeels meegekregen, omdat er een tweede groep een andere kamer ging spelen en toen we dat aangaven, schakelde onze spelleider snel, sloeg die intro gelukkig over en beperkte zich tot de specifieke aanwijzingen voor onze kamer.

Kamer: in deze kamer moet je namelijk een in de jaren '80 gepleegde drievoudige moord die je als Varg Veum in de schoenen geschoven dreigt te worden, correct oplossen. Als je dat niet doet, kan je nog zo veel tijd over hebben, maar dan heb je de kamer toch niet gehaald. In theorie kan je al eerder aan dat oplossen van de moord beginnen, maar raadzaam is dat niet, je moet eerst zeker weten dat je alle informatie en bewijzen hebt verzameld. Eerst dus lekker puzzelen om alle onderdelen te verzamelen, maar ook dan is het alles behalve een uitgemaakte zaak, want daarna moet je alle informatie nog goed combineren om tot de juiste antwoorden te komen. Het is een kwestie van voorkeuren, maar bij ons viel juist dat detectivewerk in de laatste fase bijzonder in de smaak, echt de kers op de taart.
Qua aankleding heeft de kamer zeker wat leuke '80-toetsen (ook qua techniek), maar dat had nog wel verder doorgetrokken kunnen worden.

Conclusie: vanwege de combinatie van puzzelen en een moordmysterie in een jaren '80 setting vonden wij dit de leukste kamer van de drie, zeker meepakken, als je Bergen bezoekt (en het misschien heel toevallig zou regenen :-)).

De (droom)koffer(wereld) induiken

Emporium ligt op een bedrijventerrein in een voorstad van Milaan, parkeren kan heel makkelijk voor de deur.

Emporium is een passieproject van een ambitieus en creatief koppel. Tot nader order hebben zij door de week ook nog ander werk, vandaar dat de vaste speelmomenten in principe in/rond het weekend liggen, maar als je het ruim van tevoren aanvraagt, is het ook mogelijk om op weekdagen te spelen (wel eerder einde middag of avond).
En het is ook niet iets wat ze er zo maar 'bij doen' en dat ze hebben afgeraffeld, zeker in de aankleding en afwerking niet. Dat merk je al meteen in de grote sfeervolle ontvangstruimte, die ook meteen in de stijl van een 'emporium' is ingericht: zoiets zie je niet vaak in Italië.

Kamer: een lokale koffermaker droomde eerder nooit, totdat hij uit het nieuw geopende emporium van een mysterieuze handelaar een speciaal voorwerp kreeg en hij eindelijk kon dromen. Die dromen werden echter steeds vreemder en enger... Dus worden wij de koffermakerij ingestuurd om dat voorwerp terug te halen, waarvoor we ons een weg door zijn dromen zullen moeten banen...
Ter geruststelling: het is geen enge kamer en er zitten ook geen acteurs is, maar de sfeer wordt gaandeweg wel wat duisterder.

Aankleding en afwerking zijn absoluut schitterend gedaan! Het begint al heel sterk in de koffermakerij (waar je eerst nog 'even' in moet breken), maar zeker in het droomgedeelte komt de kamer tot haar volste ontplooiing, omdat droomverhalen, decoratie en puzzels daar perfect op elkaar aansluiten. De dromen lenen zich daar natuurlijk bij uitstek toe, omdat daarin niet alles even logisch hoeft te zijn, zodat er enkele zeer inventieve puzzels aan gekoppeld kunnen worden. In heb begin valt er veel te ontdekken en te genieten, maar eens we na een (alweer zoekgerelateerd :-)) aanwijzing de droomdraad te pakken hebben, krijgen we de smaak en de (il)logica van zijn droomwereld snel te pakken. Uiteindelijk wordt de verhaalcirkel rond gemaakt en kamer met een waardige 'uitsmijter' afgerond.

De begeleiding was ook uitstekend: er werd van tevoren goed gevraagd hoe/wanneer we aanwijzingen (die gelukkig via een scherm komen) wilden. In ons geval: niet meteen ongevraagd, ook omdat ze ons overleg uiteraard niet kunnen volgen en in tegenstelling tot sommige andere 'hintincontinente' spelleiders in Italië hielden ze zich daar goed aan en vroegen alleen op twee momenten of we een aanwijzing wilden om verder te komen (wat een keer wel en een keer uiteindelijk niet het geval was): zeer professioneel!

Achteraf nog uitgebreid nagepraat, want er zijn ook al plannen voor een derde kamer!

De kamer ligt niet ver van de autostrada, dus onderweg zeker meepakken (maar door de week op het laatste moment binnenvallen gaat dus niet) en samen met de kamers van Mad Machines kan ze een reden worden voor een ontsnapreisje naar Milaan en omgeving.

Horendol

'Inscapen': weer eens niet eenvoudig (maar je kunt na reserveren een filmpje via WhatsApp toegestuurd krijgen) want de locatie bevindt zich in op de tussenverdieping van een oud bedrijvencomplex waar vooral veel garages zitten. Als je aan het begin van de Via Giuseppe Fontecedro (zo rond nummer 9, wij hadden daar geparkeerd) staat, loopt er een helling omhoog midden door de twee delen van het complex heen in de lengterichting en op dat tussenplateau tussen de twee delen zit de kamer ergens. Tot corona was het een discotheek, wat nog aan de toegangspaaltjes te zien valt.

Taal: wij hebben de kamer in het Italiaans gespeeld; de kamer wordt niet standaard in het Engels aangeboden, maar navraag leerde dat er al groepen in het Engels gespeeld hebben, waarbij ze dan zelf de teksten met hun smartphones moeten vertalen en de spelleider via WhatsApp (en Google Translate) aanwijzingen geeft. Al vragen we ons af hoe dat in de praktijk moet werken, want er is veel te zien, te doen, veel zaken die niet maken kort te beschrijven zijn en ook veel lawaai, dus deze kamer lijkt ons daar minder geschikt voor...

We weten niet wat er daar in het drinkwater zit in Viterbo, maar net als bij Enigma hebben we ook hier te maken met iemand die liever kamers bouwt dan ze speelt. In Atlantide (en ook Area 51) heeft hij zich helemaal uitgeleefd in zijn nogal donkere technodecoratie die voortdurend een dreigende sfeer oproepen, indrukwekkend! De scherpe observator zal her en der kunnen zien hoe er slim onderdelen van de voormalige discotheek zijn hergebruikt.
Qua spelmechaniek heeft de hele kamer echter wel een hoog 'controlekamergehalte', waar je eigenlijk voortdurend instructies op moet volgen. Omdat de aankleding nogal 'barok' is, valt er veel te zien en te ontdekken en is er letterlijk en figuurlijk veel ruis (omdat ook nog behoorlijk wat geluidseffecten ingezet worden), zodat we regelmatig rondliepen met de vraag waar we die instructies nu precies op toe moesten passen. Voor ons liep te kamer dus niet bepaald lekker en intuïtief en moest er te vaak bijgestuurd worden, terwijl we ook nog eens gebombardeerd werden met geluidseffecten: de sfeer was misschien wel goed getroffen, maar qua spelbeleving was het voor ons een gemiste kans: te druk, te ongeleid en te veel ruis.

Conclusie: onze kamer was het zeker niet, dus we durven hem zeker niet aan te bevelen, maar we durven hem ook niet compleet af te raden, want de decoratie is indrukwekkend, misschien ligt het anderen wel beter.

"Trying is the first step towards failure"

'Inscapen': weer eens niet eenvoudig (maar je kunt na reserveren een filmpje via WhatsApp toegestuurd krijgen) want de locatie bevindt zich in op de tussenverdieping van een oud bedrijvencomplex waar vooral veel garages zitten. Als je aan het begin van de Via Giuseppe Fontecedro (zo rond nummer 9, wij hadden daar geparkeerd) staat, loopt er een helling omhoog midden door de twee delen van het complex heen in de lengterichting en op dat tussenplateau tussen de twee delen zit de kamer ergens. Tot corona was het een discotheek, wat nog aan de toegangspaaltjes te zien valt.

Taal: wij hebben de kamer in het Italiaans gespeeld; de kamer wordt niet standaard in het Engels aangeboden, maar navraag leerde dat er al groepen in het Engels gespeeld hebben, waarbij ze dan zelf de teksten met hun smartphones moeten vertalen en de spelleider via WhatsApp (en Google Translate) aanwijzingen geeft.

Kamer: dit was de eerste kamer van Escape Room Viterbo, toen hij had besloten zijn discotheek te verbouwen en dan valt er ook een beetje aan af te zien in de aankleding. Uiteraard vrolijke Simpsonskleuren, maar soms nog wat losse eindjes in de afwerking. Er zitten nog wel wat slotjes in de kamer, maar het is grotendeels een tweedegeneratiekamer waarbij je vooral dingen moet doen, in goede volgorde moet zetten. De puzzels zijn meestal niet heel moeilijk, zodra je weet wat min of meer de bedoeling, want we weten niet wat er daar in het drinkwater zit in Viterbo, maar net als bij Enigma hebben we ook hier te maken met iemand die liever kamers bouwt dan ze speelt :-).
En dat zie je terug in de doorloop van de kamer die soms wat wringt. Bijvoorbeeld (ik zal het vaag houden om niets weg te geven): er was een puzzel waarin vijf verschillende uitkomsten ingegeven moesten worden met attributen van vijf verschillende kleuren. Wij dachten dus: een kleur per uitkomst, maar uiteindelijk bleek dat die kleuren vrolijk gemengd mochten worden, wat voor ons als contra-intuïtief en een gemiste kans aanvoelde.

Conclusie: vrolijke, bonte kamer met nog wat rafelrandjes in afwerking en doorloop, maar zeker voor Simpsonsfans leuk om mee te pakken, als je in de buurt bent.

Whose pulleth out this sword of this stone and anvil, is rightwise king born of all England...

'Inscapen': weer eens niet eenvoudig (maar je kunt na reserveren een filmpje via WhatsApp toegestuurd krijgen) want de locatie bevindt zich in op de tussenverdieping van een oud bedrijvencomplex waar vooral veel garages zitten. Als je aan het begin van de Via Giuseppe Fontecedro (zo rond nummer 9, wij hadden daar geparkeerd) staat, loopt er een helling omhoog midden door de twee delen van het complex heen in de lengterichting en op dat tussenplateau tussen de twee delen zit de kamer ergens. Tot corona was het een discotheek, wat nog aan de toegangspaaltjes te zien valt.

Taal: wij hebben de kamer in het Italiaans gespeeld; de kamer wordt niet standaard in het Engels aangeboden, maar navraag leerde dat er al groepen in het Engels gespeeld hebben, waarbij ze dan zelf de teksten met hun smartphones moeten vertalen en de spelleider via WhatsApp (en Google Translate) aanwijzingen geeft. In deze kamer zit ook enkele Italiaanse voice-overs die hij dan in een bericht moet samenvatten.

Kamer: je ziet duidelijk dat de bouwer hier niet aan zijn proefstuk toe was, maar ten opzichte van zijn eerste Simpsonskamer stappen vooruit heeft gezet in aankleding, afwerking en effecten, al is de kamer nu enkele jaren geopend en vertoont al wat sporen van slijtage. Het blijft een zelfbouwproject, maar de donkere, middeleeuwse Camelotsfeer wordt goed neergezet, ook door middel van licht en geluid.
De puzzels passen goed in het verhaal en in het thema, al wringt soms hier de doorloop wat. Want we weten niet wat er daar in het drinkwater zit in Viterbo, maar net als bij Enigma hebben we ook hier te maken met iemand die liever kamers bouwt dan ze speelt :-)(hij zal er inmiddels een dozijn gespeeld hebben) en dat wreekt zich soms.
Ook deze eigenaar zal helaas te maken hebben gehad met groepen die niet al te zachtzinnig met zijn mooie decor zijn omgesprongen, wat hij heeft gecounterd met een berg niet-aanraakstickers, die voor ons dan heel soms weer wat verwarrend werken, want zodra we zo'n sticker zien, raken we het betrokken object in zijn geheel niet meer aan.
Na de nodige raadsels te hebben opgelost, waren ook wij waardig genoeg om toe te treden tot de Ronde Tafel en slaagden we erin Excalibur te bevrijden.

Expecto merkrechtenpolitio

Over deze kamer kan ik kort zijn, want ze is praktisch gezien waarschijnlijk alleen in het Italiaans te spelen: er zitten nog al wat teksten in of talige elementen die in het decor verwerkt zijn, waardoor vertaling naar het Engels nogal wat kunst- en vliegwerk zou vergen.

Opmerkelijk en origineel aan deze kamer is dat je voor een keer wel degelijk wat (voor)kennis van de Harry Potterwereld voor nodig hebt, dus echt een kamer voor en door ingewijden. En als je dat niet weet, had je het moeten vragen (via de portofoon helaas), want je mag onbeperkt veel aanwijzingen vragen. En hoewel de spelleider aan het begin duidelijk maakt dat hij geen spontane aanwijzingen geeft, maar dat je er zelf om moet vragen, kruipt het hintbloed blijkbaar waar het niet gaan kan, want na verloop van tijd komen er toch 'verduidelijkingen' :-) (ook omdat het decor niet altijd even eenduidig is, met name in het gebruik van nietaanraakstickers).

Ook verfrissend: voor een keer wordt er in het gebruik van namen en beeldmateriaal niet (creatief) om de hete auteursrechtenbrei heen gedanst, maar worden de hoofdrolspelers bij hun naam genoemd en vrolijk getoond.

Ook opmerking is de prijs anno 2025: €20 p.p. voor 2 personen, daarboven maar €18 p.p.!

De jeugd van tegenwoordig...is geen partij voor Mr. Boomer

Een jaar later en we komen weer langs Perugia, dus een uitgelezen kans om het nog eens op te nemen tegen Mr. Boomer, dit keer als GenZ :-). Onze reis verliep niet helemaal zoals verwacht, zodat we even dachten dat we moesten annuleren, maar we hielden ondertussen contact en konden uiteindelijk een uur laten dan oorspronkelijk voorzien gewoon beginnen, dus een 10 voor service!

Parkeren is in de zomertijd meestal geen probleem in de vakken tussen de complexen.

Taal: wij hebben de kamer in het Italiaans gespeeld, maar de kamer kan op verzoek ook in het Engels gespeeld worden (zeker deze, omdat er op een zeer GenZ-vriendelijke manier gecommuniceerd wordt ;-)): liefst enkele dagen van tevoren aanvragen, dan kunnen ze een Engelssprekende spelbegeleider regelen.

Kamer: van deze kamer hebben we nog meer genoten dat van Millennials. Zoals een echte GenZ'er betaamt is ze strak, hoogtechnologisch en bij wijlen zeer Instagramwaardig :-). Het ook zeker geen klassieke ontsnapper, je moet regelmatig out of the box denken om verder te komen. Dat geldt al meteen voor het zeer sterke begin, waar zeer weinig voorhanden is om vooruit te komen. Daar heeft Mr. Boomer al eens keer smakelijk om en met ons kunnen lachen :-). Als we dan de echte GenZ-wereld betreden, is er veel te bewonderen en ontdekken met tal van aanknopingspunten.: leuk gedaan, mooi aankleding die mee is met haar tijd! We genieten hier zo van dat we weer te laat om hints vragen, zodat we uiteindelijk toch weer net te laat ontsnappen (we mogen wel doorspelen) en Mr. Boomer ons dus toch weer liggen heeft gehad.
In het bijzonder waardeerden we enkele gelaagde puzzels die over meerdere schijven liepen.

Voor ons was deze kamer een schot in de roos met haar mooie, strakke aankleding en ingenieuze puzzels!

Welkome duik in fabeltjesfuik

Ontsnappen in Italië (buiten Rome en Milaan) is soms ontsnappen aan de grote franchiseketens die een goed deel van de markt en de stadscentra ingepalmd hebben (Adventure Rooms, Cronos, Escaperoom Club, Fox in a box, Game Over) met hun gestandaardiseerde en vaak prefabkamers. Niet slecht, maar zeker thematisch nauwelijks vernieuwend. Hun grootste expansiegolf lijkt nu wel voorbij en de laatste jaren duiken er weer nieuwe onafhankelijke initiatieven op. Niet allemaal even geslaagd, dus soms een beetje hit or miss, maar we blijven ze vrolijk uitproberen :-).
Firenze is daar een perfecte illustratie van: in het centrum kan je je hele ketenbingokaart vullen en na een paar mindere ervaringen lopen we daar met een grote boog omheen. Maar we waren toch in de buurt, dus nog eens gezocht en bij nieuwkomer Black Moon uitgekomen.

'Inscapen': ook hier weer even zoeken waar de ingang is, maar ze hebben eigen gratis parkeerplaatsen op het terrein achter het complex. Wij zijn het parkeerterrein opgereden (het hek stond open, sloot zich daarna weer, maar geen nood: je zit dan niet opgesloten), maar als het hek dicht is, is het de bedoeling dat je het straatje voor het hek dat schuin links naar beneden gaat neemt en langs de muur parkeert. De ingang bevindt zich daar ook beneden aan de achterkant.

Taal: wij hebben de kamer in het Italiaans gespeeld, maar alle hun kamers kunnen ook in (goed) Engels gespeeld én begeleid worden, want onze spelleidster-eigenaresse bleek in de nababbel half Canadese en dus tweetalig.

Kamer: na een vriendelijke ontvangt werden we naar een andere ruimte gebracht voor wat een standaard inleiding leek (waarbij alle typen sloten nog eens overlopen werden, omdat er bij een ervan ietsje meer kracht gebruikt mocht worden), die daarna opeens een andere afslag nam: voordat we het wisten, was het ontsnappen al begonnen en mochten we al gauw het konijnenhol induiken...
Een Alicekamer staat of valt met de mate waarin de puzzels aansluiten op het (reeds aanwezige en ijzersterke) verhaal en uiteraard met de aankleding. In beide opzichten blijft deze kamer overeind en kan ze haar vrouwtje staan! Als eersteling van onafhankelijke bouwers hadden ze waarschijnlijk niet de budgetten die sommige topkamers hadden, maar ze hebben er duidelijk tijd en moeite in gestoken, met enkele leuke details.
De techniek is hoofdzakelijk eerste generatie, maar dat stoorde ons geenszins, want de puzzels waren goed in thema en sloten aan op het verhaal. Wel werd er in de hoofdfase in enkele puzzels gebruik gemaakt van een zelfde 'aspect' wat voor wat ruis in de doorloop zou kunnen zorgen.
De communicatie verloopt helaas via portofoons, waarlangs je zelf vijf keer om een aanwijzing mag vragen, maar ook 'gratis' suggesties van de spelleid(st)er kan krijgen.

Conclusie: geslaagde Alicekamer die we met veel plezier gespeeld hebben, we komen graag nog eens terug voor hun andere kamers (nu nog maar een andere, maar er zijn er nog twee in voorbereiding). Zeker meepakken, als je toch in Firenze bent (mocht je met het vliegtuig komen: de kamer ligt niet ver van de luchthaven) en voor Aliceliefhebbers ook wel een omweggetje waard.

50 tinten zwijmel

Ontsnappen in Italië (buiten Rome en Milaan) is soms ontsnappen aan de grote franchiseketens die een goed deel van de markt en de stadscentra ingepalmd hebben (Adventure Rooms, Cronos, Escaperoom Club, Fox in a box, Game Over) met hun gestandaardiseerde en vaak prefabkamers. Niet slecht, maar zeker thematisch nauwelijks vernieuwend. Hun grootste expansiegolf lijkt nu wel voorbij en de laatste jaren duiken er weer nieuwe onafhankelijke initiatieven op. Niet allemaal even geslaagd, dus soms een beetje hit or miss, maar we blijven ze vrolijk uitproberen. In dit geval dus Bologna, waar we onderweg toch voorbijkwamen en en een kamer rond het thema 50 Shades of Grey zagen, een onderwerp dat we niet eerder tegengekomen waren in ontsnapvorm.

'Inscapen': de kamer vinden is al de eerste uitdaging :-), dus trek daar wat tijd voor uit. Resolve ligt in een winkelcentrum in een woon- en kantorencomplex, dat achter een hek zit. Het adres lijkt aan de drukke Viale Angelo Massini (SS64) te liggen, waar je niet kan stoppen of parkeren, dus vonden wij het het handigst om de Viale Attilio Muggio in te slaan die achterlangs om het complex heenloopt en doodloopt op een soort rotonde met een toegangshek (als je te voet komt: waarschijnlijk is er aan de voorkant ook een ingang). Wij konden gelukkig daar in de buurt parkeren, maar als het daar vol staat, moet je andere parkeerplaatsen zoeken (worden ook op hun site aangegeven), dus trek daar voldoende tijd voor uit.
Aanbellen bij 606 en dan het nummer 60 zoeken in het het binnenste, overdekte gedeelte van het complex: pfieuw, we zijn er!

Ontvangst: naast de gebruikelijke uitleg kregen we de keuze uit de standaardmodus (waarbij onze spelbegeleidster op het scherm aanwijzingen stuurt, wanneer zij dat nodig acht, ook gelet op de tijd) of de moeilijkere modus waar je alleen aanwijzingen krijgt, als je erom vraagt. Dus de moeilijkere modus genomen, dan kregen we tenminste geen ongevraagde aanwijzingen.

