Jeroen giessenburg

Zoltar spreekt, Zoltar voelt.

+ We hadden hoge verwachtingen van deze kamer. Dat kan een groot gevaar zijn, maar de verwachtingen waren totaal terecht. Deze kamer - of beter gezegd - dit mooie verhaal neemt je mee net als een goed boek. Je verdwijnt volledig in deze ontworpen wereld met bekende escaperoom elementen zoals klassieke puzzels en een adembenemende aankleding in detail.

+ Zelf persoonlijk houd ik van een kamer waar een bepaalde vibe - een aery vibe, een unheimlich gevoel hangt - en dat is zeker gaande bij Zoltar spreekt. De arcadekast speelt minder een rol in de totaalbeleving maar het is een leuke invalshoek om een mooi verhaal te vertellen. Het gaf mij veel herkenning van 1001 Arabian nights of de Fata Morgana in de Efteling.

+ Het bevat geen ingewikkelde puzzels, maar de puzzels zijn logisch en zeer passend in het verhaal. Dat is een persoonlijke voorkeur, omdat ik vind dat je zo nieuwsgierig blijft en geactiveerd blijft. Deze kamer staat bij mij persoonlijk hoog in het lijstje.

- Halverwege de kamer zat een leuk element maar voelde een beetje los.

- Zo ook bij het einde waar er zoveel aandacht en moeite is gestoken in een mooi verhaal wat uiteindelijk uitmondt tot een soort goedkope silent disco. Er zit humor in, dat begrijp ik. Ook breekt het even de immersie om er weer uit te komen, ook dat begrijp ik maar ik zou toch dichterbij het concept van deze immersieve wereld blijven. Zonder veel te zeggen doel ik vooral op de muziekkeuze aan het einde.

- Er was geen duidelijk startpunt totdat je gestart bent. In het begin als je het cafe binnenkomt wordt je bijzonder goed ontvangen. Nadat je je jas e.d. opgehangen hebt doet deze zelfde dame ook een introductie. Dit voelde wat geforceerd en deed afbreuk aan de mooie kamer die achter die deur al begon. Ze gebruiken audioopnames. Die zou je ook kunnen inzetten in de eerste ruimte waar je komt voordat je de deur geopend hebt. Dit is namelijk ook bijzonder mooi gemaakt, maar voelde vlot voorbij gaan. Als je nadat je een ontvangst gehad hebt, de deur opent en veel plezier wenst en de deur sluit. Dan vervolgens een stem hoort die het introductiepraatje uitlegt die zich al bevindt in de gemaakte wereld. Dan denk ik dat je die eerste kamer omhoog tilt in kwaliteit en meer een kop-staart creëert in een totaalbeleving.

Al met al, ik vind het jammer dat ik deze kamer niet meer opnieuw kan doen want deze ga ik voorlopig niet vergeten.