Brianbrink

Wat een domper

Als laatste kamer van onze escape-dag speelden wij The Courtroom. Hadden we dat maar beter niet kunnen doen.

Bij binnenkomst wordt ons door ‘host 1’ verteld dat we ergens even plaats mogen nemen en dat we straks met een andere groep worden opgehaald voor de uitleg. Oké, samen met een andere groep de uitleg krijgen is niet gek. Vervolgens komt ‘host 2’ bij diezelfde tafel staan en geeft ons een kleine uitleg over de kamer, zoals de noodknoppen e.d. (Dus niet met een andere groep?) Prima. Ongeveer één minuut later worden wij door ‘host/acteur’ opgehaald om het spel te starten, samen met de andere groep.

Het blijkt dat we een battle gaan doen: ongevraagd, onduidelijk en ongewenst. Dit was ongemakkelijk. De intro was rommelig, want twee spelonderdelen van deze intro werkten niet. Hierdoor waren wij ongeveer vijf minuten naar regels aan het kijken die ons al waren uitgelegd en aan het wachten tot we verder konden. Doordat deze spelonderdelen niet werkten, ging een deel van de intro ook volledig aan ons voorbij, waardoor wij uiteindelijk met 0 informatie de kamer in gingen.

In de kamer: resetfouten, opengelaten deuren en het geluid van onze ongewenste battle naast ons. Sommige puzzels functioneerde slecht, bij andere onderdelen ontbraken dingen. Vervolgens kregen we als hint: ‘Als jullie het op de juiste manier doen, werkt het wellicht beter.’ Dit hielp niets, aangezien het een puzzel was die uiteindelijk alleen op giswerk neerkwam. Fijn.

Sommige puzzels hebben slechts een klein beetje onderhoud nodig en dan is er niets aan de hand. Andere puzzels zouden in andere escaperooms regelrechte diskwalificatie zijn, omdat die hun kamers graag heel houden.

Achteraf bleken onze tegenspelers vijf seconden sneller te zijn. Oprechte felicitaties, zeker aangezien zij ook nog extra puzzels hebben gedaan! Het gaat immers niet om de snelheid, maar om het plezier. Daar was helaas weinig van terechtgekomen.

Bij onze foto werd nog gezegd: ‘Doe even alsof je het leuk vond!’ Wat vaak een leuk grapje is, maar nu was het precies hoe wij ons voelden.

Het bleek dat onze tegenstanders die dag alle kamers op locatie zouden spelen. Heel tof! Zeker als je vervolgens alle aandacht van de hosts krijgt. Alle personen die betrokken waren bij dit spel hingen om onze tegenstanders heen en hadden geen oog meer voor ons. Wij stonden dus slechts naar hun gesprek te luisteren. We konden ook niet weg, aangezien we met z’n allen de ruimte zouden verlaten. Schande.

Wij maakten aanstalten om terug naar de ontvangstruimte te gaan, waarop wij weer interactie hadden met onze eigen hosts: ‘Jullie kunnen naar boven, hoor.’ Tof. Wij pakten onze spullen en gingen.

Ik vind dit een schande. Als dit de ervaring was van iemand die voor het eerst een escaperoom gaat spelen, zullen zij dit waarschijnlijk nooit meer doen. Gelukkig was dit bij ons niet het geval en weten wij dat we vooral verder zullen gaan met escaperooms die al hun klanten waarderen.

Wij komen hier niet meer terug.