Kamer: een kamer dan mogen we met een brief van de verdwenen Anastasia de kamer in om te ontdekken wat er met haar is gebeurd. Auteursrechtelijk situeert de kamer zich weer handig in zo'n grijze zone door uitgerekend het woord Grey nergens te vermelden, maar verder natuurlijk wel zwaar te leunen op boeken en film.
Qua aankleding en uitrusting is dit natuurlijk een dankbaar onderwerp om los te gaan met allerlei SM-attributen: het bed en de zweepjes waren aardig gedaan, maar zeker voor de rest had er nog wat meer ingezeten, de rest voelt soms nogal wat goedkoop en kaal aan, al kan schijn bedriegen.
De kamer, die ook in het Engels gespeeld kan worden, bevat nogal wat briefjes die je en verhaal vooruit moeten helpen. Uiteraard in thema, dus nogal zoetsappig, maar als het je te veel wordt, is er altijd materiaal genoeg voorhanden om jezelf mee te (laten) geselen ;-).
Al snel hadden we allerlei puzzels geïdentificeerd en leek het te vlotten, maar daarna liep het vast en omdat we geen aanwijzing vroegen, verspeelden we zo een kwartier met het verkennen van allerlei losse eindjes en mogelijkheden. Bij de eerste hulpvraag (zoeken bleek weer eens niet ons sterkste punt) kwam de spelbegeleidster zelf de kamer in (hoewel er dus een scherm is), wat altijd wat verstorend werkt. Ze had dat aangekondigd, zij is dan zogenaamd de secretaresse van Mr. Grey, maar dat komt niet helemaal uit de verf. Bij aan latere aanwijzing werd het scherm wel gebruikt, maar ook daar typerend: eens de ban gebroken is, kregen we ook een keer een ongevraagde aanwijzing. Alleen aanwijzingen geven, als erom gevraagd wordt: het blijft moeilijk en is blijkbaar alleen ervaren spelbegeleiders gegeven.

Al puzzelend volgen we het verhaal verder tot zijn 'ontknoping' en dan zal je begrijpen waarom deze kamer zeer geschikt is voor een bepaalde doelgroep...

Conclusie: we zijn blij dat we kamer gespeeld hebben vanwege het unieke thema en deel van de omkadering, maar voor het overige was ze niet memorabel. Verwacht er kamer- en puzzeltechnisch niet te veel van, bereid je voor om een spelbegeleider in de kamer, neem het niet te serieus (de kamer leent zich uitstekend voor melige buien) en 'geniet' (maar uiteraard wel met instemming ;-)).

"Is uw lama verzekerd?"

We hebben volop genoten van deze kamer, die zoals elders ook al aangegeven geen klassieke ontsnapper is, maar een 'kraakkamer' waar je vooral zoveel mogelijk geld moet zien buit te maken. De nadruk ligt niet op ontsnappen, maar op zoeken en puzzelen, waarbij je tegelijkertijd ook de tijd in het oog moet houden, want je moet natuurlijk zelf wel op tijd uit het bankkantoor zijn om niet gearresteerd te worden.
Het begin is heel leuk gedaan: we waanden ons echt in een strak en beetje saai bankkantoor (met enkele leuke knipoogjes in de aankleding) en vroegen ons af hoe we hier in hemelsnaam verder kan komen. Uiteindelijk wisten we toch verder in de bank door te dringen. Gaandeweg wordt dan wel duidelijk dat een flinke 'kraakploeg' geen luxe is, als je er met een vette buit vandoor wilt gaan, want na verloop van tijd vallen er meerdere dingen tegelijk te ontdekken en doen. Wij speelden de kamer met drie, maar ik zou aanraden wat meer krakers mee te brengen, dit is de ideale kamer voor iets grotere groepen.

Lost in action: het verhaal in deze kamer

Ontvangst: voor het spelen krijg je spelleid(st)er niet te zien, want nadat je jezelf met een code binnen hebt gelaten, mag je aan de kamer beginnen, zodra je letterlijk 'groen licht' hebt gekregen.

Kamer: letterlijk en figuurlijk terug naar de jaren 'stillekens', zowel qua thema (Eerste Wereldoorlog) als de ouderdom van de kamer, want dat is volgens de site de eerste ontsnapkamer van België. In dat licht is het geen slechte kamer: je kan er een half huis door lekker old school eerrstegeneratiepuzzelen rond het thema Eerste Wereldoorlog. De grote makke zit hem in het gebrek aan verhaal(ontwikkeling) en hoe de kamer gebracht/gepositioneerd wordt. Je zou het pand binnen zijn gegaan om een verdwenen excentrieke verzamelaar van oorlogsspullen te zoeken en wat we daar aantreffen zou "al onze verbeelding tarten": tien jaar geleden misschien, maar nu werd vooral ons vermogen om de verhaallijn in de kamer te zien getart, evenals ons vermogen achteraf te zeggen wat we nu precies over Ludovicus te weten waren gekomen. 'Gelukkig' waren we niet te enigen, want ook onze spelleidster kon ons niet vertellen wat het verhaal of de ontknoping nu precies was...
Daarnaast stoorden de automatische hints op de schermen ons en het eenrichtingskarakter van het hintsysteem.

Kortom: als je je verwachtingen wat bijstelt, je erop instelt dat je de eerste ontsnapkamer van België nog steeds mag komen spelen en je niet te veel op het verhaal let, dan kan je een uurtje lekker WO I-gerelateerd puzzelen en meer hoeft dat niet te zijn.

Misdadig fijne fabriek waar goede arbeidsverdeling beloond wordt.

Hele fijne kamer, die zelf alles behalve een fabrieksproduct is, maar geheel eigen ontwerp en bouw van de sympathieke eigenaar.

Na een leuke inleidende babbel (waarin we ook konden aangeven dat het voor ons wel een beetje spannend mocht zijn, maar liever ook niet te veel, waarop de spanningsgraad een tandje werd teruggestoken: erg prettig), konden we eraan beginnen.
Al meteen bij begin leuk 'gimmickje': je krijgt een 'attribuut' mee waardoor je al met een glimlach van start gaat. De puzzels en ruimtes passen meteen goed in het verhaal en die opdracht die je hebt meegekregen.
We vorderen goed en na wat 'oponthoud' (diegenen die de kamer gespeeld hebben, zullen weten wat ik bedoel) bereiken we de plaats waarvoor we gekomen zijn. Zoals het een moderne fabriek betaamt, is veel automatisch, dus je komt vrij weinig slotjes en sleutels tegen, maar het is ook geen steriele high-tech: er zijn nog steeds mensen nodig om de toestellen/mechanismen in werking te zetten.
Hier is veel te zien en tegelijk te doen, dus zoals in menige 'fabriek' is een goede arbeidsverdeling hier wel zo productief :-), een leuke test voor op elkaar ingespeelde ploegen.

Der Zug, der Zug, der Zug hat keine Bremse!

Ontvangst: zorg dat je het juiste adres hebt, want RSCAPE heeft in het centrum nog een andere locatie (je krijgt de dag ervoor ook nog een e-mail om je daaraan te herinneren). Het is een woonwijk, dus parkeren kan in de omgeving.
We worden vriendelijk verwelkomd in 'station Remscheid-Süd', waar alle vormgeving, teksten enz. aan een station doen denken: leuk gedaan!

Aangezien we gekomen zijn voor onze opleiding met het nieuwe tramstel van de 490-serie, worden we naar het opleidingslokaal gebracht voor een introductiefilm over dat nieuwe tramstel. Maar dat gaat niet helemaal zoals gepland en we moeten het station op eigen kracht zien te verlaten.
Wat meteen opvalt, is hoe goed de kamer met licht en geluid (nieuwsberichten) reageert en ook sturing biedt, wat erg fijn is, omdat we op dat punt niet precies meer weten waar we naartoe moeten of wat we moeten. Door allerlei spoorgerelateerde puzzels op te lossen banen we ons uiteindelijk een weg naar onze vrijheid.
Het decor dat we daarbij onderweg tegenkomen is echt verbluffend, zo mooi dat je het jammer vindt dat je verder moet: petje af!
Het enige pijnpunt is de geringe puzzeldichtheid: jammer dat ze met dat fantastische decor niet meer hadden gedaan, daar had wat meer ingezeten.
Met nog een kwartier op de klok gingen kwamen we hintloos uit de kamer (terwijl we op twee punten toch wel wat tijd verloren hadden) en hoewel de ervaring in totaal zeker niet klein is, zijn sommige doorgangen zijn wat krap, dus ze is eigenlijk ideaal voor duo's. Ik zou ze zeker niet met meer dan vier spelers doen, want de kamer is strikt lineair, dus dan zullen sommigen zich vervelen of dingen missen.

Kortom: zeker meepikken op een Ruhrgebiedreis!

Kruidje-roer-me-niet

EnigmaLock had al in 2015 zijn deuren geopend en was daarmee een van de eerste ontsnapkamers in Wallonië. Ik had vijf jaar geleden al een van hun kamers gespeeld, die destijds al wat gedateerd aandeed (puur eerste generatie met slotjes en sleutels, ze moest het van een paar pittige (reken)puzzels hebben). Eind 2022 hebben ze flinke waterschade gehad die hun drie kamers eigenlijk volledig hebben verwoest. De indiebouwers hebben hun kamers niet opnieuw opgebouwd, maar het ongeluk aangegrepen als een kans om opnieuw te beginnen in een naburig pand, dat werd omgedoopt tot 'La Maison de l'Alchimiste' (Huis van de Alchemist), waar twee ontsnapkamers in dat thema moeten komen en daarnaast bieden ze een ontsnapspeurtocht door Namen aan, waarbij je een tas meekrijgt.

L'Herboristerie (in dit geval 'Het kruidenatelier' of 'De kruidenkamer') is het eerste deel van een tweeluik waarin je telkens twee elementen (in dit geval Aarde en Water) te pakken moet krijgen om de Steen der Wijzen te stelen. Deel twee, La Quête de la Pierre Philosophale (De zoektocht naar de Steen der Wijzen), is nog in ontwikkeling en zou later dit jaar of volgend jaar volgen.

Normaal gesproken kan de kamer door week pas vanaf later in de middag gespeeld worden, maar na contact vooral waren ze bereid ons de kamer al om 10 uur 's ochtends te laten spelen, zodat we ze met een fietstocht konden combineren. De eigenaar-spelleider had dan ook alle tijd voor ons en nadat we welkom waren geheten in de ontvangstruimte, kregen we een lange introductie, het achterliggende verhaal over de alchemist die een pakt met de duivel had gesloten, waarin ook enkele bijzondere 'spelregels' verwerkt werden (dus geen leeswaarschuwing nodig, wat ik verderop weergeef, komt ook in de inleiding aan bod).

Elementen verzamelen, dat hebben we vaker gehoord, dachten we, maar de twist zit hem hier in het feit dat de Alchemist zelf ook nog door het huis rondwaart en zo nu en dan zijn kruidenkamer bezoekt. Hij ziet zeer slecht, dus als je niet beweegt, geen geluid maakt én niets verplaatst in de kamer (hij verplaatst zich op de tast), zal je hij je aanwezigheid niet merken, als je hem niet in de weg staat. Wat er gebeurt, als hij je wel opmerkt, laten we je zelf ontdekken...
Zijn bezoekjes en vooral het feit dat je niet al te veel mag verplaatsen, zorgen voor een leuke extra spanning en dynamiek in de kamer. De aankleding doet soms wat goedkoop (bv. kunststof 'begroeiing' langs de muren) en iets te modern aan, waardoor je je niet echt in een alchemistenhuis waant. De kamer moet het naast de speldynamiek dus vooral hebben van de de puzzels en mechanismen, die zeer gevarieerd zijn: zowel slotjes/sleutels als magnetische en elektrische mechanismen en zowel zoek-, redeneer, reken- als doepuzzels.. Sommige puzzels passen wel in het overkoepelende alchemie- of in kruidenkamerthema, bij andere is die band wat dunner: soms een beetje een gemiste kans om het kruidenaspect beter terug te laten komen in de puzzels, maar dat neemt niet weg dat we ons goed vermaakt hebben! We komen over enige tijd dus graag terug om in deel twee de zoektocht naar de Steen der Wijzen te voltooien.

Na afloop nog uitgebreid nagepraat met de sympathieke eigenaar. Wij hebben de kamers in het Frans gespeeld en ze wordt momenteel alleen in het Frans aangeboden, maar er zitten maar twee tekstgebonden puzzels in en die zouden eventueel van een Engelse vertaling voorzien kunnen worden (de eigenaar kan groepen ook in het Engels begeleiden), maar daarvoor moet je van tevoren contact opnemen.

(Om)fietskamer

Parkeren: kan voor de deur, want je kan je fiets vastmaken aan het metalen hek dat de parallelstraat scheidt van de drukkere weg :-)

Deze kamer mocht uiteraard niet ontbreken op de speellijst van de Cyclo-escapades en we hebben het zeker niet betreurd: we zijn er met zijn tweeën niet op tijd uitgekomen (we hadden aangegeven geen ongevraagde hints te willen en zelf om hints te vragen, waar we uiteraard te laat mee begonnen), maar dat mocht de pret niet drukken, we hebben voor de voor de volle 75 minuten van de kamer kunnen genieten.
We hebben dan ook genoten van de originele puzzels die goed in het verhaal passen en dan vooral van de fietsgerelateerde puzzels, want dit is de eerste kamer met een fietsthema die we ooit gespeeld hebben.

In eerdere besprekingen werd aangehaald dat de kamer onderhoud nodig zou hebben: daar hebben wij niet veel van gemerkt (misschien dat de kamer onlangs nog is opgefrist). De afwerking zou hier en daar misschien nog wat verzorgder kunnen (anderzijds: het is een fietsenwinkel met nevenactiviteiten, het is ook geen luxehotel) en licht- en geluidseffecten zouden wat extra's toe kunnen voegen, maar dat zijn details in de marge.

Kortom: als je iets met het thema fietsen hebt, is deze kamer zeker een aanrader!

Harmonieuze puzzelsymfonie & -academie

De Odeion was de eerste Paradox-kamer die we speelden, dus we wisten niet goed wat we moesten verwachten. Vanwege de wisselende geluiden (lagere cijfers hier versus aanbevelingen en hogere klasseringen in de Terpeca- en Escaperoomerslijsten) hadden we geen hoge verwachtingen, behalve dat we lang zouden mogen puzzelen.

Het gebouw heeft dienst gedaan als een muziekschool, vandaar dat het verhaal daarrond opgebouwd is. Per ruimte die je oplost, kom je aan de hand van een video meer van het verhaal te weten en ontrafel je langzaam het mysterie, maar raak je er zelf ook meer mee verweven... Voor sommige anderen waren die uitgebreide video's met de barokke vertelstijl blijkbaar storend, maar wij vonden het welkome onderbrekingen. Over onderbrekingen gesproken: ergens halverwege biedt de spelleider aan een pauze in te lassen, waarin je wat kan eten en drinken (zelf mee te brengen) en naar het toilet kan (kan ook tijdens het spel op verzoek). De tijd loopt mee op het scherm waar ook de video's op verschijnen.

De puzzels sloten goed aan op dat barokke verhaal (uiteraard veel muziekgerelateerde puzzels) en leidden tot een mooie ontknoping, maar nog belangrijker dan het verhaal zijn de pittige puzzels. Dit is een echte puzzelacademie voor de puzzelliefhebbers! We hebben het elders in Athene ook al meegemaakt: de Griekse specialiteit zijn meerlagige puzzels die over meerdere schijven gaan en die je echt aan het werk zetten. Voor sommige puzzels moet je dus echt even wat tijd en geduld uittrekken, maar voor een keer sta je niet onder onmiddellijke tijdsdruk en heb je ook de tijd om een complexere puzzel rustig te analyseren: heerlijk! De spelleider volgde goed, liet ons rustig verkennen en proberen en gaf pas een aanwijzing (uiteindelijk in totaal drie), als na geruime tijd duidelijk werd, dat we een bepaald onderdeel over het hoofd hadden gezien. Dat de technologie hoofdzakelijk analoog is, stoorde ons geenszins.

Conclusie: Odeion is valt misschien minder in de smaak bij liefhebbers van hoogtechnologische belevingskamers, maar is een absolute aanrader voor de doorgewinterde puzzelaars, een puzzelwalhalla waar ze zich uren kunnen uitleven.

Afbladdergoud aka golden oldie met sleet

Ontvangst: de locatie ligt vlak bij het station van Mons, dus ideaal om met het openbaar vervoer te doen (en het nieuwe station te bekijken). Enthousiaste spelleidster.

Kamer: een ingewikkeld achtergrondverhaal (dat zich verder ook niet zal ontwikkelen) dient als aanleiding om een casino te beroven. Zeker het casinogedeelte is leuk gedaan met een aantal originele, casinogerelateerde puzzels. Tegen het einde nog een onverwacht effect dat door het gebrekkige onderhoud niet helemaal uit de verf kwam, daar hadden ze meer mee kunnen doen. Qua logica stootten we twee keer op een puzzel waar de puzzelonderdelen wel duidelijk waren, maar de moeilijkheid in de volgorde lag en waarbij er verschillende volgordes te bedenken waren. Zeer bij een puzzel zorgde een visuele aanduiding voor nog al wat ruis.
Ander pijnpunt was het onderhoud: de kamer is duidelijk al wat ouder met enkele herstellingen links en rechts. In het casinogedeelte heeft nog wel een casinosfeer, maar de toegangsruimte kan wel een opfrisbeurt gebruiken.

Kortom: valt weer in de categorie leuk om mee te pakken, als je toch in Mons bent, maar niet echt de moeite van een reis waard.

Mijn onderwaterrijk voor een klok!

Degelijke, mooi aangeklede, goed onderhouden anderhalvegeneratiekamer uit de stal van Poison die de tand des tijds goed doorstaan heeft en nog steeds de moeite is. Ik zou er vanuit Barcelona niet voor speciaal naar Pineda reizen, maar zeker meepakken als je de kamers van Virus in Calella gaat spelen!

Ontvangst: voor een keer niet op zijn Catalaans (waarbij de kamer begint, zodra de deur openzwaait en je meteen in personage in het spel wordt getrokken), maar persoonlijk door de spelleider. Je kan niet van te voren naar het toilet, maar pas halverwege de kamer.

Verhaal: omdat de mensheid aan haar eigen verontreiniging ten onder ging, is de geheime onderwaterstad Futura gebouwd waar een selecte groep kan overleven, maar die begint af te takelen, dus aan ons de taak om ze weer te herstellen en de mensheid zo te redden.

Kamer. Voor een kamer die zeven jaar oud is, valt meteen op hoe goed ze onderhouden is, dat hebben we in Spanje wel eens anders gezien: dit is duidelijk een passieproject. Geen toeval, want de maker/eigenaar is ook betrokken bij de uitstekende Poison-kamer in Mataró. Het verhaal schept vooral een kader, dat mooi uitgewerkt wordt in de aankleding met steampunktoetsen, en geeft een duidelijke opdracht (krijg de hoofdmachine van de stad weer aan de praat) , maar ontwikkelt zich verder niet. De kracht van de kamer schuilt vooral in de inventieve en ingenieuze puzzels die goed passen in een steampunkachtige omkadering en het feit dat je gaandeweg meer van die stad ontdekt.
Persoonlijk de grootste verademing was de aanwezigheid van een aftelklok! De grote Catalaanse ervarings-, belevings- en avonturenkamers lijken het verschijnsel tijdmeting te hebben afgeschaft omwille van de belevings- en succeservaring en misschien ook omdat groepen in Spanje het moeilijker aanvaarden dat ze een kamer niet binnen de tijdslimiet gehaald hebben (wat een spelleider ons vertelde). Dat leidt tot immersievere belevingen (al kan tijdsmeting ook heel subtiel opgelost worden), maar zorgt er ook voor dat je vaak niet meer kan zeggen of je een kamer wel of niet binnen de tijd gehaald hebt, ook omdat niet precies duidelijk wanneer ze begint en je bij langere kamers het tijdsbesef verliest. Iedereen beleeft de volledige ervaring en als je te veel achterloopt, wordt er met steeds meer hints doorgeduwd of worden puzzels zelfs elektronisch doorgedrukt door de spelleiders die soms een sterke sturende rol krijgen in dergelijke kamers.
Enfin, niets van dat alles in deze kamer, hier hing nog gewoon een duidelijke aftelklok, zodat we zelf ook konden inschatten hoe we ervoor stonden. We speelden de kamer met twee ontsnapleken, waaronder een jongen van 12, maar daar waar Spaanse spelleiders wel eens wat trigger happy willen zijn met ongevraagde aanwijzingen, liet hij ons hier de kamer rustig ontdekken en gaf ons pas enkele hints, toen we niet meer verder kwamen, zodat we met nog enkele minuten op de klok uitkwamen.

Tolle Spielchen

Heerlijke indiekamer voor spel- en puzzelliefhebbers boordevol inventieve spelgerelateerde puzzels waarbij ontsnappen niet het enige doel is, maar er met bonusopdrachten nog extra punten verdiend kunnen worden. Daardoor beleef je misschien niet alle puzzels van deze kamers, maar de sympathieke eigenaar neemt achteraf uitgebreid de tijd om de hele kamer te overlopen en je ook de ontbrekende puzzels te laten oplossen. De techniek en mechanismes zijn hoofdzakelijk analoog/mechanisch, maar ons stoorde dat geenszins, het gaat om de vele parallelle puzzels die de hoofdrol spelen (het verhaal is van ondergeschikt belang) en die zijn zeer origineel. De kamer heeft zelf al enkele subtiele hints ingebouwd in de doorloop en daarnaast worden er soms 'gratis' kleine duwtjes in de goede richting gegeven of grotere hints die je punten kosten.

