Stef007

Meer verhaallijn verwacht...

Serviëtrip 49/81

Vandaag combineren we locatie 2 en 3 van PIN Escape. We starten bij locatie 3, waar ik 4 kamers geboekt heb.
Als eerste mogen we een bezoekje aan de Horror Villains brengen. We worden geblinddoekt en aan de muur vastgeketend. Als we de blinddoek afdoen, is er maar weinig te zien. Het is erg donker en we moeten eerst het sleuteltje van de boeien zien te vinden. Daar zijn we al erg lang mee bezig. Zeker omdat vrouwlief blijkbaar meer bezig is met krijsen en te kijken waar die verdomde acteur zich bevindt, in plaats van rustig op zoek te gaan naar de sleutel. Het lampje dat we krijgen, valt soms gewoon uit en dan weet je, we gaan hier sebiet serieus verschieten. Een angstig gekrijs later weet ik dan dat de acteur gepasseerd is en dat we verder kunnen zoeken. De inkleding is zeer karig, maar dat stoort niet, omdat het toch erg donker is. Tijdens het spel kom je verschillende verwijzingen tegen naar bekende horrorfilms en gekende schurken. In plaats van te focussen op één specifiek verhaal of monster, brengt deze kamer dus allemaal bekende horroriconen samen in één belevenis. De puzzels zijn gevarieerd en goed geïntegreerd in het thema. De focus ligt minder op extreem moeilijke opdrachten en meer op het beleven van de sfeer. Toch mis ik wat meer verhaal in het geheel. We lossen gewoon telkens een puzzel bij een slechterik op en moeten dan naar de volgende. We krijgen bij elke goed opgelost raadsel wel een item. Met alle gevonden items kunnen we dan de deur richting vrijheid openen. Toch had ik hier wat meer van verwacht en blijf ik nog wat op mijn honger zitten…

Lekker puzzelen

Serviëtrip 50/81

50ste kamer in Belgrado. Deze is gebaseerd op de film The Cube, waarin mensen opgesloten zitten in een mysterieuze constructie vol logische uitdagingen en verborgen gevaren. We worden in de kamer gezet en zien enkel erg veel rode vakjes tegen muren, vloer en plafond. Vanaf het begin hangt er een minimalistische sfeer. Geen uitgebreid decor of een sterk verhaal; het draait hier bijna volledig rond puzzels, logica en samenwerking. De sobere aankleding (er staat slechts één stoel in de kamer) past eigenlijk perfect bij het thema en versterkt het gevoel dat je gevangen zit in een abstract experiment. Doordat het hier volop puzzelen geblazen is, voelt dit soms meer als een grote interactieve hersenkraker dan een klassieke escape room. Puzzelliefhebbers kunnen hier zeker hun hartje ophalen. De moeilijkheidsgraad ligt behoorlijk hoog. Verschillende puzzels vragen namelijk echt tijd en focus. Zalig om eens een uurtje onbezonnen te kunnen puzzelen.

Battle room met z'n tweeën

Serviëtrip 51/81

Voor de volgende kamer kunnen we kiezen: of we spelen ze samen, of we spelen ze als battle room. Daar moeten we niet lang over nadenken: dit wordt een duel met als inzet: wie moet er dit jaar niet meer afwassen (dat laatste heb ik trouwens zonet, bij het schrijven van deze review, verzonnen). Twee identieke kamers staan tegenover elkaar met tussenin een gang. Je kan via een glazen raampje in de deur een beperkt stuk van de andere kamer zien. Verder hangen er in elke kamer lampjes. Telkens je tegenstander een puzzel juist oplost, gaat er een extra lampje in jouw kamer branden. Leuk concept. Let’s start! De eerste loopt vlot en ik heb al snel mijn eerste lampje in de andere kamer aan, maar bij de tweede puzzel loopt het mis. Ik heb een vakje vrijgespeeld, maar vergeet een gedeelte van de spullen daar uit te halen. Ook de puzzel is voor mij Chinees en ik sukkel erop los. Ondertussen zie ik in mijn ooghoek de lampjes in mijn kamer aangaan. Op een gegeven moment staat vrouwlief al op 3 opgeloste puzzels, terwijl ik nog steeds zit te klooien met de tweede.
Als ik dan eindelijk het licht zie, geraak ik op één of andere manier toch in een goede flow. De puzzels worden nu vlotjes tot een goed einde gebracht en plots sta ik zowaar voor. Met één van de laatste puzzels die goede ogen vereist, sla ik de bal dan opnieuw mis. Geen bril en niet zeker van bepaalde stukken van de code: trial and error dan maar. Met een beetje geluk en een mooie eindsprint bij de laatste puzzel kan ik toch nog zegevieren en hoef ik dit jaar geen afwas meer te doen (whisful thinking). Lang leve de battle rooms!

Aanrader!!

Serviëtrip 52/81

Wild West is zo’n thema waar ik altijd wel blij van word. Benieuwd of dat hier ook zo is.
Vanaf het moment dat we binnenstappen, zit de sfeer meteen goed. De decoratie is goed uitgewerkt en weet perfect die typische Wild West-vibe neer te zetten. Houten decoratie, westernattributen en thematische details zorgen ervoor dat je precies in een stoffig cowboydorp verzeild geraakt bent.
De puzzels zijn gevarieerd en passen goed binnen het westernverhaal. Sommige zijn echt goed gevonden. Als we de saloon binnen geraken en volop aan het puzzelen zijn, komt plots een cowboy de ruimte binnen. Of we geen zin hebben in een drankje. Hell yeah! En prompt worden enkele glazen whisky voor ons uitgeschonken. Topservice! Ondanks de alcoholinname blijven we in een heerlijke flow zitten en ontsnappen we jammer genoeg al na een kleine 37 minuten. In deze setting had ik gerust nog wat langer willen vertoeven…
Aanrader!!

Te makkelijk!

Serviëtrip 53/81

Vanavond bezoeken we locatie 2 van PIN Escape. Om de dag mooi af te sluiten, spelen we hier drie kamers. Eerst maar eens naar de jungle. Vanaf het begin zit de sfeer goed. De kamer maakt slim gebruik van jungledecoratie, geluidseffecten en thematische details. Toch zie je nog teveel de muren van de kamer. Iets meer vegetatie rondom rond zou een goed idee zijn. De puzzels zijn redelijk simpel en we kennen weinig problemen. Het gaat allemaal wel erg vlot. Misschien wel te vlot.
In de tweede ruimte komen we dan in een soort hut terecht. De inkleding is zeker ok, alleen zijn de schakelaars voor het licht wel heel zichtbaar. Deze zouden ze beter wat weggewerkt hebben. Hier zijn de puzzels trouwens al wat uitdagender, maar blijven we toch wat op onze puzzelhonger zitten. Eén puzzel is wel erg goed gevonden en daar zijn we dan wel even mee bezig. Goeie vondst! Toch vind ik het jammer dat we, zonder echt te rushen, na 33 minuten alweer buiten staan.
Toch te gemakkelijk!

Moeilijke puzzelkamer

Serviëtrip 54/81

Tweede kamer op deze locatie van PIN. We mogen naar een verborgen bibliotheek. Eerlijk: het concept spreekt nu niet direct tot de verbeelding. Het lijkt me vooral een saaie bedoening. Benieuwd wat ze ervan gaan maken. Als je binnenkomt zie je, hoe kan het ook anders, kasten met massa’s boeken. Nog steeds krijg ik geen wow-gevoel. De kamer zal het toch moeten hebben van de puzzels. En daar blijkt de kamer uiteindelijk ook wel in uit te blinken, want we worden meegesleurd n een heus puzzelavontuur met vooral pittige hersenkrakers. In het begin valt het nog mee, maar naarmate we verder geraken, wordt het steeds moeilijker. Vooral de eindpuzzel is een beauty. Meer gelaagd als hier ga je de puzzels niet vinden. Als we uiteindelijk ontsnappen, is dat vooral met veel voldoening. Wat een leuke puzzelkamer was dit!

Erg leuk!

Serviëtrip 55/81

Laatste kamer van de dag en hier heb ik het meest naar uitgekeken. De poster van de kamer had ik al een paar keer zien hangen en die sprak me enorm aan. Het heeft namelijk echt iets mysterieus. Het thema combineert historische mysterie, verborgen schatten en de dreigende sfeer van de inquisitie, wat meteen zorgt voor een perfecte setting. De sfeer zit direct goed. We krijgen van bij de start al een speciale intro van de kamer. Beetje rare start en ik weet niet goed wat ik ermee moet. Maar het ondersteunt wel goed de mysterieuze setting. De kamer maakt gebruik van oude objecten, donkere ruimtes, historische details en verborgen mechanismen om een geloofwaardige setting neer te zetten. Het geheel voelt een beetje aan als een kruising tussen een archeologische schattenjacht en een middeleeuws mysterie. De puzzels zijn gevarieerd en mooi geïntegreerd in het thema. Qua moeilijkheidsgraad is The Inquisition Treasure redelijk pittig. Vooral in de laatste ruimte worden we getrakteerd op een aantal puzzels die echt wel stevig zijn. Net als bij The Secret Library geeft het enorm veel voldoening om zo’n kamer netjes uit te spelen. De toffe setting krijgen we er gratis bij. Erg leuk!!

Somewhere over the rainbow

Serviëtrip 46/81

Voor het avondprogramma gaan we naar locatie 4 van PIN Escape. Daar staan nog drie kamers op het menu. We worden zeer hartelijk ontvangen door onze sympathieke host, kunnen plaatsnemen in de ruime ontvangstruimte en krijgen direct iets te drinken aangeboden. Klaar om aan de eerste opdracht te starten.
Na de verschillende horror-, gevangenis- en detectivekamers is The Wizard of Oz een verrassend aangename afwisseling. Deze kamer, waarvan de muren volledig bedekt zijn met kunstgras, zorgt meteen voor een lichtere en speelsere sfeer dan de meeste escape rooms die we hier in Belgrado al gedaan hebben. Op het eerste zicht lijkt het een kamer voor kinderen te zijn, maar de puzzels zullen verraden dat dat niet zo is. Vanaf het begin merk je dat veel aandacht is gegaan naar de aankleding. De ruimte is kleurrijk uitgewerkt en bevatten verschillende herkenbare elementen uit het verhaal. Inderdaad, de kamer bestaat slechts uit één grote ruimte en iets wat de grootte van een toilethokje heeft. Erg veel ruimte is er dus niet. Goed dat we maar met z’n tweeën spelen.
De puzzels zijn netjes geïntegreerd in het geheel. De moeilijkheidsgraad is gemiddeld, al denken we bij sommige puzzels veel te ver out of the box. Toch blijft de flow in de kamer zeer goed en doet één van de puzzels ons wel heel erg lachen. Leuk als makers toch wat inventief zijn en wat humor in een kamer steken.
Enkel bij de eindpuzzel met een richtingslot zit écht wel ruis. Ik heb achteraf de indruk dat de host ook niet erg goed weet wat nu exact de juiste oplossing is.
Desondanks heb ik me hier goed geamuseerd!

Must play

Serviëtrip 47/81

Tweede kamer hier is “The Werewolf”. We worden naar onze startlocatie gebracht en krijgen een erg leuke en verrassende introductie. Geslaagde intro! Vanaf de start hangt er een dreigende sfeer. De decoratie is donker en gedetailleerd uitgewerkt, met veel houten elementen, oude objecten en verborgen hoekjes die perfect passen in wat een bos moet voorstellen. Voor ons staat een jachthut, maar we kunnen er nog niet in.
Wat ik vooral leuk vind, is dat de spanning voortdurend aanwezig blijft zonder dat de kamer volledig leunt op horror. Er zijn spannende momenten, maar de nadruk ligt vooral op het ontrafelen van het mysterie rond de weerwolf. De puzzels zijn netjes binnen het thema verwerkt en zorgen voor voldoende afwisseling. Enkele doe-opdrachten worden afgewisseld met denkopdrachten; perfecte mix.
The Werewolf is voor mij trouwens één van de meest sfeervolle (semi)horroravonturen die ik hier in Belgrado gespeeld heb. In plaats van pure psychologische horror of extreme jumpscares kiest deze kamer voor een sfeer uit de betere monsterfilms. Dat zorgt voor een leuke mix van spanning, mysterie en avontuur. De flow blijft gedurende de hele belevenis perfect en ook het einde is wederom leuk gevonden. Deze kamer is mijns inziens een must play als je in Belgrado bent!

Mooi ingekleed

Serviëtrip 48/81

Laatste kamer van de dag. We eindigen met Harry Potter. Dit is ook hun nieuwste aanwinst. Omdat we zelf geen grote Harry Potter-fans zijn en we de films en boeken maar beperkt kennen, is het altijd afwachten hoe we zo’n kamers zullen verteren…
Vanaf het begin valt vooral de sfeer op. De kamer is mooi aangekleed met magische objecten en allerlei details die duidelijk verwijzen naar de verhalen van Harry. Ook zonder alles te begrijpen, voelt deze setting sfeervol aan. Je merkt dat veel aandacht is gegaan naar de thematische uitwerking. De moeilijkheidsgraad van de puzzels vind ik vrij toegankelijk. De focus ligt duidelijk meer op plezier en beleving dan op extreem complexe puzzels. Daardoor blijft het tempo hoog, zelfs als we bij een bepaalde puzzel moeten gokken omdat we de juiste namen niet bij de verschillende personages kunnen plaatsen.
De kamer leert ons ook wie van beiden het meest te vertrouwen is: ondergetekende uiteraard! Als de magische krachten van Zweinstein het zeggen, zal het wel waar zijn, zeker?

Meer van verwacht

Derde kamer bij MMR. Effe op bezoek bij Harry Potter.
Vanaf het moment dat je binnenstapt, word je ondergedompeld in de wereld van de magie van Hogwarts. Hoewel ik de films nooit volledig gezien heb, herken zelfs ik onderdelen die over de kamer verdeeld zijn. De decoratie is met veel zorg uitgewerkt en ademt Harry Potter. Een goede mix van muziek en aankleding.
De puzzels zijn gevarieerd en goed geïntegreerd in het thema. Ik had nergens het gevoel dat ik zomaar willekeurige raadsels aan het oplossen was; alles paste op één of andere manier binnen het verhaal. Slechts bij één puzzel hebben we echt erg veel moeite om die op te lossen. Eerlijk gezegd lossen we die zelfs per ongeluk op.
Behalve die ene puzzel vind ik dat de kamer qua moeilijkheidsgraad redelijk toegankelijk is. Ook startende teams gaan hier zeker veel plezier beleven.
Toch mis ik nog een wow-momentje in de kamer. Een heroïsch gevecht wordt het eigenlijk nooit en dat is wel een gemiste kans.

Verschrikkelijke ervaring

Serviëtrip 34/81

Death Penalty heeft als thema één van de meest klassieke escape room-thema’s: een gevangenisontsnapping. We zijn weer eens ter dood veroordeeld voor een misdaad die we – opnieuw - niet hebben gepleegd en je raadt het al: we hebben slechts één uur om uit de gevangenis te ontsnappen en onze onschuld te bewijzen.
We starten beiden in een aparte cel en hebben het énorm moeilijk om de puzzels tot een goed einde te brengen. We praten vooral naast elkaar en kunnen de linken niet leggen tussen wat er in beide cellen te zien is. Het duurt zelfs zo lang dat het vooral frustratie oplevert. Terwijl Inge al uit haar cel is, zit ik nog steeds vast in de mijne. Er worden door haar puzzels in andere ruimtes opgelost en ik zit er vooral bij en kijk ernaar. Nog meer frustratie dat je niet kan deelnemen aan het geheel. Vooral ook bizar dat de host niet stuurt in de juiste richting, zodat we beiden kunnen puzzelen. Ondertussen heb ik me al op alle mogelijke manieren op mijn celbed gelegd. Had ik het woord frustratie al vernoemd? Als ik dan uiteindelijk ook uit mijn cel geraakt ben, zijn er al meer dan 40 minuten gepasseerd. Voor mij is de flow er helemaal uit en eerlijk, ik sleep me naar het einde van de belevenis. De puzzels kunnen me zelfs niet meer boeien. Met vijf minuten extra kunnen we dan eindelijk de kamer verlaten. Ik vond het in één woord “kut”. Met “dank” aan de slechte begeleiding die we in deze kamer kregen…

Op bezoek bij de Freddy

Serviëtrip 36/81

Van alle kamers die we op deze locatie bij MMR spelen, is Nightmare zonder twijfel de meest intense en beklemmende ervaring. We zijn op bezoek bij Freddy Krueger en da’s nooit een goed idee. Vanaf het begin hangt er een ongemakkelijke sfeer die je het gevoel geeft dat er elk moment iemand kan binnenkomen. De decoratie, geluidseffecten en belichting werken uitstekend samen om een constant gevoel van onrust te creëren. Het houdt je sowieso veel alerter dan in een gewone puzzelkamer.
De puzzels zijn goed geïntegreerd in het verhaal. Ze zijn logisch en passen binnen de mysterieuze sfeer van de kamer. De flow zit ook dik ok.
Toch tovert de kamers soms decoratieve onderdelen uit haar mouw die ik niet helemaal goed begrijp. Het wil niet zeggen dat iets wat enger lijkt, dat het een goede toevoeging is; zeker niet als het niet echt binnen het thema past…
Als we op een gegeven moment opgesplitst worden, kom ik alleen in een nieuwe ruimte terecht. Op de muren staan teksten, maar die zijn blijkbaar in het Servisch. De boodschap ervan gaat dus helemaal aan mij voorbij. Ook voor enkele andere puzzels in deze ruimte is er geen Engelse tekst voorzien. Daardoor verliezen we wel erg veel tijd en verliest de kamer ook zijn sterke flow van in het begin. Jammer dat ze dit niet tot het einde kunnen aanhouden, want dan zou dit zeker een leukere belevenis geweest zijn.

Knappe finale!

Vandaag op bezoek bij MMR Escape Rooms. Ze hebben twee locaties, maar die liggen letterlijk net naast elkaar. In totaal heb ik hier acht kamers geboekt.
We beginnen met Lord of te Rings. We moeten blijkbaar een ring vinden en vernietigen. Ik ben aangenaam verrast als ik de kamer binnenkom. De grootste troef van deze kamer is zonder twijfel de inkleding en de sfeer. Zeer geslaagd!
De eerste puzzels zijn niet bijster moeilijk, maar dan komen we plots vast te zitten bij wellicht de makkelijkste puzzel van allemaal. Te ver out of the box denken, is niet altijd nodig blijkt achteraf. De inkleding in de volgende ruimte blijft op niveau en ook de puzzels worden iets uitdagender. Een element dat zeker het vermelden waard is, is de plaats waar de “finale” van de belevenis zich afspeelt. Ze hebben er bewust voor gekozen om toch een aanzienlijk deel van de beschikbare ruimte op te offeren om een meer cinematografisch einde te creëren. Daardoor is de ontknoping van de kamer echt wel de kers op de taart.
Aanrader!!

Moeilijke start

Serviëtrip 37/81

We gaan naar de tweede locatie van MMR. Eigenlijk gewoon naar het pand dat naast de eerste locatie ligt. Hier spelen we opnieuw een Harry Potter kamer: Escape from Azkaban. We starten in een gangetje en de inkleding spreekt me al meer aan dan de vorige Harry Potter kamer. Veel staat er niet in de kamer, dus deze puzzel zal wel snel op te lossen zijn, niet? Not. Het lijkt een eeuwigheid te duren alvorens we die kunnen oplossen, na zelfs enkele hints van onze game host. Toch allemaal wat vergezocht… Zouden er dan groepen zijn die dit zelf met de vingers in de neus oplossen? In de volgende ruimte blijft de inkleding van de kamer imponeren. Het ziet er erg mooi uit allemaal. De decors zijn zorgvuldig uitgewerkt en bevatten veel elementen die zelfs ik meteen herken.
De puzzels zijn gevarieerd, goed geïntegreerd in het verhaal en versterken het thema. Harry Potter-kennis is geen vereiste om de kamer te kunnen spelen, maar als fan haal je volgens mij zeker extra plezier uit de vele verwijzingen en details die onderweg verborgen zitten. Leuk!

Mindere kamer

Serviëtrip 38/81

Investigators from Belgrade is binnen het aanbod van MMR een beetje een a-typische kamer. Waar de andere kamers inzetten op fantasy, horror of avontuur, kiezen ze hier voor een klassiek detectiveverhaal waarin je als onderzoeker een mysterieuze zaak moet oplossen. De inkleding is basic; het is dan ook een gewoon kantoor, zoals er dertien in een dozijn zijn. Het verhaal zelf wordt op een duidelijke manier geïntroduceerd en geeft je meteen een doel: aanwijzingen verzamelen, verbanden leggen en stap voor stap de waarheid achter de zaak ontdekken.
De puzzels zijn sterk verweven met het detectivethema. Toch blijft het allemaal wat te sec naar mijn mening. Zeker in het tweede gedeelte van de kamer is de flow een pak minder en verslapt de aandacht ook wel. Verder had de eindpuzzel toch iets meer spektakel mogen hebben. Mindere kamer…

Pittige kamer!

Serviëtrip 39/81

Als voorlaatste kamer van ons bezoek aan MMR spelen we *Escape from a Serial Killer: Divided*. Nog voor de start krijgen we te horen dat dit met voorsprong de moeilijkste kamer van het huis zou zijn. Dat maakt ons meteen nieuwsgierig.
Vanaf het begin worden we opgesplitst. We zitten allebei vastgeketend in een aparte ruimte en zijn volledig afhankelijk van elkaar om te ontsnappen. Dat zorgt meteen voor extra spanning, wat chaos en vooral een grote noodzaak om voortdurend met elkaar te communiceren. Het concept werkt uitstekend en geeft de kamer vanaf de eerste minuut een heel eigen dynamiek.
De ruimtes zelf zijn erg sober ingericht. Verwacht hier geen indrukwekkende decors of uitgebreide thematisering. Vrijwel alles wat je ziet, lijkt een functie te hebben binnen het spel. In een kamer die het hol van een seriemoordenaar moet voorstellen, werkt die kale en functionele aanpak eigenlijk best goed.
De codes om onze kettingen los te krijgen, vinden we verrassend snel. Daarna moeten we nog de zware deur openen die ons van elkaar scheidt, en daar verliezen we al wat meer tijd. Zodra we weer samen kunnen spelen, begint het echte werk. De kamer zit vol uitdagende puzzels die verspreid zijn over beide ruimtes en regelmatig vereisen dat je informatie met elkaar combineert. Het tempo ligt hoog en er is weinig marge voor fouten.
De moeilijkheidsgraad bleek inderdaad geen loze waarschuwing. Verschillende puzzels zijn behoorlijk pittig en vragen veel denkwerk en doorzettingsvermogen.
Tegen het einde wacht nog een kleine plottwist. Hoewel die voor een verrassend slotmoment zorgt, blijft het voor mij niet helemaal duidelijk hoe ik die precies moet interpreteren binnen het verhaal.

Leuke kamer!

Serviëtrip 40/81

Onze achtste en laatste kamer voor vandaag. Met Annabelle kiest MMR voor een thema dat veel mensen meteen zullen herkennen uit de bekende horrorfilms. Hoewel ik geen grote fan ben van pure jumpscare-horror, was ik benieuwd hoe deze kamer het zou aanpakken.
Vanaf het moment dat we binnenstappen, hangt er een ongemakkelijke sfeer. De kamer speelt slim met licht en geluid en, waardoor je voortdurend het gevoel hebt dat er iets staat te gebeuren. De decoratie is overtuigend uitgewerkt en sluit goed aan bij het verhaal rond de vervloekte pop. Zonder ooit echt extreem of zelfs de stempel “horror” te krijgen, weet de kamer een constante spanning op te bouwen.
Wat vooral opvalt, is dat Annabelle meer is dan alleen schrikmomenten. De puzzels spelen een belangrijke rol en zijn goed geïntegreerd in het verhaal. De opdrachten zijn gevarieerd en zorgen voor een zeer goede flow. Enkel bij een soort luisterpuzzel in combinatie met onduidelijke schilderijen hebben we het wat moeilijk, maar na een kleine correctie van onze game host zijn we snel weer op de goede weg. Die goede flow houdt ook netjes aan in het tweede deel van de kamer. Daar volgt de eindpuzzel, die misschien net iets spectaculairder had mogen zijn. Toch is dit een kamer waar we ons ontzettend goed geamuseerd hebben. Annabelle is immers een sfeervolle semi-horrorescape die spanning en puzzels erg goed weet te combineren. Aanrader!

Gezellige kelder

Serviëtrip 43/81

Vanmiddag spelen we drie kamer bij PIN (locatie 1).
Toen ik Butcher’s Dungeon boekte, was ik vooral benieuwd wat we hier zouden gaan beleven. Deze kamer wordt immers omschreven als één van de engste escape rooms van Belgrado. Nu hebben we al gemerkt dat horror hier in Belgrado een relatief begrip is. Maar toch: we zijn gewaarschuwd!
Vanaf het eerste moment dat je binnenkomt, draait alles hier rond sfeer en spanning. De kamer probeert niet te imponeren met grote decors of spectaculaire effecten, maar creëert vooral een constant gevoel van ongemak. Het is donker, beklemmend en je hebt continu het gevoel dat er iemand kan binnenkomen. Maar blijkbaar zit die persoon al binnen… Al snel volgt een eerste interactie met de acteur en dan merk je al snel dat dit zeker geen pure horror is.
De puzzels zijn degelijk, de moeilijkheidsgraad is gemiddeld, maar door de gecreëerde spanning voelt alles toch een stukje moeilijker aan. Zo hoort het ook in dit type kamers. Het eindmoment van de kamer vind ik wel een beetje bizar, maar dat doet gelukkig geen afbraak van de beleving. Integendeel, ik moet er vooral hard om lachen.

