Blast

Baboem!

(Disclaimer: we speelden alle kamers in Enigma city - ik doe voor elke review dus even een copy paste van de inleiding, om het daarna specifiek over de kamer te hebben)

Wat was ik hyped voor de kamers van Enigma city. Het concept: een hele stad gebouwd binnenin een gebouw. In deze futuristische stad die wordt gedomineerd door de maffia kan je verschillende missies spelen. Tijdens je bezoek aan de stad kan je mensen tegenkomen met andere missies, maar jij speelt wel steeds je eigen verhaal met de daar bijhorende ruimtes binnenin de stad. Het concept was voor mij alvast een recept voor succes.

Je wordt ontvangen in de uitvalsbasis van de politie in de stad, een café, om daar je briefing te krijgen. Hier laten ze naar mijn mening een enorme steek vallen: je wordt ontvangen in een passend decor - maar de host ontvangt je niet in thema. Dit is zo een gemiste kans om een volledig immersieve ervaring neer te zetten want alle elementen zijn aanwezig. Verder zijn het aantal Engelstalige hosts beperkt - waardoor bijna al onze missies door dezelfde jongedame gehost werden. Dit is niet zozeer een probleem, maar alle acteur interacties zijn dus steeds met deze zelfde persoon in een ander karakter. Niet verkleed, niet met een ander accent. Gewoon steeds dezelfde persoon in dezelfde kleren - hierdoor voelt het soms ook net iets minder 'echt' aan maar dat mag de pret niet drukken.

Het verhaal: Blast
Na alle eerdere missies in Enigma City, was ik enorm blij om aan deze te starten. Er staat namelijk een bepaald object in de stad dat me elke missie al de ogen uitstak. Ik wou er mee in interactie gaan, het zag er namelijk zo leuk uit. En die tijd was eindelijk aangebroken! Dat moet je ze trouwens echt wel geven: ze slagen erin om in elke missie een uniek element te steken dat je zal bijblijven.

Deze missie is de meest 'verkennende' missie van de vier: je komt op veel plaatsen en moet actiever opzoek gaan om alles tot een goed einde te brengen. Het doel: een bom vinden en onklaar maken. Hoewel de opzet enorm leuk is, is de rode draad is minder duidelijk in de kamer en voelt deze iets meer willekeurig aan op bepaalde momenten. De kamer eindigt in een standaard 'ontmantel de bom' procedé, wat natuurlijk niet mag verbazen omwille van het thema.

Hoewel één bepaald element in de kamer enorm leuk was, voelde deze kamer voor mij aan als het minste van de vier. Het was eerder willekeurig en de puzzels zijn eerder uitvoerend (minder mijn voorkeur) .Maar geloof me maar gewoon als ik je zeg dat je eens je een missie speelde in de stad, je ze allemaal wilt spelen.