Door de parallelle opzet en de overdaad aan puzzels is dit zo'n kamer waar ook zes ontsnappers zich niet hoeven te vervelen.
Het enige jammere aan de kamer vonden we de tijdsdruk: na een tijd werd het duidelijk dat we onvoldoende tijd hadden om alle puzzels op te lossen en dan speel je toch wat minder ontspannen. We hadden graag wat meer tijd gehad om al die mooie puzzels rustig te kunnen bekijken.

Expecto gimmickum

Mooi aangeklede hoogtechnologische gimmickkamer voor fans van iemand die om auteursrechtelijke redenen nergens genoemd wordt ;-), maar met wiens leefwereld deze kamer doordrongen is.

Ontvangst: niet heel persoonlijk, want op deze Enygmalocatie zijn ook de Nautiluskamers gevestigd, waardoor er soms twee groepen tegelijk gebriefd worden. Ook een klassieker: er werd wel naar onze ervaring gevraagd, maar vervolgens werd daar absoluut geen rekening mee gehouden en kregen we toch de standaard adviezen om goed te zoeken, te communiceren enz.

Deze slotloze kamer moet het vooral hebben van haar uitrusting, aankleding, technologie en effecten, ook in de vorm van de attributen die je meekrijgt voor je opdracht. Ze zijn zo verzot op die technologie dat deze om de haverklap ingezet wordt, maar de puzzels worden daar niet per se beter door; na enkele tijd begint het wat als een gimmick aan te voelen. De puzzels passen wel goed in de leefwereld en
het verhaal.

Sprookjespareltje

Heerlijke indiekamer met sprookjesthema: geen gelikte kamer met wow-effecten die je van je sokken blazen, maar tot twee uur lang prettig positief puzzelen in sprookjesdecor met soms wat ruwe randjes in de afwerking. Combinatie van klassieke (cijfer)slotjes & sleuteltjes, enkele slimme laagtechnologische oplossingen, maar ook magnetische en elektrische systemen.

Controlekamer #235 waar meer in zit

Nog een eens dagje Luik, dus pakken we ook weer een kamer van Evasion mee.

Ontvangst: Evasion ligt op de derde verdieping van een pand in het autovrije centrum, op een halfuurtje wandelen van het station Liège-Guillemins. Ze hebben niet gigantisch veel ruimte, maar gelukkig wel gescheiden ontvangstruimtes, zodat groepen die uit een kamer komen niet in de dezelfde ruimte belanden als groepen die nog een kamer in gaan. Na hun grappige introductievideo waarin de gebruikelijke regels en tips 'handmatig' aanschouwelijk worden gemaakt, volgt de korte briefing in personage door de spelleider.

Kamer: Uranium 235 is de vierde en meest recente kamer op die locatie (die daarmee wel vol lijkt) en ook variant (isotoop zou ik in dit verband zeggen) nummer 235 van een controlekamerkamer, dit keer in een nucleair sausje, want je moet een lekkende en langzaam op hol slaande kernreactor stil zien te leggen. Uit voorgaande blijkt misschien al dat dat niet per se onze favoriete kamers zijn, maar het moet gezegd worden: de puzzels zijn zeer divers en inventief en de mechanismen variëren van klassieke cijfer- en letterslotjes tot zeer high tech. De puzzels passen thematisch zeer goed bij het verhaal, zodat de meer wetenschappelijk aangelegde ontsnappers aan hun trekken kunnen komen.
Helaas ook enkele pijnpunten/kinderziektes:
- een hoogtechnologisch element (dat tot mooi samenspel noopte) werkte helaas niet (maar dit leek echt incident): de spelleidster schakelde snel en zorgde ervoor dat we dat element elders konden voltooien;
- een onderdeel dat duidelijk wel manipuleerbaar was, bleek helemaal nergens voor te dienen en zorgde daardoor voor wat ruis (het bleek achteraf om een puzzel te gaan die uit het spel was gehaald wegens te gecompliceerd)
- het lettertype bij een puzzel is (ondanks visuele hulp) wel heel klein, dat had wel een paar punten groter gekund
- qua logica zat de doorloop goed in elkaar, behalve op een punt waar een onderdeel van een code gewoon gegokt moest worden, daar had men toch wel makkelijk een extra puzzeltje/aanwijzing voor in kunnen bouwen.

Dus als je van het thema houdt, heb je hier een uur leuk en betaalbaar (€72 voor twee personen) ontsnapvermaak. Verwacht er niet te veel van en neem eventuele schoonheidsfoutjes op de koop toe.

Geschmackssache

Zeker genoten van deze beleving, maar ik was er iets minder lyrisch over dan anderen (o.a. mijn ploeggenoten). De decor(wissel)s zijn verbluffend, verhaaltechnisch zit het knap in elkaar: het is soms inderdaad net of je meespeelt in een film!
Smaken verschillen en voor mij was het echter iets te veel beleving en immersief theater (waarbij je een bepaald script moest volgen) en iets te weinig ontsnappen.

Heerlijk puzzelen naar het hemelrijk

Nadat we een paar weken eerder voor het eerst bij binnenspeelcomplex ExploRijck waren geweest en daar aangenaam verrast waren door hun meest recente kamer Het Geheim Archief (zie bespreking daarvan), waren we teruggekomen voor hun eerste kamer, 't Hiemelrijck, die echter ook pas sinds een jaar geopend is.

We hadden geleerd van de hoge puzzeldichtheid van de andere kamer en dus hadden we dit keer versterking meegebracht om met zijn drieën onze tanden in de vele puzzels te kunnen zetten. Dat de mechanismen vooral analoog zijn (slotjes en sleutels) stoort geenszins, aangezien de achterliggende puzzels interessant en uitdagend zijn. De aankleding en afwerking zijn verzorgd en sfeervol, maar verwacht verder geen spectaculaire effecten.

Het verhaal is vooral een thematische kapstok om de decors en attributen aan op te hangen en daar zijn de puzzels dan weer aan opgehangen; er zit zeker een zeer zichtbare ontwikkeling in de kamer, maar het situeert zich thematisch allemaal een beetje in (onderzoek naar) het leven na de dood, zonder dat nu echt duidelijk is wat Jean-Jacques precies ontdekt heeft. Bijvoorbeeld (en met het volgende verraad ik niets, want het komt ook in de mondelinge inleiding aan bod): bepaalde stenen spelen een rol in het leven van Jean-Jacques en dus in de kamer, maar je wordt door het oplossen van de daaraan gekoppelde puzzel niets wijzer (waarom verzamelde Jean-Jacques ze, wat deed hij ermee, wat leerde hij eruit enz.).

Dat neemt niet weer dat we deze kamer met veel plezier gespeeld hebben! Lekker modern 'old school' puzzelen in een aangename omgeving voor een zeer correcte prijs (€25 per persoon). In een andere bespreking lazen we dat de begeleiding eens tegenviel, maar die was, net als de vorige keer, bij ons ook nu weer dik in orde: onze spelbegeleider hield zich alleen met ons/onze kamer bezig, voelde ons spel goed aan en kwam precies op tijd met zijn (uiteindelijk drie) hints.

Lastig te beoordelen: persoonlijk heb ik hier wel voor een 8 of 8,5 plezier gehad, want het is een lekkere, aangename puzzelkamer die goed in elkaar zit, meer hoeft dat voor mij niet te zijn (of anders: meer effecten/spektakel maken een kamer niet noodzakelijkerwijs beter), dus als je van lekker degelijk puzzelen houdt, mag deze zeker op je verlanglijst. Maar, en in het kader van 'verwachtingenbeheer', meer is het ook niet. Om de juiste verwachtingen te creëren daarom een 7,5 gegeven: hang er geen hele ontsnapreis aan op, maar pak deze mee, als je in de buurt bent.

Tijdloos

Toffe kamer van enthousiaste bouwer. Het onderwerp tijdreizen is natuurlijk niet nieuw in ontsnapland, maar Locked in Time werkt het wel zeer leuk uit, met name een aspect van het deel van de kamer dat zich in de toekomst afspeelt, maar dat ik uiteraard niet kan verraden. Leuke puzzels, genoeg te doen voor een groep van vier of een uitdaging voor een ingespeeld duo, dat dan wel door moet werken, want veel werk aan de winkel.
De aankleding in het toekomstgedeelte (nooit eenvoudig, natuurlijk, de toekomst in beeld brenger) had nog iets uitbundiger gekund, voelde soms wat kaal aan.

(Te) schone kamer :-)

Omdat we toch een dag naar Antwerpen gingen voor onder andere museumbezoek, besloten we meteen een kamer mee te pikken bij de Kraakfabriek, aangezien die het best besproken werden.

Zoals al in eerdere besprekingen wordt aangehaald begint de kamer wat raar, omdat je bij de inleiding al een instructiekaart voor de eerste ruimte meekrijgt. In overleg lichtte onze spelleidster die niet verder toe (wat meestal wel gebeurt, begrepen we, en dus eigenlijk neerkomt op een eerste hint), maar inderdaad merkwaardig dat die kaart niet in de eerste ruimte zelf was aangebracht of verstopt was.

Daarna variëren de puzzels van eerder doe-opdrachten tot pittigere combinatielogica met dus ook een afwisseling van enkele succesmomentjes en een versnelling in de doorloop tot punten waar je langer bezig bent, maar de puzzels zijn wel allemaal volledig automatisch en dus slot- en sleutelloos (hoewel in dit thema een complex analoog slot ook niet misstaan zou hebben). Erg prettig is dat de mechanismen de nodige feedback geven, zodat je dus weet wanneer je op het goede spoor zit, en dat de doorloop ondersteund wordt door de verlichting.
Het kan aan ons gelegen hebben, maar een puzzel waarin dubbelstenen een rol spelen, vonden we minder logisch, daar was ons wel duidelijk wat we moesten doen, maar niet wat we daarmee moesten bereiken.

De aankleding en afwerking zijn zeer goed verzorgd, bijna te goed, waardoor de ruimtes er soms iets te strak en gelikt uitzien en bijna wat kil overkomen voor het illusionistenthema waar je wat meer warmte, snuisterijen en mysterie verwacht.

Daar waar het verhaal in de eerste ruimte nog aanwezig is, raakt het daarna al snel op de achtergrond en is het vooral een handige kapstok voor puzzels met bepaalde bekende thema's, zonder dat het waarom nu erg duidelijk wordt. Meer naar het eind merkten we de cirkel thematisch mooi rond werd gemaakt, maar een echte ontknoping komt er niet.

Conclusie: zeker een schone (in alle betekenissen van het woord) kamer, maar voor ons toch net eerder de categorie 'leuk om mee te pikken, als je toch naar Antwerpen gaat', dan 'aanleiding om er speciaal voor naar Antwerpen te reizen'. Het is een mooi verzorgde kamer die borg staat voor lekker puzzelplezier, maar ook niets meer: qua beleving is de kamer wat braafjes, heeft geen enorme wauw-factor en thematisch bewandelt ze de gebaande paden.
Een andere factor is de nogal rigide kamerprijs van €130 ongeacht of je nu met 2 of 6 spelers speelt... Misschien is dat voor de Kraakfabriek bedrijfseconomisch de beste oplossing (men gaat voor gegarandeerde inkomsten per boeking en richt zich dus, ook door de week, bewust op de grotere groepen), maar onze rekening met twee of drie is snel gemaakt: we zijn nog wel nieuwsgierig naar de andere kamers van de Kraakfabriek, maar daarvoor zullen we met een groep van vier terug moeten komen, wat meer planning vergt en dus wel even zal duren. Bij een volgend Antwerpenbezoek met twee of drie zullen we voor ons ontsnapvermaak eerder op zoek gaan naar kamers met modulaire prijzen voor twee of drie spelers.

Knus knekelkapelletje

Service: meestal plannen we onze ontsnappingen lang op voorhand, maar voor de verandering nog eens een ingeving op de dag zelf. Op de site stonden geen boekbare speeltijden meer, maar op een berichtje via de chatfunctie op de site werd snel gereageerd: er kon 's avonds nog een speelmoment toegevoegd worden, dus een kwartier laten hadden we een boeking te pakken met ook nog 5% korting, dus goede, flexibele service!

Ontvangst: we worden vriendelijk ontvangen door de spelleidster, die haar inleiding wat aan moest passen, omdat de vorige groep dezelfde dag nogal ruw door de kamer waren gegaan. Daarom moest ze wat extra aanwijzingen geven over een defect (dat creatief werd opgelost) en een kwetsbaar gedeelte.

Kamer: je wordt gescheiden de kamer ingeleid, waarbij de eerste speler eerst de tekst te lezen krijgt die op de website staat en daarna een opdracht krijgt. Eens je in de kamer weer herenigd bent, kan je aan de slag en stap voor stap de duidelijke lijn van de kamer volgen. Alle mechanismen zijn volledig automatisch, wat zowel de kracht als de achilleshiel van de kamer is, want ze zorgen voor enkele mooie effecten, maar zijn soms ook wat wispelturig en kwetsbaar. Pluspunt was ook dat de kamer voortdurend reageert op de handelingen van spelers, zodat je weet dat je op het goede spoor zit. Na een tijd vond ik sommige reactiepiepjes wat storend, ik geef de voorkeur aan oplossingen met licht. Er zaten enkele leuke combinatiepuzzels in, afgewisseld met puzzels die neerkwamen op het stapsgewijs volgen van instructies.
Het thema (religie, dood, mystiek) is uiteraard al vaker verkend en het verhaal is dan ook vooral een thematische kapstok voor de puzzels: de cirkel wordt op het eind wel rond gemaakt, maar een echte ontknoping ontbreekt en je bent na het spelen van de kamer niet echt veel wijzer dan na het lezen van de inleiding.

Conclusie: kamer bij uitstek voor duo-ontsnappers door de duidelijke, lineaire opbouw, de reactieve mechanismen en de beperkte ruimte, waardoor de ruis/afleiding/dwaalsporen minimaal zijn en het meestal vrij duidelijk is wat de onderdelen van de puzzel zijn. Ga er wel met de juiste verwachting in: lekker puzzelen met zijn tweeën en af en toe een geinig effectje.

Want bij die verwachtingen wringt het schoentje momenteel. Op de eerste plaats door de website, waar de kamer in de markt wordt gezet als een enge 'experience game' 'boordevol technologische snufjes'. De kamer is inderdaad volautomatisch met enkele leuke effecten, die inmiddels nu ook niet bepaald enorm spectaculair zijn. 'Engheid' is natuurlijk altijd zeer subjectief en ik wil niets verklappen, maar de engheid van de kamer wordt mijns inziens op de site overdreven (er zijn ook kamers met een soortgelijke beschrijving en beeldtaal op hun site die objectief gezien veel engere elementen bevatten), ik zou het op een beetje spannend houden, juist de ideale instapkamer voor mensen die daar gevoelig voor zijn om het eerste stapje in die richting te zetten.

De andere hooggespannen verwachting is de huidige waardering (momenteel 9.3): die kan de kamer gewoon niet waarmaken. Pik de kamer mee, als je in de buurt bent en maak er een leuk dagje in de streek van, maar het is zeker niet een kamer waarvoor je speciaal uit pakweg Oostende, Utrecht, Keulen of Rijsel hoeft te komen.

Duo-ontsnappers met enige ervaring zou ik persoonlijk overigens aanraden de wat oudere eerstegeneratiekamers Hunter of Circus Animali met zijn tweeën te spelen, omdat je daar meer ruimte, raadsels en uitdaging voor je geld krijgt.

Bijna maaj toch niet geheel :-)

Het net-nietgehalte en de gemiste kansen van deze topkamer zijn in andere besprekingen al goed uitgelegd: mooie kostuumwinkel als façade voor een spionageorganisatie en ontvangstruimte waar je toch weer als spelers behandeld wordt, dubbele uitlegmomenten bij begin, het feit dat je na de ontknoping in de kamer moet blijven wachten (omdat je door hun ruimtelijke indeling van het beginsegment, waar alle groepen doorheen gaan, niet zelf mag kiezen wanner je weer teruggaat, omdat je anders andere groepen zou kunnen kruisen) ontnemen de beleving wat van de bijna perfecte glans die ze door haar schitterende decoratie, afwerking, de vele ruimtes en de mooie effecten heeft en die door anderen ook al uitgebreid en veel beter beschreven is.

Ik wil nog een ander net-niet-pluspuntje aanstippen: het Nederlands. In tegenstelling tot de drie eerste kamers van Rush Escape kan Botanist Manor wel in het Nederlands gespeeld worden. Dat verdient uiteraard hulde, maar ook hier zijn ze op driekwart blijven steken, want de spelbegeleiders spreken meestal geen Nederlands, zodat de ontvangst, de mondelinge inleiding en de hints alsnog in het Frans of Engels gaan.

Verder zit er stilistisch geen lijn in het gebruikte Nederlands: dat varieert van een sterk Nederlands Randstandaccent (en vooral een zeer Engelse 'r' die bijna als een 'j' klinkt, die wel past bij het BBC-Engels voor de nieuwsfragmenten) in de introductiefilmpjes (misschien ook gegenereerd met kunstmatige intelligentie?) tot een Belgisch accent met Franstalige invloeden voor Ewan McAllister, waardoor sommige zinnen krom klinken (je snapt wel wat er bedoeld wordt, maar een Nederlandstalige zou dat nooit zo formuleren). Jammer dat ze die vertalingen niet even hebben laten nalezen door een Nederlandstalige (geldt ook voor sommige teksten in de kamer).
Bij een andere ingesproken (vrouwelijke) stem wordt die akoestische en inhoudelijke invloed van het Frans wel erg groot: wij begrepen het nog door onze oren goed te spitsen, maar vroegen ons af hoe begrijpelijk dat voor een puur Nederlandse groep was. Opnieuw: hadden ze daar geen Nederlandstalige stem voor kunnen vinden?
We vroegen ons achteraf ook af hoe de Engelse en Franse versies zijn: of er in het Frans consequent met een Engels accent gewerkt wordt en of Ewan in het Engels misschien een Schots accent krijgt?

Prettig pittig puzzelen

Ontvangst: ExploRijck is een groot overdekt speelcentrum waarin de grote binnenspeeltuin centraal staat, maar met ook andere activiteiten (bv. VR, schietspellen met laser of gelballetjes) en sinds een jaar kan je er ook ontsnappen. De bereikbaarheid per auto is uitstekend (paar minuten van afslag E313) en er is volop parkeergelegenheid bij het complex. We worden vriendelijk ontvangen door een medewerkster die ons naar de kamer begeleidt, haar inleiding op onze ervaring aanpast en die zich het hele uur (en zelfs iets meer dus) met ons bezig zal houden. Het is dus niet zo dat ze tegelijkertijd nog allerlei andere spellen in goede banen moet leiden.

Kamer: bij regelmatige ontsnappers gaan er bij dergelijke multiactiviteitencomplexen vaak allerlei alarmbellen af, omdat het ontsnappen dan vaak iets is wat ze 'er maar een beetje bij doen'. Hoewel dat vooroordeel ook bij ons leefde, waren we nieuwsgierig door de beschrijvingen van de kamers en kozen we er op basis van het verhaal deze uit, die pas enkele maanden geopend bleek, en dat hebben we zeker niet betreurd! Want het bleek niet zo maar een gekochte kant-en-klare kamer, maar lokaal ontworpen en gebouwd door bouwers die niet aan hun proefstuk toezijn.
Het verhaal achter de kamer klinkt wat spannender dan het in werkelijkheid is: vooral een goed excuus om grondig rond te gaan snuffelen in het kantoor en om zo al puzzelend het geheim te ontrafelen. Het decor en de effecten zijn in orde, maar blazen je niet van je sokken; dé hoofdrol spelen de vele leuke puzzels die goed in het thema passen. Vooral de puzzeldichtheid voor een kamer van 60 minuten viel op: je krijgt dus veel puzzels voor je geld (€25 per persoon, met een minimum van €75, dus vanaf drie personen een zeer toegankelijk tarief).
Aanvankelijk schoten we met zijn tweeën goed op, maar tegen het einde liepen we vast op een puzzel, waarvan we steeds dachten dat we hem bijna op hadden gelost, en hebben dus te laat een hint gevraagd, waardoor we er niet op zijn ontsnapt, maar gelukkig mochten we de kamer wel uitspelen.
Bij het napraten was ook een van de ontwerpers aanwezig en hoorden we dat er ook nog maar relatief weinig grotere groepen op tijd uitkomen en meer tijd nodig hebben. Twee extra paar ogen en handen kunnen soms een groot verschil maken, maar als die trend zo blijft, is het misschien een idee om er een kamer van 75 minuten van te maken, dan zullen er misschien enkele ploegen in minder dan een uur uit ontsnappen, maar hebben alle groepen ten minste voldoende tijd om de puzzels te proberen en hoeven ze er niet met hints doorgesleurd te worden (al beseffen we dat er in zo'n speelcentrum ook economische overwegingen meespelen, want dan is spelbegeleid(st)er langer bezet).