Toffe kamer

Serviëtrip 44/81

Murder at the Masonic Lodge is een soort detectiveverhaal, waarbij we een crime scene moeten onderzoeken om zo de dader van de moord te ontmaskeren. Als we de kamer binnenkomen, merken we heel snel dat er aan het bureel een pop zit. Dit is blijkbaar onze grandmaster en die kan ons nog van pas komen als we vastzitten met een puzzel. De aankleding past perfect bij het thema: symbolen, documenten en verborgen details; het past allemaal binnen het verhaal van een geheim genootschap. De puzzels zijn gevarieerd en niet super moeilijk. Er zijn eigenlijk niet echt momenten waarop we helemaal vastlopen, de flow zit dus zeker goed. Enkel in het tweede gedeelte komen we een bizarre puzzel tegen. De helft van de puzzel lossen we vlot op, maar het andere gedeelte is wel erg moeilijk. Toch kunnen we met wat trial and error die hersenbreker alsnog oplossen. De kamer eindigt nog met een kleine plottwist. Altijd leuk als ze je op deze manier toch nog weten te verrassen…

Leuke meepikker

Serviëtrip 45/81

Derde en laatste kamer op deze locatie van PIN. We mogen op bezoek bij Dracula.
Toen we hier twee uur geleden binnenkwamen voor de eerste kamer, waren ze aan de Draculakamer nog volop aan het werken omdat de kamer een kleine update krijgt. We krijgen dus in primeur een nieuwe versie van de escape. Ze hebben het plafond namelijk gedecoreerd. Het lijkt op een wolkendek en af en toe zie je een roodgekleurde bliksem flitsen. Knap gedaan. De rest van de inkleding is basic. Netjes, maar het roept niet bepaald een wow-effect op.
De puzzels passen goed binnen het vampierenthema en de meeste ervan zijn redelijk rechttoe rechtaan. Slechts één puzzel zorgt voor wat meer kopzorgen. Een simpel ogende hersenbreker met heel veel klokken doet ons toch wel de wenkbrauwen fronsen. Ik begrijp er werkelijk geen jota van. Gelukkig weet vrouwlief de puzzel toch op te lossen. Achteraf blijkt dat bijna geen enkele groep deze puzzel kan oplossen zonder hint. Een standbeeld kan ik haar hiervoor niet beloven, maar hulde en een eervolle vermelding zijn het minst wat ik bij deze kan doen.
Na een kleine 50 minuten staan we dan oog in oog met Dracula en kunnen we triomfantelijk de keet verlaten. Leuke meepikker als je in de buurt bent.

Light horror butcher

Serviëtrip 25/81

We spelen drie kamers bij Lockpickers. Als we aankomen, krijgen we nog een drankje aangeboden. Heerlijk om vooraleer te starten nog snel een koffietje te kunnen drinken. Nog een kort toiletbezoek en we kunnen aan de slag. We starten met ‘Refrigerator’ en worden opgesloten in een koelcel. Een klein zaklampje is het enige wat we meekrijgen. De sfeer is grimmig en we horen overal vreemde geluiden. Zaak is nu om zo snel mogelijk uit de koelcel te geraken. De puzzel is niet bijster moeilijk, dus kunnen we deze eerste opdracht al afvinken. We komen terecht in een oud slachthuis. De inkleding is vooral authentiek te noemen. Vroeger was dit namelijk een echt slachthuis en ze hebben de volledige setting zo bewaard. Ik vermoed en hoop vooral dat er hier vroeger toch iets meer licht was en dat er toendertijd – in tegenstelling tot vandaag - geen maniakale gek rondliep.
In het slachthuis heerst dus vooral de duisternis en we horen overal geluiden die niet echt leuke tijden voorspellen… De eerste puzzel interpreteren we al fout en daardoor zijn we, gevoelsmatig, minstens een kwartier bezig met die op te lossen. Ondertussen krijgen we voor het eerst een bezoekje van een heerschap mét varkenskop, die hoegenaamd niet blij lijkt te zijn met onze aanwezigheid (of misschien net wel…). De spanning stijgt, een aantal gillen weerklinken en weg is hij. We kunnen weer verder puzzelen. De puzzels in zo’n horrorescape zijn meestal niet erg moeilijk, maar hier krijgen we er toch een paar voorgeschoteld die best pittig zijn.
Dit gecombineerd met enkele bezoekjes van onze nieuwe vriend zorgen ervoor dat het secondewerk wordt om te ontsnappen.
Wie op zoek is naar een ‘no nonsens light horror’ kamer vindt hier wellicht zijn gading.

Toffe basic kamer

Serviëtrip 26/81

Na de “refrigerator” mogen we naar het circus. Het concept draait dus rond een verlaten circus en een mysterieuze clown die verantwoordelijk zou zijn in een oude zaak rond verdwenen kinderen. Alleen al het thema zorgt er direct voor dat je hier een ongemakkelijk gevoel krijgt. Bij de start zien we al direct een puzzel met een knipoog naar de film “It”. De sfeer is gezet. Als we uiteindelijk het circus binnengeraken, valt op hoe leuk de ruimte ingekleed is. Duidelijk herkenbaar en attributen netjes in het thema. Er wordt ook goed gespeeld met (een tekort aan) belichting en de juiste geluidseffecten. De puzzels zijn duidelijk en als er enkele opgelost zijn, gaat af en toe het licht uit. Zet je schrap voor de nodige jump scares.
De puzzels zijn logisch opgebouwd, voldoende gevarieerd en passen goed binnen het circusthema. Ze zijn ook niet al te moeilijk; de flow zit dus goed en blijft dat ook de hele beleving. Toffe kamer!

Jammer van de technische probleempjes...

Serviëtrip 27/81

Tsjernobyl 1986. We zijn een team ingenieurs tijdens de nachtshift in de kerncentrale, vlak voor de historische ramp zich ontvouwt.
Als we binnenkomen valt één ding echt op: Ze hebben écht hun best gedaan om het geloofwaardig in te kleden: een Sovjetdecor, reactorinterfaces, oude communicatieapparatuur en industriële details zorgen ervoor dat je echt het gevoel krijgt in een nucleaire controlekamer te staan.
De puzzels spelen zich dan ook grotendeels op dit immense paneel met honderden knopjes en schakelaars. De puzzels liggen ons wel en blijkbaar vliegen we in recordtempo door de kamer. Dat komt omdat alles relatief goed beschreven staat in de manual die we als leidraad kunnen volgen. Maar dan stokt opeens de flow. Vanaf we de reactor zelf in kunnen, loopt er wel heel erg veel mis. Een bepaald toestel schijnt niet naar behoren te werken. Een puzzel met schakelaars die we tig keer opnieuw juist oplossen hapert en zo verandert de heerlijke flow van het eerste deel in een oefening in frustratiebeheersing in het vervolg. Daardoor verliezen we énorm veel tijd en mogen we blij zijn dat we nog net binnen het uur de reactor kunnen verlaten. Jammer dat het zo gelopen is, want deze kamer is echt wel goed als alles werkt.

Must play!

Serviëtrip 28/81

Een 90 minutenkamer, die bestempeld wordt als de beste kamer van Belgrado. We komen aan bij een appartementencomplex en ergens in een hoek, zie je een klein bordje hangen met Crowbar Escape. We bellen aan en worden verwelkomd door onze host die ons naar de kelders van het gebouw leidt. Ze lijkt er niet extreem veel zin in te hebben. Korte uitleg en we worden de kamer in gestuurd.
De sfeersetting zit in ieder geval van bij het begin goed: vanaf het moment dat je binnengaat, voelt het alsof je in een echte piratenfilm bent beland: ontsnappen uit een gevangenis, een geheime kaart vinden en uiteindelijk op zoek gaan naar verborgen schatten. Het thema wordt volledig doorgetrokken doorheen alle ruimtes en dat is ook de absolute sterkte van deze kamer: sfeer en afwerking. Donkere, duistere gangen, een authentieke scheepsgevoel, verborgen compartimenten en veel interactieve elementen zorgen ervoor dat je echt het gevoel hebt aan boord van een piratenschip te zijn.
De puzzels zijn gevarieerd; we moeten zoeken, maar er zijn ook heel wat hersenbrekers; er is dus voor ieder wat wils. En perfect binnen het thema. De flow zit dan ook de hele beleving goed, waardoor we zelfs nog een kleine 14 minuten over hebben. Minpuntje: Het afscheid met de host is zoals de ontvangst: kil

Samengevat: Een extreem sfeervolle avonturenkamer met sterke puzzelflow, indrukwekkende thematische afwerking en een echte “piratenfilm”-beleving. Een absolute must-play!

Keep smiling!

Serviëtrip 29/81

We eindigen vanavond met vier kamer bij Exit Zone en worden bij aankomst zéér hartelijk ontvangen. Drankjes staan al klaar en we krijgen zelfs koekjes aangeboden. Duidelijk blij om eens escapetoeristen over de vloer te krijgen.
We starten ons avontuur met een tandartsbezoek. Nadat we in het kantoor terechtgekomen zijn, moeten we ons een weg banen naar de behandelingsruimte. Om dat te doen moeten we wel de tandarts zelf trotseren. De sfeer is van bij de start grimmig en de net iets te luide geluidsfragmenten zorgen voor een spannend gevoel. De eerste puzzels gaan vlot en we geraken daardoor relatief snel in de volgende ruimte. Hier neemt de spanning nog wat toe en ook de moeilijkheid van de puzzels, die trouwens netjes binnen het thema passen, gaat crescendo. Met de eindpuzzel zijn we erg lang bezig en hebben we een hint nodig om die op te lossen. Dit moet toch met voorsprong de meest unieke puzzel zijn die we tot dan hier in Belgrado gedaan hebben. Fantastische vondst!

Leuk concept!

Serviëtrip 30/81

Na ons tandartsbezoek worden we nu elk apart opgesloten in een cel op Shutter Island. Eerst moeten we uit de cel geraken en daarna uitzoeken wat er op dit eiland allemaal gebeurd is. Dit kunnen we doen door de slaapvertrekken van de patiënten te onderzoeken. De inkleding van de ruimte is matig, maar veel bravoure moeten we uiteraard in een slaapzaal niet verwachten.
Maar we moeten ook oppassen, want als we teveel lawaai maken, komt de slechtziende dokter langs. En je bent maar beter stil als hij met zijn vuurwapen de ruimte binnenkomt…
Door middel van eliminatie moeten we uitzoeken wie er vermoord is én wie van de patiënten de moordenaar is . Het leuke is dat we hier niet lineair hoeven te puzzelen. We kunnen vol aan de bak en als een bepaalde puzzel niet direct lukt, kunnen we onze kans bij een andere wagen.
Uiteraard maken we al snel teveel lawaai en krijgen we de dokter op visite. Verstoppen en stil zijn is dan de boodschap. Dit concept is echt goed gevonden en zorgt voor een extra laag in de kamer.
De puzzels zijn trouwens pittig en we hebben onze handen vol om ze op te lossen. Stelselmatig kunnen we verdachten schrappen, tot we uiteindelijk de moordenaar vinden. De kamer eindigt op een erg leuke manier. Blij dat we deze gespeeld hebben!

Leuk, maar nog wat werkpuntjes

Serviëtrip 31/81

Derde kamer bij Exit Zone en we mogen op zoek naar een verborgen tempel. De kamer haalt zijn inspiratie uit de wereld van Lara Croft en plaatst je midden in een expeditie vol verborgen geheimen, oude artefacten en mysterieuze locaties. Dit is echt zo’n thema dat me erg aanspreekt. Zin in!
De toegang van de tempel krijgen we in sneltempo open. Gewapend met een fakkel kunnen we aan de ontdekking van de tempel beginnen. Die is best goed vormgegeven. Het is een soort grottencomplex waar we in terecht gekomen zijn. Toch zijn de puzzels in dit gedeelte niet altijd even duidelijk. We moeten ons toch vaak in de haren krabben, omdat de logica soms wat ontbreekt. Dit haalt de flow wel wat uit de kamer. De inkleding is niet top, maar zeker ok. Er valt zeker nog wat te winnen door bvb extra vegetatie tegen de muren te bevestigen. Bij de eindpuzzel denken we weer eens veel te ver en duurt het even voor we het raadsel kunnen doorgronden. De kamer, waarvan ik de hoogste verwachtingen had, valt eigenlijk het meest tegen. Niet dat dit een slechte kamer is, maar we zien vooral nog een aantal werkpuntjes.

Duivelse belevenis

Serviëtrip 32/81

Laatste kamer bij Exit Zone, die trouwens ook hun meest recente is.
Gates of Hell is duidelijk de meest uitgesproken horrorroom van Exit Zone. Het verhaal draait rond een vervloekt huis waar een familie zich ooit bezighield met zwarte magie en probeerde Lucifer op te roepen. Dat experiment liep volledig fout af, waarna het huis verbonden zou zijn geraakt met de poorten van de hel. Wij mogen nu proberen het ritueel af te maken en de vloek te doorbreken. Doordeweekse opdracht, niet?
Wat meteen opvalt, is dat deze kamer nog veel sterker inzet op horror dan The Dentist, die we hier speelden. De focus ligt nog meer op duistere sfeer, occultisme, spanning en een continu gevoel dat er iets engs te gebeuren staat. De juiste belichting en geluid maken het plaatje compleet.
Waar het bij dit soort kamers vaak “fout” loopt, is dat de balans tussen horror en gameplay volledig ontwricht wordt. Dat gevoel heb ik hier eigenlijk niet. De sfeer is grimmig en spannend en ja, we krijgen wel wat jump scares te verduren. Maar ook de puzzels zijn origineel en verrassend uitdagend. Je merkt duidelijk een evolutie tegenover de andere kamers. De eigenaar geeft het beste van zichzelf en je merkt dat hij ervan geniet.
Op een gegeven moment moeten we via een zeer onhandig geplaatst overstapje naar een andere ruimte. Geen idee hoe je dit zonder spierscheuren tot een goed einde kan brengen. Dat moet dringend veranderd worden, want heeft ook weinig meerwaarde in beleving of verhaal…
De laatste ruimte is erg leuk ingekleed en we horen achteraf dat er ook een persoonlijke touch van de eigenaar en zijn familie in deze ruimte zit. Erg leuk gedaan. Voor de eindpuzzel hebben we vooral last van te weinig licht. Gelukkig krijgen we uit het niets een zaklampje toegeworpen en kunnen we uiteindelijk het ritueel – met horten en stoten – tot een goed einde brengen.
Toffe afsluiter van de dag en een leuke belevenis rijker!

Zeker spelen!

Deze voormiddag zijn we op bezoek bij Epic Escape, waar we drie kamers zullen spelen. Voor de vierde kamer zijn we nog wat te vroeg. Ze bouwen hier immers nog de horrorkamer “Exorcism”.
De ontvangst is zeker ok. Bij aankomst krijgen we direct een drankje aangeboden. De host blijkt in het begin nog wat zenuwachtig; hij krijgt blijkbaar niet zo vaak ervaren toeristen over de vloer. Na de broodnodige toiletbezoeken reizen we dan richting Camelot.
Dit is zo’n thema dat me vooraf al enthousiast maakt. Een avontuur in de wereld van Koning Arthur, de ridders van de ronde tafel en de legendarische Excalibur: de verwachtingen stijgen bij mij dan toch altijd wel wat.
Als we binnenkomen worden die verwachtingen visueel al zeker ingelost. De kamer is netjes binnen het thema ingekleed, de setting roept echt het gevoel van een oud kasteel op.
De puzzels zijn mooi in het thema verwerkt en geven ons voldoende uitdaging. De flow van de kamer zit ook goed. Enkel op het einde moeten we iets zoeken en doen we daar minstens tien minuten over. Na een doelgerichte tip van de host, vinden we het onmiddellijk. Hoe kan je hier zo vaak voorbijlopen en dit toch niet zien ?.
Uiteindelijk vinden we dan Excalibur en redden we het koninkrijk.

Conclusie: absoluut de moeite waard om te spelen!

Music Maestro

Na ons avontuur in Camelot, mogen we op zoek naar een vermiste symfonie. Eerlijk: muziekkamers spreken me meestal niet echt aan. Benieuwd dus wat de ervaring hier zal zijn…
We worden opgesplitst in een soort van opnamestudio, maar bij de eerste puzzel lopen we eigenlijk al direct vast. Meestal verlopen die communicatiepuzzels bij ons wel vlot, maar hier bakken we er werkelijk niets van. Achteraf gezien, is het allemaal zo moeilijk niet, maar door de gekende tunnelvisie proberen we het op een andere – blijkbaar foutieve – manier op te lossen. Tien minuten later slagen we dan toch in ons opzet en kunnen we aan de slag in de hoofdruimte van de escape.
Daar zit onze host te wachten. Veel doet hij op dat moment niet, maar hij zal nog van waarde zijn in het verdere verloop van de kamer. Er zijn hier trouwens nergens sloten te bespeuren. Alles wat we nodig hebben, is hier aanwezig in de kamer. We vinden een partituur en inderdaad, veel meer dan een aantal noten is er niet ingevuld. Aan ons om het te vervolledigen.
De puzzels vragen echt een goede samenwerking. We moeten informatie delen, patronen herkennen en als team werken. Een deel van die puzzels voelt ook wat abstract aan en dat is toch even een klik maken. Stelselmatig krijgt de symfonie vorm en als kers op de taart mogen/moeten we uiteindelijk, als muzikale ongeletterden, ook nog eens de symfonie spelen.
Ik denk dat ik mijn idee over muziekkamers toch een beetje moet bijstellen, want ik heb me hier best wel goed geamuseerd!

Pittige puzzelkamer

We eindigen hier bij Epic met een kamer met als thema “Stranger Things”. Ik heb de serie zelf nog niet tot het einde kunnen bekijken, maar ken wel het verhaal.
Een escape room geïnspireerd op de wereld van Hawkins brengt automatisch hoge verwachtingen met zich mee. Je hoopt op geheimzinnige gebeurtenissen, een beklemmende sfeer en je vraagt je vooral af hoe ze dit visueel gaan brengen. Zeer benieuwd dus hoe je zoiets vertaalt naar een escape room.
We worden opgesplitst en er is slechts één puzzel die onze hereniging in de weg staat. Die lijkt erg simpel, maar schijn bedriegt. Ik ben er toch even zoet mee…
Eens samen merk je dat ze hier de vibes van de reeks hebben proberen over te zetten. Alles ademt jaren 80. Aan de muur hangen de gekende letters en lampjes uit de reeks. Het is al snel duidelijk dat de kamer niet puur op horror of schrikmomenten draait. De spanning komt meer uit het verhaal en het gevoel dat er iets niet klopt.
Dat de puzzels pittig zijn, hadden we vooraf al gehoord. Het record van de kamer staat op 50 minuten, dus een ‘walk in the park’ zal het hier alleszins niet worden. En dat merken we ook. We zijn erg lang in het centrale gedeelte bezig. Hoewel we niet echt aanmodderen, moeten we toch stevig aan de bak. Met nog een kleine tien minuten komen we bij de eindpuzzel terecht. Hier krijgt de inkleding wel een upgrade tegenover de vorige ruimte. We zijn nu immers aan de ‘dark side’ en dat ziet er helemaal anders uit. Best geslaagd voor het beschikbare budget dat ze er hier voor gebruikt hebben. We moeten alles uit de kast halen om de eindpuzzel te kraken, en met nog een dikke minuut op de klok hebben we nog maar eens de wereld gered. Dit was echt een pittige puzzelkamer!

Geen aanrader

Na een lange wandeling vanuit Epic Escape komen we aan bij onze volgende bestemming. Ook hier staan 4 kamers op het programma. De ingang vinden is alvast de eerste uitdaging. We lopen het korte straatje wel vier keer in en uit, maar zien nergens een bordje van de escape room. Dan maar even een berichtje sturen. Blijkbaar moeten we in de oude fabriek op de hoek zijn. De ontvangst is hartelijk en met veel trots loodst eigenaar Goran ons doorheen de trappenhallen naar de bovenste verdieping. Hier krijgen we een mooi zicht van Belgrado te zien. We bevinden ons immers een stukje buiten het centrum. De fabriek is niet meer in gebruik en heeft zijn beste tijd gehad, maar blijkbaar zijn er op deze locatie vier escape rooms. Genoeg sightseeing, aan de slag dus. We starten met Alien Invasion. De escape bestaat slechts uit één ruimte en is karig ingekleed. Midden in de kamer ligt een ruimtewezen opgebaard en voor de rest ziet het eruit alsof dit labo al een hele tijd geen bezoek of poetsvrouw meer ontvangen heeft. De puzzels zijn zeer pittig en hebben daarbij ook nog eens iets teveel ongewenste gebruikssporen. Daardoor zijn bepaalde dingen echt niet goed meer leesbaar. Duidelijk tijd voor wat opfrissing. Voor deze kamer moet je zeker geen ommetje rijden…

Gekste thema ooit...

Geen wereldreddende missie, geen horrorverhaal en geen eeuwenoude vloek, maar een verdwenen bowlingkampioen en zijn verborgen fortuin. Dit moet de kamer zijn met het meest gekke onderwerp ooit. Hoe je daar in Godsnaam een kamer rond kan verzinnen, zullen we vandaag ervaren.
Als we binnenkomen, krijg ik het niet bepaald warm van de inkleding. Ook hier bestaat de escape uit slechts één ruimte en lijkt de inkleding op een samenraapsel van kringwinkelartikelen. Op het bureau staat een aftandse, met ducktape aan elkaar gekleefde laptop. Gekke decoratie, denk je dan. Maar nee, blijkbaar werkt die nog echt. Only in Serbia… Over de kamer zijn er ontzettend veel slotjes verspreid. We kunnen dus maar beter aan de slag, want er ligt hier een hoop werk op de plank.
De puzzels zijn net als in de vorige (Alien)kamer zeer pittig. Veel tijd om te slabakken is er dus niet, maar om één of andere reden kunnen de puzzels me niet echt bekoren. Er zitten er een paar leuke bij, maar ik mis wat cohesie in het geheel. Eén van de mindere kamers die we hier al gespeeld hebben.

Leuke treinrit

Derde kamer bij Exit Escape. We komen terecht in een treincoupon en het moet gezegd worden: wat een verschil met de twee andere kamers die we hier speelden. Terwijl het bij de andere kamers wat geleefd en inspiratieloos overkwam, staan we nu in een heuse trein. Cool! Het valt me meteen op hoe origineel de setting aanvoelt. Achteraf vertelt de eigenaar dat het een originele treincoupé is geweest. Daardoor voelt de omgeving geloofwaardig aan en helpt het ons om in het verhaal meegezogen te worden. De puzzels zijn leuk omdat ze perfect passen binnen het thema van een treinreis en ook de flow zit redelijk goed. Er is goed gebruikt gemaakt van de authentieke onderdelen van de treinwagon. Ik heb me hier alvast goed geamuseerd.

Aanrader

De vierde en laatste kamer bij Exit Escape. We spelen First Serbia Uprising.
In plaats van een fictief verhaal word je hier ondergedompeld in een historisch thema rond de Servische opstand tegen de Ottomanen. En dat merk je direct als je binnenkomt. We komen terecht in een oud huisje van een Servisch gezin, in het begin van de 19de eeuw. Het geheel is erg leuk en spreekt tot de verbeelding. Je merkt dat er extra aandacht is besteed aan decor, aankleding en het creëren van een geloofwaardige setting. Ook de puzzels zijn thematisch. Hoewel we weinig tot niets kennen van de Servische geschiedenis, is het verhaal redelijk duidelijk. Als we denken dat we het einde van de kamer bereikt hebben, spelen we nog een extra, niet verwachte ruimte vrij. Nu wordt het verhaal helemaal duidelijk. De ruimte is ook nu perfect binnen het thema ingekleed. De puzzels volgen het stramien van de eerste ruimte en ook de flow blijft goed. Met nog een dikke twee minuten op de teller ontsnappen we. Dit is ongetwijfeld de beste kamer van Exit Escape! Must play!
Achteraf brengt de eigenaar ons nog naar een typisch Servisch restaurant. Op onze uitnodiging eet hij daar mee. Een verrassende keuken openbaart zich! Daarna brengt hij ons ook nog naar onze laatste bestemming van vandaag: Escape Room Alkom.
Topservice!

Erg leuke kamer!

De negende en laatste kamer van de dag. We spelen een kamer met als thema Indiana Jones bij het bedrijf ‘Alkom’. De escape bevindt zich echt in het Servische hol van Pluto. Gelukkig brengt de vriendelijke eigenaar van Exit Escape ons wel even. Topservice!
De kamer bevindt zich in een soort van game center. Als we binnenkomen in het gebouw zitten er een achttal gamers het beste van zichzelf te geven in één of andere bekende shooter game. Wij mogen het zijdeurtje in en komen plots in een andere wereld terecht. Als we binnenkomen valt de afwerkingsgraad immers direct op. Dit is écht goed vormgegeven. Er is gelet op het kleinste detail. Chique!
De puzzels vragen een goede mix van logisch denken, observatie en samenwerking. Sommige dingen waarvan we eerst denken dat het gewoon decoratief is, blijken plots onderdeel te zijn van een puzzel. Geweldig! Het is echt genieten en de flow zit eigenlijk van in het begin al goed. Als we alle puzzels in het kantoor opgelost hebben, opent zich plots een verborgen wereld. De inkleding is hier ook zeker ok, maar ik mis nog wat extra details die het geheel echt af kunnen maken. De puzzels daarentegen zijn helemaal binnen het thema. Het lijkt echt alsof je ergens enkele eeuwenoude puzzels aan het oplossen bent. De uitdagingen zijn hier gevoelsmatig wel minder groot dan in de eerste ruimte, want hier gaat het pas echt erg snel. Voor we het goed en wel beseffen, staan we al terug buiten met de blinkende schedel.
Wie op zoek is naar een sterke avonturenkamer met echte Indiana Jones-vibes moet deze zeker komen spelen.

