10 jaar Escapetalk: De moeilijke keuzes

Escapetalk bestaat 10 jaar en daarom blikt Pim in een aantal artikelen terug op de geschiedenis van het platform.

Jullie positieve reacties op deze artikelen (over het begin, en hoe Escapetalk zich ontwikkelde van passieproject tot platform) zijn heel tof en ik moet zeggen dat het voor mij ook een leuke trip down memory lane is :)

Maar het is niet altijd alleen maar positief hoor.

Contact met eigenaren

Misschien wel het lastigste (of meest dubbele) onderdeel van Escapetalk is altijd het contact met eigenaren geweest. Gelukkig verlopen de meeste gesprekken prettig en constructief. Eigenaren begrijpen vaak heel goed waarom we bepaalde keuzes maken, ook als ze het er niet altijd mee eens zijn.

Maar negatieve reviews blijven vervelend. Dat snap ik als geen ander. Daarom probeer ik altijd om begrip te tonen, goed uit te leggen waarom we bepaalde keuzes maken en vooral zo objectief mogelijk te blijven. Dat is niet altijd gemakkelijk.

In tien jaar tijd hebben we dan ook behoorlijk wat bijzondere situaties meegemaakt:

Helemaal in het begin, toen we net de site lanceerden, werden we toegevoegd in een eigenaren Whatsapp groep. Wij vonden dat heel tof, want we waren enthousiast en waren benieuwd naar wie er allemaal achter die escape rooms zaten. We wilden ook graag met meer mensen spelen. Ik denk dat we er één dag in hebben gezeten en toen was er zoveel protest dat we er uit werden gezet. En ergens snap ik het ook wel, wij waren geen eigenaren en ze hadden geen idee wie we waren of wat onze intenties waren. Maar goed, dat was een fijn begin :)
Er was vrij snel al een escape room die ons mailde dat ze van de site af wilden. Ik denk dat de wat lagere score niet meehielp ;) We waren net begonnen en wilden vooral overal aan meewerken en hebben deze escape room toen van de site verwijderd. Daarna besefte ik me eigenlijk pas dat dat gek was. Andere reviewsites verwijderen toch ook geen profielen als een eigenaar dat wil? “Oh jij vind het vervelend dat mensen de service in je restaurant slecht vonden? Dan halen we je profiel gewoon weg.” Dan is alle objectiviteit weg. Dus ik besloot dat dat de eerste en de laatste zou zijn. Later is deze escape room op eigen verzoek overigens weer teruggeplaatst.
Er is een escape room geweest die met een advocaat dreigde. Eerst wilden we dat we het hele profiel verwijderden, maar toen we aangaven dat we dat niet deden en dat we met liefde een brief van de advocaat ontvingen, veranderde het verzoek. Of we dan op z'n minst alle afbeeldingen wilde verwijderen. Want daar hadden zij recht op. We hebben dat toen maar gedaan (die afbeeldingen). Achteraf heb ik hier nog hard om moeten lachen, omdat het o.a. ging over afbeeldingen die rechtstreeks van een televisieserie waren gejat en waar ze natuurlijk geen enkel copyright op hadden. Deze escape room bestaat overigens niet meer.
Er is een escape room geweest die meerdere dreigende en beledigende mails heeft verstuurd omdat we hun profiel niet wilden verwijderen. Ik weet nog dat ik er vrij rustig onder bleef (ik had al wat eelt op m’n ziel wat dat betreft inmiddels), maar dat mijn vriendin het best spannend vond en er echt wat onrustig van werd. Deze escape room heeft maar kort bestaan. Dat verbaasde me niet.
Er zijn verschillende escape rooms geweest die met fake accounts (of medewerkers) reviews plaatsten bij de profielen van hun eigen kamers. Of de kamers van concurrenten. Als we dit kunnen bewijzen, zetten we die per direct offline. Ik heb na zo’n schoonmaakactie weleens een mailtje gekregen met de vraag waar bepaalde reviews zijn gebleven. Dan heb je wel lef :) Alsof we achterlijk zijn. Maar goed, we blijven altijd vriendelijk.
En soms is het creatiever: Er zijn escape rooms geweest die hun locaties / kamers onherkenbaar hadden aangepast qua titels en tekst. Om op die manier niet gevonden te worden. Als we dit merken, worden de profielen hersteld en de toegang ingetrokken.

Als je alle voorbeelden hierboven leest, zou je bijna denken dat het alleen maar gedoe is. Gelukkig is dat absoluut niet zo. In de afgelopen tien jaar heb ik ontzettend veel gesprekken met eigenaren gevoerd. Meestal over reviews. Veruit de meeste daarvan waren respectvol en open. Vaak kwamen we uiteindelijk gewoon tot begrip voor elkaars standpunt.

Sterker nog, er zijn door de jaren heen ook mooie vriendschappen ontstaan. Natuurlijk zonder dat die ooit invloed hebben gehad op onze objectiviteit (no worries ;)).

Ik denk met veel plezier terug aan het kaartje in de stijl van een Escapetalk-review dat we van Rox Escape (toen nog Project Escape) kregen bij de geboorte van Tess. Aan het Publieksfavorieten-achtige bordje met "Beste escape room website" van Breakout Room. Aan de cryptex van Outerground. Of aan het bontjasje dat we van Hotel Veloria (toen nog Kamer 237) kregen bij de geboorte van Tess. Andersom is er overigens ook een Escapetalk bontjasje die kant op gegaan. Dat ontstond uit de grap dat je ons kon omkopen voor goede reviews. Of het moment waarop de Escapetalk-karakters ineens op het pand van Locks & Keys stonden. Dat zijn herinneringen waar ik nog steeds met een glimlach aan terugdenk.