Conclusie: verrassend leuke kamer met goede prijs-kwaliteitverhouding en hoge puzzeldichtheid die je het beste met zijn vieren speelt of het kan een mooie uitdaging zijn voor geoefende duo's om er op tijd uit te komen (als dat je doel is: vraag op tijd een hint).

Alles behalve een kater

Aanreis: pas op, de locatie ligt in Altenstadt BEI SCHONGAU, dus zorg dat je het goede adres aanhoudt, want 100 km verderop ligt er nog een Altenstadt :-). Er is voldoende parkeergelegenheid bij het complex.

Ontvangst: de locatie ligt in een kantoor/bedrijfsgebouw aan de rand van het dorp, dus dat is een goed voorteken (dan beschikt men meestal over genoeg en betaalbare ruimte). We worden vriendelijk ontvangen door onze spelleidster en ook de eigenaar/bouwer.

Kamer: het gaat duidelijk om het Hangover-verhaal dat heel leuk, mooi verzorgd en met de nodige humor in beeld wordt gebracht. De aankleding en afwerking zijn ook mooi gedaan met de nodige aandacht voor detail, op een omgeving na, waar de zichtbare draden en elektriciteitselementen meteen ook voor wat ruis en verwarring zorgden. De puzzels passen thematisch perfect in het zeer dankbare verhaal, dat zich al puzzelend aan je ontvouwt. De logica en doorloop van de kamer waren erg duidelijk voor ons, maar toch ook niet te eenvoudig: het is niet zo dat we door de kamer vlogen, we moesten bij elke puzzel weer even zoeken/redeneren, maar we zijn uiteindelijk nergens bleven steken en kwamen hintloos uit de kamer. Achteraf nog geruime tijd nagepraat met de sympathieke eigenaar.

Conclusie: ideale kamer voor op elkaar ingespeelde duo's, maar zeker ook genoeg ruimte en vermaak voor groepen van vier. Wat ons betreft zeker de moeite om een stuk voor (om) te reizen in Zuid-Duitsland.

Verborgen '90-parel

Verrassend leuke, inventieve en pittige tijdreis naar een jaar of dertig geleden!

We waren op doorreis al eens eerder gaan ontsnappen in Perugia, maar hadden toen ontdekt dat de drie destijds bestaande ontsnaplocaties, zoals wel vaker in Italië, tot grote ketens behoorden (respectievelijk: Game Over, Cronos, Escaperoomclub), voor ons niet bepaald een kwaliteitskeurmerk. Ook dit keer kwamen vanuit het zuiden aanrijden en waren wel aan een pauze toe, dus bekeken het aanbod nog eens en zagen een nieuwe locatie: Roompicapo (een woordspeling op 'rompicapo' = 'breinbreker'). Ze reageerden onmiddellijk op ons Whatsappje (hun nummer staat op hun website) en we konden een uur later al meteen terecht! Dus: richtingaanwijzer uit, van de autostrada af en richting Perugia :-).
Roompicapo is ondergebracht in een niet heel spannende buitenwijk van Perugia tussen de winkels op de begane grond van een groot appartementsblok, waar je makkelijk kan parkeren.

De locatie is in februari 2024 geopend door een enthousiast stel jongeren met meteen twee kamers waarin je het als Millennials of GenZ opneemt tegen Mr. Boomer, die weinig vertrouwen heeft in de (ook inmiddels wat oudere) jeugd van tegenwoordig en hen uitdaagt om hun luie hersens nog eens aan het werk te zetten om te zien of ze zijn breinbrekers op tijd op kunnen lossen. Grotere groepen kunnen beide kamers ook in wedstrijdmodus tegen elkaar spelen.

Na een grappig introductiefilmpje van Mr. Boomer zelf (in het Italiaans), is het alsof je zo de slaapkamer van een Italiaanse tiener in de jaren '90 binnenstapt: azzeccato, wat een feest van herkenning qua aankleding, attributen (speelgoed, posters, strips, schoolgerei enz.), films en muziek die voortdurend gespeeld wordt! Er is zo veel te zien, te lezen en te ontdekken dat het wel even duurt, voordat je doorhebt waar je eigenlijk moet beginnen, maar eens we dat begin te pakken hebben, boeken we vooruitgang en wordt de doorloop geleidelijk aan duidelijker, al hebben we op een paar punten nog een zetje in de rug nodig omdat Mr. Boomers breinbreker ons breinpetje te boven gaat. Alle puzzels en doe-opdrachten baden allemaal perfect in de jaren '90-sfeer en maken gebruik van zeer uiteenlopende mechanismen en attributen. Later in het spel vonden we dat er wat meer werk van de aankleding gemaakt had kunnen worden.

Onze spelleidster had al gezegd dat maar weinig groepen binnen een uur uit de kamer ontsnappen, maar je mag meestal wel verder spelen. Uiteindelijk zijn we er met vier hints na 68 minuten uitgeraakt, dus we zouden zeker aanraden de kamer met zijn vieren of zelfs meer te spelen (omdat er veel materiaal is om door te nemen) en weet dus dat de kamer in duomodus een pittige uitdaging is.

We hebben de kamer in het Italiaans gespeeld, maar ze kan ook in het Engels gespeeld worden (maar dan zonder introductiefilmpje, dat is er nog niet in het Engels), want ze is redelijk taalonafhankelijk of bevat zaken die makkelijk aan te passen zijn.

Als je in de buurt bent en wat met de jaren '90 hebt, deze kamer zeker meepakken!
Voor ons persoonlijk was deze ervaring wel een 9 waard (we zijn dan ook erg benieuwd naar hun GenZ-kamer, maar daar hadden we deze keer geen tijd meer voor, dus die is voor een volgende doortocht), maar daar speelt ook wat herkenning en nostalgie mee, dus om geen al te hooggespannen verwachtingen te creëren een 8,5 gegeven.

Altijd al het verzamelde werk van Enver Hoxha willen lezen!

Geen kamer om een vliegtuig of boot voor te nemen, maar als je in Tirana bent, zou ik ze zeker meepakken voor de couleur locale en omdat je, als je hun andere kamer ook speelt, kunt zeggen (situatie zomer 2024) dat je alle kamers van Albanië hebt gespeeld :-).

De locatie is in 2019 geopend door een enkele enthousiaste jongeren, moest na een jaar alweer sluiten en is pas sinds vorig jaar heropend, nu ook met een tweede kamer.

Lekker, klassiek ongecompliceerd puzzelen voor maar €30 voor twee personen in een anderhalvegeneratiekamer waarin je een dossier moet stelen uit het kantoor van een communistische generaal. Beetje couleur locale, al hadden we op nog meer communistische rekwisieten en parafernalia gehoopt.

Betoverend schilderij

Geen kamer om een vliegtuig of boot voor te nemen, maar als je in Tirana bent, zou ik ze zeker meepakken voor het betoverende schilderij en omdat je, als je hun andere kamer ook speelt, kan zeggen (situatie zomer 2024) dat je alle kamers van Albanië hebt gespeeld :-).

De locatie is in 2019 geopend door een enkele enthousiaste jongeren, moest na een jaar alweer sluiten en is pas sinds vorig jaar heropend, nu ook met deze tweede kamer. De eerste kamer was ons goed bevallen, dus hebben we deze er meteen achteraan geplakt.

Leuke 'kraakkamer' waar je een blauwe diamant moet gaan stelen in de privécollectie van een louche zakenman. In alle opzichten veel modernere kamer dan hun andere kamer: nog steeds slotjes, maar ook veel elektronische mechanismen. Aardige, strakke aankleding die goed bij galeriesetting past, waarbij met name een psychedelisch schilderij eruit springt.

Betoverend...totdat de mag(net)ische krachten opeens op waren...

Mooie en in potentie zeer leuke Alicekamer met echter flinke hapering waarvan ons onduidelijk was hoe incidenteel of structureel die was.

De aankleding lijkt het sterke punt van al hun kamers (de Magic Shop was ons ook aangeraden, maar daar zijn we niet meer aan toegekomen) en is hier heel leuk gedaan. De afwerking kan her en der nog wat beter (ik kwam voelend in een gat bv. ook een keer een uitstekende schroef tegen), maar visueel is de kamer alvast aangenaam en herkenbaar. De veelal analoge puzzels zijn zeer divers en enkele ook wat pittiger, omdat je verschillende zaken met elkaar moet combineren.

Het gaat echter mis bij een puzzel waarbij een magneet, een sleutel en zwaartekracht betrokken is (magnetisme en zwaartekracht: altijd een gevaarlijke combinatie), waar twee personen voor nodig zijn en die niet in het zicht van de camera's staat. Hoe hard/vaak we het ook proberen, de sleutel komt niet voorbij een bepaald punt, waar de aantrekkingskracht van de magneet onderbroken lijkt te worden. Na 20 minuten proberen en frustreren hebben we de spelleidster gevraagd de kamer in te komen om de puzzel te omzeilen. Daarna konden we weer verder, maar uiteindelijk daardoor de kamer niet gehaald. Hoewel het het laatste speelmoment van de dag was, mochten we de kamer niet uitspelen, na 90 min kwam de spelbegeleidster, een medewerkster die waarschijnlijk naar huis wilde, de kamer in. De met haar telefoon gemaakte foto's hebben we vooralsnog niet ontvangen...
Zij bleek ook niet in staat de sleutel voorbij het betrokken punt te krijgen te krijgen en zei dat ze het door zou geven... Hopelijk is dat gebeurd (een sterkere magneet zou al iets kunnen oplossen, al hadden we dus de indruk dat iets het magnetisme verstoorde op een bepaald punt), maar mocht je bij die puzzel problemen ondervinden, trek dan op tijd aan de bel, want de spelbegeleiding kan niet zien wat je aan het doen bent en laat je misschien vrolijk doormodderen.
Moeilijk te beoordelen kamer: qua aankleding en puzzels in potentie een 8, maar de begeleiding liet steken vallen en door de haperende puzzel hadden we een frustrerende ervaring, maar we kunnen niet inschatten of dit een incident was of een structureel probleem. Voordeel van de twijfel gegeven en het als incident beschouwd, want als je van Alicekamers houdt, zou ik ze nog steeds aanbevelen.

Schot in de roos

We kwamen naar deze uitbater om hun 'Toverbibliotheek' te spelen, maar hadden eerder op de dag ook nog tijd, dus besloten deze Robin Hoodkamer ook mee te pakken en hebben dat zeker niet betreurd, ook om dat meer dat een kamer op een dag (hoeft niet aansluitend te zijn) wordt beschouwd als een 'marathon' en leidt tot een leuke korting op de tweede kamer.

Ontvangst: opvallend was hoe enthousiast en gemotiveerd de werknemers zijn, wat vaak ook een indicator is voor een gezonde en leuke ontsnaplocatie. Zodra onze spelleidster Sara hoorde dat we al wat meer ervaring hadden, paste ze de inleiding erop aan en vooral achteraf hebben we heel gezellig nagebabbeld over haar (in omringende landen ook) en onze ontsnapervaringen.

Kamer: lekker puzzelen in en rond bekend thema, vooral slotjes en sleutel met ook enkele leuke doeopdrachten. Met twee hints zijn we er met zijn tweeën redelijk vlot uitgekomen, dus ideale kamer om met zijn tweeën op vakantie mee te pakken, maar ook leuke gezinskamer.

Betoverend

Betoverend mooi zelfbouwproject van enthousiaste eigenaars.
Omdat we eerder die dag al een andere kamer bij hen hadden gespeeld, kregen we korting en hebben deze kamer met zijn tweeën voor maar €42 kunnen spelen!
Het verhaal is een beetje een bijzaak (in de toverbibliotheek zit een amulet verborgen waarmee je de hele wereld kan controleren en als tovenaars ga je daarnaar op zoek), de kamer moet het vooral hebben van de verzorgde aankleding en afwerking en de vele leuke puzzels die mooi in het thema passen. Ook een zeer origineel hintsysteem...
Er valt veel tegelijk te doen, dus voor twee ervaren ontsnappers is het een leuke uitdaging, maar wel 'aanpoten'; een ploeg van vier is hier geen lux. Wij hebben het net niet gehaald, omdat we een onderdeel, dat we eerder in het spel gekregen hadden en voor de eindpuzzel nodig hadden, in de hectiek ergens neer hadden gelegd waar het opging in de achtergrond en niet snel genoeg meer terug konden vinden, maar dat mocht de pret niet drukken: we hebben enorm genoten van dit thema, de sfeer en de puzzels.
Achteraf onder het genot van een drankje nog gezellig nagepraat met de spelleidster en de eigenaresse (die tegen het eind van het spel was langsgekomen) over ontsnappen in de wijde omtrek.

Al Capones geheim steel je niet zomaar, daar moet je wel wat voor doen.

Leuke, inventieve tweedegeneratiekamer van gedreven eigenaresse Carla. Wij speelden de kamer met zijn tweeën en dat is wat te weinig (we hebben het dan ook niet gehaald): ik zou aanraden de kamer zeker met zijn vieren te spelen, maar ook vijf of zes spelers vinden hier hun gading, want er is behoorlijk wat werk aan de winkel.
Het thema Al Capone is natuurlijk niet superorigineel, maar de uitwerking is mooi gedaan met enkele leuke details en enkele puzzels zijn zeer inventief. Ook zitten er enkele puzzels bij waarvan het doel vrij snel duidelijk is, maar de uitvoering enige tijd in beslag kan nemen, vandaar dat enkele paren handen extra dan geen luxe zijn. Het verhaal is vrij dun, vooral een kapstok om het maffiathema aan op te hangen, want erg veel meer over Lea, Al of het geheim kom je al spelende niet te weten.

Inventief passieproject

Ontvangst: de ontvangst is contactloos, maar daarom niet minder klantvriendelijk. Vanaf circa een kwartier voor aanvangstijd (duidelijk gemaakt doordat de ledlichten bij de deur groen zijn)) kan je het gebouw met een code betreden, daar in eigen tempo naar het toilet en je spullen opbergen en, als je er klaar voor bent, met de kamer beginnen.

Kamer: duidelijk passieproject van gedreven eigenaar. Beginnend in de slaapkamer van Omer, baan je je al puzzelend een weg door zijn huis, waarbij je uiteindelijk ook zijn geheim te weten komt. Maar daar stopt het ook wel qua verhaal (over motieven van Omer kom je verder niets te weten), want Het Geheim van Omer is bovenal een puzzelkamer met zeer uiteenlopende mechanismen (analoog en elektronisch) en vooral enkele zeer originele puzzels.
Groot pluspunt vond ik het hintsysteem: hints worden nooit ongevraagd gegeven, maar je moet er zelf om vragen door op een rode knop te drukken. Achteraf gezien hebben we iets te lang gewacht met onze eerste hint: we dachten goed bezig te zijn en vooruitgang te boeken, maar hadden een cruciaal voortgangselement gemist. We speelden met twee en hebben het dan ook niet gehaald, maar de spelleider was zo vriendelijk ons de kamer uit te laten spelen, aangezien we er bijna waren.

Kortom: deze kamer zeker meepakken, als je in de buurt bent. Ik vond deze kamer bijvoorbeeld leuker dan de kamers die ik in Rijsel gespeeld heb (waar vele ketens actief zijn, wat de originaliteit niet altijd ten goede komt). Leuke uitdaging voor op elkaar ingespeelde duo's of gegarandeerd puzzelplezier voor vier.

Shi-BOOYA!

Toen we drie jaar geleden bij Escape Rush Submarine Bunker en The White House hadden gespeeld, was Tokyo Lab bijna klaar. Toch duurde het dus nog enkele jaren voordat we aan Tokyo Lab toekwamen, maar wie wat bewaart, heeft wat, als een onuitgepakt cadeautje, als het ware. En we werden niet teleurgesteld.

Ontvangst: we waren keurig een kwartier van tevoren in de sfeervolle kleermakerij van Ravenswood die als front voor hun geheime organisatie en ontvangsruimte dient. Er kan maar een groep tegelijk in de briefingruimte zijn en er was een groep voor ons, dus uiteindelijk begonnen we toch op het geboekte tijdstip met de briefing. Maar het wachten in de ontvangstruimte (zo nodig met een drankje, ze hebben helaas geen vergunning voor alcoholische dranken, want een martini zou in zo'n omgeving niet misstaan :-)) is alles behalve een straf. De spelbegeleider herkende ons nog van drie jaar geleden! Meestal spelen we kamers in Brussel in het Frans, deze keer in het Engels en het moet gezegd: het Engels van de spelbegeleider (ook mede-uitbater) was uitstekend (want ook daar hebben we al heel wisselende ervaringen mee gehad). Hij beloofde ook dat ze voor Botanist Manor weer een Nederlandstalige versie zouden maken (voor Tokyo Lab was dat nog niet gelukt, want, bekend probleem in Brussel, het is niet makkelijk om goed drietalig personeel te vinden).

Na de briefing met veiligheidsinstructies ga je de coole tijdmachine in die voor alle Ravenswoodmissies gebruikt met nog een filmpje over je missie en dan kan het feest echt beginnen met de fantastische eerste ruimte (zoals ook in de spelbeschrijving staat, dus ik verraad hiermee niets): een steeg in Shibuya. Zeker in dat eerste gedeelte valt op hoeveel zorg er aan de aankleding en afwerking is besteed: alles klopt gewoon, fenomenaal! Juist daarom ook wil je wel iets over het hoofd zien, omdat het er zo normaal uitziet...

Na een eerste fase van zoeken en puzzelen verandert de omgeving en de dynamiek van het verloop in de richting van meer fysieke en doe-opdrachten en meer interactie. Alles paste ook mooi in het verhaal dat na een zijsprong weer op zijn oorspronkelijk doel afgaat. Het einde was ons duidelijk, maar met tekst, beeld en geluid had nog wat duidelijker in de verf gezet kunnen worden dat je het gehaald had en wat het resultaat was, dat zou de kamer helemaal rond maken.

Kortom: als maar tijd hebt voor een locatie in Brussel, neem dan Escape Rush en speel de kamers liefst in chronologische volgorde: Submarine Bunker - The White House - Tokyo Lab - Botanist Manor. Submarine Bunker vinden we relatief de mindere kamer, dus als je weinig tijd hebt, kan je die eventueel overslaan.

Tot slot: we wisten al dat met Botanist Manor dit gebouw helemaal benut was, maar in de napraat vernamen we ook dat er gesprekken lopen voor een tweede locatie, dus hopelijk over enkele jaren nog meer visueel vuurwerk in het verschiet...

Low tech, but high ingenuity

Ontvangst: de kamer ligt in een buitenwijk van Luxemburg-Stad, dus gemakkelijk parkeren in de buurt. De eigenaresse was zo aardig om de kamer op een zondag een uurtje eerder voor ons open te doen (zodat we daarna onze fietsroute meteen konden vervolgen)! De kamer kan in Engels, Duits of Frans gespeeld worden en de eigenaresse spreekt zelfs een beetje Nederlands.

Kamer: het doel is niet ontsnappen, maar ontdekken wat er met Miss Rose gebeurd is. Duidelijk indiezelfbouwproject in eigen huis en redelijk low tech, dus hielden we ons hart een beetje vast, ook omdat de aankleding van de eerste ruimte niet spectaculair is. Maar al snel bleek de kamer venijniger dan gedacht met een aantal originele puzzels waarvoor verschillende stappen nodig zijn. Te lang gewacht met het vragen van de eerste hints (omdat er in het begin zo veel te doen is), zodat we het uiteindelijk niet gehaald hebben (ze liet ons wel doorspelen), but we sure had fun trying! Gaandeweg de puzzels ontvouwt zich ook het verhaal (dat in de inleiding misschien wat beetje in de verf had kunnen worden gezet), dat aan het eind tot een mooie ontknoping komt.
Kortom: echte zoek- en puzzelkamer, leuke uitdaging voor als je toch in de buurt van Luxemburg bent.

Verloren gelopen symbool

Puzzle Room Bangkok wordt uitgebaat door een Litouwer die ook alle kamers bedenkt en bouwt, dus verwacht geen couleur locale.
Degelijke kamer rond het Illuminati/Da Vinci-thema, dus met de bekende ingrediënten (en niet altijd even consistent in de symboliek). Niets verrassends, een uurtje lekker puzzelen met zowel analoge als elektrische/magnetische mechanismen, ook goed met zijn tweeën te doen.

In een metropool als Bangkok is natuurlijk genoeg te zien, proeven en beleven, dus als je voor het eerst in Bangkok bent, ga alsjeblieft iets anders doen, want van dit soort kamers zijn er in Europa genoeg te spelen. Mocht je, zoals wij, wat vertier zoeken op een regenachtige middag, dan zal je je er geen buil aan vallen.

Nobody smurfs with Darf Whydar

Puzzle Room Bangkok wordt uitgebaat door een Litouwer die ook alle kamers bedenkt en bouwt, dus verwacht inhoudelijk geen couleur locale.

We hadden ons vermaakt in Lost Symbol, het regende nog steeds en we konden met korting een tweede kamer spelen, dus besloten we in overleg met de spelleidster voor het wat pittigere Space Adventure te gaan. We hebben de kamer uiteindelijk net niet gehaald, maar mochten ze gelukkig wel uitspelen. Ook het Star Wars-thema (vanwege auteursrechten soms in een wat indirecte vorm, zo neem je het hier op tegen 'Darf Whydar' ;-), maar visueel is het allemaal zeer herkenbaar) is geen onbekend in ontsnapland, maar deze kamer vonden we inventiever, origineler en dus ook wat uitdagender dan Lost Symbol. Meer dan genoeg te doen voor twee, dus extra spelers zouden welkom zijn.