Te makkelijke kamer

Vandaag een rustige escapedag. We gaan op bezoek bij de grootste aanbieder van escape rooms in Belgrado: PIN Escape. Zij hebben hier maar liefst 17 kamers, verdeeld over 6 locaties. Vandaag bezoeken we locatie vijf en zes, waar we telkens twee kamers spelen. We starten met The Wizard’s Curse. Na een korte introductie krijgen we elk nog een mooie tovenaarshoed om op te zetten en kunnen we, geheel in het thema, de kamer in. Een eeuwenoude magische wereld, een duistere tovenaar en een verborgen staf waarmee een vloek over de mensheid opgeheven moet worden; het is eens wat anders.
De start is wel erg donker en we moeten proberen licht te vinden. Dat duurt toch wel even en na enkele minuten is er dan plots licht in de duisternis. Nu kunnen we écht van start. De setting is prima gethematiseerd en geeft je het gevoel dat je in een magische tovenaarswereld terecht bent gekomen. De hele kamer heeft geautomatiseerde puzzels en de flow is lekker. Wat ik sterk vind, is dat de puzzels hier écht goed aansluiten bij het verhaal. Heel moeilijk is het trouwens allemaal niet, want er is geen enkel moment waarop we echt vastlopen. Het is dan ook vooral jammer dat we na een kleine 34 minuten weer terug buiten staan. Iets te weinig uitdaging voor ervaren spelers…

Slechte flow...

Tweede kamer van de dag: een zoveelste ontsnapping uit een gevangenis. Benieuwd wat ze hiervan gemaakt hebben. We starten ieder in een aparte cel en moeten hier echt wel samenwerken om uit de cellen te geraken. Vooral oppassen voor de bewaker is de boodschap. Die doet af en toe zijn ronde en dan wordt je maar beter niet betrapt in de gangen van de gevangenis. De setting is ok. Redelijk eenvoudig, maar dat past wel in het thema. We maken snel voortgang, kunnen de bewaker ontwijken en komen dan in de ruimte met de meeste puzzels terecht. Hier lopen we al snel vast. Er is een puzzel met pokerfiches en hoewel we perfect weten hoe we die moeten oplossen, blijkt geen enkele oplossing die we ingeven, de juiste te zijn. We zijn hier zeker meer dan tien minuten mee bezig en beslissen toch een hint te vragen. Blijkt dat de vorige groep een pokerfiche kwijt gedaan had en dat wij die per ongeluk gevonden hadden. Die ene extra fiche zorgt er natuurlijk voor dat onze code helemaal fout is. Nu we het juiste aantal pokerchips weten, is de puzzel natuurlijk direct opgelost. Daardoor kunnen we in één rechte lijn naar de uitgang en
ontsnappen we nog met ruime marge. Desondanks vond ik de flow in deze kamer niet echt top. Er zijn hier betere kamers in Belgrado…

Hier was meer van te maken...

Naar de andere locatie van PIN Escape om daar twee kamers te spelen. We starten met The Witch. Onze eerste opdracht, binnen geraken in haar huis, lijkt niet bijster moeilijk. De setting is redelijk basic in deze ruimte. Als ze dat nog wat verbeteren, kan de kamer hierop zeker nog wat extra punten scoren. Nu is het allemaal wat te braaf en wordt er teveel gebruik gemaakt van gordijnen om de muren te bedekken.
Toch hangt er een ongemakkelijk gevoel in de kamer. Dat hebben ze dan weer wel goed gedaan. Je hebt de indruk dat je hier niet hoort te zijn. De puzzels zijn niet bijster moeilijk. Pluspunt is dat ze binnen het thema passen, maar helaas bezorgen ze ons toch onvoldoende uitdaging. We vliegen erdoor en worden tussendoor nog wel getrakteerd op een blitz-bezoekje van de heks. Even snel als ze gekomen is, is ze ook weer weg en ik mis wel een beetje het doel van haar bezoek. Als het was om ons te laten schrikken, is dat toch niet echt gelukt. De eindpuzzel is nog wel grappig, maar het geheel heeft me toch wat ontgoocheld…

Oeps, resetfoutje...

Tweede en laatste kamer op deze locatie. We mogen op bezoek bij Aladdin. Vanaf het moment dat we de kamer binnengaan, stap je in een wereld binnen die duidelijk geïnspireerd is op verhalen uit Duizend-en-een-nacht. De ruimte is niet erg groot, maar de Oosterse sfeer spat er vanaf. Enkel jammer van de tekeningen van de hoofdpersonages die over de kamer verspreid hangen. Hier hadden ze beter iets met echte foto’s gedaan om het geheel wat realistischer te maken. De puzzels passen mooi binnen het thema en zijn niet erg moeilijk. We zitten snel in een goede flow en die houdt eigenlijk aan tot het eind. Ook de tweede ruimte die we trotseren is best ok, maar bij de laatste ruimte lijkt het budget plots gehalveerd. De inkleding volgt totaal de rest van de kamer niet en dat haalt je toch wat uit de beleving. Eén puzzel hoeven we niet op te lossen, want die is al klaar als we binnenkomen. Blijkbaar is in de laatste ruimte de reset niet helemaal juist gebeurd. Jammer dat de kamer zo eindigt…

Overuren in de makkelijkste kamer

Vandaag starten we bij X Escape Room, waar ik vier kamers geboekt heb. De ontvangstruimte is proper en ruim en we krijgen zelfs een gratis drankje aangeboden. Na een gezellige babbel starten we met de makkelijkste kamer: Anime World. Een thema dat ons niet direct aanspreekt en waar we ook niet bijster veel over weten. Soit, eerst de makkelijkste kamer, goed om in vorm te geraken, niet. Helaas loopt het allemaal een beetje anders. De puzzels in de kamer liggen ons absoluut niet. We spartelen van de ene naar de andere en hebben geregeld een hint nodig. We merken ook dat er weinig hints proactief gegeven worden, daardoor wachten we zelf ook véél te lang om er te vragen. De flow is daardoor ook verschrikkelijk. Als dit al de gemakkelijkste kamer is, belooft dat niet veel goeds voor wat er nog komen gaat…
Met 14 minuten extra tijd ontsnappen we dan uiteindelijk toch uit de kamer. Einde van een lijdensweg. Ligt dit volledig aan de kamer? Zeker niet. De puzzels lagen ons gewoon niet…

Must play!

Nadat we de Animekamer eindelijk uitgesukkeld zijn, spelen we nu, na een korte drinkpauze, een kamer waarvan het thema me veel meer ligt: Egypte! Na een korte introductie mogen we de piramide betreden. Nou ja, eerst moeten we natuurlijk de “geheime” deur trachten open te krijgen. De puzzels zijn uitdagend en we moeten met z’n tweeën serieus aan de bak. De setting is zeer geloofwaardig. Veel Egyptische tekeningen en ook de puzzels vullen het thema mooi aan. Je voelt je echt als avonturier, op zoek naar één of ander historisch artefact. We leggen er van in het begin de pees op en de flow is heerlijk. Ik betrap me erop dat ik af en toe gewoon wat sta te gapen naar al dat moois dat ze hier gefabriceerd hebben. Visueel klopt het plaatje zeker! De puzzels blijven voor de nodige uitdaging zorgen, dus ik zou deze kamer zeker niet aanraden aan kleine, beginnende teams. Groepen met al wat extra escapebagage gaan hier zeker aan hun trekken komen. Met nog 9 minuten op de klok kunnen we triomfantelijk, gewapend met een prachtig artefact, de piramide verlaten. Ontzettend leuke ervaring!
Een must-play voor ervaren spelers die van mysterie en Egyptische mythologie houden!

horror met kleine 'h'

Kamer 3 bij X Escape. We spelen de horrorkamer “Ritual of Death”. We hebben al gemerkt dat er hier in Servië wel erg veel horrorkamers zijn. Behalve het beruchte “Horror House” dat we hier gisteren speelden, valt het begrip “horror” in Servië best mee. Ik word pas als tweede de kamer ingeleid en moet blijkbaar mijn wederhelft gaan redden uit haar benarde positie. Ideaal als dat in een donkere kamer moet gebeuren, waarbij je ook nog eens kleine cijfers moet kunnen lezen. Beter een brilletje meegebracht. Na wat trial and error kan ik de juiste code toch ingeven en kunnen we met z’n tweeën het avontuur voortzetten. We bevinden ons in een obscuur verlaten gebouw, dus de inkleding is niet super, redelijk minimalistisch eigenlijk. De puzzels zijn wel op niveau. Af en toe krijgen we een kleine jump scare te verwerken, maar al bij al blijft het nog redelijk braaf. De setting zorgt er trouwens voor dat je je nooit echt 100% op je gemak voelt. In het tweede gedeelte van de kamer zijn de puzzels een pak uitdagender en gaat het daardoor allemaal wat trager. Toch kunnen we nog net op tijd aan het ritueel starten en beleven we nog een leuke twist. Leuke, spannende belevenis.

The name is Bond, James Bond

Als laatste spelen we op deze locatie de Mission X kamer, gebaseerd op James Bond. Deze kamer duurt 90 minuten en is eigenlijk pas vanaf 3 spelers te spelen. Na wat mailverkeer met de eigenaar werd afgesproken dat we deze toch met 2 kunnen spelen. Voor we starten krijgen we een filmpje te zien en ook een blad met daarop de gegevens van het personage dat we spelen. Damn, moeten we dat nu vanbuiten leren? Als we alles goed ingestudeerd hebben, kunnen we aan de slag. De ruimte ziet er redelijk sereen uit. Een standaard kantoor met her en der enkele leuke gadgets uit de 007-films. De puzzels passen netjes binnen het thema en we moeten gebruik maken van sommige gadgets om ze op te lossen. De hersenbrekers zijn pittig en het wordt al snel duidelijk waarom dit een “90 minuten”-kamer is. In het tweede gedeelte neemt het verhaal een kleine wending. De puzzels hier vereisen ook wel een pak meer samenwerking. Gelukkig zijn we redelijk goed op elkaar ingespeeld en krijgen we al de finalepuzzel voor de kiezen. Die ervaren we allebei als ontzettend moeilijk. Het duurt erg lang voordat we een eerste gedeelte begrijpen en oplossen, maar door nog enkele trial and errors is de eindpuzzel plots helemaal opgelost en kunnen we na 66 minuten vlot ontsnappen. Dit was meer geluk dan kunde…
Achteraf wordt er ook door de host verteld waarom er eigenlijk minstens 3 spelers moeten zijn. Logische uitleg en zeker een leuke extra voor de beleving.

Leuke puzzelkamer

Na de eerste vier kamers bij X Escape nemen we nu het openbaar vervoer naar de volgende locatie. Leuk detail: 95% van de bussen die hier in Belgrado rijden, zijn sinds 1 januari van dit jaar gratis. Leuk meegenomen.
De eerste van vier geboekte kamers hier bij Escape Mania is Voodoo Tales. Vooraf krijgen we via de mail instructies van hoe het allemaal zal beginnen. Een host is er niet om ons te verwelkomen. We komen binnen en starten bijgevolg onmiddellijk. De kamer is gezellig en mooi binnen het thema ingericht. Er zijn wel wat slotjes te bespeuren en in eerste instantie is het moeilijk om de juiste codes bij het juiste slotje te plaatsen. Toch geraken we redelijk snel uit de startblokken en ervaren we een goeie flow! In de hoek van de kamer staat een grote box met een mechanische puzzel. Héél leuk gevonden. Zoiets heb ik nog nooit gezien! Punten voor originaliteit!
Ook de puzzels in de volgende ruimtes zijn uitdagend, maar worden vlotjes opgelost. Soms heb je zo van die kamers, waar het allemaal vanzelf lijkt te gaan. Toch mis ik verhaaltechnisch wat extra duiding. Als we uit de kamer ontsnappen en voor het eerst onze sympathieke host kunnen ontmoeten, blijf ik toch wat op mijn honger zitten. Wat hebben we nu eigenlijk juist gedaan?

Al bij al een prima puzzelkamer!

Aanrader!!

Tiende kamer op Servische bodem. Een kamer met als thema ‘Robin Hood’, zo’n kamers kom je niet vaak tegen. Als ik de kamer binnenkom, ontstaat er spontaan een glimlach op mijn gezicht. Wat een leuke setting. Ik hou wel van dat middeleeuws gedoe! De ruimte voelt echt als een luchtig middeleeuwse decor. De puzzels zijn voor mij een van de sterkste punten. Er zat veel afwisseling in: niet alleen cijfersloten, maar ook creatieve en zelfs fysieke opdrachten. Nooit gedacht dat we soms zo onhandig kunnen zijn. Hoewel we bijna het volle uur nodig hebben, zorgt de kamer echt wel voor een goede flow. Met z’n tweeën moeten we daarom wel volop aan de bak. Enkel bij de laatste puzzel sukkelen we wel wat. Sommige dingen zijn wat verwarrend en leiden ons teveel af van de hoofdopdracht. De puzzel is zeker uitdagend, maar zou beter halverwege de kamer voorgekomen hebben. Als eindpuzzel mis je bij deze wel dat ene sterke moment van euforie als het opgelost is. Nu heb ik dat gevoel helaas niet. Desondanks is dit een kamer die je zeker moet spelen als je in de buurt bent. Amusement verzekerd!

Kamer nummer 650!!

Klein jubileummomentje: we spelen mijn 650ste kamer. Het thema is nog wel passend, want we hebben blijkbaar een stevig feestje achter de kiezen en worden wakker met een enorme kater. Aan ons om uit te zoeken wat er gebeurd is. De start is alvast grappig. Zelden heb ik me zo dronken gevoeld, zonder ook maar één druppel alcohol te hebben gedronken. Leuk gedaan! We kunnen snel de hoofdruimte van de escape in en dat ziet er wel heel speciaal uit. De kofferbak van een auto versiert de kamer en daarboven hangt – tegen de muur – een heus bed. De rest van de kamer is basic ingekleed. De puzzels zijn verrassend creatief. Ze passen goed binnen het thema, zodat we stapje per stapje ontdekken wat er zich de afgelopen nacht heeft afgespeeld. Wat vooral ook opvalt is de ambiance die door de kamer gecreëerd wordt. Het verhaal is best wel grappig en ik moet vaak lachen tijdens het oplossen van de verschillende puzzels. Er staan ook een aantal hilarische doe-opdrachten op het programma. Slechts één keer zitten we echt vast. We moeten luisteren naar muziekfragmenten, maar die worden wel erg stil afgespeeld. Daarbij komt nog eens dat er in de kamer een redelijk storend repetitief geluid is dat veel luider klinkt. Aan deze puzzel moeten ze zeker iets doen, want dit zorgde wel voor wat frustratie. Toch zit het geheel goed in elkaar en onthoud ik vooral de humoristische wijze waarop we deze kamer beleefden.

Makkelijke folklore kamer

Laatste kamer van de dag. We spelen Tavern Yugoslavia. Hiervoor moeten we (in de gietende regen) een vijftigtal meter lopen. De taverne deed trouwens vroeger echt dienst als café. Het verhaal gaat over een verdwenen eigenaar, gokschulden en een verloren familierecept. Niet het meest sexy thema…
De originaliteit van de kamer is wel leuk. Een kleine, gezellige kroeg die heel veel Joegoslavische nostalgie uitstraalt. Onze host zet zich achter de bar en geeft, indien nodig, instructies als een volleerde barman. De puzzels zijn duidelijk en makkelijk oplosbaar. Er zijn nooit echt momenten waarop we echt vast komen te zitten. Eén puzzel zorgt wel voor enkele gênante momentjes, waar we hard om moeten lachen. Onze game master zal er het zijne van gedacht hebben, vermoed ik.
Hoewel de flow heerlijk is en de puzzels leuk, mis ik toch iets in de kamer. Alles zat goed in elkaar, maar er ontbrak iets.??

Duivels slecht...

Vandaag spelen we voor het eerst een kamer in Servië. We zijn een tiental minuten te vroeg en het regent pijpenstelen. Als we aanbellen, krijgen we de boodschap dat we nog even (buiten) moeten wachten. Na tien lange minuten in de regen wordt het poortje naar de escape room dan eindelijk geopend. We komen binnen en het begint al direct. We worden naar de kamer geleid waar er een bezeten meisje zou gewoond hebben. Aan ons om uit te zoeken wat er gebeurd is. In de kamer is het erg donker en met slechts één klein lampje dat we ter beschikking hebben, is het moeilijk om op te splitsen. In de kamer staan voornamelijk wat meubeltjes die uit de plaatselijke kringwinkel lijken te komen. De puzzels zijn niet bijster moeilijk, slechts bij één exemplaar zitten we echt een tijdje vast. Af en toe probeert ook de duivel ons de stuipen op het lijf te jagen, maar veel meer dan een vrouwelijke gil levert dat niet op.
Deze eerste kamer doet me wat schrik krijgen over het niveau van de Servische escape rooms. Een belevenis om snel te vergeten…

Teleurstellend hotelbezoek

Kamer twee bij DIL Escape. Na het zeer teleurstellende “The Devil in Me” mogen we nu op hotel. We mogen ook onze GSM meenemen, voor als het toch iets te donker in de kamer zou zijn. Raar, want we krijgen ook 2 zaklampjes mee. We starten in de lift en zoals zo vaak in dit type kamers, werkt die uiteraard weer niet naar behoren. Het issue fixen lukt eigenlijk erg snel, waardoor we vlotjes verder kunnen. In de volgende ruimte zie je dat deze escape in hetzelfde bedje ziek is als de zonet gespeelde kamer. De inkleding is ondermaats en de beleving is écht niet goed. De meegeleverde zaklampjes geven er al snel de brui aan, waardoor we overschakelen naar plan B: bijschijnen met de GSM. Ook de puzzels kunnen ons niet bekoren. Niet uitdagend genoeg. Het grootste obstakel is het gebrek aan licht. Schijnen met je GSM en terwijl puzzels oplossen, niet de makkelijkste combinatie. Na een dikke 40 minuten kruipen we dan een gang door en komen we ineens in een soort bos terecht. Rare kwinkslag in het verhaal van de kamer, lijkt ons. Klopt inderdaad, want blijkbaar werden we van het einde van deze kamer rechtstreeks in het begin van de volgende kamer geloodst. Gelukkig merken we snel dat dit niet de bedoeling is. Blijkbaar zijn ze de deur van de derde kamer vergeten toe te doen…
Conclusie: deze beter niet gaan spelen…

Een kamer met potentie heet dat dan...

Derde en laatste kamer op deze locatie van DIL Escape. Na twee mindere kamers, hopen we dat dit toch wel wat wordt. We komen binnen in een soort bos en je merkt wel dat de inkleding toch een upgrade gekregen heeft tegenover de twee vorige kamers. Toch zijn er al wel een hele hoop beschadigingen in de kamer en merk je al snel dat onderhoud hier geen topprioriteit is. Bij een bepaalde puzzel met grote paddenstoelen is het niet eens duidelijk of we de puzzel wel goed opgelost hebben. Jammer…
Voor de volgende ruimtes blijft de inkleding best ok. We geraken ook verder in het verhaal en op een gegeven moment zijn we wel erg dichtbij de diamanten. Toch zijn de puzzels in dit laatste gedeelte ook niet echt top. Ofwel helemaal niet duidelijk, of geven ze er halverwege de brui aan. We kunnen zelfs één doepuzzel op een alternatieve manier oplossen, waardoor we pas achteraf de tools krijgen om die puzzel op te lossen. Het is allemaal wat chaotisch en het mist duidelijk structuur.
Zeker een kamer met potentie, maar op dit moment komt het er niet echt uit…

Wat een belevenis!!!

Na drie mindere kamers van DIL gaan we nu naar één van hun andere locaties. Het regent dat het giet en we zijn eigenlijk volledig doorweekt. Google maps leidt ons naar een alleenstaand huis, maar er staat nergens dat dit een escaperoom is. Toch even terug – in de gietende regen – om te kijken dat we niet fout gegaan zijn. Na nog een paar keer over en weer lopen, kloppen we toch bij het huis waar we in het begin stonden. Na een halve minuut gaat de deur open en staat een vriendelijke, oude man ons op te wachten. Na een korte uitleg – volledig binnen het thema – gaat de belevenis dan van start. De sfeer wordt al snel grimmig en voor we het goed en wel beseffen, staan we in de gangen van het “horror huis”. Wat volgt is een griezelig, eng avontuur, doorspekt met jump scares, een mooie portie ontroering, een vleugje humor en vooral veel spanning. De puzzels zijn leuk en het zijn er erg veel. Als we op een bepaald moment onvermijdelijk opgesplitst worden, beleef ik toch wel een erg spannend moment. Grensverleggend… De acteurs passen perfect in het verhaal en het hoofdpersonage speelt, helaas voor ons, de rol van zijn leven. De kamer eindigt met een knaller en zo snel we hier zijn binnengekomen, zo snel staan we ook weer buiten. Helaas geen tijd voor een gezellige babbel of een foto achteraf, maar wel de vraag om (ter plaatse) een review te schrijven. Spijtig dat daar de prioriteit ligt…

Ik ben niet de grootste horrorfan, maar dit is absoluut een ervaring die is blijven hangen. Wat een geweldig avontuur hebben we hier beleefd. Zeker een aanrader!

Prima kamer!

Eén kamer hadden we hier nog niet gespeeld bij Escape Unlimited. Nou ja, de huidige versie toch niet. De eerste versie speelden we enkele jaren geleden al, op hun vorige locatie. De ontvangst is zoals steeds hartelijk en na een korte introductie kunnen we aan de slag. Als we de kamer binnenkomen, valt direct op dat de inkleding weer top is: netjes binnen het thema. Ook de puzzels gaan naadloos in het geheel op. Net zoals bij de andere kamers van Escape Unlimited moeten de gevonden codes op een centraal punt ingegeven worden. De flow zit zeer goed en eigenlijk komen we nergens noemenswaardige problemen tegen. Ook deze escape room is een verhalende kamer en we krijgen dus geregeld een intermezzo van geluidsfragmenten die het verhaal uit de doeken doet. Gevoelsmatig zijn die momenten toch net iets te lang, waardoor mijn aandacht na een tijdje toch wel wat verzwakt. Toch is dat maar een klein puntje van kritiek, want zowel de inkleding als de puzzels zijn meer dan behoorlijk uitgewerkt.
Zeker de moeite om deze te spelen.

That was fun!

Over deze kamer wist ik eigenlijk niet veel toen ik die boekte. Vooral de hoge scores zorgden ervoor dat we hier vandaag staan. Zeer benieuwd. Na een hartelijke ontvangst en een leuk gebrachte briefing kunnen we aan de slag. Al snel wordt duidelijke dat dit niet zomaar een gewone escape room is. Vanaf de start is het duidelijk dat het hier allemaal anders gaat lopen. En zo geschiedt het ook. We zijn onderzoekers en moeten dus info en bewijsstukken verzamelen. Voor mij persoonlijk is het in het begin wel moeilijk om de snel op elkaar volgende “raadsels” te begrijpen. Je volgt het verhaal, maar begrijpt het toch niet helemaal volledig. Toch even aanpassen. De ruimtes zijn mooi ingekleed, de puzzels zeer uitdagend en geregeld krijgen we een wow-momentje geserveerd. Erg leuk! Je wordt ook als het ware door de verschillende ruimtes geleid, waarbij je slechts een bepaalde tijd per kamer kan en mag spenderen. En bij één bepaalde ruimte vind ik het jammer dat we één bepaalde puzzel niet kunnen oplossen. Je wil toch graag elke puzzel gespeeld hebben. Bij de eindpuzzel heerst er vooral - een gezonde – chaos. We moeten op korte tijd alle verzamelde info interpreteren, de nodige verbanden leggen en daaruit onze conclusie bepalen. Best pittig.
Na de beleving volgt dan nog de debriefing en die is fantastisch. Alleen daarvoor zou je deze kamer eigenlijk moeten boeken. Op zijn geheel eigen wijze vat eigenaar William ons hele verloop samen en krijgen we er een uitgebreide groepsdynamiekanalyse gratis bij.
Bedankt voor deze zeer leuke ervaring!

Aangenaam treinreisje

Vandaag spelen we drie kamers bij Escape World Utrecht. We beginnen met “The Midnight Express”. Helemaal klaar voor een gezellig treinritje!
Vanaf het moment dat we instappen op de trein valt één ding op: het decor is zeer mooi uitgewerkt. Ik zie veel leuke details die me écht doen geloven dat we zonet de nachttrein opgestapt zijn. Ook de puzzels passen netjes in het geheel en al snel verschaffen we ons toegang tot de volgende ruimtes. De flow zit dus van in het begin zeer goed en houdt ook relatief goed stand. De inkleding van de ruimtes wordt zelfs nog meer gedetailleerd naarmate we verder geraken. Enkel bij het betreden van de laatste ruimte moet ik toch even de wenkbrauwen fronsen. Door de positionering van deze laatste ruimte verbreekt dit het gevoel van “we zijn in een trein”. Jammer dat dit niet op een andere manier opgelost kon worden.
Ook het verhaal wordt eigenlijk pas helemaal op het einde duidelijk. Tot dat moment had ik vooral het gevoel dat ik zomaar wat “thema gerelateerde” puzzels aan het oplossen was. Niet dat dat erg is, want we hebben ons hier zeker goed geamuseerd. Aanrader!!