Uiteindelijk blijf ik van mening dat als je als eigenaar goed leest wat mensen schrijven in een review, je daar alleen maar van kunt leren.

Waar ik misschien nog wel het meest trots op ben, is dat we te allen tijde dezelfde maatstaven hebben gehanteerd. Natuurlijk hebben we regels door de jaren heen aangepast of geëvalueerd, maar op dat moment golden ze altijd voor iedereen. Zonder uitzonderingen. Dat heeft ons niet altijd populair gemaakt, maar ik geloof nog steeds dat het de juiste keuze was.

De app (die er bijna niet kwam)

Over de app zou ik bijna een boek kunnen schrijven. Jaren geleden hadden we al eens een begin gemaakt aan een app, maar door gebrek aan tijd en kennis hebben we de eerste poging gestaakt. Ik besloot toen om de website gewoon zo mobiel vriendelijk mogelijk te maken. En daar was ik eigenlijk wel content mee, want je hoefde alle code maar op 1 plek bij te houden, je hoefde niet op reviews van Google / Apple te wachten etc. Wel zo overzichtelijk en eenvoudig.

Maar goed, het idee bleef in ons achterhoofd en toen we her en der soortgelijke initiatieven zagen ontstaan, hebben we het idee toch maar weer opgepakt. Vol goede bedoelingen hebben we het project weer opgestart. Maar dat ging faliekant mis, te veel wisselingen op het project qua mensen, te weinig kennis. Het was een zooitje. Ik heb hier geen slapeloze nachten over gehad, maar het was wel een knoop in m’n maag. Het kostte veel tijd (en dus geld) en er kwam maar geen resultaat. Deadlines werden continu niet gehaald en de versies die werden opgeleverd (en ik zelf kon testen) zaten vol fouten.

Ik heb meerdere keren overwogen om het hele project te schrappen. Het voelde een beetje alsof ik, tegen beter weten in, geld aan het verbranden was. En dat voor een project wat niks opleverde. Maar Joyce (m’n toenmalige vriendin) bleef me er naar vragen en pushen (op een goede manier) om het af te maken. Hoe confronterend dat soms ook was. Ook uit de community (zowel spelers als eigenaren) werd er geregeld naar gevraagd. En dan kon ik alleen maar zeggen dat we er mee bezig waren. Terwijl de deadlines continu niet gehaald werden en ik in mijn achterhoofd afvroeg of die app ooit afgerond zou worden.

Maar toen ik in het bedrijf wat wijzigingen maakte (niet iedereen heeft de app overleefd binnen het bedrijf) en de juiste personen op de juiste plek terecht kwamen ging het met de app ook ineens een stuk beter. Met name Jordi & Ruben V. verdienen hier de credits voor. Er zitten misschien hier en daar nog wat kleine bugs in, maar die weten we meestal snel op te lossen en binnenkort komt er weer een update aan :) Al met al ben ik erg blij dat we het hebben doorgezet. We hebben er veel van geleerd en het voelde echt als een overwinning toen die app gelanceerd werd en nog goed ontvangen werd ook. Dat werd misschien ook versterkt door de worstenbroodjes die Joyce liet bezorgen die dag ;)

Achteraf waren die wijzigingen in het bedrijf misschien wel één van de belangrijkste lessen van de afgelopen tien jaar. Als mens en als ondernemer. Soms moet je buiten de bestaande situatie kijken. Harder werken is niet altijd de oplossing. Soms moet je eerlijk durven zijn dat iets niet werkt en een andere weg inslaan.

En er is meer…

We hadden ooit Escapetalk stickers laten maken die we enthousiast overal aan het plakken waren. Tot Escaping Belgium (die wel scherp waren) ons mailde met de vraag of we wisten dat er “ecapers" stond ipv escapers. Nee, dat wisten we niet… Dag stickers. Of de visitekaartjes met "plaftform" in plaats van "platform". Ook zo'n mooie.
Ergens in het begin werden we benaderd door een escape room om een meet-up dag te organiseren. In al ons enthousiasme zeiden we meteen ja. Alleen de reviews van die escape room waren niet zo goed en de inschrijvingen bleven uit. Die dag heeft dus nooit plaatsgevonden.
Ik ben ooit gevraagd om te spreken op Up The Game (destijds een mooie conferentie voor escape room spelers en eigenaren) en ook Beyond The Game had me al verschillende keren benaderd voor de podcast. Maar ik zat niet zo lekker in m’n vel / had privé dingen aan m'n hoofd / wist niet goed welk verhaal ik wilde vertellen, kortom het was niet het moment en heb dus bedankt. Ik hoefde ook niet zo nodig op de voorgrond. Achteraf vind ik dat wel jammer. Maar blijkbaar had ik die tijd nodig. En die podcast is later gelukkig nog helemaal goedgekomen.

Als ik alle drie de artikelen teruglees, kan ik niet anders zeggen dan dat het een mooie reis is geweest. Eentje waar ik ontzettend veel van heb geleerd en waar ik ook enorm van heb genoten. Maar goed, genoeg in het verleden gehangen, in het volgende artikel gaan we vooruit kijken.

Vind je dit leuk? Luister dan ook eens naar de aflevering van Beyond The Game met Pim. Daarin blikt hij ook terug op 10 jaar Escapetalk.