In een metropool als Bangkok valt genoeg te zien, proeven en beleven, dus als je voor het eerst in Bangkok bent, ga wat anders doen, zou ik zeggen, maar het is solide, betaalbaar ontsnapvermaak voor een regenmiddag of -avond. Voor kamers met een echt Thais thema of tintje moet je echter elders zijn (zijn er wel, hebben we gehoord)

In and out

Dit is geen klassieke ontsnapper waarin je zo snel mogelijk de uitgang moet vinden, maar een hoogactieve avontuur- en belevingskamer waarin je een zo hoog mogelijke score neer moeten zetten.

Je belangrijkste opdracht is namelijk het stelen van een waardevol voorwerp uit een laboratorium, waar je dan eerst moet inbreken.
Er is duidelijk zeer veel tijd en geld in de aankleding geïnvesteerd, want die is echt tot in de puntjes verzorgd! Daardoor zit je ook meteen in de sfeer en het verhaal. De nadruk ligt dan ook op het avontuur- en belevingsaspect met ook nogal wat fysieke doe-opdrachten.
Dit gaat een beetje ten koste van de puzzels: die zijn niet altijd even moeilijk, soms is het een geval van: we zien wel wat de bedoeling is, maar de uitvoering neemt wat tijd in beslag.

Tot slot nog een veiligheidspuntje (ongebruikelijk in Australië, waar ze aan strenge regels gebonden zijn, je altijd een afstandsverklaring moet tekenen en je nooit echt opgesloten zit): op een belangrijk moment in de beleving zit een actief onderdeel (ik moet het vaag houden) dat we al eens eerder zijn tegengekomen, maar waar een van onze ploegleden zich licht bezeerde, dus doe daar geen gekke dingen.

Crimineel!

Nadat bij een eerder bezoek aan Speakeasy: Secrets Of The Green Fairy (zie bespreking daar) was gebleken dat Adventure Rooms Australia stukken beter is dan de Europese tegenhanger, kwamen we enkele dagen later terug voor deze kamer. Beide locaties van Adventure Rooms Melbourne liggen in het centrum en zijn dus het beste met het openbaar vervoer te bereiken, bijvoorbeeld op een kwartier wandelen van Flinders Station.

Een Amerikaanse maffiakamer (in het Italiaans en het Engels spel je 'mafia' met een 'f', in het Nederlands maf genoeg met twee f'en :-)) is qua aankleding en afwerking een wat makkelijker thema, omdat je uit tal van clichés kan putten, maar ook hier was die weer verzorgd.
De goed in het thema passende puzzels vond ik hier nog wat inventiever dan in hun speakeasykamer en vooral hun slimme overgangen tussen te verschillende ruimtes. Veel te doen voor zijn tweeën, flink aanpakken dus en we hebben het dan ook net niet gehaald, maar mochten de kamer gelukkig wel uitspelen.

Verleidelijke fee

We hadden deze kamer op goed geluk op basis van het verhaal geboekt, omdat ze door de centrale ligging goed te combineren viel met een bezoek aan het centrum (je kan dus het beste met het openbaar vervoer komen, het is een kwartier wandelen vanaf Flinders Station). Mede daarom en omdat we in Italië enkele mindere ervaringen hebben met de keten Adventure Rooms, lagen onze verwachtingen niet echt hoog.

Maar blij dat we het toch geprobeerd hebben, want we werden aangenaam verrast door deze sfeervolle puzzelkamer, waarin je het geheim van de Green Fairy ('de groene fee', de bijnaam van sterke groene likeur absinth, die lange tijd verboden was vanwege vermeende hallucinogene effecten) moet achterhalen, een speakeasy oftewel een verborgen, clandestiene bar in de VS ten tijde van de drooglegging daar. En dus moet je die speakeasy eerst zien te vinden... met een hotelreceptie als startpunt, een thema en setting die ons wel aanstaan.

Een dergelijke kamer die een vrij specifieke tijdsgeest wil oproepen, staat of valt natuurlijk met de aankleding en afwerking, anders voelt zo'n kamer al snel goedkoop en valt ze door de mand. En het moet gezegd: die aankleding was verzorgd. De effecten waren niet spectaculair, maar de puzzels pasten goed bij het thema en de sfeer. Er is genoeg te doen voor een groep van dus, dus voor twee personen is het goed doorwerken, je mag niet te lang treuzelen en vraagt dus best op tijd een aanwijzing. Wij zijn er met drie aanwijzingen en nog anderhalve minuut op de klok uit ontsnapt.

Het verhaal was beter in de kast gebleven

Edit: de titel van mijn bespreking is uiteraard een knipoog naar de naam van de kamer, maar voor de zekerheid/duidelijkheid: verhalen en monster blijven soms beter in de kast, maar aardse mensen zijn van harte welkom om, wanneer zij er klaar voor zijn, uit de kast te komen ;-).

Locatie: A Maze In ligt op het centrale 'riviereiland' van Straatsburg waar parkeren erg moeilijk is (dus trek daar voldoende tijd voor uit als je met de auto komt), maar op minder dan 10 minuten wandelen van het centraal station.

Ontvangst: A Maze In is een groter bedrijf met alle voordelen (een mooie ontvangstruimte, veel speelmogelijkheden zowel thematisch als in tijd) en nadelen (snelle omloop, minder persoonlijke ontvangst) van dien.

Kamer: we hadden hier eerder Mamma Mafia hadden gespeeld en dat was ons goed bevallen, dus kwamen we terug voor hun topkamer. Deze is zeker langer, groter en mooier ingericht en aangekleed, maar daarom nog niet per se beter. Daar waar het verhaal bij Mamma Mafia als een duidelijke rode draad door de kamer liep waar de puzzels thematisch goed op aansloten, was het verhaal in dit geval een gammele kapstok om verschillende thema's en omgevingen aan op te hangen, een voorwendsel om je in verschillende 'universa' te kunnen laten puzzelen en zoeken naar 'levensartefacten'.

Conclusie: goed verzorgde, moderne puzzelkamer van niveau, alleen jammer dat het verhaal wat als los zand aan elkaar hangt, maar niet van het kaliber dat je er speciaal voor uit de Benelux naar toe zou moeten reizen, wel leuk om op doorreis mee te nemen.

Bron van vermaak

Leuke kamer met goed verhaal die we met veel plezier gespeeld hebben. De logica en de diverse en in het verhaal passende puzzels lagen ons wel, dus voor ons zat het met de doorloop ('flow') van de kamer wel goed, we gingen er uiteindelijk hintloos doorheen.

Het sterke verhaal wordt goed opgebouwd en neergezet, maar misschien kan daar nog meer mee, misschien kan in de richting van de ontknoping nog meer in de verf gezet geworden hoe de verhaallijnen bij elkaar komen. Ook zou er wat muziek- en geluidsondersteuning een grote meerwaarde kunnen zijn voor de sfeer.

De ontvangst en de nababbel waren prima en gezellig, maar qua service vonden we het erg jammer dat we drie weken moesten wachten, voordat onze foto op Facebook werd geplaatst (en we zijn sowieso al geen fan van die manier om foto's te delen). Weer goed les voor onszelf: het is soms logistiek wat lastig (je moet eerst je telefoon uit je kluisje gaan halen), maar altijd ook een foto met een eigen toestel laten maken.

Here we go again

Lekker ongecompliceerd puzzelen in allerlei Italiaanse clichéthema's en -settings, meer hoeft dat niet te zijn. Geen kamer om een reis uit de Benelux voor te maken, maar leuk om mee te pikken op (door)reis).

A Maze In is een wat groter ontsnapbedrijf met meerdere kamer, dus ontvangst en begeleiding is niet heel persoonlijk.

Te veel geschreeuw, te weinig wol

La Taberna was dé Catalaanse sensatie van 2023: als nieuwkomer meteen met stip binnengekomen op nummer 9 in de Terpeca's en daarmee de hoogst gerangschikte kamer van Spanje. Ook opvallend was hoe spelleiders van andere kamers vroegen of verwezen naar La Taberna.
Qua vormgeving, aankleding, decoratie en effecten is La Taberna inderdaad verbluffend, maar voor ons was La Taberna echter té: te lang, te veel (over)acteerwerk, te veel spektakel, te harde muziek (waardoor de hints soms moeilijk waren te verstaan), te veel beleving en ook te veel technische haperingen. Langer, groter en spectaculairder betekent niet altijd beter...

Toen het Plaza nog overeind stond

Wij hebben deze kamer in februari 2024 met erg veel plezier gespeeld vanwege het originele uitgangspunt, de leuke vooral hoog-, maar ook laagtechnologische puzzels en de vermakelijke acteur.
Een beleving als deze staat of valt met de techniek: als die het laat afweten, zoals ik uit de recente besprekingen opmaak, valt ze als een Plazagebouw in elkaar. Toen wij ze speelden deed alles het nog en was ze haar Terpecapositie zeker waard.

Open mind en open mond

Ik had van tevoren enige twijfels bij het toch gevoelige thema van deze kamer, maar wow: wat een respectvolle manier om 11 september te benaderen en wat een achtbaan van belevingen en emoties! Open Mind is erin geslaagd om je 11 september te laten herbeleven én de herinnering aan de slachtoffers levend te houden door het scenario, de schitterende aankleding en de puzzels te baseren op waargebeurde verhalen van betrokkenen die daarvoor hun toestemming en hun medewerking hebben verleend. Zorg er zeker voor dat je niet te vroeg na de kamer al plannen hebt, zodat je de tijd hebt voor de uitgebreide en aangrijpende toelichting achteraf.

Locatie: opgepast, 11S ligt op de tweede vestiging van Open Mind in Cornellà aan de Carretera d'Esplugues .
Parkeren: niet eenvoudig in dit deel van Barcelona, dus trek daar voldoende tijd voor uit, maar 'Geheimtipp' voor het geval je in tijdnood komt is de Mercadona verder noordwaarts aan diezelfde Carretera d'Espluges (aan de grote rotonde, tien minuten wandelen). Je moet je parkeerkaartje bij vertrek eerst laten valideren aan de kassa en als je voor meer dan €20 koopt, is het parkeren gratis, maar ook bij een geringe aankoop is het tarief nog redelijk.

Lichte en luchtige feel-goodkamer

Ongecompliceerde feel-goodkamer, ideaal voor als je met zijn tweeën op vakantie bent in Dublin en eens in een ander, lichter en luchtiger thema wilt ontsnappen.
Om in het (strand)vakantiethema te blijven: het verhaal en de aankleding hebben niet veel om het lijf :-), zijn beide vrij basic. Verwacht er niet te veel van: een uurtje puzzelen (waarschijnlijk minder, wij vlogen er met twee hintloos doorheen) in een zonnige vakantiecontext.
Maar na een dag (intensief) stadsbezoek is dat soms precies wat je kan gebruiken en hoeft het allemaal niet zo intens, ingewikkeld en spectaculair te zijn.

Klein, maar GoTisch

Parkeren: de kamer ligt in het centrum van Belfast in een wandelstraat boven een Aziatisch restaurant, parkeren kan niet direct in de buurt, dus houd daar rekening mee.

Ontvangst: we worden zeer vriendelijk ontvangen door onze spelleider. GoT To Escape heeft geen echte aparte ontvangstruimte, dus ontvangst en inleiding gebeurt bij een zithoek op een overloop in het trapportaal.

Kamer: de kamer is niet gigantisch, maar ideaal om met twee GoT-liefhebbers lekker te puzzelen voor een aantrekkelijke prijs (omgerekend iets meer dan €50). De aankleding is verzorgd, sfeervol en past in het thema: niet over de top extravagant barok (want met een thema als Game of Thrones kan je met voldoende budget natuurlijk helemaal los gaan), maar laten we zeggen zeer sfeervol GoTisch :-). De kamer moet het niet van haar verhaal hebben, maar vooral van de leuke, diverse (sloten, mechanisch, magnetisch, doe-) en enkele pittige puzzels die goed aansluiten op het thema.

I've got the key, I've got the secret

Parkeren: kan voor de deur.

Sympathieke puzzelkamer, zelf bedacht en gebouwd door de eigenaars, met een zeer origineel verlaten-treinstation-meets-90's-thema die het niet van haar verhaal moet hebben, maar van de inventieve situatiegerelateerde puzzels: soms beetje vreemd, maar wel lekker :-). Achteraf nog uitgebreid nagebabbeld met aardige eigenaresse: ondanks het feit dat deze hun meest recente kamer is, zitten er nog aardig wat slotjes in (ook omdat de makers daar zelf van houden), maar ook meer verfijnde mechanische en elektrische systemen.

Golden oldie!

Toen we in 2017 begonnen met ontsnappen, werd deze kamer ons regelmatig getipt als aanrader, maar op de een of andere manier was het er nooit van gekomen, hoewel ze gunstig lag om met enkele van onze handlangers af te spreken. De kamer bleef op onze radar en ruim zes jaar later kwam het toch nog van. En ik moet zeggen: ik heb ouderwets veel zoek- en puzzelplezier beleefd aan deze kamer! Deze anderhalvegeneratiekamer met zowel sleuteltjes als elektronische mechanismen moet het niet van overdadige aankleding hebben, maar vooral van enkele geniepige zoekelementen, iets wat je tegenwoordig steeds minder vaak aantreft, en van de leuke, soms pittige puzzels, meer moet dat niet zijn.

Grave room :-)

Leuke kamer rond een familiegeschiedenis waar we met zijn drieën heerlijk gepuzzeld hebben. De doorloop en de logica waren heel duidelijk voor ons: we gingen steeds iets voor zich aan de slag en gaandeweg kwamen we dan bij elkaar uit om door te combineren de weg naar de volgende fase te vinden. Alleen in het eerste gedeelte een hint nodig gehad voor een zoekelement dat ons al de hele tijd stond aan te staren. De aankleding en afwerking hadden voor deze prijs misschien nog wat verzorgder of geraffineerder gekund, maar we hebben ons prima vermaakt en daar gaat het om.

Verfrissende wind door ontsnapland!

Wat een leuk en origineel thema en hoe mooi is het uitgewerkt! Vooral de eerst fases zijn ruimtes waar we uren door zouden willen puzzelen. Het verhaal en de doorloop waren (ijs)kristalhelder, maar op een flessehalsmoment (waar een puzzel opgelost moest worden om verder te kunnen) verloren we door onze eigen schuld wat te veel tijd, zodat we het uiteindelijk net niet binnen de tijd gered hebben (we hadden ook slechts een hint nodig), maar hebben met anderhalve minuut extra tijd overal van kunnen genieten. De laatste fase en enkele puzzels daarin spraken me persoonlijk iets minder aan. Ook zitten er twee behendigheidsopdrachten in die mogelijk zeer repetitief en dus frustrerend kunnen worden, omdat het doel ervan duidelijk is, maar de uitvoering herhaaldelijk kan mislukken.

Heerlijke beleving, helaas zonder beeldbewijs...

We hebben genoten van onze rechtszaak (we hoefden gelukkig niet tegelijk met een andere ploeg te spelen) en wisten gelukkig aan een lange opsluiting te ontkomen. Enig pijnpuntje is dat het bewijs daarvan kwijt is geraakt, want achteraf wordt er aan het eind van de laatste spelfase (wanneer je nog 'in tenue' bent en met een belangrijk rekwisiet van die laatste spelfase) een foto genomen door de spelbegeleider (want je kan dan nog niet bij je eigen telefoon) en dan 'op de website geplaatst' zal worden waar je ze zelf mag gaan zoeken. Ik ben al geen fan van dat systeem waar alle foto's gewoon open en bloot worden gepubliceerd. Daar komt nog bij dat onze foto er niet bij stond en ook niet meer getraceerd kon worden. Bovendien is dat niet de eerste keer dat dit gebeurt, bij The Experiment (fantastische ervaring, hopelijk wordt die heropend!) overkwam ons dat destijds ook al, dus als ploeg misschien aandringen op foto met eigen toestel?

Reactie door The Great Escape

4 december 2023

Hoi Prodigy, Dankjewel voor je review! Wat leuk om te horen dat jullie genoten hebben van The Courtroom. Onze excuses voor het zoek raken van jullie foto's! Wij zijn momenteel bezig met het implementeren van een nieuw foto-systeem waardoor dit hopelijk niet meer voor zal komen. Ik begrijp ook goed wat je zegt over dat de foto's open en bloot op de website komen. Als er mensen zijn die dit niet prettig vinden, kunnen zij dit altijd bij ons aangeven en dan sturen we de foto via de mail in plaats van dat we hem op de website zetten.
Nogmaals excuses en hopelijk geven jullie ons nog een kans ;)

Ideaal voor puzzelparen

De eerste kamer van Smart Escape en hoewel al op en top van de tweede generatie, voelt ze toch al wat ouder en klassieker aan dan Bermuda Bank. Het kader en het verhaal zijn dan ook wat klassieker: inbreken in het bureau van een detective om ontlastend bewijs te vinden. De kamer is was beperkter van opzet in vergelijking met Bermuda Bank, dus ideaal om met zijn tweeën te spelen, als je al wat ervaring hebt. Ook deze kamer is in hoge mate geautomatiseerd, inclusief het automatisch hintsysteem (zodra je te veel minuten achterloopt op een te verwachten kamerdoorloop krijg je een hint voor de volgende puzzel), dat soms tot ongevraagde (en daarvoor irritante) hints kan leiden, maar dat in ons geval precies goed werkte, zodat we de kamer met nog paar minuten op de klok konden verlaten. Ideaal voor tweetallen of voor groepen die al een paar kamers gedaan hebben, zeer ervaren groepen blijven misschien wat op hun honger zitten.
De kamer moet het misschien niet van de aankleding hebben, maar van de leuke en originele puzzels: lekker old school puzzelen, maar dan wel in een modern jasje. Wij hebben er met zijn tweeën van genoten!

Alice in I Wonder what to do next land

Vooral de moeite waard, als je in de buurt ben en je van het Alicethema houdt. Aardige aankleding, maar haalt het natuurlijk niet bij de topalicekamers, aangezien dit bij uitstek een thema is waar je je al decorateur helemaal kan laten gaan. De logica/doorloop zijn echter wel voor verbetering vatbaar. Enkele malen ontbrak het ons aan een subtiele aanwijzing/koppeling tussen een voorwerp en de uiteindelijke puzzel of de volgende stap in het proces. Ook was er een puzzel/mechanisme waar het doel zonneklaar was, maar de uitvoering door een defect aan het mechanisme ons bijna tien minuten heeft gekost.

Leuke themakamer voor gezinnen of duo's

Leuke Harry-Potterkamer, ideaal voor gezinnen met kinderen of duo's, want niet heel moeilijk en strikt lineair. De puzzels passen goed in het thema, de aankleding is goed verzorgd en er zitten een paar leuke gimmicks in. Bij een doeopdracht schortte er echter wat aan de doorloop of de techniek: terwijl het ons meteen duidelijk was, wat we moesten doen, gebeurde er niets, toen we die handeling uitvoerde, zodat we aan onze logica begonnen te twijfelen. Uiteindelijk gaf de spelleidster aan dat we wel degelijk goed zaten, gewoon iets langer door moesten gaan en dat er daarna iets veranderd was. Daar zou iets aan gedaan moeten worden waardoor je meteen doorhebt dat er iets veranderd is (bv. d.m.v. een effect of een geluid), zodat je niet zelf hoeft te raden wat er veranderd zou zijn. Er wordt wel een foto gemaakt, maar jammer dat het bijna een week duurt, voordat die op Facebook verschijnt, dus tip: laat de foto (ook) met je eigen toestel maken.

Virtuoze kamer voor gelijkgestemden.

Zeer originele kamer van een jong, dynamisch stel bouwers die zich in een viool (als decor) afspeelt, dat hadden we nog nooit meegemaakt!
Uiteraard vol muziekgerelateerde puzzels: je hoeft geen noten te kunnen lezen, maar voeling met muziek is wel handig.
Niet heel groot, maar wel ingenieus, dus zeker meepakken, als je in Turijn bent en eens iets anders wilt! Voor de prijs hoef je het niet te laten: ook in 2025 nog maar €20 per persoon!

Herrezen als een feniks

De helft van onze ploeg, waaronder ondergetekende, was gezegend met het vergiftigde geschenk dat ze Jason's Curse al gespeeld hadden. Vergiftigd, omdat het allerlei verwachtingen met zich meebracht, maar die zijn letterlijk en figuurlijk ruimschoots overtroffen, want de toon en de sfeer van Jason's Curse worden perfect doorgetrokken, maar dan met veel meer ruimte: lekker veel, perfect in het thema passende puzzels in een suggestief spannende sfeer (zonder dat het echt eng wordt, wat voor ons perfect is, spannender dan dit moet het niet worden, dan gaat het ten koste van ons speel- en puzzelplezier) met de nodige functionele wow-momenten, zonder dat het effectbejag of spektakelzucht wordt!