Easy Magic

Na onze treinreis in “The Midnight Express” mogen we nu op bezoek bij een illusionist. In ieder geval ook een erg leuk thema. Benieuwd hoe ze dit vormgegeven hebben. De eerste ruimte toont al dat er hier een enorm hoog niveau van afwerking is. Zoveel details. Prachtig. De puzzels zijn eigenlijk redelijk duidelijk en simpel, waardoor we wel erg snel in de volgende ruimte staan. Ook hier is de inkleding top en door op een juiste manier gebruik te maken van de belichting, wordt hier een erg magische setting gecreëerd. De puzzels daarentegen missen toch opnieuw wat pit; we vliegen er eigenlijk veel te vlot doorheen, waardoor we ook de tijd niet krijgen om de kamer “op te nemen”. Verder is het voor 4 personen misschien ook wel een beetje te krap. Enkel in de laatste ruimte is er echt genoeg bewegingsruimte. Het einde van de kamer voelt wat abrupt aan. Ik dacht dat er nog iets zou komen, maar helaas hebben we na een kleine 39 minuten de kamer al uitgespeeld.
Ik zou deze kamer aanraden voor 2 of 3 personen.

Absoluut de moeite!!

Als derde en laatste kamer mogen we een oude, verlaten boswachtershut gaan onderzoeken. Bij binnenkomst voelt de setting meteen geloofwaardig aan: een afgelegen hut diep in het bos, met een decor dat tot in de kleinste puntjes is uitgewerkt. De perfecte combinatie van geluid, verlichting en aankleding versterken dat gevoel alleen maar. Wat mij vooral opvalt, is dat de puzzels erg goed verwerkt zitten in de storytelling. Er zijn er talrijk aanwezig en ze kunnen ons allemaal zeker boeien. Hoewel we met zijn vieren in een beperkte ruimte moeten puzzelen, is me dat niet als storend ervaren. De spanning wordt zachtjes opgebouwd, maar echt eng wordt het eigenlijk nooit. Naarmate we meer puzzels oplossen, ontplooit het verhaalt zich ook verder. Enige minpuntje vind ik de eindpuzzel. Als die opgelost wordt, ben ik wel wat teleurgesteld en heb ik het gevoel dat “het nog niet gedaan is”… Het einde is namelijk zo abrupt en mist de spreekwoordelijke kers op de taart.
Toch is dit een kamer die je absoluut gespeeld moet hebben: toffe puzzels, prachtige setting en toffe belevenis.

Tijd voor een feestje!

In de podcast van Beyond The Game over verborgen parels kwam deze kamer ter sprake. Aangezien we een tweedaagse gepland hebben in Limburg, lijkt deze ideaal om mee te pikken. Het is even zoeken naar de ingang, maar eens we op de juiste etage van het kantorencomplex geraakt zijn, worden we vriendelijk ontvangen. Na nog een koffietje kunnen we dan aan de slag. De start is moeizaam en we spenderen toch wel erg veel tijd aan de eerste puzzels. Daarna gaat het gelukkig crescendo en halen we de verloren tijd vlotjes in. Hoewel het thema van mantelzorger redelijk zwaar is, hebben ze dit op een mooie, speelse manier uitgewerkt. Het is best leuk om te ervaren dat ze er op een bepaald moment zelfs een verrassende wending insteken. Niet echt verwacht, maar wel perfect in het verhaal geplaatst. De puzzels zijn zeker uitdagend genoeg en onderhoudend. Erg leuk om dit verrassingsfeestje te mogen organiseren!

Poltergeist light?

Deze avond naar Breda om hier 2 kamers te spelen. We starten met Swartz Experiment, een kamer met acteur. Benieuwd wat dit gaat worden. In de eerste ruimte is het redelijk donker en het zoeken naar bepaalde onderdelen loopt niet van een leien dakje. Het cliché dat we echt slechts zijn in dingen zoeken, wordt nog maar eens bekrachtigd. Het puzzelen loopt daarna beter, maar dan krijgen we helaas te maken met knopjes die niet echt goed werken. We geven telkens de juiste code in, maar helaas lijkt er iets technisch niet helemaal goed te gaan. Gelukkig krijgen we hulp van bovenaf en wordt de toegang naar de volgende ruimte voor ons geopend. De puzzels zijn leuk en zitten netjes binnen het thema. Behalve dan de extra ruimte die we op een gegeven moment betreden. Hier lijkt het verhaal toch wel een heel gekke zijsprong te maken. Bizar dat ze dit niet binnen het thema verwerkt hebben. Stelselmatig komen we dichter bij het moment dat we de interactie met de acteur zullen hebben. Ik heb even het gevoel dat ik in één of andere kamer in Praag beland ben. De gelijkenis in verhaal en inkleding is namelijk treffend. Toch blijft de interactie met de acteur mijns inziens te beperkt. Met een kwartiertje op de klok staan we weer buiten, en ik weet niet goed wat ik moet denken. Gezien de hoge scores op Escapetalk had ik er toch net iets meer van verwacht…

Ideaal voor 2 of 3 personen

Tweede kamer van de avond en we mogen de boshut in. In een wat verder verleden was deze ruimte nog de Vikingkamer. Die was toen niet echt een succes, dus benieuwd wat ze er nu van gemaakt hebben. We zijn met z’n vieren en dat is even wennen in de ruimte waar we terechtkomen. Je merkt al snel dat deze kamer ideaal is voor 2 of 3 personen. Gelukkig kunnen we tegelijkertijd aan verschillende puzzels werken en lopen we elkaar dus niet teveel voor de voeten. De inkleding is realistisch en dat geeft een boost aan de beleving. De puzzels zijn rijkelijk aanwezig en mooi binnen het thema ingewerkt. In de tweede ruimte is de beschikbare plaats wel wat minder en eerlijk gezegd ook niet geschikt voor 4 personen. Maar de puzzelflow blijft lekker en met nog een kleine 10 minuten op de teller spelen we de kamer uit.

Wie op zoek is naar een leuke en mooi vormgegeven puzzelkamer voor 2 of 3 personen, komt hier zeker aan zijn trekken.

Top 3 in België

Vandaag de langverwachte rit naar Zoersel om er Monster Mashers te spelen. We kozen voor de Dark Mode. Zeer benieuwd. We staan ongeduldig te wachten op de befaamde parking en dan begint het spel op wat écht wel de meest zotte intro van een escaperoom moet zijn. Fantastische intro. Na een erg vermakelijk “voorspel” kunnen we dan echt aan de slag; op zoek naar monsters. Wat volgt is een opeenvolging van leuke puzzels, speciale “ontmoetingen” en énorm veel plezier. De setting is erg groot en we vallen van de ene verbazing in de andere. Wat het team van Wout hier heeft neergezet is werkelijk fenomenaal! Meer hierover vertellen zou teveel spoilers opleveren, daarom enkel nog dit: ga deze, ondanks de pittige prijs, gewoon spelen. Top 3 in België op dit moment.

Is er een dokter in de zaal?

Vandaag met zijn drieën naar Roosendaal om een bezoekje aan de poppendokter te brengen. Na een hartelijke ontvangst mogen we de kamer in en krijgen de intro ervan te horen. De ruimte is niet supergroot, maar voor twee of drie personen is dit zeker ideaal. De inkleding is zoals je bij Escape Unlimited kan verwachten: zeer netjes, met oog voor detail. De flow zit heerlijk en al snel hebben we de toegang tot de tweede ruimte vrijgespeeld. Dit is een verhalende kamer en je krijgt dus geregeld een intermezzo van geluidsfragmenten die je het verhaal uit de doeken doen. Niet iedereen van het team is hier blijkbaar fan van. Misschien duurt het allemaal net iets te lang? Toch blijft de flow top en kunnen we na 44 minuten het dokterskabinet alweer verlaten. Wie houdt van een leuke puzzelkamer, komt hier zeker aan zijn trekken!

De host heeft er bijna zin in...

Eerste opvallend punt: onze host lijkt er helemaal geen zin in te hebben. Zelden zo onpersoonlijk en ongeïnteresseerd ontvangen als hier. Het verhaal wordt ook nog eens snel afgehaspeld en dan kunnen we eraan beginnen.
Speciaal concept, deze kamer: je moet je door verschillende ruimtes puzzelen. In elke ruimte krijg je dan een bepaald aantal puzzels voorgeschoteld, waardoor je magische stenen kan verzamelen. Bedoeling is om binnen een bepaalde tijd zoveel mogelijk van die hersenbrekers op te lossen. Na de beschikbare tijd moet je verder naar de volgende ruimte. De inkleding is zoals steeds bij The Code Agency top. Je komt in een aantal zeer mooie plekjes terecht. De puzzels zijn pittig en in de eerste ruimte is er zelfs al één opgelost. Oeps, die zijn ze duidelijk vergeten te resetten… Bij een andere puzzel moeten we voorwerpen op de juiste plaats krijgen, maar kunnen we de bijna afgeschaafde mini-tekstjes moeilijk lezen. Deze eerste ruimte scoort niet echt punten. De volgende kamers vallen gelukkig beter mee en het puzzelen gaat hier al wat vlotter. In de laatste ruimte komt alles samen en kunnen we de magische stenen inzetten. Ook dat loopt niet echt super. We hebben de indruk dat het technisch allemaal niet zo top loopt. Als we buitenkomen, heerst vooral een dubbel gevoel….

IT was ok!

Vandaag op zoek naar de clown uit de IT-films. De start van onze bij de vorige kamer nog ietwat norse host, is alvast veelbelovend. Welke pillen heeft die ineens gepakt?
We worden direct in het verhaal gegooid en de spanning is al netjes opgebouwd, zonder dat we nog maar een glimp van onze clown gezien hebben. We puzzelen ons een weg door de eerste hersenbrekers en dat gaat in eerste instantie redelijk vlot. Maar in de tweede ruimte blijven we wat vastzitten bij een bepaalde puzzel. Met wat hulp van onze host, kunnen we verder en krijgen we IT ook voor het eerst te zien. De setting is ook zeer herkenbaar en ze hebben hier zeker geprobeerd zich zoveel mogelijk aan het script van de film te houden. De donkere setting, het lugubere decor, het gebrek aan licht en het juiste gebruik van geluid zorgen ervoor dat je je helemaal in het verhaal kan inleven. Naar het einde toe neemt de ervaring voor mij toch wel wat af. Hier hadden ze meer mee kunnen doen, vind ik.

Al bij al zeker een leuke kamer voor fans van IT!

Pittige puzzelkamer

Vandaag naar Dendermonde om twee kamers te spelen.
Parkeren kan makkelijk voor de deur en de ontvangst is hartelijk. We starten met Secret Agent. Bij het binnengaan in de kamer valt me één ding direct op: de ruimte ziet er toch redelijk eenvoudig uit. Basic afwerking en ik mis toch vooral wat bezieling…
Maar dat tekort wordt ruimschoots goedgemaakt door de puzzels die we in de kamer terugvinden. Onze start is alleszins aarzelend en we geraken niet echt goed op dreef. De puzzels zijn van een redelijk hoog niveau en hebben soms ook een dubbele laag. Van zo’n pittige hersenbrekers zijn we absoluut fan. Eens we de eerste puzzels opgelost hebben, gaat het wel vlotjes en hebben we wel een fijne flow te pakken. Uiteindelijk hebben we nog iets meer dan vier en een halve minuut over als de laatste puzzel opgelost is.

Conclusie: pittige puzzelkamer!

Pittige kamer!

Vandaag naar Dendermonde om twee kamers te spelen.
Parkeren kan makkelijk voor de deur en de ontvangst is hartelijk. Na de kamer “Secret Agent” spelen we nu de Game of Stones. Dit is een aangekochte kamer en dat verschil merk je direct tegenover de inkleding die we in de Secret Agent voorgeschoteld kregen. Hier is de decoratie namelijk al een heel pak beter. Het puzzelen loopt eigenlijk simultaan met de vorige kamer: we komen alweer erg traag op gang. Ook hier heb ik de indruk dat de puzzels niet van de gemakkelijkste zijn. In eerste instantie komt dat omdat we zelf niet goed uit onze doppen kijken en omdat we het bij sommige puzzels gewoon veel te ver zoeken. De eindpuzzel is dan weer waanzinnig pittig. Hier hebben we erg lang mee bezig geweest en met de nodige trial & error toch nog een foto finish kunnen verwezenlijken: met nog 8 seconden op de klok spelen we de kamer alsnog uit. Lang geleden dat ik nog eens zo intensief ben bezig geweest met een eindpuzzel.

Cluedo

Parijs tripje – kamer 9/11

Eerste kamer bij One Escape. We worden één voor één bij de host geroepen en krijgen daar onze rol te horen. Eén van ons is ook de moordenaar. We moeten dus Cluedo-matig achterhalen wat er gebeurd is en wie van ons vieren de moord gepleegd heeft. Ook krijgt ieder nog een geheime missie mee die we moeten uitvoeren tijdens ons komend treinritje. De host is er ook de hele tijd bij en probeert iedereen netjes binnen het verhaal te betrekken. Ik betrap me er al snel op dat ik eigenlijk vooral bezig ben met mijn speciale missie. Het lijkt dat de puzzels daardoor wat op de achtergrond verdwijnen. Iedereen is wat met dat eigen doel bezig en vooral met het in het oog houden van de anderen. Wie doet iets verdacht? Waarom doet die persoon zo? Als je houdt van een leuke portie role-playing is dit écht je ding. Ik heb me ontzettend geamuseerd. Aangezien ik niet de moordenaar ben, probeer ik me toch verdacht te maken om te zien hoe anderen reageren. En achteraf lijkt dat een goede tactiek. Ik kan mijn missie volbrengen en de echte moordenaar ontmaskeren. Alleen heeft het allemaal wat meer te maken aan het lezen van gedragingen, want als het verhaal uiteindelijk door de host uit de doeken gedaan wordt, lijk ik wel erg veel van het verhaal gemist te hebben gedurende de treinreis.
Wie in is voor eens iets totaal anders en zijn beste theaterkunstjes wil opvoeren, kan hier zijn hartje zeker ophalen.

Gezellig op hotel

Parijs tripje – kamer 10/11

Na een gezapig treinritje met de Oriënt Express, mogen we nu inchecken in het Grand Hotel de Paris. We worden erg enthousiast ontvangen door de receptioniste van het hotel en krijgen hier op een fantastische manier de geschiedenis van dit prachtige hotel voorgeschoteld. Wat een acteerprestatie!!!
Hierna zijn we helemaal klaar om via de gammele lift de grandeur van het ooit prestigieuze hotel te gaan ontdekken. Ik kan al verraden dat het allemaal niet zo heel gezellig wordt. De setting ziet er onheilspellend uit en al snel merken we dat we hier niet de enigen zijn die hier ronddwalen. De puzzels zijn niet bijster moeilijk, maar de adrenalineopstoten maken het toch allemaal net iets lastiger. We komen op een gegeven moment in een prachtige ruimte terecht. Hier hebben ze echt door hoe je enkel door zo’n geslaagde setting een onheilspellende sfeer kan creëren. Op het einde krijgen we dan nog een laatste “schrikmomentje” te verduren, waarna we veilig kunnen ontsnappen. Of misschien toch niet…

Conclusie: must play!!

Tegenvaller!!

Parijs tripje – kamer 11/11

Laatste kamer van de Parijstrip. Na het fenomenale bezoek aan het Grand Hotel mogen we nu een soort labo bezoeken om daar iets te gaan stelen. De start is wat moeizaam, maar toch kunnen we al redelijk snel naar de volgende ruimte. We komen in een labo terecht, waar we dus hallucineren. Beetje raar uitgewerkt en ook de puzzelflow lijkt helemaal vast te lopen. De ruimte spreekt me ook niet echt aan en ik heb vooral het gevoel dat we maar wat aanmodderen. Ik mis ook wat de logica bij sommige puzzels. Ook de eindpuzzel is niet echt mijn ding. Deze laatste kamer is zeker ook de minste van de 11 die we deze 2 dagen gespeeld hebben…

Aanrader!!

Secret Mission
Om er meer over te weten te komen, moet je komen spelen!

Parijs tripje – kamer 7/11

Op de website van The Game staat er dus enkel bovenstaand tekstje. Verder niets. We gaan dus echt op een zéér geheime missie. We moeten op ons startuur klaarstaan op een bepaalde plaats. Daar krijgen we info en kunnen we na een korte interactie aan de slag. Veel kan ik niet vertellen (het is tenslotte een geheime missie), maar ik kan wel zeggen dat de inkleding helemaal goed is en de puzzels uitdagend!
De eindpuzzel vind ik eerlijk gezegd wat te lang duren. Er wordt getracht een bepaalde spanning op te bouwen, maar die voel ik toch net wat te weinig. Toch is deze kamer zeker een aanrader om te spelen. De combinatie van de geslaagde inkleding, de leuke puzzels en het duidelijke verhaal zijn zeker een reden om deze te komen spelen

Fun in het Wilde Westen!!

Parijs tripje – kamer 8/11

We worden vriendelijk door onze host ontvangen. Hij neemt ons mee naar een klein kamertje waar we onze spullen kunnen achterlaten. Daar volgt ook de intro van de kamer en ik moet zeggen: wat duurt die énorm lang. Na een tijdje is hij mijn aandacht in ieder geval al kwijt. Dit duurt echt onnodig lang; weinig meerwaarde…
Als hij dan eindelijk klaar is met zijn monoloog, mogen we het saloon in. Het moet gezegd: wat een erg geslaagde setting is dit! Allemaal heel realistisch gemaakt en als we dan het saloon uitgaan en op het Westernpleintje terechtkomen, merk je dat ze de inkleding hier netjes doortrekken. De puzzels zijn ook leuk binnen het thema bedacht en de flow zit redelijk goed. Als we op een bepaald moment in een wat kleinere ruimtes terechtkomen, worden de puzzels zo snel opgelost dat we er al terug uitmoeten, alvorens de laatste persoon de ruimte volledig heeft kunnen bekijken. Beetje jammer dat ze dit niet op een andere, ruimere manier hebben gebouwd. Toch blijft het geheel boeien en hebben we er zeker een leuke tijd.
Met nog enkele minuten op de klok staan we weer bij onze host. Mission accomplished!!

Lastige start

Parijs tripje – kamer 1/11

2 dagen, 11 kamers. Eerste keer dat ik in Parijs ga escapen. Zeer benieuwd.
We starten met Fairytale Regulations. De ontvangst is stipt, dus veel vroeger moet je zeker niet aankomen. We worden in een erg leuke ontvangstruimte gezet en ik moet zeggen: dit schept verwachtingen. Ook de introductie is meer dan ok.
Als we dan de kamer binnenkomen, weet ik eerlijk gezegd niet goed wat denken. We komen in een soort pre-test terecht waar we sprookjes moeten “samenstellen”. Het duurt echt wel even voordat we doorhebben hoe het allemaal in elkaar zit. De audio is niet super, er valt wel wat te lezen en dan ben ik helaas al snel mijn aandacht kwijt…
Soit, we geraken uiteindelijk toch uit dit eerste gedeelte en komen dan in de echte sprookjeswereld terecht. We haspelen een heel aantal sprookjes af. Dit gedeelte is trouwens wel erg leuk en het is een heel contrast tegenover wat we daarnet moesten doorstaan. De puzzels zijn hier duidelijk en niet al te moeilijk. Dit gedeelte is eigenlijk ook het tofst. De eindpuzzel is dan weer vergelijkbaar met de puzzel van de pre-test. Ik ben aan het einde toch wat teleurgesteld in de kamer. De verwachtingen lagen op voorhand wellicht veel te hoog. Heb ik me dan niet geamuseerd? Zeker wel, maar zowel de begin- als de eindpuzzel kunnen me niet echt bekoren…

Veel meer van verwacht...

Kamer twee bij Pandore & Associés start op een wel erg bizarre manier. Moeten we nu wachten of zijn we al begonnen? Verwarring troef… Blijkbaar toch al bezig. Puzzelen dan maar. De inkleding is in ieder geval meer dan ok. Kleine details in de kamer geven immers een leuke meerwaarde. Het puzzelen daarentegen gaat énorm moeizaam. Het lijkt dan ook een eeuwigheid te duren voor we eindelijk de nodige voortgang kunnen maken. Wat dan volgt, is iets wat ik moeilijk in een verhaal kan gieten. Ik mis wat samenhorigheid in alles wat we aan het doen zijn. De verschillende ruimtes die we doorlopen zijn op zich redelijk goed vormgegeven en af en toe krijg je ook een verrassende wending in het verloop van de experience. Toch heb ik het gevoel dat het allemaal wat met horten en stoten met elkaar verbonden is.
Vooral de eindpuzzel zorgt voor de nodige frustratie. We begrijpen redelijk snel wat de bedoeling is, maar de techniek houdt het blijkbaar sneller voor bekeken dan onze teaminzet. Jammer dat een euforische apotheose plots plaats moet ruimen voor tonnen frustratie. Jammer…
Is de kamer dan echt zo slecht: neen. Ik heb me met momenten echt goed geamuseerd. Maar in totaliteit blijf ik toch met gemengde gevoelens achter…

That was fun!

Na een ongemakkelijke ontvangst op de locatie, worden we wél hartelijk ontvangen door onze gamemaster. Hoe snel die man het ijs kan breken met een groep, fenomenaal. Met een gezonde portie humor legt hij de bedoeling van de kamer uit. Een kort filmpje later kunnen we de lift in. Die brengt ons diep onder de grond, ons avontuur tegemoet. We starten redelijk vlot aan de verkenning en de puzzels worden redelijk vlot opgelost. Een eerste keer maken we ook kennis met de acteur. De toon is gezet; best goed op onze passen letten vanaf nu. De volgende ruimte vind ik persoonlijk erg geslaagd. Zeer realistisch weergegeven en voldoende detail om het ook nog geloofwaardig te maken. Ook hier verloopt het puzzelen relatief vlot. Als we dan verder naar de volgende ruimte moeten, neem ik een andere “afslag” om nog snel iets te gaan bekijken. Bij het terugkeren heb ik een net iets te frontale botsing met de acteur. Geweldig dat we allebei zo schrikken…
Tenslotte kunnen we de laatste puzzels nog net binnen de tijd oplossen en keren we triomfantelijk weer naar de begane grond.
Ik heb hier in ieder geval een geweldige tijd gehad: super sfeersetting en zeer geslaagde, perfect in het thema passende puzzels. Absolute aanrader!!

Heel erg knap!!!

We eindigen deze eerste escapedag in Parijs met de drie kamers van Deep Inside. Op het afgesproken uur mogen we binnen in het boekenwinkeltje. Na een korte intro krijgen we nog een filmpje te zien. Daarna gaan we de Parijse catacomben in, op zoek naar de magiër van Parijs. Als we 30 meter onder de grond aankomen en de liftdeur zich opent, valt ook mijn mond open. Wat voor moois hebben ze hier neergezet. Indrukwekkend!!! Er ontvouwt zich een zeer duidelijk verhaal dat zich in een bijna magische setting afspeelt. Door perfect gebruik te maken van licht en geluid én door ons uitdagende, netjes in het thema passende puzzels voor te schotelen, zorgt Deep Inside voor een geweldige belevenis. Enkel de voice over die gebruikt wordt tijdens de interactie met de acteur vind ik wel wat jammer. Het haalt je toch een beetje uit je beleving… Voor de rest enkel lovende woorden over wat er hier gepresenteerd wordt. Een must play!

Op meer "fun" gehoopt....

Parijs tripje – kamer 5/11

Na het bezoekje aan de magiër mogen we nu naar het verlaten pretpark. De sfeer ter plaatse is drukkend, vooral omdat je niet weet wat er gaat gebeuren. Voorzichtig banen we ons een weg door de gangen van “the house of fun”. Eigenlijk ben ik een beetje teleurgesteld in de grootte van het geheel. Als je heel voorzichtig, stapje voor stapje, aan de ontdekkingstocht ervan bezig bent, lijkt het nog ok. Maar als je achteraf even terug naar het begin moet, is het eigenlijk maar een paar (heel) grote stappen. Jammer dat ze dit hier niet anders opgebouwd hebben…
Jammer genoeg voor ons blijken we toch niet alleen te zijn. Af en toe wordt de spanning daardoor netjes opgebouwd, maar echte doodsangsten ervaren we hier absoluut niet. De puzzels zijn zeker niet van de moeilijkste en daardoor begeven we ons wel heel erg snel door de verschillende ruimtes. De laatste ruimte is best goed ingericht en geeft een bepaalde sfeer weer. Toch kunnen de puzzels hier niet voor voldoende uitdaging zorgen. We ontsnappen immers met nog 15 minuten op de klok. Qua inkleding ben ik hier absoluut tevreden, maar zowel bij de puzzels als bij de interactie met de acteur blijf ik wat op mijn honger zitten.

Absolute top!!!

Parijs tripje – kamer 6/11

Derde kamer bij Deep Inside en ik kan alvast zeggen: derde keer, goede keer.
We worden begeleid naar het winkeltje van de taxidermist. Daar volgt direct een ontmoeting met de eerste acteur. De winkel is bangelijk ingericht. Zoveel details. Alles levensecht. Waanzinnig setting! Dit doorspekt met de juiste belichting en geluid zorgt ervoor dat je je hier kan opmaken voor een topbelevenis.
Want wat we dit komende anderhalf uur gaan beleven, is werkelijk ongelofelijk. De puzzels voelen niet zomaar aan als wat raadseltjes die her en der geplaatst worden; neen, ze maken stuk voor stuk deel uit van het verhaal. Ook de acteerprestaties van de acteurs is gewéldig. Ze zijn er niet om je schrik aan te jagen, maar hebben een grote verhaaltechnische waarde. Het verhaal ontplooit zich dan ook stelselmatig voor onze ogen en vooral de ontknoping zorgt toch even voor een emotioneel momentje.
Ik kan nog zoveel vertellen over deze kamer, maar stel voor dat je zelf eens op bezoek gaat bij de taxidermist. Je zal het je zeker niet beklagen! Absolute topkamer!!

Back in Time

Vandaag gaan we tijdreizen. De ontvangst is ok en de regels worden snel afgehaspeld. Ideaal, dan kunnen we snel aan de slag.
In de eerste kamer moeten we blijkbaar de teletijdmachine aan de praat krijgen. Als dat dan lukt, kunnen we geteleporteerd worden naar het gekozen jaartal. De inkleding in het eerste gedeelte is best ok. Netjes gedecoreerd en de intrigerende machine is prominent aanwezig. De puzzels zijn redelijk duidelijk en eigenlijk weten we meestal redelijk snel wat de bedoeling is. Maar… technisch zit het toch niet allemaal helemaal juist. Je moet met kabels verschillende toestellen verbinden en als je alles op de juiste manier aangesloten hebt, kan je verder. Ook moeten bepaalde voorwerpen op bepaalde plaatsen gezet worden en ook dat werkt niet altijd even goed. Jammer, want zoiets haalt wel de flow uit je belevenis.
Het is trouwens een soort “loop”-verhaal waar je in terecht komt. Dat betekent dat je dezelfde kamer een aantal keer doet. De eerste keer is dat vooral heel verwarrend. Oei, we zijn terug hier, is dat wel de bedoeling? Hier kunnen ze nog wel wat winnen door er bijvoorbeeld voor te zorgen dat je op de plaats waar je de teletijdmachine ingaat, er ook weer uitkomt. Dat zou gewoon veel duidelijker en logischer zijn. Nu heerst er eigenlijk vooral het gevoel van: oei, we hebben iets fout gedaan. De historische kamers zijn ok, maar kunnen toch nog wat extra inkleding gebruiken. Het is allemaal nog veel te hoekig. Ik had in ieder geval als totaalbeleving meer verwacht van deze kamer.

Verborgen parel!!

Vandaag naar Veessen. Al wel wat veelbelovende reviews over deze kamer gelezen, dus blij dat we hier nu zijn. Vlotjes parkeren op het terrein en aansluitend een heerlijke ontvangst in een fantastisch mooi ingeklede ruimte. Om één of andere reden slagen ze er hier in om je direct thuis te laten voelen. Top!
Bij het binnenkomen van de kamer valt het me direct op hoe groot deze escape room is. Je komt letterlijk een Westerndorpje binnengestapt met alles erop en eraan. Bank, saloon, kerkje, … hier rondlopen maakt me instant bij. Wat een zalige setting!!! We splitsen al van bij het begin op en kunnen lekker parallel beginnen puzzelen. De eerste puzzels gaan wat moeizaam; we moeten een beetje onze weg zoeken in al dat moois dat hier staat, maar stelselmatig wordt het allemaal wel duidelijk. Eens je een puzzel opgelost hebt, word je namelijk redelijk goed geleid naar het volgende exemplaar. De puzzels zijn ook allemaal netjes binnen het thema verwerkt, waardoor het geheel erg veel aan geloofwaardigheid wint. Wat inkleding en puzzels betreft, staat alles hier echt wel voor 95% op punt; de verhaallijn zelf is wat dunnetjes. Daar kan nog wel wat winst gemaakt worden.
Maar al bij al een zéér goede kamer. Zeker de moeite.

Reactie door EscapeVeessen

2 maart 2026

Howdy Stef007,
Hartelijk dank voor deze hele mooie review, dat stelken wij erg op prijs.
Wij horen graag hoe onze kamer bevalt onder de escapers.
En als wij een review van een speler met 460 kamers te hebben gespeeld met zo'n mooi cijfer. Is dit voor ons geweldig.
Gr. Bea en Berend Jan van EscapeVeessen

Escape meets Theater

Met z’n vieren gaan we deze avond op onderzoek in Oxestreet 26. Al enkele uren voor de experience worden we getriggerd door de communicatie die we krijgen. De kamer start eigenlijk direct. Geen ontvangst en gezellige babbel dus, maar direct actie. Erg fijn! Bij aankomst staan de zintuigen alvast op scherp. De setting die gecreëerd wordt, zet even onze puzzelflow on hold. We moeten hier eerst even acclimatiseren. Na de moeizame start komen we eigenlijk in een rollercoaster van ervaringen terecht. De inkleding hier is zeer realistisch en de puzzels onderhoudend. En dan heb je uiteraard nog de toevoeging van de acteur. Die is geweldig. In het begin is het vooral een kwestie van aftasten en kijken hoe dit allemaal gaat verlopen, maar gaandeweg beseffen we ook dat dit een verhalende factor in de escape is. En eerlijk, hij brengt het met erg veel passie. Ik beleef hier voor het eerst een “theater-escape” en moet toegeven dat dat wel wat wennen is. Als kers op de taart krijgen we nog een “grote finale” voorgeschoteld, waardoor het verhaal volledig duidelijk wordt.
Achteraf kunnen we nog wat beelden terugkijken en dan pas valt op hoeveel effort ze hier steken om dat theatrale zo mooi uit te werken. Erg knap!

Conclusie: must play!

Down under!

Vandaag met een onuitgegeven team richting Ermelo om daar de mijnen in te gaan. Parkeren kan vlak voor de deur. Ideaal! We worden ontvangen in een prachtige ruimte. De inkleding heeft hier als thema mijnbouw. Erg knap gedaan. We zijn blijkbaar niet de enige groep die op dit moment de kamer zal spelen. We zullen samen met die groep starten en spelen een soort battle.
De kamer start spectaculair. De inkleding is top en het voelt allemaal erg realistisch aan. We geraken relatief snel uit de eerste ruimte en komen in de mijn zelf terecht. Die is zeer knap vormgegeven; precies echt!
De puzzels zijn mooi in het geheel ingewerkt en het is zelfs even zoeken waar ze zich bevinden. De flow is best ok en het verhaal wordt stilaan ook duidelijk naarmate we voortgang maken. De eindpuzzel in dit gedeelte is tevens een prachtige apotheose. Leuke belevenis! Tenslotte komen we in het laatste gedeelte terecht en dat past wel wat minder in het verhaal. We hebben niet direct door hoe we die puzzel moeten “bedienen”, maar eens we dat te weten komen, kunnen we snel ontsnappen. Mission succeeded! Zeker de moeite om te spelen!

Meer van verwacht...

Sofia Trip – Kamer 37/38

Onze laatste escapedag in Sofia gaat van start. We trekken naar het natuurhistorisch museum, want daar hebben ze een educatieve escape room gebouwd. Het museum zien we helaas niet van de binnenkant, want we worden aan een deurtje aan de achterkant van het gebouw verwacht. Na een korte uitleg, kunnen we dan aan de slag. Eigenlijk bevinden we ons in een oude kelder, waar er op verschillende plaatsen een puzzel geplaatst is. De inkleding stelt me wel wat teleur… Bij de eerste grote puzzel moeten we al direct veel communiceren. Leuke puzzel, maar af en toe gaat er blijkbaar een alarm af, dat je eerst moet deactiveren. Wat een herrie maakt dat ding. De eerste keer is het nog wel grappig, maar naarmate we langer in de kamer zijn, zorgt zo’n ongewenst, repetitief alarm toch best wel voor wat frustratie. Je moet namelijk stoppen met wat je op dat moment bezig bent en telkens opnieuw dezelfde actie uitvoeren om dat onding het zwijgen op te leggen. Soit, de puzzels dus: We moeten bij bepaalde voorwerpen codes zoeken, die we in het centrale gedeelte dan kunnen ingeven. Leuk principe en zo heb je ook continu een goed beeld hoever je al gevorderd bent. De puzzels zijn overwegend leuk, maar sommige zijn wel erg vergezocht en dan stel ik me de vraag of je sommige ervan ooit zonder hint kan oplossen. En dat gevoel blijft wat knagen als we de kamer – achteraf gezien – vlot uitgespeeld hebben. Heel uitgebalanceerd vind ik de puzzels toch niet. Van een escape room, die verbonden is met één van de grootste musea van Sofia, verwachtte ik eigenlijk wel wat meer…

Pittige kamer!

Sofia Trip – Kamer 34/38

We eindigen de dag bij Funky Monkey. Daarvoor moeten we het stadscentrum uit.
Drie escaperooms staan er op het programma; één ervan zullen we als eerste ooit uittesten. Een primeur. Maar voordat het zover is, beginnen we met Rebellion.
De start is alvast veelbelovend. De ruimte is geheimzinnig ingekleed en één of ander wezen staat ons op te wachten. Het voelt allemaal wat science fiction aan. De puzzels zijn zeker uitdagend genoeg en bestaan nagenoeg allemaal uit (half)automatische exemplaren. Je lost ergens iets op en elders gaat er een luik of deur open. Dat werkt eigenlijk erg goed en de flow blijft nagenoeg de hele tijd prima. Het puzzelen gebeurt lineair, maar alles is redelijk logisch opgebouwd. Toch krijgen we behoorlijk veel hersenbrekers voorgeschoteld en ben ik blij dat we hier als ervaren team staan. Voor beginners is deze kamer volgens mij zeer pittig. Enkel de eindpuzzel gaat bij ons met horten en stoten en duurt wel erg lang. Je moet veel “kijken” en met de info die steeds opnieuw in een loop verschijnt iets doen. Dat duurt mijn inziens allemaal wat te lang en gaat na een tijdje echt wel vervelen. Desalniettemin is dit een prima puzzelkamer in een zeer geslaagde setting!

Eerste testgroep

Sofia Trip – Kamer 35/38

Een nagelnieuwe kamer. Ze werd gedeeltelijk al gebruikt voor het wereldkampioenschap Escape Room 2025 hier in Sofia. Nu is de kamer bijna afgewerkt om een tweede leven te krijgen als “echte” escape room. We mogen als eerste testgroep naar binnen. Een hintsysteem is er op dit moment nog niet, dus indien nodig zal de eigenaar ons wel even persoonlijk uit de nood komen helpen. We starten opgesplitst, maar komen eigenlijk al heel snel in een goede flow terecht. De communicatie verloopt redelijk vlot, waardoor we relatief snel in de volgende kamer terechtkomen. Het moet gezegd: de inkleding is gewoon top. Hoewel het plafond er nog niet in zit, geeft dit echt het gevoel alsof je je in een kasteel bevindt . De puzzels zijn erg leuk en we kunnen ook parallel aan de slag. Ik merk dat deze kamer ook voor het kampioenschap gebruikt is, want dat zie je vooral aan het niveau van de puzzels. Af en toe komt de eigenaar polshoogte nemen of ons even op het juiste spoor zetten. De kamer zit écht goed in elkaar en het is erg prettig puzzelen. Na 75 minuten zit het erg jammer genoeg op. Zeer geslaagde test! De kamer is met vlag en wimpel geslaagd! Achteraf praten we nog honderduit over de kamer en krijgen we nog een blik achter de schermen. Héél hard de moeite!!

Leuke puzzelkamer

Sofia Trip – Kamer 36/38

Laatste kamer bij Funky Monkey. Ook deze kamer was gedeeltelijk onderdeel van het wereldkampioenschap ER in 2025. Bedoeling is dat we in de TV “inbreken”. Daarvoor krijgen we anderhalf uur de tijd.
De inkleding in het eerste stuk is niet ongelofelijk top, maar het is wel grappig gevonden. We staan namelijk in een woonkamer met in het midden een reuzen afstandsbediening. Helaas voor ons zit er in dat ding niet erg veel leven meer in. Tijd om die dus terug deftig in elkaar te steken, zodat we de TV kunnen aanzetten én daar dan kunnen inbreken. De puzzels zijn pittig, maar bij een kamer, gebruikt voor het wereldkampioenschap, had ik eerlijk gezegd niets anders verwacht. Na een tijdje puzzelen, kunnen we de remote control eindelijk opzetten om zo toegang te krijgen tot de TV zelf. Dit gedeelte is leuk weergegeven. We komen in een totaal andere wereld terecht: een van elektronica, stekkers, kabels, … Het ziet er wat surreëel uit en dat maakt het verhaal iets meer geloofwaardig. De puzzels blijven gedurende de hele belevenis op niveau “moeilijk” staan en bezorgen ons toch wel wat extra hersengymnastiek. Met nog 15 minuten op de klok lossen we de laatste puzzel op en kunnen we weer naar de bewoonde wereld. Dit is echte een leuke puzzelkamer!

Doorsnee kamer

Sofia Trip – Kamer 32/38

Voorlaatste dag in Sofia. We spelen vandaag vijf kamers, verdeeld over drie bedrijven. We zijn eerst op bezoek bij Locksmith om “The First Hunt” te spelen.
De ontvangst is hartelijk en we krijgen wat extra info over de kamer. Daarna worden we de kamer ingestuurd, maar het verhaal is me op dat moment nog niet helemaal duidelijk. De inkleding in de kamer is ok, zeker niet superieur. De puzzels zijn leuk om te doen; voldoende uitdagend en we kunnen gezellig parallel puzzelen.
Er zijn wel wat ruimtes die we nog kunnen ontdekken.
De puzzels zijn ook hier logisch opgebouwd en blijven een goed niveau behouden. Naarmate we verder geraken, verandert de setting ook, maar nog steeds heb ik van het verhaal weinig begrepen. We staan ondertussen bij een soort portaal. Als we die openen, krijgen we nog een te eenvoudige eindpuzzel, waarna we redelijk snel de kamer uitspelen. Missie geslaagd, maar wat de missie juist was, geen idee…

Leuke folklore kamer

Sofia Trip – Kamer 33/38

De laatste kamer van 3KEY, hier in Sofia. Het is ook hun nieuwste kamer, die ons meeneemt naar een wereld van Bulgaarse sprookjes. We moeten gouden appels zoeken en proberen de draak te verslaan. Lijkt me goed te doen. Op avontuur!
De ontvangstruimte is erg groot maar, omdat de kamer nog niet lang open is, nog niet echt ingericht. Terwijl onze host de kamer klaarzet, kunnen we even rusten in de zeteltjes. Na een korte intro mogen we de kamer in en ik ben verbaasd dat het hier zo groot is. We staan op een binnenpleintje met een fonteintje. Gezellig. De puzzels zijn niet erg moeilijk en al snel geraken we in een volgende – opnieuw erg grote - ruimte om daar de eerste van drie appels te bemachtigen. In deze ruimte vinden we ook een typisch Bulgaars drankje en koekjes. Lekker!
In een aantal van de puzzels zitten sprookjes verwerkt, maar veel herkenningspunten hebben we niet, aangezien onze kennis ervan nagenoeg onbestaande is. Toch is het verhaal redelijk helder. De puzzels zijn een goede combinatie tussen old school slotjes en geautomatiseerde puzzels. Je werkt duidelijk naar een einddoel toe en het is vooral wachten op de langverwachte confrontatie met de draak. Als ook die tot een goud einde gebracht wordt, kunnen we triomfantelijk de kamer verlaten. ’t Was plezant!

Zeker de moeite!

Sofia Trip – Kamer 30/38

We spelen een eerste van twee kamers rond het thema Harry Potter bij Infinity Adventures. We hebben er ondertussen al erg veel rond dit thema gespeeld, maar het is toch altijd afwachten hoe ik het – als nog steeds Harry Potter-leek – ga vinden.
Deze keer moeten we een bezem gaan zoeken, om deel te kunnen nemen aan die vliegende wedstrijden, waarvan ik de naam niet echt ken…
De inkleding is in ieder geval al top. Deze kamer straalt het gewoon uit. Je waant je echt in een totaal andere wereld. De puzzels zijn ook netjes binnen het thema en we hebben amper problemen om ze op te lossen. Bij één enkele puzzel moet je toch iets van de films gezien hebben, anders weet je niet echt wat te doen. Gelukkig hebben we een Harry Potter kenner in ons midden en wordt de puzzel met sprekend gemak opgelost. We doorlopen redelijk wat kamers en ik moet zeggen dat ik versteld sta van al het moois dat hier staat. Enkel jammer dat we eigenlijk al heel snel weer buiten staan. Gelukkig hebben we daarna wel rustig de tijd om de kamer nog eens volledig te doorlopen en nog nieuwe leuke details, die we de eerste keer gemist hadden, te ontdekken. Deze kamer is zeker het bezoeken waard.

Must play!!

Sofia Trip – Kamer 31/38

Van hun kamer Muggle gaan we nu te voet naar de andere locatie om The Mystery of the Secret Chamber te spelen. We hebben vooraf ook de Mystic Wands bijgeboekt. Dan duurt de totale experience een kwartier langer en krijg je er een soort entertainmentervaring bij. Het begin is eigenlijk direct in het thema en al snel opent zich voor onze ogen de wonderlijke wereld van Harry Potter. We zijn nog maar net in de eerste ruimte en mijn mond valt open van verbazing. Wat is dit fantastisch gemaakt. Ook de puzzels zijn mooi binnen het thema uitgetekend. De puzzels zijn ook niet bijster moeilijk, maar zeker uitdagend genoeg om ons lekker bezig te houden. Halverwege is het dan tijd voor “Mystic Wands”. Je wordt even uit het escapen gehaald en krijgt er een interactief toneelstukje voor in de plaats. Ik vind dit erg tof, maar kan begrijpen dat deze vorm van interactie niet voor iedereen leuk is.
Na dit intermezzo gaan we weer verder met de kamer. Ik moet bekennen dat het decoratieniveau de hele tijd op een héél erg hoog niveau blijft. Ze mogen hier gerust heel trots zijn op wat hier neergezet is. We puzzelen rustig doorheen de kamer en krijgen op het einde nog een erg leuke finale te zien. Achteraf doen we nogmaals een rondje door de kamer. Wauw!! Deze kamer is van topniveau.

Conclusie: Must play!!

Prima puzzelkamer

Sofia Trip – Kamer 29/38

Met de taxi richting de bergen van Sofia. The Collector ligt wel erg afgelegen tegenover de andere kamers hier in de stad. Benieuwd of het dit taxiritje waard is…
We worden vriendelijk ontvangen en krijgen ook water aangeboden. Vervolgens kunnen we naar de kamer. Onze missie is om een bepaald masker te stelen.
De kamer is strak, maar best wel leuk gedecoreerd. In deze eerste ruimte zijn nog niet erg veel puzzels te vinden, maar ze passen wel in het thema. Het puzzelen verloopt in dit eerste gedeelte ook wat moeizaam. Pas als we in het tweede stuk zitten krijgen we meer puzzels voorgeschoteld en komt dat ook ten goede aan de flow, aangezien we dan beter parallel kunnen werken. Het is trouwens een leuke combinatie van doe-, denk- en zoekopdrachten. Met nog 9 minuten op de klok staan we weer buiten. We hebben ons hier zeer goed geamuseerd! Prima puzzelkamer.

Kamer 600!!

Sofia Trip – Kamer 28/38

Jubileum: mijn 600ste escape room is een feit. We gaan proberen de ijzeren troon van de ijskoning te vinden. De ontvangst is hartelijk en na een korte introductie mogen we de kamer is. Het geheel is mooi ingekleed en je herkent duidelijk het thema in de ruimte. Diegenen die de reeks “Game of Thrones” gezien hebben, kunnen hun hartje hier zeker ophalen. De puzzels an sich zijn best leuk, maar ik mis wat samenhang en verhaal in het geheel en da’s wel jammer. Hoewel we met slechts drie personen zijn, staat er geregeld iemand voor spek en bonen bij. Bepaalde puzzels zijn helaas gemaakt voor maximum twee personen. Dat haalt om één of andere reden de flow helemaal uit de kamer, aangezien je je soms gewoon meer toeschouwer dan deelnemer voelt. Zonder al te veel moeite ontsnappen we met nog een dikke 28 minuten op de teller. Toch wat te gemakkelijk voor een 75 minuten kamer…

Conclusie: leuke puzzelkamer, maar ik zou maximum twee personen aanraden.

This was fun!!!

Sofia Trip – Kamer 24/38

Na de ongelofelijk leuke kamer van Al Capone, gaan we nu iets totaal anders doen. Beetje meth koken in een kamer, gebaseerd op Breaking Bad.
Als we de kamer binnengaan, ben ik verbaasd. Wat is hier een leuke setting neergezet. Het is allemaal heel herkenbaar en ik heb direct zin om overal aan te beginnen prutsen. De kamer is lineair, dus best eerst beginnen bij het begin. De eerste puzzel is makkelijk, maar bij de tweede breken we wel erg lang ons hoofd. Pittig hersenwerk! Vooral in dit eerste gedeelte hebben we het vaak moeilijk. Naarmate we verder geraken, lijken de puzzels meer ons ding te zijn en kunnen we een erg goede flow ervaren. Er is één bepaalde puzzel die erg veel samenwerking en communicatie vergt, maar ook die wordt relatief makkelijk opgelost. Op het einde kunnen we dan eindelijk aan het echte koken beginnen. Supertof om zo midden in de actie te staan! Met meer dan 20 minuten op de teller staan we weer buiten, maar ik heb niet het gevoel gehad dat dit een gemakkelijke kamer was…
Nog leuk om te vermelden: de host zei ons dat hij ooit een echte politie-inval gehad heeft omdat men er zeker van was dat er in dat lab daadwerkelijk drugs gemaakt werd. Geweldig toch!

Conclusie: zeker spelen!

Beginnerskamer

Sofia Trip – Kamer 25/38

Terug naar 3Key om daar The Detective and the Time Machine te spelen. We komen binnen in een doorsnee kamer die zo uit de oude doos lijkt te komen. Toch zijn moderne elementen zoals verwarmingstoestellen en elektriciteit niet genoeg “verstopt” en dat is wel jammer. De afwerking kan volgens mij met wat kleine aanpassingen zoveel beter binnen het thema passen. Enkele metalen of aluminium platen in plaats van gewoon iets op papier, zou zoveel beter tot zijn recht komen.
De puzzels zijn gevarieerd, zitten meestal wel binnen het thema en ze zijn niet spectaculair moeilijk. We kunnen de puzzels parallel oplossen en daardoor maken we erg snel voortgang, wat uiteraard voor een aangename spelflow zorgt.
Wat helemaal een surplus is, is dat we zelfs brownies krijgen tijdens ons puzzelavontuur. Ik ben niet helemaal mee hoe die in het verhaal passen, maar ze zijn wel lekker.
Tegen het einde verandert de setting volledig, omdat we dan bij de tijdmachine terecht gekomen zijn. Daar spenderen we helaas maar een paar minuutjes, want de puzzels daar worden wel heel snel opgelost.

Conclusie: makkelijke beginnerskamer.

Pittige kamer

Sofia Trip – Kamer 13/38

Vandaag met het openbaar vervoer naar onze volgende escape room. We worden zeer vriendelijk ontvangen door onze host en krijgen, behalve een bekertje water, ook de regels én wat meer uitleg over het thema van de kamer. Die uitleg zou wel eens van pas kunnen komen… Als we dan naar de kamer gebracht worden, hebben we al direct info uit de zonet verkregen uitleg nodig. Helaas weten we het niet meer. Precies toch niet goed genoeg opgelet. Na een rondje gokken, geraken we dan toch in de ruimte en die is redelijk sec ingekleed, maar het heeft wel iets. De puzzels zijn zeer pittig en in dit eerste gedeelte hebben we toch een paar keer de host nodig om ons op het juiste spoor te zetten. Dat komt vooral omdat we denken dat we bij een gigantische puzzel staan, maar dat die helemaal niet opgelost dient te worden. Achteraf gezien ook logisch, maar op het moment probeer je vanalles…
Nagenoeg alles is hier geautomatiseerd en da’s heel fijn. Als we in het tweede gedeelte van de kamer terechtkomen, gaat het puzzelen véél vlotter. We geraken in een erg vlotte spelflow en alle puzzelstukjes vallen plots wel netjes in elkaar. Met nog iets minder dan tien minuten op de teller staan we weer buiten. Top belevenis!
Oh ja, nog even vermelden dat ik onder de indruk ben van het toilet hier. Heel proper en erg leuk gemaakt.

Conclusie: pittige kamer voor gevorderde spelers

Best in Sofia?

Sofia Trip – Kamer 14/38

Bij aankomst moeten we even wachten. Op het afgesproken uur moet je immers op het belletje drukken en begint de escape onmiddellijk. Ik moet zeggen: ik ben al onder de indruk bij het binnenkomen. Na een (misschien iets te lange) intro kunnen we dan verder en dan valt mijn mond pas echt open. Wat is dit hier allemaal. Hoe verzin je dit. We komen in een zotte ruimte terecht. Gelukkig zijn we maar met zijn drieën, want met meer zou ik hier toch niet willen staan. Ik ga als laatste de ruimte in en het voelt nu zelf al wat klein aan, aangezien je niet alles kan bekijken vanuit je eigen perspectief. Desalnietemin: zalige ruimte! We krijgen ook een boekje mee. Damn opnieuw zo’n boekje dat je door de kamer moet leiden. Toch stoort dit niet en gebruiken we dat slechts in situaties waarbij we het zelf even niet meer zien. Wat volgt is een rollercoaster van belevenissen. Er zijn een heleboel mechanische puzzels die we moeten oplossen en die passen hier perfect in deze mysterieuze setting. Je krijgt ook echt het gevoel dat je op ontdekkingsreis bent en dat het geheel veel groter is dan het lijkt. De inkleding blijft de hele beleving top én geloofwaardig. Achteraf gezien heeft Atlantis één van de beste settings die we al in Sofia ervaren hebben. Er is op het einde echter één bepaalde behendigheidspuzzel die de flow helemaal uit het spel haalt en wel voor wat frustratie kan zorgen. Ik vermoed dat we niet het eerste team zijn die daarover een opmerking maakt. Misschien moeten ze die nog een klein beetje aanpassen om voor een perfecte score te kunnen gaan.
Desondanks kan ik iedereen alleen maar aanraden om deze kamer te gaan spelen. Een absolute topper! Must play!