Deze torent erbovenuit

Het is niet geheel toevallig dat we in een weekend twee kamers met een historisch thema speelden die zijn ondergebracht in een authentieke verdedigingstoren (deze in Leiden en ook de Bagijnetoren in Delft), want die combinatie spreekt ons aan: lekker puzzelen in een authentieke historische locatie met een goed lokaal thema. Daardoor konden we beide kamers goed met elkaar vergelijken en dat 'vergelijkendtorenonderzoek' valt duidelijk uit in het voordeel van dit Rembrandts geheime atelier!
Na een zeer uitgebreide inleiding over de historische achtergrond van de toren die naadloos overging in het verhaal van de kamer en onze opdracht, mochten we mysterieuze ruimte betreden. Deze torenontsnapper is weliswaar compacter, maar heeft, om in tekentermen te blijven, een 'klare lijn': alle puzzels passen goed in het thema en door de tamelijk lineaire opzet was het ons steeds duidelijk wat de volgende stap was of welke elementen met elkaar gecombineerd moesten worden. Ook deze kamer bevatte een digitaal element, maar dat was veel allesbehalve storend of verwarrend.

Trap op, trap af, maar toch heeft deze kamer geen lekkere doorloop

Het is niet geheel toevallig dat we in een weekend twee kamers met een historisch thema speelden die zijn ondergebracht in een authentieke verdedigingstoren (deze in Delft en ook Rembrandts geheime atelier in Leiden), want die combinatie spreekt ons aan: lekker puzzelen in een authentieke historische locatie met goed lokaal thema. Daardoor konden we beide kamers goed met elkaar vergelijken en helaas valt dat 'vergelijkendtorenonderzoek' uit in het nadeel van deze kamer.

Het is zeker een mooie locatie met relatief veel ruimte voor een torenontsnapper, mooie attributen, de puzzels passen goed in het verhaal en het ondersteunende digitale element is grafisch indrukwekkend.

Maar de lijst met werkpunten is helaas wat langer:
- De techniek liet het twee keer afweten: een keer bij een onderdeel waar magnetische krachten aan te pas komen (waar de spelleidster uiteindelijk heeft moeten ingrijpen) en een tweede keer bij een onderdeel waar er na combinatie/interactie met een bepaald soort voorwerpen een klep zou moeten opengaan, maar dat uiteindelijk pas deed na het gebruik van wat naar onze maatstaven duidelijk 'te veel kracht/geweld' was. In beide gevallen heeft ons dat zeker vijf minuten gekost.
- De doorloop zat niet lekker, we vroegen ons een paar keer af wat dan de volgende stap moest zijn of dat we misschien zaken uit twee gedeeltes met elkaar moesten combineren. Bepaalde visuele elementen vormen een soort rode draad die pas later duidelijk wordt, waardoor er veel mee gesleept is.
- Er zit een anachronistische spelpuzzel in die we ook niet goed bij het verhaal vonden passen.
- Het digitale onderdeel hielp daarbij niet, maar stichtte bij ons alleen maar verwarring over het combineren van die visuele elementen.
- In de eindfase van het spel zit een fysiek onderdeel dat me persoonlijk wel aansprak, maar de overige ploegleden hadden toch wel wat vraagtekens bij de toegankelijkheid en veiligheid ervan. Het is maar goed dat maar een ploeglid dit per se hoeft te doen (meer mag ook, maar hoeft niet), want laten we zeggen dat het niet voor iedereen even haalbaar is.
- Het is niet duidelijk hoeveel tijd je nog hebt, het spel is opeens abrupt voorbij: hier hadden we een meelopende klok wel gewaardeerd.

Dit is voor de duidelijkheid geen 'zure' reactie, omdat we de kamer niet gehaald hebben: ondanks de verloren tijd vanwege de technische haperingen hebben we ons nog enkele minuten bezig kunnen houden met de eindpuzzel en hadden in die eindfase een gedachtensprong in het combineren van informatie niet gemaakt, dat is onze fout, maar ook hadden we het net wel gehaald, dan bleven de gemengde gevoelens: leuk thema, mooie locatie, maar de technische en logische uitwerking kan beter.

Handjes laten wapperen in de Hobbitwereld

Na de wat mindere ervaring bij de Bagijnetoren konden we dezelfde dag ons hart ophalen bij deze kamer: lekker combineren, draaien en keren (veel doe-elementen) in mooi Hobbitwerelden met voortdurend kleine succeservaringen en zeer duidelijke lijn en logische doorloop en een zeer enthousiaste begeleiding. De twee keer dat we hulp van de magiër nodig hadden, lag het echt aan ons, want de visuele aanwijzing voor wat we moesten doen, stond in het volle zicht (wij hadden ze alleen wat anders opgevat). Voor de fanatieke puzzelaars vallen de puzzels misschien wat licht uit.

Kerkerkruipen voor het hele gezin

In een van de grootste kasteelforten van Europa hebben ze natuurlijk ruimte genoeg om in een onderste gewelven van een van de bastions een kerkerontsnapper te maken. Net als (het bezoek van) het kasteelfort zelf is deze vooral op gezinnen gericht: pure eerstegeneratiekamer waarin uiteraard de link met de geschiedenis van het kasteelfort wordt gelegd: kasteelheer De la Marck heeft zijn legendarische zwaar verborgen in het Koningsbastion en jullie moeten dat vinden. Maar eerst moet je zelf (met een kaart) de ingang van de gewelven zien te vinden en het juiste wachtwoord opgeven zodat de monnik je binnenlaat. Die monnik, je spelleider, zal je de hele tijd begeleiden. In ons geval een meisje voor wie het duidelijk een vakantiebaantje was, dus laten we zeggen dat ze niet echt in haar personage kroop.
Vooral bij een praktische proef dachten we: dit zal erg leuk zijn voor gezinnen met kinderen :-). In een volgende ruimte dachten we dan weer: die kinderen mogen ook niet te jong zijn, want die was letterlijk en figuurlijk wat duister.
De puzzels zijn zeker in het begin erg eenvoudig, later wordt er wat meer combinatievermogen verwacht. Sommige puzzels zijn daar nogal talig en de kamer is alleen in het Frans te spelen.
Kortom: wel aardig als je daar toch bent en zo krijg je ook de onderste ruimtes van zo'n bastion wat te zien.

Rumble in the jungle = gerommel in de jungle :-)

Sympathieke anderhalvegeneratieindiekamer: geslaagde combinatie van twee vaker voorkomende thema's die op zich niet bijster origineel zijn, maar samen een paar mooi vondsten opleveren in puzzels en mechanismen.

Locatie: de kamer ligt op een paar minuten wandelen van het station, midden in het autovrije centrum van Louvain-la-Neuve, ideaal voor de treinverbinding, maar trek ruim extra parkeertijd uit, als je met de auto komt.

Case Mystère is een nieuwkomer die sinds maart 2023 geopend is, voorheen waren er, gek genoeg, nog geen fysieke ontsnapkamers in Louvain-la-Neuve, wel VR. Ze lijken zich vooral op het lokale (studenten)publiek lijkt te richten, dus de kamers kunnen momenteel alleen in het Frans gespeeld worden. We hebben het dit keer niet expliciet nagevraagd, maar de makers leken dynamisch en van goede wil, dus wellicht dat er op verzoek in het Nederlands of Engels gespeeld kan worden.

In Le Cartel Colombien moet je dus het cocaïnerecept van een rivaliserende drugsbende stelen uit hun geheime laboratorium in de jungle: geslaagde combinatie van twee vaker voorkomende thema's die ook leuk zijn uitgewerkt in heel diverse en originele puzzels die goed in het verhaal passen. De techniek is een combinatie van analoge (cijfer)sloten met meer verfijnde mechanismen.
Wij hebben de kamer met zijn tweeën gespeeld en zijn er niet op tijd uitgekomen (met name in het junglegedeelte hebben we erg aan lopen rommelen, niet helemaal scherp als we waren met een fietstocht van 50 kilometers in de benen :-))), maar de spelleider heeft ons de kamer wel uit laten spelen (er loopt ook geen klok mee), wat hij in de mate van het mogelijke meestal doet: erg sympathiek. Voor ervaren duo's is dit dus een pittige uitdaging, maar enkele paren ogen extra zijn wel welkom, dus ik zou zeker een groep van vier aanraden, maar ook een grotere groep hoeft zich door de parallelle gedeeltes niet te vervelen.

Met analoog vernuft door het kader

Daar waar sommige topkamers naar steeds meer spektakel, beleving en hightech tenderen, roeit Het Testament tegen de stroom in en bewijst dat je ook zonder hoogtechnologische elektronica en allerlei licht- en geluidseffecten een heerlijke ontsnapervaring neer kan zetten dankzij het sterke verhaal, de ingenieuze analoge (laagtechnologisch zou ik het niet bepaald durven te noemen) oplossingen en de schitterende omkadering (van de ontvangst in personage tot de mooie locatie). Analoog wil niet zeggen ouderwets, want de gebruikelijke denk- en fysieke kaders worden al vrij snel op verfrissende wijze doorbroken.
We hebben ruim een uur genoten door puzzel na puzzel gaandeweg het mysterie ontrafelen; meer genoten, besefte ik achteraf, dan in sommige hightech spektakelkamers waar sommige zaken in de beleving wat aan je voorbij gaan.
Het enige jammere, vind ik persoonlijk, is dat er helemaal geen tijdsindicatie meer is, maar dat is een bewuste keuze om groepen niet onder tijdsdruk te zetten. Omdat je 90 minuten de tijd krijgt en zo druk bezig bent, raak je na een tijd je tijdsgevoel wat kwijt, dus daar had ik een tijdsaanduiding soms juist wel fijn gevonden (ook die zou heel leuk analoog en bij die tijd passend opgelost kunnen worden met een grote zandloper).

Dieter...

Leuke spannende beleving in het hotel van Dieter en zijn vader waar de kamer je helemaal meeneemt in het verhaal. Spannend, ook door de aanwezigheid van de acteur, maar niet eng. Ik zou zelfs zeggen de ideaal eerste opstap voor ontsnappers die absoluut niet eng houden en eens ietsje meer wil proberen.

Reactie door TheStart EscapeRooms

5 juli 2023

Spannend maar niet eng is inderdaad onze doelstelling. Bedankt voor deze leuke feedback.

Very Funny Day After!

Heerlijke funkamer met hilarische attributen waar het plezier niet ten koste gaat van de puzzels die perfect in het dankbare Hangover-verhaal passen met bijbehorende aankleding: je moet de afgelopen nacht reconstrueren door de ruimte te doorzoeken naar aanwijzingen en door de puzzels op te lossen, die dan steeds weer tot nieuwe informatie leidt.

Voor ontsnappers met enige ervaring is dit de perfecte kamer om met zijn tweeën te spelen of anders 3 of maximaal 4, want anders wordt het wat te krap in sommige ruimtes. We hadden maar tweeëneenhalve minuut over, maar dat kwam ook omdat we alle extra (leuke) uitdagingen aangingen die modulair in het spel kunnen worden ingelast of weggelaten.
Dat werd zeer deskundig gedaan door onze enthousiaste en gepassioneerde spelleider Flavien, met wie we van tevoren een leuke babbel hadden gehad over escapen in en buiten Parijs. Hij las ons spel goed en gaf op twee juiste momenten een hint.

Omwenteling

Onthaal: Lock Academy is een geoliede machine op twee locaties (dus goed opletten waar je moet zijn) met elk meerdere kamers, die in ons geval tegelijkertijd begonnen. Wat ertoe leidde dat we met drie groepen buiten stonden te wachten om dan tegelijk binnengelaten te worden om daar ook weer even te moeten wachten, niet echt heel persoonlijk dus.

Verhaal: professor Lock besluit opeens de Lock Academy te verkopen aan zijn aartsvijand Jim Key. Zeer merkwaardig en verontrustend, dus als leerling-detectives worden jullie op pad gestuurd om te onderzoeken wat er precies aan de hand is en om die verkoop tegen te houden.

Kamer: je begint bij de werkkamer van professor Lock die stemmig is ingericht in de licht psychedelische stijl van de '70. Daar zitten verhaal en doorloop al meteen goed, want om verder te komen moesten we al snel meer te weten komen over het leven en het verleden van professor Lock waarvan in de werkkamer allerlei sporen en souvenirs te vinden waren. Door goed te communiceren konden we daar de taken verdelen en zo wat tijd besparen om later weer bij een puzzel uit te komen. Dat schommelen tussen lineair en parallel zou wel een beetje de constante van de kamer worden. Ook is deze kamer sterk in de afwisseling in sfeer en thematiek, want later beland je in een heel andere omgeving met dito puzzels en logica. Door een zeker repetitief element vonden we het einde wat minder sterk (ook qua verhaallijn), daar had een aparte finaleruimte of -puzzel de kroon op het werk kunnen zetten.

Conclusie: mooi aangeklede, op en top tweedegeneratiekamer met sterke verhaallijn en zeer uiteenlopende puzzels, mechanismen en attributen

Terug naar 1944

Leuke puzzelkamer rond lokaal thema (ontsnappen na Duitse razzia in oktober 1944) en met enkele mooie authentieke attributen. De kamer volgt een duidelijk verhaal: je volgt de verstopte Tjeu in zijn voorbereiding op zijn verdere vlucht en zijn verhaal/aanwijzingen helpen je steeds verder, waarbij moet je aanwijzingen en attributen/puzzelelementen goed met elkaar moet combineren. Een groep van drie of vier lijkt ideaal, zeker niet meer, omdat je elkaar in sommige ruimtes dan in de weg zou staan.
De puzzels zijn origineel en passen goed bij het verhaal/thema en de mechanismen begrijpelijkerwijze (om in de tijdgeest te blijven) hoofdzakelijk analoog, alleen jammer dat bij een bepaalde passage een zekere 'handeling' uitgevoerd moet worden, waarna de spelleider op een knop drukt om een mechanisme te activeren. Dat vond ik in deze setting minder passen en kan wellicht anders opgelost worden.

Diamant aan onvermoede kroon

Brighton en Pier Pressure bleken in allerlei opzichten niet zozeer een verborgen, maar een 'onvermoede' parel: Brighton bleek hipper en leuker dan gedacht (wat waarschijnlijk ook aan mijn vooroordeel over Britse badsteden lag :-)) en Pier Pressure een echte ontdekking. Soms is een bedrijf met veel kamers een ontsnapfabriek die het moet hebben van schaalvoordelen en een hoge omloop, hier lijkt het een voorbeeld van 'wegens succes uitgebreid': originele, lokaal geïnspireerde en leuk uitgewerkte thema's en zeer gepassioneerde werknemers! Bij binnenkomst heerst er meteen een prettige sfeer, want Pier Pressure heeft de altijd lastige evenwichtsoefening tussen vriendelijke ontvangst en ontvangst als personage opgelost door de ontvangst te laten doen door een vaste (in ons geval zeer enthousiaste) medewerk(st)er en de inleiding als personage door een andere medewerk(st)er.

Loot the Lanes is wel de parel of in dit geval beter gezegd de diamant aan hun kroon. Omdat de kamer wordt geadverteerd voor groep van 4 tot 9 speler, hadden we ze aanvankelijk niet geboekt, maar nadat we 's ochtends aangenaam verrast waren door Pavilion Perplex, hadden we in de leuke nababbel met de medewerkster laten vallen dat erg benieuwd waren naar Loot the Lanes, waarna zij aangaf dat Loot the Lanes ook voor een ervaren duo ook wel te doen is (maar het wel 'aanpoten' kan zijn en daarom voor grotere groepen geadverteerd wordt) en meteen voor ons op zoek ging naar een tijdvak voor 's avonds en daar zelfs een collega iets eerder voor liet komen, topservice dus!

Die avond werden we dus in personage afgehaald door onze spelleider en naar de ontsnaplocatie begeleid. Die locatie is op zich al een voltreffer vanwege de authenticiteit, dan zal je ter plekke wel zien. Door de schitterende aankleding waan je je in een verstilde twintigste-eeuwse premobiele setting. De zeer diverste en ingenieuze puzzels sluiten daar perfect op aan en brengen je geleidelijk naar je einddoel. Een groep van vier of zelfs meer is hier inderdaad ideaal, maar voor op elkaar ingespeelde duo's is het ook een leuke uitdaging, wel flink doorwerken.

Aangenaam perplex: lekker negentiende-eeuws puzzelen

Brighton en Pier Pressure bleken in allerlei opzichten niet zozeer een verborgen, maar een 'onvermoede' parel: Brighton bleek hipper en leuker dan gedacht (wat waarschijnlijk ook aan mijn vooroordeel over Britse badsteden lag :-)) en Pier Pressure een echte ontdekking. Soms is een bedrijf met veel kamers een ontsnapfabriek die het moet hebben van schaalvoordelen en een hoge omloop, hier lijkt het een voorbeeld van 'wegens succes uitgebreid': originele, lokaal geïnspireerde en leuk uitgewerkte thema's en zeer gepassioneerde werknemers. Bij binnenkomst heerst er meteen een prettige sfeer, want Pier Pressure heeft de altijd lastige evenwichtsoefening tussen vriendelijke ontvangst en ontvangst als personage opgelost door de ontvangst te laten doen door een vaste (in ons geval zeer enthousiaste) medewerk(st)er en de inleiding als personage door een andere medewerk(st)er.
In dit geval is dat een negentiende-eeuwse dienstmeid die jullie hulp nodig heeft om het beroemde Royal Pavilion van Brighton te beschermen tegen afbraak door koningin Victoria door het terugvinden van een oorkonde. Het interieur is dus een knipoog naar het Royal Pavilion met zijn oosterse invloeden, maar zonder de pracht en praal. De puzzels passen goed bij een negentiende-eeuwse Britse setting van een chic onderkomen met personeel, dus veel (schijnbaar) mechanisme puzzels. Met enkele hints (zoeken :-)) wisten we met zijn tweeën maar net op tijd te ontsnappen, maar hadden het zo naar ons zin gehad dat we voor dezelfde meteen nog twee kamers bij Pier Pressure hebben geboekt.

"To all the ravers in the nation"

Inderdaad prettig gestoorde kamer, die we met veel plezier gespeeld hebben: je niet te veel van het verhaal aantrekken, vooral niet te serieus nemen en lekker losgaan op rave(scene)gerelateerde puzzels en tunes!

De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat de techniek het bij ons twee keer liet afweten (wat onze 'vibe' natuurlijk wat verstoorde) en we konden ons niet aan de indruk onttrekken dat dat een onderhoudskwestie / iets structureels was.

Lastig te beoordelen, want bij dergelijke niche(muziek)kamers is de subjectieve factor natuurlijk wat groter: liefhebbers van het genre en het tijdperk zullen hier waarschijnlijk extra plezier aan beleven.

Y'all fancy some hootch?

Zeer vermakelijke anderhalvegeneratiepuzzelkamer met hoog fun- en belevingsgehalte, erg leuk om met zijn tweeën te doen, als je in de buurt bent!

Ontvangst: daar waar het aspect 'hospitality' elders soms nogal stiefmoederlijk behandeld wordt, maken ze daar hier wel werk van. Nadat je de trap hebt beklommen, wordt je welkom geheten in de de wachtruimte annex bar van Hounds Escape: de Kennel Club :-). Daar kan je tal van drankjes drinken, onder andere varianten van de 'moonshine' die je in Southern Dis-Comfort bij een concurrerent moet stelen. Hier is het dus voor een keer geen enkel probleem, wanneer je veel te vroeg opdaagt.

Kamer: we werden 'in personage' opgehaald door de spelleidster, die ons naar de ingang van de kamer bracht voor de inleiding. Dat deed ze echt heel goed, inclusief accent (ze bleek achteraf ook echt een Amerikaanse te zijn)! In een eerste fase valt er veel parallel te ontdekken, te communiceren en te combineren: de aankleding en de puzzels passen mooi bij een werkplaats in het zuiden van de VS. Geen hi-tech, nogal wat (cijfer)slotjes en sleutels (maar ook meer verfijnde mechanismen), maar dat stoort in deze setting niet. Nadat je uit de eerste fase ontsnapt bent en de zaken van een andere kant kunt bekijken, blijf je dat eerste gedeelte soms nodig hebben. Dus het is niet louter serieel en lineair afwerken van ruimtes wat je daar voor handen hebt, dat vonden we erg leuk. Er wordt in stijl afgesloten met een passende finale.

Conclusie: een kamer die een leuke uitdaging is voor duo's met ervaring of groepen van maximaal van 4 spelers (wat meer spelers is in sommige situaties wel handig voor het communiceren en combineren, maar niet meer dan 4, anders ga je elkaar in de weg lopen). Ik zou er niet speciaal voor naar het VK reizen, maar zeker meenemen als je in buurt bent (kan ook als uitstap vanuit Londen met de trein, de kamer ligt op maar vijf minuten van station Crawley).

Goonies-genot

Heerlijke plezier- en belevingskamer met voor de liefhebbers diverse knipogen naar de film 'The Goonies'.
Volgende de site van Experiencity is het met 150 m2 de grootste kamer van Madrid. Het zal dan ook niet verbazen dat inrichting, aankleding en beleving de sterke punten van deze kamer zijn: ze hebben een schitterend robuust piratendecor neergezet dat dus tegen een stootje kan en zeer geschikt is voor de vaak op beleving gerichte puzzels: niet de meest complexe (we hadden geen hints nodig), maar nogal wat doe-opdrachten waarin de nadruk op de uitvoering en het fysieke ligt en die je succesmoment na succesmoment geven en zo de vaart in het spel houden.
De begeleiding was energie en enthousiast, zoals wel vaker bij het sterk op beleving gerichte Experiencity: geen 'suffe werkstudent' die plichtmatig zijn/haar riedeltje afdraait, maar iemand die echt probeert de sfeer erin te brengen/houden en je een aangename tijd te bezorgen.