Ouch...

Sofia Trip – Kamer 15/38

Benieuwd of we na onze waanzinnig toffe belevenissen in Atlantis hier eenzelfde kamer zullen gaan spelen. We moesten weer even buiten wachten en het zou ons wel duidelijk worden wanneer we eraan kunnen beginnen. Het begin is alvast hilarisch. Superleuk gedaan. Only in Sofia…
We worden naar het bankkantoor gebracht en kunnen aan onze missie beginnen. De inkleding is niet echt om naar huis te schrijven. Ok bankkantoren zijn niet de meest sexy en mooi aangeklede plaatsen, maar hier hebben ze wel erg weinig moeite gedaan. De puzzels zijn pittig en af en toe heb ik toch het gevoel dat er wat logica ontbreekt. Zo lossen we een bepaalde puzzel op, waarvan achteraf blijkt dat we die per ongeluk opgelost hebben. Zelf na de uitleg wat de oplossing was, begreep ik het nog steeds niet. Dat is ook de verdere rode draad door de kamer. Sommige puzzels zijn erg logisch, maar bij andere sta je toch serieus met je wenkbrauwen te fronsen.
We moeten ook een soort raadsel oplossen. Gelukkig hebben we heel snel de oplossing, maar ik kan me voorstellen dat sommigen zich hier wel erg lang het hoofd over kunnen breken. Bij de eindpuzzel moeten we de bom onschadelijk maken. De puzzel die erbij hoort, is verdomd ingewikkeld en ook hier zie ik niet de volledige logica. Gelukkig doen we het allemaal juist en hebben we nog een achttal minuten over. Dit was zeker geen topervaring…

Standaard kamer

Sofia Trip – Kamer 18/38

Vanavond nog drie kamers bij 3KEY geboekt. We beginnen met een op de film “The Matrix” gebaseerde kamer. Zo’n kamers ben ik nog niet vaak tegengekomen en ik ben vooral benieuwd hoe je zo’n verhaal kan projecteren naar een escape room.
We kiezen een uitverkorene en die mag eerst naar binnen. Daarna volgt de rest en we merken dat iemand opgesloten is en wij die moeten bevrijden. De inkleding van het geheel is niet iets waarvan ik direct de link met The Matrix leg. Het is allemaal wat braafjes. De puzzels zijn wel leuk en uitdagend en gedurende ons traject hebben we nooit echt een moment waarbij we echt helemaal vastzitten. Op een bepaald moment komen we aan de rood/blauwe pil. Hier kunnen we dus een eigen vervolg van de kamer kiezen. We laten onze uitverkorene kiezen en gaan dan verder op het door ons gekozen pad. Op het einde komen we in een ruimte waarbij ik wél direct de link met The Matrix leg. Ik vind het vooral een beetje raar dat ze dat niet in de andere ruimtes ook doorgetrokken hebben. Voor de eindpuzzel hoef je eigenlijk maar met twee personen te zijn. Jammer dat hier geen puzzel gemaakt is waar iedereen beziggehouden kan worden. Toch is het totaalplaatje vooral positief en kan ik zeggen dat ik me vermaakt heb. Geen topkamer, maar zeker leuk genoeg om te spelen.

Eens iets anders...

Sofia Trip – Kamer 19/38

De laatste kamer(s) voor vanavond. Ik heb de makkelijke en de moeilijke versie geboekt van Boom! Room. Onze host wandelt met ons van de vorige locatie mee naar de nieuwe. Daar aangekomen kunnen we even op adem komen aan een zeer gezellige bar en enkele zeteltjes. Er wordt water voorzien en we kunnen even een plaspauze houden. Vervolgens start de uitleg van de kamer. We spelen in 2 verschillende ruimtes en kunnen enkel met elkaar communiceren met een walkie talkie. In 1 ruimte staan allemaal kastjes met daarin verschillende bommen. Je geeft een code in op een padlock en vervolgens opent zich ergens een kastje. Daar haal je de bom dan uit en het is de bedoeling om die zo snel mogelijk te ontmantelen. In de andere ruimte staat er informatie over alle type bommen en hun eigenschappen. Afhankelijk van welke eigenschap een bom heeft, moet je bijvoorbeeld bepaalde knoppen indrukken, schakelaars omdraaien of draden doorknippen.
Als de koffer waarin de bom zich bevindt geopend wordt loopt er een timer af. Je moet dan de verschillende puzzels in elke bom binnen de tijd oplossen. Als we starten met de makkelijke versie zijn we het systeem nog niet echt gewoon. Af en toe krijg je tijdens de ontmanteling ook een spoedklusje. Dan moet je dat onderdeel van de bom eerst binnen bijvoorbeeld een minuut zien op te lossen, anders is de bom ook verloren. Bij de eerste van vijf bommen die we onschadelijk moeten maken, loopt het al mis. We geven een paar dingen verkeerd of te laat door waardoor de bom niet binnen de tijd ontmanteld is. Toch kunnen we in de makkelijke variant vier van de vijf bommen onschadelijk maken binnen het uur.
Vervolgens spelen we, na een kleine pauze, de moeilijke versie. Aangezien je de eigenschappen ondertussen al wat kent, wordt het alleen maar makkelijker. We kunnen de vier moeilijke bommen met veel meer uitdagingen allemaal onschadelijk maken en hebben daarvoor slechts 32 minuten nodig. Eigenlijk speel je de makkelijke en moeilijke versie beter niet na elkaar. Je leert de eigenschappen immers beter en beter kennen en raakt meer op elkaar ingespeeld. Toch vond ik dit een geweldig fijne belevenis!

Toppertje

Sofia Trip – Kamer 23/38

Een kamer rond het thema Al Capone. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden. Onze host – en tevens de eigenaresse van 3KEY – ontvangst ons zeer hartelijk. Ze is vooral benieuwd hoe we de voorbije kamers ervaren hebben. Bij de start krijgen we ieder nog een biertje mee voor tijdens het spel. Beetje vroeg hiervoor, dus mogen we het straks ook gewoon mee naar huis nemen.
De opdracht is simpel: kom te weten naar welke zeven Amerikaanse staten Al Capone zijn geestrijke drankjes smokkelt.
We komen binnen in de ruimte en die lijkt zo uit een gangsterfilm geknipt te zijn. Sfeervol, grote toog, drank en een klein podium om vocaal of instrumentaal het beste van jezelf te geven. Heel leuk en ruim ingericht! De puzzels zijn deze keer eens niet lineair. We kunnen hier naar hartenlust puzzels oplossen en dat gaat ook redelijk vlotjes vooruit. Heerlijke spelflow. Love it!! We krijgen redelijk snel toegang tot de volgende ruimte en de loftrompet over de eerste ruimte kamer kan ik ook hier weer bovenhalen. Ruim, zeer thematisch ingericht en ook nu weer een hele reeks leuke, perfect in het thema passende, puzzels. Ok de volgende ruimtes stellen niet teleur en ik ben vooral verbaasd hoe groot deze escape room is.
Het is echt een ongelofelijk plezier om hier te spelen. Dit had gerust wat langer mogen duren!

Conclusie: gewoon spelen (als je tegen een streepje bloot kan, tenminste).

Beste introductie ever!

Sofia Trip – Kamer 9/38

We spelen twee kamers bij Enigmania vandaag. De escape room ligt een beetje uit het centrum en dat is toch een eindje wandelen. Ter plaatse is het even wachten voor onze host er is. Als hij opendoet ontstaat er een bizar gesprek, waarbij het lijkt dat we hier helemaal niet moeten zijn. Hij speelt het in ieder geval zéér geloofwaardig. Wat dan volgt is de meest bizarre en lange intro die ik ooit meegemaakt heb. We zijn hier blijkbaar voor de groepstherapie. Er volgt een sterk staaltje improvisatietoneel en ik vind het geweldig. Ik kan wel begrijpen dat niet iedereen dit leuk gaat vinden. Ik hou wel van de interactie met de host en lach me een kriek. Super gedaan. Eigenlijk hebben we na 20 minuten nog steeds geen enkele puzzel opgelost, maar het is in ieder geval zeer onderhoudend. Nadat we ons drankje gekregen hebben, kan het echte experiment beginnen. Het is de bedoeling dat je gedurende de sessie het gevoel krijgt dat je hallucineert. De puzzels zijn best leuk om te doen en we slagen er wonderwel snel in om voorgang te maken. Als we in de hoofdruimte van het experiment komen zien we vooral erg veel slotjes. De puzzels zijn redelijk uitdagend en we hebben de handen vol om ze op een correcte manier op te lossen. De host komt, in zijn gespeeld personage op een gegeven moment nog eens polshoogte nemen en heeft een puzzel bij. Niet dat het storend is dat hij plots binnenkomt, want het past wel in het thema. Maar ik zie de meerwaarde er niet direct van in. Als we alle puzzels voltooid hebben, volgt er – mooi binnen het verhaal – nog een kleine check up om te zien dat we ons medicijn goed verteerd hebben. De host doet dat op een zeer overtuigende en grappige manier. Ik vond het allemaal geweldig!

Enorm leuke kamer

Sofia Trip – Kamer 10/38

Hoewel we hier net The Experiment gespeeld hebben, kunnen we toch later pas terugkomen, omdat de andere kamer nog voorbereid moet worden. We gaan dus, op aanraden van onze host, ergens om de hoek wat koffie met gebak eten. Als we terug aan het appartement zijn, begint het al direct aan de deur. Een mysterieuze vrouw in een volledig strak zwart pakje komt opendoen. Zeg nu nog eens dat een escape room niet sexy kan zijn. We moeten elk een persoonlijk item overhandigen. Dat zal later in de escaperoom dan misschien nog ergens tevoorschijn komen.
We worden dan verder begeleid naar de eerste ruimte en ik ben echt verbaasd hoe mooi dit allemaal ingekleed is. Daarnet stonden we nog in de trappenhal van een appartementsgebouw en nu zitten we in een totaal andere, mysterieuze wereld. Héél erg knap. Voeg daar nog een perfecte belichting en wat goede muziek bij en je krijgt dit zeer geslaagd concept. Ik ben fan!
De puzzels zijn goed binnen het thema en ze zijn eigenlijk best verrassend. Ik sta er toch wel wat van te kijken hoe inventief ze met bepaalde puzzels geweest zijn. Ook het stukje magie, dat perfect in het Voodoothema past, ontbreekt niet.
Hoewel het met momenten redelijk donker is, is dit zeker geen enge kamer. Er heerst een gezonde spanning, meer niet. Bij de laatste ruimte doen ze er nog een schepje bovenop en is de inkleding helemaal geslaagd. Helaas hebben we één stukje van het verhaal niet zo goed begrepen, waardoor we bij de eindpuzzel een beetje (veel) aan het knoeien zijn. En hoewel we een goede tip van onze host krijgen, interpreteren we die totaal fout. Met nogal wat trial and error lossen we de puzzel op, maar weten we eigenlijk niet echt wat we nu juist wél hadden moeten doen. Als de host ons achteraf uitlegt hoe de vork in de steel zit, lijkt het allemaal logisch te klinken.

Conclusie: superfijne kamer in een geweldig mooie setting. Zeker boeken!

Aanrader

Sofia Trip – Kamer 11/38

Als we aankomen bij Escapeway moeten we een trap naar beneden nemen. Vanaf het moment dat je de deur van de traphal opendoet, kom je in een totaal andere wereld terecht. Wat is dit knap gemaakt. En we zijn dan nog maar net in de inkom. Perfect in het thema. Dat belooft!
Eens binnen worden we vriendelijk ontvangen en krijgen we nog een korte uitleg. Daarna kunnen we de piratenboot in om op zoek te gaan naar de verloren Azteekse stad. De inkleding is zoals de inkom: perfect in het thema. We staan in de boot en moeten die weer aan de praat krijgen om vervolgens de juiste route te nemen. Het puzzelen gaat hier redelijk vlot; de puzzels zijn duidelijk en we kunnen ze snel oplossen. Het duurt dan ook niet erg lang voor we aangekomen zijn aan onze bestemming. Als we het schip uitwandelen, zie je nog maar eens hoe goed ze hier ingezet hebben op de decoratie. Subliem, zeker voor Bulgaarse normen. In de Azteekse stad kunnen we de puzzels ook relatief makkelijk oplossen. Ze geven zeker nog voldoende uitdaging, maar er zijn er weinig waar we echt op vastlopen. Na een dikke 46 minuten kunnen we triomfantelijk de kamer verlaten. Geweldige beleving. Absolute aanrader!

prima beginnerskamer

Sofia Trip – Kamer 12/38

Laatste kamer van de dag. We mogen in de voetsporen van Indiana Jones treden en op zoek gaan naar de Crystal Skull. De kamer is netjes gedecoreerd, maar blaast me zeker niet omver. Waarschijnlijk omdat het geheel nogal statisch oogt; een kantoortje met wat standaard meubels en aan de muur een grote puzzel. Die spreekt wel tot de verbeelding. Er ontbreken namelijk wat tandwielen en die moeten we zien te bemachtigen. De puzzels zijn lineair en we moeten dat eigenlijk volgen via een soort dagboek van Indiana himself. We moeten veel lezen dus, en eerlijk: ik hou daar niet zo van. Ik heb liever dat de puzzels zelf gevonden moeten worden en dat ik niet, zoals hier, bij de arm genomen wordt en stap voor stap uitgelegd krijg wat ik moet doen. Heb ik hier dan geen puzzelplezier? Zeker wel, maar het gaat allemaal wat te gemakkelijk. Is dat door toedoen van het leidende dagboek, of zijn de puzzels gewoon te gemakkelijk? Ik denk een combinatie van de twee, want na bijna 36 minuten staan we alweer buiten. Wat zeker wel het vermelden waard is, is de inkleding van het laatste gedeelte, want dat is echt wel heel mooi vormgegeven. De puzzels zijn hier dan ook netjes in het thema ingewerkt. Voelde het alsof ik in de voetsporen van Indiana Jones aan het lopen was? Niet echt! Heb ik me geamuseerd? Zeker wel.

Conclusie: prima beginnerskamer!

Lekker puzzelen met een klein spanningsveld

Sofia Trip – Kamer 3/38

Als we aankomen bij Room 66 (deel 1 – later op de dag zullen we deel 2 spelen) begint het eigenlijk direct. Aangezien het nog erg donker is in het begin, moeten we eerst proberen wat extra licht te bekomen. Eens dat een beetje gelukt is, kunnen we deftig zien waar we ons bevinden. We zitten in een amper gedecoreerde kamer, waar vooral de elektrische stoel direct in het oog schiet. De acteur in de kamer heeft een meerwaarde. Hij kan eventueel helpen waar nodig, maar probeert je ook af en toe te doen schrikken. Niet dat dit erg eng is, maar zo creëer je wel een gezonde spanning. De puzzels zijn niet van de poes. Ze zijn zeer onderhoudend en ik heb zelden het gevoel dat het me stoort dat ze zo pittig zijn. Het decor blijft helaas wat ondermaats. Deze kamer zou zoveel beter kunnen scoren als ze hier wat extra effort in zouden steken. De puzzels daarentegen blijven wel leuk om doen.

Conclusie: stevige puzzelkamer met een spannend randje

She's just a sweet girl

Sofia Trip – Kamer 5/38

Derde kamer van Room 66, derde locatie. We zijn iets te vroeg, dus gaan we aan de overkant iets drinken in een typisch Bulgaars restaurant. Toffe, authentieke keet, we reserveren hier ineens om na de escape room iets te gaan eten.
Terug naar de orde van de dag. Als we binnenkomen gaat het eigenlijk direct van start. Het is hier redelijk donker en met het weinige licht dat er voorhanden is, kunnen we de eerste puzzel niet echt goed zien. Eigenlijk is die poepsimpel, maar door het gebrek aan voldoende verlichting doen we er wel erg lang over. De puzzels zijn trouwens netjes binnen het thema. Ze zouden ook een beetje het verhaal moeten vertellen, maar dat is me toch niet geheel duidelijk. Het enige dat ik weet is dat er een bezeten meisje is dat we moeten genezen. Maar van dat wicht is – voorlopig – nog niks te zien. De flow zit eigenlijk redelijk goed en we kunnen de puzzels vlot oplossen. Wat ik wel jammer vind, is de manier waarop het geheel gedecoreerd is. Dat kan toch wel wat beter, denk ik. Na een tijd kunnen we eindelijk een glimp opvangen van het lieve meisje. Volgens een vrouwelijke enkeling in ons groepje zou er zich zelfs een tweede meisje in de kamer bevinden, maar dat betwijfel ik toch ten zeerste. Ik vermoed namelijk dat dat het gevolg is van één of ander angstsyndroom.
Want eerlijk, ik heb het tweelingzusje niet gezien…
Soit, na drie kwartier redden we nog maar eens een verloren gewaande ziel. Ik begin me ondertussen al een professionele duivelsuitdrijver te voelen.

Té gemakkelijk

Sofia Trip – Kamer 4/38

Hop naar de volgende locatie van Room 66. We worden verwelkomd door de eigenaresse van de zaak, die zeer benieuwd was hoe we de vorige kamer vonden. Er volgt een geanimeerd gesprek en je voelt direct dat ze iemand met passie voor het vak is. Na een korte introductie mogen we dan de kamer in. Deze kamer is al veel beter gedecoreerd dan diegene die we zonet deden. Het is redelijk futuristisch en de puzzels lijken mooi in het geheel verwerkt te zijn. Ze zijn ook allemaal redelijk duidelijk en van bij de start zitten we in een ongelofelijke goede spelflow. De ene na de andere puzzel wordt opgelost en we vliegen in sneltreintempo door de kamer. Het gaat zelfs zo gemakkelijk dat we al na een klein half uur bij de eindpuzzel staan. Als we die oplossen, kunnen we kiezen hoe we de escape laten eindigen. Altijd leuk zo’n dubbel einde. Enkel jammer dat we er al zo snel weer uit zijn. Misschien toch nog wat extra puzzels toevoegen…

Op apenjacht

Vandaag twee Terpecakamers geboekt bij Escape Barcelona. We starten met KONG Protocol. We moeten aanbellen op het startuur en dan gaat de deur automatisch open. Onze spullen kunnen we opzij leggen en dan, na een korte introductie, beginnen we eraan. We zijn eigenlijk nog maar net begonnen en ik zie al een schim in de verte. De ruimte is zeer donker en het is vooral lopen op gevoel. Iedereen handjes gegeven? Dan gaan we snel de lange, donkere, smalle gang door. Ik voel wat tegenwringen achter mij. Sommigen zijn er duidelijk niet gerust in. We komen uiteindelijk in een waanzinnig zotte setting. Het is nog steeds zeer donker en staan in een ruimte die zo uit een Jurassic Park film gehaald kan zijn. Het puzzelen is nog wel wat aarzelend, maar stilaan geraken we toch verder. De puzzels in de verschillende ruimtes zijn nogal hetzelfde. Je moet een combinatie van knopjes indrukken om een puzzel op te lossen. Dat hebben we nu en dat zullen we nog erg vaak moeten doen. Bizar dat er niet wat meer andere puzzels in verwerkt zitten. Als we voor een eerste keer moeten opsplitsen voel je de spanning sowieso al extra stijgen. Je hebt dan ook het gevoel dat je elk moment door één of ander griezelig monster met huid en haar opgegeten kan worden. De interactie met die “monsters” komt er uiteraard, maar valt al bij al nog mee. De escape bestaat uit veel verschillende ruimtes. Je blijft maar nieuwe gedeeltes ontdekken en daar hou ik wel van. Toch voorzichtig zijn, want door mijn enthousiasme zit ik op een bepaald moment bijna tot aan mijn knie in het water. Met één zompige schoen en broekspijp moet ik de kamer dan maar verder spelen. Oeps… Als we het einde van ons avontuur naderen, volgt nog het grote eindspel. Ik vind dit echt geweldig. Je voelt je de hoofdrolspeler in een heuse actiefilm. De adrenaline maakt overuren en we begeven ons naar de uitgang. Oef, na meer dan twee uur en een kwartier zit onze missie erop.
Onze host komt ons snel halen, want onze volgende kamer “Cybercity” gaat bijna beginnen…

Conclusie: leuke ervaring, maar de puzzels voelden wat repetitief aan.

Niet zo mijn ding...

We gaan eraan beginnen: Cyber City 2049. Staat ook nog steeds hoog op de Terpeca, dus zeer benieuwd. Zeker omdat het – voor mij althans – niet het meest sexy thema is…
De introductie vind ik persoonlijk een beetje te lang en eigenlijk is het me allemaal nog niet zo heel duidelijk wat we moeten doen. De eerste ruimte stelt me wel een beetje teleur. Hier had ik meer van verwacht. Maar als we uiteindelijk de juiste weg naar Cyber City gevonden hebben, ontplooit er zich een waanzinnig zotte wereld. Wat is dit allemaal mooi gemaakt. Je staat inderdaad ineens in de toekomst. Zot! De puzzels zijn in het begin nog ok, maar naarmate we verder en verder in de escape zitten, begrijp ik vaak niet wat we nu eigenlijk moeten doen. En dat gevoel wordt helaas alleen maar erger als we meer naar het einde van de kamer gaan. Er is nog een leuk, maar voor mij iets te lang intermezzo met een acteur. Het idee is goed gevonden, maar ik heb vooral het gevoel dat ik hier beziggehouden wordt. Bij de eindpuzzel weten we eigenlijk niet echt wat we moeten doen. Bepaalde instructies kunnen we niet uitvoeren of we weten niet waar we dat moeten doen. Het geheel eindigt dan ook in één grote chaos en dat is best jammer.
Persoonlijk vind ik de setting enorm knap, maar van de puzzels en de gameflow heb ik niet echt genoten. Misschien omdat het thema me minder aanspreekt?

OMG!!!

Een weekje vakantie in Barcelona, dus moeten we absoluut ook een escape room spelen. Massa’s kamers in het centrum, maar de toppers die ik geboekt heb, liggen allemaal minstens 40 minuten rijden vanuit ons appartement. Deze kamer boekte ik trouwens lastminute op aanraden van een escape-expert. Als we daar dan toch naartoe rijden, boek ik La Taberna er ook maar ineens bij. Maar dat is voor de volgende review.
Londium, dus. De taxi zet ons af in een wat verlaten buurt. Voor ons staat een schitterende gevel ons te verwelkomen. Wat is dit mooi gemaakt. Op het afgesproken uur bellen we aan en gaat de deur automatisch open. Ook deze ruimte is perfect afgewerkt. Geen verwelkoming en geen toilet te bespeuren. Vreemd. We steken onze spullen veilig weg en na een korte auditieve introductie kunnen we naar binnen. In deze eerste ruimte krijgen we een film te zien, maar wat er dan gebeurt, is wel heel zot. Dit noemen ze nog eens een spetterend begin van een escape room. Maar dat is slechts een opwarmertje, want als we in de volgende ruimte komen, valt mijn mond letterlijk open. Zoiets heb ik nog nooit gezien. Waar ben ik hier plots terechtgekomen? Wat een waanzinnig knappe steampunk-setting! En zo gedetailleerd. Ik kan beter niet de moeite doen om het te omschrijven, want het zou ongetwijfeld afbreuk doen aan wat hier neergepoot is. Ongelofelijk!!!
Ook de puzzels zitten zalig binnen het steampunkthema ingewerkt. Al na enkele minuten weergalmt een eerste angstkreet de ruimte. Een niet nader genoemde jongedame uit ons gezelschap heeft blijkbaar de acteur opgemerkt. Ik vermoed dat die zelf gaan lopen is, uit schrik voor het angstaanjagende gekrijs.
Na dit eerste intermezzo, kunnen we dan eindelijk aan het echte werk beginnen. Met de eerste grote puzzel hebben we wel wat problemen. We zijn duidelijk nog niet goed op elkaar ingespeeld en het is eigenlijk één grote chaos. Even terug elke stap apart bekijken en hopla, puzzel opgelost en we kunnen verder. Er ontplooit zich een hele nieuwe wereld voor onze ogen en hoe verder we geraken, hoe vlotter ook de puzzels lukken. Het wordt een geweldig avontuur met af en toe een spannend kantje als de acteur zich nog eens laat zien. Deze kamer heeft alles wat nodig is om nog een tijdje aan de wereldtop te blijven hangen. Ik kan dus maar één ding zeggen: stap in het vliegtuig en ga deze spelen. Ongezien!

Supergoed geamuseerd!