Onvergetelijke reis

Bij The City, een onderdeel van de grote Madrileense ontsnapgroep Experiencity, spelen alle belevingen zich af van een licht dystopische stad die in de greep is van misdaadkoningin Mrs. Parker. Verzetsorganisatie Procyon probeert haar omver te werpen en heeft daarvoor je hulp nodig. Alle belevingen liggen aan dezelfde mooi aangeklede gang, waar je voor je met je missie begint ook nog even naar het toilet kan gaan (wat niet bij alle Spaanse kamers het geval is). Je kan op die gang soms andere groepen kruisen, maar door de sfeer die er heerst stoort dat niet, ook omdat de acteurs voortdurend in hun rol blijven zitten. Bij The City draait het vooral om beleving (die naar goede Spaanse gewoonte start, zodra de deur opengaat) interactie met de acteurs, improvisatie en ook humor, de tijd in van ondergeschikt belang (er loopt geen klok mee).

In La Ciudad de Vacanciones ('Vakantiestad') breek je met behulp van een agent van Procyon in in het reisbureau van Mrs. Parker, dat dient als dekmantel om geld wit te wassen, om haar boekhouding te stelen. Ook hier moet je weer goed in kunnen spelen op de plotwendingen, waar de beleving want niets/niemand is altijd wat het/ze lijken. Als je vastzit is er soms een klassieke hulplijn in de vorm van een walkie-talkie, maar ook de acteurs kunnen meehelpen (maar ook tegenwerken). Na La Lavandería hadden we hun dynamiek door en de smaak te pakken en gingen we er vlot doorheen. In vergelijking met La Lavandería is dit meer een echte puzzelkamer.

Wit( )goed(je)...

Bij The City, een onderdeel van de grote Madrileense ontsnapgroep Experiencity, spelen alle belevingen zich af van een licht dystopische stad die in de greep is van misdaadkoningin Mrs. Parker. Verzetsorganisatie Procyon probeert haar omver te werpen en heeft daarvoor je hulp nodig. Alle belevingen liggen aan dezelfde mooi aangeklede gang, waar je voor je met je missie begint ook nog even naar het toilet kan gaan (wat niet bij alle Spaanse kamers het geval is). Je kan op die gang soms andere groepen kruisen, maar door de sfeer die er heerst stoort dat niet, ook omdat de acteurs voortdurend in hun rol blijven zitten. Bij The City draait het vooral om beleving (die naar goede Spaanse gewoonte start, zodra de deur opengaat) interactie met de acteurs, improvisatie en ook humor, de tijd in van ondergeschikt belang (er loopt geen klok mee): geniet ervan!

La Lavandería is de wassalon/wasserette die Mrs. Parker gebruikt als dekmantel voor de productie van en handel in de verslavende drug Lunalina en je moet daarin infiltreren om te weten wie de kopstukken in die drugshandel zijn en om de voorraad Lunalina te stelen. La Lavandería draait echt om beleving, improvisatie en interactie met de acteur(s): niets is wat het lijkt en je moet goed kunnen reageren op de plotwendingen. De jonge dynamische acteurs deden het echt goed en leuk in het Engels (niet altijd evident, omdat ook zij soms moeten improviseren), vooral onze spelleider Marcelo, we hebben veel lol gehad! De puzzels passen goed in het verhaal, maar spelen hier een minder prominente rol i.v.m. klassieke ontsnappers, dus de echte puzzelfanaten slaan deze beleving misschien beter over. Maar als je eens iets anders en luchtigers wilt proberen, deze zeker meepakken, want zo'n geflipte en immersieve beleving vind je in de Benelux niet. En als je hierna de smaak te pakken hebt, moet je zeker ook La Nevera Show proberen, want dat is knotsgek in het kwadraat: puur improvisatietheater waar de puzzels een bijzaak zijn

Pittige en spannende puzzelkamer met veel potentie

Op doorreis in een opwelling deze kamer geboekt, omdat er opeens een nieuwe uitbater in Aarlen was bijgekomen, die nog maar een paar weken open was.

Opgelet: dit is grotendeels dezelfde kamer als het Bellingcat Mystery in Breda, net zoals hun Houdini Academy dezelfde is als die in Mol en Leeuwarden.

Ontvangst: de kamer ligt midden in het centrum (dus parkeren voor de deur zit er niet in) letterlijk naast het postkantoor waardoor je in de gang voor de deur staat te wachten en mensen je soms vragen of je in de rij staat voor het postkantoor :-). Op het afgesproken tijdstip gaat de deur dan open en je wordt heel leuk in character ontvangen.

Na een uitgebreide ontvangst mogen we dan beginnen in een eerste ruimte, waarover ik niet zal uitweiden, maar die wat mij betreft weggelaten had kunnen worden... De motelkamer zelf is zeer 'mooi' tijdsgetrouw aangekleed, de puzzels zijn origineel en inventief en passen goed in het sterke spannende scenario. Het schoentje wringt echter in de doorloop van de kamer, daar is nog wat werk aan, want hoewel we maar met zijn drieën speelden en zeker zaken over het hoofd hebben gezien, hebben we de kamer zelfs met de nodige hints niet gehaald en we hadden nog een aantal stappen te doorlopen. En we bleken niet de enigen, sterker nog: de uitbater liet zich erop voorstaan dat in de paar weken dat de kamer open is, nog maar een groep de kamer binnen de tijd had uitgespeeld... Eigenlijk zou er wel 75 minuten voor deze kamer uitgetrokken mogen worden, ook gelet op de prijs die ervoor gevraagd wordt.

Wegens succes verlengd!

Omdat (goede) ontsnapkamers dun gezaaid zijn in dit gedeelte van Limburg, was ik aangenaam verrast, toen ik op Facebook eind augustus 2022 iets voorbij zag komen over een tijdelijk project in de Landcommanderij van Alden Biesen. De verrassing was echter van korte duur, toen ik door kreeg dat het tijdelijke project, dat de hele zomer had gelopen, eind augustus ook weer zou stoppen. Maar gelukkig was het zo'n succes gebleken dat het inmiddels al twee keer verlengd is en dat er nog verlengingen in het verschiet zitten!

Toegang: parkeren kan op de ruime parkeerplaats van Alden Biesen. De kamer bevindt zich in de kelder van het kasteel, dus eerst richting hoofdingang: als je van de parkeerplaats komt en met je gezicht naar kasteel staat, linksaf (Kasteelstraat die Reekstraat wordt) en vervolgens het eerst paadje rechts, de Maastrichterallee, inlopen. De hoofdingang bevindt zich circa 100 meter verder aan de rechterkant: door de poort, over het binnenplein (met aan de linkerhand de toeristische dienst), over de gracht en daarna rechtsaf naar het eigenlijke kasteel. Ook daar moet je op de binnenplaats zijn, op de deur naar de kelder staat een poster van de escaperoom. Er staat ook bordjes, maar die willen blijkbaar wel eens omwaaien of verdwijnen.

Na een inleidend filmpje met een naast de camera kijkende ridder, mogen ook wij op zoek naar de monstrans van de Duitse Ridderorde. Want dat is het doel, dus het is geen klassieke ontsnapkamer, maar wat ze in het Duits zo mooi een 'Rätselraum' noemen.
Lekker old school puzzelen in de echte kelder van Alden Biesen als schitterende locatie, daar moet deze kamer het van hebben. De puzzels en eerstegeneratiemechanieken passen goed in het kader en het thema en de sfeer wordt verder vervolledigd door eigen themamuziek. Juist daarom valt één puzzel uit de toon door de ons inziens onnodige inzet van moderne technologie: het effect daarvan is leuk, maar het jammer van het anachronisme dat zo ontstaat in een kamer die zich verder in de middeleeuwen afspeelt. Maar los van deze historische haarkloverij hebben we precies gekregen waarvoor we kwamen: ouderwets lekker puzzelen op een mooi aangekleden, historische locatie. Chapeau voor dit jonge dynamische team dat dit hier heeft neergezet!

Hij-die-niet-genoemd-mag-worden

Subliem gedaan: een volledige kamer in HP-thema maken, zonder dat het H-woord ooit genoemd wordt. In deze beleving ben je namelijk een zwarte tovenaar die zijn waardigheid moet bewijzen aan de allerdonkerste der zwarte tovenaars, wiens naam uiteraard ook niet vermeld wordt. Maar eigenlijk is dat allemaal bijzaak en een mooie aanleiding om lekker te puzzelen in een schitterend HP-decor, namelijk de Wegisweg (of Winkelgasse in het Duits, vandaar Die Gasse). Het hintsysteem is geheel in stijl in de vorm van een wezen dat goed in dat universum past en zich ook zo gedraagt, erg leuk gedaan! Alleen jammer dat het einde zo abrupt is, daar hadden we nog wel een eindbeproeving kunnen smaken.
Een absolute aanrader voor HP-fans, want de sfeer is bijzonder goed getroffen!

We moeten verder, of we willen of niet...

Het ingewikkelde fantasyverhaal achter deze kamer is een kapstok om zeer verschillende omgevingen munten te verzamelen die je dan aan het einde in kan ruilen tegen toverdrankjes. Dat geeft aanleiding tot uiteenlopende, mooi aangeklede decors en zeer gevarieerde puzzels. Verfrissend is ook dat je prestatie niet afgemeten wordt aan de tijd die nodig hebt, maar aan de hoeveelheid toverdrankjes die je weet te verzamelen.
Om de geoliede ontsnapmachine draaiende te houden, hebben ze hier echter gekozen voor het 'dwangsluissysteem', waarbij je een ruimte na een bepaalde tijd moet verlaten (of daar nu klaar bent of niet) om door te gaan naar de volgende en zonder mogelijkheid terug te keren. Op die manier kunnen medewerkers de eerste ruimte alvast weer klaarmaken en kan de volgende groep de eerste ruimte betreden, zodra de vorige groep de laatste ruimte verlaten heeft. Niet echt een systeem waar we fan van zijn, want het leidt onvermijdelijk tot frustratie en daarnaast dragen opruimgeluiden niet echt bij tot de beleving; bovendien kan het dwangelement vermeden worden door te werken met vrije tempokeuze, maar door terugkeer naar eerdere ruimte vanaf bepaalde punten onmogelijk te maken. Tekenend was ook dat er een onderdeeltje ontbrak en iets technisch niet helemaal goed werkte, waarvan men op de hoogte leek, maar nog niet de tijd had gehad om het recht te zetten.
Uit de eerdere besprekingen zal wel duidelijk geworden zijn dat je niet naar Code Agency moet komen voor de persoonlijke benadering en de uitgebreide babbel: het is een geoliede ontsnaplocatie-annex-bar, waar je dus ervoor of erna meteen wat kan drinken, maar waar het soms vrij druk kan zijn.

Lichtend voorbeeld

Daar waar ze bij Code Agency voor Hekates Tränen gekozen hebben voor een modulair 'dwangsluissysteem' (zie bespreking daar), bewijst hun Zepter des Lichts dat ze ook zonder zo'n systeem een schitterende kamer neer kunnen zetten. Ook hier is het wat gekunstelde verhaal een voorwendsel en kapstok om zeer uiteenlopende ruimtes en decors met dito puzzels te verkennen. Thematisch kon niet elke ruimte me evenzeer bekoren (vooral het middelste gedeelte stak er voor mij bovenuit), maar het voordeel van deze benadering is dat er zo uiteindelijk voor elk wat wils is.
Uit de eerdere besprekingen zal wel duidelijk geworden zijn dat je niet naar Code Agency moet komen voor de persoonlijke benadering en de uitgebreide babbel: het is een geoliede ontsnaplocatie-annex-bar, waar je dus ervoor of erna meteen wat kan drinken, maar waar het soms vrij druk kan zijn.

Visueel mooie kamer met werkpuntjes

Anderhalvegeneratiekamer van indiebouwer die relatief weinig ontsnapervaring had voordat hij met zijn eigen kamers begon en zijn eigen ding doet. Daar waar dat in hun eerste kamer 'Alternatieve Werkelijkheid' leidt tot een zeer aparte, originele en sfeervolle kamer waar een duidelijk lijn in zit, is het resultaat in de Magie van de Draak wat wisselender qua opbouw, afwerking, thematiek en verhaal. De aankleding is erg mooi, maar niet altijd even consistent en soms had de afwerking nog iets beter gekund. De thematische koppeling tussen puzzels en verhaal komt niet altijd uit de verf. Het kan aan ons liggen, maar bij twee puzzels zagen wij de logica niet, ontbrak het voor ons aan een visuele of tekstuele aanwijzing tussen de onderdelen of naar het einddoel van de puzzel.
Wij hebben de kamer in het Frans gespeeld, maar de kamer is zeer taalonafhankelijk en kan ook in het Engels of Nederlands gespeeld worden (de eventuele tips verschijnen op een scherm). Achteraf krijg je een polaroidfotootje als leuk aandenken.

Cheers!

Passieproject voor de gepassioneerde puzzelaar: voor een redelijke prijs 75 minuten lang heerlijk puzzelen in toffe anderhalvegeneratie-indiekamer met dus zowel slotjes als meer verfijnde mechanismen en ook enkele verrassende wow-momenten! De kamer moet het vooral hebben van haar originele denk- en ook doepuzzels die goed in het verhaal passen en die bij het oplossen ook voor een leuk eurekamoment kun zorgen op het moment dat je de juiste verbanden hebt gelegd, want wat het 'puzzelmateriaal' is, is na enige tijd wel duidelijk. De lijn en de doorloop van de kamer lagen ons wel, want hoewel we op een paar momenten (waar we verschillende puzzelelementen hadden, maar het verband niet zagen) even stokten, konden we er uiteindelijk door overleg en redeneren hintloos uitkomen!
Qua afwerking is het geen gelikte en gelakte prefabkamer waar elke cm2 afgedekt of beschilderd is, maar de decoratie past zeker in de jaren '30-sfeer en bevat enkele originele elementen. Ter sfeerverhoging zouden muziek en/of geluiden niet misstaan hebben (zonder dat het meteen een spannende of enge kamer moet worden).
Achteraf nog een lange gezellige babbel met eigenaar Didier!

Uitdagende 'erbij-kamer' voor twee personen met werkpuntjes

Level up biedt vooral VR-ervaringen en op hun huidige locatie daarnaast ook een fysieke anderhalvegeneratie ontsnapkamer die een redelijke prijs-kwaliteitverhouding biedt voor ontsnapduo's (€25 p.p.).

Bij onze aankomst waarschuwt de spelleider, die tegelijkertijd ook een groepje VR'ers in het oog moet houden, dat het een pittige kamer is met een slagingspercentage van 30% en dat we dus niet moeten aarzelen om hints te vragen, als we vastzitten. Dat hints vragen moet helaas via walkie-talkie.

Na een korte en zakelijke inleiding mogen we al snel de mijn in, waar we de mijnlift weer aan de praat moeten krijgen om te ontsnappen. Het duurt aanvankelijk even, voordat we op gang komen en we hebben al meteen een hint nodig, maar we blijven de oplossing van het eerste probleem nogal 'proefondervindelijk' vinden zonder een logica die je uit die eerste ruimte af kan leiden. Daarna gaat het beter en komen we beter in de 'mijnsfeer', al kan de afwerking op bepaalde plaatsen beter. Storend is dat een puzzel, die duidelijk tot het spel behoort, in reparatie is en dus maar in opgeloste stand staat en dat er aan een puzzelonderdeel alleen maar een vrij essentieel touwtje ontbreekt en dat men niet de moeite had genomen dat te herstellen. Een van de cijfersloten beweegt bijzonder moeizaam en blijkt achteraf een vervanging te zijn voor een slot dat per ongeluk door een deelnemer is meegenomen. De mechanismen zijn een combinatie van slotjes en magneetmechanismen
Het lijkt een kamer die ze erbij hebben gemaakt, omdat ze toch nog wat ruimte over hadden. Die beschikbare ruimte wordt wel heel slim gebruikt, zodat het totaal groter lijkt dan het in werkelijkheid is. Het blijft de proporties van een mijngang houden, dus ideaal voor tweetallen: we zouden niet aanraden om de kamer met zijn vieren te spelen, want je loopt elkaar onvermijdelijk in de weg.

Magische queeste

Heerlijke magische queeste in uitbundig fantasyachtig decor op basis van sterk verhaal, waarbij je geholpen en gestuurd wordt door de licht- en geluidseffecten. De queeste is niet eng of een adrenalineachtbaan, maar lekker puzzelen in een magische en mysterieuze middeleeuwse omgeving. Er valt behoorlijk wat de ontdekken en op te lossen, maar sommige ruimtes zijn wat kleiner, dus een team van vier lijkt ons ideaal.

Een duik in de geschiedenis (van het escapen)

Als deze 'raadselruimte' het nog een paar jaar uitzingt, is ze over een paar iets voor de liefhebbers van vintagekamers en voor de historiografen van het escapen want het is of je teruggekatapulteerd wordt naar 2015 :-).
In deze raadselruimte ben je een concurrerende mosterdproducent die niet op kan tegen de succesvolle mosterds van Clemens en dus in zijn bureau inbreekt om diens mosterdrecept te stelen: eerder een inbreek- dan een ontsnapkamer dus.

Taal: de kamer kan alleen in het Duits gespeeld worden en bevat ook aardig wat tekstfragmenten.

Ontvangst: de raadselruimte bevindt zich niet bij de historische mosterdmolen aan de rand van Monschau, maar midden in het historische centrum van de stad in een van de historische panden van de familie Breuer. Dat historische centrum is volledig autovrij, dus als je met de auto komt, moet je aan de rand van de stad parkeren en te voet verder, dus trek daar voldoende tijd voor uit. We werden er vriendelijk ontvangen door een telg uit de Breuerfamilie.

De raadselruimte zelf is een puur eerstegeneratieproduct vol sleutels en cijfersloten. Dat is op zich geen probleem, maar daar waar de ruimte aanvankelijk zeer parallel aandoet, omdat je tal van aanknopingspunten aantreft, is het wel degelijk een lineaire kamer, maar dan zonder enige logische indicatie welk spoor je als eerste moet volgen en welke code aan welk slot gekoppeld kan worden. Je hebt en krijgt echter niet de tijd om alle sporen te verkennen, want je wordt door de zeer aanwezige spelbegeleidster al snel in de goede richting geduwd. Deze is gewend minder frequent spelende groepen te begeleiden en is, als je haar niet intoomt, dus nogal trigger happy met de aanwijzingen :-). Anderzijds heb je die aanwijzingen op enkele momenten ook wel nodig, omdat de logica van de puzzels soms wat multi-interpretabel is en aanknopingspunten voor de invalshoek ontbreken.
We hebben de ruimte met zijn tweeën gespeeld, maar werden bij het boeken al gewaarschuwd dat het voor twee personen erg uitdagend is: we hebben het recept dan ook niet binnen een uur weten te stelen, maar de spelbegeleidster laat iedereen standaard wel doorraadselen tot je het gevonden hebt (maar vertelde achteraf dat ze na enige tijd het aantal aanwijzingen wel opschroeft). Daarom raadt ze aan de kamer met minstens vier te spelen, maar door het lineaire karakter en de 'gedachtensprongen' die van spelers soms gevraagd worden, betwijfel ik of meer dan vier spelers in zo'n ruimte echt productief is (het zou wel eens tot meer verwarring kunnen leiden).
Niet bepaald een kamer waar je speciaal een reis voor onderneemt, maar wat wij wel erg waardeerden was de historische verankering ervan (de locatie en enkele rekwisieten die echt van de voorouders komen). Voor twee personen betaalden wij €60, wat een correcte prijs is.

Beleving die je de tijd bijna doet vergeten!

Mad Machines is in 2019 meteen met twee belevingskamers geopend door een jong en dynamisch stel ontsnapfanaten en passie, ervaring en spelvreugde lees je meteen aan de kamers af!

Ontvangst: parkeren kan direct voor de kamer op het binnenpleintje. Daarna heb je een tijdvenster van 10 minuten (5 minuten voor en na het tijdstip van de afspraak) om de ontvangstruimte te betreden, waar je als groep meteen 'in thema' wordt klaargemaakt voor de beleving.

Time Machine: voordat je in contact komt met Doctor Mad(era) en zijn tijdmachine, maak je eerst op ludieke wijze kennis met zijn assistenten, een leuke vingeroefening ter voorbereiding op het echte ontsnapwerk dat daarna volgt. Via grappige filmpjes begeleidt Dr. Mad je vervolgens op je tijdreis en staat ook klaar met raad en daad, mocht iets niet helemaal verlopen, zoals gepland was... Meer wil ik er inhoudelijk niet over verklappen, maar het verhaal zit zeer goed en logisch in elkaar en wordt met aankleding, licht en geluid ook schitterend vormgegeven, zodat het voor ons steeds glashelder was wat we moesten doen (alleen duurde het soms even, voordat we uitgevogeld hadden hoe en of waar we dat moesten doen). Door die duidelijke rode draad te volgen en met de aanwijzingen van Dr. Mad (zijn onderdeel van het spel), slaagden we er in onze tijdreis succesvol af te ronden. Hoewel de puzzels ons iets moeilijker leken dan in Birth Machine, zijn ze ook hier ontworpen om perfect te passen in het sterke verhaal en de beleving, die centraal staan, waardoor niet alle puzzels even moeilijk zijn, maar wel allemaal erg leuk om te doen, want de lichte toon staat voorop. Een behendigheidspuzzel tegen het einde vonden we nodeloos frusterend, maar die kan met een kleine technisch aanpassing gemakkelijk wat toegankelijker gemaakt worden.

Een absolute tien voor service, want hoewel ze op ons wenstijdstip (einde middag op een weekdag) normaal nog niet open waren (en wij alleen rond die tijd in de buurt waren, omdat we alleen langs Milaan reden, aangezien we 's avonds elders werden verwacht), waren ze na een vriendelijk e-mailtje niet alleen bereid de kamer vroeger te openen, maar boden ze ook aan om beide kamers achter elkaar te spelen: top, ragazzi!

Deze superoriginele beleving moet je gespeeld hebben!

Mad Machines is in 2019 meteen met twee belevingskamers geopend door een jong en dynamisch stel ontsnapfanaten en die passie, ervaring en spelvreugde spat van de kamers af! Na het spelen van Birth Machine vroegen we af ons wie er meer lol heeft gehad: wij tijdens het spelen of het ontwerpteam tijdens het bedenken van deze beleving, want dat moeten hilarische sessies geweest zijn! :-))

Ontvangst: parkeren kan direct voor de kamer op het binnenpleintje. Daarna heb je een tijdvenster van 10 minuten (5 minuten voor en na het tijdstip van de afspraak) om de ontvangstruimte te betreden, waar je als groep meteen 'in thema' wordt klaargemaakt voor de beleving.

Birth Machine: voordat je je (weder)geboorte mag beleven, maak je eerst op ludieke wijze kennis met de assistenten van Dr. Mad, een leuke vingeroefening ter voorbereiding op het echte ontsnapwerk dat daarna volgt. Dr. Mad maakt in het begin en aan het eind nog even een cameo, maar speelt een minder prominente rol dan in Time Machine. Birth Machine is absoluut geniaal door de combinatie van humor, aankleding en de zeer uitlopende en toch perfect inpassende puzzels: de beleving schommelt van bedrieglijk eenvoudig met een duidelijk doel en lineaire opbouw, zodat je bijna ongemerkt een hele rest puzzels oplost die perfect in de logica en de verhaalopbouw passen, tot een barokke overdaad in aankleding en parallelle puzzels die goede coördinatie en ploegspel vergen. Rode draad of in dit geval de navelstreng zijn de humor en de lichtheid: van subtiele knipogen tot minder subtiel en over the top hilarisch! :-))

Een absolute tien voor service, want hoewel ze op ons wenstijdstip (einde middag op een weekdag) normaal nog niet open waren (en wij alleen rond die tijd in de buurt waren, omdat we alleen langs Milaan reden, aangezien we 's avonds elders werden verwacht), waren ze na een vriendelijk e-mailtje niet alleen bereid de kamer vroeger te openen, maar boden ze ook aan om beide kamers achter elkaar te spelen: top, ragazzi!

Superblije puzzelkamer!

Heerlijke indiekamer waar je vrolijk van wordt! Het thema superhelden kan soms wat zwaar zijn (ook door de verwachtingen, omdat het al zo vaak en uitgebreid is uitgewerkt in boek- en filmformaat), maar deze gedreven bouwer heeft er een lichtvoetige indiekamer van gemaakt die het niet van het spektakel en de beleving moet hebben, maar van de slimme en zeer diverse puzzels die geïnspireerd zijn op en gesitueerd zijn in het superheldenuniversum.

Droomkamer

Absolute aanrader voor liefhebbers van dromerige thema's!
Hoewel de Muveszet-kamer (zie daar) in het algemeen het hoogst wordt aangeschreven bij Mysterious Rooms, is deze kamer mijn persoonlijke favoriet daar, vanwege het hoogst originele onderwerp en de unieke sfeer: aankleding, licht en geluid creëren een licht sinistere droomsfeer met de lokale toets als achtergrond (negentiende-eeuwse Poolse stad). Voor de duidelijkheid: het is zeker geen enge kamer, er zitten geen acteurs of flitsschrikeffecten in, maar er hangt soms wat dreiging in de lucht. De puzzels zijn niet spectaculair, maar passen wel goed in het droomthema.
Zoals wel vaker in Polen met zijn levendige ontsnapgemeenschap was de spelleider een zeer sympathieke, enthousiaste jongen, waar we nog een tijd mee hebben staan napraten (daar waar je in andere Oost-Europese landen soms begeleid wordt door werknemers die duidelijk alleen maar plichtmatig hun werk aan het doen zijn) en die ons enthousiasmeerde om later die dag ook nog de Muveszet-kamer te spelen.
Puur vanwege de sfeer waar ik zo van genoot, zou ik zelf de kamer wel een 9 geven, maar objectief bekeken is geen grootse noch spectaculaire kamer, dus om geen valse verwachtingen te creëren een 8,5.

Zinsbegoochelend

Natuurlijk is de goochelaarswereld al vaak gebruikt als ontsnapthema, maar toch heeft deze kamer me aangenaam verrast, niet zo zeer door het verhaal (alweer iets met gestolen juwelen), maar door de uitwerking in de originele, inventieve en geniepige puzzels die met je zinnen spelen. Ook enkele indrukwekkende mechanismen. De sfeer vond ik persoonlijk soms wat opgeklopt, dan liever de ingetogen mysterieuze droomsfeer van Max Winckler. We speelden de kamer met zijn tweeën en hadden onze handen vol, vier handen en ogen erbij waren welkom geweest. Leuke twist was ook dat je wel degelijk slechts een uur de tijd had, maar dat er niet overal een klok te zien was (om de magie niet te doorbreken) en dat er een duidelijk moment is waarop de klok stopt (en dus niet gemanipuleerd kan worden door de spelleider): groot was dan ook onze verbazing toen we zagen dat we nog precies een seconde over hadden!
Zeer sympathieke begeleider die zelf ook enthousiast escaper was!

Topclub voor een spotprijs!

Ontvangst: Escapelandia, het ontsnapwalhalla van Poznań, is ondergebracht in een uitgeleefd communistisch kantoorgebouw aan de rand van de stad waar enkele ontsnapondernemers de handen in elkaar hebben geslagen en nu ieder in een eigen deel van het gebouw ruimte genoeg hebben om hun ding te doen. Vertrouw dus je navigator, want dit is weer zo'n geval waar je goed zit, als je denkt dat je verkeerd gereden bent :-).
Voor de 'serieontsnappers': bij ons bezoek in juli 2022 was er buiten een koffie- en burgergelegenheid gevestigd (Escape Burgers), zodat je tussen de kamers door geen grote omzwervingen hoeft te doen om wat te drinken of te eten. Geen idee of die er het hele jaar door staan, maar anders liggen er twee supermarkten vlak in de buurt.

Het verhaal is een soort clubversie van The Hangover, dus een variatie op een thema dat elders ook al wel eens is verkend, maar het is schitterend uitgewerkt waarbij je al puzzelend en ontdekkend in zeer verschillende ruimtes steeds meer te weten komt. De aankleding en afwerking zijn zeer goed verzorgd en de ingenieuze en soms geniepige puzzels passen perfect in het verhaal en bij de ruimte waar je je dan bevindt. Vooral de beginruimte vonden we geniaal gevonden!
Wij hebben de kamer met zijn tweeën gespeeld en zijn er met drie hints met nog 7 minuten over ontsnapt, maar er valt veel gelijktijdig te doen en te genieten van deze kamer, dus ik zou een groep van vier adviseren.

'Goede prijs-kwaliteitverhouding' is op bijna elke Poolse kamer wel van toepassing, maar deze kamer overtrof echt alles, want in juli 2022 betaalden wij twee voor 90 minuten topontsnapvermaak maar €35!! En dan is het door de week nog iets goedkoper en voor grotere groepen slechts gering duurder, wat betekent dat je met zijn vieren door de week voor een kleine veertig euro even helemaal van deze wereld kan zijn! :-)

Test- en puzzelparcours voor goed op elkaar ingespeelde ploegen!

Het concept is inmiddels bekend: een reeks zeer uiteenlopende minikamers achter elkaar waarin telkens een andere vaardighed getest wordt en waarvoor je telkens 9 minuten de tijd hebt. Om toegelaten te worden tot de beroemde undercovereenheid van de politie (met alle voordelen van dien ;-)), moet je echter minder dan 69 minuten over alle proeven doen (zodat je minder goede tijden kan compenseren met betere).

Elke kamer bevat duidelijk een hoofdpuzzel die goede communicatie en samenwerking vereist: eens je de aard van de puzzel achterhaald hebt, is het vaak een kwestie van uitvoeren, wat soms neerkomt op goed (voor)lezen en redeneren.
Het is duidelijk dat er mensen uit de computerspelwereld aan de ontwikkeling mee hebben gewerkt, want de aankleding is zeer verzorgd en de kamerdoorloop is zeer logisch.

Vanwege de tijdsdruk is het geen beginnerskamer, maar bij uitstek geschikt voor teams die al wat ervaring samen hebben opgedaan en zichzelf willen testen!

Heerlijke rockende indiekamer voor goed op elkaar ingespeelde ontsnapbands!

Heerlijke indiekamer in echte voormalige muziekstudio met echte instrumenten! Verwacht hier geen 'geautotunede', tot in de puntjes afgewerkte ruimtes met een niet te missen lineair parcours, maar ruimtes met wat rockrafels en vooral een schat aan uiteenlopende en zeer originele muziek(wereld)gerelateerde puzzels die je naast elkaar kan doen en die je geleidelijk aan tot de conclusie brengen. De koppeling met het introductieverhaal had nog wat beter uitgewerkt kunnen worden, maar wij hebben een klein uur lang heerlijk gepuzzeld in een authentieke setting.

Schitterende kruidenierszaak met meer potentieel, maar nog enkele conceptuele knelpunten

Nadat we twee jaar geleden bijzonder aangenaam verrast waren door nieuwkomer The Traveler van Lockfree, stond hun tweede kamer al een tijd op ons verlanglijstje.
Ontvangst: kom zeker op tijd of zelfs wat te vroeg om te kunnen genieten van de schitterende ontvangstruimte die heerlijk ouderwets barok is ingericht, waar de uitdossing van de uitbaters goed bij past.
Na weer een zeer uitgebreide introductiefilm van Albert Zweistein, konden we alweer onze kamer gaan zoeken, nog zo'n leuke en goed Lockfreetraditie die in ere is gehouden: je wordt niet zo maar een deur door gestuurd, maar moet eerst zelf de ingang zien te vinden...
Eenmaal binnen in deze oude kruidenierszaak waan je je als kinderen in een ontsnapsnoepwinkel: zo mooi ingericht, zoveel te zien en te ontdekken! Al ontdekkend sloegen we lekker aan het puzzelen, wat goed leek te vlotten, maar geleidelijk aan belandden we aan bij een 'puzzelfuik' waarin veel samenkwam en waar elke onnauwkeurigheid funest kan zijn. Blijkbaar waren we niet helemaal geconcentreerd genoeg, want hadden we een paar zaken niet helemaal nauwkeurig gedaan en waren sommige puzzels ook niet helemaal waterdicht, alleen werd dat in dit systeem pas duidelijk aan het eind van de puzzelfuik en niet in eerder stadium, waardoor er controle via de spelleider nodig was om 'het lek boven te krijgen', wat jammer en ook wat frustrerend is.
Verderop hadden we de rode draad weer te pakken, zowel in het verhaal, dat nu duidelijker werd, als in ons spelverloop. Dat kwam weer piepend en krakend tot stilstand bij de eindpuzzel, die geen ontknoping is waarin alles samenkomt, maar een anticlimax, want de puzzel is van die aard dat je hem of vrij snel oplost of er pakweg tien minuten over doet (zelfs met vrij expliciete hulp).
Conclusie: mooi vormgegeven kamer, maar bij ons overheerste achteraf een onvoldaan gevoel: de door de vorige kamer vrij hooggespannen verwachtingen werden niet ingelost vanwege die twee conceptuele knelpunten, die o.i. makkelijk verholpen zouden kunnen worden, waardoor ook deze kamer naar het niveau van The Traveler getild kunnen worden. Verder waarderen we de ambachtelijke benadering en de aandacht voor detail van Lockfree, dus we komen zeker terug voor kamer nummer drie.

Ontsnappen uit echte kerkers en martelkamers!

Deze kamer is zeer lastig te beoordelen, want dat oordeel zal sterk afhangen van je voorkeuren en het belang dat je aan comfort hecht.

Parkeren + ontvangst: het kasteel heeft een eigen parkeerplaats en je wordt hartelijk in personage en in kostuum ontvanger door, in ons geval, de kasteeldame, de dochter van de grootinquisiteur die jullie over een uur komt martelen, als jullie niet uit zijn kerkers ontsnapt zijn.

Kamer of beter gezegd kerkers: want je wordt opgesloten in de echte kerkers van het vervallen kasteel van Picquigny! Ook qua spelelementen houdt men het authentiek, want er komt geen elektronica aan te pas: alles is puur analoog en vooral zoekwerk met zeer uiteenlopende sloten en sleutels. Het is echter niet zo dat je al na een halfuur al buiten staat, want er zitten enkele geniepigheden in.
Achteraf nog uitgebreid nagebabbeld en toen te horen gekregen dat in die ruimtes circa 700 jaar geleden echt Tempeliers zijn opgesloten en gemarteld! Je ziet her en der dan ook inkervingen in de muur.

Door die historische context en de authentieke locatie hadden wij een schitterende ervaring, maar als je die met een klassieke ontsnapper vergelijkt, is het allemaal vrij spartaans: veel zoekwerk en van sleutel naar slot, geen drankgelegenheid en ook geen toilet.

Taal: wij hebben de kamer in het Frans gespeeld en nagevraagd of Engels ook mogelijk zou zijn. Voor een keer waren de spelbegeleiders niet het probleem, want dat zijn enthousiaste jongeren die wel een mondje Engels willen spreken, maar de uitbater heeft de gebruikte teksten nog niet laten vertalen. Dus mocht je in de buurt zijn en de kamer willen spelen, kan je altijd contact opnemen en desnoods vragen of ze die teksten vrij basic op een klein papiertje vertalen.

Originele indiekamer

Parkeren: geen grote eigen parkeerplaats, maar de kamer bevindt buiten het centrum, dus parkeren in de buurt lijkt niet erg lastig.

Ontvangst: we werden hartelijk ontvangen en hebben van te voren en zeker ook achteraf leuk gebabbeld over het escapen in de regio (zo veel buitenlandse en/of regelmatige escapers krijgen ze niet).

Kamer: je hoort een merkwaardig geluid in de tuin van buurvrouw Zoë, kan je nieuwsgierigheid niet bedwingen en probeert over de scheidingshaag een kijkje te nemen in haar tuin, wanneer je een klap op je kop krijgt... en wakker wordt in de garage van die schattige buurvrouw Zoë, die blijkbaar een vleesetende planten aan het kweken is en over een uur zijn jullie de volgende maaltijd...
Door originele thematiek, puzzels en inrichting duidelijk een zelfbouwproject met alle voor- en nadelen van dien: enkele zeer originele puzzels, sommige erg pittig. Verder is de aankleding van de eerste garageruimte wat schaars, daar hadden ze iets meer werk van kunnen maken. We hadden geen hoge verwachtingen, maar waren al bij aangenaam verrast door de hoge originaliteit van de kamer.

Taal: wij hebben de kamer in het Frans gespeeld en we hebben het even nagevraagd bij de makers/spelleiders. Op voorafgaand verzoek kan de kamer in het Engels gespeeld worden: de teksten in de kamer kunnen ze wel daar het Engels vertalen, de communicatie via walkie-talkie voor de hints kan dan misschien wat moeizamer, want hun Engels is niet zo goed.

Mooie, lokaal verankerde kamer op authentieke locatie

Parkeren: voor ons geen probleem, want we waren op de fiets, maar de kamer ligt midden in Chimay, dus parkeer je het best aan de rand van de stad, bijvoorbeeld op de grote Place Léopold.

Taal: de kamer kan in het Frans, Nederlands of Engels gespeeld worden, een mooie en slimme service! Dat komt erop dat neer alle teksten, aanwijzingen en ook hints vertaald zijn, maar niet per se dat de spelleider drietalig is.

De kamer bevindt zich in de echte keldergewelven van het oude stadhuis, waar volgens een dorpslegende een schat verborgen zou liggen. Mooie, authentieke locatie dus met leuke, soms pittige puzzels die onder andere te maken hebben met het Chimaybier. Uit de toon van die serene, analoge wereld valt het hintsysteem met een tablet, waarop je de lettercode in kan geven die op elke puzzel geplakt is. Een puzzel in de bureauruimte vonden we te veel neerkomen op in het wilde weg wat proberen.

Voor fans van de film Rien à déclarer

De kamer bevindt zich pal op de grens (die je nu niet eens meer ziet) in wat het voormalige Frans douanekantoor van Courquain lijkt, maar in werkelijkheid de laatste resten zijn van de filmset van 'Rien à déclarer, een Frans-Belgische komedie uit 2010 over het verdwijnen van de permanente grenscontroles in 1993 en de gevolgen daarvan voor het fictieve grensdorpje Courquain en met name voor de douanediensten.

Ontvangst: toen we zeven minuten te laat in zeven haasten op onze fietsen aan kwamen scheuren en ons verontschuldigden voor de vertraging, kwam de typisch Franse en voor wie escapen in de Benelux gewend is zeer verfrissende reactie: "jullie hadden toch om vier uur geboekt en het is nu vijf over vier, dus dan zijn jullie toch perfect op tijd?" :-). Met andere woorden: de ontvangst en zeker de nababbel was bijzonder hartelijk, waarbij de enthousiaste vrijwilliger ons het gebouw met originele rekwisieten liet zien en uitlegde hoe het filmdecor er destijds uitzag (waar ook nog een filmpje over is). Online viel de kamer alleen maar vanaf drie spelers te boeken, maar toen de spelleider zag dat we maar met zijn tweeën waren, liet hij ons maar €45 ipv €60 betalen!

Tot zo ver het goede nieuws: de kamer zelf (waarbij je de sleutels van de patrouillewagen uit een douanekantoor moet stelen om de douane dwars te zitten) blijft in hetzelfde thema, maar heeft wat minder om het lijf. Veel zoeken en enkele keren in het wilde weg proberen, waarbij een mechanisme niet werkte, waardoor de spelleider de kamer in moest komen. Daarnaast werken ze met een bizar geautomatiseerd systeem dat om de vijf minuten, of je het wilt of niet, een hint op het scherm geeft (soms dus voor zaken die je al hebt opgelost). Daarnaast bleef onze enthousiaste spelleider regelmatig door de portofoon tetteren of wij nu antwoordden of niet :-).

Kortom: de kamer vooral leuk en een aanrader als je de film gezien hebt en voldoende Frans begrijpt en spreekt voor communicatie via een 'talkie-walkie', zoals ze dat ding in Frankrijk noemen.

Culinaire competitie

MegaChef is wat ze in Spanje een 'escape hall' noemen, dat wil zeggen dat alles zich afspeelt in een grote ruimte. In dit geval de studio van MegaChef, waar er vier kookeilanden achter elkaar staan opgesteld in de richting van het strenge jurylid dat je de instructies geeft: je moet drie gerechten maken, zelf daarvoor de recepten vinden en door te puzzelen de juiste ingrediënten kiezen, en die gerechten aan het eind van het uur presenteren en verdedigen voor de jury. De kookbrigade (want je speelt tegen elkaar) met de meeste punten, wint. Tussendoor zijn er ook nog drie speciale proeven uit te voeren.

De kamer kamer kan in Engels gespeeld worden, alleen was de vaste spelbegeleider voor het Engels ziek en het Engels van zijn invaller was wat aarzelend (waarvoor hij zich bij voorbaat verontschuldigde), waardoor een deel van de gimmick wegviel, namelijk die van een onverbiddelijke jury die je streng toespreekt en streng beoordeelt. Ik ben meestal niet zo'n fan van competitiekamers, omdat je daar je tegenstanders vaak ook kan tegenwerken, maar dat is hier geenszins het geval het werkt een beetje zoals bij de kookprogramma's op tv: je kan bij elkaar afkijken (maar weet je zeker dat je buren het wel goed doen? :-)) en elkaar zelfs helpen. In theorie kan je de kamer met maar liefst 12 mensen spelen (vier kookeilanden met drie aspirant-chefs), maar dan wordt het erg druk en chaotisch, vrees ik, en loop je elkaar te veel in de weg. Een groep van zes lijkt me ideaal (twee kookploegen van drie of drie van twee). Kom liefst wel met een even aantal, want een speler meer of minder in een kookploeg maakt een groot verschil, aangezien de puzzels parallel uitgevoerd kunnen worden. Alle puzzels pasten uiteraard ook in het culinaire thema: ze niet allemaal even moeilijk (het zijn er vooral veel), maar sommige zijn verraderlijk door enkele duivelse details. Het presenteren en verdedigen van de gerechten voor de jury is leuk, daar hebben we goed gelachen.

Kortom: leuke, gezellige feelgoedkamer met een competitie-element, zonder dat het echter al te serieus wordt.

Parkeren: de kamer ligt buiten het centrum, dus met wat zoeken valt er in de wijk wel een parkeerplaats te vinden, maar trek er toch wat extra tijd voor uit.