Als we aanbellen, wordt direct gevraagd of we de online formulieren al ingevuld hebben. Eerst dus die “snel” invullen, anders mogen we niet binnen. Helaas is dit volledig in het Spaans. Geen idee wat ik dus allemaal ingevuld heb. We mogen uiteindelijk binnen en worden al direct door een acteur in het thema verwelkomd. Leuk. Na een korte introductie begeleidt ze ons naar “La Taberna”. Daar aangekomen staat de volgende figuur ons al op te wachten. Wat volgt is een combinatie van escape room en toneel. We worden om de beurt eens betrokken in zijn gekke fratsen en indien nodig geeft hij ons een duwtje in de juiste richting. De ruimte is trouwens mooi, maar basic ingekleed. Als we uiteindelijk de taverne verlaten, komen we in een waanzinnig knappe ruimte terecht. Deze setting doet me trouwens denken aan één van de kamers die we in 2022 in Boedapest speelden. Veel gelijkenissen. Hier kruist ook nog eens een andere actrice ons pad, maar met haar hebben we doelbewust wat minder interactie. De puzzels oplossen lukt relatief goed, waardoor de spelflow vlotjes aanvoelt. Ik blijf me er wel van verbazen hoeveel verschillende ruimtes er hier gebouwd zijn. We blijven maar puzzelen en voortgang maken, totdat we in de laatste kamer aankomen. Dit ben ik eerlijk gezegd nooit tegengekomen in een escape room. Deze ruimte is gigantisch en de setting is surreëel. Dit hadden we op voorhand zeker niet verwacht. Na het oplossen van de laatste puzzels krijgen we nog een laatste toneeltje te zien en eindigt ons avontuur. Wat een belevenis was dit!

Conclusie: wie zin heeft in een twee uur durend avontuur, moet zeker La Taberna gaan spelen!

Historische kamer

We moeten niet ver vandaag, want vlakbij ons hotel is er de tweede escape room van Trèscape die ik geboekt heb. We maken eerst van de gelegenheid gebruik om eens rond het kasteel te wandelen. Prachtige omgeving! Daarna de berg op richting de trompetterswoning, want daar is de escape gevestigd.
De ontvangst is wederom hartelijk; zowel Sofie als Pieter staan ons al op te wachten. Na een gezellig onderonsje kunnen we dan aan de slag. We krijgen een filmpje te zien, maar dat is mijns inziens toch wel een beetje te lang…
We bevinden ons in een historisch gebouw en dat vind ik echt geweldig. Aangezien dit een beschermd monument is, hadden de makers uiteraard geen carte blanche. Er mocht bijvoorbeeld niet in muren geboord worden, om het geheel zo authentiek mogelijk te houden. Vooral in de laatste ruimte merk je dan dat ze met die beperkingen erg creatief omgegaan zijn. Chapeau!
De puzzels zijn basic, maar zeker uitdagend genoeg. Verwacht dus geen hoogtechnologische exemplaren, maar voornamelijk slotjes. En eerlijk, dat stoort helemaal niet. Integendeel, in deze setting past het zelfs perfect. We ervaren een goede spelflow en banen ons redelijk vlot een weg door de verschillende hersenbrekers. Als we uiteindelijk de monstrans in ons bezit hebben, kunnen we triomfantelijk de kamer verlaten. Na de ontsnapping nemen de eigenaren nog rustig de tijd om feedback te vragen en hun verhaal te doen. Ze geven je hier echt wel het gevoel dat ze tijd voor je willen maken en dat siert hen énorm.

Conclusie: Allen naar Alden Biesen om deze te spelen!

Dat was 'm echt niet...

Hop naar Exploryck om hier twee kamers te spelen. We beginnen met het geheim archief; blijkbaar een moeilijke kamer, waar het ontsnappingspercentage erg laag ligt. We zijn gewaarschuwd!
Van de inkleding word ik alleszins al niet erg warm. Het is een gewoon bureau met enkele extra meubels, een kopieerapparaat en wat kaders tegen de muren. Een kamer zoals er dertien in een dozijn zijn. Na grondige analyse van de ruimte zien we het nog steeds niet. We staan duidelijk nog niet op scherp en hebben toch wat hulp van onze host nodig. Niet alle puzzels lijken ons even logisch te zijn. Bij één puzzel fronsen we zelfs na de uitleg achteraf door de host nog steeds de wenkbrauwen. WTF… De spelflow geraakt er bijgevolg ook niet echt in, zeker omdat we een puzzel proberen op te lossen, die op dat moment niet oplosbaar is. Verwijder zulke dingen uit de kamer en laat ze dan vanachter een schilderij bvb verschijnen op het einde of geef aan dat dit later gebruikt kan worden, maar nu hebben we minstens 15 minuten vruchteloos met deze puzzel bezig geweest. Bij de eindpuzzel is er ook weer iets dat niet naar behoren werkt, waardoor we de eindpuzzel maar met trial and error ingeven tot hij juist is. Nu begrijp ik wel dat er zo’n lage ontsnappingsrate is. Duidelijk nog wat werk aan de winkel om dit op punt te stelllen.

Conclusie: frustrerende spelflow, geen aanrader!

Makkelijke kamer

Als tweede kamer spelen we hier Hiemelrijck. Eerlijk? Ik heb wel wat schrik voor de kamer, omdat “het Geheim Archief” daarnet toch wat op de maag was blijven liggen. De kamer heeft me desondanks weten te verrassen. Leuk decor; zeker niet spectaculair, maar al beter dan in de vorige kamer. Ook de puzzels liggen ons beter. We komen in een heerlijke puzzelflow terecht en hebben eigenlijk op slecht één punt een kleine hint nodig omdat we weer niet goed uit onze doppen keken. Het jammere is wel dat we al na 40 minuten weer uit de kamer zijn. Misschien moeten ze hier nog een paar extra puzzels toevoegen.

Verborgen pareltje!!

Eind januari van dit jaar speelden we hier Het Mysterie van Dr. Frankenstein en dat was echt een superleuke belevenis. Vandaag zijn we terug om de andere kamer te spelen. We worden opnieuw hartelijk ontvangen door de vrouw des huizes. Ze herkent ons nog van vorige keer. Geen idee of dat positief of negatief is…
De introductie dan: we moeten een medicijn (voor het verkrijgen van eeuwig leven) nemen en daarna worden we in de kamer gestuurd om te kijken of er bijwerkingen zijn. De intro is grappig gedaan. We hebben er direct zin in.
We komen terecht in een wat gek uitziende kamer. Ik vrees dat de eerste bijwerkingen al begonnen zijn. De inkleding is top en de puzzels zijn duidelijk. We kunnen ook tegelijkertijd aan de puzzels werken en dat is ook wel nodig, want er zullen er nog veel ons pad kruisen. We merken nu al dat deze kamer voor twee personen best pittig zal worden. De spelflow zit goed. Dit is genieten. Bij één van de puzzels wordt je “gestuurd” door middel van geuren. Eén van die geuren stinkt zo hard dat we bijna moeten overgeven. Achteraf moeten we – onze host incluis – daar enorm hard om lachen; ze had namelijk net voor onze komst net een verse lading stinkende geur toegevoegd. Dat hebben we dus duidelijk mogen ervaren.
De decoratie blijft, net als de puzzels, gedurende de hele escape netjes op niveau. Ook het gebruik van licht en geluid is prima en voegt toch wel wat extra’s toe aan de kamer. De eindpuzzel is bangelijk goed in elkaar gestoken en laat ons nog eens naar alle voorgaande kamers lopen. Supervoldaan en met nog slechts drie minuten op de klok staan we weer buiten, een fantastische ervaring rijker.

Conclusie: must play!

Uniek concept!!

Na een uitgebreid diner in het centrum van Bilzen, kunnen we gaan after-winen in de escaperoom vlak om de hoek. Zelfs voor je nog maar binnen bent, voel je al hoe idyllisch deze plek is. We worden hartelijk ontvangen door onze gastvrouw Sofie en er ontstaat al snel een leuk gesprek over hoe ze ertoe gekomen zijn om deze escape te maken en hoe het concept van hun kamers werkt.
Na dit gezellig onderonsje kunnen we dan naar de wijnkelder van Montepertini.
De inkleding is alvast veelbelovend: authentiek meubilair, goede belichting en een streepje muziek. We zijn al direct in de stemming. De puzzels zijn uitdagend genoeg en als je een aantal puzzels in de kamer oplost, wacht er een beloning in de vorm van een wijnproeverij. Leuk concept, zelfs voor mij als niet wijndrinker.
Vervolgens verschaffen we ons toegang tot de volgende ruimte en ook daar is het concept hetzelfde. Ook de inkleding vind ik verrassend goed geslaagd. Helemaal anders dan de eerste ruimte, maar erg geslaagd. Wat ik in het geheel wel wat mis, is een goed verhaal. Deze locatie ademt geschiedenis, heeft ook zijn eigen verhaal, maar tijdens de escape ervaar ik daar te weinig van. Maar dat is slechts detailkritiek.
Nog een kleine tip: Ik zou nog iets commercieels met de wijn doen. Stel ze tentoon en verkoop ze. Met een leuk, gepersonaliseerd Vinescape-etiket. Succes verzekerd!

Conclusie: ga spelen en drinken in Bilzen! Pret verzekerd!

Genieten!

Der Letzte Tanz van Rätselkeller Am Markt staat vandaag op het programma. In het zeer gezellige Dülmen is het vandaag kermis en de hele binnenstad lijkt wel omgetoverd tot één groot pretpark. Leuke sfeer. We moeten blijkbaar bij de boekenwinkel zijn. We zijn iets te vroeg en staan voor een gesloten deur. Is het hier wel? Exact op het startuur wordt de winkel dan geopend en krijgen we een uitgebreide introductie, die achteraf gezien zelfs al onderdelen van de escape bevat. De eigenaar heeft zelfs ook een Nederlandstalige uitleg op papier voorzien. Knap! We starten in de oude familiedrukkerij en daar ga je letterlijk terug naar de jaren 20. Het is eigenlijk een half museum waar je in terecht gekomen bent. Leuk gedaan. De puzzels zijn in deze ruimte wat lastiger. Er valt veel te lezen en dat is minder mijn/ons ding. Vanaf we in het tweede deel van de escape terechtgekomen zijn, gaat het puzzelen wel veel vlotter. Die volgende ruimtes zijn trouwens heel wat knapper ingekleed. Nu voel je die jaren 20 vibes pas echt. Zelfs het hintsysteem is in het thema. Een oude radiozender speelt af en via dat kanaal wordt er, indien nodig, een hint afgespeeld. Helaas zijn die hints vaak gewoon niet duidelijk verstaanbaar...
Op het einde krijgen we nog een redelijk stevige eindpuzzel, die we moeten oplossen zonder dat we alle onderdelen daarvan al gevonden hebben. Het wordt een pittige opgave en met nog een paar seconden op de klok kunnen we de juiste oplossing ingeven. Als beloning trakteert de eigenaar ons nog op een borrel en krijgen we de geschiedenis van zijn familie, waarop deze kamer gebaseerd is, nog eens te horen. Geweldig hoe iemand met zoveel passie zijn eigen familieverhaal in een escape room heeft omgezet.

Conclusie: zeer leuke puzzelkamer in een originele setting!

Op zoek naar de dolk

Vandaag met een minder ervaring groepje gaan escapen, nouja, minder ervaren, gemiddeld heeft elk van ons vier toch bijna 150 kamers gedaan. Soit veel druk op mijn schouders, want als we er niet uit geraken, weet ik al wie ze de schuld gaan geven…
We worden vriendelijk ontvangen en kunnen nog even uitrusten in de zeteltjes. Propere ruimte. Na een korte briefing mogen we dan de host volgen die ons naar een Egyptische setting begeleidt. Ons avontuur kan beginnen. We staan in een tentje net voor de ingang van een tempel en moeten daar proberen binnen geraken.
De eerste puzzels laten zich niet al te makkelijk oplossen. We zien de eerste tien minuten de zandkorrels in de woestijn niet meer. Met wat trial and error krijgen we toch toegang tot de tempel en kan de ontdekking ervan beginnen. De puzzels liggen ons duidelijk beter dan in het eerste gedeelte en we hebben een goede flow te pakken. Waar de inkleding bij de start nog wat summier was, is het in de tempel zelf een pak beter. Er is een erg leuke en geloofwaardige setting gebouwd en het is tof om er te vertoeven. Als we uiteindelijk het graf van Nefertiti ontdekken, kunnen we er met de dolk vandoor. Grafschennis in de hoogste graad…

Conclusie: leuke, goed gedecoreerde, zeker voor fans van het Egyptische thema.

Ideale gezinskamer

Een nieuwe kamer die van bij de start al 9,4 op escapetalk scoort, die moeten we zeker spelen. Vandaag last-minute naar Moordrecht om daar House of Nowhere te spelen. Na onze iets te vroege aankomst kunnen we ons even zetten in de wachtruimte. De andere groep is nog aan het spelen, maar we mogen het ons gemakkelijk maken. Propere ruimte en mooie toiletten. Dit zit al goed!
Na een korte introductie mogen we dan de kamer in. Deze is echt mooi gedecoreerd. Alles netjes afgewerkt. Proper! De puzzels lijken niet al te moeilijk, want we maken al snel voortgang. De rode draad door deze escape zijn vooral filmpjes. Je ziet iets, moet dat dan nadoen en dan gebeurt het opnieuw. Persoonlijk vind ik dat wel wat jammer, want je wordt op deze manier veel te hard geleid door de kamer zelf. Ik heb bij momenten niet echt meer het gevoel dat ik zelf puzzels aan het oplossen ben. Wat dan wel zeer goed is, is de techniek. Er is wel degelijk iets aan de hand met het huis en dat wordt prima gesimuleerd. Helaas staan we na 40 minuten alweer buiten en dat geeft toch een wrang gevoel. Gelukkig krijgen we nog een korte blik achter de schermen van het gehele bedrijf.

Conclusie: deze kamer is een absolute voltreffer voor gezinnen met nog jongere kinderen. Voor ervaren spelers helaas véél te gemakkelijk.

Superleuke ervaring!

Escapen in een historisch gebouw(tje), het is eens iets anders. In één van de weinige nog resterende torentjes van de stadswal van Leiden bevindt zich een parel van een escape room. Buiten hangen lantaarns met kaarsen en dat brengt je al een stukje terug in de tijd. Als je dan uiteindelijk in het gebouw zelf komt, ga je écht honderden jaren terug. Wat een prachtige authentieke plek.
We krijgen een korte geschiedenisles over onder andere kanonballen en eerlijk; dat boeit mij enorm. Als we naar de escape gebracht worden, merk je direct dat de escape slechts uit 1 ruimte zal bestaan. Maar dat stoort hoegenaamd niet, want wat is dit een prachtige setting!!! Het puzzelen gaat relatief goed en de flow zit goed. Tussen het oplossen van de raadsels betrap ik me erop dat ik zit rond te gapen. Zo’n escape in een historisch gebouw heeft toch wel iets. We lossen de laatste puzzel uiteindelijk op en hebben dan nog een kleine vier minuten op de teller. Superleuke ervaring!!!!

Slecht...

Vandaag naar Gent om de nieuwe kamer bij Cube Zero te spelen. De ontvangst is hartelijk en we krijgen nog even tijd om onze spullen weg te steken en een toiletbezoekje te doen. Het Gents Genootschap is de nieuwste kamer, dus zijn er wel wat verwachtingen. Helaas worden de verwachtingen nooit ingelost. In de eerste ruimte hebben ze nog een beetje moeite gedaan om het wat in te richten, maar in de daaropvolgende ruimte is het echt huilen met de pet op. Als je me zou zeggen dat deze kamer al zeven jaar oud is, zou ik het ongetwijfeld nog geloven. De puzzels zijn ok, maar er zitten ook weinig vernieuwende exemplaren in. Zelden ben ik zo ontgoocheld geweest na het spelen van een nieuwe kamer. Jammer…

Geen aanrader...

Vandaag naar Mönchengladbach om hier drie kamers te spelen. De escape room ligt op de hoek van een gezellig straatje en de gevel nodigt al direct uit om eens binnen te gaan kijken. Eens binnen waan je je dan plots in één of andere kringwinkel. Overal kasten en prularia. Bizar… De ontvangst is wat lauw en we zitten toch bijna tien minuten te wachten voor er iemand naar ons toekomt. Na een korte uitleg, mogen we naar de bovenste verdieping om Hollywood Bombs te spelen.
Als we de kamer binnenkomen, ben ik eerlijk gezegd wat teleurgesteld. Hollywood doet me denken aan glitter and glamour en we komen hier terecht in een zolderkamer. Vooral her en der veel slotjes te bespeuren, maar precies weinig techniek. Het puzzelen gaat ook moeizaam en hoewel er in de kamer niet erg veel te zien is, leggen we de juiste linken (nog) niet. Er is van enige spelflow dan ook niet veel te merken. Aangezien de ruimte dan ook niet al te groot is, lijken we wel in rondjes in de kamer te lopen, op zoek naar nieuwe info. Eens we die eindelijk gevonden hebben, gaat het wel vooruit en opent zich ook een tweede ruimte. Daar staat een erg leuk speeltoestel, maar helaas werkt dat niet. Bummer! En dat is ook het algemene gevoel bij deze kamer. Slechte inkleding, geen verhaallijn, minder geslaagde puzzels. Geen aanrader!

Super geamuseerd!!

Na een korte briefing worden we geblinddoekt en de kamer ingebracht. Dat gebeurt één voor één. Na een introductie mogen de blinddoeken af. We zitten afgezonderd. Ik in een klein kamertje, Inge in de grote kamer naast mij. We kunnen elkaars licht aandoen, waardoor er altijd wel één van de twee in het donker staat. Eerst op zoek naar de sleutel van onze tussendeur, dus. De setting is cool. Je voelt je hier absoluut in een verlaten psychiatrische instelling en het lijkt alsof er elk moment een halve gare binnen kan vallen. De zenuwen gespannen. Als mijn heldhaftige wederhelft alle moed bijeen geraapt heeft om nog verder te gaan (uiteraard na nog een portie door merg en been gaand gekrijs), kan ze de sleutel bemachtigen. We zijn weer samen en kunnen nu als bijna Siamese tweeling de andere ruimtes verkennen. Ze weten hier perfect gebruik te maken van licht en geluid. Het zet in ieder geval alle zintuigen op scherp. De puzzels zitten mooi in het thema en zijn niet gigantisch moeilijk. Bij slechts één ervan verliezen we ontzettend veel tijd, maar voor de rest is de flow top.
Wie houdt van een spannende, goed gedecoreerde puzzelkamer kan hier zijn hartje zeker ophalen.

Best wel ok!

Derde kamer van de dag bij Timebreak. De host speelt een typetje als introductie van de kamer en ik moet er erg om lachen. Absurde humor met her en der een uiterst flauwe grap tussen. Ik hou er wel van. De kamer ziet er ongelofelijk mooi uit. Je komt hier echt in een andere wereld terecht. Knap gemaakt. Het hintsysteem is hilarisch, zit perfect binnen het thema verwerkt, maar is helaas niet altijd even goed te begrijpen. De puzzels zitten ook netjes binnen het thema verwerkt en dat zorgt ervoor dat je je al snel één gaat voelen met de kamer. In deze setting kan ik me volledig inleven! Ik merk ook dat ik me nogal aan het vergapen ben aan wat voor moois hier gebouwd is. Even het puzzelen vergeten en genieten van al die leuke, kleine details. Het aantal puzzels leek me achteraf gezien niet heel groot. Desondanks hebben we toch een 52 minuten gespendeerd alvorens we de kamer kunnen verlaten. Bij zo’n kamer verwacht ik eerlijk gezegd wel een verrassend einde, maar dat is hier zeker niet het geval. Misschien nog een werkpuntje.
Toch hebben we ons hier goed geamuseerd!

Goed gepuzzeld!

Naar Roosendaal om daar De Bokkenrijders te gaan spelen. Blijkbaar is dit hun moeilijkste kamer. Voor mij ondertussen trouwens de vierde kamer die ik hier zal spelen (2 op hun oude en nu de tweede op de nieuwe locatie). Het is ook hun nieuwste kamer sinds begin van het jaar. We krijgen een lantaarn mee en er wordt nog wat uitleg gegeven waar en op welke manier we de oplossing van een puzzel moeten ingeven. In dit centrale gedeelte geef je blijkbaar telkens de oplossingen in. Goed gevonden en direct duidelijk. De inkleding spreekt me aan. Redelijk goed afgewerkt met voldoende details. Jammer genoeg een beetje té donker als je er met drie rondloopt en slechts 1 lantaarn ter beschikking hebt. Bij de start krijgen we een auditieve intro en wat is die goed gemaakt. Efteling vibes! Vraag is of het van een stemacteur of AI komt, maar klinkt zeer goed! Puzzelen dan maar. In het begin gaat het wat moeilijk. Onze ogen hebben wat meer tijd nodig om zich aan de donkere ruimte aan te passen en er is her en der wel wat tekst te lezen. Moeilijk. Eerlijk gezegd is de ruimte ook niet erg groot. Gelukkig zijn we maar met z’n drieën, maar meer moet het zeker niet zijn, want daarvoor is het hier te krap. We puzzelen gezellig verder en komen dan aan de eindpuzzel. Die vind ik wel heel abrupt eindigen. Na we de eerste keer wat fout geteld hebben, herrekenen we alles en ineens is de kamer beëindigd. Hier mis ik nog een apotheose.
Al bij al een zéér goede puzzelkamer. Aanrader!

Terpecawaardig!

Deze kamer stond al een tijdje op mijn radar, maar het was er nog niet van gekomen. Normaal zouden we met drie naar Geel rijden, maar door een sportblessure van vrouwlief, moeten we met zijn tweeën naar het feestje…
We worden door de gamehost, die duidelijk teleurgesteld is dat hijzelf niet uitgenodigd is op het feestje, naar het huis van Henri gebracht. We zijn nog niet eens binnen en ik sta al verwonderd te kijken naar wat hier neergezet is. Wauw, wat een ongelofelijk leuke setting, superrealistisch! We beginnen te puzzelen, maar zitten eigenlijk al vast voordat we nog maar begonnen zijn. Het is weer zo’n zoekpuzzel en zoeken is zeker niet mijn sterkste eigenschap. We moeten zelfs een hint krijgen om ons verder te helpen en zelfs met die hint duurt het nog redelijk lang. Damn, gewoon niet gezien. De moeilijkste puzzel hebben we hiermee gelukkig al gehad. Soit, wij naar binnen, want ik heb wel zin in een feestje. De sfeer in het ongelofelijk knap ingerichte huis is grimmig. (Nog) geen hartelijke verwelkoming…
Het puzzelen gaat vlot en ik heb niet het gevoel gehad dat we ergens héél lang – behalve de eerste puzzel dan – hebben moeten zoeken naar de oplossing. De flow is heerlijk, maar wordt af en toe “onderbroken” door Henri. Je hebt hier ook continu het gevoel dat hij plots voor je neus zal staan en dat zorg voor een gezonde dosis spanning. We ontdekken meer en meer ruimtes van het huis en tegelijkertijd wordt ook de verhaallijn een beetje duidelijker. De puzzels zijn leuk, uitdagend en passen ook nog eens binnen het thema. Als apotheose krijgen we dan ook nog eens een mooie finale te zien. En plots maakt angst voor Henri plaats voor empathie. Als een kamer zoiets kan creëren, weet je dat de beleving allemaal goed binnengekomen is.

Conclusie: topkamer. Must play. Terpecawaardig!

Leuke puzzelkamer

Even voor twee kamers naar Gent. Als we binnenkomen, is er blijkbaar wat verwarring. Volgens de gamehost heeft ze net de laatste groep gedraaid en staan we niet in het systeem. Na een telefoontje met haar baas én het laten zien van onze bevestigingen zal ze ons toch nog begeleiden. Oef, niet voor niets naar Gent gereden…
Na een korte uitleg mogen we The Lab in. De kamer heeft al een bepaalde leeftijd en dat merk je direct. Wat inkleding betreft, hebben ze het hier duidelijk niet zwaar geïnvesteerd. Hoeft ook niet, zolang de puzzels maar leuk zijn. En dat is ook zo. Er is heel wat te doen in deze kamer en we hebben ons geen moment verveeld.

Conclusie: ideaal voor wie op zoek is naar een leuke, uitdagende puzzelkamer.

Beetje zielloos voor zo'n thema

Kamer twee voor vanavond. We mogen wat geesten verdrijven uit een oud huis. De kamer ziet er in ieder geval al een pak beter uit dan The Lab die we daarnet speelden. De inkleding is er één uit lang vervlogen tijden en dat spreekt me wel aan. Je voelt onmiddellijk de grimmige sfeer en hebt het gevoel dat er elk moment iets onheilspellend kan gebeuren. Het puzzelen gaat in eerste instantie niet erg vlot. We zijn met teveel bijzaken bezig en blijven daardoor wat ter plaatse trappelen. Eens we dan toch in gang geschoten zijn, gaat het eigenlijk erg vlot. We krijgen af en toe een jumpscare gepresenteerd, maar al bij al blijft het nog relatief braaf. We hoeven ons niet in een hoekje gaan verstoppen van de schrik. Toch blijft het algemene niveau wat gemiddeld. Deze kamer, ondanks zijn leuke verhaal en vele mogelijkheden, blijft nog wat braafjes. Er zou iets meer pit ingestoken mogen worden.

Op onderzoek

Vandaag naar Brugge om twee kamers bij Level Up te spelen. Ik had in 2024 al eens geprobeerd om te boeken, maar toen werd het niet toegestaan de kamer met slechts 2 deelnemers te spelen. Nu nog eens gevraagd en zie: de aanhouder wint. Bedankt Level Up!!
We starten met Biogenum.
Voordat we van start gaan, krijgen we nog te horen dat een verbindingsdeur kapot is en dat er een stoel voor geplaatst is. Eigenlijk wist ik dat al, want ik had een review van januari gelezen waarin hetzelfde stond. Op 5 à 6 maand kan je zo’n deur toch wel repareren, denk ik dan…
De setting is ok en het puzzelen gaat redelijk goed vooruit. We mogen al snel de stoel verplaatsen en de gehavende deur openen om ons naar de volgende ruimte te begeven. Ook hier is de setting sfeervol. De puzzels zijn stevig en we begrijpen ook waarom ze minstens drie personen aanraden. Van de eindpuzzel ben ik op één of andere reden geen fan. Teveel lezen, teveel trial and error. Terwijl je denkt dat je het helemaal goed doet, komt er toch geen respons. Beetje raar, die laatste puzzel…

Doorsneekamer

Tweede kamer hier bij Level Up: Brouwerij Zotmans. Na een korte intro kunnen we van start gaan en ik moet zeggen dat ik verrast ben van de ruimte waarin we nu zijn. Netjes gedecoreerd met allerhande details. De sfeersetting is alvast gelukt. Er staan hier behoorlijk wat dingen die je achteraf gezien niet nodig hebt en dat zorgt wel voor wat verwarring. Eens we de juiste puzzelonderdelen van de decoratie onderscheiden hebben, kunnen we de puzzel nog relatief vlot oplossen. De inkleding in de volgende ruimtes is een heel pak minder dan in de eerste. Het lijkt wel alsof het decoratiebudget bij de eerste kamer al bijna volledig opgesoupeerd was. En dat is best jammer. De puzzels daarentegen kunnen ons wel bekoren. Een mooie mix tussen deftige hersenbrekers en oppikkertjes. Na een klein intermezzo met (het ontwijken van) de bewaker kunnen we het recept bemachtigen en triomfantelijk ontsnappen. Toch had ik wat meer van deze kamer verwacht. Zeker de inkleding is nog een werkpuntje.

Topkamer!

Vandaag passeren we nog eens bij Finest Escape in Bamberg, om de nieuwste kamer “Das Heilige Grab”, te spelen. Ik was hier vorig jaar vooral enorme fan van Tomb Hunter. Benieuwd of deze kamer dit gevoel kan evenaren.
Als we binnekomen valt vooral de waanzinnige setting op. De ruimte is prachtig vormgegeven! En dat zal het ook de hele experience volhouden. We gaan immers door een flink aantal ruimtes en ik betrap me erop dat ik geregeld even stop met puzzelen om van al dat moois te genieten.
De puzzels zijn leuk binnen het thema verwerkt. Er zijn enkele originele elementen en over het algemeen is het puzzelen niet erg moeilijk. Ik vind deze kamer echt leuken ben vooral blij dat we maar met zijn drieën zijn. Zo krijg je het verhaal netjes mee en heb je genoeg plaats in sommige wat kleinere ruimtes.
De sfeersetting is trouwens ook top. Je voelt een gezonde spanning tijdens het spel en die bouwt zich mooi op naar het einde. Ik heb hier enorm genoten van het totaalplaatje. Zeker een aanrader.

Meer van verwacht...

Vandaag even een ommetje rijden om Metropolis bij Dream Labs te spelen. Enkele jaren geleden speelden we hier de piratenkamer en die ervaring was fantastisch.
We worden, samen met een andere wachtende groep, binnengelaten en de ontvangst is hartelijk. Onze host begeleidt ons naar de Dream Pad. Het principe is hetzelfde als vorige keer: je kan eerst je eigen droom een klein beetje personaliseren en mag daarna in het gigantische ei plaatsnemen. Voila, we zitten in onze droom. De ruimtes zijn écht wel vet gedecoreerd. Wat een setting hebben ze hier neergezet. Ongezien. Maar eerlijk, zo’n futuristisch verhaal spreekt me eigenlijk niet zo erg aan. Ik heb het dan altijd wat moeilijker om me in zo’n thema in te leven. De puzzels zijn goed doenbaar, meestal wel duidelijk en niet al te ingewikkeld. Maar als we op een bepaald moment nogal veel moeten lezen, is dat toch een afknapper. Dat is dan ook ineens de puzzel waar we het langst aan blijven hangen… Ook de eindpuzzel kan me niet echt bekoren. De ruimte is redelijk groot, maar ik heb het gevoel dat we hier maar wat random dingen aan het doen zijn.
Conclusie: waanzinnig knap gedecoreerde kamer, maar ik miste hier toch wel wat puzzelplezier.

Iets te makkelijk

Op het afgesproken uur staan we klaar aan de deur van wat een gewoon huis lijkt. De acteur/host komt ons oppikken en na een kleine introductie kunnen we ons dan naar de slagerij begeven. De inkleding is, net zoals gisteren in de bar, weer heel erg goed gelukt! Het verhaal wordt mede verteld door filmpjes. Zelf ben ik er niet echt voorstander van om tijdens de escape ineens een filmpje te moeten bekijken, maar in dit geval is dat nodig om alle info mee te krijgen.
Het puzzelen gaat eigenlijk allemaal vanzelf. Ik heb ook niet de indruk dat er hier enorm zware breinbrekers in de kamer zijn. We vliegen er door en dat gaat zo snel dat ik eerlijk gezegd van het verhaal niet alles meegekregen heb. We staan namelijk plots in een andere setting en ik vind het toch lastig om de link tussen beide te leggen. De kamer heeft het mijns inziens niet verteld, dus ga je er je eigen verhaal van maken. Jammer…
Ook hier betaalden we 175 euro voor 5 personen. Als je dan na 33 minuten alweer buiten staat, lijkt dat toch wel erg duur te zijn!
Door al deze factoren was ik toch wat teleurgesteld. Ik heb me zeker geamuseerd, maar om één of andere reden is de verhaallijn er ook niet volledig doorgekomen…

Heel erg leuke belevenis!

De escape room zelf vinden was al onze eerste opdracht. Makkelijker gezegd dan gedaan. Werken in de straat en dan iets wat lijkt op een godverlaten shoppingcenter. Waar zijn we hier terecht gekomen? Op het afgesproken uur staan we met zijn vijven klaar aan de juiste locatie en worden we op geheel authentieke wijze verwelkomd. De introductie vind ik persoonlijk wel wat te lang. Maar eens die achter de rug is, kunnen we er eindelijk aan beginnen. De manier om toegang te krijgen tot de locatie is al top. Eigenlijk heb je niet het idee dat je hier al middenin de puzzels staat, maar hoe meer je rondkijkt, hoe meer je er ziet. We verschaffen ons toegang tot de bar, en kunnen daar ontzettend snel de eerste doepuzzel oplossen. De setting in de bar is trouwens perfect uitgewerkt: de ruimte voelt realistisch aan en zit vol details die bijdragen aan de geloofwaardigheid van het verhaal waarin we ons bevinden. Licht- en geluidseffecten versterken de spanning en zorgen ervoor dat je helemaal kan opgaan in de ervaring. Dit hebben ze hier goed begrepen. De puzzels zijn logisch opgebouwd, goed verweven met het barthema en zijn niet al te moeilijk. De flow van het spel zit goed, waardoor we zelden het gevoel hebben stil te staan. Af en toe krijgen we ook nog even wat interactie met de acteur. Dit gebeurt op een leuke en natuurlijke manier en draagt bij aan het verhaal zonder dat je het gevoel hebt dat de gehele beleving te hard onderbroken wordt. Met 13 minuten op de klok staan we alweer buiten. Zelf heb ik wel het gevoel dat ik vanalles gemist heb. Dat is de keerzijde van escapen met een grotere groep. Oh ja, de prijs van 175 euro voor 5 personen vond ik wel redelijk pittig!

Conclusie: zeker de moeite om deze te spelen

Een beauty!!

Vandaag vier kamers op het programma. We rijden eerst naar Dordrecht. Daar aangekomen kunnen we parkeren op de ruime privéparking. Eenmaal boven (de escape bevindt zich op de eerste verdieping) is er nog even tijd voor een korte babbel en een eventueel toiletbezoek.
We starten in een ruimte die waanzinnig knap ingekleed is. Het is er erg rommelig, maar dat hoort duidelijk bij het verhaal en is bijgevolg ook niet storend. We krijgen een filmpje te zien en wat mij betreft mochten ze dat toch wat inkorten.
We nemen een vliegende start en staan eigenlijk redelijk snel al in de volgende ruimte. Deze inkleding is iets minder gedetailleerd als de eerste, maar blijft wel top. Heel leuke setting. De inkleding blijft eigenlijk gedurende de hele verdere escape hoogstaand. Ik ben fan. Wat het puzzelen betreft: we worden goed beziggehouden en uitdagende puzzels, maar… we moeten ook erg veel zoeken. Niet direct mijn specialiteit. Als ik iets vind, ben ik dat meestal per ongeluk tegengekomen. We moeten voor een grote puzzel wel erg veel onderdelen zoeken en dat heeft toch echt zijn tijd nodig. De puzzel zelf is redelijk pittig. We moeten toch enkele keren de verschillende stappen opnieuw overlopen vooraleer we de juiste oplossing vinden. Vervolgens gaat het eigenlijk allemaal erg vlot. De flow is heerlijk en voor we het goed en wel beseffen zit het avontuur erop. Het was een geweldig leuke belevenis!

Conclusie: must play!

Lekker puzzelen!

Vandaag spelen we de drie kamers bij Breakout Rotterdam. We worden hartelijk ontvangen door de eigenaar en krijgen rustig de tijd om ons te installeren. Onze host heeft er duidelijk zin in en vertelt honderduit het verhaal over de eerste kamer. Ik voel me plots weer even op de schoolbanken tijdens de les geschiedenis. Hopelijk moeten we dit allemaal niet onthouden.
Als je de kamer binnenkomt, mist de ruimte toch wel wat Alcatrazgehalte. Ik verwachtte mij aan enkele cellen, maar eigenlijk komen we gewoon in één grote ruimte terecht. De kamer moet het dus duidelijk hebben van de puzzels en het mag gezegd worden: we krijgen er hier heel wat voorgeschoteld. De ene al wat makkelijker dan de andere. Het is trouwens een goede combinatie van gewone standaard slotjes en wat techniek. Af en toe krijgen we er zelfs een leuk lachmomentje tussen. Altijd leuk dat er iets humoristisch in de kamer verwerkt is.
Naarmate we verder puzzelen krijgen we ook wat meer info over het verhaal. Daarvan heb je dan kleine details nodig om verder te geraken. Als we bij de eindpuzzel komen, is die wel erg snel opgelost. Beetje jammer dat we hier niet wat meer tijd besteed hebben.

Conclusie: zeer leuke puzzelkamer, maar decor mag een upgrade krijgen.

Puzzelkamer

Met zijn vieren in een relatief grote ruimte starten, valt best goed mee. Zeker omdat we hier parallel kunnen puzzelen, waardoor we van bij de start al snel aan 2 hersenbrekers tegelijkertijd aan het werken zijn. De puzzels zelf zitten mooi in het thema verwerkt en zijn ook niet enorm moeilijk. We kunnen bijgevolg redelijk vlot weer uit de kamer geraken.

Zeker gaan spelen!

Laatste kamer van de dag. We moeten eens in de kamer van de caretaker gaan snuisteren, want daar zou iets mee aan de hand zijn. Voor we starten krijgen we nog een filmpje te zien. Nu we helemaal mee zijn met het verhaal kunnen we aan de slag. De inkleding van de ruimte is alweer een upgrade tegenover de twee andere kamers die we hier zonet gespeeld hebben. Er wordt, mede door op de juiste manier gebruik te maken van geluid en licht een ietwat creepy setting gecreëerd. Niet super eng, maar de kamer “leeft” wel een beetje. De puzzels zijn netjes in het thema verwerkt en je kan ook redelijk goed bijhouden hoever je al met het oplossen van de puzzels staat. Eigenlijk hebben we slechts een aantal keer een kleine aarzeling tijdens het puzzelen, maar grotendeels is de spelflow hier énorm goed. Vooral de kleine verrassende ruimtes die we gaandeweg nog ontdekken zijn leuk gedaan. Hier wordt echt wel goed gebruik gemaakt van de beschikbare ruimte. Met meer dan een kwartier over staan we dan alweer buiten. Dit was voor mij persoonlijk de leukste kamer op deze locatie.

Conclusie: deze zeker gaan spelen!

Ideale beginnerskamer

Vandaag met de collega’s een escape room spelen. We zijn met z’n zessen en voor vier ervan is dit één van de eerste escape rooms ooit. Persoonlijk speelde ik de twee andere kamers op deze locatie al. Als ik die vergelijk met de nieuwe “Out of Time” kamer merk ik wel dat er een duidelijke evolutie is. Deze kamer ziet er qua inkleding al heel verrassend uit. De eerste ruimte niet echt, maar daarna gaat het zeker de juiste richting uit. Ik vind het er in ieder geval redelijk realistisch uitzien. De puzzels zijn niet van de moeilijkste, dus ik laat de nieuwelingen vooral zelf hun ding doen. En dat gaat verbazingwekkend vlot. Zonder echt te rushen kunnen we de volgende ruimte in. Daar blijven we hangen bij een doepuzzel die bijna direct juist opgelost wordt, maar waarbij de techniek wat achterwege blijft. De puzzel wordt daarna nog tig keer opnieuw gespeeld, maar de geautomatiseerde vervolgstap blijft helaas uit. Na een onderonsje met de host, zet die de volgende stap vanop afstand open en kunnen we toch verder. In de laatste ruimte wordt de puzzel wel erg snel opgelost. Ik heb vooral de idee dat er per ongeluk een juiste combinatie is ingegeven, want de opgave die hiermee gelinkt is, was bij de helft van de mensen niet eens opgemerkt.
Zo geraken we nog erg snel uit de kamer. Wat ik hier wel wat mis, is een duidelijke verhaallijn. Daar kan zeker nog op verbeterd worden!

Conclusie: ideale beginnerskamer

Aanrader

Boekarest Trip – Kamer 45/56

Zeven kamers vandaag. Drie daarvan spelen we bij Inside Rooms. We worden vriendelijk ontvangen en krijgen nog rustig de tijd om nog een gratis bekertje water te drinken en naar het toilet te gaan. De hond van de buren denkt er blijkbaar anders over. Wat een gekef. We zijn wel direct wakker…
Starten doen we met een Harry Potter kamer. De inkleding van de kamer is erg goed geslaagd. Nadat we de eerste puzzel oplossen, gebeurt er iets vreemds: er gaat al een geheime deur naar een andere ruimte open. Nog voor we daar zelfs nog maar door kunnen, worden we al halt toegeroepen door de gamehost. Blijkbaar een technisch issue, want die deur mocht helemaal niet opengaan. Na drie minuten spelen, staan we dus alweer uit de kamer. Enkele minuten later is het euvel opgelost en kunnen we terug opnieuw starten. Gelukkig dat dit niet halverwege het spel gebeurde, dus gelukkig geen probleem naar beleving toe. Het puzzelen gaat vlotjes totdat we op een puzzel stuiten die als je de opgave leest vrij simpel is. We moeten iets doen met vogels, maar we krijgen het niet opgelost. Is het omdat we de vogels niet herkennen? Doen we iets fout met de volgorde? In ieder geval zijn we hier erg lang mee bezig en lossen we de puzzel uiteindelijk op door zowat alle mogelijke oplossingen te proberen. Als we achteraf de uitleg krijgen, merken we dat het toch allemaal te maken heeft met interpretatie van de tekst. Deze puzzel moeten ze toch wat bijwerken, lijkt me. De flow die daarna volgt, is ideaal. Puzzels worden makkelijk tot een goed einde gebracht en vooral de setting in de laatste kamer vind ik top. Van het verhaal – als dat er al was – heb ik niet veel meegekregen, maar dat stoort me niet. We hebben ons hier zeer goed geamuseerd. Aanrader!!

Een topper!

Boekarest Trip – Kamer 46/56

Voor we starten, krijgen we nog een armband om. Deze armband geeft aan welke superkracht je hebt. In de eerste ruimte kunnen we die dan scannen en moet je een puzzel oplossen met jouw speciale kracht. Leuke introductie om te starten, maar verder zullen we die armband enkel gebruiken als we ergens een tip nodig hebben. Jammer dat ze je die superkracht niet door de hele escape laten gebruiken. Waar ik de inkleding in de eerste ruimte maar wat gewoontjes vond (erg strak en een beetje saai), worden we in de volgende ruimten visueel zeker wel beloond. Cool wat ze hier hebben neergezet. Ik sta er toch even van te kijken. Het puzzelen mag even wachten. We krijgen heel wat verschillende puzzels voorgeschoteld. Zowel serieuze denkpuzzels als leuke behendigheidsproeven. Voor die doe-opdrachten ben ik wel blij dat we hier maar met twee zijn, want stel dat je deze kamer met zes zou spelen, dan staat er vier man wat op te gapen. Nu kunnen we lekker samenwerken en da’s zeker een meerwaarde. De flow zit relatief goed, maar ik voel dat we soms wat vertragen om van de kamer te genieten en dat is altijd een goed teken. We escapen met nog 22 seconden op de teller, maar ik heb nooit die tijdsdruk gevoeld. We hebben hier vooral genoten van al dat moois. Topkamer!!!

Toffe puzzelkamer

Boekarest Trip – Kamer 47/56

Met Cabin in the Woods spelen we onze laatste kamer bij Inside games.. In de vorige twee kamers hebben we ons in ieder geval al erg goed geamuseerd Benieuwd of deze in de lijn van de twee vorige ligt…
Bij deze kamer komen we in een soort van spookhuisje terecht, middenin het bos. We worden apart in de kamer geloodst en starten elk op een verschillende positie. De inkleding is best wel oké; je hebt echt het gevoel dat je in een oud huisje terecht gekomen bent. Hoewel we elk in een verschillende ruimte zitten, kunnen we elkaar wel zien. Daardoor beginnen we redelijk snel aan de puzzels. Al snel krijgen we van de game host te horen dat we er eerst voor moeten zorgen dat we samen zijn. Even de andere puzzels aan de kant leggen en zoeken naar die verdomde sleutel. Dat kost toch wel wat tijd. Als die gevonden is, kunnen we verder puzzelen. De puzzels zijn perfect in het thema en zijn uitdagend genoeg om ons wel een tijdje bezig te houden. Er is hier heel erg goed gebruik maken van geluid en licht. Daardoor krijg je echt wel een spooky effect en wordt het geestenverhaal ook steeds duidelijker. De puzzelflow zit in nagenoeg de hele kamer redelijk goed. Enkel bij de eindpuzzel sukkelen we een beetje. We weten wel wat de bedoeling is, maar we doen het op de foute plaats. Uiteindelijk kunnen we met nog meer dan 5 minuten op de klok ontsnappen uit het griezelige huisje.

Conclusie: toffe puzzelkamer in een leuke setting!

Moeilijk!!

Boekarest Trip – Kamer 43/56

Voor de laatste twee kamers van de dag zijn we op bezoek bij Troll. Het is even zoeken naar de ingang van de locatie. Die ligt in een groot appartementsgebouw in zowat de drukste straat van Boekarest. Het vinden van de juiste locatie is al een puzzel op zich. We worden hartelijk ontvangen en al snel begeleid naar de eerste ruimte. In het midden daarvan staat een tafel met daarop een kist. Het is een soort escapebox, want voor de rest krijgen we enkel een tablet en wat papier en schrijfgerief. In de box zit allerlei materiaal dat je nodig hebt om de puzzels op te lossen. Via de tablet kan je dan de juiste oplossingen ingeven, zodat je verder kan. Je zou dit dus op elke andere locatie kunnen spelen. Alleen heeft de eigenaar er hier voor gekozen om de ruimte nog wat thematisch in te kleden en te voorzien van wat geluid. De puzzels zijn zeer verscheiden. Sommige los je in een vingerknip op, maar andere zijn dan weer heel erg pittig. Vooral een bepaalde rekenpuzzel hebben we wel drie keer opnieuw moeten doen vooraleer de rekening eindelijk klopt.
Ondanks dat het zo moeilijk was heb ik me toch geamuseerd. Oh ja, nog een voordeel: we konden eens 60 minuten gewoon zitten en lekker puzzelen. Onze benen zijn ons nog steeds dankbaar.

Conclusie: moeilijke puzzelbelevenis!

Must play!!

Boekarest Trip – Kamer 44/56

Als je deze kamer binnenkomt, kan je niets anders doen dan je ogen de kost te geven. Even niet direct beginnen met puzzelen, maar gewoon rondkijken, alsof er helemaal geen tijdsdruk van een uur bestaat. Dit is allemaal zo mooi vormgegeven. Overal waar we kijken zien we wel iets nieuws. Vooral de vele kleine details maken van deze kamer een kunstwerk. Eindelijk bekomen van al dat moois starten we onze zoektocht. We moeten blijkbaar zes ongeveer dezelfde onderdelen vinden. De eerste drie hebben we in een mum van tijd en nu we weten hoe die eruit zien, zouden we verwachten dat het nu zelfs nog sneller gaat. Helaas, één gouden regel voor ons: in zoeken zijn we echt ontzettend slecht… Dankzij een (of zijn het meerdere) tip(s) van onze sympathieke host kunnen we alle bijna zelf gevonden onderdelen op hun juiste plaats zetten. We zijn eindelijk echt vertrokken. Behalve dit eerste moeilijke startmoment komen we vervolgens in een heerlijke flow terecht. De puzzels zijn duidelijk en we weten wat we ermee moeten. Dankzij het goed gebruiken van licht en geluid is ook de beleving van buitengewone kwaliteit. Alles valt zo netjes in elkaar, waardoor we een ongelofelijke ervaring kunnen beleven. Vlot binnen de tijd halen we de kamer, waarna we met de host de hele ruimte nog eens overlopen.

Conclusie: must play. Eén van de beste kamers van Boekarest!

Beste kamer van Boekarest

Boekarest Trip – Kamer 37/56

De laatste kamer van de dag en we moeten daarvoor naar een buitenwijk van Boekarest. Omdat we nog wat vroeg zijn, checken we even de Tripadvisor. We kunnen een kwartiertje verder iets eten. Aan een zeer gezellig meertje (echt een aanrader) vullen we onze buikjes en gaan weer terug naar de escape. Dat we in een buitenwijk zijn, is heel duidelijk. Veel armoede, trams die bij ons 50 jaar geleden reden. We are back in time…
En we zullen nog verder de tijd in reizen, want er staat een heus tempelbezoek op het programma. De ontvangst is hartelijk. Na een uitgebreide babbel en een toiletbezoek krijgen we een filmpje te zien als inleiding tot de kamer. En dan worden we voor de leeuwen (of is het de Goden) gegooid. We komen de tempel binnen en ik moet toegeven: hier wordt ik wel even stil van. Ongelofelijk knap. Je waant je echt in een Egyptische tempel!
Het eerste gedeelte zal voor ons het moeilijkst worden. We zijn hier toch erg lang mee bezig, maar willen – koppig als we zijn - nog geen hint gebruiken. Dat hintsysteem bestaat eigenlijk gewoon uit een uitgebreide set van kleine perkamentjes. Aan de hand van een lichtsysteem kan je dan zien aan welke puzzel je bezig bent en kan je zelf de tip op het bijbehorende perkament lezen.
Maar met veel geduld, en zonder tip geraken we er toch uit. Wat daarna volgt is gewoon een fantastische belevenis. Alles wat je in een piramide kan verwachten, passeert hier de revue: gigantische godenbeelden, een mummie, hiërogliefen, valstrikken. We kijken onze ogen uit en laten ons volledig onderdompelen in deze beleving, mede dankzij het zeer goed gebruikte licht en geluid. Dit alles wordt nog eens extra gekruid met zeer uitdagende denk- en doepuzzels. Impressive!!!
Als we in de laatste ruimte dan het felbegeerde artefact te pakken krijgen, reppen we ons weer terug naar de uitgang. Missie geslaagd! En het artefact? Dat mogen we ook nog eens mee naar huis nemen.

Conclusie: Met voorsprong de beste kamer van Boekarest.

Superleuk!

Boekarest Trip – Kamer 30/56

Nadat we de Madhouse gespeeld hebben, kunnen we even op adem komen. Drankje en toiletbezoek en klaar zijn we. We krijgen opnieuw een filmpje te zien
Het verhaal is een beetje spooky. We komen terecht in een verlaten huis en het voelt alsof we hier niet alleen zijn. De inkleding is ongelofelijk goed gedaan. Top afwerking. Hier wordt van bij de start de juiste sfeer gecreëerd!
De eerste puzzels gaan vlot en al snel staan we in een volgende ruimte. Toch merken we al snel dat de kamer best pittig is met zijn tweeën. De puzzels zijn lineair, waardoor er weinig ruimte is om te lang aan een bepaalde puzzel te werken. Geen probleem, samen lossen we de puzzels relatief snel op. Heerlijke flow. Als we op een bepaald moment – wat we wel verwacht hadden – opgesplitst worden, voel je toch die extra suspense. Niet dat het heel erg eng wordt, maar er heerst in het huisje toch een zekere spanning. Bij het puzzelen in de laatste ruimte van de escape loopt het een beetje mis. Er hangen aan de muren een soort van kraantjes waaraan je kan draaien. Daar hebben we ontzettend veel aan gedraaid, zonder dat er ergens iets verandert. Blijkt dat we dit nodig hebben voor de eindpuzzel, maar doordat we hier zo vaak aan gedraaid hadden, was het hele systeem volledig ontregeld geraakt. Daardoor kunnen we de eindpuzzel helaas zelf niet oplossen. Achteraf lopen we met de host de kamer nog eens door en laat die zien wat juist de bedoeling was. Het is duidelijk dat ze hier toch nog even werk zullen hebben om deze mechanische puzzel terug aan de praat te krijgen. Ondanks die kleine euvel hebben we ons ongelofelijk goed geamuseerd in deze escape room. Wat mij betreft, één van de beste van onze trip!